پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

166
نفر همین الان آنلاین‌اند 56 نفر در «انجمن»
1 عضو 165 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

51 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

قصر خانواده مالفوی

نوع تاپیک: رول‌نویسی گروهی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
زندانی آزکابان جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1385/09/06
آخرین ورود
یکشنبه 3 خرداد 1405 23:58
عضویت
1385/05/08
پست‌ها
1506
رودولف چانه اش را خاراند و نقشه را جلوتر کشید.درون نقشه چندین اتاق دیده میشد و خط قرمز رنگی به صورت مارپیچ از اتاقی به اتاق دیگر میرفت!در نهایت در قسمتی از پایین نقشه ضربدر کوچکی نشان دهنده محل گنج بود.
رودولف پرسید:خب بلا چه کاریه که این همه خطو دنبال کنیم برسیم به ضربدر؟یه راست بریم دنبال همون بگردیم دیگه!!

بلا همان طور که چپ چپ به رودولف نگاه میکرد گفت:اون نوشته های بغل خط قرمز رو نمیبینی؟برای رسیدن به ضربدر باید دستورات روی نقشه رو انجام بدیم تا به محلش برسیم.
رودولف خمیازه کشان پرسید:حالا این گتج چقدری هست؟صرف میکنه شب بیوفتیم به جون در و دیوار این خونه!؟

بلاتریکس روی تخت دراز کشید و گفت:پدربزرگ رفتار خاصی داشت.اون تا اخرین لحظه زندگیش حتی یه نات هم خرج نکرد!تمام ثروت و داراییش رو گذاشت روی هم تا تبدیل به بزرگترین گنجی شد که یه جادوگر تونسته بود تا اون موقع جمع کنه.تازه به اون مبلغ تورم رو هم اضافه کن.میدونی سکه های طلایی که اون سال ها ضرب شدن الان چقدر گرونن؟همشون طرح قدیم حساب میشن!!:دی

رودولف دست هایش را از خوشحالی بهم مالید ولی با شنیدن صدای پایی که از درون راهرو می آمد سریع شمع را خاموش کرد و در حالی که نقشه را زیر سرش گذاشته بود دراز کشید و خودش را به خواب زد.
برای چند لحظه صدای قدم ها متوقف شد و بعد دوباره به گوش رسید.وقتی قدم ها از اتاق دور شدند بلا به آرامی گفت:شرط میبندم لوسیوس بوقی بود.اون هر وقت مهمون داره این و اون ور کشیک میده.عین ارواح هاگوارتز میمونه!

رودولف خمیازه ای کشید و گفت:خیلی خب بلا.بذار فعلا بخوابیم.فردا روی نقشه و بقیه قضایا کار میکنیم.
فردا صبح سر میز صبحانه:
نارسیسا با تعجب سبد نان را به دست بلا داد و گفت:ببینم شما دوتا خوب نخوابیدین؟نکنه اتاق مشکلی داشته؟
رودولف خمیازه عمیقی کشید و گفت:اممممممممم...نه چطور مگه!

لوسیوس فنجان قهوه اش را روی میز گذاشت و به بلاتریکس گفت:اگه مشکلی داشت بهمون میگفتین تا اتاقتون رو عوض کنیم.تو این خونه هر چیزی کم بیاد اتاق کم نمیاد!
بلا پوزخندی زد و گفت:اوهوم...اتاق که کم نمیاد ولی آرامش کم میاد!فکر نکنم با عوض کردن اتاق مشکل حل بشه.آخه یه نفر دیشب تمام مدت توی راهرو های خونه راه میرفت.حتی به خودش زحمت نداده بود کفش هاش رو با دمپایی های روفرشی عوض کنه که تق تق صدا نده!

لوسیوس سریعا پاهایش را عقب کشید و در حالی که سعی میکرد کفش هایش را مخفی کند متوجه نگاه خشانت بار نارسیسا شد!
نارسیسا سقلمه ای به لوسیوس زد و گفت:قول میدم دیگه امشب از سر و صدا خبری نباشه.هرکی بخواد توی خونه رژه بره خودم پاهاش رو قلم میکنم!

رودولف و بلا از سر میز بلند شدند و به نارسیسا گفتند که برای قدم زدن بعد از صبحانه به باغ میروند.
نارسیسا بعد از دور شدن آن دو چوب دستی اش را درون پهلوی لوسیوس فرو کرد و بدون توجه به جرقه های آبی و قرمز آن گفت:ببینم تو سادیسم داری؟ده بار گفتم وقتی مهمون میاد اینقدر تو خونه راه نرو!وای به حالت اگه امشب دوباره شروع کنی لوسیوس!من میدونم و تو...!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ایوان روزیه...اسکلتی که وجود ندارد!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
لردسیاه فورا دست بلاتریکس را گرفت و علامت شوم روی دستش را فشار داد.صدای فریاد مرگخواران بلند شد.

-آخ ارباب چیکار میکنین؟
-اوخ..ما که هممون اینجاییم ارباب.
-من علاوه بر اینا میخوام بدونم بین این همه مرگخوار چرا دست زن منو میگیره!

لرد سیاه به میز بزرگ وسط آشپزخانه اشاره کرد.
-حرف نباشه.جلسه اضطراری داریم.بشینینن اینجا.

مرگخواران غر غر کنان نشستند و لرد سیاه شروع به صحبت کرد.
-همونطور که حتما شما هم متوجه شدین این محفلی ها دیگه غیر قابل تحمل شدن.هر طور شده باید بندازیمشون بیرون.

لوسیوس آهی کشید.
-ارباب ما هم همچین مشتاق پذیرایی ازشون نیستیم.ولی خب نمیرن.چیکار میشه کرد؟

چهره لرد حالتی مصمم پیدا کرده بود.
آخرین راه حل!باید کارایی رو انجام بدیم که اونا ازش متنفرن و نمیتونن تحمل کنن.

چشمان مرگخواران برقی زد.


دو روز بعد:

آلبوس دامبلدور دو چمدان را در دستهایش گرفته بود و یکی را هم به ریشش بسته بود.جیمز یویوی صورتی رنگش را با جدیت بسته بندی کرده بود.
مالی ویزلی که سه کفگیر و یک ملاقه از آشپزخانه مالفوی ها کش رفته بود با لبخندی پیروزمندانه به طرف دامبلدور رفت.
-پروفسور،حتما لازمه بریم؟من تازه به اینجا علاقمند شدم.

دامبلدور سرش تکان داد.
-نه مالی نمیشه.دیدی که چیکار کردن.شکنجه گاهشونو منتقل کردن روبروی اتاق خواب من.تو اتاق کناری کلاس شبانه روزی طلسمهای ممنوعه گذاشتن برای بچه مرگخوارا.هر روز ماگلها رو شکنجه میکردن بعدم میکشتن.جسداشونم مینداختن جلو آشپزخونه!وسایل ماگلی رو جلوی چشم آرتور میشکستن.رفتارشون قابل تحمل نبود.مقابله به مثل هم نمیتونستیم بکنیم.هر دفعه اکسپلی آرموس میزدم از خنده روده بر میشدن.من مطمئنم اینا کتاب رو نخوندن!

مالی حرفهای آلبوس را تایید کرد و آخرین چمدان را هم از خانه خارج کرد.

پایان سوژه
_______________________________________
سوژه جدید:

نیمه شب قصر مالفویها غرق در سکوت و آرامش بود.تا وقتی که صدای خش خشی این سکوت را برهم زد.
-هیسسسس،بلا آرومتر.حالا لازم بود نصفه شبی ردای دنباله دارتو بپوشی؟

بلا چوب دستیش را جلوتر گرفت.نور چوب دستی راهروی تاریک را روشن کرد.
-چیزی نمونده.نقشه باید تو اون اتاق باشه.

رودولف خمیازه ای کشید.
-تو مطمئنی چیزی پیدا میکنیم؟فکر نمیکنم لوسیوس همچین چیز باارزشی رو تو خونه نگه داره.

بلا لبخندی زد.
-نارسیسا بهم گفت.اون نقشه گنج بزرگ پدربزرگمونه.سالها قبل گم شده بود.ولی نارسیسا گفت لوسیوس پیداش کرده و قصد داره همین فردا اونو به موزه هدیه کنه!به چه جراتی؟لوسیوس ثروت زیادی داره ولی ما به اون گنج احتیاج داریم.برای همین نارسیسا رو مجبور کردم دعوتمون کنه.

بالاخره به اتاق مورد نظرشان رسیدند.رودولف در را باز کرد و هر دو وارد اتاق شدند.در اتاق خالی چیزی جز گاوصندوق بزرگ لوسیوس دیده نمیشد.

یک ساعت بعد:

بلا و رودولف روی تختخواب باشکوه اتاقشان در قصر مالفویها نشسته بودند.بلاتریکس به نقشه اشاره کرد.
-تا جاییکه من میدونم گنج تو همین خونه دفن شده.فقط باید محل دقیقشو پیدا کنیم و فردا شب وقتی همه خوابن بریم سراغش.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 12 شهریور 1388 07:10
عضویت
1388/01/16
پست‌ها
59
جیمز شتابان نزد محفلیون رفت و در حالی که تلاش میکرد یویویش را که با چسب مرغوب آبدماغ به دستش چسبیده بود جدا کند گفت: شرطو قبول کردن! وسایلو جمع کنین بریم اون جا!
علّه با خوشحالی گفت : من به تو افتخار میکنم جیمز! حقّا که پسر منی.
همه :
علّه: چیه چرا این جوری نگاه میکنید؟
- تو کی اومدی پاپّا؟ تو که محفلی نبودی!
- حالا هستم.
- خیلی خوب حالا همه وسایلتونو جمع کنید بریم تو اون اتاق.

درون اتاق کار لوسیوس

مرگخوار ها با ناامیدی وسایل را جمع کردند که از اتاق خارج شوند.
- این رباط کو؟
- مای لرد وقتی همه میخوابیدیم رفت بیرون.

در همین هنگام محفلیون وارد اتاق شدند و وسایلشان را زمین گذاشتند.
مرگخواران :
ولدی :
بلا: علّه این جا چی کار میکنه؟
- یه بار دیگه به من بگی علّه بلاک میشی بلا! من هری پاترم.

ولدمورت در حالی که کله ی کچلش را میخاراند گفت : تو از کی تا حالا محفلی شدی علّ ... ببخشید هری؟
- من همیشه با محفلیا بودم کچل! منتها چون شنل بابامو میپوشیدم منو نمیدیدی!
- خوب حالا این رباط کجاست تام؟
- نمیدونم دامبل جون، همین دور و براست!

جیمز با سوئ زن گفت : هر چه سریع تر پیداش کنید. من مطمئنم یه ریگی تو کفشتونه.
مرگخوار ها شروع کردند به دنبال رباط گشتن. اما هر کجای خانه را که گشتند خبری از رباط نبود که نبود.

یک ساعت بعد


- مای لرد همه جای خونه رو گشتیم، خبری ازش نیست.
- یعنی چی که نیست؟ من به جدّم قسم خوردم حالا شما میگین نیست؟ کروشیو تو آل!
- این دیگه چی بود مای لرد؟
- طلسم جدیده! اختراع لرد ولدمورت برای کروشیوی دست جمعی! خفنز ترین طلسم موجوده!
- اجازه میدین امتحان کنم مای لرد؟ ... کروشیو تو آل!

بلا که از طلسم لرد خیلی خوشش اومده بود اون رو امتحان کرد. در همین هنگام جیمز که میخوات ببینه مرگخوارا رباطو پیدا کردن یا نه وارد اتاق شدو یکی از طلسم هایی که از چوبدستی بلا خارج شده بود به او اصابت کرد!

- جیییییییییییییییییییییییییغ ... دامبل جون این منو کروشیو کرد
و جیمز آژیر کشان از اتاق خارج شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط دابی در 1388/3/3 11:36:47
ویرایش شده توسط دابی در 1388/3/3 11:37:34
امضاء: دابی ، جن
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
پنجشنبه 19 بهمن 1391 09:31
عضویت
1387/10/21
پست‌ها
842
ولدمورت سرش را بالا گرفت و بدون آنكه ستونهای مرمرين توجهشان را به او جلب كنند با ناراحتی سرش را خارش داد. مرگخواران نيز دست كمی از او نداشتند فقط گويا لوسيوس بود كه با بی دغدغگی عكس خودش و نارسيسا را نگاه می كرد كه دراكو از آنها در سفرشان به پاريس گرفته بود. ولدمورت پس از مدتی تامل گفت:
-خوب چی كار كنيم؟ من به جدم قسم خوردم.

بلاتريكس نگاهش را از ديوار به سمت ولدمورت چرخاند و گفت:
-سرورم، فكر كنم درخواستش رو قبول نكن.

مورفين در حالی كه پيپی می كشيد و يك كپسول گاوی را در جيبش مخفی كرده بود گفت:
-ژق ژا ژلاتيركسه ژرورم.

ولدمورت چوبدستيش را به سمت مورفين گرفت و چند تا كروشيو را نثارش كرد بعد همين بلا را سر بلاتريكس آورد و گفت:
-يعنی شما واقعا مختون كار نميكنه؟ من سر جدم قسم خوردم!

مورفين كه ترسيد بود بار ديگر مورد خشم ولدمورت قرار بگير خود را به گوشه ای چسباند و در آرامش تمام برای خودش يك ليوان چای دم كرد. البته وقتی كه می خواست چای را بنوشد كروشيوی ولدمورت به سرش خورد و تمام چای از ليوان مورفين بر روی ردای خوش دوخت و گلی رنگ لوسيوس پاشيد كه اين امر موجب شد رنگ صورت لوسيوس همرنگ ردايش شود.

ولدمورت رو به مرگخوارانش كرد و گفت:
-شرط اين پسره رو قبول ميكنم...

بعد از اينكه ولدمورت نگاههای متعجب مرگخواران را ديد كه او را می نگريستند صحبتش را اين طور به اتمام رساند:
-آخه به جدم قسم خوردم... حالا چه قدر از اون يه ربعه گذشته؟

بلاتريكس گفت:
-پنجاه ثانيه ديگه پانزده دقيقه تموم ميشه، اما از اونجا كه محفليا همشون وقت نشناسن مطمئن باشياين جيمز دير ميرسه...

وقتی پانزده دقيقه تمام شد جيمز درست سر ساعت به آشپزخانه رسيد و بلاتريكس از شدت خجالت سرش را پايين انداخت. جيمز كه در اعماق صدايش شادی نهفته بود گفت:
-خوب، چی شد؟

ولدمورت گفت:
-شرطت رو قبول ميكنيم.

بخند بر صورت جيمز نقش بست.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 12 شهریور 1388 07:10
عضویت
1388/01/16
پست‌ها
59
بلافاصله بعد از جمله ی لرد جیمز یویو به دست وارد شد.
- چته بچه چرا یویوتو میزنی تو سر من؟
- آخه کلت کچله یویو شتابش زیاد میشه!
- چی کار داری؟ این جا که مال ماست، برو بیرون.
- آخه کار دارم، میخواین دوباره جاتون با ما عوض بشه؟

مرگخوارا که از شادی در پوست خود نمیگنجیدند همه با هم فریاد زنان حرف او را تایید کردند.
- خیلی خوب ولی یه شرط داره.

لرد با عصبانیت نگاهی به جیمز کرد و گفت : چه شرطی بچه؟
- قبول میکنین؟

لرد نگاهی به چهره ی مرگخواران انداخت که ملتمسانه به او نگاه میکردند.
- باشه هر چی باشه قبوله.
- باید قول بدی کچل.
- قول میدم.
- باید قسمم بخوری.
- به سالازار کبیر قسم میخورم.
- قسم میخوری که چی؟
- قسم میخورم که هر شرطی بگی عمل کنم و جامونو عوض کنم.
- به کی این قسمو میخوری؟
- به سالازار کبیر دیگه.
- چی؟
- ای بابا، به سالازار کبیر قسم میخورم که هر شرطی بگی عمل کنم و جامونو عوض کنم.
- خیلی خوب حالا شد.
- خوب؟
- خوب به جمالت!
- شرطو میگی یا یه آواداکداورا بزنم؟
- جرئتشو نداری!
- چرا ندارم؟
- چون اگه بزنی دامبل جون میاد باهات دوئل میکنه!
- خیلی خوب بهت رحم میکن، تو شرطو بگو.
- به رباط دستور بدی که از این به بعد به حرف دامبلدور عمل کنه و دستورات تو رو عمل نکنه!

لرد که غافلگیر شده بود نگاهی قضبناک به جیمز کرد و سپس چند کروشیو نثار مرگخواران کرد.

- چرا ما رو میزنی ارباب؟
- چون که ... چون که ... آهان! چون که شما گفتید قبول کنم!
- نه خیر از دامبلدور میترس ...
- چی گفتی؟
- هیچی گفتم خوب کاری کردید ارباب.

ولدمورت که مثل حیوانی چهار پا که عرعر میکند در گل گیر کرده بود گفت: نه خیر ما همین جا میمونیم.
- هاهاها! اسمشونبر به جدش قسم میخوره و میزنه زیرش! این خبر میترکونه. آبروت میریزه ولدی!

- خوب قبوله، اما ما یک ربع وقت میخوایم.
- باشه اسمشونبر ترسو، تا یه ربع بعد بای بای.

جیمز که همچنان با یویویش بازی میکرد از اتاق خارج شد و مرگخواران بهت زده را تنها گذاشت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
امضاء: دابی ، جن
ماگل
تولد نقش
1396/09/23
آخرین ورود
دوشنبه 23 بهمن 1391 00:45
عضویت
1387/04/30
پست‌ها
588
مورفین در خانه را به آرامی باز نمود.سرسرای وردی قصر هنوز نیز مثل قبل زیبا و باشکوه بود. مورفین به آرامی وارد عمارت اربابی شد و بدنبالش،چندین مرگخوار آهسته وارد خانه شدند.صدای پای مرگخواران بر اثر برخورد پایشان با فرش نفیس و گرانقیمت خفه میشد.مرگخواران همچنان آهسته به اتاق کناری رفتند. صدای جز جز آتش شومینه در خانه طنین انداخت. مرگخواران نگاهی به پذیرائی نمودند. بر روی سنگفرش زیبا لگوهای کوچکی دیده میشد.شعلهای آتش،که در زیر شومینه مرمرین شعله ور بودند تنها منشا نور خانه بودند.همان طور که مورفین گفته بود،محفلیا در خواب بسر میبردند.مورفین به ارامی همراه با دیگر مرخواران از اتاق نشیمن گذشتند و وارد آشپزخانه شدند.بلا در اشپزخانه را پشت سرخود بست.باید چیز خوشمزه ای برای لرد پیدا میکردند.


اتاق بالا،مکان خواب جیمز و تد
فرش نفیسی بیشتر کف سنگی اتاق را پوشانده بود. در اتاق وسایل پر زرق و برق گران قیمیتی دیده میشدند. تابلوی مالفوی جوان،که در قاب طلا کاری شده ای قرار داشت با ناراحتی به دو بچه که بر روی تختش در خواب فرو رفته بودند نگاه میکرد.ناگهان، یکی از دو بچه از خواب ناز بیدار شد. جیمز چشمان پف کرده خود را مالید و به آرامی از روی تخت بپایین آمد. وی با دستان کوچکش لیوان آب را که بر روی میز قرار داشت لمس نمود و تا دهان برد. جیمز با نارحتی به لیوان خالی نگاه کرد و بعد بسوی آشپزخانه براه اتفاد.صدای پائین آمدن وی از پلها سکوت خانه را شکست. وی خواب آلود بسوی آشپزخانه رفت ودر را باز نمود.با صدای باز شدن در،تمامی مرگخواران درجای خود خوشکشان زد.آنها با دهان باز به بچه خابآلود خیره شدند،اما گویا جیمز انها را ندیده بود. جیز بسوی شیر اب رفت،یویوی خود را به آرامی بر روی کابینت گذاشت. وی شیر آب را باز کرد و کمی آب از آن نوشید.جیمز خمیازه بلندی کشید و آشپزخانه را دوباره ترک نمود.


-پوففف....نزدیک بودا!
-آره.نزدیک بود!حالا زود باشید تا کسی دیگه نیومده.
جیمز تا پلها پیش رفت،انگاه چیزی یادش آمد!یویوی وی هنوز در آشپزخانه بود.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط مونتگومری در 1388/3/1 21:42:59
ویرایش شده توسط مونتگومری در 1388/3/1 21:46:59
تا زمانی که عشق دوستان هست، مونتی هرگز فراموش نخواهد شد!!


[i][b][color=669933]"از این به بعد قبل از
ماگل
آخرین ورود
جمعه 28 اسفند 1394 19:29
عضویت
1387/05/21
پست‌ها
705
اتاق کار لوسیوس- شب:

مورگان با ناراحتی دست و پایش را جمع کرد و چشمانش را بست. دراکو به نارسیسا نزدیک شد که با چشم غره ی بلاتریکس سر جایش برگشت و بلا در کنار خواهرش دراز کشید. لرد سیاه با اسودگی روی کاناپه ی آبی رنگ که تنها شی غیر سبز داخل اتاق بود نشست. بارتی با شیطنت به کاناپه نگاهی کرد و گفت:
- بابایی دقت کردین که روی کاناپه آبی خوابیدین؟

لرد سیاه با شنیدن کلمه ی "آبی" تکانی خورد و از روی کاناپه پایین پرید. بلاتریکس پوزخندی زد و نارسیسا با عصبانیت به لوسیوس چشم غره رفت. لرد سیاه با عصبانیت غرید:
- نمی دونم که چرا این کاناپه آبیه. فکر میکنم باید یک توضیحی بدی مالفوی.

لوسیوس با نگرانی به لرد نگاهی کرد و بعد درحالی که لب هایش از شدت تلاش برای نیشخند زدن کج و موج شده بود گفت:
- از دراکو بپرسین. دراکو همین الان برای ارباب توضیح بده.

نارسیسا بار دیگر با عصبانیت به لوسیوس نگاهی کرد. دراکو به بارتی چشم غره ای رفت و بعد با نگرانی گفت:
- خب می دونین..املیا از این رنگ خوشش میاومد و همینطور اتاق کار پاپا رو خیلی دوست داشت. برای همین من از پاپا خواستم که این کاناپ...!

- کافیه! ارباب به هیچ عنوان روی این کاناپه نمی خوابه و از اونجایی که جا کم داریم یکی باید داوطلب بشه اینجا بخوابه. کی داوطلبه؟

انگشت های مرگخواران بالا رفت. بارتی با ناراحتی به آنان نگاهی کرد و بعد در حالی که بغض کرده بود به لرد خیره شد.
- بابایی! تو بابای منی. من باید اونجا بخوابم. چون من پسر لردم. مگه نه؟

لرد سیاه بی توجه به چشمان خشمگین مرگخواران سرش را به علامت موافقت پایین اورد. بارتی با عجله به طرف کاناپه دوید و لرد سیاه در کنار مورگان و مورفین جای گرفت.
- مورفین!! انگشت تو، توی دماغ ارباب چی کار میکنه؟ کروشیو!

- اِ دماغ ژو بود تامی؟ فکر کژدم دماغ موژگانه.

مورگان که در خواب به سر می برد خمیازه ای کشید و سرش را برگرداند. مورفین بسته ی سفید رنگی را که لای پتو گذاشته بود زیر بالشتش پنهان کرد و چشمانش را بست.

چند دقیقه ی بعد:

- مورفین...ارباب گشنشه. یه کاری بکن.

پاسخی شنیده نمی شود. تسترال در اتاق پر نمی زند.

چند دقیقه ی بعد:

- مورفین!!! ارباب گشنشه! یا همین الان یک کاری می کنی یا این که من می دونم با تو.

پاسخی شنیده نمی شود. تسترال در اتاق پر نمی زند.

- کروشیــــــــــــــــو!!

از انجا که اتاق تاریک بود طلسم مستقیما" به پای مورگان خورد. مورگان جیغی کشید و مرگخواران از خواب پریدند. بلاتریکس با عصبانیت موهایش را تکانی داد و غرید:
- چه خبرته؟ مثلا خوابیم!

مورگان با ناراحتی به لرد سیاه نگاهی کرد. مرگخواران پرسشگرانانه به چشمان لرد خیره شدند که مورفین خمیازه ای کشید:
- اونطوژی نگاژ نکنین. گشنژه خب.

لرد سیاه با عصبانیت به مورفین نگاهی کرد و در همین لحظه همه ی چشم ها خیره خیره به لرد دوخته شد. نارسیسا که نگران بدخواب شدن دراکو بود با حرص به بارتی که با خونسردی روی کاناپه دراز کشیده بود نگاهی کرد. لرد سیاه بی توجه به چهره های خواب الود، پرسشگر و نگران مرگخواران گفت:
- من گشنمه! و چون ارباب هیچ وقت نمی خواد که مرگخوارانش تنها باشن همتون باید ارباب رو تا اشپزخونه همراهی کنید.

مورگانا تاجش را بر سر گذاشت و با تعجب فریاد کوتاهی کشید:
- مای لرد یادتون که نرفته؟ اشپزخونه مال محفلی هاست و ما اگه از این اتاق خارج بشیم ازمون شکایت می کنن!!

لرد سیاه با عصبانیت به مورگانا نگاهی کرد و غرید:
- به من ربطی نداره. ارباب گشنشه! بهتره یه راهی پیدا کنید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
وقتی شب برمی خیزد
دنیا را در خود پنهان می کند
در تاریکی غیرقابل رُسوخ
سرما بر می خیزد
از خاک
و هوا را آلوده می کند
ناگهان...
زندگی معنایی جدید به خود می گیردl
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
خلاصه:

محفلی ها طبق سندی مشکوک درست وسط حیاط مالفوی ها و اتاق کار لوسیوس مالفوی را اشغال کرده اند و ادعا میکنند این دو قسمت متعلق به محفل است.با کاغذی که گرابلی پلنک از زیر یک درخت پیدا می کند و در آن نحوۀ ساخت یک روبات هوشمند توضیح داده شده است، به این فکر می افتند که این روبات را برای آزار مرگخواران، بسازند ولی بعد از ساخته شدن روبات طی یک اشتباه، روبات به جای اطاعت از دامبلدور از لرد سیاه اطاعت میکند.لرد به روبات دستور میدد که با آزار و اذیت محفلی ها آنها را از خانه مالفوی ها دور کند.
--------------------------------------------------------
روبات برای لحظه ای کوتاه به فکر فرو رفت.
-چشم ارباب.

یک ساعت بعد:

روبات بعد از زدن چند ضربه به در وارد اتاق شد و یک راست به سراغ لرد رفت.
-سرورم.ماموریت با موفقیت انجام شد.

لرد نگاه تحسین آمیزی به روبات انداخت.
-آفرین.به این سرعت؟بگو ببینم چیکار کردی؟

روبات با هیجانی مصنوعی شروع به توضیح دادن کرد.
-یکی از اشیای باارزش خانواده مالفوی در کیف جیمز سیریوس پاتر جاسازی شد.طبق قوانین جادوگری میتونین به دلیل دزدی از اینجا بیرونشون کنین.

به دستور لرد مرگخواران بطرف اتاق کار لوسیوس به راه افتادند.لرد سیاه چند ضربه به در زد و وارد شد.جیمز با دیدن لرد جیغی کشید.
-پروفسور، ولدک اسمشو نبر اومده اتاق ما.

ملت محفلی با احتیاط چند قدم از لرد فاصله گرفتند.لوسیوس با بی صبری بطرف جیمز رفت و کوله پشتی صورتی رنگ کوچکش را گرفت.
-بدش به من بچه.حالا دیگه دزدی میکنی؟جمع کنین بساطتونو و همین الان از خونه من برین بیرون.

با خالی شدن محتویات کیف جیمز روبات بطرف اشیای ریخته شده روی زمین رفت و از لابلای یویو های رنگارنگ و عکسهای مختلفی از خشمگین ترین نهنگهای جهان تکه کاغذی را بیرون کشید.لوسیوس کاغذ را از روبات گرفت و بطرف دامبلدور پرت کرد.
-اینم مدرک.اینم آخر عاقبت بچه ای که تو محفل تربیت بشه.

دامبلدور به آرامی کاغذ را برداشت و نگاهی به آن انداخت.چهره اش لحظه به لحظه متعجبتر میشد.
-نقشه راههای زیر زمینی محفل؟؟!!این دست شما چیکار میکرد؟

لوسیوس سرخ شد.

دامبلدور لبخند پدرانه ای به روبات زد.
-خب اینطور که معلومه کسی که دزدی کرده ما نیستیم.شما الان دو راه بیشتر ندارین.یا جاتونو با ما عوض میکنین.یعنی شما منتقل میشین به اتاق کار لوسیوس و یا ازتون شکایت میکنیم!

مرگخواران در گوشه اتاق تشکیل جلسه دادند.لوسیوس نگاه التماس آمیزی به لرد انداخت.
-سرورم.آبروی من در خطره.نذارین شکایت کنن.من با این ثروت به اتهام دزدی برگردم آزکابان؟؟

لرد سری تکان داد.
-چاره ای نداریم.باید فعلا هممون تو این اتاق میمونیم.ولی از الان بگم که کاناپه مال منه!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لرد ولدمورت در 1388/3/1 16:04:58
ماگل
تولد نقش
1396/01/13
آخرین ورود
دوشنبه 15 مهر 1398 17:38
عضویت
1388/02/05
پست‌ها
539
بعد از ازبین رفتن دود همه با چهره سیاه شده و موهای ژولیده لوسیوس روبرو شدند.نارسیسا با عجله لوسیوس را از روی زمین بلند کرد
.روبات با آرامش بطرف ولدمورت رفت و تعظیمی کرد و گفت:حسابش رسیده شد سرورم.دستور بعدی؟
ولدمورت لبخندی زد و با محبت دستی به سر روبات کشید.از این روبات میتوانست استفاده های زیادی بکند.
رو به مرگخوارها کرد و گفت:اینم راه حل برای اینکه محفلیا رو از خونه بیرون کنیم.خب روبات من بهت دستور میدم که بری و مزاحم محفلی هایی که تو اتاق کار لوسیوس هستن بشی.
روبات تعظیمی کرد و بطرف اتاق لوسیوس رفت.در را باز کرد و وادر اتاق شد و یکراست بطرف دفتر نقاشی جیمز رفت.دفتر سه سوته تکه تکه و فریاد جیمز به هوا بلند شد.
جیمز:پروفسور دامبلدور دفترم.
دامبلدور با دیدن روبات خوشحال شد و به آرتور گفت:اینم از روبات.برگشت.حالا میتونی درستش کنی؟
آرتور با خوشحالی بطرف روبات رفت ودستش را بطرفش دراز کرد ولی روبات با عصبانیت دست آرتور را گاز گرفت و لگدی به ساق پایش زد.دامبلدور آرتور رابه سختی از دست روبات نجات داد.
دامبلدور:همش چند دقیقه رفته بود پیش تام.ببینین چی شد!
روبات خنده ای شیطانی کرد و از اتاق خارج شد.

صدای خنده مرگخوارها سالن خانه را پر کرده بود.ولدمورت لبخندی زد و گفت:
خوبه.پس دفتر جیمزو پاره کردی و یه مشت نمک تو غذای مالی ریختی و استیک تدی رو گذاشتی خوب بپزه.هوم؟
روبات با خوشحالی تایید کرد.لرد ادامه داد:
خوبه.ولی کافی نیست.امشب باید بلایی سرشون بیاری که بند و بساطشونو جمع کنن و برای همیشه از این خونه برن.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
پنجشنبه 19 بهمن 1391 09:31
عضویت
1387/10/21
پست‌ها
842
ولدمورت با عصبانيت خاصی لوسيوس را كروشيو باران می كرد. لوسيوس در حالی كه می خواست از بين دو پای ولدمورت از صحنه بگريزد كروشيوی مفصلی را از ولدمورت دريافت كرد. لوسيوس موهایش را تكانی داد و از ديوار بالا رفت و موجب شد عكس ولدمورت و نارسيسا و دراكو از ديوار بر زمين بيفتد. ولدمورت عصبانی شد و نعره زد:
-ابله! عكس من رو ميندازی...

لوسيوس در حالی كه داشت از روی لوسترهای گران قيمت قصر تاب می خورد و از كروشيو های لرد جاخالی می داد گفت:
-مای لرد... خواهش می كنم من رو ببخش...

-دنگ دونگ دينگ، مشكلی پيش آمده است؟ من دنبال نام ريدل ملقب به ولدمورت هستم.

لحظه ای آنجا در سكوت كامل فرو رفت ولی لحظاتی بعد ولدمورت به سمت روبات آمد و با احتياط خاصی گفت:
-شما؟ من ولدمورتم.

برق سرخ رنگی چشمان ولدمورت را فرا گرفت و سپس روبات با حالت عجيبی گفت:
-دستور بدهيد.

نارسيسا در حالی كه داشت برای لوسترهايش گريه می كرد و لوسيوس را كتك می زد(اينه داستان زن ذليلی...) زير چشمی روبات را نگاه می كرد. ولدمورت نگاهی به لوسيوس انداخت و گفت:
-برو يه بلايی سر اون بيار...

ولدمورت انگشت اشاره اش را به سمت لوسيوس گرفته بود. لوسيوس درحالی كه از نارسيسا پس گردنی می خورد گفت:
-سرورم...

-بنگ!

دود غليظی همه جا را فرا گرفت...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.