ماموریت برای محفل
آلبوس بدو بدو به سمت کمد رفت. برای چندمین بار بود که چشمانش را بازو بسته می کرد و مرتب می مالید. کم کم داشت باور می کرد که زندانی ها به قول سیموس، نیستند وبه قول خودش، یعنی اینکه فرار کرده بودند.
آلبوس وحشت زده فریاد زد:
ــ باورم نمی شه
...نـــــــــــــــه!
پس از چند دقیقه
سیریوس با لحن مادرانه:
ــ آلبوس خوبی؟
لوپین با لحن پدرانه:
ــ آلبوس عزیزم...بیدار شو...
دامبلدور در حالی که کلمات چرت و پرتی را زمزمه می کرد چشمهایش را باز کرد و به هوش آمد.
آلبوس با ناله گفت:
ــ وایی...خاک بر سرمون شد...شماها لیاقت نگهبانی از سه تا جوجه مرگخوارم ندارید...
لوپین که جو محفلی بودن گرفته بودتش با اشتیاق صحبت کرد:
ــ من به این قضیه مشکوکم
اینا نمی تونستند به این راحتی خودشونو آزاد کنند حتما یکی کمکشون کرده.
سیریوس که دستش را بی وقفه بالای سر دامبلدور تکون می داد
البته بادبزن نداشت(نکته: روشی است برای خنک کردن فرد مصدوم) لبخندی مسخره زد
و گفت:
ــ برو بینیم بابا...
شپلخ( در باز شد)
رئیس کاراگاهان با عجله به سمت دامبلدور پناه آورد و گفت:
ــ پس چی کار می کنید؟ زود باشید، مرگخوارها یه دفعه ای قدرتشون خیلی زیاد شده.
سپس نگاهی کاراگاهانه
به دامبل انداخت و گفت:
ــ تو هنوز تو کف اون سه تا مرگخواری؟...پاشو ببین صد برابر اونا همین طوردارند راست راست راه می رند و وازارت خونه رو نابود می کنند.
طرف غربی وزارت خونه
پرسی در حالی که روی میزبزرگی ایستاده بود با غرور می گفت:
ــ ما الان تونستیم قسمت غربی وزارت خونه رو تسخیر کنیم، اهم ...اهم. ببخشید...
ولی ما باید دقیقا به تمام نقاط وزارت خونه تسلط به عمل آوریم.
از اونجایی که من خیلی به کار تو وزارت خونه وارد هستم، شما رو راهنمایی می کنم که به قسمت اصلی، یعنی مرکز وزارت خونه هر چه زود تر حمله به عمل رسانید.من نماینده رسمی لرد سیاه هستم واطلاعات مهمی رو به شما خواهم داد...
تالار اسرار
همه جا تاریک و سکوت مطلق حکم فرما بود تنها نوری که به چشم می رسید نور سبز رنگ به وجود آمده از لپ تاب لرد ولدمورت بود.
ولدمورت پشت مانیتورخطاب به چو:
ــ اول برو با یه طلسمی چیزی یه کاری کن اون پرسی ندید بدید از روی اون میز بیفته پایین.
بعد هم برو تمام راه پله ها و آسانسورهایی رو که می تونه دامبلدور و دارودستشو به قسمت های دیگه برسونه مسدود کن. می خوام کاری کنی محفلی هاهمون جایی که هستند زندانی بشن...یوهاهاهاها...
آلبوس بدو بدو به سمت کمد رفت. برای چندمین بار بود که چشمانش را بازو بسته می کرد و مرتب می مالید. کم کم داشت باور می کرد که زندانی ها به قول سیموس، نیستند وبه قول خودش، یعنی اینکه فرار کرده بودند.
آلبوس وحشت زده فریاد زد:
ــ باورم نمی شه
...نـــــــــــــــه!پس از چند دقیقه
سیریوس با لحن مادرانه:
ــ آلبوس خوبی؟
لوپین با لحن پدرانه:
ــ آلبوس عزیزم...بیدار شو...
دامبلدور در حالی که کلمات چرت و پرتی را زمزمه می کرد چشمهایش را باز کرد و به هوش آمد.
آلبوس با ناله گفت:
ــ وایی...خاک بر سرمون شد...شماها لیاقت نگهبانی از سه تا جوجه مرگخوارم ندارید...
لوپین که جو محفلی بودن گرفته بودتش با اشتیاق صحبت کرد:
ــ من به این قضیه مشکوکم
اینا نمی تونستند به این راحتی خودشونو آزاد کنند حتما یکی کمکشون کرده.سیریوس که دستش را بی وقفه بالای سر دامبلدور تکون می داد
البته بادبزن نداشت(نکته: روشی است برای خنک کردن فرد مصدوم) لبخندی مسخره زد و گفت:ــ برو بینیم بابا...
شپلخ( در باز شد)
رئیس کاراگاهان با عجله به سمت دامبلدور پناه آورد و گفت:
ــ پس چی کار می کنید؟ زود باشید، مرگخوارها یه دفعه ای قدرتشون خیلی زیاد شده.
سپس نگاهی کاراگاهانه
به دامبل انداخت و گفت:ــ تو هنوز تو کف اون سه تا مرگخواری؟...پاشو ببین صد برابر اونا همین طوردارند راست راست راه می رند و وازارت خونه رو نابود می کنند.
طرف غربی وزارت خونه
پرسی در حالی که روی میزبزرگی ایستاده بود با غرور می گفت:
ــ ما الان تونستیم قسمت غربی وزارت خونه رو تسخیر کنیم، اهم ...اهم. ببخشید...
ولی ما باید دقیقا به تمام نقاط وزارت خونه تسلط به عمل آوریم.
از اونجایی که من خیلی به کار تو وزارت خونه وارد هستم، شما رو راهنمایی می کنم که به قسمت اصلی، یعنی مرکز وزارت خونه هر چه زود تر حمله به عمل رسانید.من نماینده رسمی لرد سیاه هستم واطلاعات مهمی رو به شما خواهم داد...
تالار اسرار
همه جا تاریک و سکوت مطلق حکم فرما بود تنها نوری که به چشم می رسید نور سبز رنگ به وجود آمده از لپ تاب لرد ولدمورت بود.
ولدمورت پشت مانیتورخطاب به چو:
ــ اول برو با یه طلسمی چیزی یه کاری کن اون پرسی ندید بدید از روی اون میز بیفته پایین.
بعد هم برو تمام راه پله ها و آسانسورهایی رو که می تونه دامبلدور و دارودستشو به قسمت های دیگه برسونه مسدود کن. می خوام کاری کنی محفلی هاهمون جایی که هستند زندانی بشن...یوهاهاهاها...
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط هرمیون گرنجر در 1387/4/29 3:14:15
هرمیون قلبی بزرگتر از مغز و استعدادش دارد!
) به سرعت به باز سازي صحنه پرداختند...پس روفوس اسكريمجيور به داخل اتاقش برگشت و دو لنگش رو انداخت روي ميز و لم داد. سيريوس، سه مرگخوار بيهوش را به داخل كمد انداخت و خودش هم پريد پشت پرده ي پنچره ي اتاق. چو هم پشت ديواري در كمين نشسته بود. آلبوس به مرلين گاه دفتر پناه برد( ايول همت
):بله ارباب!
ا.
کلاه خودمه !
بچه برو خونتون ! ول کن این کلاهه رو ! 
( افکت دهن کجی !
!
( قاعدتا این شکلکه نباید اینجا باشه ! ولی اگر دقت کرده باشید باب بزرگم همیشه از همین شکلک استفاده میکنه ! بیایید به شناسه های ایفای نقش سایت وفادار باشیم ! ) 
همش؟
