لرد ولدمورت
مدیر فنی دیوان جادوگران، جادوکار ویزنگاموت، رهبر مرگخواران
شاغل
جادوگر
مدیر دیوان جادوگران
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1405/07/13
- آخرین ورود
- امروز ساعت 00:12
- عضویت
- 1405/07/13
- پستها
- 28
رابستن، انگار که ناگهان کشف بزرگی کرده باشه، چشمهاش برق زد.
- وای وای وای صبر کردن بشین! من یکیو شناختم میشم!
ایگور سرش رو از نامه طلبکار بلند کرد.
رابستن، الان وقتش نیسـ...
- نه نه، گوش کردن بشین! طرف قبلاً اونجا زندگی کردن میشده. یعنی واقعاً دونستن میشه چی کجا بودن میشه. مرگخوار، مطمئن، کاربلد، بچه خوب! با من رفیق بودن هم میشه! اصلاً فامیلمون بودنه میشه!
سیبل فنجون خالی رو روی میز گذاشت و آهی از ته دل کشید.
- راب چرا با خودت اینجوری میکنی؟
- صبر کردن بشو! هنوز تموم شدن نشده! خیلی خوشتیپ بودن میشه! اصلاً فامیلش هم روی خونه بودن میشه!
بارتی تسبیحش رو چرخوند و زیر لب ذکری گفت تا خودش رو آرومتر کنه.
- گیر عجب تسترالی افتادیم... راب احیاناً این که میگی دراکو نیست؟
- خودت گیر عجب تسترالی افتادن شدی! بدبخت تو هر چی داشتن شدی، صدقه سر من و خونوادهم داشتن میشی.
- چیکار کردین برای من؟
- ما اگه تو رو جمع کردن نمیشدیم، کسی تو رو مرگخوار حساب کردن میشد؟ نه کسی تو رو مرگخوار حساب کردن میشد بچه خوشگل؟ مزلف! با اون خونواده در پیتت بابای معتادت!
- کثافت آشغال صد دفعه گفتم اسم بابای منو به زبون نیار! احمق! بیشعور نفهم من عاشق ارباب بودم که مرگخوار شدم! وگرنه پول لسترنجا و مالفویا به چه درد من میخورد؟!
ایگور که آلردی احساس خطر کرده بود و چیزی نمونده بود شلوارش رو خراب کنه، سعی کرد جو رو کمی آرومتر کنه.
- چه خبرتونه شما؟ بابا الان همهمون اعصابمون خرده، بمب ساعتی هستیم. همین خود بنده فقط اینقدر کم مونده که... حالا بیخیال. میگم یعنی آروم باشین دیگه!
هلنا سعی کرد میانجیگری رو ادامه بده و موضوع رو عوض کنه!
- حالا اصلاً بهمون بگو منظورت کی بود راب؟ اگه اینقدر کاربلده که عالیه!
چند لحظه سکوت برقرار شد. بارتی عرقش رو پاک کرد و ایگور مجدداً شلوارش رو چک کرد. در نهایت رابستن با افتخار گفت:
-لوسیوس مالفوی!
دقایقی بعد، در حالی که کله رابستن بر اثر ضربات عجیبوغریب چهار نفر دیگه از همیشه کیویشکلتر شده بود، همه ساکت نشسته بودن.
در همین حین بود که هلنا دفتر رو بست، تصویر عمارت رو کشید جلو و با صدای خسته گفت:
- باشه. پس بازم همه کارا رو خودم میکنم. بیاین یه فراخوان بزنیم برای دزدی. مرگخوارهایی که حاضرن میان درخواست میدن.
ایگور فوری سر تکون داد.
- نه بابا. فراخوان دزدی؟ یعنی چی، اعلامیه بزنیم «عصر سهشنبه عمارت مالفوی، لطفاً کیسه بیارین»؟ مالفویها هیچی! ارباب چونهمون رو پاره میکنه!
- خب بالاخره که چی؟ راهی نداریم!
بارتی لبخند خودپسندی زد و گفت:
- من یه ایده خوبی دارم! بالاخره این همه تجربیات میدانی- مدیریتی به یه دردی باید بخوره دیگه. یه فراخوان مینویسم که هم همه بفهمن هم هیشکی نفهمه!
بعد برگهای برداشت، قلم رو چرخوند و با لحن کاملاً جدی نوشت، طوری که انگار داره بخشنامه رسمی صادر میکنه:
نقل قول:
- وای وای وای صبر کردن بشین! من یکیو شناختم میشم!

ایگور سرش رو از نامه طلبکار بلند کرد.
رابستن، الان وقتش نیسـ...
- نه نه، گوش کردن بشین! طرف قبلاً اونجا زندگی کردن میشده. یعنی واقعاً دونستن میشه چی کجا بودن میشه. مرگخوار، مطمئن، کاربلد، بچه خوب! با من رفیق بودن هم میشه! اصلاً فامیلمون بودنه میشه!

سیبل فنجون خالی رو روی میز گذاشت و آهی از ته دل کشید.
- راب چرا با خودت اینجوری میکنی؟

- صبر کردن بشو! هنوز تموم شدن نشده! خیلی خوشتیپ بودن میشه! اصلاً فامیلش هم روی خونه بودن میشه!

بارتی تسبیحش رو چرخوند و زیر لب ذکری گفت تا خودش رو آرومتر کنه.
- گیر عجب تسترالی افتادیم... راب احیاناً این که میگی دراکو نیست؟

- خودت گیر عجب تسترالی افتادن شدی! بدبخت تو هر چی داشتن شدی، صدقه سر من و خونوادهم داشتن میشی.

- چیکار کردین برای من؟

- ما اگه تو رو جمع کردن نمیشدیم، کسی تو رو مرگخوار حساب کردن میشد؟ نه کسی تو رو مرگخوار حساب کردن میشد بچه خوشگل؟ مزلف! با اون خونواده در پیتت بابای معتادت!

- کثافت آشغال صد دفعه گفتم اسم بابای منو به زبون نیار! احمق! بیشعور نفهم من عاشق ارباب بودم که مرگخوار شدم! وگرنه پول لسترنجا و مالفویا به چه درد من میخورد؟!

ایگور که آلردی احساس خطر کرده بود و چیزی نمونده بود شلوارش رو خراب کنه، سعی کرد جو رو کمی آرومتر کنه.
- چه خبرتونه شما؟ بابا الان همهمون اعصابمون خرده، بمب ساعتی هستیم. همین خود بنده فقط اینقدر کم مونده که... حالا بیخیال. میگم یعنی آروم باشین دیگه!

هلنا سعی کرد میانجیگری رو ادامه بده و موضوع رو عوض کنه!
- حالا اصلاً بهمون بگو منظورت کی بود راب؟ اگه اینقدر کاربلده که عالیه!

چند لحظه سکوت برقرار شد. بارتی عرقش رو پاک کرد و ایگور مجدداً شلوارش رو چک کرد. در نهایت رابستن با افتخار گفت:
-لوسیوس مالفوی!

دقایقی بعد، در حالی که کله رابستن بر اثر ضربات عجیبوغریب چهار نفر دیگه از همیشه کیویشکلتر شده بود، همه ساکت نشسته بودن.
در همین حین بود که هلنا دفتر رو بست، تصویر عمارت رو کشید جلو و با صدای خسته گفت:
- باشه. پس بازم همه کارا رو خودم میکنم. بیاین یه فراخوان بزنیم برای دزدی. مرگخوارهایی که حاضرن میان درخواست میدن.

ایگور فوری سر تکون داد.
- نه بابا. فراخوان دزدی؟ یعنی چی، اعلامیه بزنیم «عصر سهشنبه عمارت مالفوی، لطفاً کیسه بیارین»؟ مالفویها هیچی! ارباب چونهمون رو پاره میکنه!
- خب بالاخره که چی؟ راهی نداریم!
بارتی لبخند خودپسندی زد و گفت:
- من یه ایده خوبی دارم! بالاخره این همه تجربیات میدانی- مدیریتی به یه دردی باید بخوره دیگه. یه فراخوان مینویسم که هم همه بفهمن هم هیشکی نفهمه!

بعد برگهای برداشت، قلم رو چرخوند و با لحن کاملاً جدی نوشت، طوری که انگار داره بخشنامه رسمی صادر میکنه:
نقل قول:
فراخوان مشارکت داوطلبانه در بازآرایی منابع راکد
همکاران گرامی خانه ریدل،
نظر به ضرورت ارتقای سطح معیشتی جمعی، تقویت روحیه همبستگی و جلوگیری از انباشت غیرمولّد دارایی در فضاهای کماستفاده، از عزیزانی که سابقه حضور میدانی در محیطهای سکونتی خاص و آشنایی با چیدمان داخلی مجموعههای خانوادگی معتبر دارند دعوت میشود در یک برنامه کوتاهمدت «بازدید عملیاتی و انتقال هدفمند اقلام مازاد» مشارکت فرمایند.
هدف طرح، صرفاً تسهیل گردش سالم منابع، تأمین هزینههای ضروری جمع، و تضمین رفاه حداقلی ساکنان محل موردنظر است. جزئیات اجرایی، زمانبندی و فهرست اقلام مشمول، در جلسه حضوری و بهصورت طبقهبندیشده اعلام خواهد شد.
علاقهمندان مراتب آمادگی خود را خصوصی اعلام نمایند.
از تبلیغات عمومی، ذکر اسامی خانوادهها، و هرگونه تعبیر نادرست از ماهیت کاملاً اصلاحی این اقدام، اکیداً خودداری شود.
با سپاس
کمیته موقت هماهنگی منابع








(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم 


S.O.S 
من به فکر شما هستم ... نمیخوام بهتون خیانت کنم. اگر بهتون ماهی بدم کمرتون رو شکستم. باید بهتون ماهیگیری بیاموزم. وگرنه منم کمتر از شما دل نگران لرد نیستم! باور کنین! 



