پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

129
نفر همین الان آنلاین‌اند 54 نفر در «انجمن»
0 عضو 129 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

50 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

قصر خانواده مالفوی

نوع تاپیک: رول‌نویسی گروهی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
شاغل جادوگر مدیر دیوان جادوگران جادوآموخته
تولد نقش
1405/07/13
آخرین ورود
امروز ساعت 00:12
عضویت
1405/07/13
پست‌ها
28
رابستن، انگار که ناگهان کشف بزرگی کرده باشه، چشم‌هاش برق زد.
- وای وای وای صبر کردن بشین! من یکیو شناختم می‌شم!

ایگور سرش رو از نامه طلبکار بلند کرد.
رابستن، الان وقتش نیسـ...
- نه نه، گوش کردن بشین! طرف قبلاً اونجا زندگی کردن می‌شده. یعنی واقعاً دونستن می‌شه چی کجا بودن می‌شه. مرگخوار، مطمئن، کاربلد، بچه خوب! با من رفیق بودن هم میشه! اصلاً فامیلمون بودنه می‌شه!

سیبل فنجون خالی رو روی میز گذاشت و آهی از ته دل کشید.
- راب چرا با خودت اینجوری می‌کنی؟
- صبر کردن بشو! هنوز تموم شدن نشده! خیلی خوشتیپ بودن میشه! اصلاً فامیلش هم روی خونه‌ بودن می‌شه!

بارتی تسبیحش رو چرخوند و زیر لب ذکری گفت تا خودش رو آرومتر کنه.
- گیر عجب تسترالی افتادیم... راب احیاناً این که میگی دراکو نیست؟
- خودت گیر عجب تسترالی افتادن شدی! بدبخت تو هر چی داشتن شدی، صدقه سر من و خونواده‌م داشتن میشی.
- چیکار کردین برای من؟
- ما اگه تو رو جمع کردن نمی‌شدیم، کسی تو رو مرگخوار حساب کردن می‌شد؟ نه کسی تو رو مرگخوار حساب کردن می‌شد بچه خوشگل؟ مزلف! با اون خونواده در پیتت بابای معتادت!
- کثافت آشغال صد دفعه گفتم اسم بابای منو به زبون نیار! احمق! بی‌شعور نفهم من عاشق ارباب بودم که مرگخوار شدم! وگرنه پول لسترنجا و مالفویا به چه درد من می‌خورد؟!

ایگور که آلردی احساس خطر کرده بود و چیزی نمونده بود شلوارش رو خراب کنه، سعی کرد جو رو کمی آروم‌تر کنه.
- چه خبرتونه شما؟ بابا الان همه‌مون اعصابمون خرده، بمب ساعتی هستیم. همین خود بنده فقط اینقدر کم مونده که... حالا بیخیال. میگم یعنی آروم باشین دیگه!

هلنا سعی کرد میانجی‌گری رو ادامه بده و موضوع رو عوض کنه!
- حالا اصلاً بهمون بگو منظورت کی بود راب؟ اگه اینقدر کاربلده که عالیه!

چند لحظه سکوت برقرار شد. بارتی عرقش رو پاک کرد و ایگور مجدداً شلوارش رو چک کرد. در نهایت رابستن با افتخار گفت:
-لوسیوس مالفوی!

دقایقی بعد، در حالی که کله رابستن بر اثر ضربات عجیب‌وغریب چهار نفر دیگه از همیشه کیوی‌شکل‌تر شده بود، همه ساکت نشسته بودن.

در همین حین بود که هلنا دفتر رو بست، تصویر عمارت رو کشید جلو و با صدای خسته گفت:
- باشه. پس بازم همه کارا رو خودم می‌کنم. بیاین یه فراخوان بزنیم برای دزدی. مرگخوارهایی که حاضرن میان درخواست می‌دن.

ایگور فوری سر تکون داد.
- نه بابا. فراخوان دزدی؟ یعنی چی، اعلامیه بزنیم «عصر سه‌شنبه عمارت مالفوی، لطفاً کیسه بیارین»؟ مالفوی‌ها هیچی! ارباب چونه‌مون رو پاره می‌کنه!
- خب بالاخره که چی؟ راهی نداریم!

بارتی لبخند خودپسندی زد و گفت:
- من یه ایده خوبی دارم! بالاخره این همه تجربیات میدانی- مدیریتی به یه دردی باید بخوره دیگه. یه فراخوان می‌نویسم که هم همه بفهمن هم هیشکی نفهمه!

بعد برگه‌ای برداشت، قلم رو چرخوند و با لحن کاملاً جدی نوشت، طوری که انگار داره بخشنامه رسمی صادر می‌کنه:

نقل قول:

فراخوان مشارکت داوطلبانه در بازآرایی منابع راکد

همکاران گرامی خانه ریدل،

نظر به ضرورت ارتقای سطح معیشتی جمعی، تقویت روحیه همبستگی و جلوگیری از انباشت غیرمولّد دارایی در فضاهای کم‌استفاده، از عزیزانی که سابقه حضور میدانی در محیط‌های سکونتی خاص و آشنایی با چیدمان داخلی مجموعه‌های خانوادگی معتبر دارند دعوت می‌شود در یک برنامه کوتاه‌مدت «بازدید عملیاتی و انتقال هدفمند اقلام مازاد» مشارکت فرمایند.
هدف طرح، صرفاً تسهیل گردش سالم منابع، تأمین هزینه‌های ضروری جمع، و تضمین رفاه حداقلی ساکنان محل موردنظر است. جزئیات اجرایی، زمان‌بندی و فهرست اقلام مشمول، در جلسه حضوری و به‌صورت طبقه‌بندی‌شده اعلام خواهد شد.
علاقه‌مندان مراتب آمادگی خود را خصوصی اعلام نمایند.
از تبلیغات عمومی، ذکر اسامی خانواده‌ها، و هرگونه تعبیر نادرست از ماهیت کاملاً اصلاحی این اقدام، اکیداً خودداری شود.

با سپاس
کمیته موقت هماهنگی منابع
مرگخوار شاغل جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1396/07/22
آخرین ورود
امروز ساعت 00:29
عضویت
1384/11/01
پست‌ها
3129
سوژه جدید



ایگور در اتاق پشتی خانه ریدل، صندلی‌اش را طوری گذاشته بود که هم در را ببیند و هم در صورت ضرورت، بدون جابه‌جا کردن میز به پنجره برسد. روی میز، برگه‌های شرط‌بندی کوییدیچ زیر نامه‌ای پخش شده بودند که از صبح سه بار مبلغ بدهی را افزایش داده بود و حالا زیر آخرین عددش، تصویری از دو زانوی سالم دیده می‌شد؛ تصویر دوم همان زانوها را نشان می‌داد که ظاهرا دیگر متعلق به یک نفر نبودند. بارتی با چفیه سبزش کنار او نشسته بود و تسبیح پسته‌ای‌رنگش را می‌چرخاند، سیبل ته فنجانی خالی را بررسی می‌کرد و رابستن، درحالی‌که بچه روی پایش نشسته بود، هنوز جدول نتایج هفته قبل را وارونه گرفته بود.
- جلسه رو شروع می‌کنیم. کسی این بیرون نبود؟
- نبود، ایگور. سه بار پرسیدی.
- چون حفظ امنیت جمع برام مهمه، بارتی. حالا ببینیم کدوم بی‌فکری پیشنهاد داد روی اون تیم شرط ببندیم.
- خودت.
- منظورم اولین نفر بود.
- باز هم خودت.

ماجرا از شرط‌بندی کوچکی شروع شده بود که ایگور آن را فرصتی برای تامین هزینه‌های شخصی می‌دانست، اما بعد از هر باخت، مبلغ بیشتری گذاشته بودند تا زیان قبلی جبران شود؛ سیبل نتیجه مسابقات را پیشگویی می‌کرد، هلنا با جدول و نمودار احتمال برد را می‌سنجید و رابستن روی تیمی شرط می‌بست که لباسش بیشتر به بچه می‌آمد. حالا نامه طلبکار وعده داده بود اگر تا فرداشب پول نرسد، یک دیوانه‌ساز برای وصول حضوری و بررسی مفاصل فرستاده می‌شود.
- دیوانه‌ساز که چماق نداره. چطوری زانوهامون رو شکستن می‌کنه؟
- رابستن، واقعا می‌خوای بدونی؟
- نه. فقط شاید بلد نبودن بشه و وقت خریدن کنیم.
- می‌شه گوی من رو بفروشیم، ولی بعدش پیشگویی بدون ابزار هزینه بیشتری داره.
- سیبل، تو گفتی اون مسابقه قطعا برده‌ست!
- بله، عزیزم. فقط هنوز مشخص نشده منظورم کدوم مسابقه بوده.

پیشنهاد فروش وسایل اضافی، وقتی رد شد که معلوم شد وسایل اضافی بیشتر متعلق به دیگران‌اند؛ پیشنهاد رابستن برای گرو گذاشتن سیاره سیرازو هم با توضیح آرام بچه درباره نداشتن سند متوقف شد. هلنا که تا آن لحظه پشت برگه‌هایش پنهان بود، سرانجام دفترش را بست و تصویر کوچکی از عمارت مالفوی را وسط میز گذاشت.
- ما مشکل کمبود پول نداریم. مشکل اینه که پول‌ها جای اشتباهی نگهداری می‌شن.
- جای درستش کجاست؟
- فعلا پیش ما.
- هلنا، منظورت دزدیه؟
- بیایین اسمی روش نذاریم.

هلنا لحظه‌ای به تصویر عمارت نگاه کرد و گوشه کاغذ را صاف کرد؛ برداشتن تمام دارایی یک خانواده چندان با تربیت مادرش سازگار نبود، اما مالفوی‌ها اتاق‌هایی داشتند که حتی استفاده نمی‌کردند و او پنج نفر می‌شناخت که واقعا به پول نیاز داشتند.
- البته برای غذا و مخارج ضروری‌شون چیزی باقی می‌ذاریم. نمی‌خوایم در مضیقه قرار بگیرن.
- پس بقیه‌ش رو چطور برداشتن می‌کنیم؟
- چند نفر از مرگ‌خوارها رو جمع می‌کنیم، می‌ریم عمارت مالفوی و پول‌ها رو میاریم بیرون. سهم هرکس رو می‌دیم، با سهم خودمون هم بدهی رو صاف می‌کنیم.
- از کجا می‌دونی پول‌ها کجان؟
- اینقدر میگردیم تا پیدا کنیم دیگه.

ایگور تصویر عمارت را به طرف بارتی هل داد و با اقتداری تازه، مسئولیت تنظیم فهرست داوطلبان را پذیرفت؛ به‌خصوص تاکید داشت کسانی انتخاب شوند که تجربه ورود اول به ساختمان را داشته باشند. حالا فقط باید چند مرگ‌خوار پیدا می‌کردند که حاضر باشند در غیاب توضیحی دقیق درباره علت عجله، به تقسیم ثروت مالفوی‌ها کمک کنند.

افرادی که لایک کردند

هر کسی جرات داره بیاد جلو (فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم )
مرگخوار شاغل جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1396/07/22
آخرین ورود
امروز ساعت 00:29
عضویت
1384/11/01
پست‌ها
3129
پایان سوژه!


ایگور که از ابتدای بحث پشت سر بلاتریکس ایستاده بود، با شنیدن پیشنهاد ورود از سقف، نگاهی به نردبان پوسیده کنار دیوار انداخت و فورا مسئولیت حفاظت از در اصلی را بر عهده گرفت؛ بالاخره اگر تمام نیروها از بالا حمله می‌کردند، یک نفر هم باید پایین می‌ماند تا در صورت لزوم نردبان را نگه دارد، درخواست نیروی کمکی کند یا خبر کشته شدن دیگران را به خانه برساند. تام هنوز داشت بیلش را جایی پنهان می‌کرد که کارکاروف برای اثبات جدیتش، لگدی به در زد و با صدایی رسا اعلام حضور کرد.
- تسلیم بشین! مزرعه محاصره‌ست!
- قدقد!
- خوبه، انگار آماده مذاکره‌ان.
- ایگور، فقط گفتن بیا تو.
- دقیقا؛ اولین نشانه فروپاشی مقاومت دشمن.

در باز شد و ممد دوزرده، با بندی مشکی دور بالش، مقابلشان ظاهر شد. پشت سر او صدها مرغ در دو ردیف ایستاده بودند و انتهای سالن، لرد سیاه روی چند کیسه دان تکیه داده بود و آخرین تکه مرغ بریان را از استخوان جدا می‌کرد. مرگ‌خواران چند لحظه به ارباب و بعد به صف مرغ‌ها نگاه کردند؛ بلاتریکس چاقویش را پایین آورد، تام بیلش را پشت ایگور پنهان کرد و کارکاروف تصمیم گرفت فعلا درباره لزوم تسلیم شدن کسی توضیح بیشتری ندهد.
- ارباب! برای نجاتتون اومدیم!
- خودمان می‌بینیم. چرا این‌قدر طول کشید؟
- منتظر بودیم دشمن اعتماد کنه، سرورم.
- اینها دیگر دشمن نیستن. به ما پیوستن.
- بنده هم از ابتدا مخالف خشونت علیه طیور بودم.

سیروس تلاونگ جلو آمد و به چاقوی بلاتریکس اشاره کرد، هاشم پرطلا با سوءظن بطری روغن را بو کشید و چند مرغ دیگر هم دور بیل تام جمع شدند؛ حالا مرگ‌خواران ناچار بودند توضیح بدهند چرا برای استقبال از متحدان تازه، نمک و زعفران و سیخ آورده‌اند. ایگور پیش از آنکه کسی اعتراف نامناسبی کند، بطری روغن را از دست همکارش گرفت و با احترام مقابل مرغ‌ها گذاشت.
- بسته خوشامدگوییه. روغن برای درخشندگی پر، نمک برای رفع چشم‌زخم، سیخ هم... برای تعیین حدود زمین.
- پس اون قابلمه چیه؟
- محل نگهداری تخم‌مرغ‌های عزیز.

لرد که حوصله ادامه مراسم آشنایی را نداشت، برخاست و دستور داد وسایل آشپزی جمع شوند و چند داوطلب برای انتقال مرغ‌های مرگ‌خوار به خانه ریدل جلو بیایند. ایگور یک قدم عقب رفت، اما تام بیل را به دستش داد و بلاتریکس نیز کیسه دان را روی شانه‌اش گذاشت؛ استدلال جمع این بود که مسئول در اصلی، طبیعتا مسئول خروج هم هست.

آن شب ارباب سالم به خانه برگشت، مزرعه به پایگاه رسمی ممخ‌ها تبدیل شد و عملیات نجات با موفقیت در گزارش‌ها ثبت شد؛ هرچند کارکاروف تا صبح مشغول ساختن لانه بود و هر بار مرغی نوکش می‌زد، به خودش یادآوری می‌کرد که این همکاری نظامی است و نباید با متحدان وارد درگیری شد.

افرادی که لایک کردند

هر کسی جرات داره بیاد جلو (فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم )
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/01/29
آخرین ورود
چهارشنبه 26 آذر 1404 15:37
عضویت
1403/01/28
پست‌ها
229
ممخ ها، با فریادی پر شور قد قد کنان بالا و پایین پریدن، بعضا بهم پریدند و چند تن مجروح شدن بعض دیگر طی نسل کشی غیر عمدی تخم مرغ های دیگران را زیر پرش های پر هیجانشان له کردند.

در پی این شوک بزرگ، مرغ ها لحظاتی برای غم از دست رفته ها جمیعا سکوتی کردند.

- اشکال نداره فردا بهترشو میزاییم.

ممد دو زرده بالی روی بال هوشنگ گذاشت تا به رفیق خود دلداری بدهد.

- مرغ های مرگخوار ما! خودتون رو جمع و جور کنید الان وقت عزاداری نیست. یارانم به زودی به اینجا میرسن خودتون رو باید آماده نبرد کنید تا...

لرد لحظه ای مکث کرد.
- اون مرغ بریون ما کوش؟

هوشنگ که غم از دست دادن تخم مرغای بیچاره، افسرده اش کرده بود، طی حرکتی از جان گذشته، خودش را در ماهیتابه داغ انداخت و سرخ کرد. مرغ دیگر که دوست نزدیکش بود با اندوه سری تکان داد و مرغ تازه سرخ شده را جلوی لرد سیاه سرو کرد، تا خون دوست همرزمش به هدر نرود.

- بهتر شد. حال، بال هایتان را شانه بزنید، پنجه ها و نوک هایتان را تیز کنید، امروز برایتان روز سرنوشت سازی خواهد بود.

دقایقی بعد جلوی مزرعه ی مرغ ها...

- حالا به نظرتون از کدوم در بریم؟
- چرا اصلا از در بریم؟ نمیشه از سقف بریم غافلگیر شن؟
- من بیلمم آوردم اگر بحث عنصر غافلگیریه، میشه توی زمین تونل حفر کنیم به سمت داخل.
- ...فکر نمیکنی یه چندسالی اینطوری طول بکشه؟

تام لحظه ای در فکر فرو رفت. قطعا حق با بلا بود و اگر دیر میرسیدند ممکن بود چشمانش دیگر برای تجدید دیدار با پسرش سوی کافی نداشته باشد.
- منطقی بود. پس از سقف میریم؟
S.O.S

شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/05/22
آخرین ورود
شنبه 25 بهمن 1404 20:57
عضویت
1403/05/22
پست‌ها
338
لرد سیاه نگاهی به تعداد زیاد مرغ‌ها انداخت و با خودش فکر کرد که اگر به همه مرگخواران هم یک مرغ بریان کامل بدهد، باز هم کلی مرغ اضافه می‌ماند. در یک‌لحظه به ذهنش رسید که یک ارتش مرغی هم بد نیست. کسی به این مرغ‌ها شک نمی‌کرد و برای جاسوسی محفل و همچنین نفوذ به وزارت‌خانه و هاگوارتز هم عالی بودند.
لبخند زد. این یک موقعیت بی‌نظیر بود. اول اینکه مرگخواران در مقابله با مرغان یک خودی نشان می‌دادند و لیاقتشان را ثابت می‌کردند و دوم اینکه مرغ‌های بازمانده از جنگل تمرینی با مرگخواران به خدمت لرد درمی‌آمدند و لرد مرگخوار پردار هم پیدا می‌کرد.
لرد نزدیک‌ترین مرغی را کنارش بود را گرفت و بلند کرد. مرغ بیچاره چشم‌غره‌ای به لرد رفت و قدقدی کرد و بعد سعی کرد با بال‌زدن خودش را آزاد کند. لرد مرغ را دور از خودش گرفت و یک بالش را کامل باز کرد و نگاهی به آن انداخت.

- جا نداره!... مارکمان را کجا بزنیم؟... اسمتون چی باشه؟... مرگمرغی؟ مرغخواری؟ مرغ مرگخوار؟ این خوبه! شما میشین مرغ مرگخوار! ممخ!

مرغ اسیر در چنگال لرد بالاخره توانست به دست لرد نوکی بزند و خودش را آزاد کرد. لرد به لشکر مرغ‌ها نگاهی انداخت که با نگاه پوکر و یا گاهی با ابروهای بالا رفته (مرغ ابرو داری رو در نظر بگیرید. با ابروی کلفت قصاب طوری) به او نگاه می‌کردند. از جایش برخاست و با شور رو به ارتش مرغی شروع به صحبت کرد. (برای راحتی شما قدقدها را ترجمه نموده‌ایم)

- شما مرغ‌ها رئیسی دارید؟... ما می‌خواهیم بهتون ارزش بدیم و اربابتان باشیم!

مرغی پر حنایی از جایش بلند شد و با صدای بسیار کلفتی گفت:
- داوش گلم... داری چی چی میگی؟ داری کاری می‌کنی خط‌خطی‌ات کنم به مرلین!

لرد با اعتمادبه‌نفس گفت:
- اول اسمت رو بگو!

- چاکر شوما هوشنگ قدقدی! کنارمم هاشم پرطلا، ممد دو زرده است و اون طرفم داوشمون سیروس تلاونگ! این اکیپ داوشی ماست! بقیه هم همه مشتی و پرطرفدارن!

لرد که تعجب کرده بود، پرسید:
- شما مرغین دیگه؟ چرا مردین؟

هوشنگ قدقدی عصبانی شد و گفت:
- داوش گلم! جندر ما رو اسیوم نکن! یعنی چی چرا مردی؟ الان دوره زمانه عوض شده! همه همچی میتونن باشن!

لرد که خوشش آمده بود گفت:
- به‌به! تفکراتت هم به روزه! خب پس... الان رئیس اینجا شمایی؟

هوشنگ قدقدی سری تکان داد و گفت:
- نه والا!... راستش ما یه خروس داشتیم! آقا قدرت! عین شما خروس سیاهی بود! قوی‌ها! حال می‌کردیم باهاش!... دیگه یه روز اومدن دزدیدنش برای قربونی! گفتن خروس سیاه شگون داره! الان ما دیگه خودمون مراقب خودمونیم!
- خیلی خوب!... پس ما از این به بعد اربابتانیم! بهتون اسمم می‌دهیم! ممخ!

هوشنگ با بقیه مرغ‌ها به قدقدی ریز پرداختند و مشورت کردند. بعد سرش را بالا آورد و گفت:
- ارباب مرباب نمنه!... خیلی قد بلندی و خوشگل!... بدمون نمیاد خروسمون بشی... ممخ هم دوست داریم! مشتیه!

لرد سری تکان داد و گفت:
- همون! فقط به ما بگید لرد سیاه!

و همه مرغ‌ها فریاد زدند:
- لرد سیاه!
THERE IS NO GOOD OR EVIL.THERE IS ONLY POWER, AND THOSE TOO WEAK TO SEEK IT
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1404/04/31
آخرین ورود
یکشنبه 30 فروردین 1405 01:46
عضویت
1404/04/31
پست‌ها
104
خلاصه: لشگر مرغ‌ها لرد ولدمورت رو اسیر کرده. مرگخوارا اول می‌خواستن پول آزادی اربابشونو بدن ولی الان تصمیم گرفتن که به جنگشون برن و لرد رو آزاد کنن.

*****

خانه‌ی ریدل‌ها

بعد از تصمیم عاقلانه‌ی مرگخواران برای جنگ، همگی لباس رزم بر تن کردند. یکی چاقویش را برای درست کردن مرغ شکم پر تیز می‌کرد. یکی روغن پشم گربه به موهایش می‌زد تا از آن چیزی که هست چرب‌تر شود. می‌گفت که اینکار برای دفع حملات مرغ‌هاست ولی چرت می‌گفت... همه این را می‌دانیم. دیگری گوی پیشگویی‌اش را روبه‌رویش قرار داده بود تا از تعداد مرغ‌هایی که قرار بود با آن‌ها بجنگند خبردار شود. البته این چیزی بود که دیگران فکر می‌کردند وگرنه او آیینه پیدا نکرده بود تا سیبیل‌هایش را مرتب کند. او این باور را داشت که سیبیل هرچه نوک تیز‌تر، احتمال پیروزی بیشتر. دیگری نیز منتظر بود مویش به پایه‌ی مناسبی برسد تا بتواند رنگ مناسبی که برای این جنگ در نظر داشت را روی موهایش بگذارد.

- مامان می‌گم ازدواج با مرغ قانونیه؟ اگه قانونیه من لباس خوبامو بپوشم.

آن شخصی که چاقو تیز می‌کرد به استفاده‌های دیگه‌ای از چاقویش نیز فکر کرد.

بنظر می‌رسید که مرگخواران آماده‌ی حرکت بودند.

مزرعه‌ی "یه مرغ دارم روزی 2تا تخم می‌ذاره" - مقر لشگر مرغ‌ها

- می‌دانید که خودمان گذاشتیم مارا اسیر کنید دیگر نه؟

هزاران چشم به لرد ولدمورت خیره شده بود. مرغی از ته جمعیت قدقدی کرد. ولدمورت که در یادگیری زبان‌های خارجه بسیار ماهر بود، در این مدت که به اسارت مرغ‌ها درآمده بود، زبان‌ آن‌ها را به خوبی یاد گرفته بود.
- پدرت کچله پدر خروسِ پسر خروس!

قدقدی شنیده نشد.

- می‌گفتیم. اجازه دادیم ما را اسیر کنید تا ببینیم این مرگخوارانمان چه می‌کنند. ما ارباب به فکری هستیم. زیر دستانمان را هر از گاهی در یک تست قرار می‌دهیم تا بعدا بفهمیم دهن چه کسی را سرویس کنیم. حال یکی از شما برود خودش را سرخ کند و دیگری آن را در دهان ما بگذارد. دوست داریم دستانمان بسته بماند. یاد بلایمان می‌افتیم.

مرغ‌ها هاج و واج به یکدیگر نگاه می‌کردند. تا حالا اسیر به این پررویی ندیده بودند.
ویرایش شده توسط بلاتریکس لسترنج در 1404/9/11 23:02:19
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/11/30
آخرین ورود
یکشنبه 4 مرداد 1405 13:33
عضویت
1403/11/27
پست‌ها
536
مرگخوارا یکم به همدیگه نگاه می‌کنن و تو ذهنشون سوالاتی مثل این شکل می‌گیره که واقعا چرا از اول تسلیم مرغا شده بودن و به جای این که به جنگ مرغی برن، راه مسالمت‌آمیز و کیسه کیسه گالیون تحویلشون دادن رو انتخاب کردن؟ تازه کم گالیونی هم نبود که، خیلی بود! اونقد زیاد که باید به خاطرش دست به دامان ثروت خانوادگی مالفوی‌ها می‌شدن. چرا واقعا؟ ناسلامتی مرگخوار بودن خب! تسلیم شدن به این سرعت اونم در مقابل مشتی مرغ؟

خب، این‌طور فکر کردن هم ساده‌نگرانه بود. شاید واقعا اتفاقات عجیب و غریب زیادی افتاده بود که نشده بود که به جنگ مرغی تن بدن. تعداد پستا هم اونقد زیاد شده که قاعدتا حتی کسی که از اول سوژه مشارکت داشته هم با جزئیات یادش نمیاد دقیقا چی شد که این شد.

پس شاید وقتش بود تا دوباره برگردن به جنگ مرغی. جالب به نظر میومد نه؟

پس مرگخوارا همگی با هم تصمیم جدیدی اتخاذ می‌کنن. این رو می‌شد از نگاهای با اطمینانی که به هم می‌نداختن و در تایید با چهره‌ای جدی سرشونو تکون می‌دادن فهمید. این روند البته واقعا اونقد که باید طولانی نبود. چون مروپ و بلاتریکس در کنار این تصمیم، یه تصمیم دیگه هم گرفته بودن.

خالی کردن همه کاسه کوزه‌ها بر سر ایوان!

پس بلاتریکس فریاد "گـــودا"یی سر می‌ده و با پا می‌ره تو استخونای ایوان که باعث می‌شه بشکنه و خورد بشه و بریزه زمین. بعدش با این که کل عملیات با پاهاش انجام شده بود، اما دستشو به نشانه‌ی پایان کار و تمیزکاری می‌تکونه و رو به لوسیوس می‌گه:
- ما تصمیمون رو گرفتیم. سوپ مرغ درست می‌کنیم.

به همراه خنده‌ی شیطانی بلاتریکس که به هوا برمی‌خیزه، سایر مرگخوارا هم جوگیر می‌شن و به دنبالش خنده‌های شیطانی بعدی رخ می‌ده. اونا آماده بودن تا به جنگ مرغی برن!

ولی حقیقتا این وسط هیشکی بیشتر از لوسیوس خوش‌حال نبود. آخه ثروتش نجات پیدا کرده بود!
🦅 Only Raven 🦅
جادوآموخته جادوگر
تولد نقش
1404/01/08
آخرین ورود
چهارشنبه 22 مهر 1405 02:03
عضویت
1403/04/30
پست‌ها
52
نقل قول:
سالن قصر مالفوی زیر نور شمعدان‌های طلایی غرق در هرج‌ومرج بود. اسکورپیوس با نیش تا بناگوش باز، از "ترید ارز دیجیتال" و "سمینار موفقیت" وراجی می‌کرد، و مرگخواران – ایوان، بلاتریکس، و مروپ با ملاقه معروفش – مثل بوقلمون‌های عصبانی زل زده بودن بهش. ابروهای ایوان انگار به سقف چسبیده بود، و مروپ داشت ملاقه رو مثل وردنه می‌چرخوند. ناگهان، شومینه عظیم انتهای سالن غژغژ کرد و در مخفی پشتش باز شد. لوسیوس مالفوی، با شنل مشکی که مثل شب موج می‌زد و موهای نقره‌ای که زیر نور برق می‌زد، با قدم‌های سنگین وارد شد. چشمای خاکستری-یخیش یه دور مرگخوارا رو اسکن کرد و لبخند کجی گوشه لبش نشست.

+ اسکورپیوس، این گند چیه زدی؟
صدا مثل یه طلسم سرد، سالن رو ساکت کرد
+ترید؟ سمینار؟ فکر کردی قصر مالفوی کارخونه‌ی ماگلیه؟
عصای نارونش رو بلند کرد، نوکش به سمت نوه‌اش چرخید. "ایمپریو!" یه زمزمه بی‌کلام و چشمای اسکورپیوس یه لحظه مثل جغد خالی شد.
+برو هاگوارتز، تکلیف معجون‌سازی‌ات رو بنویس و این مسخره‌بازی رو تموم کن!
اسکور ، با یه نیش نیمه‌باز و قیافه‌ای که انگار گالیون گم کرده، لخ‌لخ‌کنان به سمت در خروجی غیبش زد.
لوسیوس به مرگخوارا رو کرد، عصاشو آروم تکون داد.
+شما ژنده‌پوشا! فکر کردین بدون من گاوصندوق مالفوی رو غارت می‌کنین؟
خنده‌ای کرد که انگار از گورستان ریدل‌ها اومده.
+"گالیونا رو می‌دم، اما خودمم حاضر خواهم بود برای آزادی لرد"
چشاش برق زد. چرخید و با دستانی جمع شده پشت سرش و سینه‌ای مغرورانه ستبر ، مکثی کرد، بعد با طعنه گفت:
+البته، اگه اینقدر به ترید علاقه دارین، من یه پکیج 'طلسم برای رام کردن مرغ' دارم، روزی هزار گالیون سود!
به سمت گاوصندوق قدم برداشت و پوزخندی زد.
+خب، چه کنیم؟ میخوایدش یا باید سوپ مرغ درست کنم؟!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
«قدرت نه در فریاد، که در سکوتی‌ست که دیگران را وادار به اطاعت می‌کند...»
[پیوسته در سایه، اما همیشه در بازی]
شاغل محفل ققنوس جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1404/06/01
آخرین ورود
امروز ساعت 01:08
عضویت
1404/05/29
پست‌ها
238
خلاصه: لرد سیاه توسط لشگر مرغ‌ها اسیر شده و مرگخوارها دنبال پول خیلی خیلی خیلی زیاد برای دادن به مرغ‌ها و آزاد کردن لرد هستن. برای همین به قصر مالفوی‌ها میان تا پول رو از اسکورپیوس بکّنن! اسکور داره سفت بازی درمیاره و ملت رو سرمیدوونه.

***


- وقتی یک تخم مرغ از بیرون بشکنه یک زندگی تموم میشه و وقتی از داخل بشکنه یک زندگی آغاز میشه! من به فکر شما هستم ... نمیخوام بهتون خیانت کنم. اگر بهتون ماهی بدم کمرتون رو شکستم. باید بهتون ماهیگیری بیاموزم. وگرنه منم کمتر از شما دل نگران لرد نیستم! باور کنین!

- اسکور مامان ننه من غریبم بازی درنیار و اشک تمساح نریز! از این حرفا یک بار دیگه هم تحویل دادی اما جز یک اسکلت پرحرف ماهی ای نگرفتیم! گالیون‌های گاوصندوق خانوادگی رو رد کن به مامان بیاد و قال قضیه رو بکن!

- اجازه بدین این بار به جای روش‌های کلاسیک مثل گنج‌یابی، سراغ روش‌های به‌روزتر بریم.

- مثلا؟

تمام مرگخواران یک ابرو را بالا داده و به اسکور خیره ماندند. اسکور مانده بود در برابر این همه چشم، چگونه دست کند در جیب عقبش و یک چیزی بیرون بکشد. اما او درس قالتاق بازی را در خانواده مالفوی به خوبی پاس کرده بود.

- ام ... ترید! بیاین از من یک پکیج آموزشی ترید ارز جیجیتال بخرید و باهاش روزی 100 گالیکوین درآمد داشته باشید. این طوری هم لرد سیاه رو آزاد کنید هم بعدش تا آخر عمر عشق و حال کنید!

اسکور به چهر‌ه‌های مرگخواران که مثل مجسمه به او خیره بودند نگاه کرد تا بفهمد اثر پیشنهادی که از آنجایش درآورده چیست.

- اممم ... دوست نداشتید؟ سمینار چگونه مثل اسکور از 0 شروع کنیم و به موفقیت برسیم هم هست که به زودی برگزار میشه. نظرتونه؟

اسکور با نیش باز خیره ماند تا ببیند از پیشنهاداتش استقبال میشود یا باید ایده اقتصادی جدید درکند ...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
دابی نباید این پست رو می‌نوشت! دابی بد!
ماگل
تولد نقش
1399/06/25
آخرین ورود
یکشنبه 13 مهر 1404 00:52
عضویت
1399/05/28
پست‌ها
188
اسکورپیوس یه قدم عقب رفت.
_مامان، این چیه دیگه؟ چرا اسکلت بابابزرگم داره باهام قافیه‌بازی می‌کنه؟ اینم جزو همون آموزش‌های اقتصاد مقاومتیه؟

مروپ چشماشو تنگ کرد.
_شلوغش نکن اسکور، این استخون و زبونش از تو عقلش بیشتر کار می‌کنه. حداقل نصف مهره‌هاش خورده شده، ولی هنوز شعور فامیلی حفظ شده!

اسکلت که حالا یه لگن خاصره‌ش رو مثل کت رسمی انداخته بود روی شونه‌ش، با صدای خش‌خش‌دار گفت:
_نواده من! تو چرا انقد نرم و نوناز و پاستوریزه‌ای؟ ما تو زمان خودمون با قمه بزرگ می‌کردن ما رو!
_جدی؟ تو زمان شما چی کار می‌کردین برای تفریح؟
_تفریح؟ تفریح یعنی حمله به شاخ شمشاد محله بغلی، غارت سه قبیله و خوردن کله پاچه اژدها سر صبح!

مرگخوارا که حالا همه‌شون نشسته بودن دور چاله، داشتن آجیلی که معلوم نبود از کجا اومده رو می‌شکستن و با دهن پر می‌گفتن:
_به‌به! عجب بابابزرگی بود این! کاش اینو می‌بردیم سر کلاس دفاع در برابر جادوی سیاه!

الستور یه بادکنک کوچیک از جیب ردای سیاهش درآورد، فوت کرد، داد دست اسکلت:
_مبارک باشه، برگشتی به دنیای زنده‌ها. بیا اینم هدیه خوش‌آمد.

اسکلت بادکنک رو گرفت، نگاهی عاقل‌اندر‌ساده بهش انداخت و بعد گذاشتش رو چشم خالی سمت چپش و گفت:
_حالا من می‌خوام برم انتقام بگیرم از اون کرمی که مهره‌ی L2 منو جوید. صد ساله داره می‌گه "فقط یه گاز کوچیک زدم"!

همین موقع، کرم شماره یک که هنوز عینکش یه‌ور بود و کراواتش توی شلوارش گیر کرده بود، برگشت سمت جمعیت و با قیافه جدی گفت:
_آقا ما اومدیم با صلح. می‌خوایم مذاکره کنیم. این حفاری‌ها خلاف ماده بیست‌و‌هشت قانون خاک‌بازی ماست. اصلاً ما رفتیم شکایت کردیم تو وزارتخونه!
_کدوم وزارتخونه؟
_همونی که موش و کرم و موش کور توش کار می‌کنن دیگه! وزارت طبیعت و کرم‌های صلح‌طلب.

مروپ که حالا عین یه مادر خسته وسط خونه‌ای پر از بچه بی‌ادب وایساده بود، نفسش رو فوت کرد و گفت:
_به جون خودم اگه تا یه ربع دیگه گالیون درنیاد، خودمو می‌فرستم ارتش مرغ‌ها تا نجاتشون بدم. لرد سیاه که اونجاست گمونم به این راحتیا آزاد نمی‌شه!

اسکورپیوس هم که تازه کمی رنگ به صورتش برگشته بود، از لای چاله نگاهی به اسکلت انداخت:
_خب حالا جدی، تو گنجی چیزی اینجا قایم نکردی؟

اسکلت یکی از دنده‌هاش رو برداشت، فوت کرد روش، بعد مثل قاپ انداخت وسط چاله و گفت:
_گنج واقعی اونجاست که دل اسلیترینی‌ات درگیرشه. برو دنبال زرنگی، دنبال نیرنگ، دنبال راه در رو...

مرگخوارا همگی باهم داد زدن:
_یعنی هیچی نیست؟!

اسکلت لبخند زد، با صدایی که از ته استخونش می‌اومد، گفت:
_هیچی نیست... جز یه عالمه خاک و یه مشت خاطره و یک قاشق چای‌خوری حکمت اسلیترینی.

و بعد آروم آروم خودش رو دوباره تو خاک دفن کرد، بادکنک از چشمش در اومد و رو هوا چرخید، رفت نشست رو سر اسکورپیوس.
اسکورپیوس با یه پوزخند عمیق و غرورآمیز گفت:
_خلاصه‌اش اینه: نقشه من جواب داد. هم گنج پیدا کردیم، هم هیچی پیدا نکردیم، ولی همه راضی‌ان.

مروپ آهی کشید.
_فقط خدا کنه لرد سیاه هم به همین راحتی راضی بشه... اون بدبخت الان داره با مرغ‌ها جفت‌پا می‌زنه وسط برنج خیس‌شده.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
«هر چیز باید بمیرد، تا بیدار شود.»

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.