کوییرل برای چند لحظه به طایفه عاشقان نگاه کرد و گفت:
- خیله خب... اینجوری که پیش میره عاقلانه ترین کارو انجام میدیم. حالا که پارکینوسون خودش هم به آنتونین علاقمند نشون داده، بهتره اول برای اون اقدام کرد... بهتره راه بیفتیم، ما از دفتر زیاد دور نشدیم...
- چی چی رو میریم برای آنتونین خواستگاری! پس من چی، پانسی عشق اول و آخر منه!

ایوان در حالیکه نگاه چندشناکی به استر می کرد حرفش را قطع کرد و گفت:
- اِ... عشق تو... همون عشقی که اگه از جلوی طلسماش جا خالی نداده بودیم ما رو تبدیل به تاپاله های اژدها کرده بود!
- تو چی می فهمی، فنا شدن در را عشق چقدر زیبا و دلپذیره
-

استر بعد از گفتن این جملات و بدون توجه به قیافه اطرافیانش به سمت دفتر مدیران براه افتاد که ایوان گفت:
- یکی جلوی اینو بگیره تا کاری دست خودشو منوی مدیریت نداده!

کوییرل به سرعت چوبش را بیرون اورد و قبل از اینکه استر به خودش بیاید طلسم بیهوشی و قفل بدنی را حواله او کرد و گفت:
- آها... بهتر شد،فعلا اینو توی انبار جاروهای پرنده ببیندید تا سر فرصت بیایمو یه فکری براش بکنیم و تو بارون خون آلود، برو دنبال پانسی، نباید زیاد دور شده باشه... برو و اونو ببر به اتاق مدیران تا ما هم خودمونو برسونیم.

بارون خون آلود برای آخرین بار نگاه زهرآلودی نثار آنتونین کرد و سپس به درون دیوار مقابلشان فرو رفت.

بعد از رفتن بارون خون آلود همه به کمک هم پیکر بیهوش استر را درون اتاقک کنار راه پله قرار دادند و با عجله به سمت دفتر به راه افتادند.

جلوی در اتاق مدیران

کوییرل دستی به سرو صورتش کشید و در حالیکه دستارش را روی سرش محکم می کرد رو به آنتونین کرد و گفت:
- حالا که بختت یاری کرده و یه احمقی پیدا شده و بهت علاقمند شده، بپا که گند نزنی! تسترال بازی ممنوع، روشن شد!
-
- ببند اون نیشتو!

بالاخره بعد از نصایح فراوان، هنگامی که دونفر دیگر اعلام آمادگی کردند کوییرل چند ضربه آرام به در زد و آرام آنرا باز کرد و به همراه ایوان و آنتونینِ خواستگار پا به درون اتاق مدیران گذاشتند.

[spoiler=خلاصه]استر،ایوان،آنتونین و بارون خون آلود،از کوییرل خواستن که براشون همسر دلخواهشون رو پیدا کنه.استر عاشق پانسی پارکینسونه ولی اون از استر متنفره،بارونم یهو عاشق روونا ریونکلا شده،حالا این وسط کوییرل از یه طرف باید برای ایوان و آنتونین زن پیدا کنه،از یه طرف باید یه کاری کنه که قبل از اینکه استر دق کنه،پانسی عاشقش بشه و از یه طرفم برای بارون،از روونا خواستگاری کنه.کوییرل تصمیم میگیره که اول بره سراغ روونا و بارون و بعدم یه فکری برای بقیشون بکنه.[/spoiler]

بارون نگاه عاقل اندر صفیحی به تصویرش در آینه ی جیبی کوچکش انداخت.
-ایوان،یه شامپو نداری که باعث کچلی بشه؟
-بارون میخوای کچل بشی؟
-آره آنتونین،مگه نشنیدی روونا گفت از کچلا خوشش میاد؟

کوییرل با تاسف آهی کشید.
-ایوان این استر رو ببر تو خوابگاهش تا من و آنتونین بریم و یه فکری برای بارون بکنیم.

و صدایش را پایین آورد و در گوش ایوان گفت:
-و در ضمن از یه راهی برو که به پانسی بر نخورین،اینی که من میبینم،پانسی رو ببینه دق میکنه.

ایوان سری تکان داد و استر را که مثل مجسمه آنجا ایستاده بود،کشان کشان به سمت خوابگاه مدیران برد.
-خب راه بیوفتین بریم روونا رو پیدا کنیم.

و همراه آنتونین به سمت تالار ریونکلا راه افتاد؛هنوز نیم متر هم نرفته بود که متوجه شد بارون سر جایش ایستاده.
-بارون چرا وایسادی؟
-اِم...کویی جون نمیشه خودمون دوتا بریم؟
-نه نمیشه،اینم باید بیاد بلکه سر راه یه دختر خوب واسش پیدا کردیم.
-آخه پروف این عضبه و میدونین که...!
آنتونین:
کوییرل:
-اِ...خب درسته روحم ولی یه غیرتی دارما!

کوییرل دهانش را بازکرد تا جوابی به بارون بدهد که با صدای فریادی سه متر به هوا پرید.ایوان و استر دوپا داشتند و دوپای دیگر از غیب ظاهر کرده بودند و به سمت آنها میدویدند،ایوان که از ترس روی ویبره بود،پشت کوییرل قایم شد.
-ایوان چی شده؟
-بابا آنتونین،این دختره دیوونس.دم در اتاق مدیرا وایساده بود،این تسترال همین که دیدتش ازش خواستگاری کرد،اونم هر طلسمی که از چوبدستیش در میومد،ریخت رو سرمون.

کوییرل با تعجب پرسید:
-اونجا چیکار داشت؟
-با آنتونین کار داشت...یه کادو هم دستش بود.

در عرض سیم ثانیه همه به آنتونین زل زدند؛بارون چشم غره ای به او رفت و گفت:
-دیدی پروف؟اگه رفته بودیم پیش روونا،احتمالا تا الان مخ اونم زده بود!

آنتونین ، ایوان ، استر ، کوییرل و بارون در راهروهای هاگوارتز در حرکت بودند و به دنبال پانسی اولین همسر تایید شده که البته برای استر نا امید کننده به نظر میرسید میگشتند.

استر به پاپیونی که جلوی یقه ی ردایش بسته بود ، دستی کشید و رو به آنتونین گفت: به نظرت خوبه؟

آنتونین به صورتش چینی داد و پرسید: کروات بهتر نبود؟

استر با خوش حالی گفت: میدونم که پانسی از پاپیون بیشتر خوشش میاد.

چهار نفر دیگر که نظری برخلاف نظر استر داشتند بیخیال پاپیون شدند و ایوان دستی به موهای استر کشید و گفت:

- فکر نمیکنی یکم حالتش بده؟

و شامپویی را از درون جیب ردایش بیرون آورد و گفت: اینوبزن به موهات تا درستش کنم!

استر شامپو را که ایوان میخواست به او بدهد را کنار زد و گفت: دیوونه شدی؟ اینجا که آب نی! من میخوام سریع تر پانسی رو ببینم.

ایوان بادی به غبغب انداخت و گفت: شامپو ایوانی گفتنا. این مدل جدیده در سه مرحله. 1- کف میکنه ، 2- میشوره ، 3- محو میشه!

استر فریاد زد: چی؟ میخوای کچل بشم؟

در همان لحظه روونا که از درون دیواری پدیدار شده بود گفت: مگه کچلی چشه؟ نمیبینی لرد سیاه چه قدر جیگره!

ایوان بدون توجه به روونا پاسخ داد: منظورم کفا و ایناشه که محو میشه. موهات به زیبایی میدرخشه ، شوره نمیگیره ، ویتامین داره و ...

ایوان حرفش را قطع کرد و به بارون که چند قدم عقب تر از آنها روی هوا ایستاده بود نگاه کرد و پرسید: چرا نمیای؟

بارون پاسخی نداد اما با دنبال کردن نگاهش هرکسی متوجه میشد به دیواری که روونا لحظه ای پیش از آن رفته بود خیره شده است. آنتونین با افسوس سری تکان داد و گفت: پس من چی؟

کوییرل روی دفترچه یادداشتی که در دست داشت اسم بارون و روونا را هم اضافه کرد. اینبار باید هم به دنبال روونا و هم به دنبال پانسی میرفتند. روونا گزینه ی ایده آل تری نسبت به پانسی با توجه به تنفرش نسبت به استر به نظر میرسید. روونا و بارون خون آلود ...

- خدا عالمه.
کوییرل از استرجس گذشت و به بارون نزدیک شد و پرسید:
- خصوصیات مورد نظر تو چیه بارون؟
- روح باشه، خوشگل باشه ، روح باشه.
در این هنگام صدای فریاد شوق آنتونین به هوا رفت و کوییرل رفت تا اسامی را بخواند:
- لاوندر براون، پروتی پتیل، پادما پتیل، پانسی پارکینسون....
ناگهان استرجس از حالت چفت شدگی بیرون آمد و 'گفت:
- اون اینجاست؟ پانسی عزیز اینجاست؟
همه:
آنتونین در حالی که با نا امیدی به لیست همسران مناسبش خیره شده بود گفت:
- پس اونوقت تا حالا اینو میخواست؟ یالا بچه ها باید بریم پانسی رو بیاریم. خدا رو شکر که از خودمونه.

- ولی...
- ولی چی؟
- آخه اون همیشه از استرجس متنفر بوده.
-

- اووووووه آنتونین ببین چی کار کردم برات عمویی! انقدر کیس زیاده این بدبخت هنگ کرده!
- ای جـــــــــان! بگو پروف
- جینی ویزلی، رز ویزلی، مالی ویزلی، فسیلیوس ویزلی، دیوس ویزلی ...
- اوهوی صبر کن بینم کویی این تومار ویزلی چیه برا من ردیف کردی؟ مالی ویزلی الان سابقه ی جنایی داره؟ خوشگله؟
- طبق اطلاعات ما بلاتریکس رو با چوبدستی و 324 نفر دیگرو با دستپختش کشته! خوشگلیم شوهرش گفته من ندیدم.
- میشه لطفا مجرد بودن و زنده بودنم اضافه کنی به خصوصیات کوییرل جان؟

کوییرل بیخیال آنتونین شد و سراغ استرجس رفت که گوشه ای نشسته بود و به دوردست های خوابگاه(!) خیره شده بود. کوییرل آرام بالای سرش آمد و پرسید: چی شده عمویی؟
استر بدون این که چیزی بگوید آهی کشید و به خیرگی ادامه داد.
کوییرل که به او مشکوک شده بود به آنتونین گفت: بیا ببین این چشه بچه.
آنتونین که داشت یواشکی چند خصوصیت دیگر که نمیشد آن ها را به کوییرل گفت را به چرتکه میداد گفت: لازم نیست ببینم، مجنون شده، لازم نیست براش کسیو پیدا کنی خودش عاشق یکیه.
کوییرل با تعجب به استر نگاه کرد و گفت: کی؟

کوییریل چرتکه اش را کنار گذاشت.
-چرا همه کارای شما رو من باید انجام بدم؟خانواده ندارین؟خب...چاره ای نیست.آنتونین،تو چه جور زنی میخوای؟بگو با چرتکه برات سرچ کنم.

گونه های استخوانی آنتونین گل انداخت.به فکر فرو رفت...بعد از چند دقیقه کمی من و من کرد :
-اممم...چیزه...خوشگل،تحصیلکرده،باشخصیت،خانواده دار،کم توقع، خوش اخلاق و مهربون،دارای تعدادی سابقه جنایی،توسری خور...

کوییرل نگاهی به چرتکه اش انداخت و کمی مهره های آن را جابجا کرد.
-خب...بذار ببینم...چقدرم خوش اشتهایی...بلیز خوبه؟

فریاد آنتونین ایوان را که سرگرم کشیدن چهره همسر مورد علاقه اش بود از جا پراند:
-و ترجیحا ساحره....ضمنا سیاهپوستم نباشه.اربابم نمیخوام.گفته باشم.

کوییرل مشخصات درخواستی آنتونین را وارد چرتکه کرد و در حالیکه چرتکه سرگرم جستجو کردن بود از ایوان پرسید:
-نقاشی تو تموم نشد؟بده ببینم همسرت چه شکلی باید باشه.

ایوان با کمی خجالت تصویر عروس آینده اش را به کوییرل داد:

عکس همسر دلخواه ایوان!

کوییرل نگاهی به عکس انداخت.
-هوووم...واقعا زیباست!من متعجبم از این سلیقه!مطمئن باش پیداش میکنیم.فکر نمیکنم کسی که این ریخت و قیافه رو داره تا الان شوهر گیرش اومده باشه.

درست در همین لحظه چرتکه کوییرل که در حال جستجوی همسر مناسب آنتونین بود هنگ کرد...

السوژه الجدید

یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود کوییرل نشسته بود ...

کوییرل طبق روال معمول به امور سایت رسیدگی میکرد و یک چرتکه جلوش گذاشته بود و دو دو تا چارتا میکرد. هویجور رفته بود تو چرتکه و تمرکز کرده بود () که ییهو صدای دق الباب اومد.

کوییرل: بی تو!

استر، ایوان و آنتونین با گردن های کج و چهره های محزون اومدن نشستن جلو کوییرل و تا نشستن زدن زیر گریه. آقا حالا چه گریه ای. حالا گریه کن کی گریه کن.

کوییرل هم همینجور چارچنگولی مونده بود که چیه قضیه و اینا چی میگن. بعد از اینکه سه تاشون خوب گریه کردن، قبل اینکه کوییرل سوال بپرسه، استر دماغشو پاک کرد و گفت:

_ آقا اجازه؟

کوییرل: بوگو!

دست و پای استر شروع کرده بود به لرزیدن ()

کوییرل: د بوگو دیگه! بوگو!
استر: آقا اجازه هولم نکن دست و پاهامو گم نکن ...
کوییرل: اوکی. یه نفس عمیق بکش ... آهان باریکلا حالا جونت بالا بیاد بوگو!
استر: هووووم ... هیـــــــوم ... اووووم ... ما زن میخوایم!
کوییرل: ببند!
استر:
کوییرل: حالا چی شده سه تاتون با هم تصمیم گرفتید زن بگیرید؟
آنتونین: آقا اجازه؟ من و ایوان که دیگه اسکلت شدیم اگه زن نگیریم پس فردا میمیریم ناکام از دنیا میریم. استرجس هم که بلوغ زودرس داره!
کوییرل: خب الان به من چه؟ برید بیگیرید!
آنتونین: شما جای برادر بزرگتر مایی. شما بیا یه آستینی بالا بزن و تو انجمن بگرد و یکی یه زن خوب برا ما پیدا کن! :banana:
در همین حین ناگهان از غیب بارون خون آلود هم ظاهر شد و گفت منم میخوام! ترجیحا برای من روح باشه.

هری: آآآآآآآآآآآآی واااااااااای ... مامان لیلی! علامت شوم؟ درست شنیدم علامت شوم؟
کوییرل: آره مگه چشم نداری؟
هری: اکسپلیارموس نمیتونه نابودش کنه؟
کوییرل: نه بابا!
هری: خب پس کار نداری کوییرل جان؟ خوش گذشت. این مدت همکاری خوبی بود. آذرخش منو بدید.
کوییرل: کجا رفتی؟ پس مسئولیت، حس وظیفه شناسی، مدیریت بحران ...

استرجس: کوییرل کار نداری؟ خوش گذشت. نیمبوس دو هزار و یک منو بدید.

کوییرل: نرو! پس ایثار، فداکاری، ایستادگی در برابر مشکلات چی میشه؟

پرفسور تنها، پرفسور بی کس، پرفسور ایدی میدی قیدی گیدی!
کوییرل که دید دیگر کسی از مدیران برای یاریش نمانده است ناامید شد و خودش نیز رفت! هیییییییی

در همین لحظه مرگخواران متوجه از هم پاشیدن سنگرهای دفاعی کاخ سفید مدیران شدند و به داخل محوطه هجوم آوردند. ایوان و آنتونین که هرگز فکر نمیکردند فتح کاخ به همین راحتی باشد بالای دست جمعیت بودند و از رشادت ها و جان فشانی هایشان برای شکستن خطوط دفاعی کاخ، سخن بر زبان میراندند.

در همین حال، ارباب لرد ولدمورت بزرگ جلو آمد و خواست آنتونین و ایوان را بر زمین بگذارند. لرد ولدمورت از آنها خواست زانو بزنند. لرد سیاه، شمشیری که بنظر می آمد شمشیر گریفندور باشد و جزو غنیمت های جنگ با مدیران بود را بالا آورد، بر شانه چپ آنتونین گذاشت و گفت:

_ بدینوسیله تو را به مقام تخم چشم چپ ارباب مفتخر میکنم!

لرد ولدمورت شمشیر را بلند کرد و بر شانه راست آنتونین گذاشت و گفت:
_ اون چپش، اینم راستش! برو کنار کار دارم!

آنتونین کنار رفت و اینبار لرد ولدمورت شمشیر را بر شانه های چپ و راست ایوان گذاشت و او را به مقام تخم چشم راست ارباب مفتخر کرد!

در همین اثنی و در حالی که مرگخواران مشغول پای کوبی و بزم و نشاط بودند ناگهان زنی از نژاد اِلف ها که بر اسب تک شاخی سوار بود و ابرچوبدستی را در دست داشت، با اسبش از پله های کاخ به پایین پرید. اسب شیهه بلندی کشید و روی دو پا ایستاد و در همین حال مافلدا هاپکرک وردی عجیب و غریب را با صدای بلند بطرف مرگخواران فرستاد!

*****

مرگخواران با قیافه های بهت زده بیرون کاخ ایستاده بودند و در وازه های کاخ بسته شده بود!

آگوستوس: ارباب، چی شد؟
ارباب لرد ولدمورت: هووم، چی میگه؟ مهم نیست، چیز خاصی نشد فقط این زنه که وبمستره، یه وردی خوند و ما همگی کمپلت از کاخ شوت شدیم بیرون. حالا کاخ رو محاصره میکنیم تا بالاخره اون و بقیه نگهبانان کاخ تسلیم بشن. هر چقدرم میخواد طول بکشه. چه یک روز چه یک سال!

اطراف کاخ سفید

ظلمت شب همه جا را فراگرفته بود.مرگخواران همراه با لرد کچلشان بین گیاهان سرسبز و تازه آب خورده ی اطراف کاخ پنهان شده بودند.

لرد در حالی که با دستش بر سرش می کشید گفت:
_خب آنتونین و ایوان برید.

آنتونین که دیگر رنگ در صورتش نمانده بود گفت:
_قربان فکر نمی کنید داریم خیلی عجله می کنیم.

ولدمورت: نه...اگه زیاد حرف بزنی حسابت رو همین جا می رسم. ایوان را نگاه کن ببین چقدر نترس هست.

تمام مرگخواران به طرف ایوان نگاه کردند.

ایوان:

ولدمورت: خب دیگه زیاد لوس نشو زود برید کارتون رو انجام بدید.

ایوان و آنتونین به طرف کاخ به حرکت در آمدن.

_می گم آنتونین بیا فرار کنیم.

_می دونی که اگه فرار کنیم لرد چه بلایی سرمون میاره.

_پس چی کار کنیم؟

_بابا...میریم یه جای خلوت علامت شوم رو می زنیم و غایم می شم بقیش رو لرد و مرگ خوار ها انجام می دن.

_اگه مدیر ها ببینن چی می شه؟ اونوقت.......... می شیم ها!!

_خب می گی چی کار کنیم، بالاخره که باید این کارو بکنیم.

آنتونین و ایوان بعد از جر و بحث زیاد بالاخره وارد کاخ شدند و در بالاترین طبقه، علامت شوم رو به آسمون کاخ فرستادن و در یکی از کمد ها قایم شدند.

تمام مدیران که با صدای زنگ خطر ماموران FBA بلند شدن و بعد فحش گفتن و لعنت فرستادن از قضیه با خبر شدن و به طرف درب خروجی کاخ به حرکت در اومدن.

بین درختان

_قربان حالا اگه تعداد سرباز ها زیاد باشن چی کار کنیم؟

_ما فقط باید مدیر ها را بکشیم با بقیه که کاری نداریم.

داخل کاخ

همه مدیران دوان دوان در حال خارج شدن از کاخ بودن که کوییرل گفت:
_ای بی عرضه ها ناسلامتی ما مدیریم ها نمی خواهیم یه کاری کنیم؟

هری پاتر که هنوز خواب آلود بود گفت:
_متلا چی کار؟

_بیایین بریم ببینیم کی کشته شده.

سوژه جدید
ظهور علامت شوم

صبح بود و هوا دل انگیز بود. مرغ ها از زمین به هوا برخاستند و بلبل ها دلبری کردند و گل ها عشوه گری.

کاخ سفید

جن های خانگی در حالی که سینی های صبحانه در دستشان بود و بوی خوش سوسیس به هوا برخاسته بود وارد خوابگاه مدیران شدند. پرده های خوابگاه را کنار زدند و با کمرهایی خمیده و تعظیم کنان جلوی تخت های مدیران ایستادند.

کوییرل:
ایوان: بابا من عزراییلم، شب کارم. بذارید بخوابم. استدعا دارم!
استرجس: من آخرش این جن های خانگی رو به درک واصل میکنم.
آنتونین: کیه؟ کـــــــــیه؟

بالاخره بعد از کش و قوس های فراوان مدیران با هزار ناز و کرشمه از تخت های خود به پایین آمدند تا صبحانه شان را بخورند. اما ناگهان دست راست ایوان شروع به سوختن کرد. در همین لحظه دست راست آنتونین هم شروع به سوختن کرد. آنتونین و ایوان مستقیم به هم نگاه کردند و مطئنا هر دو داشتند به یک چیز فکر میکردند ...

خاک سفید

مردم فقیر و تنگدست در خیابان ها در پی لقمه نانی بودند و هر کدام به سویی در رفت و آمد. در میان همین مردم فرودست پایگاه فرماندهی شخصی بود که باعتراف دوست و دشمن در علوم جادوی سیاه بسطوح مافوق تصور رسیده بود و در قرن اخیر نظیرش یافت نشده بود. این فرد بسیار مردمی نیز بود.

لرد ولدمورت در خرابه ای روی صندلی شکسته ای نشسته بود و سر نجینی را که در آغوشش بود نوازش میکرد. آگوستوس، لودو، روفوس، لینی و سایر مرگخواران نیز احاطه اش کرده بودند. در همین حین ...
شپـــــلق!
چند ثانیه بعد:
شترق!

آنتونین و ایوان ظاهر شدند و جلوی لرد تعظیم کردند.

لرد ولدمورت: بموقع اومدید!
آنتونین: ارباب در خدمتیم
ایوان: جان نثاریم ارباب
لرد: وضع مردمو ببینید و خجالت بکشید! شما دارید تو کاخ سفید زندگی میکنید و اصلا از حال این مردم جادوگر خبر ندارید.
ایوان: ارباب ما بدستور خودتون داخل کاخ و جزو مدیران شدیم!
آنتونین: راست میگه ارباب! ما همیشه گوش به فرمان بودیم!
لرد: دیگه وضع مردم خیلی افتضاح شده! باید این کاخ و تاج و تخت رو به زیر بکشیم و علیه مدیران فعلی قیام کنیم ...

از شدت عصبانیت و قدرت، میدانی جادویی لرد ولدمورت را احاطه کرده بود که مدام جرقه میزد و بارقه های نور را به اطراف میپاشید. لرد از جایش برخاست، چوبدستیش را به آسمان برد و فریاد زد:

به زودی همه باید علامت شوم را روی کاخ سفید ببینند!