به صداهای شب گوش فرا داد. در ظاهر از جنگل و آن چه ممکن بود بر سرش بیاید نمی ترسید، اما لبان لرزانش گواه بر این مساله بود. از وقتی طرد شده بود، بارها دلش هوای جنگل را کرده بود، اما هیچ گاه موقعیت مناسبی برایش پیش نیامده بود. او نمی خواست با هم نوعان خشمگینش رو به رو شود.
فایرنز نفس عمیقی کشید و سمش را محکم بر زمین کوبید تا شجاعت را در وجودش پدیدار کند. آهسته در جنگل پیش رفت و ریه هایش را از هوای دل پذیر آن پر کرد. باز همان حس غریب... غرق در احساس لذت ژرفی شد که هر کس در زادگاهش دارد.
ناگهان صدای تیری رویاهایش را در هم ربخت. کمی بعد چهره پشمالو سیاه کسی که زمانی دوست می پنداشتش را دید. عقب عقب رفت و فرار کرد. بیخود نبود که او از هم نوعانش می ترسید.
فایرنز نفس عمیقی کشید و سمش را محکم بر زمین کوبید تا شجاعت را در وجودش پدیدار کند. آهسته در جنگل پیش رفت و ریه هایش را از هوای دل پذیر آن پر کرد. باز همان حس غریب... غرق در احساس لذت ژرفی شد که هر کس در زادگاهش دارد.
ناگهان صدای تیری رویاهایش را در هم ربخت. کمی بعد چهره پشمالو سیاه کسی که زمانی دوست می پنداشتش را دید. عقب عقب رفت و فرار کرد. بیخود نبود که او از هم نوعانش می ترسید.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!



(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
)