جواتان نمی میرند 2 : تلاش نافرجام

با شرکت :
آرشی جفنگ، ادی دست قیچی، نیکی پلنگ، هدی نوک طلا، اش ویندر

با حضور افتخاری جمعی از جواتان کوچه بالایی

= = =

قطره های روغن، به آرامی روی زمین می چکیدند. مگسی وارد تصویر شد و به روی حوضچه کوچک روغن نشست. حرکت های سریع دستهایش روی روغن و به دور دهانش را می شد تشخیص داد.

نوای بلبل یه نوای خاص بود. گویی او نیز به محیط آشنا بود و می دانست درختی که روی شاخه اش نشسته در حیاط کجا ریشه دوانده است. خواندن آن بلبل ابهت آنجا را تشدید می کرد.

صدای قیژی شنیده شد. نوای بلبل قطع شد و لحظاتی بعد صدای پرپر زدن پرنده ای به گوش می رسید. اکنون زجه های برگها که زیر قدمهای کفشی پاره له می شدند جای صدای بلبل را پر کرده بودند.

مگس دست از فعالیت برداشت. قطره ای روغن چکید و مگس از ترس آن به هوا پرید. گویی می دانست که در آن قطرات روغن هیبتی خاص وجود دارد. دوربین مگس را دنبال کرد. پس از لحظاتی پرواز بیهوده به روی تار عنکبوتی در آن نزدیکی نشست. چیزی به سویش خیز برداشت و در یک به هم زدن جای هیکل نحیف مگس را یک عنکبوت بزرگ در حالی که خود را مچاله کرده بود و به دور شکارش می لولید، گرفته بود.

صدای قدمها نزدیکتر شدند. اکنون صدای شلپ شلپ جای نغمه ی غم انگیز برگها را گرفته بود. صدای قدمها قطع شد. لحظه ای بعد پارچه ای قرمز از تصویر رد شد و دیگر نه اثری از عنکبوت بود نه از ماوایش.

- دهکی. بالاخره یکی گنده تر از منم پیدا می شه که اینجوری منو شکار کنه.

تصویر عوض شد و صورت مردی را نمایش داد که مشغول پوزخند زدن بود.

گویی آن مرد راستگوترین راستگویان بود. چرا که لحظه ای از سخنش نگذشته بود که با فریادی نقش زمین شد و چند لحظه بعد در حال چنگ زدن به قلبش، در روغنهای کف گاراژ می غلطید.



مرد چشمانش را به آرامی باز کرد. با تنگ کردن چشمانش به سختی توانست در حضور نور ِ کم شمع، اش ویندر را در کنارش روی تخت تشخیص دهد .با دیدن ِ دوست ِ قدیمی نیرویی در قلبش جان گرفت و حس کردی مقداری از سنگینی بدنش کم شده است.
با نیروی بازیافته سرش را چرخاند. با دیدن یک جفت چشم، خاطرات به سرعت از ذهنش گذشتند. برق ِ چشمان ِ هدویگ هنگام ِ ورود به گاراژ ِ جدید را هرگز فراموش نمی کرد. می خواست دوستانش را در آغوش بکشد. اما نیروی او برای بلند شدن کافی نبود.
اش ویندر تکانی خورد. مرد به سوی او بازگشت. تشخیص ِ یک جن ِ خاکی در کنار ِ اش ویندر کار ِ سختی نبود. مرد با دیدن ِ ادوارد لبخند ِ کوچکی زد. لحظه به لحظه نیرویش بیشتر می شد. آنقدر سبک شده بود که آمادگی پرواز در بلندترین نقاط را هم داشت.
خوشحال بود و دلش می خواست این خوشحالی را با دیگران شریک شود. اما چیزی مانع ِ این کار می شد. در چشمان ِ دوستانش اثری از خوشحال نمی دید. غم را در عمق وجود آنها حس می کرد.

التماس را می شد در چشمهایش خواند. پس از سکوتی طولانی ادوارد به حرف آمد.

- رفیق. ما خیلی سعی کردیم نجاتت بدیم. ولی ... ولی ... ولی متاسفانه تو به بیماری ِ مالدبر مبتلا شدی... هر لحظه ممکنه ...

بغض گلویش را فشرد و راه ِ ادامه ی سخن را بر او بست.
اما مرد حاضر نبود حتی عمرش را با شادی ِ دوستانش عوض کند.دهانش را با تلاش بسیار گشود و با صدای آرام گفت:
-بی خیال رفقا. یه شعر جدید گفتم بذارید اونو براتون بخونم.
"به خدا رفته بودم قبر ِ دامبل دعا کنم ... نذری که کرده بودم برای بلر ادا کنم"
و شروع به خندیدن کرد.
لبخندی بر لب ِ سه دوست ِ دیگر نشست.
شدت ِ خنده ی مرد لحظه به لحظه کمتر می شد و دیری نگذشت که آن خنده به یک سکوت تبدیل شد. به یک سکوت ِ همیشگی...



سخنی با بینندگان : بنده هدویگ کارگردان این فیلم همینجا اعلام می دارم که آوردن ِ نام ِ نیکی پلنگ برای فروش ِ گیشه و دادن ِ ته مایه ی حیاط ِ وحشی به فیلم بود و هیچگونه هدف ِ دیگری نداشت.

یا لطیف

" جهان خاکستری "

مستند جنگ های بی پایان

نبرد های سیاه و سفید

کارگردان : الیور وود

سال تهیه : 1997

سبک : سیال ذهن ( به سبک فیلم 21 گرم )

..............................................

هاگزمید
( دوربین در وسط خیابان شروع به حرکت می کند و به طرف رستوران سه دسته جارو می رود ) صدای همهمه ی مردم به گوش می رسد . خورشید کمکم از تلاش برای ماندن دست می کشد .

گوینده ی متن : اینجا هاگزمید است ... شهری به دور از دنیای پر هیاهوی ماگل ها ... شهری با ساکنانی جادوگر ، سفید و سیاه ،و شاید هم بی طرف ...
(دوربین به طرف رستوران سه دسته جارو می رود ، در کارد فقط رستوران سه دسته جارو دیده می شود ) ترق... مردی با شنلی سفید از رستوران به بیرون پرتاب می شود . سه مرد سیاه پوش در آستانه ی در نمایان می شوند . هر سه نقاب های عجیبی روی صورت دارند . مرد سیاه پوش میانی چوب دستی اش را به طرف مرد سفید پوش می گیرد ( دوربین با سرعت جلو می رود ، در کادر فقط چوب دستی دیده می شود ) نوی سبز رنگی از سر چوب دستی خارج می شود . صحنه کاملا سبز می شود .


کوچه ی دیاگون
( دوربین از انتهای کوچه شروع به حرکت می کند )

گوینده ی متن : کوچه ی دیاکون ، شلوغ ترین نقطه ی دنیای جادوگران ، اما این سکوت بی معنا نیست ....
کوچه تاریک و خلوت است . در میان کوچه چند نفر با شنل سیاه روی زمین افتاده اند . ( دوربین با سرعت به مردان سیاه پوش روی زمین نزدیک می شود .) چند جادوگر سفید پوش از مغازه ی کتاب فروشی روبرو وارد کوچه می شوند . همگی چوب دستی هایشان را به طرف مردان سیاه پوش نشانه رفته اند . همزمان از سر چوب دستی ها نور قرمز رنگی به بیرون می تابد . صحنه قرمز می شود .

دره ی گودریک
همه جا در نور فرو رفته . خط افقی سیاهی از دور دیده می شود . ( دوربین با سرعت جلو میرود و در حین جلو رفتن ارتفاع می گیرد ) جادوگران سیاه پوش و نقاب دار تا دور دست دیده می شوند . چند اژدها بالای سر آنها مانور می دهند . در پیشاپیش جادوگران جادوگر با هیبتی به چشم می خورد روبروی او جادوگر نحیفی زانو زده . .( دوربین نزدیک می شود و دو جادوگر در کادر قرار می گیرند . جادوگر با هیبت پشت به دوربین است )
جادوگر نحیف آرام می گوید :
- پشت تپه ی بعدی کمین کرده اند لرد!

(دوربین دوباره اوج می گیرد ، نیم دور به سمت چپ می زند و با سرعت جلو می رود .چند جغد از مقابل دوربین رد می شوند) عده ی زیادی جادوگر سفید پوش در میان خانه های دهکده ی کوچکی در حال صحبت هستند .
گوینده ی متن : آری ، جنگ آغاز شده است ، اما اینبار شاید پایانی نداشته باشد .
این شاید اولین جنگ عظیم باشد ، اما مطمئنا آخرین آنها نخواهد بود ...


جنگل هاگزمید
تعداد زیادی از جادوگران سفید پوش در جنگل در حال دویدن هستند . در لابلای درختان چند ققنوس آواز می خوانند . جادوگر کهن سالی با ریش های سفیدی که به کمرش می رسند در پیشاپیش جادوگران سفید پوش در حال دویدن است . یکی از ققنوس ها در هوا چرخی می زند و روی شانه ی مرد می نشیند . مرد می ایستد . جادوگران سفید هم می ایستند . ( دوربین با سرعت جلو می رود . صورت مرد داخل کادر قرار می گیرد .)
چین های صورت مرد تغییر حالت می دهند .
دوربین دوباره با سرعت بالا می آید . در لابلای درختان و در مقابل جادوگران سفید لکه های سیاه دیده می شوند .
گوینده ی متن : جنگ ها ادامه دارند ، مردم طرفدار جبهه ی سفید هستند. جامعه ی جادوگری در خطر است . خطری که شاید تا ابد ادامه یابد .

هاگزمید
( صدای جیغ و فریاد و درگیری بگوش میرسد )
(دوربین از میان ابر ها شروع به حرکت می کند و با سرعت به سمت پایین می آید .)
زمین پر است از نقاط سیاه و سفید . اشعه هایی که از سویی به سوی دیگر می روند صحنه ی زیبایی را به نمایش گذاشته اند . ( دوربین به سطح زمین می رسد )
صدای فریاد بلندی به گوش می رسد و خون بر روی دوربین پاشیده می شود .

دره ی گودریک
باد قاصدکی را پر پر می کند . کودک خردسالی به دنبال قاصدک ها در چمن زار سبز می دود .چشم کودک به جادوگر سفید پوشی می افتد .جادوگر سفید پوش به او لبخند می زند . ( دوربین ارتفاع می گیرد ، کودک و مرد در کادر هستند ) کودک به سمت جادوگر می رود . جادوگر سفید پوش او را در آغوش می گیرد .
گوینده ی متن : می گویند جنگ تمام شده ، اما جهان هنوز پاک و سفید نشده ، هنوز جهان جادوگران خاکستریست ...

(صحنه تاریک می شود و بعد از چند ثانیه دوباره روشن می شود)


تالار اصلی وزارت سحر و جادو
دوربین از سطج زمین شروع به حرکت می کند . از پشت مجسمه ی پریزاد دور می زند و بالا می آید . جادوگران سفید و سیاه در حال مبارزه هستند . در میان آنها پسر نوجوانی ایستاده است . (دوربین با سرعت جلو می رود و روی پیشانی پسر زوم می کند ) علامت صاعقه ی سرخی روی پیشانی پسر خودنمایی می کند .
(صحنه تاریک می شود)

پایان
.................................................
سبک فیلم سیال ذهن بود . خوشحال می شم در نقد هالی ویزارد نقدش کنید.

آنچه بود،آنچه شد

بازیگران:______
ژانر:از این فیلمای چند دقیقه ای

شب بر تمام دره سایه افکنده بود . نور بی فروغ ماه و ستارگان اندکی خانه ای را که در جنب دره قرار داشت روشن می ساخت[ دوربین به صورت مورب از زیر پنجره شروع به حرکت می کنه و مسیری منحنی رو برای دور زدن خونه طی می کنه).خانه تقریبا خراب شده بود پنجره ها شکسته بودند و صدای گریه ی نوزادی از داخل خانه به گوش می رسید.[دوربین در طی مسیر منحنی وار در حال دور زدن خانه است در ضلع کناری خانه همچون تارهایی در پود دیواری سنگی فرو رفته و وقتی دوربین به طور کامل خانه را دور می زند به جای بخش پشتی خانه دروازه ای عظیم نمایان می شود.و دوربین از آن می گذرد]
قلعه ای بزرگ اما فرسوده بر فراز تپه ی سبزی نمایان می شود [دوربین از کنار جنگل ممنوع رو به قلعه می رود] نظافت چی مدرسه در حالی که فانوسی در دست دارد لنگان لنگان چهار دانش آموز خاطی را به سوی جنگل می برد.پسری با موهای سیاه پرکلاغی نیز در بینشان حرکت می کند.
[دوربین جلو میرود و آن ها پشت سر م گذارد....حرکت آرام دوربین درست مانند سفر در زمان است]
اندکی جلوتر ماشین فورد آنجلیایی از حاشیه ی جنگل خارج شده و این بار همان پسر همراه دوستش که موهایی حنایی داشت از ماشین پیاده می شوند .آرامش پس از هراس در چهره هاشان نمایان است.
[دوربین همان طور که آرام به سمت قلعه می رود .ساحل دریاچه را نشان می دهد].بیش از صد هیئت بزرگ با شنلهای موج دارشان در اطراف دریاچه اند و آن پسر در میانشان به تلاشی خستگی ناپذیر برای ایجاد سپر مدافع می پردازد. در کنارش دختری با موهای وزوزی نقش زمین شده است و مردی زخمی تقلا می کند.تلالو نور گوزنی نقره ای پیکرهای عظیم را مجبور به بازگشت به و خروج از محوطه می کند.
[دوربین _که همچنان به قلعه نزدیک می شود_سوی دیگر دریاچه را نشان می دهد(در این حین خورشید کم فروغ سحر که نمایان بود آرام آرام فضا را روشن و می کند ) که صدای گرم و پرجنب و جوش دانش آموزان ضمیمه ی آن است].
در گوشه ای از جمعیت .پسری که زنده ماند همراه با دو دوستش راه قلعه را در پیش می گرفتند.شلوغی و هیاهوی تشویق آمیز همرا با چرخش دوربین اندکی فرونشست و تبدیل به صحبت ها و زمزمه هایی شد که حکایت از فراغت نوجوانان از درس بود. اما این شور نهفته در قلب پسر ی که زیر درخت راش در کنار دریاچه نشسته بود راه نمی یافت.خورشید سرخ رنگ که راه غروب را پیش می گرفت با آخرین انوارش انعکاس اشک را از چهره ی آن پسر نمایان می ساخت.
دوربین که به قلعه بسیار نزدیک بود چرخی زد تا به سمت دروازه ی ورودی برود.چرخش دوربین همچون زنگ خظری پسر را از جایش بلند ساخت .او در حالی که اشک هایش را پاک می کرد به سمت قلعه می رفت .دوربین جلوتر از پسر حرکت می کند خورشید در پشت کوهها غروب کرده و جایش را به ماه ی روشن تقدیم می کند.دوربین به جای پیچیدن و وارد شدن به قلعه به زیر بلند ترین برج زوم میکند.تعدادی از دانش آموزان هراسناک و غمگین در آنجا جمع شده اند و به پیکر بی جان پیر مردی می نگرند که روی زمین افتاده است.
پسری که در کنار پیر مرد زانو زده بود و آویز گردنبندی را می فشرد همان کسی بود که سعی در پاک کردن اشکهایش داشت. چهره ی غمزده اش و فشاری که ابروانش را در هم می برد حاکی از نبردی بی امان میان او و بغضی بود که گلویش را می فشرد.دختری با موهای قرمز او را بلند می کند و به سوی دروازه ی قلعه می آورد .دوربین داخل قلعه می شود.سرسرایی خاموش را پشت سر گذارده و از پلکان های متحرک می گذرد .انعکاس آوای غم انگیز ققنوس در همه جا به گوش می رسد. پسری که زخمی بر پیشانیش خود نمایی می کند در جلوی سه دوستش از پلکانی که به درمانگاه ختم می شود پایین می آید . بی تفاوت نسبت به اطرافش به سمت خوابگاهش می رود .نگاهای هراسناک دانش آموزان دیگر در او هیچ احساسی حتی خشم را نیز بر نمی انگیزد.
دوربین در پلکان خوابگاه از او سبقت می گیرد . و از پلکان مارپیچ بالا می رود.ابتدا انوار کم رنگ خورشید صبحگاهی و سپس نور پر فروغ آفتاب که بادیگر طلوع کرده است بر روی دیوار نمایان می شود.در خوابگاه گشوده شده و دوربن داخل می شود .همه خوابیده اند تنها همان آن پسری که موهایش زخم پیشانیش را پوشانده است بیدار است و به سقف نگاه می کند.دوربین به سمت پنجره می رود و بار دیگر نمایی از ساحل دریاچه را نشان می دهد .به جز مقبره ای مرمرین که به آن منظره اضافه شده بود همه چیز مانند گذشته بود.دوربین در حال زوم روی مقبره است.صداهایی که می بایستی شنیده میشد همه از میان رفته بود.همان طور که دوربین آرام به مقبره نزدیک می شد و سفیدی اش بر لنز سایه می انداخت.صدای ریز مردی که احتمالا د مراسم تدفین سخن می گفت برای چند لحظه به گوش رسید.
" ........او رفت اما عظمت دل او همواره در یادهایمان باقی خواهد ماند"
صدا قطع شد و آوای پرندگان به گوش رسید.دوربین بسیار به مقبره نزدیک بود.
صدای شورانگیزو گفتگوی دانش آموزان در پی سوت قطاری به گوش رسید.زیبایی اولین روز پائیز در قلعه ای فرسوده که خاطراتی گران را به همراه داشت با ضمیمه ی گفتگوی دانش آموزانی که بار دیگر به مدرسه باز می گشتند تکمیل شد.اما دوربین سرعتش را پایین آورد انگار منتظر ضبط صدایی بود که به گوش نمی رسید.وقت کشی دوربین با حرکت بسیار آرامش واضح بود.او منتظر بود منتظر صدای شادمان سه نفری که خاطره هاشان را به تصویر کشانده بود.دوربین به یک متری مقبره رسیده بود . او منتظر بود در میان آن صداها بدنبال صدایی می گشت که انتظارش را می کشید.تلاش نا امیدانه ی دوربین برای وقت کشی با پوشانده شدن صفحه توسط مقبره ی سفید به یاس مبدل شد.بر خلاف این نومیدی نشاط بار دیگر با ورود کودکانی شاداب به مدرسه بازگشته بود.همه زندگی عادیشان را آغاز کرده بودند. صداهای دانش آموران حاکی از این حقیقت بود .همان صداهایی که اکنون در قلعه به گوش می رسید.همان صداهایی که در پس نشاطشان عدم حضور گفتگوی آن پسر و دوستانش را فریاد می زدند. آوای گفتگویی که دیگر شنیده نشد.
پایان

روح جنمار تقديم ميكند.(جنمار در فراغ روح)

بزغاله و چوپان بچه

مستند است

بازيگران:يه عده در نقش گوسفند . يه عده در نقش چوپان
_________________________________________________
صداي موسيقي گوش نوازي فضا را در بر گرفته دوربين به ارامي در حال گذر از روي دشت سبزيست كه دست طبيعت ان را با گلهاي وحشي تزئين كرده از دور نماي چند بزغاله كوچولو نمايان ميشود با نزديكتر شدن دوربين پسري كوچك پديدارمي شود كه در زير سايه ي درخت بلوط تنومندي نشسته و در حال فلوت زدن است همه چيز زيبا و دل نشين است.

صفحه سياه ميشود

دوربين به شدت تكان ميخورد مردي فرياد ميزند و تلاش ميكنند گوسفندانش را به يك پناهگاه مناسب برساند چند نفر ديگر از چوپانان نيز در ان اطرف وجود دارند و فرياد ميزنند يكي از انها دستش را به طرف مرد دراز ميكند و كمك ميخواهد فاصله زياد نيست اما در ان اشوب پيمودن همين فاصله هم به معناي به خطر انداختن زندگيست فرصت زيادي براي تصميم گيري ندارد قدرت انتخاب را به قلبش واگذار ميكند.مرد دارد به سمت زخمي ميرود. صداي انفجاري به گوش ميرسد كه موجب ميشود مرد روي گلهاي نرم بيفتد دود همه جا را در بر گرفته با فرونشتن گرد و غبار مرد زخمي را ميبيند. زخمي ديگر اه و ناله نميكندزخمي راحت شده. مرد دارد فرياد ميكشد دوربين از ان فضاي زشت و غمناك دور ميشود به جاي گلهاي وحشي اينبار نفرينهاي رنگا رنگ طبيعت را تزيين كرده.

صفحه سياه ميشود

دوربين باز به ان فضاي دلنشين باز ميگردد. در حال نشان دادن تصوير پسرك است كه گوسفندان را به خانه راهنمايي ميكند سگ گله در اطرافشان حركت ميكند و مواظب است كه هيچ كدام راه خطا نرودند.
در راه پسرك گوسفندي زخمي را پيدا ميكند با دلسوزي ان را از جا برميدارد تا براي مداوا نزد پدرش ببرد.
همه چيز خوب است چوپان بچه از قضاياي اطرافغافل است

صفحه سياه ميشود

دوربين نماي يك درخت سوخته كه هنوز هم كنده اش را اتش در بر گرفته را نشان ميدهد.
مرد چوپان ميگريد.تعداد اندكي از گوسفندانش باقي مانده اند دوستانش را از دست داد همه براي هدفي كه حمايت نميشود.
دلسرد شده.در راه گرسنگان و زخميانجنگ را ميبيند ناچار است يكي از گوسفندانش را براي تهيه غذا به انها بدهد.فدا ميكند.و اكنون دارد به سوي خانه ميرود
مرد از انچا در اطرافش ميگذرد غافل نيست

صفحه سياه ميشود

چوپان بچه دم در ورودي خانه ايستاده شاداب است لپهايش گل انداخته امروز به او خيلي خوش گذشته منتظر پدر است از دور سايه ي او را ميبيند به استقبالش ميرود.صورت زخمي پدر و تعداد گوسفندان به بچه ميفهماند پدرش روز سختي را پشت سر گذاشته اما نمداند دليلش چه بوده.پدر او را در اغوش ميكشد هر دو با هم به سمت خانه ميروند.
خانه صميمي و دوست داشتنيست همسرش سوپ داغي براي او اماده كرده و مياورد فضاي خانه دل كندني نيست.
چوپان تصميم ميگيرد غافل باشد

پايان

جواتان نمیمیرند
بازیگران:مرلین کبیر..بلر سگ کش.نیکی بیکله(پلنگ سابق).هدی نوک طلا.داش ایگور(لقبش یادم نیست).اشویندر و....
به یاد مرحوم ادوارد دست قیچی و آرشی جفنگ


پیت های بنزین تا زیر پنجره ای که حدود ده سانتیمتر پاین تر از سقف گاراژ قرار دارد ؛چیده شده است.طنابی پنجره شرقی گاراژ را به پنجره ی غربی وصل کرده است و طبق معمول لنگ های فراوانی را سواری میدهد.
در انتهای گاراژ یک سری پله ی چوبی به سمت اتاقکی میروند که سقفش با سقف گاراژ یکیست.دوربین پس گرفتن نمای پیت های چیده شده در زیر پنجره،از پله ها به سمت جلو حرکت میکند و از داخل سوراخ کلید،وارد میشود.

مرلین،جوات ترین فردی که جهان به خود دیده،با شلوار شش جیب و و پیراهن روغنی یقه ی دلبری،بر تخت ولو شده و انگشت شصت پایش که از جوراب پاره به بیرون پریده،با هر خرناسی تکان میخورد.بالای تخت و بر روی دیوار عکس بلرویچ دیده میشود.دوربین بر زیر نویس عکس زوم میکند.
بلر سگ کش.اولین جوات


کمی آن طرف تر در بوفه ای یک جام نصف شده نمایان است.تعدادی قاب عکس نیز به این شرح در سایر طبقات بوفه خود نمایی میکنند.
تصویر اول:بروبکس آجاس در حال خوردن کله پاچه ....ایگور،آرشام،ادوارد،مرلین،مارکوس با برقی از شوق در چهره،آماده ی حمله به پاچه هستند.

تصویر دوم:مشت آرشام بر روی پیازی فرود آمده و ایگور به همراه ادوارد به بزرگداشت این عمل،ایستاده اند تا بندری را آغاز کنند.

تصویر سوم:رختکن تیم اجاس:هر فردی با هر لباسی که عشقش کشیده به وسط رختکن آمده و با آهنگ کوچه بازاری حرکتی به بدنش میدهد.

تصویر چهارم:ایگور از حال رفته
برای دقایقی صدای ضبط شده ی آرشام بر روی تصویر ایگور شنیده میشه.
آرشام:فکر میکنم بازی با پاورداس بود.یکی از آبجی های محترمه و طرفدار تیم اجاس ؛با جیغ ایگور رو صدا زد.ایگور سر ضرب با جارو سقوط کرد.
زیر نویسی که بر پرده نمایان است:مرحوم آرشام

تصویر نیکلاس بوقی.یکی از طرفداران تیم اجاس که درحال بوق زدن برای تیم اجاس است.

دوربین از پنجره ی اتاقک خارج شده و مجددا وارد گاراژ میشود.
صدای چه چهی شنیده میشود اما جز دوپیکان گوچه ای رنگ و همان تعداد پیت بنزین و یکسری لوازم لازم الجواتی چیزی دیده نمیشود.
دوربین به سمت کف گاراژ حرکت میکند و سپس به زیر پیکان گوجه ای رنگی که در کنار دیوار پارک شده،میرود.ماری خود را به دور دیفرانسیل ماشین پیچانده و در حال زمزمه کردن است.
تصویر بر لبان مار زوم میشه.سپس صدای ادوارد جک به گوش میرسید.گویی مار دارد صدای ادوارد را تقلید میکند.
صدا:جارو رو بردارم برم،کنار زمین بشینم،شاید که عکس رخ اون آبجیه نازنینمو باد بیاره ببینم.
زیر نویس تصویر:مرحوم ادوارد جک.جانشین بلر در جواتی

تصویر به کل سیاه شده.بعد از پنج ثانیه ،نمای قبرستانی بر پرده ی سینما دیده میشود.ایگور،دادلی،اشویندر،مرلین،هدی،نیکلاس و کلیه ی جماعت جواتی بر گرد دو قبر نشسته اند و صدای فین بلندشان به گوش میرسد.سپس با همان دستمالی که بینی را پاک کرده اند،اشک چشمان را نیز خشک میکنند.
تصویر بر روی سنگ دو قبر ثابت میشه.
دو اسم قابل تشخیص اند:ادوارد جک.آرشام

صدای ایگور با اکو پخش میشود:از تمام دوستانی که در این مجلس حضور دارند تشکر میکنم.مراسم پذیرایی از دوستان در تاپیک ماندی سیبیل انجام خواهد شد.همه را به یک کله پاچه ی خوشمزه دعوت میکنیم.
ملت عزادار با شنیدن واژه ی کله پاچه از خود بیخود شده و ناخواسته لنگ ها را برای چرخاندن،به هوا میبرند.

تصویر سیاه میشه
پنج ثانیه ی بعد
اتش همه جا را فرا گرفته.جمعیت بسیاری آه و ناله کنان سعی بر آن دارند که راهی به بیرون از برکه ی آتش بیابند.
بر روی سنگی،ادوارد و آرشام نشسته اند و دیگی را هم میزنند.کله پاچه ای خوشمزه آنان را صدا میزند.

کمپانی (خفنیوس) تقدیم می کند .
تهمت
مقدمه ای بر فیلم شونصد ، ساخت کمپانی برادران حذب
بازیگران :
ملت حذبی = ملت حذبی
ملت مدیر = ملت مدیر
مجری جادوگرتی وی =
کارگردان :
فیلمبردار : کورممد
صدابردار : کرممد
نورپرداز : نورممد
نویسنده : چلاغ ممد
کارگردان : رابستن لسترنج


چیک چیک چیک چیک...( صدای برخورد قطرات آب )
داخل آزمایشگاهی بس خفن دو فرد خفن که لباس های سفید پوشیده و ماسک سیاهی بر صورت زده بودند مشغول انجام آزامایشاتی خفن بودند . دوربین زوم می کنه روی چهره ی اون دو نفر : سرژ و برادر حمید .
برادر حمید لوله ی آزمایشی در دست داره که توش گاز سبز رنگی قرار گرفته و سرش با چوپ پنبه بسته شده . برادر حمید با حالتی پیروز مندانه : فردا روز پیروزی ماست . در وپنجره ی خوابگاه مدیران رو می بندیم واینو میندازیم تو خوابگاه .در نتیجه (سانسور)
سرژ: (سانسور)
دو حذبی در حال معاینه فنی محلول بودند که کرچر میاد توی آزمایشگاه و به اون دو نفر نگاه می کنه . سرژ در حال که لوله ی آزمایش رو بین انگشتاش می چرخونه میگه :امکان نداره در برابر این دووم بیارن .سرعت انتشارش فقط یه کم از سرعت نور پایین تره اگه هم جادویی روش اجرا بشه قدرتش بسیار بیشتر میشه .(سانسور)
کریچر : کریچر زن خواست .
سرژ : و ما بسیار خفن هستیم که این محلول را کشف نمودیم . حال مدیران از بین خواهند رفت و حذب بر مسند قدرت خواهد نشست .
کریچر با عصبانیت در حالی که بالا وپایین می پره : شما خودتون گفت اگه کریچ کود اژدهایی ، پیشاب تک شاخ ،ساقه ی گیاه خفنیوس ، گوشت مدیر ماگل نت ، خون گیلیدی ،جاندار تک سلولی ، (سانسور) و (سانسور) آورد براش زن گرفت .
برادر حمید : هووم . این محلول را بی ناموس کننده ی خفن نام گذاری می نماییم . :root2:
کرچر : شما به قولتون عمل نکرد .شما خیلی (سانسور) و(سانسور) بود .کریچ از شما متنفر بود .
بعد در یک حرکت انتحاری می ره تو شکم برادر حمید . صحنه اسلوموشن می شه:
چشمای برادر حمید گشاد می شه ولوله ی ازمایش از دستش بیرون میاد وبه هوا می ره ، سرژ در یک حرکت جهاد طلبانه می پره تا بتونه لوله ی آزمایش رو بگیره اما موفق به این عمل نمی شه ولوله ی آزمایش می خوره زمین ومیشکنه و گاز سبز رنگشو در هوا پخش می کنه .
برادر حمید : ای کرچ ( سانسور) . تمام زحماتمونو به باد دادی .
کریچ : شما گفت اگه کریچ وسایل آورد براش زن گرفت . شما به قولتون عمل نکرد و...
ولی کریچر نتوانست جمله اش را به پایان برساند زیرا گاز سبز رنگ به دال ریه هایش رفت .
کریچر : :bat:
سرژ و برادر حمید با سرعت به سمت پنجره ی آزمایشگاه رفتند ودر حالی که جو فیلم های جیمز باند آنان را در بر گرفته بود شیشه را شکسته واز دست کرچیر فرار کردند ( نکته : باشکسته شدن شیشه گاز بی ناموس کننده در تمام شهر پراکنده شد)

جادوگر تی وی :
یک عدد مجری ساحره کنار عله نشسته وداره باهاش صحبت می کنه ، هردو نفر ماسک زدن به صورتشون .
مجری : به نظر شما عامل این همه هرج ومرج چیه ؟
عله : یقینا حذبه ، اصلا همین الآن که می بینین انقدر شهر داغون شده تقصیر حذبه ، حذب تروریسته ، حذب ناقض حقوق بشره ، عامل اصلی تمام بدبختی ها حذبه ، جنگ های داخلی در شهر ما به خاطر حذبه ، ما حذب رو نابود می کنیم وامنیت رو به شهر بر می گردونیم .
مجری : چه چیزی باعث شده که مردم انقدر بی ناموس بشن ؟
عله : عده ای از محققان هوای شهرو مورد مطالعه قرار دادن و متوجه شدن که در هوای شهر گازی وجود داره که اگه به داخل ریه ها بره موجب بی ناموسی می شه از این جهت به ملت توصیه می کنیم که همیشه ماسک داشته باشن تا به بیماری بی ناموسی مبتلا نشن ... و ... این حرفم خیلی مهم هست و ملت خوب گوش کنن .ما رد انگشت تمامی حذبی ها رو روی این گاز پیدا کردیم .
مجری : اگه عامل انتشار این گاز حذبه ، پس شما برای دستگیریشون چه اقدامی کردید ؟
عله : ما برای سر هر حذبی ده میلیون جایزه گذاشتیم .
مجری : شما مطمئنید که می تونید این مقدار پول رو پرداخت کنید با توجه به این که درآمد سالیانه ی شما بیست میلیون گالیونه ؟
عله : البته ما وعده ی دروغ به کسی نمی دیم .
مجری : خب ما یه فیلم کوتاه داریم از یه فرد منتقد از وضع کنونی شهر ، اگه موافق باشین باهم ببینیمش :
چهره ی فرد میانسالی که ماسک زده پدیدار می شه ، مرد : آقا شهر داغونه .الآن من بچه م بیماری بی ناموسی گرفته هرکدوم از بیمارستان ها بردمش گفتن جا نداریم برو فردا بیا شاید یکی مرد جاباز شد . اصلا من خودم (سانسور) این بچه ی من ( سانسور) مدیریت هم (سانسور) و(سانسور) .
مجری : آقای پاتر کار مهمی براشون پیش اومد واستودیو رو ترک کردن
پشت صحنه : عله با داد وفریاد : اون یارو کی بود پشت سرم چرت وپرت گفته بود


برادر حمید وسرژ با خستگی در حال دویدن می باشند . سرژ با ناراحتی : مردم از خستگی .هرجا می رم مردم بی فرهنگ بهمون آشغال پرت می کنن . هرجا می ریم دنبالمون میان .
ناگهان چشم آن دونفر به تصویر بزرگی از حذبیان خورد که روی دیوار زده شده بود و زیرش با خط درشتی نوشته شده بود : سر هر حذبی = ده میلیون گالیون
سرژ : آخ جون معروف شدیم .
برادر حمید : جفنگ نگو ! بیا بریم توی این کوچه .سپس به کوچه ی تنگی اشاره کرد که پیر مرد کوری که کت پاره و کثیفی پوشیده و ماسک به صورت زده بود توش نشسته وداشت گدایی می کرد .
هردو از بس دویده بودند از عرق خیس شده و ضربان قلبشان تند شده بود و پیرمرد : به من بی نوا کمک کنید ، سرژ و برادر حمید به پیرمرد نزدیک شدند که پیرمرد با سرعت نور به دست آن دو دستبند زده و به پاهایشان زنجیر بست وخود رابه این صورت درآورد :
سرژ وبرادرحمید : کوئیرل !
کوئیرل :
ملت پشت صحنه : ایول ایول داش کوئیرلو ایول ! ایول ایول داش کوئیرلو ایول !
ملت با دیدن دو حذبی اسیرشده شروع به پرتاب اشیای غیر مترقبه به آن ها کردند . کوئیرل : نزن آقا نزن ! چرا منو می زنی آخ! ...نشونه گیرتون در حد تیم ملیه .
سرژ : کوئیرل بیا با هم معامله کنین ؟...آخ ...نزن دیگه ! پیرهنم رو دیروز شسته بودم .
کوئیرل : چه معامله ای ؟
سرژ : ما شهرو نجات می دیم تو هم مارو آزاد می کنین .
کوئیرل : شما در موقعیتی نیستن که بخواین معامله کنین .
سرژ : ولی این هم به نفع شماست هم ما اشتباه می کنی من راه از بین بردن اون گاز روبلدم .
کوئیرل : به جای این چرت و پرتا فعلا برید از اون ور .
پس از چند لحظه پیاده روی در جاده ای سنگ لاخی به کلبه ی کوچکی رسیدند کوئیرل در را باز و آند ورا فرستاد توی کلبه و چراغ را روشن کرد .
سرژ و برادر حمید : ققی !
ققنوس :
(نکته : ققی خودش رو به شکل کوئیرل درآورده و دو حذبی را نجات داده بود )
چند دقیقه ی بعد :
سرژ در حالی که دست به ریشش میکشه میگه : هووم . توی ریشم شپش دراومده .
ققی : معلومه دیگه . تو از یه ماهگی ریشت دراومد واز اون موقع نزدیش .
برادر حمید : ولی حیف شد ها . می تونستیم خوابگاه مدیران روبترکونیم ولی ملت روترکوندیم .
ققی : ولی تو هم عجب خالی بندی هستی ها .وقتی به صورت کوئیرل دراومده بودم می گفتی که راه از بین بردن گاز بی ناموسی رو بلدی .
سرژ : بلدم جون تو .ریش من خاصیت فنی داره واگه داخل همون محلول بندازم میشه با کمک اون اون گاز رو نابود کرد .
برادر حمید : مگه ما از اون محلول بازم داریم .
سرژ با حرکت سرش جواب مثبت داد وسپس محلولی را از جیبش درآورد همانت محلول بی ناموس کننده ، سرژ در لوله ی آزمایش را باز کرد تاری از ریشش را داخل محلول انداخت و در لوله را دوباره بست .در این لحظه موسقس رمانتیکی پخش میشه و سرژ جلوی پنجره رفته و در حالی که فریاد می زد : به یاد اهورا حذبا .
لوله ی ازمایش را بیرون انداخت تا شهر از وجود آن گاز بی ناموس کننده وفساد انگیز پاک گردد.
ملت : کف . سوت . سرژ ! هیپ هیپ هورا !
و سرژ در آن میان شروع به بندری زدن نمود .

فردای آن روز ، روی تیتر روزنامه :
عله : کادر مدیریت پس از انجام آزمایشاتی شگفت انگیز بیماری بی ناموسی را از برد .
بیماری جدیدی به نام شپش در میان مردم پخش شده که آقای پاتر عامل آن را حذب دانست .
کادر مدیریت جهت حفظ نظم شهر به حذب اعلان جنگ داد .


_________________________


حالا هم برو یه قطره چشم بریز تو چشمت تا خوب بشی .

برایه دریافت فیلم روی آن کلیک کنید
دریافت عکس و دریافت فایل

به نام او

بازيگران:

ارباب لرد ولد مورت
حسن مصطفي
البوس دامبلدور
تئودور نات
بليز زابيني
و با حضور
ايگور كاركاروف

*اين فيلم به اقتضاي مضمون طنزش با بعضي نام ها شوخي كرده لطفا به دل نگيريد

وفاداري به لرد ايين ماست

با حمايت مخلصانه سازمان برق جادوگري


__________________________________________________

هنوز چشمانش به تاريكي عادت نكرده بود نقب سياه ولد مورت حتي افتاب را هم بي اجازه به درون خود راه نميداد.

حضور لرد ولد مورت در ان نقب سياه به خوبي احساس ميشد و همين عمر لرزه را بر اندام غريبه ميانداخت.

كمي جلوتر رفت و صداي خشك شخصي او را سر جايش ميخكوب كرد
-انتظار داشتيم زودتر بياي ... اخه ميدوني لرد از ادماي بد قول اصلا خوشش نمياد

در ان تاريكي ديدن صورت مردي كه در حال حرف زدن بود غير ممكن بود اما از تن صدايش ناخود آگاه نام بليز از جلوي ذهن عبور ميكرد.

مرد با ترديد گفت:اقاي زابيني؟!
بليز با دستش مرد را حل داد و به سمت اتاقي راهنمايي كرد چند ضربه به در زد در با صداي ناخوشايندي باز شد اتاق با نور چند شمع تزئين شده بود و تشيص چهره تئودر نات حتي در ان نور اندك نيز بسيار اسان بود.
-بلاخره اومدي؟!بيا بشين
و با دست به نزديك ترين صندلي اشاره كرد

حسن مصطفي با گامهايي مردد به سمت صندلي رفت و بعد از كمي مكث روي ان نشست بليز و تئودور نگاهايي رد و بدل كردن كه درون انها گويي هزاران كلمه نهفته بود.از لرد خبري نبود و حسن ميدانست با اين سابقه كم افتاخار ديدن او را نواهد داشت

بليز روي ميز خم شد و به صحبت خود ادامه داد:ارباب يه ماموريت براي اثبات وفاداري تو در نظر گرفته اگه اونو درست انجام بدي از مايي و اگه نتوني از پسش بر بياي يا همون جا كشته ميشي يا ارباب تو را خائن خطاب ميكنه و ما ميكشيمت.

تئودور هم به نزديكي بليز امد:ما شنيديم كه البوس دامبلدور(با شنيدن اين نام رعشه بر اندام حسن مصطفي افتاد) برا گذروندن تعطيلات به يكي از روستاهاي حومه لندن رفته البته گذروندن تعطيلات تنها يه دليله...اما كار تو اين نيست كه بفهمي اون اونجا چي كار ميكنه بلكه اون يه چيزي رو با خودش داره كه لرد ما اونو ميخواد يه جعبه كوچيك سبز رنگه ما اونو ميخوايم.

حسن مصطفي با صدايي لرزان گفت:ميشه بپرسم داخل اون جعبه چيه؟!
نات با لحني قاطع گفت:نه

فردا(البته اين واژه هيچ گونه رابطه اي با فرداي باغ مظفر نداره)

نزديك هاي ظهر بود كه حسن مصطفي به لندن رسيده بود سعي كرد بود كه در پوشش ماگلي فرو برود اما باز هم توجه چند ماگل تيز بين را جلب نموده بود.

به برنامه ي حركت قطار ها نگاه كرد و بلاخره قطار مورد نظر را يافت تا نيم ساعت ديگر قطار به مقصد روستا حركت ميكرد با پول ماگلي اي كه نات براي او تهيه كرده بود بليتي تهيه كرد و سوار قطار شد و چون اولين بار بود كه تجربه چنين چيزي را به دست اورده بود مشتاقانه به اطراف نگه ميكرد كه اين امر چند نفر را به خنده وا داشت چند بچه كه بعد با تشر هاي پدر ها و مادراهايشان ساكت شدند.

به روستا رسيد سريع پياده شد و طولي نكشيد تا توانست خانه محل اقامت دامبلدور را پيدا كند به صورت مكرر گفته تئودور نات مبني بر تيز بيني و تيز گوشي دامبلدور در ذهنش تكرار ميشد.

به خانه رسيده بود با جستجوي اندك پنجره نيمه بازي را پيدا كرد و اهسته وارد شد صداي خرو پف شخصي به گوش ميرسيد و اون البوس بود.

تلوزيون روشن بود و گويا البوس از دوري منيروا استفاده كرده بود و داشت به كانال هاي ناشايست نگاهي ميانداخت

جعبه سبز رنگ روي ميز برق ميزد به اهستگي به ان سمت روان شد پايش به يكي از گلدان ها گرفت و گلدان با صداي مهيبي به زمين افتاد و شكست البوس كمي جا به جا شد ام خم به ابرو هم نياورد حسن در دل به تئودور خنديد.

به ارامي رفت جعبه را برداشت و از در خارج شد باورش نميشد به اين راحتي اين كار را كرده باشد و در تمام طول مسير نيز از وسوسه باز كردن جان جلوگيري كرد

هنرپیشه اصلی: ممد پاتر
هنر پیشه های فرعی:
مک هدی: کارکنان دفتر حمایت از موجودات جادویی
استرجس و علی گرنجر: کارکنان وزارت
کوییرل: سخن گوی خوابگاه مدیران
فلور: عضو گروه خواهران عجیب
گراوپ و هاگرید: در نقش اضافه کردن حجم پست
تهیه کننده: قلی ویزلی
صدا بردار: کریچ
کارگردان: بلیز زابینی
---------------------------------------------

دوربین در امتداد کوچه ای تاریک و متروک قرار گرفته. ممد پاتر در حالی که دستاش در جیب های رداشه آروم داره در کوچه قدم میزنه! اما فکرش جای دیگریه.

==== در هاگزمید ====

- .. روزنامه روزنامه ... دیشب گراوپ به علل نامعلومی با هاگرید جر و بحث کرده بعد از تکذیب هرگونه رابطه با آسلام فنگ سگ خونگیه هاگرید رو مورد ضرب و شتم قرار داده سپس از دودکش کلبه فرار کرده و حال در خیابان های ماگل نشین مشغول صدمه زدن به اماکن عمومیه!

مردم به سرعت به سمت روزنامه فروش هجوم میارن!

در ستاد حمایت از موجودات جادویی مک و هدی نشستن و مک هم زمان داره با پنج پای خودش به نامه ها جواب میده و در همون حال به شدت عرق میریزه و هدی مشغول درس خوندنه.

مک: نامرد منم کنکور دارم چرا فقط تو درس میخونی؟
هدی: مهم نیست. میگم چرا انقدر مردم نامه میفرستن؟
مک: طبیعیه مردم ترسیدن. گراوپ خشمگینه و مردم هم از ما تقاضا میکنن تا اوضاع رو آروم کنیم!

در همون حال مردم که که پلاکارد هایی با شعار " گراوپ دوست داریم" و "گراوپ حمایتت میکنیم" در دست داشتن و در بیرون ستاد تجمع کرده بودن و مشغول تظاهرات بودن با شنیدن حرفهای مک خون در رگهایشان به جوش آمد و تظاهرات رو از سر گرفته و با جدیت بیشتر به کار خودشون ادامه دادن.

هدی: بی فرهنگا گوجه پرت میکنن تو ستاد! ننداز آقا ننداز! اه یه گوجه تو نوکم گیر کرد!
مک پنجره رو میبنده تا از خطر مصدوم شدن توسط گوجه در امان باشن!
مک: به نظر من عامل تمام ناهنجاری های گراوپ اینه که سر و سامون نگرفته!
هدی: احتیاج به یک همسر داره ...
در این لحظه مک و هدی به جهت این که به توافق رسیدند بسیار احساس رضایت و خشنودی میکنند.
مک: حالا به نظرت موضوع گراوپ به عنوان یک هیولا به سازمان ما ربط داره؟
هدی: هوم؟

درست در همین لحظه که این سوال حیاتی مطرح میشه در کوچه تاریک ممد پاتر می ایسته و در حالی که سر خود را بالا گرفته نفس عمیقی میکشه و دوباره شروع به قدم زدن میکنه.

==== وزارت سحر و جادو =====

استر: به نظر من ما باید وارد عمل شیم. نباید بزاریم گراوپ از کنترل خارج شه!
علی گرنجر: پس یکی زودتر به وزیر اطلاع بده.
کوییرل به نمایندگی از خوابگاه مدیران:
- ما تا تابستون وزیر نخواهیم داشت.
استر: ایول ... پس هیچی همه بریم خونه هامون. نگران نباشید خودم تابستون میام وزیر میشم!
علی گرنجر: پس ما هم تا اون موقع برات رای جمع میکنیم!

بدین ترتیب همه چراغا رو خاموش میکنن و کرکره رو میکشن پایین و میرن خونه هاشون.
((نکته اخلاقی: وزارت سحر و جادو در مقابل گراوپ هیچ مسئولیتی را عهده دار نیست))

در همین لحظه هوا رعد و برق میزنه و باران میگیره. ممد پاتر در حالی که سر تا پا خیس شده می ایسته و آروم خم میشه تا بندهای کفشش رو ببنده.

=== مکان: وسط خیابون====

- بووووق بووووق بوووووق!
ماشین های ماگلی به شدت در هم گره خوردن و در اون جلو موجودی عظیم الجثه به نام گراوپ مشغول زدن ماشین ها به در و دیواره تا با این روش خشم خود را نسبت به جهانیان اعلام کنه. ضمن اینکه از دست نیرو های ماگلی هم هیچ کاری برنمیاد.

از طرفی فلور با چند تن از ساحران به نمایندگی از گروه خواهران عجیب راه خود را از میان جمعیت باز میکنند و خودشونو به گراوپ میرسونن تا با وی وارد مذاکره مسالمت آمیز شوند.

فلور: چرا این کارا رو میکنی؟
گراوپ: گراوپ زن خواست .. هاگ گفت نه ... گراوپ خشمگین ... گراوپ خسته .. گراوپ تنها گراوپ ... (و این گونه پرده از اتفاقات داخل کلبه هاگرید و گراوپ برداشته شد)
فلور: خوب اگر تو حاضر به همکاری با ما بشی و به خونه برگردی ما میتونیم برات یه همسر مناسب جور کنیم.
گراوپ در حالی که یک ماگل رو به صورت سر و ته نگه داشته بود با حواس پرتی ولش میکنه.
گراوپ: یعنی؟ گراوپ تونست همسر داشت؟

هوا صاف شده و نور مهتاب کوچه تاریک را روشن کرده اما ممد پاتر بدون توجه به وقایع اخیر همچنان به راه خودش ادامه میده.

=== مکان: کلبه هاگرید===

هاگرید با ابروانی در هم گره خورده مشغول خوندن یک نامه مهم است:

هاگرید پسر عزیزم.
میخواستم بگم اصلا برای گراوپ نگران نباش بزار هر کار میخواد بکنه بچسب به زندگی خودت...

هاگرید به اینجای نامه که میرسه آه عمیقی میکشه و با خود میگه:
- اون برادرمه!

ادامه نامه:
میدونم الان چی فکر میکنی ولی نه اون برادرت نیست!!! همین دیروز مخ رولینگو زدم کتاب هفتمو برام گفت. رولینگ بازم هممونو سورپرایز کرده. گراوپ برادر تو نیست. وقتی برادرت بچه بوده در هنگام تولد جای اونو با گراوپ عوض کردن

قربونت .. مامان

در همون لحظه اشک در چشمان هاگرید حلقه زده و خشم بر وی مستولی شده و در حالی که به این موضوع فکر میکرد که جز نفرت هیچ احساسی نسبت به گراوپ نداره نامه را در دستش مچاله کرد.

تق تق تق
در باز شد و گراوپ با صورتی خندان همراه با فلور و چند تن دیگر از ساحران وارد شد.
فلور: بفرمایید اینم از برادرتون براتون پیداش کردیم.
گراوپ: گراوپ هاگ رو بسیار دوست داشت. گراوپ خواست از هرمیون خواستگاری کرد! گراوپ خیلی پروانه ای!
هاگرید در حالی که یک لحظه هم از فکر نامه بیرون نمی آمد با خشم از جاش بلند شد و به سمت گرواپ رفت ...

در همون لحظه هم زمان با این رویداد ممد پاتر به امتداد کوچه تاریک رسید و وارد کوچه ای دیگر شد و از نظرها ناپدید گشت و بعدها هم هیچ کس ممد پاتر رو ندید!!!

او اما نبود

با شرکت :

اما جیگر در نقش اما واتسون و بالعکس
هدویگ
سیاهی لشکر !

تصویربردار : لیلی اوانز
عکاس : کالین کریوی
صدابردار : کریچر(ایشون نمی خوان دست از سر کچل این بوم های صدا بردارن !)
دوبلر : فاطی پاتر
کارگردان هنری : مونالیزا به همراه داوینچی
نویسنده و کارگردان : هدویگ

====

فیششش ... هوووو ... سوت بلبلی ... بوووق ... **** ... خیابون ... جاروهای پرنده ... رضا صادقی ... هری در حال خیانت به جینی ... چو چانگ در سواحل هاوایی ... چیک چیک بارون ... "I'm A Barbie Girl … In The Barbie World …"
صدای دستگاه ماگل نشانی فضاسازی هنرمندانه نویسنده رو قطع می کنه ... ساحره ای مجهول الهویه تابی به موهاش می ده و گوشیش رو روی گوش راستش می ذاره ... جمعیتی که پشت سرش راه می رفتن نقش زمین می شن .
ساحره :
(دوبله با صدای فاطی پاتر)- الو ... سلام مامان ... نه تنهائم ... روپرت گفت باید بره اداره اضافه کاری نمی تونه بیاد ... معلوم نیست باز با چه چشم سفیدی قرار گذاشته ... حالا بعد از عمل برمیگردم تکلیفمو باهاش روشن می کنم ... آره مامان جون ... چشم مراقبم ... باهات در تماسم ... لاو بوس بغل بای(کپی رایت بای خدای فرندشیپ ، آوریل لاوین!)

بیب ... ساحره تاب دیگه ای به موهاش می ده تا مرتبشون کنه ... دسته ای از جمعیت پشتش غش می کنن و نقش زمین می شن ... ساحره در میان جمعیت مشتاقی که کت هاشونو زیر پاش پهن می کنن و قربون صدقش می رن و سعی دارن مخشو مورد عنایت قرار بدن راه می ره و چند تا فحش خارجی هم می ده که به دلیل دوبله ضعیف از فهمیدنشون عاجزیم .

ساحره به کنار خیابون می رسه ... تاب دیگه ای به موهاش می ده ... صدای گوشخراش ترمزها و تصادف های وحشتناک خیابون رو پر می کنه ... ساحره در تاکسی ای رو که روش عبارت "تاکسی ِ جادوگران ، خط ِ لندن هاگزمید" نوشته شده بود باز می کنه و به سختی در رو به روی کشته مرده هاش می بنده و به صندلی تکیه می کنه و با فارسی دست و پا شکسته ای می گه "هاقزمید! ... مطب دوختور هدویق !"

تاکسی به راه میفته ...

== دقایقی بعد ، هاگزمید ===

ساحره ای از تاکسی پیاده می شه ... تاکسی راه میفته و دور می شه ... ساحره به اطراف نگاهی می کنه و بعد از حصول اطمینان از خلوت بودن خیابون ، تابی به موهاش می ده ... صدای سوت ممتدی شنیده می شه و بعد صدای قااار یک کلاغ که به شدت با زمین برخورد کرده شنیده می شه ! ... ساحره نگاهی به تابلوی بالاسرش می کنه و زیر لب "Dr.Hedwig" رو زمزمه می کنه و وارد ساختمون جلوش می شه .

=== داخل مطل دکتر هدویگ ===

(دوبله با صدای فاطی پاتر)- سلام آقای دکتر .

هدویگ که صندلیش پشت به ساحره بود به آرومی صندلی رو می چرخونه ... ساحره با دیدن جغدی که مقابلش بود چشماش از تعجب گرد می شه :
- من فکر می کردم شما ...

- همه مراجعه کننده هام برای بار اول تعجب می کنن ... دیگه برام عادی شده .

- ولی ...

- مهم نیست ... فعلا تنها چیزی که مهمه عمل شماست .

- بله آقای دکتر ... همونطور که می دونید من اومدم اینجا تا غده ترشح کننده هورمون "شیرو موزوف" خودم رو عمل کنم ... این غده بسیار کمکاره .

- مسئله ای نیست ... من این کارو برای شما انجام می دم و تضمین می کنم که بعد از عمل کاملا به وضعیت عادی بازخواهید گشت .

لبخندی روی لبای ساحره نقش می بنده ... تابی به موهاش می ده ... صدای برخورد پرنده ای با شیشه شنیده می شه !!

=== فردای آن روز ، تخت بیمارستان سنت مانگو ===

هدویگ روبروی ساحره روی میز می شینه ... لبخندی به ساحره می زنه و می گه :
- حالتون چطوره ؟
_ Good (دوبلر رفته گل بچینه !)
هدویگ : عمل با موفقیت انجام شد ... ولی برای حصول اطمینان باید میزان ترشح غده رو تست کنم .
و چشمکی به ساحره می زنه .

=== ساعتی بعد ===

هدویگ که قرمز شده بود پرهاشو مرتب می کنه و تفی به موهاش می زنه! و از اتاق خارج می شه تا هوایی بخوره .

=== فردای آن روز ===

ساحره خوشحال و خندان توی خیابون های هاگزمید قدم می زنه ... از جلوی کوچه ای رد می شه ... چیزی توجهشو جلب می کنه ... توقف می کنه ... جادوگری مزاحم یه ساحره شده ... درست در لحظه ای که جادوگر سعی داره دست ساحره رو بگیره مردی بسیار بلند قد و خوش هیکل از ناکجا آباد پیداش می شه و جادوگر رو لت و پار می کنه ... روی دستش خالکوبی یه آفتابه به چشم می خوره ... ساحره یک دل نه صد دل عاشق اون مرد می شه ...

=== یک هفته بعد ، سواحل هاگزهد ===

اما : (دوبلر رفته گلاب بیاره !)No I'm Not Coming Back … I'm Gonno Live Here Mom … No No ... Bye

ساحره گوشی رو روی زمین می اندازه و با گفتن دیالوگ "Oh Grawp !" دست گراوپ رو می گیره و با هم به سمت دریا می دوئن ... صدای زنونه " , EmmaEmma , Emma" از گوشی ماگلی شنیده می شه .

تصوید فید تو بلک می شه ....

===========

تیتراژ پایانی با صدای گراوپ :

اماااااا ؛ بمون کنارم ... امااااااا ، آروم ندارم ... اماااااا ، بدون که بی تو من همیشه بی قرارم ... امااا ، کالین می دونه ... امااا ، گراوپ دیوونه ... باهات می مونه عاشقووونه ... امااااااااااااااااااوااایاااا !


با تشکر از :

اهالی بن بست راز ، محله بنده نواز
قاسم هلاک به دلیل بدلکاری نقش گراوپ در صحنه زد و خورد
کالین کریوی برای کار کردن با گراوپ برای خورد نکردن استخون های دست اما واتسون در صحنه آخر هنگام گرفتن دستش
باز هم کالین کریوی برای حمایت معنوی و ارائه بهترین سرویس های مرلینگاه
جمعی از دوستان
کل دوستان منهای جمعی از دوستان
جمعی از دشمنان
باقی دشمنان
بارون خون آلود برای تزریق ایده اولیه ، ثانویه و پایانی
و همه کسانی که ما را در نوشتن این خزعولات یاری کردند ...