كلبه سپيد

شدت زهر ترک شدن زهرش ترکید و درجا زد !
اون نمیدونست که چی کار بکنه..یه دور این ورو نگاه کرد، یه دوراون طرفو نگاه کرد!(اون طرف= اون یکی طرف!) همزمان با صدای پقی که اومده بود ، زنگ در هم آلبوس رو توی بازی پیچیده ای قرار داده بود...باز هم نگاهی به هر دو طرف انداخت.

مگی : آلبوس....؟!
آنیتا: آلبوس؟!
آرتیکوس: آلبوس؟!

آلبوس که این صدا ها رو شنید ، بدون معطلی تمام سیستم دکوراسیون صورت و موهاش رو که کلی روش زحمت کشیده بود رو به هم زد( خب هری پاتریه دیگه!!) و به طرف صدای خانواده ش رفت.باد دیدن مگی و فرزندانش زیر لب فحش های رنگی زیادی رو نثارشون کرد.روی لب: مگی؟! چی شده؟! دلم براتون تنگ شده بود..اوه...چرا برگشتین؟!پرتقال مکرمه چی؟! خوشتون نیومد؟! چرا؟! بابایی ،آنیتا تو بگو بهم!
آنیتا یه نگاه "بابا فکر کردی ما خریم" به آلبوس میکنه: بابا...هواپیما سقوط کرد! نگرانت شدیم که یه وقت تو دوباره....
شق!
مگی یک ضربه ی کاری بر مغز این بشر فرود آورد!
مگی: دوباره حالت بد بشه...امم..و حالت بندری بهت دست بده..بمیری!
آلبوس:اوه...من خوبم عزیزانم!..ای وای دره..بذارید ببینم کی در میزنه؟!
در حین رفتن:" یعنی کی میتنونه باشه این موقع شب!"

با حرکت جهشی در رو باز میکنه.
گریندی: اوه..مای لاو...جاستین! جاستین؟! کدوم گوری رفتی؟!
به ناگه از میان تاریکی جاستین تیمبرلیک سر بر میاوره و میکروفون رو میگیره دستش!
گریندی: آماده؟! زود بخون آهنگو...دوست عزیزم منتظره!
و با دست اشاره ی میکنه...
جاستین:My Love!!!!...
در حالی که صدا به صدا نمیرسه، گریندی میگه: اینو گفتم برای تو بخونه آلبوس! قشنگه عزیزم؟!
آلبوس که نمیدونه سرش رو به کجا بکوبه ، با دست به گریندی اشاره میکنه تا ساکت باشه، و برای خفه کردن جاستین دستش رو تا آرنج توی حلقش فرو میکنه!
شق..جاستین میمیره و سکوت برقرار میشه!
آلبوس: هیـــــــس! خواهش میکنم عزیزان من...خواهش میکنم! من متاسفانه باید بگم که زن و بچه هام برگشتن خونه و مهمونی و جشن و سرور ما کنسل شده...
رون: نـــــــــه! من نمیخوام....
گریندی: آلبوس...خب ما مجبور نیستیم حتما خونه ی شما باشیم..تو جای دیگه ای به ذهنت نمیرسه!؟
آلبوس برای لحظاتی میره توی فکر. صدای خوف ناک طبلی از درون مغز آلبوس به گوش میرسه.
آلبوس: نترسید...این صداهه یعنی یه ایده به ذهنم رسید...من دوستانی دارم که میتونن ازمون حمایت کنن..یعنی اونا امشب قراره یه جایی برنامه اجرا کنن...و باید بگم که منم جزو همکارهای اونا هستم...میخواستم توی جشن بهتون بگم که یه کار خوب پیدا کردم...اونم این همکاری با این دو دوست بود، اما گلچین روزگار نذاشت من بگم بهتون و من آلآن قضیه رو لو دادم!
هاگرید: من این گراپو نمیتونم جمعش کنم، نمیتونه بایسته...زود آدرس بده آلبوس..بعد میریم با همکارات آشنا میشیم!
آلبوس فورا از توی جیبش یه دسته ی صدتایی کارت که روش آدرس و اسم و اینا نوشته در میاره و بینشون پخش میکنه.
آلبوس: من تا زن و بچه م رو بپیچونم ..شما فورا خودتونو برسونید اونجا!


آلبوس سوت زنان برمیگرده پیش مگی.
مگی: چی بود؟کی بود؟مشکوک بود!
آلبوس: هیچی..قبض جادومون رو آورده بودن!!!(نکته: یه چیزی تو مایه های پول تلفن میمونه
مگی: آهان! من خیلی خسته هستم..میرم بخوابم...ازت خواهش میکنم که این بار خواستی بلیط بگیره، یه بلیط معتبر بگیر..هواپیما روی سرمون خراب نشه..
آلبوس: فردا براتون یه هواپیمای گولاخ میگیرم!

مگی به سمت اتاق میره و آلبوس هم میره آشپزخانه، برای لحظاتی میشینه و فکر میکنه...یه مقدار نوشیدنی مخصوص مادام رزمرتا میخوره و درست زمانی که مطمئن میشه همه خواب هستن..آهسته از خانه خارج میشه...
(چه طوری اسکی؟)

درررررررررررررررررینگ درررررررررررررررررررینگ!

آلبوس : اوا خاک به سرم شد ! حالا چیکار کنم ؟ ماتیکم نصفه کاره موند ! هیییه !! وای ببین ! به کل یادم رفت برم پوستم رو برنزه کنم !!! مگه این زنو بچه حواس میزارن واسه آدم ! مردشورشون رو ببرن !

***********************************
همان لحظه در هواپیما !

خلبان : خانم ها و آقایان باید بگم اگه به اطرافتون خوب دقت کنین متوجه میشین که کل هواپیما داغان شده و در حال آتش گرفتن هست . تا لحظاتی چند هواپیما منفجر میشه اما باید بگم که خونسردی خودتون رو حفظ کنید ! اصلا نگران نباشید ! ما شما رو تا اون دنیا همراهی میکنیم بقیه یه راه هم گردن خودتون ! حلالمون کنین !!! بابای !

مسافران و طریقه ی حفظ خونسردی شان :

مگی : اه اه ! چه خلبان خسیسی ! انگار زورش میومد دو قدم راه برمون گردونه ! حالا اشکال نداره الان میمیره راحت . به من بچسبین محکم میخوایم غیب شیم ! فقط یادتون باشه برای این مسافرایی که قراره به ستاره ی سوخته تبدیل شن بعدا یه فاتحه بخونین !

لحظاتی بعد سه آدمیزاد بعد حس کردن پیچیدن در لوله و اینا رسیدن خونه و پاق ! ( به همین سادگی ! )
آلبوس که متوجه شد هر وقت صدای پاق این ریختی بیاد یعنی کسی ظاهر شده ( اگه بعد از این همه تحصیلات خیر سرش اینم ندونه به درد لای جرز دیوار هم نمیخوره ! ) از شدت زهر ترک شدن زهرش ترکید و درجا زد !

این داستان ادامه همی دارد !

من هر گونه سخنی رو در رابطه با ارزشی شدن پستم همین جا تکذیب میکنم !!!

و بدین ترتیب هاگوارتز آن روز زودتر از روزای عادی تعطیل شد تا جادوگران خوشگل فرصت کافی برای شرکت در پارتی آلبوسو داشته باشن!

هرمیون: اهووووووووی!!! رون کجا داری میری؟
رون: مهمونی آلبوس اینا!
هرمیون: ایول منم میام ...
رون: نه نه هر کس باید با معشوقه خود بره مهمونی!
هرمیون: پس حله دیگه بیا با هم بریم!
رون: آهان خوبه خودشه داره میاد ...
هرمیون: کی داره میاد؟
رون: عشق اول و آخر من!

هرمیون نگاه رون رو امتداد میده و به نویل میرسه که آنروز بسیار زیبا شده بود و شاد و خندان برای رون دست تکون میداد و جست و خیز کنان به سمتشان می آمد!
نویل: سلام رون امممم امروز چه خوشگل شدی!!! اممم آماده ای بریم؟
رون: آمادم!
رون و نویل دست در دست هم به مقصد خونه آلبوس اینا آپارات میکنن!

هرمیون: رون تو به من خیانت کردی! اهو اهو!!!
هرمیون اینو میگه و به سمت کتابخونه میدوه!

همون لحظه در کلبه حقیر هاگرید!

- هگر تو پام نرفت! پای گراوپ بود بزرگ ... گراوپ نتونست کفش پاشنه بلند پوشید!
هاگرید: اه انقدر حرف نزن .. بخصوص آلبوس سفارش تو رو بهم کرده میخواد باهات برقصه باید لباس برازنده بپوشی..
گراوپ: نه گراوپ به هرمی خیانت نکرد ...
هاگرید: اه حالا بدو کفشه رو بپوش امروز از فلور قرض گرفتمش!
گراوپ: این کفش برام بود کوچیک ...
هاگرید: توی کفشه رو با طلسم بزرگ کننده جادو کردم ... خب حالا از انگشت کوچیکت شروع میکنیم! پاتو بیار جلو!!!
گراوپ: هگر هست دیوانه روانی!

همون لحظه چند کیلومتر بالای سطح زمین

هواپیما به شدت تکون میخوره و مسافرین کمربند های ایمنی خود را بستند و به دقت به دلگرمی های خلبان گوش میدهند:

- مسافرین محترم کاپیتان عبدلله پاتر صحبت میکنه ... در حال حاضر دو تا از موتور های ما از کار افتادند و اگر از پنجره به سمت چپ نگاه کنید میبینید که بال چپ هواپیما هم آتش گرفته .. اما جای هیچ نگرانی ای نیست ... ما شما رو صحیح و سالم فرود می آوریم ... ladys and gentlemen ....

در ردیف سمت راست از بالا مینروا سر خودشو در یک عدد پاکت فرو برده ...
مینروا: حالم بده .. سرگیجه دارم! احساس میکنم .. که ..که

و کنارش آرتیکوسو آنیتا در مورد مسئله بسیار مهمی مشغول بحث کردنن ..
آرتیکوس: به نظرت چرا بابا منو جلوی خودش سوار جارو کرده؟ اونوقت شماها پشتش بودین؟ خیلی مشکوکه.
آنیتا: چی مشکوکه؟
آرتیکوس: خب همین که منو جلوی خودش سوار کرده!
آنیتا: آها خب کجاش مشکوکه؟
آرتیکوس: نمیدونم احساس عجیبی دارم!

مینروا بالاخره با اراده مثال زدنی موفق میشه سر خودشو بالا بگیره و میگه:

..... بچه ها من خیلی دلم شور میزنه ... خونه یه خبری هست. آلبوس چند روزه خیلی مشکوک شده .. من فقط یه بار دیگه حالم اینجوری شده اون موقع هم دلم شور میزد وقتی رفتم خونه دیدم آلبوس با یه جوون چشم آبی مشغول راز و نیازه ... از اون موقع اینجوری نشده بودم تا اینکه ... اوه یه پاکت دیگه بدید به من!

بلافاصله حقیقت همچون جریان دویست و بیست ولتی برق در ذهن های دو کودک معصوم نفوذ کرده و جو آسلامی و روحانی حاکم بر فضا رو چند برابر میکنه و آنی و آرتی در زیر سایه مراجع آسلام و مرلین بزرگوار با تمام وجود حقیقت رو در میابند.

آنیتا: مامان راست میگه. جریان مسافرت یه حقه کثیف بود ... آرتی بپر برو با خلبان صحبت کن شاید ما رو دربست تا خونه ببره ...
مینروا: اره چه خوب شد الان سوار هواپیماییم

همین لحظه هواپیما به شدت شروع به تکون خوردن میکنه ...
خلبان: مسافرین محترم اگر به پشت خود نگاهی بیندازید میبینید که متاسفانه قسمت پشتی هواپیما از بدنه اصلی جدا شده اما جای هیچ نگرانی ای نیست ...

خونه آلبوس اینا:
آلبوس جلوی میز توالت مینروا نشسته و در کمال وقاحت داره از وسایل آرایش مینروا استفاده میکنه!
آلبوس: به به چه خوشگل شدم! حالا ماتیکم بزنم ... هوم اینم از ابرو هام ... هوووم بهتره ریشمم مثل موهام از پشت ببندم! ای وای الان گریندی و مهمونا میان من هنوز حاضر نیستم ....

درررررررررررررررررینگ درررررررررررررررررررینگ!

-فردا صبح-
-آشپزخونه ی دامبل و خانواده(چه حرفا!!)-


اعضای خانواده بر روی صندلی های خود دور میز صبحونه نشستن و در همین حین دامبلدور بشکن زنان و رقصان رقصان و پرش کنان وارد آشپزخونه میشه!

مگی: چته؟...باز زیاده روی کردی؟!
دامبل: توی چی خانم؟!...آخه به من میاد اصن؟...به محاسنِ من میاد این حرفا آخه؟!
مگی: خب پس بگو چه مرگته...چرا بندری میزنی؟...نکنه باز یه پول اومد دستت سریع رفتی دادی به یکی...اونم سرت کلاه گذاشته و هنوز خبر نداری؟

به ناگه دامبلدور در یک حرکت انتحاری-برقی دستشو میکنه داخل ریشاش و دو سه تا چیز درمیاره!

دامبل: درِرِرِم!!...این شما و این هم بلیت سفر به پرتغالِ مکرمه و منوّره و مقدسه!...برین زیارت هاتونو به جا بیارین خوش باشین!...هدیه ای از بابا دامبل به خانواده!
آنیتا: دستای بندری همه بالا!...بلرزون...آها یالّّا!
مگی و آرتیکوس و دامبل: !!!

خانواده ی دامبلدور پس از انجام اعمال فوق الذکر و یک سری از اعمال قبیحه به خوردن نوشیدنی های مخصوص مادام رزمرتا ادامه میدن تا صبحونه ای مقوی و کامل داشته باشن!(وینکی چطوری؟)

دامبل: خب دیگه بچه ها...بسه...بهتره آماده بشین تا به سفر فوق الذکر برین!
سه عضو دیگه ی خانواده: به همین زودی و خوشمزگی؟...سفر به پرتغالِ مقدس؟!
دامبل: پس آژانس های هواپیمایی رو دست کم گرفتین...الان دو هفته ای شونصدتا کار واسه آدم میکنن!(نکته: این قسمت به اطلاعات خاصی نیاز داره و اینا...بیاین براتون توضیح میدم!)
بقیه: بریم!


اعضای خانواده بعد از بستن ساک های مورد نظر به سمت جاروی خانوادشون میرن و در حالی که آلبوس، آرتیکوس رو جلوی خودش نشونده() جارو رو به سمت فرودگاه میرونن!




-نیم ساعت بعد-
-فرودگاه ملکه الیزابتِ لندن-

آلبوس یکی از دستمال های سفیدی رو که از اینجانب، اسکاور، خریداری نموده(بالاخره تو یکی از نمایشنامه ها حضور پیدا کرد دستمالم...هوراااا!) در هوا تکون میده و گریه هایی تصنعی میکنه و شاهد دور شدن اعضای خانواده میشه!
بعد از اینکه مگی و آنیتا و آرتیکوس سوار هواپیما شدن آلبوس نقابِ ناراحتی و دلتنگی رو کنار میزنه و شروع میکنه به بندری زدن!

آلبوس: همه ی فرودگاه...دستای بندری بالا...قربون همتون برم!
همه ی فرودگاه: (فرودگاه های اونا که مثل فرودگاه های ما نیست...همه در صحنه حاضر و شاد و خندون هستن!!)

پس از زدن بندری های مورد نظر آلبوس با چوبِ جارو به سمت خونه حرکت میکنه!




-نیم ساعت بعد-
-خانه ی دامبلدور-


بیپ بیپ بیپ بیپ...بیپ بیپ بیپ!

دامبل: الو سلام عزیزم!
هاگرید: الو؟...وای سلام چطوری هانی؟!
دامبل:قربونت بشم الهی دلم برات تنگ شده بود!
هاگرید: فدات شم!
دامبل: عزیزم امشب یه مهمونی ترتیب دادم به مناسبت سالگرد تولد گریندی!...حتما بیای ها...منتظرم!
هاگرید: حتما عزیزم!
دامبل: تمام دوست پسرامونو دعوت کردم!...قراره امشب هر کی با معشوقه ی خودش یه رقص درست و حسابی بکنه!(این یه تیکه رو اوا خواهری بخونین!)
هاگرید: یعنی میتونم گراپ رو با خودت بیارم؟!
دامبل: آره عزیزم چرا نتونی؟...اتفاقا گراپ یکی از معشوقه های خوبِ من محسوب میشه...درسته معشوقه ی واقعیم نیست ولی به هر حال یکی از دوست پسرامه دیگه...نیست؟
هاگرید: آره خب هانی...باشه عزیزم
دامبل: باشه پس منتظرتم...بابای!
هاگرید: بابای!


دامبلدور گوشی رو سر جاش میذاره و پس از چند ثانیه دوباره گوشی رو برمیداره تا به بقیه ی پسرا و مردا خبر پارتی رو بده!

دامبل از در خونه میپره تو:مگــــــــــــی! مگی!؟
مگی: هان؟!
دامبلدور در حالی که یک دوگالیونی از توی جیبش میکشه بیرون: مــــــا دیگه گشنه نمیمونیم!
بچه های دامبلدور به حال کسانی که سالهاست پولی ندیدن که از جیب باباشون در بیاد مثل کراوات آویزون دامبل میشن!
آنیتا:بااااااااااااااااابا!این پوله؟!
پسرش: وااای!این پوله؟!چه شکلیه ببینم؟!
مگی: این همه پول رو از کجا آوردی؟نکنه سر هری رو به عمو ولی(نکته:ولدمورت!) تحویل دادی، که بهت پول داده؟!
دامبل: نه قربون هری بشم!:devil:
مگی: پس چی خاک بر سر!؟
و یه کلنگ مصنوعی ،مجهز به سیستم آب پاش ،رنگ کننده و کتک زننده(شعبه ی بید کتک زن در خانه!بیاید سفارش بدید!) درمیاره و شق شق میکوبه بر فرق سر دامبل که دست بر قضا اون روز با زاویه ی صد و هشتاد درجه از دم گوشش باز شده بود و باریشهاش ادقام شده بود!
دامبل: برای چی میزنی؟!
مگی: ببند دهنتو!اومدم زنت شدم، گفتم مدیر مدرسه ای، معروفی،گولاخی!!!ولی انگار نه انگار!حالا همه گشنه ایم...یادت رفته ؟یادت رفته اون روزی که منو و آنیتا رو بردی وسط جنگل ممنوعه؟آنیتا بچه بودش!
به من گفتی: مگی بیا میخوام یه جای زیبا رو بهت نشون بدم..ما رو بردی جنگل بدون غذا و آب گم و گورمون کردی....و من هفت بار دورتادور جنگل گشتم و دوئیم...هیچ راه فراری نبود!اما خب...من بالاخره خودمو و این بچه ی زبون بسته رو نجات دادم!تا چششت درآد!!! پولم که نداریم ….مرلین شاهدی، یه شب شد بیای خونه؟!مشکوکم که هستی!
آنیتا با لحن کرمkerm:مـــــــــامان!..تازه...نمیدونی !من اونروز...
شترق!
آنیتا توسط پدرش نوازش میشه و شش دور ،به دور محور خودش میچرخه، و بالاخره مثل شهاب سنگ به زمین میفته!
مگی: چرا بچه رو میزنی؟!
دامبلدور: اممم.ممم..من؟من فقط داشتم نازش میکردم!
مگی: سر شونصد سالگی تازه قدرتش برای من زیاد شده!

--

ساعتی بعد—

دامبلدور نشسته روی زمین و به همون پول زل زده...بقیه ی اعضای خانواده هم هیچ کاری ندارن بکنن!!
مگی: حالا پول پیدا شده..نمیخوای یه کاری برای من و بچه هام بکنی؟!(با لحن مظلوم و ملاحت و لوس!)
دامبلدور: مثلا؟!
مگی: (صداشو میبره بالا!)مثلا؟! مثلا نداره! هزار تا کار میتونی بکنی...شد یه بار دل من و این بچه هامو شاد بکنی؟! نشد د نشد!همه ش پی کارای اون مدرسه ای که معلوم نیست حالا هری میمیره، زنده میمونه! این رولینگم تو رو مسخره کرده....
دامبلدور: اوه...ببخشید مگی..منو ببخش!من کوتاهی کردم..من پشیمونم! من...
و برای چند لحظه در فکر فرو میره...
فکراش که تموم میشن..میبینه ،فکری دیگه نداره که بخواد روش فکر بکنه!در نتیجه مجبور میشه یه بشکن بزنه!
دامبل: فهمیدم!
مگی: چی؟!
دامبل: صبر کن...من تا چند دقیقه دیگه برمیگردم!
ویژژژ!
غیب میشه!
مگی زیر لب: بابامم بود میفهمید که بازم رفتی فردا برگردی!!!
...

در خانه به شدت باز میشه ( از جا کنده میشه) و منیروا خشمگین که یک نسخه روزنامه پیام امروز رو از گردن جغد حاملش در دست داره وارد اتاق نشیمن میشه . آلبوس روی کاناپه دراز کشیده و ریش هاش رو هم روی میز پزیرایی جلوی کاناپه که از پنجره روش آفتاب افتاده بود انداخته بود!!!! که آفتاب بخورن و شپش هاش کشته بشن !

منیورا در هالی که روزنامه رو از مغار جغد جدا میکنه مهکم سر آلبوس داد میکشه :

- ای مردک عضوی؟ حالا بدون اجازه من میری همجنس گرا میشی؟ چقدر بهت گفتم با اون کچل بی خاصیت نگرد؟ ببین چطوری آبوری ما رو بردی؟

دامبلدور که با بی قیدی مشغول خاراندن گوش سمت چپش !!!! بود به منیروا جواب داد:

- عزیزم تکذیب میشه !! من همش رو تکذیب میکنم !

ولی منیورا حرف دامبل رو نشنید . دو تا چشماش که از پشت عینک تبدیل به 4 تا چشم مصلح شده بود به دقت داشت به گوش چپ دامبلدور نگاه میکرد . به گوشواره ای که از گوشش آویزون بود

منیورا :
- آخه مرتیکه ابله !!!!!! کدوم مرد همجنس گرای!!! نفهمی به جای حلقه برمیداره گوشواره زنونه بندازه به گوشش ؟

دامبل : ها؟ یعنی بده؟ .... دیروز تام بهم اس ام اس زد گفت این مدل گوشواره ها مد شده !!

دامبلدور با گفتن این جمله با یک دست به گوشواره اشاره کرد و با دست دیگه گوشی 6600 رو از جیبش در آورد و اس ام اس ولدمورت رو نشون منیروا داد

منیورا که داشت از عصبانیت منفجر میشد گفت : ای مردک ابله !!!! اسکلت کرده خوب !! تو بعد از 150 سال عمر اینقدر نمیفهمی؟ ای خاک تو سرت

قبل از اینکه دامبلدور جواب بده صدای شکستن یک گلدون به گوش رسید و آنتا در حالی که به سرعت داشت به طبقه بالا میدوید دیده شد !

_________________________
اتاق آنیتا

- اینقدر حرف نزن گوش کن ببین چی میگم.
دراکو: باب میگم که سرم شلوغه ! بعدا بهت زنگ میزنم!
- یه دقیقه گوش کن تو !
- زود بگو فقط ! کارم زیاده!
- خلاصه میگم پس ! بابام از آب در اومد ! فعلا این طرف ها پیدات نشه که یه کاری دستت میده! فعلا بای!

در آن طرف تلفن گروهی از جادوگران جمع شدن تا دراکو رو بعد از هنگ کردن از این خبر ریست کنن!!!!!!!

___________________________

خانه ریدل

ولدمورت روی مبلش لم داده و داره به کله کچلش روغن بادوم زمینی میماله که در به شدت باز میشه و آنی مونی خودش رو به داخل اتاق پرت میکنه! ولدمورت بدون هیچ حرفی فقط این موجود 6 در 4 رو نگاه میکنه تا مونتاگ که به شدت نفس نفی میزنه میگه :

- ارباب .... ارباب ..... یه خبر مهم ..... ما لو رفتیم !!!.... قضیه دامبل رو فهمیدن!!.... تو روزنامه چاپش کردنم!!

ياهو



.:. 19 سال قبل .:.
- اوووقققع !! اووونقعع ! ( زير نويس: صداي گريه ي بچه !)
- اونقووووع ... هووونقوووع ! (زير نويش: صداي بچه ي عقده اي )!:دي
دوباره :
- اوووقققع !! اووونقعع !!
- اونقووووع ... هووونقوووع !!
.
.
دختر و پسر بسيار كوچكي روي زمين توي حيات نشسته بودند و بعد از اينكه بازي مفرح و فسفور سوز گِل بازي رو تموم كرده بودن ، مثه ماست(!) رو زمين ول گشته و با دهن باز گريه ميكردند.

در همين حال پسر ماگل همسايه كه داشت همينجوري چون ديد 2 نفر دارن گريه ميكنن، ياد اون باري كه از دوچرخه زمين خورد افتاد و گريه كرد اما چون سرما خورده بود، دماغش جاري شد !! و بين لب و بيني جلگه اي سبز و خرم به وجود اومد !!
آنيتا و آرتيكوس *: !
و بدين ترتيب پسر همسايه كه داشت واسه اين دو تا دل ميسوزوند و همدردي ميكرد ، توفي به سمتشون پرتاب كرد و همانجا بود كه فهماند نبايد به جادوگر جماعت رو داد !!

!.! درينگ ... درينگ ! . !
اكنون ديگر ظهر شده بود و آنيت و آرتي بعد از آنكه بعد از كلي لوس بازي حموم رفته بودنو ، نشسته بودن و داشتن كارتون "خاله ريزه" رو نگاه ميكردن كه در باز شد و آلبوس داملبدور كبير كه هنوز در ريشش رگه هاي سياه رنگ وجود داشت همراه با جعبه اي در دست وارد خانه شد.
- يايايي جوني شي شي خَليدي ؟! باشم، علوسَك گلفتي؟!
- بابايي ، اون كتابي بُجولْگه كه گُفَم كي ميآلي ؟!؟!

آلبوس كه دلش ميخواست بعد از اينكه خسته و داغون اومده خونه ، زنش بهش يه استكان چايي بده ! ميگه:
- مادرتون كجاست ؟!
آرتيكوس كه ضدحال خورده بود ، آتاريش رو ميزنه زمين و ميگه:
- با خاله لَفْته مَخازه خَليد كنه !!

- جججججييييييييغغغغ -
اين صدا به محض باز كردن در جعبه توسط آنيتا شنيده شد، آنيت از ترس جيغ جيغ كنان ميره بين ريش هاي باباش قايم ميشه .

.:. چند لحظه بعد .:.
آرتيكوس موجود پنج پايي رو كه از خودش بزرگ تر بود رو بغل كرده و نازي نازي ميكرد .
حيوونه : !!
آنيتا كه ديد خيلي كلاس داره ، يه حيوون خانگي به اين بزرگي داشته باشه اول يه جَشَش رو بيرون آورد و بعد ، بعد از اينكه حرفهاي پدرش رو گوش داد رفت سمت حيوون پنج پاي پشمالو !!
آنيت قدم به قدم جلو ميرفت، اون حيوون كه بعدها آندو اسمش رو "مك" گذاشته بود ، خودش رو يه تكوني داد و به محض ديدن آنيت: :
ylove: !


.:. 5 روز بعد .:.
- لپ هاي منو گاج ميگيلي ؟؟!؟! آلــه ؟! ... صب كن الان ميآم !!
آنيت رفت سمت اتاق پدر و مادرش و ديد كه اونا خوابيدن ، از فرصت استفاده كرد و چوبدستي دامبلدور رو از روي ميز بر ميداره و بدور از چشم هاي آرتي كه داشت آتاري ش رو درست ميكرد ، رفت پيش مك !
مك به محض ديدن آنيت كه چوبدستي دستشه : !
آنيت ساق كش موهاشو محكم كرد و گفت:
- اسكر جیفای ... فورنوكولوس ... انگور جیو !!
(سخن نويسنده : بين مراجع اين مسئله سواله كه آنيتا از كجا بلد بود اين وردها رو مثل آدم (!) تلفظ كنه )!
آنيت غش غش در حال خنديدن بود ! ... او خوشحال بود از اينكه ميتواند عقده هايش را خالي كند و در آينده هيچ عقده اي نداشته باشد !! ... آنيت چند لحظه به مك كه داشت هي تغيير حالت ميداد نگاه كرد و اشكي رو در چشمان اون موجود ديد، به همين دليل براي اينكه اون رو بخندونه گفت:
- ریکتو سمپرا !!
مك پشمالو داشت روي زمين غلت ميزد كه آرتي، حيرون ميمونه !
- آآآآآ ، چيكار ميكني آجي ؟!؟! ... مَ به موموني ميگم !!
آنيت كه دوباره كم آورده بود، شروع ميكنه به گريه كردن.
مك كه به نظر مياد تعادل خودش رو بدست آورده بود مياد طرف آنيت و براي اينكه اون ديگه گريه نكنه ، ترجيح ميده بهش كولي بده !!
آنيت & مك : !
آرتي هم كه داشت واسه خودش مار بازي ميكرد.

~~~~~~~~~
نتيجه ميگيريم كه :
- دفاع از خود در برابر نامحرمان !!
- وقتي وسايلي رو زديم خراب كرديم دوباره درستش كنيم!
- خواهرمو آزاد بذاريم !!
~~~~~~~~~

آرتيكوس : يادمه در پست هاي اول اين تاپيك همچين فردي فعاليت زيادي داشت، در نقش فرزند پسري دامبلدور، الان رفته قبرس!!

آنی مونی که دیگه از رسیدن کمک نا امید شده بود دست از داد کشیدن برداشت...یه گوشه نشست و با خودش زمزمه کرد:

_آخه من چه گناهی کردم که باید اینجا بمیرم؟بیشتر دوستانم در راه هدفشون و در رکاب لرد کشته شدن و نامشون تو تاریخ همیشه میمونه/حالا چه چوری تو تاریخ میخوان از من یاد کنن؟حتما میگن:آنی مونی معروف به گشنه سیری ناپذیر در غروب یک روز بهاری در اثر استشمام گازهای سمی! در دستشوئی جان به جان آفرین تسلیم میکرد.

با مرور عبارت:گازهاس سمی آنی مونی دچار خود القائی شد و احساس کرد یه چیزی تو شکمش قار قور میکنه......

آنی مونی:نه...نه...من باید جلوی خودمو بگیرم...اگه کار خرابی کنم با این همه غذائی که خوردم حتما جان به جان آفرین تسلیم میکنم...نه من نمیخوام/جوونم آرزو دارم...آنی مونی در حال ور رفتن با خودش و جلوگیری از کارخرابی: (حالا چرا دستاشو تو گوشش میکنه من نمیدونم...هان؟پس انتظار داشتید چیکار کنه؟ )....._نه من دیگه نمیتونم جلوی خودمو بگیرم...یا عیسی مسیح به دادم برس(مرتد هم بوده خبر نداشتیم!)...یا موسی کمکم کن دیگه نمیتونم جلوی خودمو بگیریم و.......

در همین حین در دستشوئی باز شد و بچه ها چار چشمی زل زدن به آناکین که بر خلاف چند دقیقه قبل الان دیگه صورتش قرمز نبود!...بچه ها:آنی حالت خوبه؟
_من آره شما چی حالتون خوبه؟
دراکو که مشکوک شده بود گفت:آره...مگه باید بد باشه
_نه همینجوری گفتم
بلاتریکس که شامه اش از بقیه قوی تر بود گفت:صبر کن ببینم داره یه بوآئی میاد...خاک به سرت کنن...نکنه خودتو راحت کردی ما رو ناراحت؟
و آنی مونی دو نقطه دی شد
_بچه ها فرار کنید شیمیائی زدن
****************************
همه بچه های با حال اسلایترین سر میز غدا نشسته اند و دارن دراکو را نگاه میکنند
دراکو:چیه هنوز سیر نشدید؟میخواین بیاین منم بخورید
بچه ها همچنان با همان حالت دراکو را نگاه میکنند....و دراکو هم انگار نه انگار.
بلیز:دراکو اگه یادت باشه یه قولی دادی
دراکو:من/نه فکر نکنم/شایدم دادم ولی میدونی من اصولا حافظه بلند مدتم زیاد قوی نیست
بچه ها:

دراکو که دید چاره دیگری نیست علیرغم میل باطنیش اضافه کرد:باشه الان میرم سر تقسیم این خونه ولی امیدوارم از گلوتون پائین نره/اون بیخ حلقومتون گیر کنه/کوفتتون بشه

هوریس/ایگور/بلیز/بلاتریکس/رودولف/سلسیتنا/رابستن(اینم از اتوبوس شوالیه جا مونده بود خودش اومد(چکش))/ایوان/جولیا/سامانتا/بارتی/تئودور و سبیل مشتاقانه منتظر مشخص شدن تکلیف خانه بودند که ناگهان شیشه اتاق پذیرائی شکست...جسمی با سرعت وارد اتاق شد و مستقیما به دیوار روبرو برخورد کرد...آنتونین در حالی که سعی میکرد چوب جاروشو از روی سرش برداره بسختی زمزمه کرد:درسته من دارم میرم ولی فعلا که هستم پس بنابر قضیه دو ضلع و زاویه بین:هستم پس سهم میخوام!
و....................دراکو:

و آن روز هیچ کس نفهمید که چرا و به چه دلیل دراکو آن قدر افسرده و محزون بود ؛ مردمان اسلی مشغول گشت و گذار در خانه بودند ، دراکو در گوشه ای نشسته وزانوی غم بغل کرده بود و در این میان خبری از آنی مونی نبود و کسی هم به این واقعه اهمیت نمی داد .

داخل حیاط چند هزار هکتاری خانه دراک :
عده ای از ملت اسلی در زمین چمن بزرگی که داخل حیاط طراحی شده بود مشغول بازی مردمی و جوان پسند کوئیدیچ آمریکایی ( ) بودند .

چند نفر دیگر مشغول ضبط موسیقی زیر زمینی و برخی در حال مشاهده فیلم هایی خفی بودند که داخل خانه موجود بود .

داخل توالت باشکوه و طلاکاری شده خانه دراک :
آنی مونی روی توالت فرنگی نشسته وبا آخرین توان در حال فریاد کشیدن بود اما کسی جوابگو نبود ، آنی مونی : آخه بوقی ها ! در قفل شده ! آب قطع شده ! بابا یکی بیاد کمک کنه ، اه ! بوقیدم به همتون ، بیاین دیگه.
آنی مونی با حنجره الماسی خودش چند ساعتی را به داد و فریاد کردن پرداخت و بعد از آن شروع کرد به حرف زدن با خودش : هوم دراکو ! هنوز یه حسی بهم می گفت که یه دنگ خونه رو بگیرم ودر مورد سند حرفی نزنم ولی این کارت همون ابسیلون احساس بخشش رو از من گرفت ، صب کن ! د لامصب صب کنم بذار از این تو بیام بیرون یک پوستی از سرت بکنم !

داخل سالن اصلی :
مانتی در حالی که صورتش بنفش شده به پشت روی زمنین افتاده و رودولف با یه دستگاه شوک بالای سرش واستاده .
بلیز : اصولا این حالت در زمانی پیش میاد که یه چیزی توی گلوی آدم گیر گرده باشه .

بلاتریکس : هوم... پس ما یه چیز دراز لازم داریم تا اون چیزی که تو گلوش کیر کرده رو بیاریم بیرون .
رودولف : من با دستم می تونم ؟
بلاتریکس در حالی که سرش را می خاراند و به اطراف نگاه می کرد گفت : نه بلند تر از اون ! ... آها فهمیدم !
سپس با سرعت از جا پرید و در حالی که به سیبیل هوریس چنگ زده بود گفت : بیا ایگور ، کارت دارم .

چند لحظه بعد :
هوریس در حالی که با نفرت به سیبیلش نگاه می کرد که مقدار زیادی گوشت بهش چسبیده بود گفت : حال پسرتون خوب شد ؟
بلارتنیکس در حالی که کلید طلایی رنگی را در دستش می چرخاند با خوش حالی گفت : آره .
رابستن : حالا این کلید کجا هست ؟
( شفاف سازی : این کلید همون توالتی بوده که آنی مونی توش گیر افتاده ، مانتی هم کلید رو خورده بوده ، ایول منطق ! )

ملت به شدت مشغول فکر کردن بودند که این کلید کجا می تواند باشد ، هوریس سیبیلش را سشوار می کشید گفت : اگه آنی مونی بود می گفت حتما کلید یه صندوق پر از غذا بوده ، هوم...راستی آنی مونی کجاست ؟
ملت که تازه متوجه صدای فریادی شده بودند با تعجب به هم نگاه کردند .

ساعت هفت صبح همه دوستان دراکو در آشپزخانه خانه دامبل (یا دراکو!) پشت میز صبحانه مشغول خوردن بودند و سعی میکردند صبحانه خود را تا بیرون آمدن آنی مونی از حمام تمام کنند!با باز شدن در حمام خانه دامبل ملت آه کشیدند و به بقیه صبحانه روی میز با حسرت نگریستند! آنی مونی با موهای کف آلود و بسیار عصبانی سر میز می آید.
- آب این حموم که قطعه!حالا من سرمو با چی بشورم!امیدوارم دانگ من مال قسمت حموم خونه نباشه!
دراکو با عصبانیت چنگالش را از دهن مانتی بیرون میکشد.
-لوله کش ها دارن کار میکنن.میگن یه چیزی تو لوله های حموم گیر کرده.
در همین لحظات سیبل تریلانی سراسیمه از در وارد میشود.
-اووو...خداروشکر که پیداتون کردم.بلاتروف(چشم درون سیبل تریلانی مخفف بلاتریکس و رودولف) راه رو به من نشون داد...اگه بدونین چی شده باورتون نمیشه! گوی پیشگویی عزیزم گم شده...شارای عزیزم گم شده!همه جا دنبالش گشتم ولی نیست.رفته...
سیبل تریلانی روی زمین مینشیند و شروع به گریه کردن میکند.بلاتریکس زیر لب فحش میدهد و سعی میکند مانع از گاز زدن مانتی به بشقاب شود!
یکی از لوله کش ها در حالیکه شیء گرد و کثیفی در دست دارد وارد آشپزخانه میشود.
-این گیر کرده بود تو لوله حموم...درش آوردم...
سیبل با دیدن شارا (گوی پیشگویی) در دست لوله کش از خوشحالی از جا میپرد.
در کمال تعجب گوی پیشگویی شروع به حرف زدن میکند!
-من...هوووم...راستش...چطوری بگم...سیبل...من خیلی متاسفم...راستش...من اصلا قدرت نشون دادن آینده رو موقتا از دست دادم...من سرما خوردم سیبل.من همیشه از راه لوله کشی میام همه چیز رو میبینم و به تو میگم سیبل! ولی لوله های این خونه خیلی کوچیک بود...من گیر کردم!
رودولف:این گوی ها حرف هم میزنن؟
آنی مونی در حال لیس زدن بشقاب ایگور:حالا میتونم برم موهامو بشورم؟
سیبل مانند مادری مهربان گوی رو در آغوش گرفته بود و سعی میکرد آرامَش کند...در همین حال که سیبل در حال نوازش گوی بود چیزی را در آن مشاهده کرد و سپس با خوشحالی سر میز صبحانه نشست
بلاتریکس:کی از تو دعوت کرد بیای سر میز؟
سیبل:نا سلامتی یه دانگ از این خونه قراره در آینده ای نزدیک مال من بشه!! تو گوی پیشگوییم دیدم
سپس با خوشحالی شروع به خوردن صبحانه اش میکند!