هری در پشت میز ناهار خوری نشسته و با نون تست کنار دستش بازی میکند.نگاه های جینی همواره در مقابل چشمانش است و خواب دیشب بر سراچه ی ذهنش حکم میراند.
چه میشد اگر لرد ولدمورت هرگز بر جهان هستی قدم بر نداشته بود؟آن وقت او میتوانست بدون ترسیدن از در خطر بودن جینی،به زندگیش با او ادامه دهد.كاش حداقل دامبلدور زنده بود و كمكش ميكرد..تنها كسي كه ميتوانست در نبرد هاي مستقيم ولدمورت را شكست دهد.اندوه و ناراحتي تمام بدنش رو فرا گرفت.

همان هنگام که به ولدمورت فکر کرد،سوزشی بر پیشانیش احساس کرد و سپس بدنش از شدت درد، شروع به لرزیدن کرد.نتوانست خودش را کنترل کند و با صدای بلند فریاد کشید.سپس ناخواسته وارد ذهن لرد ولدمورت شد.

در ذهن ولدمورت

بر لبه پرتگاهی که انگار مشرف به دریایی از مه رنگ پریده بود؛توقف کرد.
شامگاه نزدیک میشد و آسمان بالای سرش رو به تاریکی گذاشته بود.
اوایل شب بود اما هلال باریک ماه از هم اکنون در مغرب پایین میرفت.صدای ریزش آب از آن نزدیکی به گوش میرسید و تنها همین صدا،سکوت محیط را بر هم میزد.
ناجینی دور گردنش آویزان بود و با زبان خودش،آخرین آهنگ رپ ماری را میخواند.
هری به چشمان ناجینی خیره شد و شروع به صحبت کرد.اما صدای او نبود.بلکه لرد ولدمورت به جایش سخن میگفت.
-خوب ناجینی.امشب من خواب عجيبي ديدم..من خواب ديدم دامبلدور باز گشته و با قدرت بيشتري داره محفل رو آماده ميكنه تا با من نبرد كنه..من ميخوام به هاگوارتز بري و قبر دامبلدور رو چك كني..با وجود تو مطمئنم كه به جواب قطعي ميرسم..مواظب خودش باش نجيني!


هری از شدت درد فریاد میکشد و میلرزد.کریچر بر روی او خم شده و با گریه و زاری،نوازشش میکند.
کریچر:ارباب چی شده؟...ارباب هری!...کریچر خودش رو تنبیه میکنه.
شتلق ...شتلق....شتلق(صدای کوبیده شدن کله ی کریچر به زمین)
هری در حالی که نفس نفس میزد نگاهش را متوجه کریچر کرد:
-کریچر!دستور میدم که تمومش کنی....من باید برم به هاگوارتز!كار خيلي مهمي دارم.
كريچر در ذهنش:حالا ميتونم با خانم بلك قشنگ خلوت كنم!ايول ايول!

هاگوارتز!

موج هاي سنگين آب به لبه درياچه هاگوارتز ميخورد و ترس رو در بدن هري هر لحظه بيشتر ميكرد.هوا بسيار سرد بود و او با عجله و سرعت به طرف قبر دامبلدور ميرفت.نجيني حتما به اونجا خواهد رسيد.بايد مواظب اون حيوان هم مي بود.سوزش جاي زخمش هر لحظه بيشتر و بيشتر ميشد.

به قبر دامبلدور رسيد.دستش مي لرزيد و جرات تكون دادن سنگ قبر رو نداشت.يعني دامبلدور واقعا زنده شده بود؟چشمانش رو بست و به زور سنگ سنگين قبر رو كنار زد.بعد از گذشت ثانيه هاي دلهره آسا بالاخره تونست سنگ قبر رو كنار بزنه.هيچكس در اون نبود!

نميدونست بايد خوشحال باشه يا ناراحت..غم يا شادي؟هيچ چيز براش واضح نبود.دستي به آرامي بر روي شونش قرار گرفت.هري از تو خالي بود و مغزش كار نميكرد.حتي اگر مرگخوار يا ولدمورت هم بود او بدون هيچ كاري كشته ميشد.با سرعت كندي برگشت و به شخص خيره شد.

مرد بلند قامت و لاغراندامی بود. از مو و ریش نقره فامش معلوم بود که خیلی پیر است. ریش و مویش چنان بلند بود که می توانست آن را در کمربندش جا دهد. ردای بلندی به تن داشت و شنل ارغوانیش روی زمین کشیده می شد. پوتین های پاشنه بلند و سگک داری به پا داشت. چشم های آبی روشن او از پشت شیشه های نیم دایره ای عینکش شفاف و درخشان بود. بینی اش آنچنان کشیده و کج بود که بنظر می رسید دست کم سه بار شکسته باشد.
شیشه های عینکش نیم دایره ای بود، بینی کج و کشیده ای داشت و مو، ریش و سبیلش نقره ای بود.
هري مطمئن بود كه دامبلدور بود..او بارها او رو قبلا ديده و حالا با قيافه مهربان او آشنا بود.بي اختيار با آغوش دامبلدور رفت و گريه كرد.

و دامبلدور بازگشت تا با قدرت بيشتر به كمك ياران محفلي سياهي رو نابود كنند.

ایگور دیروز، دامبل امروز!
تایید شد!

اتاق رو تاريكي خورده بود چراغ لرزاني اون وسط براي خودش تاب ميخورد و گه گاهي ميز كوچكي رو كه اون وسط قرار داشت روشن ميكرد.

_اسم؟!
_دابي!!

ناگهان شونصد تا چوبدستي به درون دماغ كسي كه خودشو دابي معرفي كرده بود فرو رفت.

دابي:من بوق خوردم !! من اغفال شده بودم !! منو گولم زدند !! من الان به راه دامبل كشيده شدم !! منو عفو كنيد ، منو به زور بردند مرگخوارام كردند.

با اشاره سيريوس شونصد تا چوبدستي به همراه محتويات دماغ دابي از سوراخ بينيش خارج شد و دابي به خاطر اين تخليه اساسي و اينكه احساس ميكرد بعد چند صد سال راه نفسش به خوبي باز شده كلي به جون اونا دعا كرد!!

دابي:همونطور كه عرض كردم .. اين بوقيا منو به زور ورداشتن بردن ....

فلش بك

دابي يه گوشه وايساده و لرد ولد مورت افتاده به پاش .

لرد:دابي جون مادرت بيا مرگخوار شو !!
دابي:
مرگخواران پشت سر لرد:دابي جون مادرت بيا مرگخوار شو
دابي:باشه حالا چون خيلي اسرار ميكنين منم ميام مرگخوار ميشم.

پايان فلش بك

سيربوس:اما توي گزارشات ما يه چيز ديگه نوشته شده .!!!

فلش بك بر اساس گزارشات

دابي افتاده به پاي لرد و به طرز فجيعي التماس ميكنه.

دابي:ارباب جون مادرت منو تاييد كن !!
لرد:بابا يكي بياد اين مرتيكه بوقي جداش كنه ردامو كثيف كرد.

شونصد مرگخوار وارد صحنه ميشن و سعي در جدا كردن دابي از پاي لرد دارن.

دابي:ولم كنيد ولمو كنيد .. من ميخوام مرگخوار شم جون مادرت منو مرگخوار كن.
لرد:اي بابا گند زدي به ردام مرتيكه بوقي باشه تاييدت ميكنم فقط ردامو ول كن بوقي.

پايان فلش بك بر اساس گزارشات

دابي: چيزه !! ميگم حالا اينا رو ول كن مهم اينه من احساس ندامت ميكنمو اينا و ميخوام بيام در اغوش دامبل و محفل !!
دامبل از پشت صحنه : سيريوس اگه بچه پسره بفرستش توي اغوش من
سيريوس:حالا كه ميبينم اين همه احساس ندامت ميكني و اينا كارتو راه ميندازم شما فعلا برو شونصد روز ديگه بيا جواب درخواستو بگير.
دابي:ممنون ممنون شما چه مهربوني.

صبح روز شونصدم

دابي در حال گذر از اتوبان شهيد مادلبر به مقصد رسيدن به پايگاه عضويت محفل.

از ان سو البوس سورس پاتر پشت يك كاميون شونصد چرخ نشسته و داره به صورت خخفني رانندگي ميكنه تا سريعتر بره به پايگاه عضويتت و كار محفلياي تازه واردو به فردا موكول كنه

كاميون به شدت با دابي برورد ميكنه و مغز دابي تا شعاع شونصد كيلومتر اون طرف تر پخش ميشه.

البوس سورس از ماشين پياده ميشه و چند ضربه به سرش ميزنه:اي واي ملت به دادم برسيد بدبت شدم من شونصد تا زنو يدونه بچه دارم به دادم برسيد.

صفحه سياه ميشه و يك جمله روي اون نقش ميبنده:

اينست سزاي مرگخواران بوقي

تماشكرا:كف سوت دست جيغ بوق داد

گلگومات بوقی...چیز...گلگومات عزیز!
خوشحالم که از لرد و اون مرگخوارهای بوقی جدا شدی و راه حق را در پیش گرفته ای. پسرم کمک به مردم را سرلوحه کار خود قرار بده. به پدر و مادرت نیکی کن...
سیریوس: بوقی یک نقد کن بره پی کارش. این چرت و پرتا چیه میگی آل سو پاتر؟
ها؟ آهان باشه. پست خوبی بود. ملت برای عضویت به ندرت پست طنز خوب میزنن ولی پست تو سوژه ی خیلی خوبی داشت و متاسفانه هر کاری کردم به پستت گیر بدم و تاییدت نکنم نشد.
به محفل ققنوس خوش آمدی. تایید شد!

پ . ن ( پيش نوشت ) بنده نيز در ماه پيش عضو محفل بودم و به دليل كم كاري اخرج شدم.
به اميد بازگشت مي نويسيم :
-----------------_____________________--------------------------
اعضاي خانه ي گريمولد بار ديگر در آشپزخانه جلسه گرفته بودند . تعداد نه چندان زيادي ساحر و ساحره اطراف ميز مستطيل شكلي كنار هم نشسته بودند . پير مردي كه ريش سفيد و بلندي داشت و ها له اي از فرزانگي و خردمندي او را احاطه كرده بود با آرامشي كه ديگران به او عادت داشتند ، گفت :
_ اين چندمين باره كه مرگ خوار ها از نقشه ي ما آ گاه مي شن !

فلش بك

گينگزلي شكلبوت ، دورا تانكس ، ريموس لوپين و نخست وزير موگل ها در ماشيني چهار در به سمت خانه ي نخست وزير در حركت بودند . نارضايتي در صورت نخست وزير موج مي زد . وارد خياباني تاريك و خلوت شدند . چهار نقطه ي سبز و سياه رنگ جلوي ماشين فرود امد . سه جادوگر درون ماشين كه خطر را احساس كرده بودند ، چوبدستي هاي خود را محكم گرفتند و به بيرون از ماشين آپارات كردند .
تانكس در مقابل اوري ، لوپين با نات و شكلبوت با روزيه و دالاهوف مي جنگيدند . دالاهوف گاه گاهي سعي مي كرد طلسمي به سمت نخست وزير روانه كند . تانكس كه تقريبا اوري را مقلوب كرده بود به سرعت به طرف ماشين رفت و بازوي او را محكم گرفت و لحظه اي بعد ناپديد شد .

پايان فلش بك

پير دوباره شروع به صحبت كرد :
_جاسوس هاي من اطلاع دادن كه يك نفر اطلاعاتي رو به اونا مي رسونه !
سيريوس كه در عرض ميز نشسته بود گفت :
_من ازهمون اول به ماندانگاس فلچر مشكوك بودم .
_ سيريوس انقدر سريع قضاوت نكن . من به مانداگاس اعتماد كامل دارم .
آلبوس دامبلدور كه مي خواست موضوع را عوض كند ، تا اعضاي محفل بيشتر به يكديگر مشكوك نشوند . خطاب به مالي گفت : مالي ، پس اين شام چي شد ؟ به فكر ما نيستي به فكر اون بچه ها باش كه الان طبقه ي بالا دارن سعي مي كنن بفهمن ما چي گفتيم .

دو روز بعد طبقه ي دوم يك اتاق خواب

ماندانگاس فلچر كنار پنجره ايستاده بود و پاترونوسي را كه لحظه اي پيش درست كرده بود ، و مطالبي براي آن خوانده بود كه براي ارباب واقعيش ببرد ، را تماشا مي كرد . غافل از اين كه رون ويزلي و هرميون گرنجر تمام اين مدت او را از پشت در زير نظر داشته اند .
رون كه هرميون را به دنبال دامبلدور فرستاده بود تا او را با خبر كند براي اين كه او نيز مانند هري افتخاري كسب كند ، دل به دريا زد و وارد اتاق شد .
رون قبل از اينكه ماندانگاس كاري از پيش ببرد. گفت :
من همه چيز رو شنيدم . چرا اين كارو كردي ؟ پشيمون مي شي . اينكارسروس !
ماندانگاس قبل از اينكه طلسم به او بخورد . آن را خنثي كرد . و با صداي آهسته زمزمه كرد :
ابليويوت ! پسره ي احمق فكر كرده مي تونه منو شكست بده . حالا فراموشيت مي دم تا بفهمي دنيا دسته لرد سياه .
باز هم طلسمي در اتاق خنثي شد . اما اين بار توسط دامبلدور .
دامبلدور كه بسيار ناراحت بود خطاب به ماندانگاس كه از ترس روي زمين افتاده بود گفت :
ماندانگاس ، چرا اين كارو كردي . من به تو اعتماد كردم .
سپس طلسمي زير لب زمزمه كرد و ماندانگاس فلچر گويي با طنابي نامرئي بسته شد .

----------------_____________________--------------------------

پ . ن ( پي نوشت ) : مي دونم سوژم بده . چون سوژه هاي ديگه تكراري بودند ( البته اينم تا حدي تكراريه ) اينو انتخاب كردم .اگر يه نگاهي به تعداد در خواست هايي كه در اين تاپيك زده شده بيندازي مي بيني كه تقريبا همه سوژه هاي مناسب گفته شده . پس روي سوژه زياد مشكل نگير و گير نده . البته من چند تا سوژه تو ذهنم بود كه البته به درده پست تكي نمي خورد . بايد پست ادامه دار بود .

آلفرد عزیز
قبل از هر چیز بگم که سوژه های خوب هیچ وقت تموم نمیشن و همیشه سوژه هایی جذاب و مناسب هست که تکراری نباشه!
همون طور که خودت هم گفتی سوژت زیاد خوب نبود. یک پست عادی و یکنواخت بدون هیچ اتفاق خاصی که سوژه رو جذاب کنه.
در ضمن دامبلدور تاحالا به هیچ کس اعتماد نکرده که بعدش طرف خائن از آب در بیاد. حالا که پستت جدی هست رفتار شخصیت ها باید نزدیک به کتاب باشه.
بیش تر روی سوژه هات کار کن. خوشحال میشم تو هم به محفل برگردی.
تایید نشد!

17 سال پس از پیروزی محفلیان بر ولدمورت و مرگخوارانش
در یک شب آرام زمستانی هری پاتر وخانواده اش در حالی که مشغول شام خوردن بودند،با صدای انفجاری از جا پریدند.آنها خیلی زود خود را به خارج از خانه رساندند و با صحنه ای وحشتناک روبرو شدند.همه جا داشت در آتش می سوخت و مردم به هرسویی که از نظرشان امن می آمد،فرار میکردند.در بالای خانه ای علامت مرگخواران با حالت چندش آوری تکان میخورد.
بله،آنچه که همه ی مردم آز آن واهمه داشتند،اتفاق افتاده بود.مرگخواران به کمک نوادهایشان بازگردانده شدند.
هری به سرعت خود را به محل درگیری رساند و به تعدادی از مرگخواران حمله کرد وآنها را بیهوش کرد.اما تعداد آنها از آن بیشتر بود که هری بتواند به تنهایی از پس همه ی آنها برآید.پس به سرعت به خانه برگشت و با جینی وفرزندانش به پناگاه رفت.در آنجا همه از این حمله ی ناگهانی صحبت میکردند و متعجب شده بودند.ناگهان هرمیون گفت:باید فکر کنیم که چه طور 17 سال پیش اونا رو شکست دادیم.
هری با خونسردی گفت:17 سال قبل من به کمک یادگارهای مرگ تونستم ولدمورت رو شکست بدم.شاید ایندفعه هم باید بوسلیه ی اونا این کارو انجام بدم.
بعد کمی به فکر فرو رفت و گفت:شنل رو که هنوز دارم.چوبدستی هم چون هنوز نمردم،پس مال منه.مشکل فقط مشکل سنگه ست.پس وظیفه ی من اینه.اول به هاگوارتز برم و چوب مرگ رو از قبر دامبلدور بردارم.بعدهم باید دنبال سنگه بگردم.یعنی کجا میتونه باشه؟
رون گفت:به احتمال زیاد هنوز تو جنگل سیاه هست.شایدم یکی اونو برداشته باشه.
در همین فکر بودند که ناگهان بیل وارد پناهگاه شد و با ناراحتی گفت:اونا به خونه ی نویل لانگ باتم حمله کردند و اون و خانواده اش رو کشتند.
هری ناگهان احساس بدی پیدا کرد.باید هرچه زودتر دست به کار میشد.نمی توانست هماجا بشیند و منتظر این باشد که خبر مرگ چند نفر دیگر از دوستانش را بیاورند.پس گفت:من امشب به هاگوارتز میرم.نمیدونم که اونجا رو هنوز گرفتند یا نه؟برام هیچ اهمیتی نداره.
آرتور ویزلی گفت:بهتر نیست صبر کنی تا ببینیم که هاگوارتز رو هنوز گرفتند یا نه.
هری طبق تصمیمی که گرفته بود و در نیمه شب با همراهی رون،هرمیون و جینی به سوی هاگوارتز رفت،تا هم چوب مرگ را از گور دامبلدور بردارد و هم به دنبال سنگ احیا بگردد.
آنها خود را در دهکده ی هاگزمید ظاهر کردند و به سوی هاگوارتز می رفتند.
در راه رون گفت:اینطور که به نظر میرسه،اینجا هنوز امنه.مطمئنا هاگوارتزم هنوز نگرفتند.چون اونا الان ولدمورت رو ندارند که برای اونا جادوهای امنیتی رو از بین ببره.
وقتی آنها به جلوی در مدرسه رسیدند،جینی گفت:حالا چه طوری باید بریم تو؟
هرمیون سریع چوبدستیش را بیرون کشید و گفت:هاگرید هنوز اینجاست.من الان میارمش.
کمتر از 10 دقیقه ی بعد هاگرید با صورتی خواب آلود آمد و در را باز کرد و گفت:بیاین تو.شما اینجا چیکار میکنید؟
جینی در راه کلبه همه چیز را برای هاگرید توضیح داد و هاگرید با ناراحتی گفت:فکر نمیکنین که کارتون یه کوچولو سخته؟
هری گفت:اینو میدونیم،ولی چاره ای نیست.
هری به سمت گور سفید رنگ دامبلدور که در نور ماه میدرخشید رفت،سپس گفت:ببخشید،پروفسور دامبلدور.مجبورم چوب مرگ رو بردارم.برای اینکه مرگخواران رو شکست بدم.
سپس افسون جابجایی اجرا کرد و گور دامبلدور به کناری رفت.چوب مرگ در پارچه ی سفیدی بر روی تابوت دامبلدور قرار داشت.همانطوری که 17 سال قبل هری آن را آنجا گذاشته بود.
هری آن را برداشت و به هاگرید گفت:وقت نداریم که پیشت بمونیم.باید دنبال سنگه بریم.فعلا خداحافظ.
آنها به سمت جنگل سیاه رفتند.هری گفت:ما باهم تا یه جاهایی پیش میریم.یعنی نزدیکای اون محلی که فکر میکنم.بعد من و رون به یک سمت و شم به یه سمت دیگه میرید.
آنها خیلی سریع پیش میرفتند.تا اینکه به محل پر درختی رسیدند.چوبدستی هایشان را روشن کردند.هری و رون به سمتی تاریک رفتند و هرمیون و جینی حول محلی که ایستاده بودند به دنبال سنگ میگشتند.
تا این که صدای فریاد رون را شنیدند که گفت:پیداش کردیم.باورم نمیشه.
هری و رون به همراه هرمیون و جینی خود را به خارج جنگل رساندند.از دروازه مدرسه بیرون رفتند و به سمت هاگزمید روانه شدند.
وقتی که به هاگزمید رسیدند،فهمیدند که مرگخواران به آنجا حمله کردند.هری به همراهیانش گفت:شما برگردید پیش هاگرید.من الان ارباب مرگم و غیر ممکنه بمیرم.نگران من نباشید.
آنها قبول کردند و به سوی مدرسه رفتند.هری نیز شنل نامرئی را بر روی خود انداخت و به سوی جمعیت مرگخواران رفت.
هری با چوب مرگ تعداد زیادی از مرگخواران را کشت.قدرتی بی نهایت پیداکرده بود.
وقتی که مرگخواران این اتفاق را دیدند،چون نمیدانستند که از کجا این مشکل پیش آمده است.کم کم پراکنده شدند.
هری وقتی این صحنه هارا دید،فهمید که میتواند به کمک یادگاران مرگ،بر آنها پیروز شود.
____________________________________________________
آلبوس جان، لطفا تایید کن.
خیلی ممنون

سیموس عزیز
پست نسبتا خوبی بود. داستان رو سریع پیش برده بودی ولی سوژه جذاب و جدیدی داشتی. البته فکر کنم خودت هم قبول داری سنگ احیاگر رو خیلی ژانگولری پیدا کردن.
در ضمن سعی کن به جای نوشتن عدد از حروف استفاده کنی. 17--->هفده
امیدوارم مثل قبل دیگه نری دو ماه دیگه بیای و فعالیتت رو هم توی ایفای نقش بیشتر کنی.
به خونه خوش آمدی! تایید شد.

هری در خانه ای متروکه در حال انتقال به پناهگاه
هری در 17 سالگی در حالی که عضو محفل است.

تانکس: بیا هری. باید از اینجا بریم.
هری: آخه چه جوری تانکس، مرگ خواران همه جا هستند.
تانکس نگران نباش هری الان لوپین و چشم جادویی میان کمک.
صدای پاقی آمد و لوپین و مودی ظاهر شدند.
هری گفت: سلام پروفسور.
اما تانکس بلافاصله چوبدستیش را بیرون کشید و رو به آن ها گرفت و گفت: رمزشب
بلافاصله مودی و لوپین گفتند: شکلات قورباغه ای یکی من یکی تو.
تانکس گفت: درسته. خیالم راحت شد.
هری گفت: خوب چه طوری لوپین.
مودی غرید: الان نه پسر. بزار برای بعد. الان خوب گوش کن. ما نمی تونیم غیب و ظاهر بشیم چون اون ها می فهمن. نمی تونیم از رمز تاز استفاده کنیم چون بازم می فهمن . حتی نمی تونیم از جارو هم استفاده کنیم.
هری گفت: پس شما ها چه طوری اومدین؟؟؟
لوپین گفت: ما به یه روش که مخصوص محفلی هاست اومدیم.
هری که صبرش تمام شده بود گفت: پس چه جوری باید بریم؟؟؟
مودی گفت: اونو هنوز خودمون هم نمی دونیم!!!
تانکس بلافاصله گفت: یعنی چی؟؟؟؟؟؟؟؟
ریموس گفت: ما فقط وظیفه نگهبانی از هری رو داریم. دامبلدور خودش برای بردنش میاد.
هری که کفش بریده بود گفت: واقعا خودش میاد.
ناگهان شعله آتش شومینه به رنگ سبز در آمد و در بالای آن عبارت زیر به نمایش در آمد:
(( به زودی او را نابود می کنیم))
لوپین گفت: این نشون دامبلدور هست تا چند دقیقه دیگه میاد.
ناگهان دابی در حالی که دستش در دست دامبلدور بود ظاهر شد. دامبلدور جلو آمد و گفت: سلام بر همگی.
ناگهان چند صدای دیگر آمد و چهار جن خانگی ظاهر شدند.
دامبلدور با رسیدن آنها سریعا شروع به توزیح دادن کرد و گفت: اونها نمی تونن غیب و ظاهر شدن جن های خونگی رو کنترل کنن همینطور کسایی که با اون ها غیب و ظاهر می شن رو. پس حالا هر کدوم با یه جن خونگی غیب می شیم جن ها خودشون می دونن کجا برن. سپس دابی را پیش هری فرستاد و گفت: هری، تو با دابی برو.
دابی دستش را به طرف هری گرفت و هری دستش را به او داد و چشمانش را بست و قتی چشمانش را باز کرد در یک اتاق نم گرفته بود. هری به سمت در اتاق رفت آن را چرخاند در باز شد ناگهان صدایی آمد و تانکس کنار هری ظاهر شدو گفت: بقیه برای انجام ماموریتی میرن. بریم پایین
هری مردد ماند ولی در نهایت به همراه تانکس به طبقه پایین رفت. همین که با آشپزخانه خالی روبه رو شد گفت: بقیه کجان. هرمیون، رون، جینی و بقیه اعضا.
تانکس گفت: برای انجام کاری رفتن.
دامبلدور و ریموس و چشم جادویی هم رفتن یه جای دیگه.
تانکس با چوبدستیش دوتا نوشیدنی کره ای ظاهر کرد وگفت: بخور هری
هری به آتش شومینه چشم دوخته بود. که ناگهان آتش مثل دفعه قبل سبز شد. هری گفت: تانکس، اونجا رو نگاه کن.
تانکس به آتش نگاهی انداخت.
در بالای آتش نوشته شد: تنهاترینیم.
تانکس گفت: وای نه اون ها به کمک نیاز دارن. جنگ خیلی سختی رخ داده. هری ازت خواهش می کنم همینجا بمونی تا من برم و بیام.
هری گفت: نه! اگه قرار جنگی باشه منم باید بیام. چه طور رون و هرمین و جینی رفتن ولی من نرم.
امکان نداره.
تانکس گفت: دامبلدور اکیدا تاکید کرده تو نری.
جرو بحث شان بالا گرفت و تانکس که وقت را تنگ می دید گفت: خیلی خوب تو هم بیا.
هری و تانکس با هم غیب شدند و در وزارتخانه ظاهر شدند.
هری گفت: اینجا که ...
تانکس حرفش را قطع کرد: ساکت باش و بیا
ناگهان صداهایی را از جایی نزدیک به خود شنیدند.
هری گفت: از اون اتاق هست. همون که پهلو درش یه مجسمه بزرگ داره.
آنها وارد اتاق شدند
...
(برای خلاصه کردن)

در صحنه مبارزه : : : : : : : : : : : : : : :
بیشتر محفلی ها زخمی بودند و بر زمین افتاده بودند.
هری با اوری مبارزه می کرد و تانکس همزمان با دو نفر می جنگید.
اوری دیوانه وار طلسم می فرستادو هری جا خالی می داد. صدایی به گوش رسید و تانکس به دیوار خورد و به زمین افتاد. همه به زمین افتاده بودند.
لوسیوس به سمت جینی دوید دست اورا گرفت و در حالی که می خندید غیب شد. بلاتریکس فریاد زد به سمت قرار گاه.
هری که از درماندگی فلج شده بود به خود آمد و گفت: نگران نباشین آقای ویزلی من دنبال جینی میرم.
آقای ویزلی: نه هری تو نباید بری دامبل ...
اما هری رفته بود.

دوست عزیز فک کنم این دفعه چهارمیه که درخواست عضویت در محفل رو می‌دی. و فک کنم این چهارمین پستت توی ایفای نقش هم هست!
یکی از ملاک‌های اصلی تایید شدن توی محفل سابقه خوب در رول پلیینگ سایته.
حتی کسانی مثل هدویگ و هرمیون و جیمی پیکس وقتی درخواست عضویت محفلو دادن یه ذهنیتی از رول داشتن و بعضی جاها فعالیت کرده بودن.
ولی شما هیچ پستی توی ایفای نقش تا حالا نزدی.
پیشنهاد من بهت اینه که به جای اینکه سعی کنی فقط اسم محفل ققنوس توی گروه هات باشه، بری و یه مقدار توی سایت فعالیت کنی با جو رول پلیینگ آشنا بشی به رول نوشتن تسلط پیدا کنی و بعد بیای درخواست بدی.
متاسفانه بدون فعالیت قبلی اگه هزار تا درخواست هم بدی من نمی‌تونم تاییدت کنم.

تایید نشد.
موفق باشی.

محفل ققنوس فعالتر از همیشه بود.آنها بعد از مرگ سیریوس فعالیت های بیشتری داشتند.گویی می خواستند انتقام سیریوس را بگیرند.
لوپین در یکی از شبها در حالی که بسیار خسته بر رویش صندلی نشسته بود،به آرتور ویزلی گفت:من محل استقرار مرگخواران رو پیدا کردم.
آرتور با تعجب گفت:اونا که هیچوقت با هم قایم نمیشدند.
_دقیقا عجیبش همینجاست.مثل اینکه منتظر فرصتی برای حمله اند.
_حالا کجا مخفی شدند؟
_توی یه غار نزدیک دریا.
ناگهان هری احساس خطر کرد.پس ولدمورت از نبود جانپیچش آگاه شده بود و برای همین مرگخوارانش را برای حمله فراخوانده است.
ناگهان محفلیان با صدای تقی از جا پریدند.بعد از آن صدای تقی دیگر وبه همین شکل ادامه داشت.
رون سریع خود را به پشت پنجره رساند و با صحنه ی هولناکی روبرو شد.مرگخواران خود را آنجا ظاهر کرده بودند و جسد کینگزلی را در دست داشتند.
رون گفت:بیاین اینجا.
لوپین وهری پس از دیدن آن صحنه خود را باسرعت به در رساندند.اما در همان لحظه هرمیون جلوی آنها رو گرفت و گفت:اونا دقیقا برای همین جسد کینگزلی رو آوردند تا شما رو از اینجا بکشند بیرون.
اما آنها به هرمیون توجه نکردند و به بیرون از خانه رفتند و به دنبال آنها مالی ویزلی،رون،آقای ویزلی و سیموس رفتند.هرمیون نیز با اکراه به آنها پیوست.
در خیابان خلوت و تاریک میدان گریمولد جنگی برپا بود.اعضای محفل هر کدام برای خود رقیبی برگزیده بودن وبا آن میجنگیدند.رون و هری با نات،لوپین با بلاتریکس و هرمیون وسیموس به سختیدر مقابل مالفوی مقاومت میکردند.
فریاد طلسمها از هر طرف به گوش میرسید.
لوپین فریاد زد:استیوجیفای.اما بلاتریکس با یک حرکت موجی طلسم او را خنثی کرد.
در همان لحظه جای زخم هری به سوزش افتاد،هری همه چیز را فهمید.ولدمورت در حال عزیمت به میدان گریمولد بود.پس محفلیان هیچ شانسی برای پیروزی نداشتند.
ناگهان صدای تقی به گوش رسید،بیل و چارلی ویزلی به همراه مودی به آنجا آمدند.هریک از آنها برای خود رقیبی ساختند و شروع به جنگ با آنها کردند.
هرمیون فریاد زد:استیوجیفای.اما مالفوی آن را خنثی کرد.سیموس بدون درنگ فریاد زد:پتریفیکوس توتالوس.مالفوی از خنثی کردن این طلسم عاجز ماند و به روی زمین افتاد.
در همان لحظه بلاتریکس طلسمی را به سمت لوپین فرستاد و لوپین بر روی زمین افتاد.مودی فریاد زد:آواداکداورا.ولدمورت در همان لحظه پس از از دست دادن وفادارترین خادمش در آنجا ظاهر شد.
مودی سپر مدافعی همراه با یک پیغام برای دامبلدور فرستاد.دامبلدور چند ثانیه بعد ظاهر شد.
با آمدن دامبلدور مرگخوران با به فرار گذاشتند و محفلیان نیز به درون خانه رفتند.تنها آلبوس دامبلدور و لرد ولدمورت رو در روی هم بودند.
دامبلدور گفت:بهت گفته بودم که نزدیک من نشی،تام.
سپس دامبلدور طلسمی را به سمت او فرستاد و ولدمورت آن را دفع کرد.طلسمهای رنگارنگ از هرطرف فرستاده میشد. تا آنجا که ولدمورت فرار کرد و خودش را غیب کرد.
محفل پیروزی توام با ناراحتی بدست آورده بودند.زیرا کینگزلی شکلبولت را از دست داده بودند.

سیموس عزیز!
نسبت به پست قبلیت خیلی بهتر بود. جمله بندی هات بهتر شده بود و غلط املایی هم نداشتی ولی سوژه ی پستت تکراری بود. اتفاقات هم به سرعت و ژانگولری می افتاد. سعی کن روی سوژه هات بیش تر کار کنی.فضاسازی خوبی داشتی، حیفه که سوژت ضعیف باشه.
نقل قول:

هریک از آنها برای خود رقیبی ساختند و شروع به جنگ با آنها کردند.

رقیب ساختنی نیست. بهتر بود می گفتی: «هر یک از آنها با یکی از مرگخواران شروع به نبرد کردند.»
تایید نشد!
خارج از ایفای نقش:
بوقی این آواتور چیه برای خودت گذاشتی؟ خجالت بکش!

هفته ای دردناک بود.
مرگخوران حملات خود را گسترده کرده بودندو تقریبا رعب و وحشتی ایجاد کرده بودند که کسی جرات خارج شدن از پناهگاهش را نداشت.
محفل ققنوس پس از دست دادن مالی ویزلی،درمانده تر از همیشه شده بود.
افراد هیچ علاقه ای به انجام ماموریت نداشتند.در حالی که دامبلدور با جدیت تمام به فکر انجام ماموریت ها به طور دقیق و کامل بود.
او عصر روز دوشنبه ناگهان پیش هری رفت و گفت:
_هری،میتونی برام یه ماموریتی انجام بدی؟
هری در یک لحظه ی گذرا تعجب کرد،دامبلدور هیچ وقت به او اجازه نمیداد که خطر کند،اما سریع حواس خود را به صحبتهای دامبلدور معطوف کرد.
_البته،اما این ماموریت ...
در همان لحظه سیریوس وارد اتاق شد و شروع یه صحبت کرد.
_ماموریت،قضیه چیه؟هری باید چه مامریتی انجام بده؟من حاضرم به جای اون این کار رو بکنم.
دامبلدور با عصبانیت شروع به صحبت کرد.
_سیریوس،لطفا برو بیرون.
سیریوس که عصبیانت دامبلدور دید،از اتاق بیرون رفت.
بعد دامبلدور شروع به صحبت با هری کرد.
_تو باید امشب با دوشیزه گرنجر و آقای فیینگان به هاگوارتز برین و از دفتر من یک کتاب و قدح اندیشه و همچنین شمشیر گریفندور وکلاه گروهبندی رو بیارین.باید خیلی مواظب باشین چون اطراف محفل و به خصوص هاگزمید پر از مرگخواره.من حدس میزنم که خود ولدمورت هم اون اطراف باشه.پس سعی کنین مشکلی ایجاد نشه.
هری پس از تمام شدن حرفهای دامبلدور گفت:چرا رون نمیتونه با ما بیاد؟
_چون اون از همه ناراحت تره...به خاطر مرگ مالی.اون از من بدش میاد چون من از اون خواسته بودم بره وزارت خونه.

فردای آن روز هری،سیموس و هرمیون آماده رفتن به هاگوارتز شدند. آنها خیلی سخت خود را در نزدیکی شیون آوارگان ظاهر کردند و زیر شنل نامرئی به سمت مدرسه رفتند.درست جلوی دو گراز سر در مدرسه نات و لوسیوس مالفوی در حال صحبت بودند.هری وسیموس با هم به سمت آنها طلسم بیهوشی شلیک کردند و وارد ساختمان شدند و راه دفتر دامبلدور را پیش گرفتند.در راه مرگخوران زیادی را دیدند. هری و هرمیون وسیموس ترسیده بودند.
هنگامی که به دفتر دامبلدور رسیدند،تعجب کردند.زیرا هیچ مرگخواری آنجا مستقر نشده بود.وارد دفتر شدند و وسایل را برداشند وهمه را درون کیف کوچکی که دامبلدور با طلسم بزرگ کننده ،جادارش کرده بود گذاشتند.
در جلوی سرسرای ورودی ولدمورت و چند نفر از مرگخواران دور مالفوی و نات جمع شده بودن.میدتنستند که به آنه حمله شده است.
هنگامی که داشنتد از کنار آنها رد میشدند،ولدمورت ناگهان برگشت.ناگهان هری فریاد زد:بدوین
هر سه ی آنها با سرعتی سرسام آور میدویدند و وقتی که به سردر مدرسه رسیدند خودشان را غیب کردند.
وقتی که به خانه ی شماره 12 رسیدند،اعضای محفل جشنی ر گرفته بودند.
آنها از آن ماموریت سخت سال باز گشته بودند.
------------------------------------------------------------------------------
پ.ن:من قبلا(تا 1 ماه پیش)عضو محفل بودم.به خاطر امتحانام نمیتونستم فعالیتی داشته باشم.لطفا تایید کنید.خواهشا
ممنون

سیموس عزیز!
متاسفانه تایید نشد! سوژه ی خوبی نداشتید. اتفاق خاصی توی پستتون نیفتاد و سوژتون جذابیت نداشت.
در ضمن با زنده بودن آلبوس دامبلدور آیا مرگخواران جرئت دارن به هاگوارتز نزدیک بشن و خود دامبلدور هم مدرسه رو ترک کنه و هری و سیموس و هرمیون رو بفرسته اونجا؟ سعی کنید رفتار شخصیت ها به کتاب نزدیک باشه. اتفاقات رو کامل تر و جذاب تر توصیف کنید.
نقل قول:

جلوی دو گراز سر در مدرسه نات و لوسیوس مالفوی در حال صحبت بودند.هری وسیموس با هم به سمت آنها طلسم بیهوشی شلیک کردند و وارد ساختمان شدن

به همین سادگی؟ اینجا می تونستید یک جنگ بین اون ها و مرگخواران اتفاق بیفته و اون رو به خوبی توصیف کنید.
در جمله بندی هاتون هم مشکل داشتید و غلط های املایی زیادی هم در پستتون دیده می شد.
در هر حال مشکل اصلی پست شما سوژه ی یکنواخت و غیرمنطقیش بود!
نقل قول:

پ.ن:من قبلا(تا 1 ماه پیش)عضو محفل بودم.به خاطر امتحانام نمیتونستم فعالیتی داشته باشم.لطفا تایید کنید.خواهشا

شما که قبلا عضو محفل بودید باید پست هاتون بهتر از این باشه. سعی کنید پست بهتری بزنید. خوشحال میشم شما رو دوباره در محفل ببینم!
موفق باشی!

نیوت اسکمندر برای معرفی کتاب جدیدش در بعد از ظهر وقت ملاقات با دامبلدور را داشت.او اکنون در هاگزمید بود.ابتدا در خیابان های هاگزمید قدم زد.سپس به سمت ساختمان شیون آوارگان رفت.مدتی به آن جا نگاه کرد.بعد از آن به سمت کافه هاگزهد رفت.به کافه رسید. در را باز کرد.وارد کافه شد و به ابرفورث
سلام کرد.در هاگزهد مانند همیشه انسان های عجیب و غریبی وجود داشتند.به نظر نیوت در آن جمع حداقل دو خون آشام حضور داشتند.تعدادی از افرادی که در آن جا حضور داشتند مشغول به شرط بندی بودند.به نظر نیوت هاگزهد بسیار کثیف و نامنظم بود اما چون نیوت تا بعد از ظهر باید در آنجا می ماند ترجیح می داد که با افراد عجیب وغریبی که در آن جا حضور دارند معاشرت کند اما نیوت به سمت آن ها نرفت و به سمت در رفت وبرگشت.او اکنون در خیابان بود ونمی دانست به کجا برود ولی چون فصل بهار بود و هاگزمید بسیار زیبا شده بود هنوز نمی خواست از آن جا برود اما تصمیم خود را گرفته بود و به سمت هاگوارتز حرکت کرد.در راه از مناطق سرسبزی عبور کرد ولی در بعضی از قسمت ها چمن ها بسیار رشد کرده بودند ولی در بعضی از قسمت ها رشد بسیار کمی کرده بودند.درختان زیادی نیزدر آن مناطق وجود داشتند.مدتی گذشت تا قلعه ی مستحکم هاگوارتز از دور پدیدار شد.ناگهان در دل او آشوبی برپا شد.با خود گفت:او چگونه کتاب مرا تفسیر می کند؟آیا زشت نیست به این زودی به دیدار او بروم؟درحالی که این فکر ها را می کرد کلبه ای از دور پدیدار شد به سمت کلبه رفت .مرد درشت اندامی را دید که با تبری هیزم ها را خرد می کرد.به سرعت متوجه شد که او یک دورگه است.به سمت او رفت وبه گفت:
- سلام. ببخشید شما این جا زندگی می کنید؟
مرد که از قیافه ی آن می شد فهمید که بسیار شگفت زده شده است به او نگاه کرد و گفت:
- سلام.بله من اینجا زندگی می کنم.شما هم باس آقای اسکمندر باشید درسته؟
- بله من نیوت اسکمندر هستم. شما کی هستید؟
- من روبیوس هاگریدم.نگهبان و شکاربان هاگوارتز و همینطور استاد مراقبت از موجودات جادوی.برای من افتخار که کسی مث شما رو اینجا ببینم.
نیوت که بسیار خوشحال شده بود گفت:
- من هم همینطر با اجازه از شما من باید به پروفسور دامبلدور سری بزنم.فعلا خداحافظ.
- خداحافط جناب اسکمندر.
پس از گفتگوی کوتاه اما مسرت انگیز با هاگرید نیوت بسیار خوشحال شد.او اکنون دیگر وارد هاگوارتز شده بود.پس از مدتی به ناودان کله اژدری رسید.خدا را شکر می کرد که دامبلدور اسم رمز را برای او در نامه ای نوشته بود.ناودان پرسید:
- کلمه عبور؟
- من نوشیدنی کره ای دوست دارم.
او از ناودان بالا رفت و وارد دفتر مدیر شد.در آنجا قاب مدیر ها ومدیره های پیشین هاگوارتز وجود داشت.به علاوه ققنوس دامبلدور وکلاه گروهبندی و بسیاری وسایل دیگر وجود داشت.اما قدح اندیشه دامبلدور او را متعجب کرد. به درون آن رفت و وارد خاطره دامبلدور شد. در آن جا دامبلدور وبسیاری از جادوگران بزرگ وسرشناس رادید.مانند الفی یس دوج (سگ نفس) و الستور مودی.دامبلدور و آن ها دور میز بزرگی نشسته بودند.نیوت به اطراف نگاه و دید در اتاقی ایستاده است.اتاق بسیار تمیز بود و بر روی دیوار اتاق فرشینه ای قرار داشت.درهمان زمان دامبلدور گفت:
- خب دوستان همین طور که شما می دونید لرد ولدمورت برگشته. لطفا بر خودتون نلرزید.خب اون برگشته ومحفل ققنوس باید فعالیت خودشو شروع کنه تا از کارهای خبیثانه اون جلوگیری کنه.همون طور که همه شما می دونید وزارتخانه این حقیقت رو قبول نمی کنه ولی من...
نیوت که خسته شده بود با وردی خود را دوباره به دفتر مدیر برگرداند و دامبلدور را دید که کنار او ایستاده بود.نیوت گفت:
- آلبوس محفل کجا تشکیل می شه؟ من می خوام عضو بشم.
- باشه نیوت.
دامبلدور مکان و زمان تشکیل جلسات محفل را به او داد.نیوت از دفتر بیرون رفت و بعد از محوطه قلعه نیز خارج شد از کلبه هاگرید نیز گذشت و هاگرید را در بیرون از کلبه ندید.پس از مدتی پیاده روی به هاگزمید رسید از جلوی ساختمان شیون آورگان گذشت که ناگهان چهار مرد که بر روی صورت خود نقاب داشتند او را محاصره کردند.نیوت گفت:
- آقایون مثل این که می خواید با من بجنگید.پس شروع می کنیم.
نیوت گفت:
- اکسپلیارموس.
چوبدستی های تمامی مرگخواران از دستشان افتاد سپس نیوت ورد دیگری را زمزمه کرد و هر چهار مرگخوار با یک طناب به دور هم دیگه بسته شدند. نیوت به هاگزهد رفت.هنگامی که وارد آنجا شد فقط ابرفورث رادید.ابرفورث چوبدستی خود را به سمت در و پنجره ها گرفت و وردی را زمزمه کرد به نیوت نگاه کرد و با لحن کشداری گفت:
- جناب اسکمندر حتما شما هم الان عضو محفل هستید ولی فایده ای نداره اسمشو نبر در حال حاضر خیلی قدرتمند تره و...
نیوت به وسط حرف او پرید و گفت:
- ببخشید باید برم.
و به سرعت از کافه خارج شد و خود را غیب و ظاهر کرد و به دورست برگشت.

پایان
در مکالمه هاگرید با نیوت لطفا فکر نکنید که من غلط املایی دارم.این ها لحن گفتار هاگریده.خواهش می کنم تایید کنید.تازه فکر نمی کنم کسی مثل نوشته باشه که از توی قدح اندیشه فهمیده که محفل وجود داره.

نیوت عزیز!
سعی کن در سوژه هات تجدید نظر کنی. به نسبت تازه وارد بودنت رول خوبی بود ولی باید بهتر از این باشه. سوژه هایی که انتخاب می کنی باید خواننده رو جذب کنه! سوژه ای که تو انتخاب کردی جذابیت خاصی نداشت. عضویت نیوت در محفل و مبارزه ی او با مرگخواران خیلی سریع اتفاق افتاد و سوژه رو خراب کرد.
در جمله بندی هات هم مشکل داشتی. مثلا چند خط اول از چندین جمله ی کوتاه پشت سر هم استفاده کرده بودی که نامناسب بود و رولت رو خراب کرده بود.
در ضمن یک پیشنهاد بهت می کنم. سعی کن در قسمت های دیگه ی ایفای نقش هم فعال باشی و پست بزنی. شما در حال حاضر به جز تاپیک های عضویت الف دال و محفل جای دیگه ای پست نزدی و این یک اشتباهه! با خوندن رول های دیگران، آشنایی با سوژه های ی طنز و جدی تاپیک های دیگه و پست زدن در اون ها می تونی پیشرفت زیادی بکنی.
بیش تر تلاش کن. تایید نشد!

هزاران سال پیش درست در زمانی که جادوگران سیاه به سرزمین روشنایی حمله ور شدند شهر زیبای لندن خاموش خاموش گشت ! ساحره های جوان و جادوگران با تجربه به این طرف و ان طرف می دویدند و سعی می کردند از مسن تر ها و فرزندان کوچک خود دفاع کنند تمام دکان های نانوایی و میوه فروشی به خرابی کشیده شده بود و مردم حتی نمی توانستند با جادو هم شکم خود را سیر کنند زیرا نیرو های پلید جادوویی انچنان بر سرزمین انان حکمفرما شده بود که جادوی سپید دیگر هیچ قدرتی نداشت ! در دهکده ی هاگزمید خانواده ای بودند که به خانوواده ی مو قرمز ها یا خانواده ی ویزلی شهره بود مادری بنام هرمیون گرنجر پدری بنام رونالد ویزلی دختر بچه ای بناام رز ویزلی و پسری به اسم هوگو ویزلی که خانواده ی بسیار بسیار فقیری بودند سعی می کردند با امیدواری به زندگی خود ادامه دهند . رونالد با هیزم شکنی خرج خانواده رو در میاورد و هرمیون کار خود را در وزارت خانه از دست داده بود زیرا وزارت خانه در هم شکسته بود! هوگو ویزلی در کار ها به پدرش کمک می کرد و رز هم سعی می کرد که درس های سال اول رو بدون کمک پدر و مادرش حل و فصل کند.
شب سردی بود و ستارگان اسمان به دختر خانواده ی ویزلی که سعی می کرد در نور کم کلبه تکالیفش را انجام دهد چشمک می زدند ! و هوگو در حال ریختن برنامه ای بود و از کنج کلبه تکان نمی خورد! هرمیون هم سعی می کرد با کمی قارچ سوپ درست کند
بعد از خوردن شام که حتی قسمت کوچکی از معده ی رز را پر نمی کرد همه به خواب رفتند رز کوچک نمی توانست روی کاه بخوابد ولی چاره ی دیگری نداشت با خود می اندیشید که بلاخره روشنایی بر تاریکی پیروز می شود و او دوباره می تواند بروی همان تخت گرم و نرمش دراز بکشد و با همین افکار به خواب رفت . دهکده ی هاگزمید در خواب بود ارامشی که ساعتی بیش دوام نیاورد زیرا پس از گزشت ساعتی تمام دهکده شروع به لرزیدن کرد صدای شیهه ی اسب و وحشت و جیغ مردم رز را از کارش فارغ ساخت و هرمیون و رونالد دست در دست هم با وحشت بیرون امدند تا ببینند چه اتفاقی افتاده است. مردم غوطه در خون بر روی زمین افتاده بودند مغازه ی دوک های عسلی ..نابود شده بود لشکر جادوگران سیاه به دهکده ی هاگزمید رسیده بود رونالد فریاد زد : هرمیون بچه ها رو بردار و به سمت بیشه زار برو اینجا ماندن دیگر فایده ای ندارد ! هرلحظه ممکن است که به ما حمله شود و همممم خودت که می دونی زود باش حرکت کن برو هرمیون !
و..ناگهان رون بر روی زمین افتاد چشمانش باز بود و می گفت: حرکت کن هرمیون برو ! من وقت زیادی ندارم ...
و ناگهان جادوگری که به رون حمله کرده بود به هرمیون نگاهی انداخت! هرمیون فریاد زد : نه رون من نمی تونم سعی کن زنده بمانی ان ها الان می روند رون نه!
رز به سمت پدرش رفت روی رونالد افتاد و گفت : بابا پاشو من می ترسم
رونالد اخرین کلمات را بر زبان اورد : هرمیون دست بچه ها رو بگیر و برو!
هرمیون با گریه موهای وزوزی اش را کنار زد دست رز را گرفت و فریاد زد : هوگو بلند شو ..وقت زیادی نداریم !
هوگو گفت : مامان تو برو دست رز رو بگیر و برو من نمی تونم باید بمونم و انتقام پدر را ...
هرمیون : احمق نشو هوگو بیا بریم الان است که
هوگو :با بی اعتنایی روی زمین نشست و به کارش ادامه داد
هرمیون با اشک دست رز را گرفت و به سمت بیشه زار حرکت کرد که ناگهان در میان گل ها سر خورد و افتاد جادوگری بالای سر او بود که با خنده می گفت :خوب جن خانگی مارا از ما گرفتی؟
او مالفوی بود ! و بدون هیچ توجه ای به التماس های هرمیون برای زنده ماندن دخترش طلسم مرگ را اجرا کرد !
هوگو به سمت مادرش دوید : مامان نه!!!!!!!!!!!!!
و سپس با نفرت به صورت مالفوی تف انداخت ! مالفوی رویش را برگرداند و سپس اماده شد تا طلسم شکنچه گر را اجرا کند!
و ناگهان :
همه چیز درختشید سربازان سیاهی چشمان خود را گرفته بودند نور بر همه جا سایه افکند! و هوگو ناپدید شد
در اتاقی کنار بقیه ی اعضای محفل :
سوروس پاتر با تعجب به هوگو نگاه کرد و گفت : تو باید پسر دایی ام باشی درسته ؟
هوگو با انزجار نگاهش کرد و گفت : من پدر و مادرم رو از دست دادم بعد تو ...
سوروس به او گفت : برای همین اینجا هستی گوش کن هوگو این یک محفل است که 21 سال پیش توسط آلبوس دامبلدور برای مقابله با لرد سیاه به وجود امد بعد لردسیاه نابود شد ، محفل رو بستند چون دیگه احتیاجی به محفل نبود ! اما حالا طرفداران سیاهی نوادگان سالازار اسلایترین برخاستند تا انتقام ارباب خود را بگیرند! و ما مجبوریم که محفل را ...
هوگو اشک می ریخت سرش را بر دیوار گزاشت و های های گریه کرد و گفت : امروز سخت ترین روز زندگی من بود !خواهرم،مادرم،پدرم ، ههر چه داشتم از دست دادم! من نمی تونم دیگه زنده بمونم! نمی تونم
البوس سوروس پاتر به او گفت : و ما اینجاییم تا اتنقام همه ی ازدست دادگانمان را بگیریم ! هوگو تو باید بمونی !باید کمکمون کنی تا انتقام پدر و مادرت را بگیریم پدر من هنوز زنده است می دونی کی رو می گم ؟ شووهر عمت هری پاتر!
هوگو با تعجب نگاهش کرد و گفت : هری پاتر ؟ او چرا هیچ کاری نکرد؟ گزاشت بهترین دوستاش بمیرند و ... ان بی خودی معروف شده !
البوس نگاهش کرد و گفت : هری اینجاست تا کممکمون کنه پدرم اینجاست در حالی که جینی توسط نیرو های پلید شیطانی از دنیا رفت ! لیلی و جیمز هم به دهکده ی زیر دریاچه ی مردگان رفته اند و تا می توانند ساحره های مرده را به زندگی بر می گردانند ! هوگو تو باید بمونی تو تنها بازمانده از خانواده ی ویزلی هستی البته به جز جرج و چارلی !
هوگو دستانش را مشت کرد طوری که ناخن هایش در گوشت دستش فرو رفت و باعث شد مقداری خون بیاید بلند شد و گفت : من اتنقام پدر و مادرم را از ان ها می گیرم!!
یک سال بعد میدان نبرد کیدان
بسیاری از جادوگران سپید و سیاه در خون غوطه ور بودند ان کس برنده می شد که صلاح بیشتری داشت حمله ها ادامه داشت هوگو در حالی که پدر و مادرش را بیاد می اورد با نفرت و انزججار مبارزه می کرد و لیلی در حالی که با لباس مبدل به میدان جنگ امده بود با یاد مادر و برادرش جیمز سخت می جنگید ! البوس محفل را حکمرانی می کرد و در چادر به همه نیرو می رساند و پاتر مسن سوار بر اذرخش حمله های هوایی را کنترل می کرد.
و حمله ها همچنین ادامه داشت تا بلاخره ارتش روشنایی توانست نوادگان سالازار اسلایترین را غافلگیر کند و جنگ را خاتمه بخشد. ولی همه ی نوادگان روشنایی می دانستند که :
دشمن نابود نمی شود و در مقابل او هزاران سال همچون پلک زدن است

عجب...عجب!
دریاچه ی مردگان؟ چه حماسه ای شد! دارن شان و دلتورا و همه ی این ها رو که قاطیش کردی! چه ترکیبی!
اول بگم زمانی که آلبوس و هوگو و این ها بودن محفل خیلی بیش تر از 21 سال قبلش تشکیل شده، این از این!
اشتباهات املایی و نگارشی هم که طبق معمول چاشنی پستت بود ولی نکات قوت پستت این ها بود:
1- سرانجام بعد از ماه ها و سال ها یاد گرفتی اسم خودت رو درست بنویسی.
2- سوژت بر خلاف گذشته جذابیت داشت! درسته که یکم از حالت هری پاتری اومده بود بیرون ولی به نظر من داستان رو جذاب تر کرده بود. فقط میگم این دفعه شاید این طور شده باشه سعی کن زیاد از داستان های غیر هری پاتری استفاده نکنی مگر اینکه واقعا پستت رو زیبا کنه و سوژه رو خراب نکنه!
3- فضاسازی بی نظیرت از نکات مثبت دیگه ی پستت بود.
به محفل ققنوس خوش آمدی! تایید شد!

نیمه شب بود.
هری با ساکی در دست وارد خانه ای شد که محفل ققنوس نام داشت. وقتی به داخل رفت به سرتاسر خانه نگاهی انداخت . خانه ای بود تقریبا بزرگ که همه ی پرده های ان را کشیده بودند انگار نمی خواستند کسی بداند که در ان خانه نشانه ای از حیات است.در گوشه ای میزی گرد قرار داشت که روی ان توده ای ورقه قرار داشت که هری پیش خود فکر کرد حتما وقتی برای اعضا مشکلی پیش می اید دور این میز جمع می شوندو مشکلاتشان را حل میکنند. خانه ای بود باظاهری شلخته و پر از گرد و غبار و هر گوشه ای را تار عنکبوتی لانه کرده بود. هری از پشت سر صدای پایی را شنید و برگشت و دید که ارتور ویزلیاز پله ها پایین می اید وقتی هری ارتور را دید احساس کرد سال هاست که خوابی اسوده و بی دغدغه ندارد.اما با این حال با لبخند به سوی هری میامد و دستش را به طرفین باز کرده بود تا هری را در اغوش بگیرد وقتی هری را ول کرد گفت : سلام هری جان امیدوارم این جا را راحت پیدا کرده باشی اخه میدونی که کسی نباید جای ما را بفهد .به هر حال این جا را مثل خانه ی خودت بدون و ما رو هم خوانوادت!
بعد او را به سوی صندلی راهنمایی کرد و گفت : چون دیروقت بود همه خوابیدند بعضی ها هم مثل مودی و دامبلدور رفته بودند دنبال کار هاشون.
هری یک بار دیگر صدای تالاپ تالاپی را از پشتش شنید و برگشت و دید که هرمیون و رون و گربه ی هرمیون به طرفشان می ایند رون از هرمیون جلو زد و با یک شیرجه به هری رسید و با هیجان گفت : سلا.هری واقعا خوشحالم که اومدی داشتم از تنهایی دق میکردم.تازه...
اما رون نتوانست بقیه حرفش را ادامه دهد چون هرمیون به وسط حرفش پرید : رون بس کن دیگه هری خسته است فردا همه ی اینا را بهش بگو .هری خسته ای نه ؟
هری خمیازه ای کشید و گفت : اره حتی نمی تونم یه دقیقه ی دیگه هم نمیتونم صبر کنم.
ارتور گفت : هرمیون راست میگه رون هری راه طولانی را اومده برو و راهنماییش کن کجا بخوابه.
در راه رون دباره شروع به حرف زدن کرد : هری یه چیز جالب مطمئنم از دیدنش خوشحال می شی کلی زحمت کشیدم تا اینا رو جمع اوری کردم البته هرمیون اصلا با این کار موافق نبود و این کار را بچه گانه می دانست .
و بعد در را باز کرد و گفت : امیدوارم خوشت اومده باشه .
هری با تعجب نگاهی به اتاق انداخت .اتاق کوچک اما دلبازی بود پنجره ای بزرگ داشت اما مثل بقیه خانه پرده هایش کشیده شده بود. هر چهار طرف اتاق پر بود از عکس های سه نفری خودش و رون و هرمیون در هاگوارتز هری ناگهان یاد ان روز هایی افتاد که سه نفری در بیرون از هاگوارتز عکس میگرفتند اما رون وسط خواطراتش پرید : هری خوشت اومد ؟
هری با لبخندی سپاسگزارانه گفت : خیلی ممنون واقعا دستت درد نکنه تو بهترین دوست من هستی رون .
رون کمی قرمز شد و گفت : قابلی نداشت.
هری روی تخت افتاد و دیگر هیچ نفهمید.
صبح شده بود و خورشید نورش را در اتاق انداخته بود و همه جا را روشن کرده بود هری بیدار شد و عینکش را به چشم زد و دید که رون سر جایش نیست. به طبقه ی پایین رفت و دید که همه دور میز نشسته اند و صبحانه میخورند . مالی ویزلی اولین کسی بود که هری را دید : صبح به خیر هری دیشب خوب خوابیدی ؟
هری گفت : سلام خانم ویزلی .بله خیلی خوب خوابیدم در واقع اصلا نفهمیدم کی خوابم برد.
ارتور گفت : بیا هری با ما صبحانه بخور .
هری کنار رون و هرمیون نشست . و با ان ها مشغول خوردن شد او خوشحال بود که کنار عده ای نشسته که او را دوست دارند و برایشان مهم است و او هم نسبت به ان ها همین احساس را داشت.
*******************
امید وارم اشکالاتم را برطرف کرده باشم . من همان داستان قبلی را نوشتم و فقط کمی تغییرش دادم به هر حال اگه بازم اشکال داشتم خوشحال می شوم که اشکالاتم را بهم بگی . ممنون

جیمی عزیز!
هوووم...بهتر شده بود فقط امیدوارم از این به بعد پست هایی که در محفل میزنی اینقدر غلط املایی نداشته باشه!!
تایید شد!