آلفرد بلکold
از دیروز تا حالا چشم روی هم نذاشتم ... نمی ذارم
ماگل
- آخرین ورود
- جمعه 12 خرداد 1391 13:40
- عضویت
- 1386/04/14
- پستها
- 466
نکلیف 1 )
صبح ، روشن و آفتابی از راه رسید ؛ هوا پاکیزه بود و روشنایی در آسمانی که باران آن را شسته بود ، رنگ باخته و شفاف می نمود . جنگل مهربان تر از پیش به نظر می رسید ؛ حتی درخت های پیر ، جوانتر به چشم می آمدند . خوشحال بود که صبح به کاوش در جنگل می پردازند ، جستجو در جنگل بصورت دو نفری یکی از واحد های درس جانورشناسی بود . آلفرد به همراه یکی از بهترین دوستانش ، آنا که از دوران مدرسه با او همکلاسی بود ، به جستجو می رفت . آن ها باید به جنگل می رفتند تا روی یک حیوان جادویی بصورت عملی تحقیق کنند .
آلفرد چند ساعت زود تر به کناره ی جنگل آمده بود و کتابی که حروف طلایی روی آن نام « جانوران جادویی در جنگل های پیر » نوشته بودند ، را می خواند . می خواست مثل همیشه بهترین باشد . رفته رفته دیگران هم ظاهر می شدند .
خورشید اکنون کاملا بالا آمده بود و از لابلای شاخه های نیمه لخت درختان به پایین می تابید و فضای بی درخت را با لکه های درخشان نور ، روشن می کرد . ناگهان در کنار او آنا ظاهر شد ، موهای قهوه ای اش را روی سرش جمع کرده بود و بلوز شلوار آبی رنگی به تن کرده بود .
- سلام آنا ، حالت که خوبه ؟ آماده ای حرکت کنیم ؟
- مرسی آلفرد . آره بهتره بریم دیگه ممکنه از سایرین عقب بیفتیم .
سپس به چند جفت که داشتند وارد جنگل می شدند ، اشاره کرد .
کوله پشتی هایشان را روی کمر هایشان محکم کردند و راه افتادند . مدتی مسیر مستقیمی در پیش گرفتند چرا که حرکت در آن بسیار آسان تر بود ، اما با احتیاط پیش می رفتند . وقتی به بیشه های تاریک رسیدند و جاده هموارتر و پهن تر شد ، نگرانی آنان افزایش یافت . ناگهان وقتی از حلقه ی درختان صنوبر بیرون آمدند ، جاده از شیبی تند پایین رفت و در نزدیکی یال صخره ای تپه ای ، تند به سمت چپ پیچید .
- خوب نیست یه کمی استراحت کنیم ؟
- آنا یکی دو ساعت نیست که داریم می ریم و هنوز هیچ جانور جادویی جالبی پیدا نکردیم . ادامه بده باب !
علف ها زرد و بلند تر از پیش شده بودند . درخت های انبوه تر شده بودند و درخت های کاج سربه فلک کشیده هم به جمع سایر درخت ها اضافه شدند . جنگل کمی وحشتناک شده بود ، گاهی احساس می کردند کسی آن ها را زیر نظر گرفته است .
- فکر کنم یه صدایی شنیدم آلفرد ! از پشت این بوته ها .
آلفرد بی صدا به او نزدیک شد . هر دو به سمت بوته ها رفتند و آهسته آنها را کنار زدند ؛ اژدهایی کوچک ، که قدش به نیم متر هم نمی رسید و فلس های سیاه و ناصاف داشت پشت بوته ها خوابیده بود . آنا کمی وحشت کرد ، اما توانست خود را کنترل کند .
- فکر کنم از نژاد سیاه هیبرایدی * باشه . به برجستگی های تیز و برنده که پشت بدنش قرار گرفته نگاه کن !
- همینطور به بالهای خفاش مانندش و یک زایده میخ مانند پیکانی شکلش در انتهای دمش ...
آلفرد حرفش را ناقص گذاشت . گویی اژدها داشت بیدار می شد ، زیرا مقداری دود از دهان نیمه بازش خارج شد . آلفرد در ذهنش به دنبال دلیلی برای تنها ماندن این حیوان می گشت ، زیرا این نوع اژدها معمولا در کنار هم نوع هایش زندگی می کند .
- آلفرد این اژدها هنوز بچه هست چون قد بزرگش به نه متر می رسه . فکر کنم این کوچولومون از گوشت گوزن خیلی خوشش بیاد ، باید گرسنش باشه !
- آره ! احتمالا از خونوادش جدا افتاده .
این بار واقعا اژدها بیدار شده بود ، ترس در چشمان ارغوانی رنگش معلوم بود ،برای تهدید آن ها دندان های سفیدش را به نمایش گذاشت . خواست تا بال هایش را تکان دهد اما دوباره روی زمین افتاد .
آنا که هم ترسیده بود و هم برایش ناراحت بود گفت :
-آروم باش کوچولو ! ما باهات کاری نداریم . آلفرد یه چیزی ظاهر کن بدیم بخوره !
آلفرد یک تکه گوشت گوزن از تکه گوشت های مختلفی که فکر می کرد در این سفر نیازشان می شود ظاهر کرد . گوشت تازه و خام را در دستانش گرفت ؛ به چشم های اژدها خیره شد و سعی کرد کاری نکند که باعث عدم اطمینان او به خودش شود . کم کم به او نزدیک شد ، اژدها چاره ای جزء اعتماد کردن نداشت و با دیدن گوشت گویی رام شده بود . آلفرد گوشت را جلوی جانور انداخت و دوباره از او دور شد . اژدها با کمی آتش ، گوشت را تا حدی سرخ کرد و سپس شروع به خوردن آن کرد .
- باید مسئولین وزارت رو خبر کنیم بیان این رو ببرن به هیبراید کنار خانوادش !
- باشه و بهتره بریم دیگه ، حالا موضوع خوبی برای گزارش دادن داریم . فقط یه عکس ازش بگیر .
آلفرد و آنا پس از گرفتن عکس , که کمی باعث آزار اژدها شده بود ، به طرف بیرون از جنگل آپارات کردند .
* = برای اطلاع بیشتر به کتاب جانوران شگفت انگیز و زیستگاه آنان مراجعه شود .
تکلیف 2 )
- آخخخخخخخخخخخخخخخخخخ . چی کار می کنی خوکسان * احمق ؟!
آلفرد در حالی که سعی می کرد طنابی را به دور گردن خوکسان بیاندازد ، جفت پایی از خوکسان خورد ، این را به او گفت .
او باید خوکسان را تا آخر امروز رام می کرد . خوکسان ، که مانند بچه خوکی است که دچار سوء تغذیه شده باشد ، با پاهای دراز ، دم پهن و کوتاه و چشم های سیاه تنگ در وسط طویله ایستاده بود و سعی می کرد تا مانع کار او شود .
آنا تازه وارد طویله شده بود و کار کردن آلفرد را نگاه می کرد . آلفرد هنوز متوجه حضور او نشده بود .
- من کارم رو تموم کردم ! اگر می خوای کمکت کنم .
حضورش باعث دلگرمی او شد ، از ته دل دوست داشت آنا کنارش باشد ؛ از این رو گفت :
- خوشحالم می شم !
آنا چهار پایه ای برای خود ظاهر کرد و نزدیک خوکسان روی آن نشست .
- آلفرد این رو این طور ناشیانه نبند دور گردنش ! ممکنه جفت پا توی دهنت بزنه .
- جفت پا توی دهنم بزنه ؟
- آره ، حیوان ها برای دفاع خودشون بوسیله دو پای عقبیش به کسی که اون رو اذیت کرده ، مثلا می خواد نعلش کنه یا طناب دور گردنش ببنده و حتی حیون های دیگه ، یه جفتک محکم بزنه . اگر چه گاهی اهلی می شن ولی بازم این عادتشون رو کنار نمی ذارن . این رو دانشجو های دامپزشکی ماگل هم می دونن .
آلفرد که همیشه اطلاعات او را تحسین می کرد ، ابروهایش را به نشانه تعجب بالا برد . آنا دستش را برای آرام کردن حیوان روی گردن حیوان گذاشت ، خوکسان که دست آنا را روی بدنش احساس می کرد ، آرام تر شد .
- یعنی جفت پاهاشون انقدر محکمه که باید ححواسمون رو کاملا جمع کنیم ؟
- آره ! امتحانش که ضرر نداره . فقط یه چند روزی توی سنت مانگو بستری یشی بعدش . تازه بعضی حیوون کف پاهاشون یه نیش های سمی کوچیک دارن که هنگامی که جقت پا تو دهن می زنن ، هم زمان نیش هم می زنند .
آلفرد دیگر طناب را دور گردن خوکسان بسته بود و تکه گوشتی را جلوی او می گذاشت گفت :
- جالبه ، خب کار منم تموم شد ؛ ممنون از کمکت . حالا بهتر بریم یه هوایی بخوریم .
صبح ، روشن و آفتابی از راه رسید ؛ هوا پاکیزه بود و روشنایی در آسمانی که باران آن را شسته بود ، رنگ باخته و شفاف می نمود . جنگل مهربان تر از پیش به نظر می رسید ؛ حتی درخت های پیر ، جوانتر به چشم می آمدند . خوشحال بود که صبح به کاوش در جنگل می پردازند ، جستجو در جنگل بصورت دو نفری یکی از واحد های درس جانورشناسی بود . آلفرد به همراه یکی از بهترین دوستانش ، آنا که از دوران مدرسه با او همکلاسی بود ، به جستجو می رفت . آن ها باید به جنگل می رفتند تا روی یک حیوان جادویی بصورت عملی تحقیق کنند .
آلفرد چند ساعت زود تر به کناره ی جنگل آمده بود و کتابی که حروف طلایی روی آن نام « جانوران جادویی در جنگل های پیر » نوشته بودند ، را می خواند . می خواست مثل همیشه بهترین باشد . رفته رفته دیگران هم ظاهر می شدند .
خورشید اکنون کاملا بالا آمده بود و از لابلای شاخه های نیمه لخت درختان به پایین می تابید و فضای بی درخت را با لکه های درخشان نور ، روشن می کرد . ناگهان در کنار او آنا ظاهر شد ، موهای قهوه ای اش را روی سرش جمع کرده بود و بلوز شلوار آبی رنگی به تن کرده بود .
- سلام آنا ، حالت که خوبه ؟ آماده ای حرکت کنیم ؟
- مرسی آلفرد . آره بهتره بریم دیگه ممکنه از سایرین عقب بیفتیم .
سپس به چند جفت که داشتند وارد جنگل می شدند ، اشاره کرد .
کوله پشتی هایشان را روی کمر هایشان محکم کردند و راه افتادند . مدتی مسیر مستقیمی در پیش گرفتند چرا که حرکت در آن بسیار آسان تر بود ، اما با احتیاط پیش می رفتند . وقتی به بیشه های تاریک رسیدند و جاده هموارتر و پهن تر شد ، نگرانی آنان افزایش یافت . ناگهان وقتی از حلقه ی درختان صنوبر بیرون آمدند ، جاده از شیبی تند پایین رفت و در نزدیکی یال صخره ای تپه ای ، تند به سمت چپ پیچید .
- خوب نیست یه کمی استراحت کنیم ؟
- آنا یکی دو ساعت نیست که داریم می ریم و هنوز هیچ جانور جادویی جالبی پیدا نکردیم . ادامه بده باب !
علف ها زرد و بلند تر از پیش شده بودند . درخت های انبوه تر شده بودند و درخت های کاج سربه فلک کشیده هم به جمع سایر درخت ها اضافه شدند . جنگل کمی وحشتناک شده بود ، گاهی احساس می کردند کسی آن ها را زیر نظر گرفته است .
- فکر کنم یه صدایی شنیدم آلفرد ! از پشت این بوته ها .
آلفرد بی صدا به او نزدیک شد . هر دو به سمت بوته ها رفتند و آهسته آنها را کنار زدند ؛ اژدهایی کوچک ، که قدش به نیم متر هم نمی رسید و فلس های سیاه و ناصاف داشت پشت بوته ها خوابیده بود . آنا کمی وحشت کرد ، اما توانست خود را کنترل کند .
- فکر کنم از نژاد سیاه هیبرایدی * باشه . به برجستگی های تیز و برنده که پشت بدنش قرار گرفته نگاه کن !
- همینطور به بالهای خفاش مانندش و یک زایده میخ مانند پیکانی شکلش در انتهای دمش ...
آلفرد حرفش را ناقص گذاشت . گویی اژدها داشت بیدار می شد ، زیرا مقداری دود از دهان نیمه بازش خارج شد . آلفرد در ذهنش به دنبال دلیلی برای تنها ماندن این حیوان می گشت ، زیرا این نوع اژدها معمولا در کنار هم نوع هایش زندگی می کند .
- آلفرد این اژدها هنوز بچه هست چون قد بزرگش به نه متر می رسه . فکر کنم این کوچولومون از گوشت گوزن خیلی خوشش بیاد ، باید گرسنش باشه !
- آره ! احتمالا از خونوادش جدا افتاده .
این بار واقعا اژدها بیدار شده بود ، ترس در چشمان ارغوانی رنگش معلوم بود ،برای تهدید آن ها دندان های سفیدش را به نمایش گذاشت . خواست تا بال هایش را تکان دهد اما دوباره روی زمین افتاد .
آنا که هم ترسیده بود و هم برایش ناراحت بود گفت :
-آروم باش کوچولو ! ما باهات کاری نداریم . آلفرد یه چیزی ظاهر کن بدیم بخوره !
آلفرد یک تکه گوشت گوزن از تکه گوشت های مختلفی که فکر می کرد در این سفر نیازشان می شود ظاهر کرد . گوشت تازه و خام را در دستانش گرفت ؛ به چشم های اژدها خیره شد و سعی کرد کاری نکند که باعث عدم اطمینان او به خودش شود . کم کم به او نزدیک شد ، اژدها چاره ای جزء اعتماد کردن نداشت و با دیدن گوشت گویی رام شده بود . آلفرد گوشت را جلوی جانور انداخت و دوباره از او دور شد . اژدها با کمی آتش ، گوشت را تا حدی سرخ کرد و سپس شروع به خوردن آن کرد .
- باید مسئولین وزارت رو خبر کنیم بیان این رو ببرن به هیبراید کنار خانوادش !
- باشه و بهتره بریم دیگه ، حالا موضوع خوبی برای گزارش دادن داریم . فقط یه عکس ازش بگیر .
آلفرد و آنا پس از گرفتن عکس , که کمی باعث آزار اژدها شده بود ، به طرف بیرون از جنگل آپارات کردند .
* = برای اطلاع بیشتر به کتاب جانوران شگفت انگیز و زیستگاه آنان مراجعه شود .
تکلیف 2 )
- آخخخخخخخخخخخخخخخخخخ . چی کار می کنی خوکسان * احمق ؟!
آلفرد در حالی که سعی می کرد طنابی را به دور گردن خوکسان بیاندازد ، جفت پایی از خوکسان خورد ، این را به او گفت .
او باید خوکسان را تا آخر امروز رام می کرد . خوکسان ، که مانند بچه خوکی است که دچار سوء تغذیه شده باشد ، با پاهای دراز ، دم پهن و کوتاه و چشم های سیاه تنگ در وسط طویله ایستاده بود و سعی می کرد تا مانع کار او شود .
آنا تازه وارد طویله شده بود و کار کردن آلفرد را نگاه می کرد . آلفرد هنوز متوجه حضور او نشده بود .
- من کارم رو تموم کردم ! اگر می خوای کمکت کنم .
حضورش باعث دلگرمی او شد ، از ته دل دوست داشت آنا کنارش باشد ؛ از این رو گفت :
- خوشحالم می شم !
آنا چهار پایه ای برای خود ظاهر کرد و نزدیک خوکسان روی آن نشست .
- آلفرد این رو این طور ناشیانه نبند دور گردنش ! ممکنه جفت پا توی دهنت بزنه .
- جفت پا توی دهنم بزنه ؟
- آره ، حیوان ها برای دفاع خودشون بوسیله دو پای عقبیش به کسی که اون رو اذیت کرده ، مثلا می خواد نعلش کنه یا طناب دور گردنش ببنده و حتی حیون های دیگه ، یه جفتک محکم بزنه . اگر چه گاهی اهلی می شن ولی بازم این عادتشون رو کنار نمی ذارن . این رو دانشجو های دامپزشکی ماگل هم می دونن .
آلفرد که همیشه اطلاعات او را تحسین می کرد ، ابروهایش را به نشانه تعجب بالا برد . آنا دستش را برای آرام کردن حیوان روی گردن حیوان گذاشت ، خوکسان که دست آنا را روی بدنش احساس می کرد ، آرام تر شد .
- یعنی جفت پاهاشون انقدر محکمه که باید ححواسمون رو کاملا جمع کنیم ؟
- آره ! امتحانش که ضرر نداره . فقط یه چند روزی توی سنت مانگو بستری یشی بعدش . تازه بعضی حیوون کف پاهاشون یه نیش های سمی کوچیک دارن که هنگامی که جقت پا تو دهن می زنن ، هم زمان نیش هم می زنند .
آلفرد دیگر طناب را دور گردن خوکسان بسته بود و تکه گوشتی را جلوی او می گذاشت گفت :
- جالبه ، خب کار منم تموم شد ؛ ممنون از کمکت . حالا بهتر بریم یه هوایی بخوریم .
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!


) .
(دانکی = خر
)

). اما نمي توانست از اين موضوع صرف نظر كند كه هواپيما در حال سقوط نيست!
) به تد نشان مي داد به وي نزديك مي شد. خوشبختانه به دليل جثه بزرگش بال ها و سرش به سقف هواپيما گير مي كرد و نمي توانست به راحتي حركت كند.كار تد تا چند لحظه ديگر تمام مي شد.هر چيزي كه دم دستش مي رسيد به طرف وي پرتاب مي كرد.مثل دست و پاهاي قطع شده، سر قطع شده هم سفرش، تكه صندلي هاي شكسته شده و ديگر هيچ...





به هر حال ، من تحقیقمو انجام دادم .

ولی من فکر می کنم برای اولین دیدار این پیراهن قرمزه با اون گردنبند قلبیم بهتر باشه


