Re: دفتر فرماندهی کاراگاهان!
فعلا ، مرگخواران را در راه پارک و در جستجوی مکانی فاقد از « شنود » رها می کنیم و به وزات سحر و جادو گام می نهیم ! ( اهم ... اهم ... )
دفتر فرماندهی کاراگاهان !
وزارت سحر و جادو ، در فقدان وزیر کاملا بی سر و سامان است . فرمانده ای برای کاراگاهان تعیین نشده است و هر روز ، یک نفر با ادعای ریاست بر دیگران ، روی صندلی فرماندۀ کاراگاهان لم می دهد و پاهایش را روی میز می کوبد ، پیپ ماگلی بر گوشه لب می گذارد و دستور می دهد . امروز نوبت کینگزلی ست تا رئیس باشد .
( انگاری مستخدمای وزارت یا ممد اسمشونه یا جاسم ! نیست ؟
)
ممد شماره 1 که سینی چای در دست گرفته بود و به طرف دفتر فرماندۀ کاراگاهان می رفت ، سر راهش به بورد داخل سالن نگاهی انداخت تا نوبت ریاست را بشناسد :
- هین ، کینگزلی شکلبولت . عاشق شیرکاکائو یَه . چایی نُمُخورَه !
دوباره به آبدارخانه برگشت .
ممد شماره 2 که مسئولیت جاروکشی دفتر اختصاصی فرماندهی را بر عهده داشت ، به هکذا :
- هووووو ، ای دَفَه نوبت کینگیلیَه ؟ آی حال مِدَه جارو بوکوفم رو میز ِ ای ! چشاش مِزِنَه بیرون به غایَت ِ نلبکی ! ( ترجمه : نعلبکی
)
ممد شماره 3 با یک فقره چادر گل گلی که به کمر بسته بود در سِمَت فالگیر دفتر فرمانده ، روبروی میز شکلبولت روی زمین چند روزنامه پهن کرده بود . تعدادی ورق ، یک نعلبکی مخصوص احضار ارواح ( ) ، یک قوری قهوه و تعدادی کاغذ مملو از خطوط کج و معوج داشت :
- هوی پسر جان ! بختَت بلندَه . امروز روز قلنبَه ایَه بِرَت . یَه نَفَر میه اینجه دیدار . یاریش کنی برَه همیشَه رییست موکونَه ! ریختش به رنگ تویَه . یَه نقاب دِرَه دو تا سولاخ جا چشاش و یَه سولاخ دِماغ و یَه سولاخ دهن . بش نِه نِگی که بیچاره مِری ! ( بیچاره مری باود منظورش نبود ! یعنی : بیچاره میشی
)
کینگزلی که به شدت تحت تاثیر قرار گرفته بود (
) به حرفهای ممد شمارۀ 3 گوش می کرد . معاون کلانتر ( ببخشید ) معاون فرمانده وارد شد . با پایش بند و بساط ممد شماره 3 را کناری زد و اعلام کرد :
- فرمانده ! جناب بلیز زابینی ، کفیل وزارت سحر و جادو در غیاب وزیر منتخب ، دارن میان پایین تا با شما ملاقات کنن .
کینگزلی نگاهی سرشار از حیرت به ممد شماره 3 و معاون فرمانده انداخت و به فکر فرو رفت :
- یعنی ممکنه این همون پیش بینی ای باشه که ممد شماره 3 برام کرده ؟
دفتر فرماندهی کاراگاهان !
وزارت سحر و جادو ، در فقدان وزیر کاملا بی سر و سامان است . فرمانده ای برای کاراگاهان تعیین نشده است و هر روز ، یک نفر با ادعای ریاست بر دیگران ، روی صندلی فرماندۀ کاراگاهان لم می دهد و پاهایش را روی میز می کوبد ، پیپ ماگلی بر گوشه لب می گذارد و دستور می دهد . امروز نوبت کینگزلی ست تا رئیس باشد .
( انگاری مستخدمای وزارت یا ممد اسمشونه یا جاسم ! نیست ؟
)ممد شماره 1 که سینی چای در دست گرفته بود و به طرف دفتر فرماندۀ کاراگاهان می رفت ، سر راهش به بورد داخل سالن نگاهی انداخت تا نوبت ریاست را بشناسد :
- هین ، کینگزلی شکلبولت . عاشق شیرکاکائو یَه . چایی نُمُخورَه !
دوباره به آبدارخانه برگشت .
ممد شماره 2 که مسئولیت جاروکشی دفتر اختصاصی فرماندهی را بر عهده داشت ، به هکذا :
- هووووو ، ای دَفَه نوبت کینگیلیَه ؟ آی حال مِدَه جارو بوکوفم رو میز ِ ای ! چشاش مِزِنَه بیرون به غایَت ِ نلبکی ! ( ترجمه : نعلبکی
)ممد شماره 3 با یک فقره چادر گل گلی که به کمر بسته بود در سِمَت فالگیر دفتر فرمانده ، روبروی میز شکلبولت روی زمین چند روزنامه پهن کرده بود . تعدادی ورق ، یک نعلبکی مخصوص احضار ارواح (
) ، یک قوری قهوه و تعدادی کاغذ مملو از خطوط کج و معوج داشت :- هوی پسر جان ! بختَت بلندَه . امروز روز قلنبَه ایَه بِرَت . یَه نَفَر میه اینجه دیدار . یاریش کنی برَه همیشَه رییست موکونَه ! ریختش به رنگ تویَه . یَه نقاب دِرَه دو تا سولاخ جا چشاش و یَه سولاخ دِماغ و یَه سولاخ دهن . بش نِه نِگی که بیچاره مِری ! ( بیچاره مری باود منظورش نبود ! یعنی : بیچاره میشی
)کینگزلی که به شدت تحت تاثیر قرار گرفته بود (
) به حرفهای ممد شمارۀ 3 گوش می کرد . معاون کلانتر ( ببخشید ) معاون فرمانده وارد شد . با پایش بند و بساط ممد شماره 3 را کناری زد و اعلام کرد :- فرمانده ! جناب بلیز زابینی ، کفیل وزارت سحر و جادو در غیاب وزیر منتخب ، دارن میان پایین تا با شما ملاقات کنن .
کینگزلی نگاهی سرشار از حیرت به ممد شماره 3 و معاون فرمانده انداخت و به فکر فرو رفت :
- یعنی ممکنه این همون پیش بینی ای باشه که ممد شماره 3 برام کرده ؟
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
بعدا در موردش حرف می زنیم.اینجا نه! 
Rainy Man)
آی کیو!
از اتاق شماره ي 25 ، طبقه ي سوانح مياد بيرون . و درحالي كه كلاه وزارت رو تا چونه پايين كشيده تا شناسايي نشه(
نزديك بود سكته كنم... وااااي اگه اون پرنسس روياهام اين شكلـ... 
... هي تو چي داري ميكني تو؟
که چرا یک دسته ی گل داره صحبت میکنه ... گیلدی در میان صحبت های دسته گل دستشو میکنه توی جیبش و یک کبریت در میاره و میزنه زیر دسته گل ... 
به کینگزلی و گیلدی نگاه میکنه و میگه:
! 
چرا همش من ضایعم؟ الــــو؟ بفرماین! چی؟ قربان یکم آروم تر... کجا؟ خوابگاه مدیران؟ نه ؟ آره؟ منوی مدیریت؟ بسیار خوب ما خودمون رو خیلی زود می رسونیم!
