معجون در حال آماده‌سازی است

...اي بابا عجب كنه ايه،كروشيو،ول كن بوقي دست منو.ئهه!
مورگان:نه آقاجون،هوم؟نه يعني ارباب جون بذارين دستتون رو ببوسم.آخخخخ جيغغغغ خواهش ميكنم...فقط يه بوس!
لرد به صورت همزمان از كروشيو و دست و پا براي دور كردن مورگان استفاده ميكرد و نجيني هم در نقش زنجير چرخ كاميون اقدام به كشيدن مورگان ميكرد.
مورگان:نه ارباب امكان نداره.بايد دستتون رو ببوسم.
لرد كه حسابي قاطي كرده بود نيرو هاي سالازاريش رو جمع كرد و با ضربه اي محكم مورگان رو به گوشه اتاق پرتاب كرد!

مورگان پس از طي مسافت زيادي(اشاره به عريض و دلباز بودن اتاق لرد!)به ديوار برخورد كرد و با سر و صداي زيادي متوقف شد!
لرد با عصبانيت بلند شد و چوب جادويش را به سمت مورگان گرفت و گفت:كروشيو...اين ارزشي بازي ها چي بود؟هان؟اعتراف كن...صبر كن ببينم چرا كروشيو نيومد سمتت؟اه لعنتي اين ديگه چيه.
لرد سريعا سوزن خياطي رو كه توي دستش گرفته بود به كناري پرت ميكنه و بعد از دراوردن چوب دستيش براي جبران كار دوتا كروشيو به سمت مورگان ميفرسته!
مورگان:اوخ ارباب چرا ميزني.من فقط داشتم مراتب احترام گذاري رو...

لرد قيافه عصباني به خودش ميگيره و مروگان سريع ساكت ميشه.لرد در حالي كه به سمت نجيني برميگرده به مورگان ميگه:سريعا از اتاق برو بيرون تا بوقت نكردم.
لرد رداش رو مرتب ميكنه و دوباره مشغول دوخت و دوز ميشه كه متوجه چيزي ميشه.
دست راستش رو به روي دست چپش ميكشه و ميگه:اه اين دست من چرا خيسه؟
مورگان با حالت :دي گفت:ارباب ديدين بالاخره دستتون رو بوسيدم؟

در جمع مرگخواران همه از سكوت به وجود آمده تعجب كرده بودن و آماده شده بودن كه مراسم ترحيم مورگان رو اجرا كنن كه صداي بومب خفني همه رو از جا پروند.بعد از صداي بومب اول صداي سوتي مثل سوت خمپاره بگوش رسيد و لحظه اي بعد مورگان به وسط جمع پرتاب شد!
بلا يقه مورگان را گرفت و گفت:ببينم بوقي اين همه مدت تو اتاق لرد چيكار ميكردي؟زود باش بگو ببينم اندازه رو گرفتي يا نه؟
مورگان كه چشم هاش شديدا آلبالو گيلاس ميچيد از روي زمين بلند شد ولي به خاطر نداشتن عدم تعادل با مغز سمت ديوار رفت و قبل از اينكه بيهوش بشه گفت:آ...آره!

همه به سمت مورگان حمله كردند ولي قبل از اينكه به مورگان برسن مورگان به ديوار خورده بود و كف زمين ولو شده بود.نارسيسا در حالي كه دستش را دور بازي لوسيوس حلقه كرده بود گفت:بايد مورگان رو بهوش بياريم.فقط در اين حد كه اندازه رو بگه.بقيه اش مهم نيست.بعدش مرد هم مرد!
بلا به بقيه اشاره كرد و لحظه اي بعد ملت مرگخوار مورگان را مثل سكانس آخر فيلم گلادياتور روي دست بلند كرده بودن و به سمت آشپزخانه ميبردن!

بلا باعصبانيت به حركات عاشقانه نارسيسا و لوسيوس نگاه كرد.
-آخه اينجا جاي اين كاراست؟حالا دور كمر لرد چقدر بود

نارسيسا همچنان به چشمان لوسيوس خيره شده بود.
-55 متر...55 ميليميتر...چيز يعني 55 سانتي متر

بلامتر را از روي زمين برداشت و حلقه اي به طول 55 سانتي متر درست كرد و محو تماشاي آن شد.
-؟55كم نيست؟دور كمر من شصته.بميرم.سرورم..چقدر لاغره

-خوب حالا نوبت منه ديگه نه؟
بلا با شنيدن صداي مورگان تازه متوجه حضورش شد.
-آره بايد بري قد آستينشو بگيري.حواستو جمع كن درست اندازه بگير.مترو ميخواي؟

مورگان درحاليكه از اتاق خارج ميشد جواب داد:
-نه...متوجه ميشه.كافيه وقتي دستشو ميبوسم با طول دست خودم اندازشو بگيرم.


تق تق تق

-بيا تو

مورگان در اتاق را باز كرد و وارد شد.
-سرورم ميخواستم بگم اگه دستوري براي اين خادم وفادارتون ندارين مراسم دستبوسي شبانه رو انجام بديم.

لرد سياه بدون اينكه سرش را بلند كند سرگرم دوختن درزهاي رداي كهنه اش بود.
-هوم؟ما همچين مراسمي داشتيم؟لازم نيست.امشب خسته هستم.برو بخواب.غذاي نجيني فراموش نشه.

مورگان بدون توجه به دستور لرد وارد اتاق شد.
-پس سرورم اجازه بدين قبل از تختخوابتونو براي خواب آماده كنم و بعد از اين كار دستتونو ببوسم كه با آرامش بخوابين.

لرد با حالت تهديد آميزي به مورگان اشاره كرد كه از اتاق خارج بشود.
-گفتم لازم نكرده.برو بيرون بذار به كارم برسم.

مورگان با نااميدي از اتاق خارج شد.ولي مجددا سرش راداخل اتاق كرد.
-ارباب پس بدين رداتونو من بدوزم.حيف دستاي ظريف شما...آخي..بذارين ببوسمشون.

لرد سياه دستش را عقب كشيد.
-بابا برو پي كارت.گفتم نميخوام دستمو ببوسي.

-ارباب شما عصباني شدين.يه افسانه قديمي هست كه ميگه هر كي قبل از خواب عصباني بشه ممكنه شب تو خواب مرگ به سراغش بياد.تنها راه حلشم اينه كه نزديكترين فردي كه پيششه دستشو ببوسه.

لرد سياه دستش را جلوي نجيني كه به دور گردنش حلقه زده بود گرفت و نجيني با اشتياق دست ارباب را بوسيد و زبان دو شاخه اش را براي مورگان در آورد.
مورگان به نجيني خيره شد.ناگهان پريد و با تمام قدرت دست لرد را گرفت.
فرياد كروشيوي ارباب و جيغهاي دردناك مورگان همه مرگخواران را از خواب بيدار كرد.حرفهاي نامفهموم مورگان از لابلاي جيغ و دادش به گوش ميرسيد.

-نه...ارباب...عمرا نميشه.بايد بذارين دستتونو ببوسم.آآآآآآخ....بايد دستتونو ببوسم...

بارتی :بقل بقل

لرد در حالی که ردایش را از چنگال بارتی بیرون می کشید با خونسردی نگاهش کرد وبا صدای محکم و سردی گفت
_برو بگیر بخواب بچه وگرنه سر و کارت با خاله بدته

بارتی که خیالش از طرف بلاتریکس راحت بود سرش را تکان داد و تمام وزنش را روی ردای پاره شده و سوراخ و مفلوک لرد انداخت و جیغ ویغ کنان در حالی که اشک می ریخت گفت
_بابایی خیلی بدی..اگه مامان داشتم این جوری نمیشد
لرد :کروشیو....د ول کن ردامو ..پیتر سال ها برای درست کردنش کروشیو خورده ول کن بچه بلا بلا بیا بارتی رو ببر روده اسپ بنداز تو غذاش!

بارتی همچنان از ردای لرد اویزان شده بود که ناگهان ردا پاره شد و روی زمین افتاد و لرد برهنه با یک زیر شلواری در مقابل چشمانش ایستاد
بارتی با چاپلوسی جلو امد و چشمان درشت و پر اشکش را به لرد دوخت و با بغض گفت :
_بابایی اگه نذارین بقل کنم جیش بوس بگم میرم به همه می گم شما ..هوووووو!

لرد که سرخ شده بود به عکس خانوادگیشان که روی دیوار خودنمایی می کرد نگاه کرد ،مادرش مارولو و مورفین در سواحل زیبای هاوایی مشغول پوشک کردن او بودند و پوشک سالازار کوچولو ازارش می داد ،یاد گریه هایش افتاد که چقدر خجالت می کشید و بعد هول هولکی گفت

_بیا بیا بغل بابا بارتی ،من همیشه تورو بیشتر از اون یکی ها دوست داشتم همیشه فکر می کردم که تو از همشون بهتری باهوش تری ماموریت هارو بهتر انجام میدی،بارتی پسر عزیزم من همیشه از چهره ی زیبای تو بهره می بردم..خب فقط یک چیزی ..می دونی که؟

بارتی با خوشحالی به طرف لرد دوید و بغلش کرد و در حالی که شرارت از چشمانش می بارید از در بیرون رفت و با جیغ ویغ گفت :جیش بوس لالا
سپس در حالی که به طرف در می دوید روی لگوهایش سر خورد و با سر روی زمین افتاد

یک ساعت بعد سالن اجتماعات مرگخواران ساعت 2 نیمه شب :

بارتی :بذارین بهتون بگم!بابام یک وضعی داشت که نگو..با زیر شلواری واستاده بود همین که وارد اتاقش شدم دیدم لرد با زیر شلواری واستاده! من کوشولوئم..تحملش برام سخته خاله ئی
سپس به اغوش نارسیسا رفت و نارسیسا موهای شپش ورداشته اش را نوازش کرد که بلا با عصبانیت جلو امد و دست بارتی را کشید و به طرف زیرزمین برد
_ دو شب همینجا می خوابی..از فردا غذا جنازه محفلی داری ..نه اول به تسترال های عزیز لرد می دم هرچی موند می دم بهت یادت باشه دیگه از این حرفا نزنی اهان راستی دور کمر لرد چقدر بود؟
بارتی _ عمرا بگم به تو خاله بده من فقط در گوش اون می گم

و به نارسیسا اشاره کرد و سپس در گوشش چیزی را زمزمه کرد .بلا با عصبانیت دستش را کشید وبه زیرزمین برد سپس برگشت و به نارسیسا نگاه کرد که با خونسردی لوسیوس را نوازش می کرد !

بلیز : اه ... چقدر حرف زدی نارسیسا ! (اشاره به پست پر دیالوگ قبلی ) ... برای اندازه گرفتن آستینش کافیه یکی دست لرد رو ببوسه !

مورگان : برا اینکار خودم داوطلب می‌شم ! دلیل هم لازم نداره ، ارباب همیشه مشتاق اینجور حرکتاست .
.
.
.

بلا در حالی که بقیه مرگخوارا را نگاه میکرد که هر کدام ایده‌ی مد نظر خود را برای اندازه‌های لرد ارائه میکردند ،تجسمی از ردایی را که قرار بود برای اربابش بدوزد را در ذهنش متصور می‌شد . تا آنکه با صدای نارسیسا از افکار خود خارج شد .

نارسیسا : قبوله بلا ؟ ... آره ؟
بلا : هان ... چی ؟ چی قبوله ؟
نارسیسا :اینکه به بهانه دیدن کله‌ی لرد قدش رو اندازه بگیری؟
بلا: دیدن کله ؟
نارسیسا : آره دیگه میتونی بهش بگی اینبار تو جلادهندشو میزنی !
بلا: مگه لرد جلا ...
بلیز : پس فکر کردی این براقی رو از کجا میاره ؟ ... خیلی دیگه لفتش دادین ، پس بارتی تو کمرش ، مورگان تو آستینش ، بلا تو هم قدش رو میگیری ،سیسی دوختنشم با تو . از شب شروع میکنیم ...

همان شب اتاق لرد !

ساعت سه نصفه شب بود و بارتی تا کنون راهی برای بوس کردن لرد و در آغوش او قرار گرفتن پیدا نکرده بود . چشمهایش خمار و لب و لوچه اش آویزان بود . دیگر تحمل حتی ثانیه‌ای بیداری را نداشت ،می‌دانست که چشمهای دیگر مرگخواران از بیرون در او را زیر نظر دارند ، پس تصمیم خود را گرفت و سریع بلند شده و با همان حال و وضع به طرف لرد رفت .

لرد : چته بارتی ؟ ... چرا اینجوری شدی؟ چشات رو چرا اینطوری کردی ؟
بارتی : بابایی ... بابایی ... بیا بقلم .
لرد : چی ؟ ... بقلت ؟ لوسیوسم سیسی رو تو این وضعیت بقل نمیکنه ... هوووووی ...هووووی برو کنار ببینم .
بارتی : من ... بقل ...

_ بليز بايد يه كاري بكنه كه بيفته تو بغل ولدي ، تا دور كمرشو بگيره ! بليز ؟ بليز ؟ ... گوش ميكني ؟

بلیز : بلا یعنی تو واقعا تحمل می کنی من بیفتم بغل لرد سیاه ؟ مرگخوارا باورتون میشه که بلا منو هل بده تو بغل لرد ؟

ملت مرگخوار دم گرفتند : نه نمیشه ! نه نمیشه ! جز بلا پیش لرد سیاه ، هیشکی رمانتیک نمیشه !

بارتی ، با بی حوصلگی چشماشو دور حدقه گردوند و گفت : دور کمر بابایی منو هیشکی نمدونه جز خودم . من هرشب ماچ لالا بهش میدم و بغلش می کنم .

نارسیسا خندید : آره جون خودت ، ماچ لالا بهش میدی !!! دیدم یواشکی دستتو می کنی تو ردای لرد و از جیب رداش پول می دزدی !

بارتی با نگرانی به دور و برش نگاهی انداخت : خاله سیسی ، تو رو جون لوسی جونت لوم ندی ها ! بابام ، بابامو درمیاره !

خنده نارسیسا بلند تر شد : آخ که چقدر جون لوسی جونم برام مهمه ! باشه گلم ، یه این دفه لو نمی دمت . به شرطی که به دراکو یاد بدی چطوری این کارو می کنی !

بلاتریکس مشکوکیوس به نارسیسا نگاه کرد : تو هم می خوای لرد رو بغل کنی از جیبش پول بدزدی ؟

نارسیسا سرخ و سیاه شد : اوا خاک عالم ... من به لرد چی کار دارم ؟ من لوسی جونم تو نظرم بود ! بعدشم من نمی خوام یاد بگیرم که ! گفتم به دراکو یاد بده . می تونه به وضع اقتصادیم کمک کنه بچه م ...

مورگان دوباره ذهن همه رو متوجه موضوع اصلی کرد : بالاخره کی می خواد اندازه لرد رو بگیره ؟

بارتی : باو ... من که گفتم ، دور کمرش با من !

بلاتریکس مشکل بعدی رو گذاشت کف دستشون : خوب ، قد آستین ردا ، همینطورم بلندی ردا رو باید اندازه بگیریم . اینو که دیگه بارتی کوشولو نمی تونه بهمون بگه !

_ به همين سادگيا نيست.كلي كار داريم.اولين كار سختترينشونه.بايد اندازه لردو بگيريم.

ملت مرگخوار:


لحظاتي بعد...

بارتي داره با لوگو(!) هايي كه از اسپ كش رفته( فضولي بدوني چجوري؟؟) يك هديه براي ارباب ميسازه!

_ اينم يه دونه ديگه... خاله خوبه؟ خاله خوبه؟ ميدوني شبيه چي شده؟

سيسي با يك سري تفكرات بيش از اندازه، به اين و اون نگاه ميكنه تا بلكه يكي يه كمكي بكنه! چراكه اصلا معلوم نبود چه شي يا مكانيه!

_ هم خاله جون... اين يه ... كندو عسله؟

بارتي:

_ نه خب... چيزه... اين خود زنبور عسله؟!

بارتي:

در اين لحظه بلا از جاش بلند ميشه و با يك حركت ما فوق آنتحاريك، كل ساخته ي بارتي رو به فنا مي سپره!

ملت خواننده به حالت شعار: چجوري؟ چجوري؟!!

صحنه اسلوموشن:

چشمان بلا مي درخشند، گوئي فكري به ذهنش خطور كرده! او با خوشحالي به بالا مي پرد و به حالت چو چانگي(!) روي لوگو! ي بارتي فرود مي آيد و به اين گونه به دوربين خيره ميشود!:

ملت:!!!!!!


بلا بشكن خبيثانه اي ميزنه و ميگه:

_ بليز بايد يه كاري بكنه كه بيفته تو بغل ولدي، تا دور كمرشو بگيره! بليز؟ بليز؟ ... گوش ميكني؟

بليز:

---

پر شكلك ترين پست عمرم!

سوژه جديد:

جنب و جوش عجيبي در خانه ريدل به چشم ميخورد.مرگخواران با شور و شوقي بي مانند به اين طرف و آنطرف حركت ميكردند.تنها كسي كه مثل هميشه بي احساس و بي تفاوت به نظر ميرسيد لرد سياه بود كه از رفتار عجيب مرگخواران متعجب شده بود.
بليز زابيني از مقابل لرد رد شد و بجاي تعظيم لبخند عاشقانه اي به لرد زد.كرد لبخند بليز را با چشم غره وحشتناكي پاسخ داد.

چهار مرگخوار در گوشه اي از سالن بزرگ خانه ريدل دور هم جمع شده بودند.

بلاتريكس با دقت به اطراف نگاه كرد.
-خوب چيزي پيدا كردين؟فرصت زيادي نداريم.جشن بزرگداشت ارباب نزديكه.هديه مناسبي پيدا كردين؟

بارتي با خوشحالي ليست بلند بالايي از جيبش بيرون آورد.
-گوش كنين.من اينا رو پيدا كردم:كلاه گيس هنري داميلتون بزرگترين قاضي انگليسي.از همون سفيد فرفريا كه تو دادگاههاي ماگلي ميذارن-سشوار همه كاره-پوستيشهاي رنگارنگ-دستگاه سولاريوم(چون ارباب زيادي سفيده)-لنز سبز كه كلي كروشيو به فروشنده زدم تا مردمكشو عمودي كرد-دماغگير براي شنا-حلقه پيرسينگ بيني...

بلاتريكس ليست بارتي را با يك ضربه چوب دستي سوزاند وناپديد كرد.
-فقط يكي از اينا رو به ارباب بده ببين چي ميشه.بوق بر تو.من خودم ميدونم چي بايد بهش بديم.

ملت مرگخوار با كنجكاوي به بلا خيره شدند.بلا ادامه داد.
-خب..همتون ميبينين كه ارباب زياد به ظاهرش اهميت نميده.چون وقتشو نداره.از وقتي با كمك پيتر دوباره متولد شده همين ردا تنشه.به نظر من ميتونيم يك دست رداي خوب و مرغوب براي لرد تهيه كنيم.رداي دست دوز.نه جادويي.

اسنيپ خميازه اي كشيد.
-خب.برو بدوز ديگه.مگه ما ساحره ايم؟

بلا به لرد سياه كه سرگرم فرو كردن يك ماگل زنده در دهان نجيني بود اشاره كرد.

-به همين سادگيا نيست.كلي كار داريم.اولين كار سختترينشونه.بايد اندازه لردو بگيريم.

گلگومات به لرد سياه اشاره كرد.
-گلگو فقط با كچل كار داشت.با شخص ديگه اي حرف نزد.

مرگخواران آماده حمله به گلگو بودند كه صداي لرد سياه مانع آنها شد.
-به اون بوقي بگين بياد تو.

گلگو با افتخار وارد اتاق شد و در را بست.

مرگخواران به شدت مشغول استراق سمع شدند.ولي از اتاق لرد صداهاي مبهمي مثل آه...واو...جدي...پس اينطور؟...به گوش ميرسيد.

ناگهان گلگو در را باز كرد و مرگخواران به داخل اتاق پرت شدند.

لرد سياه برخلاف هميشه عصباني نشد. با ملايمت صبر كرد تا مرگخواران كمي جمع و جور شدند.
-بليز...برو به راجر بگو بياد اينجا.

بليز فورا از اتاق خارج شد و به همراه راجر برگشت.
-ارباب همينجا بود.گوش وايساده بود.

لرد سياه مرگخوارانش را مرخص كرد با مهرباني فنجاني چاي به راجر تعارف كرد.
خوب راجر كارا خوب پيش ميره؟

راجر با كمي ترديد چاي را نوشيد.
-بد نيست.فقط آسپ مزاحمه.

لرد سياه جلوي پنجره ايستاد و به تلاش بي وقفه كارگران نگاه كرد.
- خب..راستش ميخواستم بهت بگم قبل از اومدن تو آسپ اينجا بود.به ما پيشنهاد همكاري داد.گفت در صورتيكه از اون و كارگراش حمايت كنيم حاضره چند درصد از طلاها رو بهمون بده.

راجر فنجان را روي ميز كوبيد.
-اون كلاهبردار موذي؟باشه.اگه اينطوره منم بهتون پيشنهاد همكاري ميدم.چند درصد ميخواي؟

ارباب كمي من من كرد.
-خوب نميدونم....ام...ميدوني كه لرد سياه طمعكار نيست.يك چك يك ميليون گاليوني بايد كافي باشه.

راجر به طلاها فكر كرد.با طلاهايي كه قادر بود با فروششان منوي مديريتي از الماس بخرد.و با دستان لزران چك را امضا كرد و به لرد سياه داد.

با رفتن راجر به دستور لر د سياه بليز آسپ را به اتاق لرد آورد.
-جالت چطوره آسپ؟قبل از اومدن تو راجر اينجا بود.اون به ما پيشنهاد همكاري داد..
...
...
لرد سياه دو چك يك ميليون گاليوني با امضاي مديريت و وزارت در دست داشت و به عنوان آخري كار چوب جادويش را روي سر گلگومات گذاشت و ورد را زمزمه كرد.

آبليويت...

گلگومات پيغامي را كه صبح آن روز براي ارباب آورده بود فراموش كرد.گلگو فراموش كرد كه مورفين گانت براي لرد سياه پيغامي فرستاده به اين مضمون كه زير خانه ريدل چيزي بجز لپركانهاي عمه بتي وجود ندارد.

پايان سوژه

در همين حين كه راجر در حال سخنراني مديريتي بود آسپ با بيل فيل نشان ديگري كه در دست گرفته بود سرخ و بر افروخته به سمت راجر مي امد!:root2:

آسپ (فريادزنان) : بوقي! آخه از جون من چي ميخواي؟

بليز حركيت به چوبدستي اش داد و آسپ بلافصله در جايش خشك شد.طلسم پتريفيكيوس توتالوس به خوبي عمل كرد.

راجر خيلي آروم و با احتياط از پشت بليز اومد بيرون و با صداي زيري پرسيد:

_هوم! حقشه! الان هم از همون بلاك آي پي ها ميكنمش كه ديگه كارش تموم شه..سر مدير جماعت داد ميزنه؟

بليز با خشانت تمام ، منوي مديريت را از دست راجر گرفت .

بليز: بوقي! اگه بره به باباش ، عله ، بگه كه بابات جلو چشته! من اين رو آدمش ميكنم. كارگراي چكش سازي چي شدن؟

راجر منوي مديريت رو از بليز پس گرفت و در جيب بقل ردايش قرار داد. پوزخندي زد و گفت:

_تا چند دقيقه ي ديگه ميرسن.

آسپ همچنان با مظلوميت تمام به بقيه نگاه ميكرد. بليز نگاهي خشان به آسپ كرد و خيلي شمرده بهش گفت:

_ببين چي ميگم! كارگراي وزارت رو جمع ميكني ميبري تو ساخت خوابگاه كمك كنن.ممد هاي چكش سازي هم وقتي اومدن ، ميرن تو معدن كار ميكنن. فهميدي؟

آسپ با نگاه "بچه ي بابايي" اش موافقت كرد.

بيست دقيقه و 48 ثانيه بعد

آني موني دگمه ي كورنومتر رو فشار داد و با هيجان زيادي به بليز گفت:

_ساخت خوابگاه تموم شد! اين يه ركورده . بايد تو گينس ثبت شه. چنيني ركورد شكني هايي تو كاهاي عمراني فقط تو دولت نهم اتفاق ميوفته ! ()

بليز پوزخندي زد .

دومپ! بومب! دومپ!

توجه دو مرگخوار به سمتي جلب شد كه ظاهرا منبع صدا بود. هيكل گنده اي به سمت خانه ي ريدل ميامد.

_اوه گلگومات! ايوان بپر راجر رو دست به سر كن...نبايد از وجود بلاكي ها تو خونه ي ريدل باخبر شن!

راجر كلاه زرد مهندسي اش را از سرش برداشت و به عمارت خوابگاه نگاهي انداخت:

_هوم! الكي نيست كه مهندسي عمران رو از شريف گرفتم.

ايوان با سرعت زيادي به راجر رسيد.

_پس اين كارگرات چي شدن؟ ما وقت نداريم. برو ببين كجا گير كردن.

_هوم ! نيدونم! باشه.

پاق !

ملت مرگخوار: سلام گلگو!

گلگو: عليك گلگو!

بليز دو بار در اتاق لرد سياه را زد.اول جوابي نشنيد ولي بعد صداي لرد از آن سوي در به گوش رسيد كه ميگفت:بيا تو بليز.در رو هم پشت سرت ببند.
بليز وارد اتاق شد و بعد از بستن شروع كرد به تعظيم و اداي احترام به ارباب.لرد سياه با عصبانيت گفت:اين اداها رو بذار براي بعد.ببينم تو مگه قرار نبود هرچه زودتر خوابگاه رو اماده كني كه من برگردم توي اتاق خودم؟
بليز با ترس سرش را پايين انداخت و گفت:چرا اربابوديگه چيزي نمونده.به زودي تموم ميشه.

لرد چوب دستي اش را بالا گرفت و گفت:كروشيو بوقي...خوابگاه بايد تا نيم ساعت ديگه آماده بشه.اون طلاها رو هم بكشين بيرون ديگه.چقدر لفتش ميدين.كروشيو!
بليز تعظيم كنان از اتاق خارج شد و با عجله به سمت بقيه مرگخواران رفت.كمي جلوتر آني موني در حال تجديد كردن طلسم يكي از تازه واردان ايفاي نقش بود.
بليز با سرعت به سمت آني موني رفت و بعد از گرفتن يقه ردايش گفت:بوقي پس طلاها چي شد؟ارباب عصبانيه.ميخواد زودتر اين قضيه تموم بشه كه به پولمون برسيم!

آني موني يقه اش را از دست هايش بليز خارج كرد و بعد زدن اردنگي به يكي از كارگران گفت:تقصير من چيه.كارگر كم داريم.راجر يه طلسم شخصي! فرستاد گفت تا چند دقيقه ديگه گارگر هاي كارخونه چكش سازي رو مياره اينجا.
بليز با خيال راحت ردايش را مرتب كرد و گفت:خيلي خب.اگه كارگرها رو بفرسته خوب ميشه.چون آسپ هم قرار بود اون بوقي هاش رو از وزارت بياره.اينجوري نيرو چند برابر ميشه.زودتر به نتيجه ميرسيم.

چند لحظه بعد راجر در حالي كه به شدت سرخ شده بود به طرف بليز و اني موني اومد و گفت:بياين اين آسپ رو جمع كنين وگرنه از آي ئپي بلاكش ميكنم!
بليز:هوم؟براي چي؟
راجر بيل فيل نشانش رو مثل اسلحه گرفت توي دستش و گفت:بوقي رفته براي من كارگر آورده.حتما ميخواد همه طلاها رو به نفع وزارت بكشه بيرون.يه دونه از اون كارگرها پاشون به معدن برسه منو مديريت رو ميكشم بيرون!

آني موني با تعجب گفت:اي بابا راجر كوتاه بيا.خب اينجوري كه بهتره.زودتر كار تموم ميشه همه به سهممون ميرسيم.
راجر سرش را تكان داد و گفت:نه امكان نداره بذارم اونا برن تو معدن.كسي از اونا بياد جلو بوقش ميكنم!
در همين حين كه راجر در حال سخنراني مديريتي بود آسپ با بيل فيل نشان ديگري كه در دست گرفته بود سرخ و بر افروخته به سمت راجر مي امد!