فردی کچل از لابلای جمعیت به بیرون آمد و سپس،همان طور که بر صورت خود چنگ میانداخت با لحن دردناکی گفت:
وایی..داداشم مرد.خواهرشو تنها گذاشت مرد.بدبخت شدیم.
- تو که مردی(mard.) باوووو.یا لرد از شا عجیب بود این کارا!
- بلا تو اینجا چکار میکنی؟مگه نگفتم حواست به این بارتی باشه تا من برگردم؟
پرستاران با زحمت افراد را از اتاق بیرون انداختند.لبخندی شیطانی بر لبان ریتا نقش بست.ریتا خود را به آسپ نزدیک کرد و با ناراحتی گفت:
ای داداش...من بدبخت باید الان خونه باشم.هر هشتا بچم الان مریضن نهمی هم که از بس فیلم میلم دیده رفته معتاد شده گوشه خیابونه.شوهرم...هی...اصلا از اون نامرد نگو.هر روز منو میزنه.هی کتکم میزنه.نمیبینی صورتم زخم و ایناست؟(ریتا صورت خود را کمی چنگ گرفت تا قرمز شود)
ریتا نگاهی به آسپ نمود.چینی به دماغ خود داد و سپس به خود غرولند کنان گفت:
شیش ساعت کلی چاخان پاخان سر هم کردم گرفته خوابیده!باید یک نقشه توپس بکشم.
ریتا بسوی کیف چرمی خود رفت.از لابلای رژها،ریملها و سایر لوازم آرایشی زنانه،موبایل خود را بیرون کشید و شروع به گرفتن شماره شد.
-بووقق.بووووق...بوووق
- بوق تویی و هفت جدت!گوشی رو بردار.
- این آنسرینگ ماشین وزیر مردمی میباشد.اگر برای تمجید از وزیر تماس گرفته اید،دکمه شماره 1 را فشار دهید.اگر برای کار تماش گرفته اید،شماره 2 را فشار دهید.اگر برای مزاحمت تماش گرفته اید،شماره 5 را فشار دهید.اگر اسمتون بلیز هست تلفن را خاموش کنید.اگر کار دیگری دارید،شماره 6 را فشار دهید.
ریتا شماره شش را فشر و گوش خود را به گوشی موبای چسباند:
وزیر مردمی فعلا در یک جلسه مهم میباشد.لطفا پیغام خود را بگذارید.
ریتا سرفه کوتاهی نمود و سپس با صدای عاشقانه ای
گفت:
الو داداش؟نیستی؟نگران شدم.بعدا تماس میگیرم.
ریتا چندین بار به این کار ادامه داد.ناگهان،صدای عجیبی از تخت کناری بگوش رسید.
- آه ه ه
لبخند گل و گشادی بر لبان ریتا نقش بست.چند سیلی نثار خود کرد و سپس حالت زنان مریض را بخود گرتف:
آی داداش.دارم میمیرم.یک نفر چند بار به گوشیت زنگ زد.بجون خودت من نبودما
من میخوابم تو ببین کیه که هی برات پیام گذاشت.
اسپگوشی خود را از جیب دراورد و به صفحه آن خیره شد:
مااااا...صدتا پیام گذاشته یارو!عجب آدم نمک نشناسی بودها! تو کاخ هم راحتم نمیذار.
گویا این نقشه ریتا نیز خراب شده بود.
ریتا:ش
وایی..داداشم مرد.خواهرشو تنها گذاشت مرد.بدبخت شدیم.
- تو که مردی(mard.) باوووو.یا لرد از شا عجیب بود این کارا!
- بلا تو اینجا چکار میکنی؟مگه نگفتم حواست به این بارتی باشه تا من برگردم؟
پرستاران با زحمت افراد را از اتاق بیرون انداختند.لبخندی شیطانی بر لبان ریتا نقش بست.ریتا خود را به آسپ نزدیک کرد و با ناراحتی گفت:
ای داداش...من بدبخت باید الان خونه باشم.هر هشتا بچم الان مریضن نهمی هم که از بس فیلم میلم دیده رفته معتاد شده گوشه خیابونه.شوهرم...هی...اصلا از اون نامرد نگو.هر روز منو میزنه.هی کتکم میزنه.نمیبینی صورتم زخم و ایناست؟(ریتا صورت خود را کمی چنگ گرفت تا قرمز شود)
ریتا نگاهی به آسپ نمود.چینی به دماغ خود داد و سپس به خود غرولند کنان گفت:
شیش ساعت کلی چاخان پاخان سر هم کردم گرفته خوابیده!باید یک نقشه توپس بکشم.
ریتا بسوی کیف چرمی خود رفت.از لابلای رژها،ریملها و سایر لوازم آرایشی زنانه،موبایل خود را بیرون کشید و شروع به گرفتن شماره شد.
-بووقق.بووووق...بوووق
- بوق تویی و هفت جدت!گوشی رو بردار.
- این آنسرینگ ماشین وزیر مردمی میباشد.اگر برای تمجید از وزیر تماس گرفته اید،دکمه شماره 1 را فشار دهید.اگر برای کار تماش گرفته اید،شماره 2 را فشار دهید.اگر برای مزاحمت تماش گرفته اید،شماره 5 را فشار دهید.اگر اسمتون بلیز هست تلفن را خاموش کنید.اگر کار دیگری دارید،شماره 6 را فشار دهید.
ریتا شماره شش را فشر و گوش خود را به گوشی موبای چسباند:
وزیر مردمی فعلا در یک جلسه مهم میباشد.لطفا پیغام خود را بگذارید.
ریتا سرفه کوتاهی نمود و سپس با صدای عاشقانه ای
گفت:
الو داداش؟نیستی؟نگران شدم.بعدا تماس میگیرم.
ریتا چندین بار به این کار ادامه داد.ناگهان،صدای عجیبی از تخت کناری بگوش رسید.
- آه ه ه
لبخند گل و گشادی بر لبان ریتا نقش بست.چند سیلی نثار خود کرد و سپس حالت زنان مریض را بخود گرتف:
آی داداش.دارم میمیرم.یک نفر چند بار به گوشیت زنگ زد.بجون خودت من نبودما
من میخوابم تو ببین کیه که هی برات پیام گذاشت.اسپگوشی خود را از جیب دراورد و به صفحه آن خیره شد:
مااااا...صدتا پیام گذاشته یارو!عجب آدم نمک نشناسی بودها! تو کاخ هم راحتم نمیذار.
گویا این نقشه ریتا نیز خراب شده بود.
ریتا:ش
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط مونتگومری در 1387/7/27 15:10:03
تا زمانی که عشق دوستان هست، مونتی هرگز فراموش نخواهد شد!! 
[i][b][color=669933]"از این به بعد قبل از

[i][b][color=669933]"از این به بعد قبل از


)به قیافه پرت وزیر نگاه میکرد!
منظورم اینه، برادر؟ منو یادت میاد؟؟






پس كلمه ايي كه آماده كرده بود را خورد و ادامه داد) احمق اينجا چكار ميكردي؟ 


و لرد ما برای اینکه کمی مو به دست بیاره
) بدون اینکه متوجه بشن لرد ما الان کچله و تو جوونیاش یه خرمن زلف داشته ! دامبلدورو با لرد ولدمورت اشتب میگیرن ! از طرف دیگه ، لرد ما به تخت جراحی هدایت میشه تا واسش مو بکارن !
و لرد ما درحالیکه هنوز از اتاق عمل خارج نشده ، متهم به زمین خوردن و ابتلا به مرگ مغزی میشه
پس گمونم به همون شیوه ژانگولری باید داستان رو معالجه کنم

