پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

62
نفر همین الان آنلاین‌اند 14 نفر در «انجمن»
1 عضو 61 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

48 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

گالیون‌ و انرژی‌ جادویی خود را خرج کنید در: خرید چوبدستی از چوبدستی گستران و اجرای طلسم در اخگرهای نقره‌ای | آموزش اجرای سپر مدافع یا مهاجم در دخمه خاطرات | خرید جاروی پرنده از هفت دسته جارو | خرید خوراکی و کالا از زوپس مارکت جادوگران | خرید معجون از معجون‌سرای پاتیل‌طلا | خرید اقلام شوخی از شوخی‌کده فارس د ماره | درمان یا پیشگیری از بیماری در شفاخانه مرداب زیرین | فعالیت در رسانه‌های ویدئویی، تصویری، صوتی و متن‌کوتاه‌ جادوگران با خرید اشتراک جادوگران پلاس

کافه تفريحات سياه!

نوع تاپیک: رول‌نویسی گروهی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
تولد نقش
1389/07/24
آخرین ورود
پنجشنبه 16 آذر 1402 21:10
عضویت
1389/08/13
پست‌ها
1473
هم چنان که دامبلدور و هری با هم بحث میکردند، ریگولوس در صندوق خودش دنبال چیز با ارزشی برای تبدیل به هوکراکس می گشت. او سه حوله و یک رنگ موی کلستون پرفکت را بلند کرد و زیر آن موجودی را دید که به شدت برایش آشنا بود.

- تو اینجا چی کار میکنی ننه؟

مامان-بلک با عصبانیت عصایش را به شکم ریگولوس زد.

- تو دوباره اومدی دنبال کار خلاف؟ این دفعه شی کار کردی؟ قمار کردی؟ پول میخوای؟ نکنه خونه رو باختی ریگولوش؟

ریگولوس در حالی که شوکه شده بود گفت:

- ای بابا! ننه باز که یادت رفته دندون مصنوعی تو بذاری! برو دم در دندون پزشکی یه پلاک بگیر منم میام الان.

- باشه! فقط نبینم دوباره بری با اون دوشتای ناباب بگردی ها! همین مرگخواری مگه چشه؟

- ننه چش نیس گوشه. حالا برو منم میام.

مادر زحمت کش تا آخرین لحظه نگران در حالی که لب هایش را جمع کرده بود، لخ لخ کنان از آنجا دور می شد و زیر لب حرف هایی از قبیل «خرس گنده ی بی عرض » و « تمام عمرمو حروم کردم به پای این بچه » زمزمه میکرد.

ریگولوس هنگامی که از رفتن مادرش مطمئن شد بار دیگر به جست و جو پرداخت. و چون هیچ چیز نیافت از بانک بیرون رفت. دم در به مادرش چند سکه داد تا با قطار به خانه برود و به اولین جایی که به نظرش رسید آپارات کرد.

ناگهان خود را وسط بیابانی یافت که نور خورشید در آن غوغا میکرد و چند خار هم با باد از این طرف به آن طرف غل می خوردند. ریگولوس تعجب کرد. و ناگهان به یاد آورد اولین جایی که به ذهنش رسیده جاده ی بین اصفهان یزد بوده.به همین خاطر بار دیگر چشمانش را بست و با تکان مختصری به چوبش، بیلی ظاهر کرد. همیشه دزدان و راهزنان و ... گنج هایشان را در بیابان پنهان میکردند!

همان لحظه کافه تفریحات


ایوان دوان دوان داخل کافه شد و روزنامه ای روی میز پرت کرد.
-

لینی زودتر از همه عکس العمل نشان داد و روزنامه را قاپید. تیتر درشتش از آن طرف میز هم پیدا بود:

جامعه ی جادوگری امنیت خود را بازیافت


رز فریاد زد:
- آره منم موافقم بازیافت خیلی به محیط زیست کمک میکنه!

اما با نگاه های هشدار دهنده ی دیگران ساکت شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط رز ویزلی در 1390/3/30 14:06:58

ارباب جان، جان جانان اند اصلا!




ماگل
آخرین ورود
شنبه 4 خرداد 1392 12:01
عضویت
1390/01/26
پست‌ها
304
[spoiler=خلاصه]
لرد ولدمورت هورکراکس هایش همه نابود شده اند و تنها نجینی برایش مانده اما نجینی نیمه هورکراکس است و لرد نمی تواند پس از مرگ در قالب نجینی، به بدن خودش بازگردد و در فرم یک مار باقی می ماند. ریگولوس در یکی از شب های شاد کافه از این موضوع با خبر می شود و لرد برایش توضیح میدهد که احتمالا هری و دامبلدور به زودی از اتمام هورکراکس هایش با خبر می شوند و با لشگری از وزارت و محفل حمله می کنند. بنابراین جهت فرار از خطر ترور تصمیم به مرگ نمایشی در برابر مرگخواران می گیرد. بلاخره ریگولوس این کار را انجام می دهد و لرد را در حمامش در خانه ریدل می کشد و فرار می کند. اما قبلش به لرد قول می دهد تا طی مدت یک هفته چهار هورکراکس بسازد و برگردد. لرد هم پس از مرگ در قالب آخرین هورکراکس یعنی نجینی قرار میگیرد. اما برای جلوگیری از شک یارانش، خود را به شکل یک مار خشک شده و قرمز رنگ در ویترین حیوانات خشک شده کافه تفریحات قرار می دهد. در سوی دیگر هم هری متوجه نابودی هورکراکس های ولدمورت شده اما از وجود نیمه هورکراکس آخر یعنی نجینی بی خبر بوده و هیچ وقت آنرا نمی دانسته است. بنابراین چون تصور می کند لرد هیچ هورکراکسی ندارد؛ می خواهد برای قتل او اقدام کند. اما درهمان لحظه در همان شب لرد توسط ریگولوس پیش تر به قتل رسیده و دامبلدور و هری هنوز از این موضوع خبر ندارند. مرگخواران هم پس از مرگ لرد تصمیم به انتخاب لرد جدید با استفاده از چرخاندن مار خشک شده داخل ویترین کافه (یعنی لرد) می کنند.
[/spoiler]


در تاریکی شب و راهروی طبقه پایین خانه ریدل، بلاتریکس کچل پاورچین پاورچین از پله ها بالا رفت و مار خشک شده را در دستش داشت. به طبقه دوم رسید. صدای وحشتناک رعد و برق در خانه طنین انداخت و نورش اندکی داخل راهرو طبق دوم تابید. بلاتریکس با وحشت به انتهای راهرو و اتاق لرد سیاه نگاه کرد که دم آن نیمه باز بود و باد پنجره آن موجب تکان خوردن و جر جر شدید آن می شد. هنوز چند قدم به سمت راهرو بر نداشته بود که قامت خمیده ای نمایان شد و او را به وحشت انداخت.

بلاتریکس: «جیغ ! »

مورفین: «نترش ارباب ! منم ! دایی مورفین ! برگشتم از مشافرت ! »
بلاتریکس: «خدا لعنتت کنه مورفین ! بعد این همه مدت، نصفه شبی برگشتی منو سکته میدی ! »

مورفین: « ارباب. میگم چقدر صداتون جوون شده. مثل صدای زن ها شده. می بینم عمل کردی، یه دماغ هم کاشتی ! خوبه. بهت میاد دایی جان ! »

بلاتریکس: «چی میگی ابله ! منم . بلاتریکس. البته میتونی از این به بعد منو ارباب صدا بزنی ! »

مورفین: «ئه ! آره تویی بلا؟ میگم. کچل کردی شکل ارباب شده بودی. البته کله ارباب مثل شیشه ترک خورده بود. مال تو صافه. حالا ارباب کجاست؟ براش سوغاتی آوردم ! »

بلاتریکس: «»

و با انگشتش به درب اتاق لرد در انتهای راهرو اشاره کرد که حالا کاملا باز شده بود و جنازه سفید پوش لرد سیاه روی تخت اتاقش نمایان شد و در این حین جهت افزودن افکت های ترسناک و از این سیستم شلوار خیس کردن، شکم آسمان قار و قور کرد...


نیم ساعت بعد – داخل کافه تفریحات سیاه

ملت عزادار مرگخوار، دمنتورها، موجودات عجیب غریب با هزاران چشم و گوش، انواع موجودات اهریمنی و تعدادی ساحره با صورت هایی اشک آلوده و لباس و رداهایی مشکی روی صندلی های چوبی کافه لمیده بودند. بلاتریکس روی صندلی همیشگی و بزرگ لرد سیاه لم داده بود و یکی یکی مرگخواران و موجودات و جادوگران سیاه جهت تبریک سمت جدید لرد بلاتریکس جلو می آمدند و دستش را می بوسیدند و از طرفی مرگ لرد را تسلیت می گفتند...

بلاتریکس: «من خواهش میکنم..خواهش میکنم منو از این مسئولیت تاریخی عفو کنید...آخه چطور می تونم جای ارباب رو بگیرم... چطور ... اهه...اههه. حالا اصرار می کنید. باشه... »

نوبت به دمنتورها رسید جهت دست بوسی. دور بلاتریکس حلقه زدند و مشغول بوسیدن او شدند...

بلاتریکس: «خیلی ممنون دمنتورهای عزیز...کافیه...لطفا فاصله بگیرید. فاصله بگیرید...هوی روح منو پس بده...هوشت...کروشیو پاترونوم ! »

افسونی با 12 رنگ مختلف، در طعم های گوناگون به دمنتور برخورد کرد و آنها را از کافه تفریحات دور نمود. بلاتریکس مار خشک شده قرمز رنگ (لرد) را همانند تسبیح به فرم لوتی بازی در هوا چرخاند و رو به جمعیت حاضر گفت:

«خب از اونجایی که هیچ کدوم وجود رفتن به طبقه دوم خانه ریدل رو نداریم و از ده فرسخی از بوی جنازه ارباب خیس می کنیم خودمون رو، تا چهلم ارباب و تجزیه کامل جنازه شون، در همین کافه تفریحات چادر می زنیم ! »

رز: «ماموریت یعنی نداریم بلا ؟ ئم..ببخشید...ارباب ! »
بلاتریکس: «ماموریت ؟ نه باو. چهل روز عشق و حال میکنیم اینجا ، بعدش هم پناهنده میشیم به کشورهای دیگه ! »

ایوان: «خب اگه ریگولوس تا فردا صبح به وزارتخونه بره خبر بده که ارباب رو به قتل رسونده چی؟ اون وقت بازتابش همه جا میره و فردا لشگر محفل و وزارتی میریزن خونه ریدل و کافه جهت پلمپ و دستگیری ما ! »

بلاتریکس: «ریگولوس فرار کرد ! عمرا . اگه بگه هم حرفشو باور نمی کنن. تازه اگه بریزن اینجا واسه پلمپ، سریعا قیافه عوض می کنیم و شکل کارگرای اینجا میشیم که بهمون ظلم شده ! »

و در میان حرف ها و نقشه های آنها، این مار خشک شده بود که هر لحظه از تسبیح مانند چرخیدن در هوا و دستان بلاتریکس، عصبانی تر و نگران تر نشان میداد. مار در دلش خدا خدا میکرد که زودتر ریگولوس با هورکراکس های جدید بازگردد...


صبح روز بعد – در یکی از خیابان های لندن

هری همچنان آلبوس دامبلدور پیر و اسباب بازی بدست را کشان کشان با خود می برد و به اماکن مخوف و متروکه در مراکز ماگل نشین لندن سر می زد و با عده ای از اعضای محفل قرارهایی از هدف و حمله می گذاشت که بلاخره دامبلدور به ستوه آمد. یک نسخه از پیام امروز تا خورده و پاره پاره را از کف یکی از خیابان های منتهی به لیکی کالدرون ورداشت و آن را درون صورت هری فرو کرد...

دامبلدور: «من پیر مرد رو هی داری با خودت میکشونی این ور اون ور ! بیا بگیر بخون روزنامه رو ! تام دیشب به قتل رسیده پسره ی خنگ ! »

هری: «نمیشه که اینطوری. من باید بکشمش. »

دامبلدور: «ایناها. بخون دیگه. ریگولوس. داداش سیریوس زده دیشب توی حمام کشته تام رو. اسنادش هم نوشته موجوده هم اکنون در لیتل هنگتون اما وجود نداره کسی بره بررسی کنه گویا ! »

هری: «خب ولدمورت دیگه هورکراکسی نداره که اینطوری ! یعنی تموم شد؟ ایول بریم مسافرت ! »

و با دامبلدور چند قدم برداشت اما ناگهان به تفکر ابلهانه خود خندید و گفت:

«هووم. من باور نمی کنم ولدمورت مرده باشه ! یعنی به این سادگی ؟ »

دامبلدور: « روزنامه نوشته اسنادش...یعنی جسدش موجوده. اما وجود مشاهده نیست هنوز...پس حتما مرده دیگه ! »

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1388/03/30
آخرین ورود
جمعه 25 خرداد 1403 19:05
عضویت
1388/03/30
پست‌ها
5448
هری:

دامبلدور همچنان در هوا ماشین کوچک قرمز رنگ را تکان میداد و طوری وانمود میکرد که انگار در حال هدایت آن به جلو میباشد.

هری دستش را دراز کرد و گوشه ی ماشین را گرفت و شروع به کشیدن آن کرد.

- ولش کن، دهه الان که وقت این کارا نیست!

دامبلدور با دست دیگرش محکم بر روی دست هری کوبید. هری شروع به مالش دادن دستش که سرخ شده بود کرد و گفت:

- ولدمورت، میتونیم الان بکشیمش، بیا بریم.

و دستش را جلوی او گرفت تا ماشین را درون آن قرار دهد و همراهش بیاید. دامبلدور مظلومانه نگاهی به هری انداخت و در همان حال ماشین را درون جیب ردایش گذاشت و به جای ماشین، دستش را درون دست هری قرار داد.

هری ابرویش را بالا انداخت و به دامبلدور خیره شد. لااقل الان دامبلدور حاضر شده بود که همراه او بیاید.

- پق! پاق!

- غذاتون آماده هسـ... ... باشه نیست

مالی که قاشق بزرگی را در دست داشت با دیدن غیب شدن آن دو نفر با تعجب و البته ناراحتی برگشت و از اتاق خارج شد.

خانه ریدل:

بلا از جمع دعواکنان مرگخواران خارج شد و قایمکی مار را نیز همراه خودش آورد. بر روی پله ای نشست و شروع به نوازش مار کرد.

- درسته که نجینی همیشه ترسناک بود، اما حالا که فکر میکنم میبینم دوس داشتنی بود.

مار لرزش کوچکی کرد اما بلا که درگیر تفکراتش بود متوجه آن نشد.

- البته بدجنسم بود.

مار لرزش شدید دیگری کرد.

- ولی به هر حال ارباب دوستش داشت. ارباااااااب!

بلا با خوش حالی گفت: یعنی الان میتونم این مارو بعنوان نجینی پیش خودم نگه دارم؟ اووووه مای لاو!

بلا زیرچشمی نگاهی به اطراف انداخت و گفت: اما کسی نباید بفهمه.

و پاورچین پاورچین از آنجا رفت.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
تولد نقش
1389/07/24
آخرین ورود
پنجشنبه 16 آذر 1402 21:10
عضویت
1389/08/13
پست‌ها
1473
آّبر!
مار گوشه ی ویترین کافه بود. اینو یادته که؟ شک دارم!

______________________________________
ایوان دوید دوید تا به کافه رسید. آن جا سریع مار را برداشت و به خانه ی ریدل بازگشت.

- مار رو آوردم!! بارتی! چرا این مارو انتخاب کردی؟ وسط راه یه لحظه به هوش اومد و نزدیک بود نیشم بزنه یکی زدم توی سرش بیهوش شد دوباره. چقدرم شبیه نجینیه این!

بلا : نجینی!

بارتی سریع دوید و مار را از ایوان گرفت و روی میز گذاشت و دستش را بالای آن چرخاند. مار نچرخیده بود و به همین دلیل باز هم رو به بارتی قرار گرفت. صدای اعتراض ملت بلند شد.

- ئه! این که نچرخید!

بارتی جواب را از قبل آماده کرده بود.

- نخیر! اینقدر تند چرخید که ندیدینش! از این به بعد باید به من بگین لرد بارتیموس کبیر!

بلا:

- عمرا اگه بذارم!! خودم مار رو میچرخونم .

بلا بدون اینکه کسی با او موافقت کند، از آنجایی که میدانست کسی نمیتواند با او مخالفت کند ، جلو رفت و مار را چرخاند. مار با سرعت فوق العاده ای چرخید تا اینکه رو به لینی وارنر قرار گرفت.

- نه من قبول ندارم!! باید دوباره بچرخونیمش!

و اینگونه بود که بین مرگخواران اختلاف افتاد...

مار بار دیگر چرخانده شد و رز را نشان داد که این بار هم مورد قبول واقع نشد.

درون افکار مار -لرد سیاه

اگه اینا بذارن من این شام کفتیو توی معدم نگه دارم! نمیذارن دیگه.


دم در قرار گاه محفل

هری در حالی که طنابی را می کشید فریاد زد:
- پروفسور بیاین دیگه!! ولدمورت دیگه هورکراکس نداره! میشه کشتش الان!

صدای دامبلدور از درون اتاق به گوش رسید:
- ولم کن میخوام با ماشینم بازی کنم!

هری عرق روی پیشانیش را پاک کرد و کشیدن دامبلدور را از سر گرفت. و پس از چندی هیکل بلند و باریک دامبلدور در آستانه ی در نمایان شد که ماشین اسباب بازی قرمز رنگی را در دست داشت...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

ارباب جان، جان جانان اند اصلا!




ماگل
تولد نقش
1396/09/07
آخرین ورود
یکشنبه 21 دی 1399 19:26
عضویت
1385/04/10
پست‌ها
805
آنسوتر، دالاهوف و ایوان پای میز مذاکره

- ببین الان عملا همه چیز دست ماست، مدیریت ! اهم نه چیز... ببین ما اگه بتونیم لرد رو بکشیم میتونیم به راحتی بقیه...

در همین لحظه صدای جیغ بلاتریکس شنیده شد و به دنبال آن، پرتو های قرمز فراوانی به میز برخورد کرد.

- یا جد سادات!
- یا ابیلفز!
روفوس با صدایی لرزان میگفت : لا اله الا الله!
ملت : لااااا الااااااه الا الله!
بلاتریکس در حالی که با ناخن سر کچلش را خراش میداد فریاد زد : یا ابیــــــــلفز، لردمو از دست خدا نجات بده!

و ایوان و دالاهوف همچنان بهت زده سر میز مذاکره خشکیده بودند.



همین لحظه، بانک گرینگوتز


ریگولوس با قدم های کشیده به سمت جن خانگی که پست میز اطلاعات نشسته بود رفت.
- آهای ابله! میبینی من اومدم بلند شو!
جن سریع برخاست و گفت : امر بفرمایید!
- میخوام برم تو صندوق!
- کدوم صندوق؟
- انتقادات و پیشنهادات، آخه شنیدم مدیران سر نمیزنن به اونجا عمرا!
جن سریع پشتش را به ریگولوس کرد و گفت : اوه البته بفرمایید!

خون به چهره مرگخوار جوان دوید و فریاد زد : احمق! میخوام برم تو صندوق اماناتم! کروشیو!
جن در حالی که از درد به خود میپیچید با چشم به یکی از کارکنان اشاره کرد. اون نیز به سرعت خود را به ریگولوس رساند!



کافه تفریحات


در میان فریاد های ممتد، مقطع و تک ضرب بلاتریکس، ایوان و آنتونین مشغول پرسو جو از کم و کیف کار بودند که رز با لحنی محزون و متفکرانه گفت : حالا...حالا که ارباب...
بلا : واااااااااااااااااااااای خداااااااااااااااا اربااااااااااااااااب!
رز : چته؟ حالا که ارباب نیست، باید یه لرد جدید انتخاب کنیم!


شترق!


و این شترق کسی نبود جز بارتی کراوچ!
بلا : بارتــــــــــــــــــــــــــــــــــی!
بارتی عینک دودی اش را با انگشت میانی بالا داد و گفت : میتونی منو لرد صدا کنی!

ایوان و آنتونین با شنیدن این حرف، بطرز عجیبی برآشفته شدند. ایوان به سرعت از پشت میز بلند شد و گفت : نه! باید رای گیری بشه! میزان رای ملت بود! الان میزان رای مرگخواراست!
ملت : احسنت! احسنت!
آنتونین برای عقب نماندن از قافله تکانی به ردایش داد و گفت : آه! آفرین بر تو فرزندم! یک بار برای همیشه این موضوع را حل نمودی خدایت برکت کناد!

ملت : عه عه! عه عه!
بارتی که گویا به حقانیت خودش اعتماد زیادی داشت گفت : مشکلی نیست رای میگیریم! نه! چرا رای؟ لان که همه چی آرومه اون مار خشکیده توی ویترین!

بلا : وااااااااااااااااااای مااااااااااااااااار!
بارتی نگاه عجیبی به بلاتریکس کرد و گفت : میشینیم دور میز، مار رو میچرخونیم، رو به هر کی وایساد اون لرده!

ملت : احسنت احسنت، احسنت احسنت!


در این میان، لرد که تمام این حرف ها را شنیده بود، با دست و دلبازی تمام خانواده بارتی را یاد کرد

!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آبرفورث دامبلدور در 1390/3/29 15:31:05
ویرایش شده توسط آبرفورث دامبلدور در 1390/3/29 19:28:35
seems it never ends... the magic of the wizards :)
ماگل
تولد نقش
1396/11/23
آخرین ورود
جمعه 4 اسفند 1396 12:16
عضویت
1384/05/30
پست‌ها
1540
یاهو


همه مرگخواران هم چنان در شادی خود در کافه بودند که لرد ولدمورت به همراه ریگولوس بدون جلب توجه کسی از کافه تفریحات سیاه خارج شد و به سمت خانه ریدل ها حرکت کردند.

در حمام اختصاصی لرد

لرد: ریگول، یه نامه بنویس بذار روی میز اتاقم، از حمام هم برو بیرون که راه درازی دارم. سفارش نکنم دیگه.
ریگولوس که مرگ نمایشی و دوری موقت از اربابش اصلا ناراحتش نکرده بود با سرخوشی گفت:

- نه اصلا نگران نباشید سرورم .هر شب میام آب و دون شما رو توی ویترین داخل کافه میندازم. فقط بهتر نبود اجازه میدادین که من جلوی بقیه مرگخواران در کافه شما را به قتل می رسوندم و بعدش فرار می کردم تا وقتی که هورکراکس ها رو آماده کنم ؟

لرد داشت لباس هایش را در می آورد. وان حمام مخصوصش پر از آب بود و انتظار او را می کشید. نگاهش را به ریگولوس دوخت و گفت:
- نه دیگه. با کشتن من لقب قهرمان میدن بهت در جامعه جادوگری. پر رو میشی به این شکل. پس همین خودکشی بهترین راهه. سفارش نکنم پس. علت خودکشی رو همین الان روی نامه بنویس یکنواختی زندگی و نداشتن سرگرمی جدید.

ریگولوس: اما یک سوال سرورم ! الان نجینی رو بغل می کنید و میرین که خفه بشین. شما داخل نجینی قرار میگیرین و میرین به فرم یک مار خشک شده در ویترین حیوانات خشک داخل کافه. جسد شما می مونه توی وان حموم. با جسد شما چیکار کنیم ؟ گوشت تون رو نذری بدیم به همسایه ها ؟

ارباب: نخیر. جسد من رو بذارین داخل یک شیشه الکل در پذیرایی خانه ریدل ها. طوری هم بذارین که چشمانم باز بمونه و یاران من در هر لحظه که در خانه راه می روند، چشم شون به من بیوفته و بترس از جنازه ام .

لرد نجینی را در آغوش گرفت و به اتفاق درون وان حمام پر آب پریدند. لرد نگاه آخر را به ریگولوس کرد و گفت:
- فراموش نکن ریگول. چهار تا هورکراکس برام بساز. فقط یک هفته وقت داری. امیدوارم مرگ موقتم بازتابی بزرگی داشته باشی و شادی و خیال آسوده رو موقتا به جامعه جادوگرها ، وزارتخانه، دامبلدور و اون کله زخمی بده تا در اوج شادی اونها مرگبار برگردم و غافل گیرشون کنم. به امید دیدار پسرم !

لرد سیاه و نجینی درون آب وان فرو رفتند و ریگولوس در همان حمام قلم و کاغذ گرفت و مشغول نوشتن نامه خودکشی ارباب شد.


بیست دقیقه بعد...

ریگولوس: ارباب ! شما که هنوز زنده اید.
لرد در حالیکه محکم درون وان حمام و زیر آب گلویش را فشار میداد با صدایی حباب دار و عجیب گفت:
- آهان. یادم افتاد. من بچه که بودم یه ماهی خوردم. آب شش ماهی گره خورد با شش من. من الان آب شش دارم !

ریگولوس نامه خودکشی لرد را پاره پاره کرد. به سمت وان در انتهای حمام حرکت کرد و به لرد و نجینی کمک کرد تا از داخل وان خارج شوند.
ولدمورت: ریگولوس. خواهش می کنم. الانه که سر و کله ی کله زخمی پیدا بشه. فهمیده هورکراکس هام تموم شد.

ریگولوس از پنجره حمام به حیاط خانه ریدل نگاه می کرد که مرگخواران خوشحال به خانه ریدل نزدیک می شدند. بهترین فرصت خودنمایی و قهرمان شدن در جامعه جادوگری بود. چوبدستی اش را در آورد. لرد همچنان در حالت عجیب بود و دنبال راه حل مرگ می گشت و مثل دیوانه ها با خودش حرف می زد و می گفت: ریگولوس. خواهش می کنم. خواهش می کنم.

ریگولوس: آواداکادورا !

نور سبز رنگ به شدت به سینه لرد برخورد کرد و او را بی جان در داخل وان پر از آب پر کرد. ریگولوس می توانست انتقال جریان روح را از بدن لرد به داخل نجینی حس کند. باد خنکی بود. چیزی که سریعا حس قهرمانی را از ریگولوس گرفت، نمای مقابلش از میان پنجره بود و جیغ های بلاتریکس لسترنج، دختر عموی شریفش که از حیاط به او با دهانی باز چشم دوخته بود.

نورهای سبز مرگبار از حیاط خانه ریدل به سمت طبقه دوم و پنجره حمام لرد شلیک شد. ریگولوس با وحشت به جناره ی بی جان لرد ولدمورت خیره شد که روی وان شناور شد و کنار آن نجینی که حالا دیگر نجینی نبود و روح اربابش را داشت.

ریگولوس: ارباب. دستم به دامنت اینها دیدن. الان میان من رو میکشن.

مار از شدت خنگی ریگولوس سرش را تکان داد و دوباره جریان باد خنک حس شد. در یک لحظه جسد لرد روی وان تکان سریعی خورد، یقه پیراهن ریگولوس را گرفت و گفت:
- قهرمان بازی در آوردی . هان؟ بگذریم. بعدا تسویه می کنیم. خنگه. تو جادوگری. جادوگر آپارات میکنه. مگه نه؟

و روح دوباره از بدن لرد جدا شد و درون پیکر مار قرار گرفت. لرد در بدن نجینی خزید و از داخل لونه موش در گوشه حمام خزید تا عازم ویترین کافه تفریحات سیاه شود.

صدای پای مرگخواران در خانه ریدل می پیچید که دوان دوان از پله ها بالا می آمدند. پیش از آنکه درب حمام باز شود و بلاتریکس کچل طلسمی به سوی ریگولوس بفرستند، ریگولوس در میان بخاری آبی غیب شد و آپارات کرد.


افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط [fa]جسیکا پاتر[/fa][en]JΣδδ¡СД[/en] در 1390/3/29 14:05:47
ماگل
آخرین ورود
شنبه 4 خرداد 1392 12:01
عضویت
1390/01/26
پست‌ها
304
سوژه جدید

شب مستی بود. در کافه تفریحات سیاه، همه غرق در شادی بودند و هر مرگخوار و جادوگر سیاه و اهریمنی و شیطان پرست و موجود اهریمنی و از این چرت و پرتا در گوشه ای از کافه مشغول خوش گذرانی بودند. بلاتریکس جهت همدل شدن با لرد سیاه، موهای فرفری و شلحته اش را از ته زده بود و کله ی کچلش در انعکاس نور چراغ های زنبوری کافه می درخشید و چند ساحره سیاه عجوزه به کله ی بی مویش می نازیدند و به به می گفتند.

عجوزه شماره 1: «به به ! بلا خانوم ! خیلی خوشگل شدی ! »
عجوزه شماره 2: «حالا الان که موهاتو زدی از بیخ، سرتو با چه شامپویی میشوری؟ »
بلاتریکس: «نه دیگه ! من شامپو نمیزنم. مثل ارباب از شیشه پاک کن استفاده میکنم واسه کله ام ! »

در سوی دیگر مرگخواران لرد سیاه دور یک میز بزرگ دایره اش شکل نشسته بودند و با اشاره انگشتانشان سر برنده بازی شطرنج جادویی قمار می کردند. آما این لرد سیاه بود که در گوشه ی دیگر کافه، به دور از هر شخص دیگری، تنها روی یک صندلی چوبی نشسته بود و به میوه های و نوشیدنی های مقابلش، روی میز، خیره مانده بود.
دو گوجه مقابل لرد سیاه، با یکدیگر دست به یقیه شده بودند و به ضرباتی همدیگه را له تر و پلاسیده تر می کردند و این گوجه سبز سفتی بود که از میان سبد میوه بیرون پرید و به میان دو گوجه سرخ و آش لاش پرید.

گوجه اول خطاب به گوجه سبز گفت:

«نه سید ! تو دخالت نکن ! این دعوای خانوادگی ما گوجه هاست... »

اما پیش از آنکه گوجه سبز اصلا چیزی بگوید، هر سه گوجه به اتفاق با ضربه مشت محکم لرد سیاه له شدند و روی میز جوپی مقابل لرد پاشیده شدند. کافه بر اثر مشت لرد سیاه یک لحظه در سکوت فرو رفت و همه برگشتند تا نگاهی به لرد بندازن اما بلافاصله دوباره شادی و گفتگوهای شاد مرگخواران و جادوگران سیاه شروع شد.

ارباب به سقف کافه نگاه کرد و با صدایی آرام و خسته گفت:
« ریگولوس ؟ زیر پای ارباب چه غلطتی میکنی پسرم ؟ »

ردای بلند و دامن مانند لرد از ناحیه میان دو پا شکافی بزرگ خورد و کله ی ریگولوس از میان سوراخ وسط ردا بیرون آمد که لبخندی عجیبی به لب داشت.

«سلام ارباب ! خوبی ارباب؟ راستش دیدم افسرده میزنید، گفتم بیام شوخی شهرستانی کنم دلتون باز بشه یه کم ! »

لرد: «دل دیگه چیه؟ »

ریگولوس: «ئم دل دیگه ارباب ! قلب ! نمیدونم والله. احتمالا شما آشنایی ندارین با واژه دل ! »

لرد: «زمان ما از این سوسول بازی و دل و اینا نبود. اگه منظورت معده اس،‌باید بگم معده ام پره. چیزی نمیخورم. برو مزاحم نشو. »

ریگولوس: «من که میدونم ارباب ! من که میدونم ! هورکراکس هاتون غرق شده ! »

رنگ از رخسار ارباب لرد ولدمورت کبیر پرید. با وحشت با اطراف نگاهی سریع و زیر چشمی انداخت و دستانش را روی دهان ریگولوس گذاشت...

لرد: «ساکت باش پسر ! میخوای غیر از تو، بقیه هم راز اربابت رو بفهمن ؟! »
ریگولوس: «پس حدسم درست بود. آخریش هم از دستتون رفت. خب با این اوضاف فقط نجینی رو دارین. خب ارباب من الان می تونم شما رو بکشم دیگه ؟ »

لرد سیاه نگاه مرگباری به ریگولوس انداخت اما سریعا آنرا قطع کرد. سعی کرد به توهین ریگولوس بی توجه باشد، با صدایی زیر تر که هیچ جلب توجهی نکند، خطاب به ریگولوس گفت:

«هر لحظه ممکنه اون کله زخمی و دامبلدور پیداشون بشه با لشگر وزارتی و محفلی شون تا کلک منو بکنن ! من میخوام بمیرم و در قالب نجینی که آخرین هورکراس منه، در بیام تا فعلا از دسترس ترور و نابودی کامل خارج بشم. »

ریگولوس: «خب ارباب ! حرفی ندارم اما این وسط طفلک نجینی حروم میشه که ! تموم میشه بنده خدا ! »

لرد: «نجینی رو پس از بازگشت دوباره ام به بدن جدیدم، به حالت اولش برمیگردونم، بدن نجینی یه نوع هورکراکسه که من فقط در اون می تونم شکل مار باشم و بس. نمیتونم بدن داشته باشم. و تو ریگولوس ! به تو دستور میدم طی یک هفته برام سه چهار تا هورکراکس بسازی ! در حین مرگم یک تکه از روحم که پرواز میکنه رو میگیری و میریزی توی قوطی نوشابه و بعد منتقل میکنی به اون چیزهای با ارزش که برای هورکراکس در نظر داری ! اون اشیای با ارزشی که خواهی یافت. وگرنه... »

ریگولوس: «وگرنه چی ارباب؟ الان جون تو در دستان منه. شاخ و شونه نکش. باوشه. یه سه چهار تایی هورکراکس برات ردیف میکنم. حالا کجایی میخواین قایم بشین در قالب نجینی ؟ »

لرد غرولندی کرد. سعی کرد رویش کاملا به ریگولوس باشه تا توجه هیچ کدام از مرگخواران و حضار کافه جلب نشود. سپس به آرامی گفت:

«من در نقش یک مار خشک شده توی ویترین حیوانات خشک شده، توی اون گوشه کافه می مونم. چون غیب شدن نجینی هم عجیب به نظر میرسه و ممکنه چشم بقیه به ویترین بیوفته، من رنگ خودم به سرخ تغییر میدم. در ضمن در حین پیدا کردن هورکراس منو فراموش نکن پسر. بیام نصفا شبا یواشکی غذایی چند تا موشی بنداز تو ویترین من تلف نشم از گرسنگی طی این یه هفته کار شما ! مفهومه ؟ »

ریگولوس: «همه چی حله ارباب. اشیای زیاد و صد البته با ارزشی سراغ دارم. مثلا لباس زیر بزرگ ترین جادوگر تاریخ، آلبوس دامبلدور توی خونه ی ما افتاده و من قایمش کردم. ازش استفاده میکنم به عنوان یک وسیله با ارزش جهت اختراع هورکراکس شما ! یا ترشحات خشک شده گوش سالازر اسلیترین ! »

لرد: «بذار این قضیه تموم بشه. تکه تکه ات میکنم ریگول ! »

ریگولوس: «خب. فرصت رو باید غنمینت شمرد دیگه. کی قراره ایشا الله بمیرید ارباب؟ الان خوبه دیگه. اما چطور میخواین کشته بشین؟ راه مرگ نمایشی تون رو انتخاب کنید سرورم ! »

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ریگـولوس بلـک در 1390/3/29 15:25:17
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1387/08/11
آخرین ورود
چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
6961
-اوممم....الان که فکر میکنم میبینم ایمان خودمو نسبت به عشق و دوست داشتن از دست دادم.فکر میکنم حق با لرد بوده که هرگز کسی رو دوست نداشته.منم از این به بعد به کسی علاقمند نمیشم.چطوره؟

لوسیوس با عصبانیت مشتش را روی میز کوبید.
-افتضاحه!نمیشه...زندگی بدون حس دوست داشتن معنی نداره...تو حتما باید یکیو دوست داشته باشی.

گلرت با تعجب نگاهی به لوسیوس انداخت.
-یعنی تو ادعا میکنی که زندگی ارباب بی معنیه؟


دو ساعت بعد:


-بالاخره چی شد؟نگفت کیو دوست داره؟

لوسیوس بدون آنکه سرش را بلند کند به نارسیسا جواب داد.
-چرا...گفت دیگه علاقه ای به کسی نداره...کارم تمومه.لرد منو میکشه.خواهش میکنم مواظب پسرمون باش.بعد از من ازدواج نکن.اسم اولین بچه دراکو رو هم لوسیوس بذار.قندون یادگاری مادرمو...

نارسیسا لبخند تلخی زد و کنار لوسیوس نشست.
-حالا ناامید نباش.شاید بشه کاری کرد...مثلا برگردی کافه.و سعی کنی یه بازی رو از لرد ببری...اینجوری بی حساب میشین...بلا میگفت لرد الان تو کافه اس و چند تا ماگلو چسبونده به دیوار و داره تمرین دارت میکنه!

چشمان لوسیوس برقی زد و از جا بلند شد.


یک ساعت بعد در کافه:


لرد سیاه با ناراحتی آواداکداورایی نثار آخرین هدف زنده اش کرد.
-لوسیوس....من هنوز نفهمیدم چطور اون دارتو درست زدی وسط دماغ هدف...به افسون هدایت کننده مشکوکم...ولی به هر حال میبخشمت.و چون تو اجازه نداری چیزی از لرد بخوای، دستور قبلیمو لغو میکنم...میتونی بری...


پایان سوژه

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1388/03/30
آخرین ورود
جمعه 25 خرداد 1403 19:05
عضویت
1388/03/30
پست‌ها
5448
نارسیسا و لوسیوس بر روی کاناپه ای نشسته بودند و سرشان در حال حرکت بین شاهکاری که در خانه کرده بودند بود.

لکه های قرمز رنگی بالای ساعت به چشم میخورد که قرار بود ماجرای بوجود آمدن آن پرتاب گوجه توسط لوسیوس به نارسیسا، یک روز در هنگام شام، به علت نارضایتی از غذا بود.

روکش یکی از مبل ها پاره پاره شده بود که در نتیجه ی انحراف طلسم های متعدد لوسیوس به نارسیسا، هنگام دعوا بود.

لوستر بزرگی که در وسط خانه بود نیز با تعدادی تار عنکبوت و البته اثر شکستگی بود. نکته ی قابل توجه دیگر، لباسی بود که بر روی آن افتاده بود و گیر کرده بود.

- زینگ زینگ!

لوسیوس و نارسیسا سریعا نگاهشان را از اطراف برداشتند و به در خیره شدند. حالا وقتش بود تا نقشه شان را به اجرا در آورند.

لوسیوس بلند شد، گلویش را صاف کرد و با صدایی خشن فریاد زد: نارسی! مگه نمیشنوی دارن در میزنن؟

نارسیسا با صدای لرزانی گفت: عزیزم وایسا، اصلا نمیخواد خودتو خسته کنی الان باز میکنم.

چشمکی به لوسیوس زد و بعد از گرفتن چهره ای غمگین به خود در را باز کرد. گلرت در حالی که به طرز عجیبی دست خود را در هوا تکان میداد، وارد خانه شد، بارانی اش را در آورد و بعد از دادن آن به دست نارسیسا، به سمت لوسیوس رفت.

- سلام، خوش اومدی دوستم!

اما گلرت پاسخی نداد. بر روی مبل نشست و منتظر آمدن نارسیسا شد. سپس دستش را درون گوشش کرد و هندزفری ای را بیرون آورد.

نارسیسا و لوسیوس با عصبانیت نگاهی به یکدیگر انداختند. یعنی تمام نقش بازی کردن ها آن دو در هنگام زنگ، بر باد فنا رفته بود؟

هر دو ناسزایی به هندزفری گفتند و آن طور که انگار هندزفری موجود زنده است با خشم چشم غره ای به آن که در حال فرو رفتن در جیب گلرت بود رفتند.

گلرت بعد از سلام کردن به لوسیوس شروع به نگاه کردن به در و دیوارهای خانه کرد. در همین حین لوسیوس گفت:

- نارسیس، پس تو چرا اینجا نشستی؟ پس پذیراییت از مهمون کووو؟

نارسیسا با بدنی لرزان از جایش بلند شد و به سمت آشپزخانه رفت. گلرت که آرام و معصوم (!) بودن نارسیسا را دیده بود، با ناراحتی به لوسیوس گفت:

- من از این کارا استقبال میکنم، اما نه در مقابل چنین زن زیبا و خوبی. فکر نمیکردم چنین آدمی باشی.

لوسیوس حالت بیخیالی به خود گرفت و بعد از پوزخندی گفت: برو بابا، این باید آدم شه. خودم درستش میکنم.

گلرت زیر لبی گفت: منو بگو به کی دل بسته بودم، این که به درد نمیخوره ...

نیش لوسیوس بعد از شنیدن این حرف باز شد و پرسید: راستی تو گفتی کی رو بیشتر از همه دوس داری؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ماگل
آخرین ورود
شنبه 27 اردیبهشت 1393 07:08
عضویت
1390/01/11
پست‌ها
227
لوسیوس با دلی لرزان پیش نارسیا رفت که در حال تمرین طلسم بود.

- حالت چطوره عزیزم:grin:

- چی میخوایی؟

- مگه حتما باید چیزی بخوام...عزیزم؟

- آره دیگه...هر وقت اینجوری حرف میزنی معلومه.

لوسیوس که پاک دمق شده بود گفت :

اصلا وللش میخوام یه کاری برام انجام بدی !

- این که کار همیشمونه... حالا بگو ببنینم چی میگی؟

وقتی لوسیوس از اول تا آخر داستانو براش تعریف کرد داشت از خنده ریسه میرفت که لوسیوس با عصبانی گفت:

چت شد؟ عوض کمک کردنته؟ فقط خواستم بیری پیش گریندل والد و ازم بد بگی همین.

-مثلا چی بگم؟؟؟ بگم خیلی کودنی؟ بگم تا کلاس دوم بیشتر.....

- نه نه نه....اینا رو نگیا.... برو بگو که ...........


صبح روز بعد....

- سلام گیریندل جون خوبی؟؟

- به...نارسیا از این طرفا....چقدر پیر شدی..

نارسیا با خشم به خودش گفت : پیر باباته بی شعور!

و با لبخندی اندوهبار روبه گیریندلکرد و گفت:

از دست شوهر بی رحممه هر روز کتکم میزنه

- چقدر جذاب..

-مرده شور غیرتتو ببرن...دارم میگم سیاه و کبودم میکنه و همش غر میزنه.

- البته سیاه تو با الانم فرقی نداره

- نمیزاره برم بیرون

- کار درستی میکنه

-!!!

- تو خودت فردا بیا خونمون ببین چجوری رفتار میکنه !

- باشه میام...میخوام خونه ی دوست عزیزم رو ببینم.

نارسیا زود خودشو غیب کردو رفت پیش لوسیوس و جریان و براش گفت.

- عجب مرد سنگدلی...حالا من چی کار بکنم؟ خ.نه رو نظافت کنم؟؟

- نه احمق...باید ادای شوهر های بد رو دراری. خنگ بازیم در نیاری. و البته زیاده رویم نکنی...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آقای الیواندر در 1390/3/11 8:54:47

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.