آموزشگاه مرگخواری

_ارباب مگه نگفتن سعی کنین قانعشون کنین که اینجا هاگوارتزه؟!

کراب که به همراه دیگر مرگخوارها در ایستگاه ریدل ها منتظر رسیدن قطار بود،این سوال را از مرگخواران کنار دستش پرسید...
_خب چرا!چه طور مگه؟!
_خب آخه وقتی ما وارد هاگوارتز شدیم،هاگرید واستاده بود و داد میزد "سال اولیا از این طرف...سال اولیا از این طرف!" خب اینا هم الان شنیدن از بقیه و منتظرن که هاگرید رو ببینن!
_هوووم...راست میگی ها...هی بچه ها...این کراب با این النگوها و گوشواره هاش و با عقل ناقصش درست میگه!

کراب شکست عاطفی خورد!حداقل حالا اصلا نیازی نبود که از گوشواره ها و النگوهاش یاد بشه و شخصیتش رو خورد کنند آخه چرا اصلا باید همیشه احساست پاک و ظاهر به زعم خودش زیباش رو به سخره بگیرن؟!کراب واقعا جادوگر_ساحره ی بدبختی بود!
اما هیچکدام از مرگخوارها اهمیتی به شکست عاطفی کراب نداده و به بحث خود ادامه دادن...
_خب؟!یعنی چی؟!ما الان از کجا هاگرید گیر بیاریم!
_میتونه یکی از ما خودش رو شبیه هاگرید کنه!
_راست میگه...ولی کی؟!
_من ایوان رو پیشنهاد میکنم!
_من؟! آخه من دقیقا چیم شبیه هاگریده؟!خیلی چاق و گوشتالو و خپلم یا موها و ریشام مثل اونه؟! آخه هاگرید هم قد منه؟!هم وزن منه؟!
_راست میگه خب...یکی که حداقل یکم از ویژگی های ظاهری و فیزیکی هاگرید رو داشته باشه باید خودش رو هاگرید جا بزنه!
_مثلا رودولف!
_من؟!شاید هاگرید مثل من عظله ای و پر زور و گنده باشه...ولی مطمئنا لو میریم!آخه هاگرید به جذابیت من نیست!
_کی به این گفته آخه جذابه که من یه آوادا حرومش کنم؟!
_بافتم! اگه یه تار موی هاگرید رو داشتیم،من یه معجون مرکب واستون درست میکردم!
_نهههههههههه!نه هکتور...اصلا معجون اینا رو بیخیال!
_چه طور مگه؟!میخوای بگی معجون های من درست کار نمیکنن!
_هوووم...خب...نه...ولی آخه میدونی!
_بسه دیگه!

همه به طرف روونا که این جمله رو با عصبایت فریاد زد برگشتن...روونا نفس عمیقی کشید و ادامه داد:
_بسه دیگه...چقدر پشت سر هم دیالوگ میگین حرف میزنید...همین الاناس که قطار برسه...من یه نقشه هوشمندانه ای دارم برای این مشکل...

همه به روونا خیره شده بودند...مثل همیشه روونا نقشه ای داشت...اما مرگخواران شک داشتند که نقشه های او همیشه "هوشمندانه"باشد...

برای چند دقیقه سکوت همه جا را فرا گرفت...لرد سیاه سرخ شد...سپید شد...و چون اصلا دوست نداشت سپید بماند تصمیم گرفت خود را از شر این فشار روحی خلاص کند!
-تشویقش کن بلا! ما نمی تونیم!

بلا علاقه ای به تشویق یک تازه وارد نداشت. ولی پای دستور لرد در میان بود. با بی میلی یک بار دست هایش را به هم کوبید.
-ارباب زیاد هم تشویقش نکنیم. هر چی باشه اسکلتتون رو کشت.

لرد سیاه تایید کرد...و تنها چیزی که آن شب تایید شد همین جمله بود. چون دقایقی بعد مهر "تایید نشد" زیر فرم عضویت مودی خودنمایی می کرد. دلیل رد شدن مودی "ناقص بودن بینی و تلاش نافرجام برای شبیه شدن به لرد سیاه" عنوان شده بود.


پایان سوژه

____________________

سوژه جدید:

- منتظریم که بهانه هاتونو بشنویم!

رودولف با خوشحالی قمه هایش را چرخاند. بدون شک تنها عاملی که جرات چنین کاری را به او می داد موفقیت بود.
-بهانه ای در کار نیست ارباب. ماموریت بطور کامل انجام شد.

لرد سیاه به چهره رودولف خیره شد. ظاهرا شوخی نمی کرد. این بار نه بهانه ای در کار بود و نه اشتباهی!
-یعنی موفق شدین؟ قطار هاگوارتز رو جادو کردین؟ همه دانش آموزا رو به جای هاگوارتز به آموزشگاه سیاه میاره؟

رودولف مغرورانه تایید کرد.
-البته ارباب! مسئولیت این ماموریت به عهده مرگخوار شایسته و لایقی همچون ما بود و برای همین همه چیز بدون اشکال پیش رفت. قطار کاملا طلسم شده و تا چند دقیقه به ایستگاه ریدل ها می رسه. دانش آموزا رو به آموزشگاه منتقل می کنیم و آموزششون رو به عهده می گیریم.

لرد سیاه لبخند رضایتمندانه ای زد. این نقشه بزرگی بود. و بدون هیچ مشکلی اجرا شده بود. لرد زیاد تحسین نمی کرد. ولی این بار لیاقتش را داشتند.
-کارتون خوب بود. مواظب باشین کسی بویی نبره. بچه ها تو خونه از بزرگتراشون چیزایی درباره هاگوارتز شنیدن. حواستونو جمع کنین. سعی کنین قانعشون کنین که اینجا هاگوارتزه. مایل نیستیم در اولین فرصتی که گیر میارن برای خانواده هاشون نامه بنویسن. وقتی همه چیز آماده شد به ما اطلاع بدین که بیاییم و سخنرانی اول سالمونو اجرا کنیم. حالا برو بیرون تا ما تمرین کنیم! نباید زیاد با ابهت حرف بزنیم. بچه ها وحشت می کنن.

رودولف تعظیمی کرد و از اتاق خارج شد.

ایوان و مودی، چوبدستی به دست داشتن و رو به روی هم وایستاده بودن. چش تو چش همدیگه نگاه کردن. سیبیل نداشتن ولی اگه داشتن ازش خون می چکید. خوفناکترین و شیطانی ترین چهره ی ممکنشون رو به خودشون گرفتن و شروع کردن به چرخیدن حول یه نقطه ی نامعلوم توی سالن در حالی که همچنان رو به رو ی هم بودن و ...

لرد با کلافگی گفت: حوصلمون سر رفت دیگه ... شروع کنین!

- آواداکداورا ...

- سکتوم سمپرا ....

- اچی مچی ...

- لاترجی ....

- یابا دوبا دووووووو

نورهای رنگارنگ این ور اون ور می رفتن و فضای تاریک سالن رو مثل دیس*کو کرده بودن. قریب به 99.9 درصد طلسم هایی که مودی به ایوان می زد از لا به لای استخون های بیرون میخزید. هیشکی پشت ایوان نبود بنابرین.
همون طور که این دو در وسط مثل تسترال ( اینجا تسترال رو خروس جنگی فرض کنین) به جون هم افتاده بودن، بقیه مرگخوارا و لرد، گوشه ای نشسته و پف فیل می خرودن، تخمه می شکستن، آجیل به هم تعارف می کردن و حتی یه گروه چارتایی دسته کارتی روی زمین پهن کرده و حکم بازی می کردن. واقعا از نمایش لذت می بردن.

لرد همین طور که عینک سه بعدی اش رو به چشم زده بود و پف فیل می خورد رو به بلا گفت:
- بلایمان ... می گوییم این مودی هم بدک نیستا ... کم کم داره ازش خوشمان میاد.

بلا از خدا خواسته که رودولف به او بی توجهی می کنه و بیشتر وقتش رو صرف زیر آب زدن مورگانا و کلنجار با او به سر میبره، به لرد نزدیک تر میشه و میگه:
- خب ارباب؟ اینا که الآن می زنن همدیگرو میکشن. اگه لازمشون دارین و فکر می کنین بدک نیستن بهتر نیست بازی رو تموم کنین؟

- بلا! ایوان اسکلته! چه جوری می خواد بمیره؟ فقط یه استخون هست ... اونجا ... می بینی؟ اونو بکنن ایوان به خواب ابدی فرو میره ... ما چقد باهوشیم نه بلا؟ ... حالا این مودی هم باید سعی کنه زنده بمونه تا خودشو اثبات کنه به ما ... نه بلا؟

چند دقیقه ی بعد خیلی سریع رخ داد. مودی با یک اکپلیاموس ایوان رو خلع سلاح کرد. ایوان به سمت مودی خیز برداشت و با دندون دماغ مودی رو چسبید. مودی از درد دماغش، دستاش شل شد و چوبدستیشو انداخت. در عوض نزدیکترین استخونی که دستش میومد رو گرفت و با تمام قدرت کشید.

تق!
صدای شکستن استخون تو کل سالن پیچید و سکوت عجیب غریبی اونجا حاکم شد. ( جدا از اینکه اون گروه چار نفره اصرار می کنن حاکم یکی دیگست و حکم گشنیز )

چشمای لرد پر از یه چیزی بود. یه احساس. یه حس خاصی که نمی دونم چی بود.... چهره اش یه حالتی داشت که قبلا نداشت ... ظرف پف فیل از دستش افتاد و به چشم های ... به فضایی که قرار بود چشمای ایوان باشه نگاه کرد. توی اون خلا و سیاهی مطلق، حسرت و افسوس، دلشکستگی و یه عالمه چیزای دیگه رو دید ... ایوان رو زانوهاش افتاد و در دستای نحیفش هنوز دامن مودی رو گرفته بود. بعد از تف کردن تکه ای دماغ خونی رو زمین، کاملا افقی شد و جون به جون آفرین تسلیم کرد. حداقل مثل یک مرگخوار واقعی با اکسپلیاموس مرد ... خب حالا! حداقل آخرین طلسمی که بهش خورد همین بود.
و در آخر چشمای خونخواه همه ی مرگخوارا و لرد به مودی دوخته شد که با چهره ی استخون ایوان رو بالا گرفته بود.

لرد به ایوان چش غره میره و ایوان میفهمه که نجینی چیزی نگفته بود و ایوان با دستای خودش گور خودشو کنده.
برای عوض کردن بحث و پرت کردن حواس لرد چوب دستیشو بیرون میکشه و مثل کسایی که قصد دارن مسابقه بوکس بدن شروع به حرکت و بالا و پایین جهیدن میکنه.

ایوان:ارباب با کی باید دوئل کنم؟شما فقط دستور بدین.بکشمش؟اینو بکشم؟
انگشت اشاره ی ایوان به طرف بلاتریکس گرفته شده.بلاتریکس با تکون دادن سرش ایوان رو تهدید میکنه.ولی لرد جواب رد میده:
اونو نه.این یکیو باید بکشی.یعنی سعی کنی که بکشی.و اگه موفق نشی میفرستیمت هاگوارتز که تو درس بیولوژی ازت استفاده کنن.
ایوان که هنوز داره بالا و پایین میپره جواب میده:ارباب تو هاگوارتز همچین درسی نداشتیم.
لرد:مطمئن باش اگه شکست بخوری خواهیم داشت.حالا دست از جهیدن بردار که داریم سرگیجه میگیریم.روی حریفت تمرکز کن.با شماره ی سه هر کدومتون یه طلسم می فرستین.مواظب باشین طلسماتون بطرف ما نیاین.ما قلقلکی هستیم.آماده این؟

با دستور لرد مودی هم چوب دستیشو بیرون میکشه.یه حسی بهش میگه دماغش در خطره.ولی دلیلشو نمیدونه.شاید در جوار لرد سیاه بودن همچین حسی رو بهش داده.ولی به هر حال برای آخرین بار دستی به دماغ کاملش میکشه و آماده ی دوئل میشه.

خلاصه:

در سال هایی که هنوز محفل تشکیل نشده بود مودی با شنیدن شرایط و حقوق و مزایای ارتش سیاه برای عضویت در این ارتش به آموزشگاه می ره.
لرد سیاه دستور می ده مودی با ایوان روزیه دوئل کنه.

نکته:ایوان روزیه مرگخواریه که بعد ها با مودی روبرو می شه و ضمن کندن قسمتی از دماغ مودی, در درگیری کشته می شه.

___________________________

بلا تعظیمی کرد و برای احضار ایوان روزیه دوان دوان از اتاق خارج شد.

چند دقیقه بعد ایوان جلوی در اتاق بود...ولی در باز بود و ایوان مطمئن بود که اگر در نزده وارد اتاق شود کشته خواهد شد و اگر در باز را ببندد و در بزند باز هم کشته خواهد شد و اگر سعی کند در باز را بزند باید بی اجازه دستش را تا آرنج داخل اتاق ارباب ببرد که باز هم کشته خواهد شد.

ایوان شک نداشت که کشته خواهد شد!

البته احتمالا ایوان بعد ها کشته شد...ولی در آن لحظه بلا به کمکش آمد و با فریاد" آوردمش ارباب"او را به داخل اتاق هل داد.اگر گناهی هم بود متعلق به بلا بود!

ایوان موقعیتش را به خاطر آورد و سریع چوب دستیش را بیرون کشید.
-آماده باشین ارباب!نمی خواستم اینجوری بشه ولی حالا که شده تا آخرین نفس از خودم دفاع می کنم.

لرد سیاه به چهره ایوان دقیق شد.
-تو چه غلطی کردی؟روی ما چوب دستی می کشی؟بعد هم شروع می کنی به رجز خوانی؟

ایوان کمی دست و پایش را گم کرد.
-ارررباب...البته من بی جا می کنم.ولی بلا گفت بیام خدمت شما و خودمو برای دوئل اماده کنم.منم فقط در همین حد تونستم آماده بشم.ارباب چرا می خوایین منو بکشین؟به خاطر اون هورکراکسه؟خب من اشتباهی زدم نابودش...
-کدوم هورکراکس؟!!مگه اونو کله زخمی از بین نبرد؟
-ارباب...بله...کله زخمی از بین برد...پس چرا قصد جون منو کردین؟به خاطر لگدی که به نجینی زدم؟آخه شنیدم قصد داره بیاد و به شما بگه که کسی که به چراغ راهنمایی مشنگا گرهش زده بود من بودم...اممم...چرا اینجوری نگاه می کنین؟یعنی نگفته بود؟

لرد حسابگرانه دور مودی قدم زد و با دقت او را بر انداز کرد. مودی که سراپا میلرزید روی چشم جادوییش تمرکز کرد تا باز brain storming اش در مورد رفتار و سکنات لرد کاری دستش ندهد. چشم درشت و آبی با حیرت در حدقه می چرخید و حرکت لرد به دور مودی را دنبال می کرد.
-خب، ظاهر قابل قبولی داری...به ما بگو از جادوی سیاه چی میدونی؟

لرد سیاه قدم زدنش را تمام کرده و به جای اولش ، درست روبروی الستور برگشته بود. مودی لحظه ای خوشحال شد. از اینجا به بعد در تخصص خودش بود.
-جناب لرد، بنده در این مورد یه پا متخصص به حساب میام، این زخم هایی که می بینین همه براثر مبارزه های بی پایان من با جادوی سیاه به وجود اومدن!

لرد با بدگمانی یکی از ابروهایش را بالا انداخت...خب...جایی که زمانی ابرویی وجود داشت!
-که با جادوی سیاه مبارزه هم می کنی!

درون ذهن مودی: اوه، شِت!

-اهم، نه در واقع سوءتفاهم نشه، بنده با جادوی سیاه مبارزه نمیکردم، با جادوی سیاه مبارزه می کردم! اِه اینکه همون شد... منظور اینکه against هم نبودیم، together بودیم! اصلا من زمانی مدرس این شیوه بودم حتی! به جان مبارکِ...[نگاه غضب آلود بلا] به جانِ بی مقدار خودم قسم!

-معلوم میشه...بلا، روزیه رو خبر کنید، بگید برای دوئل خودشو آماده کنه!


+ایوان روزیه اگه اشتب نکنم همونه که دماغ مودی رو قناس کرد، ضمنا از همینجا تقاضا مندم عوض اینکه تو لیست شخصیت ها جلو اسم ملت بنویسین «مرگخوار»، «عضو محفل»، «دانش آموز» یا هر چی، یه اشاره ای هم بکنین یارو کجا وارد کتاب شده یک در دنیا صد در اخرت ثواب داره!

مودی آب دهنشو قورت میده و به لرد خیره میشه.

- به ما زل نزن.

کلام لرد سکوت چند ثانیه ای ـه اتاق رو در هم میشکنه و بلا نگاه تندی به مودی شوک شده میندازه و با نگاهش به اون میفهمونه که "شانس آوردی جنس مذکری". مودی که شمردن تعداد گلای قالی رو به نگاه کردن به بلا و لرد ترجیح میده، سرشو پایین میندازه و سریعا میگه:

- اگه نگاتون نکنم پس چطوری ازتون تعریف کنم ... ارباب؟

مودی آخرین کلمه رو با دیدن نگاه تهدید آمیز بلا اضافه میکنه... چیه به تناقض رسیدین که چطور وقتی سرش پایینه نگاه بلارو تشخیص میده؟ انتظار دارین بگم این است قدرت مرگخواران و پرونده این قضیه رو ببندم؟ نخیر در جواب میگم مودی زیرچشمی حواسش به اطراف بود و واسه همین تونست نگاه بلارو تشخیص بده.

لرد که از این همه سخنرانی نویسنده خسته شده، صداشو صاف میکنه و سوژه رو به جریان میندازه:

- تعریف از ما نیازی به فکر و خیره شدن نداره. بلا این چه مرگخواریه که برامون آوردی؟ حتی بلد نیست ازمون تعریف کنه.

بلا همینطور که شروع به حرف زدن میکنه مدام سقلمبه ای به مودی میزنه تا اونو به حرف بیاره:

- چیزه ارباب ... از دیدن شکوه و ابهت شما قفل کرده ... به هر حال این افتخاریه که نصیب هرکسی نمیشه.

لرد با چهره که نشان از اینه که چطور بلا میتونه هر دیالوگی رو به ابراز علاقه ای به لرد تبدیل کنه، آماده شوت کردن مودی به بیرون از اتاق میشه که خوشبختانه یا بدبختانه مودی راه نجاتشو پیدا میکنه.

- بله ارباب درست میگه. بودن در محضر شما چنان مهر افتخاری بر دفترچه خاطرات کل عمر بی ارزشمون میزنه که باعث میشه هرکس هرچقدرم شجاع باشه، در مقابل ابهتتون کم بیاره و ندونه که با چه کلماتی به توصیف هیکل با شکوه شما و قدرت بی نظیرتون بپردازه.

مودی بعد از گفتن این جملات و با دیدن چهره لرد که آروم شده بود، نفس عمیقی میکشه و عرق صورتشو پاک میکنه و منتظر شنیدن مرحله ورود به وادی مرگخواریت از طرف لرد میشه.

چقدر کچله!میدونستم کچله ها ولی نه اینقد.چشاشو...دماغ که نداره.کاش حداقل جاشو صاف می کردی.اون دو تا سوراخ مورب خیلی مسخره کرده قیافه شو...

بلاتریکس که برخلاف لرد نمیدونه تو ذهن مودی چی میگذره به لبخند زدن و عشوه اومدن برای لرد ادامه میده.ولی چهره لرد هی بیشتر از قبل تو هم میره.بلا کم کم نگران میشه و میپرسه:چیزی شده سرورم؟خطایی از من سر زده؟اگه سر زده بگین جبرانش کنم و اگه هنوز سر نزده بگین جلوی سرزدنشو بگیرم.
مودی که خودش میدونه چه شاهکاری کرده با دستمالی که روی میزه عرقشو پاک میکنه.بلا با آرنجش به پهلوی مودی میکوبه.
بلا:چیکار میکنی نادون!اون دستمال گردن محبوب ارباب بود.:vay:
مودی سعی میکنه به افکارش جهت بده.سعی میکنه به ویژگیای خوب لرد فکر کنه.مثلا...گوشاش زیاد بد به نظر نمیرسید.و صداش.کمی ابهت داشت.
لرد:فقط کمی؟
مودی:نخیر قربان.منظورم خیلی زیاد بود.این مغز منو ببخشید.سر راه از شدت شور و هیجان از پله ها افتادم.ضربه مغزی شدم.مغزم الان کشش و ظرفیت ابهت شما رو نداره.فکرای مسخره میکنه.شما گذشت بفرمایین.

لرد عکس العملی نشون نمیده.بعد از اینکه از خوندن افکار مودی خسته میشه میپرسه:پس مرگخوار جدید تو هستی؟خب...از تستای اولیه قبول شدی ولی تو این مرحله باید وفاداریتو بسنجم.یه ماموریت کوچیک بهت میدم.ولی قبلش تو باید قادر به کنترل مغز معیوبت باشی.سریع درباره ارباب فکرای خوب خوب کن!

-خیر!

در چهره بلا نشانی از ضایع شدگی دیده نمی شد.
-چیه؟چرا زل زدی به من؟رد شدن توسط ارباب هم مایه مباهات و افتخار ماست.روشن شد؟حالا که مرگخوار شدی باید این چیزا رو بدونی.

مودی خوشحال شده بود که از مواجه شدن با لرد سیاه نجات پیدا کرده.ولی بلاتریکس که هر فرصتی برای دیدن لرد را غنمیت می شمرد از رو نرفت!
-ارباب موضوع مهمیه.مسئله مرگ و زندگیه.خواهش می کنم اجازه ورود بفرمایین.

صدای کلافه لرد سیاه از داخل اتاق به گوش رسید.
-بیا تو!ولی از الان اخطار می دیم.اگه درباره مزایای ازدواج در فصل تابستان حرف بزنی بزنی سرتو از تنت جدا خواهیم کرد.اگه مسئله مرگ و زندگی نباشه هم سر جدا شده تو دوباره خواهیم چسباند و دوباره جدا خواهیم کرد.

بلا که از این همه محبت به وجد آمده بود، در مقابل چشمان بهت زده مودی از پشت در به لرد سیاه تعظیم کرد و وارد اتاق شد.مودی برای چند ثانیه از ورود به اتاق خودداری کرد.ولی دستی ظریف از لای در خارج شده و پس از گرفتن یقه مودی او را به داخل اتاق کشید.اتاق کاملا تاریک بود و مودی نمی فهمید چرا در همه سوژه ها لرد در اتاق تاریک اقامت داشت!

-برای اینکه مخوف تره...جذبه اش بیشتره.و توی تازه وارد چطور جرات می کنی انتخاب های ارباب رو زیر سوال ببری؟

مودی سرش را پایین انداخته بود.فراموش کرده بود که لرد می تواند افکار او را بخواند.و در اوج وحشت در یافت که نمی تواند جلوی افکارش را بگیرد!

- پچ پچ پچ پچ! (افکت پچ پچ کردن )

تهدید بلارو هیچ کس نشنید جز خود بلا و مودی. مودی بعد از شنیدن تهدید به حالت درمیاد و آروم و بی سر و صدا سعی میکنه خودشو از رول حذف کنه. اما قبل از خروج کامل مودی، بلا یقه شو میگیره و کشون کشون به صحنه برمیگردونه.

- هوی کجا کجا؟ الان باید به مقر مرگخوارا بریم. وقتشه مرگخوار جدیدو به لرد معرفی کنم!

اندرون مقر:

مودی با ترس و لرز و درحالیکه دندوناش از شدت ترس محکم به هم برخورد میکردن، همراه بلاتریکس از پله های شاهانه و بزرگ خانه ی ریدل بالا میرفت.

- چی میبینم؟ نکنه ترسیدی؟ کروشـ...

قبل از اینکه طلسم بلاتریکس کامل بشه، مودی در یک حرکت سریع دستشو رو چوبدستی بلا میذاره و درحالیکه اونو به آرامش دعوت میکنه میگه:

- نه نه! خب هوا سرده ... منم که سرمایی!

بلا بدون توجه به اینکه الان تابستونه و دمای هوا هم بالای 30 درجه س، به درون خانه قدم میذاره و مودی هم ایضا.

- مثل تسترال جادویی داره دروغ ِ غیر جادویی می‌گه، نه؟ (کپی رایت بای مادر گرام ارباب)

دافنه اینو رو به بلا و مودی که تازه وارد ساختمون شدن میگه و بدون هیچ حرف دیگه ای برای بیشتر کش داده نشدن سوژه از صحنه حذف میشه.

مودی به صورت ریپیت وار آب دهنشو قورت میده و به اینجا و اونجای خونه ی بزرگ و عظیم ریدل که تمام مرگخوارارو در خودش جا داده نگاه میندازه. نمیتونست باور کنه که الان واقعنه واقعنه واقعا وسط تمام مرگخوارا قرار گرفته و راه در رویی هم نداره.

مرگخوارایی که تو سالن اصلی حضور داشتن، با دیدن مودی حرکات شیطانی مختلفی از خودشون نشون میدن. فنریر دندوناشو تیز میکنه، ایوان یکی از استخوناشو میکنه و شروع به بالا و پایین پرتاب کردنش میکنه. فلور تکونی به موهاش میده و با نگاهی شیطانی مودی رو دنبال میکنه و ... در آخرین حرکت یکی از مرگخوارا میگه:

- یه مرگخوار تازه وارد دیگه! خوش اومدی.

مودی با ترس سری برای اونا تکون میده و با سرعت بیشتری به دنبال بلا میره تا از دیدن این همه صحنه ی مخوف در امان بمونه. غافل از اینکه پشت دری که الان بهش رسیده، واقعه ی خوفناک تری ممکنه به واقعیت بپیونده. صدای فریاد بلا، مودی رو از عالم فکر و خیالش میکنه.

- ارباب، اجازه ی ورود میفرمایین؟