لرد ولدمورت
از ما گفتن...
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1387/08/11
- آخرین ورود
- چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
- عضویت
- 1386/08/08
- پستها
- 6961
محفلی های بخت برگشته، بعد از خنده های بجا و بیجای فراوان از روی صندلی هایشان بلند شدند. با خوشحالی به طرف در خروجی می رفتند که از شلوغی استفاده کرده و فلنگ را ببندند...که شخصی سیاهپوش جلوی آنها پرید!
-هی هی هی هی...کجا با این عجله؟ ازتون دعوت می کنم از بزرگترین نمایشگاه هنر عکاسی واقع در تونل سمت راستتون دیدن کنین.
-نه...ممنون...
-من مصرانه ازتون دعوت می کنم!
محفلی ها خیلی زود فهمیدند که این یک دعوت نیست! فرد سیاهپوش بی هویت، گروه محفلی ها را به تونل هدایت کرد.
ملت سفید وارد تونل شدند...ولی چیزی ندیدند! البته داخل تونل پر از تصاویر جذاب و بی مانند بود ولی نورپرداز جوگیر شهربازی همه لامپ ها را سیاه رنگ انتخاب کرده بود و همین باعث تاریکی مطلق شده بود. دامبلدور از مرلین خواسته با صدای بلند گفت:
-خب...اینجا رو هم دیدیم. همه با هم بیرون...
صدای تهدید آمیزی از میان تاریکی به گوش رسید.
-شما جایی نمی رین. نه تا وقتی که تک تک عکسا رو ندیدین و لذت کافی نبردین! لوموس!
با ادای کلمه آخر فضای تونل روشن شد و چشم محفلی ها به عکس های روی دیوار و سقف افتاد.
-پروفسور...اینا که همشون...عکس...اس...اس...اسمشو نبرن! تو ژستا و حالت های مختلف...مممم... من می ترسم!
پروفسور به دنبال جمله ای برای دلداری محفلی مورد نظر می گشت...ولی قبل از آن، دستی کوچک ردایش را کشید و با صدای لرزانی شروع به صحبت کرد.
-پروفسور...وقتی اینجا تاریک بود من ...دستم خورد...اشتباهی یکی از عکسا رو...پاره کردم...اگه بفهمن!
-هی هی هی هی...کجا با این عجله؟ ازتون دعوت می کنم از بزرگترین نمایشگاه هنر عکاسی واقع در تونل سمت راستتون دیدن کنین.
-نه...ممنون...
-من مصرانه ازتون دعوت می کنم!
محفلی ها خیلی زود فهمیدند که این یک دعوت نیست! فرد سیاهپوش بی هویت، گروه محفلی ها را به تونل هدایت کرد.
ملت سفید وارد تونل شدند...ولی چیزی ندیدند! البته داخل تونل پر از تصاویر جذاب و بی مانند بود ولی نورپرداز جوگیر شهربازی همه لامپ ها را سیاه رنگ انتخاب کرده بود و همین باعث تاریکی مطلق شده بود. دامبلدور از مرلین خواسته با صدای بلند گفت:
-خب...اینجا رو هم دیدیم. همه با هم بیرون...
صدای تهدید آمیزی از میان تاریکی به گوش رسید.
-شما جایی نمی رین. نه تا وقتی که تک تک عکسا رو ندیدین و لذت کافی نبردین! لوموس!
با ادای کلمه آخر فضای تونل روشن شد و چشم محفلی ها به عکس های روی دیوار و سقف افتاد.
-پروفسور...اینا که همشون...عکس...اس...اس...اسمشو نبرن! تو ژستا و حالت های مختلف...مممم... من می ترسم!
پروفسور به دنبال جمله ای برای دلداری محفلی مورد نظر می گشت...ولی قبل از آن، دستی کوچک ردایش را کشید و با صدای لرزانی شروع به صحبت کرد.
-پروفسور...وقتی اینجا تاریک بود من ...دستم خورد...اشتباهی یکی از عکسا رو...پاره کردم...اگه بفهمن!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!





میگم به نظرتون میشه از این شهربازی فرار کرد؟ 


