عکاس‌خانه تبلیغاتی هاگوارتز

من که در جوانی بر دنیا حکومت میکنم البته همه هم راضی هستن.

بزرگترین ارزوم براساس این پست

بر اساس این خواسته‌ی عمیق قلبی.

من و آرزوی قلبیم

در راستای تصویر سازی برای این پست

برای اولین‌بار، قراره در هاگوارتز به صورت عمومی از آینه‌ی نفاق‌انگیز / وزرآ (Erized Mirror) رونمایی بشه و به بهترین آرزوهای قلبی جایزه اهدا بشه. آینه‌ای که طبق گفته‌ی آلبوس دامبلدور: "عمیق‌ترین و قوی‌ترین آرزوی قلبی ما رو نشون می‌ده، نه چیزی بیشتر نه کم‌تر."

حالا شما فرصت دارین تا فقط یک‌بار به درون آینه نگاه کنین و اگه می‌خواین، با دوربین جادویی عکسش رو تهیه کنین و با بقیه به اشتراک بذارین! یه توضیح کوتاه در زیر عکس برای توصیف کلی آرزوتون فراموش نشه. هم‌چنین می‌تونین اون‌چه که دیدین رو در قالب رول در تاپیک آینه‌ی وزرآ ارسال کنین.

فراموش نکنین شرکت در این تاپیک در بازه‌ی زمانی مشخص‌شده برای شما 10 گالیون به ارمغان میاره.

در عکاس‌خانه‌ی تبلیغاتی هاگوارتز، نور به شکل خطوط نرم و حساب‌شده بر زمین می‌نشست و فضا با نظمی آرام نفس می‌کشید. ما در مرکز قاب ایستادیم، جایی که هوا خود را مرتب می‌کرد تا شایسته‌ی ثبت حضورمان باشد. دیوارها با پارچه‌های مخملی سبز و خاکستری آراسته بودند و لنزها در سکوتی احترام‌آمیز می‌درخشیدند. این‌جا میدان نبرد نبود؛ این‌جا کارگاه تثبیت شکوه بود، جایی که تصویر به ابزار آموزش بدل می‌شد.

کالین کریوی با تمرکز کامل اطراف ما حرکت می‌کرد و هر تنظیم، ضرباهنگی دقیق به فضا می‌داد. نورها به فرمان اراده‌ی ما نرم‌تر می‌شدند و سایه‌ها خطوط چهره را با وقار برجسته می‌کردند. دود سبزِ ملایمی در پس‌زمینه شکل گرفت و سپس آرام گرفت تا چهره، مرکز توجه بماند. پارچه‌ها موجی کوتاه برداشتند و دوباره نشستند؛ نظم، زبان مشترک این لحظه بود.

ما قاب‌ها را یکی پس از دیگری پر کردیم؛ زاویه‌هایی که اقتدار را روایت می‌کردند، خطوطی که تمرکز را می‌آموختند، نگاهی که معیار را تعریف می‌کرد. هر فریم، تمرینی برای دیدن بود و هر انعکاس، درسی برای درک. جادو به آرامی در شیشه‌ی لنز جریان داشت و تصویر را با عمقی ماندگار مهر می‌زد؛ عمقی که به هر بیننده راه می‌گشود.

پس از ثبت‌ها، تصاویر به تالارهای مدرسه راه یافتند؛ در راهروها، کلاس‌ها، سرسراها. هر قاب با نور ثابت خود ایستاد و فضا را هماهنگ کرد. جادوآموزان با عبور از کنار این پرتره‌ها، ریتم قدم‌هایشان را تنظیم می‌کردند و ذهن‌ها به سکوتی سازنده می‌رسید. الگو شکل می‌گرفت و نظم، بی‌هیاهو آموزش می‌داد.

در پایان، عکاس‌خانه آرام گرفت و ما نگاه آخر را به مجموعه سپردیم. این تصاویر برای نمایش نبودند؛ برای تربیت بودند. شکوه، زمانی کارکرد می‌یابد که دیده شود و دیده‌شدن، زمانی معنا می‌گیرد که راه نشان دهد. هاگوارتز این راه را پذیرفت و پرتره‌ها، بی‌صدا، مدرسه را به سوی کمال هدایت کردند.

آیا حوصله‌تان در خانه سر رفته؟ آیا نیاز به یک چالش دارید تا تمام تصمیمات زندگی‌تان را زیر سوال ببرید؟ آیا احساس کافی بودن می‌کنید؟

معرفی می‌کنیم... محصول جدید خانه‌ی ریدل‌ها:

بلاتریکس لسترنج!

از مشخصات ظاهری این محصول می‌توان به موهای مشکی پرپشت و فرفری و چشم‌های از حدقه درآمده‌ای که با خیره شدن به شما باعث شود از زندگی‌تان ناامید شوید اشاره کرد.

این محصول که از باکیفیت‌ترین محصولات خانه‌ی ریدل‌ها محسوب می‌شود، برای کمک به شما اینجاست. او می‌تواند در لحظه باعث شود خنده روی لبتان بخشکد و دست از تلف کردن وقت‌تان بکشید و به کارهای مهم‌تر بپردازید. اگر از والدین بامحبتی که مدام بغل‌تان می‌کنند خسته شده‌اید، همین الان یک بلاتریکس سفارش بدهید! او می‌تواند به شکلی وجود شما را نادیده بگیرد که احساس کنید نامرئی هستید!

تا حالا زندگی پرآرامشی داشته‌اید و هیچ‌وقت خون ندیده‌اید؟ وقتش رسیده یک بلاتریکس برای خانه‌ی گرم و نرمتان سفارش بدهید تا هر شب با لالایی جیغ‌ ماگل‌زاده‌ها به خواب بروید و صبح‌ها عطر خون تازه در خانه‌تان بپیچد!

این محصول که از قیمت و ضمانت اصالت کالا برخوردار می‌باشد، علاوه بر گالیون، قابل معاوضه با یک عدد والده‌ی مهربان و دوست‌داشتنی نیز می‌باشد.

منتظر چه هستید؟‌ همین حالا چوبدستی‌تان را بردارید و کلمه‌ی "بِلا بَلا" را برای ما ارسال کنید تا فردا در اولین وقت اداری بسته‌ی موردنظر را تحویل بگیرید.

با ثبت کد تخفیف MAMANVELAMKONNN می‌توانید ۱۲۰ درصد تخفیف روی محصول دریافت کنید. فقط و فقط تا پایان امسال!

با خمیردندان گیلدی، با دندان‌های خود خداحافظی کنید!

گیلدروی لاکهارت قدم به کوچه‌ی دیاگون می‌گذارد و با لبخندی دندان‌هایش را به نمایش درمی‌آورد. اُنچنان نور کورکننده‌ای از آن ساطع می‌شود که از سر تا ته دیاگون همه بیهوش می‌شوند و کوچه‌ی ناکترن هم تغییر کاربری می‌دهد و می‌شود کوچه‌ی مورنینگ پرسن‌ها.

آن چیست که از جیب کوچک بالای کت گیلدروی بیرون زده؟ اوووووه خمیردندون گیلدی!

گیلدروی خمیردندان را از جیبش بیرون می‌کشد و رو به دوربین جادویی می‌گیرد.
«می‌خوای دندونات مثل دندونای من بشه؟ اینو نزن!»
صدای کسی که تبلیغ می‌کند: اونو نزنیم؟ پس چی بزنیم؟

گیلدروی که لبخند از روی لبش نمی‌افتد و دندان‌های براقش مثل شکافت اتم همه را می‌شکافد، پاسخی درخور می‌دهد: «چون اگه اینو بزنین، هر جا می‌رید چشم همه رو درمیارید. خمیردندون گیلدی.»

تبلیغ تمام می‌شود. همه از جایشان برمی‌خیزند و خود را می‌تکانند. گیلدروی نیشش را می‌بندد و با بی‌حوصلگی خمیردندان بدردنخور را به گوشه‌ای پرتاب می‌کند.
«این بدترین تبلیغی بود که شرکت کردم. واقعاً آبرو برام نذاشتید.»
تهیه‌کننده که اَلی جورجی نام داشت بدو بدو خودش را به گیلدروی می‌رساند و یک کیسه گالیون در جیبش می‌گذارد.
«این بهترین تبلیغی بود که شرکت کردم. برای مسواکش هم منو خبر کنید.»
ووشت.
گیلدروی غیب می‌شود اما ده متر پایین‌تر دوباره ظاهر می‌شود.
«ای بابا این گالیونا سنگینه نمی‌تونم تو فاصله‌ی زیاد آپارات کنم. یکی برام اسنپ بگیره. ایش.»

---------------------
دو روز بعد.
با مسواک گیلدی، با لکه‌ها خداحافظی کنید!

گیلدروی لاکهارت در کنار توالت فرنگی خانه‌اش نشسته و در حال سابیدن آن با مسواک است. به محض اینکه دو بار آن را می‌سابد، توالت فرنگی کثیف و چرک به توالت فرنگی تمیز و براق تبدیل می‌شود.
گیلدروی همانجا را که تمیز کرده است لیس می‌زند.
«با خیال راحت توالت تمیز تحویل بگیرید! مسواک گیلدی!»
کات!
به محض کات دادن گیلدروی شروع می‌کند به تف کردن.
«این بدترین...»
یک کیسه گالیون سمتش پرتاب می‌شود.
«این بهترین تبل...»
«اسنپت اومد گمشو برو.»
«باشه باشه من رفتم.»
گالیون‌هایش را گوشه‌ی جیب می‌اندازد و می‌رود.

نتیجه‌ی اخلاقی: «مسواک و خمیردندان گیلدی دو چیز متفاوت هستند. هیچ‌وقت مثل گیلدروی لاکهارت بنده‌ی پول نباشید.»