فرهنگستان ريدل

خلاصه:

ماریه تا اجکامب ساحره ایه که به تازگی مرگخوار شده.به محض ورودش با استقبال نه چندان گرم بلاتریکس مواجه میشه.بلاتریکس ماریه تا رو مجبور به انجام دادن کارهای خانه ریدل(شکنجه گاه) میکنه.ماریه تا هم بدون گله و شکایت کارا رو انجام میده ولی ناخواسته یکی از وسایل شکنجه رو که بلا به عنوان سوغاتی برای لرد آورده خراب میکنه.درست در همین لحظه لرد تصمیم میگیره یکی از جادوگران سیاه آلبانی رو به خونش دعوت کنه و این وسیله و طرز کارشو بهش نشون بده.مرگخوارا تصمیم میگیرن فردا این دستگاه رو روی ماریه تا امتحان کنن.ماریه تا اجبارا اعتراف میکنه که دستگاهو خراب کرده.
مرگخوارا تصمیم میگیرن دستگاه رو برای تعمیر پیش مشنگها ببرن!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

-اهم اهم...

پیرمرد مشنگ با بی میلی سرش را بلند کرد.
-هوم؟

-هوم و زهر نجینی...چطور جرات میکنی با بانو بلاتریکس...

ایوان بازوی بلاتریکس را گرفت و او را عقب کشید.لبخندی زد و با لحنی شرمگینانه شروع به صحبت کرد.
-ببخشید...ایشون دچار مشکلات روحی هستن.از موهاشونم مشخصه.جدی نگیرین.ما به کمک شما احتیاج داریم.

پیر مرد منتظر ادامه صحبتهای ایوان شد.ایوان دستگاه دومتری را از جیبش خارج کرد.
-ممکنه در تعمیر این به ما کمک کنین؟

پیر مرد با چشمانی بهت زده به حرکت شگفت انگیز ایوان خیره شده بود.بدون اینکه از دستگاه چشم بردارد به خیابان اشاره کرد.
-ای...این...اینجا قصابیه!ب...باید ببرینش ی...یه جای دیگه.

ایوان که همچنان لبخند مضحکش را به لب داشت با خونسردی دستگاه را تا کرد و در جیبش گذاشت.
-خیلی عذرمیخوام.ممکنه ما رو راهنمایی کنین؟این دستگاهو کجا ببریم؟

پیرمرد با دیدن حرکت دوم ایوان ، دستش را روی قلبش گذاشت و با لکنت زبان جواب داد:آ...آ...آهنگری!

مرگخواران بدون توجه به پیرمرد که با چشمان باز نقش زمین شده بود برای پیدا کردن مغازه ای به نام آهنگری به راه افتادند.

با خارج شدن این حرف از دهان ماریه تا، سرها و چشم ها و کل وجود مرگخواران با سرعتی باورنکردنی، اتوماتیکوار به سمتش چرخیدند.

ماریه تا که خودش هم احساس کرده بود که حرف زیادی زده است، یک قدم به عقب برداشت و گفت:

- چیزه، اشتباه لپی بود.

و درحالیکه می لرزید با ترس، زیرچشمی نگاهی به دستگاه انداخت. بلا سعی کرد آرامشش را حفظ کند و با اینکه صورتش کاملا سرخ شده بود آرام پرسید:

- شما دقیقا منظورت کدوم دستگاه بود؟

ماریه تا به سختی آب دهانش را قورت داد. تنها کاری که در مقابل سوال بلا توانست بکند، زل زدن به چشمانش بود.

ناگهان بلا کنترلش را از دست داد و میز و صندلی و تخته و هرچه را در راهش بود کنار زد و خودش را به دستگاه رساند. ماریه تا را که درست جلوی دستگاه ایستاده بود را به گوشه ای پرتاب کرد و رو به روی دستگاه ایستاد.

بلا در حالیکه هر لحظه دستانش را بیشتر به دستگاه نزدیک میکرد زیر لب زمزمه میکرد: این دستگاه محکمیه ... چیزیش نشده ... سالمه ...

با دست زدن به چرخ دنده ی آن، چهره اش بیشتر در هم رفت و ادامه داد: یکم شل شده ...

اما با دیدن پیچ و مهره های زیرپایش، کاملا اطمینان پیدا کرد و با فریاد تکمیل کرد: داغون شده!!!!

لینی و لونا که میدانستند هرلحظه ممکن است بلا به سمت ماریه تا حمله ور شده و او را از روی کره ی خاکی حذف کند، سریعا ماریه تا را گرفتند و او را از آنجا خارج کردند.

صدای فریادهای بلا همچنان از درون آنجا به گوش میرسید و نوای هولناکش را وارد حفره ی گوش ماریه تا میکرد.

بعد از چند دقیقه داد و هوار و گیس و گیس کشی، سرانجام بلا با ناامیدی خودش را روی زمین پهن کرد. لودو با امیدواری پرسید:

- مگه هرچیزی قابل تعمیر نیست؟ خب اینم تعمیر میکنیم دیگه!

- هیچ جادویی نمیتونه این دستگاهو تعمیر کنه! وااای مهمون ارباب همین فردا صبح اینجان!

لحظه ای تمام مرگخواران در خوف و وحشت فرو رفتند. سرانجام لونا هوشمندانه گفت: شاید مشنگا بتونن درستش کنن!

ماریه تا در شکنجه گاه مشغول درست کردن خرابکاریش بود. نمیتوانست باور کند که در اولین روز ورودش به جمع مرگخوارها خرابی به بار اورده است.

ناگهان در باز شد و ایوان با دلخوری وارد شو و با صدای بلند گفت : بلا... این چی بود که گفتی؟؟ تو که می دونی در حال حاضر ما به هیچ کدوم از سفیدا دسترسی نداریم... حالا چه جوری تا فردا یه مشترک مورد نظر پیدا کنم؟؟

بلا در حالی که خونسرد به نظر میرسید و با موهایش بازی می کرد گفت : ایوان اگه دوروبرتو خوب نگاه کنی می تونی یه مشترک پیدا کنی و لبخند شیطانی زد
همه ی مرگخوارها با تعجب به بلا نگاه کردند.

ـ بچه ها شما که خنگ نبودین. و با سرش به ماریه تا اشاره کرد.

لینی: اما بلا اون تازه وارده...

ـ اره ، تازه واردی که قبلا یکی از اون سفیدا بوده. ارباب خواسته اموزشش بدیم، خب اینم یه جور اموزشه. باعث میشه مرگخوار محکمی بار بیاد.

لونا خواست مخالفت کند که ایوان گفت : حق با بلاست... این تنها راهه...اگه تا فردا کسی رو پیدا نکنیم خودتون می دونین چی میشه.
همه به ماری خیره شدند.

ماری که از همه جا بی خبر بود، سعی می کرد اب دهانش را قورت دهد. با لکنت گفت : بچه ها به ریش مرلین قسم نمی خواستم دستگاهتونو خراب کنم

لردسیاه درحالی که ولع خودشو پنهان میکرد و آخرین لقمه از غذای لوسیوسو که با جادو از توی بشقابش کش رفته بود میخورد رو به آنی مونی کرد :

" غذای خوشمزه ای بود . داشتم فکر میکردم خوبه که یکی از جادوگران سیاه آلبانی رو که مدتها پیش باهاش آشنا بودم دعوت میکردم و از نزدیک با مرگخوارام آشنا میکردم و راجع به شیوه های مختلف جادوی سیاه بحث و گفتگو میکردیم . "

بلاتریکس کروشیوهای نامحسوسی به لینی و لونا که سعی در دلبری از لردسیاه داشتند روانه کرد و درحالی که از جایش بلند میشد و با پاش پای اسنیپ رو لگد میکرد جلو رفت و پشت صندلی لردسیاه ایستاد و ژستی گرفت که موهای براق و خوش فرمش بیشتر به نظر برسن :

" سرورم فکر خیلی خوبی دارین . پیشنهاد میکنم برای نشون دادن قدرت هر چه بیشترتون یکی از این سفیدای بی لیاقتو بیارم و با وسیله ای که از سفرم واستون سوغاتی آوردم از نزدیک جلوی چشم اون دوست مرگخوارتون شکنجه کنیم تا همه با تواناییای من آشنا بشن . "

- خودمم به همین فکر میکردم بلا . ارباب مایله همین فردا صبح مهمونش اینجا باشه و سه روز هم نگهش میداریم . واسه سفید موردنطر هم مشترک خاصی تو ذهنم نیس . ایوان واسش تصمیم میگیره و تا قبل از فردا صبح یکیو گرفته باشین . ارباب خسته اس . میخواد بره بخوابه . همگی از دور میز غذا متفرقه بشین تا ارباب روی خوابش تمرکز کنه .

- من هنوز غذامو تمو ...
- تازه بشقابمو پر ک...
- ولی ارباب ...

-

ماریه تا بشدت احساس گرسنگی میکرد ولی لحن تند بلا او را متوجه کرده بود که فعلا خبری از غذا نیست.کمی به اطراف نگاه کرد.بلاتریکس هیچ اشاره ای به نوع کاری که او باید انجام میداد نکرده بود.چند دقیقه بعد ماریه تا تصمیم خودش را گرفت.دستمالی را از روی میز برداشت و بطرف یکی از وسایل مخصوص شکنجه رفت.وسیله عجیب دارای چندین چرخ دنده و تعداد زیادی زنجیر بود.ماریه تا سعی کرد به کاربرد وسیله فکر نکند...مخصوصا با وجود لکه های قرمز رنگی که روی آن به چشم میخورد...هنوز به این محیط عادت نکرده بود.
-مهم نیست.من بهشون ثابت میکنم که ساحره تنبلی نیستم.الان تمیزش میکنم...مثل روز اول برق میندازم.

صدای فش فش آرامی که از زیر پایش به گوش میرسید توجهش را به خود جلب کرد.ماریه تا نیم نگاهی به پایین انداخت و با دیدن مار غول پیکر لرد سیاه، دستمال را به گوشه ای پرتاب کرد و روی میز وسط شکنجه گاه پرید.
نجینی با بی حوصلگی به عکس العملهای ماریه تا خیره شده بود.چند دقیقه بعد هم حرکتی مانند خمیازه کشیدن انجام داد و از شکنجه گاه خارج شد.ماریه تا مدتی صبر کرد تا از خروج نجینی مطمئن شود.بعد از روی میز پایین پرید و دستمال را برداشت و مجددا مشغول بکار شد.
-این خزنده همینجوری قراره آزادانه زیر دست و پای ما بگرده؟اگه یه لقمه چپم میکرد چی؟...این دستگاه چقدر زنجیر داره!همشونم این پشت گیر کردن.چطوری باید تمیزش کنم؟

ماریه تا با عصبانیت یکی از زنجیر ها را گرفت و بطرف خودش کشید و سرگرم تمیز کردن آن شد.صدای جیر جیر دستگاه نشان میداد که احتیاج به روغن کاری دارد.ماریه تا زنجیر دوم را گرفت و با قدرت کشید.با کشیده شدن زنجیر یکی از چرخ دنده ها چندین دور چرخید.چرخش ادامه پیدا کرد.ماریه تا با شنیدن سرو صدایی که از پیچ و مهره های دستگاه به گوش میرسید احساس خطر کرد.
یک دقیقه بعد بالاخره چرخ دنده متوقف شد...زنجیر های دستگاه که به طرز عجیبی شل شده بودند و پیچ و مهره هایی که بدون دلیل یکی یکی روی زمین میفتادند ماریه تا را مطمئن کرده بود که دستگاه خراب شده است!
-اوه...حالا حتما لازم بود روز اولی که وارد اینجا شدم خرابکاری کنم؟امیدوارم حالا حالا ها به این دستگاه احتیاج پیدا نکنن!

سوژه ی جدید


مرگخواران در شکنجه گاه مشغول تفریح و سرگرمی های خود بودند.
لینی و رز شطرنج بازی می کردند. لونا مشغول وصله پینه کردن عروسک محبوبش بود ، با دیدن سوسکی که روی زمین راه می رفت دست از کار کشید و دمپایی را به طرفش پرت کرد و بی تفاوت مشغول کار خود شد.

ـ پرتاب خوبی بود لونا ، زدی به هدف.

ـ مرسی ریگولس.

بلاتریکس که روی صندلی دراز کشیده بود و سعی می کرد ماسک صورتش به هم نریزد زیر لب به روفوس گفت: حواست باشه به همه ی موهام برسه. نمی خوام جلوی لرد زشت به نظر بیام.

روفوس با حالت تنفری گفت: اخه بلا این روغن قورباغه داره حالمو به میزنه ... موهای تو هم که...

ـ موهای من چی ؟؟؟...ها؟؟؟ کارتو بکن تا یه کرشیو نصیبت نکردم.

در همین حین در باز شد و انتونین همراه شخص دیگری وارد شد. مرگخوارها سریع خود را جمع و جور کردند. انتونین به همه اشاره کرد که جمع بشوند.

ـ این عضو تازه واردمونه. همین امروز به ما پیوسته. ارباب خواستن تا خوب اموزشش بدین. یه زمانی هم عضو الف دال بوده. سپس سرش را برگرداند و به دختر اشاره کرد تا نزدیک شود. بچه ها این ماریه تاست ، ماریه تا اجکامب. و بعد از گفتن این حرف بیرو رفت.

ماریه تا که معذب به نظر میرسید سرش را پایین انداخت. لینی خودش را از جمع بیرون کشید و به طرف او رفت.

ـ ماری...احساس غریبی نکن، اینا همه خودین. کم کم به همه چی عادت می کنی. نمیدونی این جا چقدر خوبه.

بار دیگر در باز شد. ایوان در حالی که پیشبند بسته بود داخل شد.

ـ بچه ها غذا حاضره، یالا همه بیاین کافه.

مرگخوارها به سمت در هجوم بردند. بلاتریکس که با اکراه راه می رفت قبل از اینکه از در خارج شود نگاهی به سر تا پای ماریه تا انداخت و با خشم خاصی گفت : فکر نکن چون لینی و لونا هواتو دارن می تونی از زیر کارا در بری. برای اموزش هم بهتره از همین حالا شروع کنی. تا ما میریم غذا بخوریم بهتره کمی این جارو تمیز کنی، و نگاهی به اطراف انداخت و با پوزخندی که به لب داشت خارج شد.

ماریه تا نگاهی به اطراف شکنجه گاه انداخت. از کجا باید شروع می کرد؟؟؟

-بیا جلوتر هیس هیس نازنینم.

نجینی به آرامی خزید و در مقابل لرد قرار گرفت...ایوان با ابروهایش به حالت تهدید آمیزی به کبری اشاره کرد.نجینی سرش را کمی تکان داد و شروع به صحبت با لرد کرد...
نجینی فش فش میکرد و لرد متفکرانه به مونتگومری وایوان نگاه میکرد و هر از چند گاهی با گفتن " که اینطور" و " منم موافقم" او را همراهی میکرد.

نگاههای لرد سیاه کم کم تغییر پیدا کرد.مونتگومری یک قدم به ایوان نزدیک شد!
-ایوان این اسپاگتی چی داره به ارباب میگه؟من کم کم دارم میترسم!

ایوان که به سختی لبخند دوستانه اش را حفظ کرده بود ضربه ای به ردایش زد تا جلوی وول خوردن کبری را بگیرد.
-من چه میدونم!همش فیش فیش میکنه....شاید داره درباره فیشا توضیح میده؟!

چند دقیقه بعد بالاخره نجینی دست از فش فش کردن برداشت و به آرامی روی شانه لرد خزید و همانجا آرام گرفت.لرد به دو مرگخوار اشاره کرد که از اتاق خارج شوند.
-برین بیرون...به روفوس بگین بیاد اینجا.نتیجه مسابقه مشخص شده.میخوام معاوناشو بهش معرفی کنم.

مونتگومری و ایوان از اتاق خارج شدند.

یک ساعت بعد:

در اتاق لرد باز شد و روفوس که بشدت آشفته به نظر میرسید از اتاق خارج شد.به محض دیدن مونتگومری و ایوان که پشت در به انتظار ایستاده بودند بطرف آنها رفت.
-دیدین چه شاهکاری کردین؟!!الان من با این دو تا موجود دراز چیکار کنم؟!آخه کجای دنیا دیده شده دستیار یه جادوگر دو تا مار باشن؟...حالا این کبری کیه که نجینی دربارش با ارباب حرف زده؟لرد دستور داد کبری رو فورا تحویل بدین تا نشان مخصوص معاوت رو روی سینه اش...اممم...یا هر جای دیگش که بشه وصل کنم!...جونور بی قواره نشسته دو ساعت برای ارباب توضیح داده که در ارتش سیاه کسی قابل اعتماد تر و تحصیلکرده تر و با فرهنگتر از خودش وجود نداره و خودش بیشتر از همه لایق معاونت منه!این جونور دومی رو هم به عنوان دستیار دوم معرفی کرده...من چطوری به اینا بفهمونم چیکار باید بکنن آخه؟!!


پایان سوژه

مونتگومری رو به حضار کرد و گفت:
- نمایش تموم شد. می تونید برید بیرون.

اما نگاه جمعیت روی نجینی و آن مار کبری خوش خط و خال بود.

- آقا تموم شد. برید بیرون برای پذیرایی!

با شنیدن کلمه پذیرایی همگی از جایشان برخاستند و خارج شدند.

نجینی آرام آرام خزید و روی سن آمد. مونتگومری روبه روی او قرار گرفت و گفت:
- به یک شرط میذارم بری پیشش. الان میریم پیش ارباب و بهش میگی که من عالی بودم.

- آخه گاگول! نجینی که نمی فهمه تو چی میگی.

- راس میگیا.

مونتگومری این را گفت و با شکلک در آوردن و اجرای پانتومیم بالاخره منظور خود را به نجینی فهماند.

در اتاق لرد سیاه

لرد ولدمورت روی تخت خواب با شکوهش دراز کشیده و در حال استراحت بود.

تق تق تق!

او با صدایی سرد و بیروح گفت:
- بیا تو.

در باز شد و مونتگومری همراه با نجینی و ایوان که مار کبری را یک جوری در لباسش قایم کرده بود تا نجینی یک وقت خلف وعده نکند وارد اتاق شدند.
مونتگومری تعظیمی کرد و گفت:
- لرد سیاه به سلامت باشند. نجینی اومده تا نتیجه مسابقه رو به شما اطلاع بده.

نجینی به سمت لرد سیاه رفت. از پایه های تخت بالا رفت و کنار او آرام گرفت.

- فقط حواست به کبری خانوم هم باشه.

- کبری خانوم دیگه کیه ایوان؟ جریان چیه؟

ایوان که دست و پایش را گم کرده بود خودش را جمع و جور کرد و گفت:
- هیچی ارباب. با مونتگومری بودم. دو تا کوچه پایین تر کبری خانوم اینا اسباب کشی دارن باید بریم کمک گفتم که یادش نره.

لرد ولدمورت که تا حدودی قانع شده بود شروع به صحبت با نجینی کرد...

مونتگومری چهره اش را درهم کشید و به دور شدن لرد خیره شد. در مقابل چشمان غمگنین و خوفناک او، در با صدای بلندی بسته شد و او ماند و شب شعرش با قضاوت نجینی!

مونتگومری آب دهانش را قورت داد، تعظیم کوتاهی به نجینی کرد و به سمت جایگاهش رفت.

بشکنی زد و سریعا دکور آنجا شروع به تغییرات کوچکی کرد. چاهی که تا آن مدت خاموش بود و در گوشه ی سالن قرار داشت قلقلی کرد و لحظه ای بعد جرقه های آتش از آن بیرون زد.

ایوان که پشت جایگاه منتظر رسیدن نوبت مونتگومری بود، وارد صحنه شد و تعجب همگان را برانگیخت.

دو تا شاخ و دم به ایوان متصل بود و درون دستش نیز چنگکی قرار داشت. بدون توجه به خنده های مکرر تماشاگران و فشفش عجیب نجینی، به سمت چاه رفت و درست بالای آن ایستاد.

مونتگومری نفس عمیقی کشید و آماده ی برگزاری شب شعرش شد. با به یادآوری حضور نجینی، بلافاصله جرقه ای درون ذهنش زده شد. اما برای اینکه عملش ضایع نشود، شروع به خواندن شعری که آماده کرده بود شد و آن را برای حرارت تقدیم همگان کرد.

سپس در همین حین خواندن خودش را به چاه نزدیک کرد. در راه مدام دست و پایش را به حالت عجیبی تکان میداد تا حواس همه را پرت کند. به ایوان نزدیک شد، سکوت کرد تا آهنگی نواخته شود و آهسته در گوش ایوان زمزمه کرد:

- برو یه مار خوشگل پیدا کن بیار. بی سر و صدا!

مونتگومری لبخندی زد و دوباره وسط سن برگشت و به خواندن شعرش ادامه داد. زیرچشمی نگاهی به نجینی انداخت و که فشفش کنان او را تهدید میکرد.

ایوان چنگکش را بیرون آورد، چندین حرکت گولاخانه انجام داد تا همه فکر کنند در حال اجرای نمایشش است و بعد با یک جهش سریع از آنجا خارج شد.

دقایقی بعد:

- پیشت ... پیشت!

مونتگومری که متوجه ایوان که از پشت جایگاه صدایش میکرد شده بود، شعر خواندنش را به پایان رساند و گفت:

- خانم ها، آقایان و نجینی عزیز، این شما و این هم کبری!

ایوان کبرای زیبا را در حالیکه بالا گرفته بود به همه نشان داد. حالت فشفش های نجینی ناگهان تغییر کرد. مونتگومری یک قدم به عقب برداشت، احساس میکرد نجینی قصد حرکت از جایش را دارد.

- ساکت شو! اعصاب ارباب رو خمیر کردی!برو زود اون برنامه مزخرفتو اجرا کن میخوام برم!

مونتگومری ناگهان از پشت صحنه بیرون آمد و گفت:

- ارباب پس برنامه من چی میشه؟

- برنامه ی تو به من ربطی نداره!

لرد سیاه با گفتن این حرف بار دیگر روی صندلی اش نشست و با قیافه ای گرفته نجینی را نوازش کرد. رودولف هم تصمیم گرفت شعرش در مورد لرد را عوض کند و شعر دیگری بخواند.

همیشه مرلین را در خواب
میدیدم ماننده ی آفتاب
پشت میز کاری نشسته
صورتش داد میزند: خسته
6 دکمه روی میزش دارد
کار هرکدام را خوب میداند
دکمه ی 1 زندگی آغاز کرد
دکمه ی 2 گلی را باز کرد
دکمه ی 3 جانور را آ،رید
دکمه ی چار خانه ها را آفرید
دکمه ی 5 زندگی پیشرفته
بعد از آن هم یک زمین خسته
شروع گناه و بدی و دروغ
پایان خوبی و نیک و فروغ
زمین به ناگه تکانی خورد
سطلی بزرگ از زباله آن را برد

رودولف پس از خواندن شعر زیبایش تعظیمی کرد و از صحنه بیرون رفت. لرد از جا برخاست تا بیرون رود و مونتگومری برای نگه داشتن لرد شتافت:

- ارباب توراخدا!توروخدا!

لرد سیاه زبانی برای مونتگومری در آورد.

- من میرم بخوابم. نجینی به جای من اینجا هست.

-