دارالمجانین لندن

(پست آخر)

-هی هی هی...ول کن یقه رو.تو اصلا متوجه نیستی داری چیکار میکنی.شما مشنگا عجب موجودات پول دوستی هستین!

فروشنده با شنیدن کلمه مشنگ مثل همه مشنگهایی که با این واقعیت روبرو میشوند عصبانی شد.دکمه کوچکی را که روی پیشخوان قرار داشت فشار داد.لودو قهقهه بلندی زد.
-اوه...الان من واقعا ترسیدم.دکمه میزنی برای من؟تو میدونی من کی هستم؟

فروشنده:نه!
لودو سعی کرد با حالتی مخوف آستین دست چپش را بالا بزند، ولی فروشنده دستانش را گرفته بود و موفق نشد.
-ببخشید.من نمیتونم تکون بخورم.میشه لطف کنی آستین چپو بالا بزنی؟

فروشنده آستین چپ لودو را بالا زد و با دیدن علامت شوم شکلکی درآورد!
-خب که چی.من از اینا ده تا دارم!حیف که نمیتونم نشونت بدم.:zogh:

چهار دقیقه و سی ثانیه بعد لودو و روفوس فهمیدند که چرا باید از دکمه روی پیشخوان میترسیدند...درست وقتی که ماشین مشنگی چراغ دار سررسید و مشنگ کلاه بسر، دستبند آهنی را به دستان دو جادوگر زد.


نیم ساعت بعد...اداره پلیس:

-که اینطور...شما جادوگر هستین و گم شدین و میخوایین برگردین خونتون.رئیستونم گوش نداره و برای پرواز از چوب دستی استفاده نمیکنه؟

لودو اصلاح کرد:گوش داره.دماغ نداره...و برای پروازم چوب دستی لازم نداریم.ارباب از چوب جارو استفاده نمیکنن.باید موقع پرواز ابهتشونو ببینین!چرا اینجوری نگاه میکنین؟مگه قول ندادین همه حرفامو باور کنین؟الان دارین باور میکنین دیگه؟

رئیس پلیس و سه همکارش آماده خنده بودند که در باز شد و پلیس دیگری به همراه لینی وارد اتاق شد.
-بفرمایید رئیس.با استفاده از ردیاب پیداش کردیم.یه تیکه چوب برداشته بود و داشت سعی میکرد وسطشو با موی اسب پر کنه!تا ما رو دید چوبه رو گرفت طرفمون و یه چیزی تو مایه های کروش گفت!

لینی لبخندی به دوستانش زد.
-گفتم شاید کار کنه خب!


نیمه شب...سلول سه نفره!

-هی...الان ارباب داره چیکار میکنه؟
-خب خوابیده حتما.فکر کردی از نگرانی غیبت ما خوابش نمیبره؟
-ارباب که اصلا نمیدونه ما نیستیم.ما بستری بودیم.یادت رفته؟دچار پارانودتا شده بودیم.شفابخشه میگفت همچین بیماریی وجود نداره.ولی ارباب میگفت هست.توهم کودتا!
-یعنی یه بار دیگه ارباب رو میبینم؟یعنی میتونم یه نقشه کودتای دیگه بکشم؟
-ساکت میشین یا نه؟!موی اسب کار نکرد...شاید این پر خروس کار کنه.هوش ریونی تو زندان هم بدرد میخوره!


درست دو طبقه بالاتر رئیس پلیس مهر قرمز رنگی را روی پرونده سه زندانی زد.
-فردا صبح ببرشون.وضعشون وخیمه.فکر نمیکنم اینجا بتونن کاری براشون بکنن.بیمارستان روانی ما چندان مجهز نیست.

مامور پلیس نگاهی به یادداشت روی پرونده انداخت.
-چشم قربان.کجا ببرمشون؟پایتخت؟

رئیس پلیس با حرکت سر تایید کرد.
-آره...ببر همونجا.اونجا از این موارد زیاد بوده.یه بخش عجیب و غریب داره که مخصوص همچین بیماراییه.حتی دکتراشم غیر عادی هستن.جای این سه تا همونجاست.دارالمجانین لندن!


پایان

- ببخشید آقا، میشه بگین این رد یاب چطور کار می کنه؟

لودو و روفوس، در یک مغازه لوازم صوتی و تصویری ، این سوال را از فروشنده پرسیدند.

فروشنده ردیاب را از لودو گرفت.او همانطور که با ردیاب ور میرفت آن دو را زیر چشمی می پایید و همین موضوع روفوس را نگران کرد.روفوس در حالی که ظاهرا مشغول ارزیابی کیفیت تلویزیون ها بود دست لودو را کشید و گفت:

- بیا در ریم لودو. گفتم که مغازه رو اشتباه اومدیم. اصلا شاید اینی که تو بهش میگی ردیاب یه وسیله خطرناک باشه... یه سلاح...یه...واو عجب صحنه ای!

لودو خود را از دست روفوس که سرگرم شده بود خلاص کرد و جلوی پیشخوان برگشت. مرد فروشنده شروع به صحبت کرد:

- این ردیاب تنظیم شد. اون نقطه چشمک زن آبی شمایین و اون نقطه چشمک زن قرمز چیزیه که رد یاب بهش بسته شده. البته الان کسی از اینا استفاده نمی کنه... بهتون پیشنهاد می کنم-
لودو رد یاب را از دستان مرد بیرون کشید و از او تشکر کرد. مرد با ناراحتی گفت:

- میذاشتین حرفمو میزدم. خوب پولش میشه-

روفوس با شنیدن واژه پول، جلوی پیشخوان رفت و با حالتی از خود راضی اسکناس مچاله شده، یعنی همه پولی که داشتند، را روی پیشخوان انداخت. او همانطور که همراه لودو از مغازه خارج میشد گفت:

- بقیش مال خودت.

ناگهان فروشنده از جایش بلند شد و به سرعت به سمت آنها دوید. یقه لودو را گرفت و گفت:

- تا بقیه شو ندین جایی نمیرین.

لودو با چهره ای سرخ و برافروخته چنان چشم غره ای به روفوس میره که تمام مهره ها و عضلات و استخونا و گلبولای سفید و قرمز و کلهم وجودش به لرزه در میاد و همچون فرو ریختن برجای دوقلو، اونم به فنا میره.

لودو که به شدت ذوق مرگ شده دستاشو محکم به هم میکوبونه و میگه: ایول منم عجب خلقتی هستم و نمیدونستم!

و باقیمانده های روفوسو برمیداره، میریزه تو یه پلاستیک قابل بازیافت که روش نوشته بیایید محیط زیست خود را پاکیزه نگه داریم و از رستوران خارج میشه.

بعد از مدتی راه رفتن و پیدا کردن یه کوچه که مخفیگاه دنجی هم توشه، لودو، عملیات احیاسازی روفوسو انجام میده و روفوس جلوش چمباتمه میبزنه.

لودو با دیدن چهره ی غم زده ی روفوس میپرسه: چته تو؟

روفوس سرشو از بین زانوهاش بیرون میاره و جواب میده: تو منو فروختی، برو حالشو ببر.

لودو از جاش بلند میشه، یه چند قدم راه میره و میگه: دست بردار روفوس! الان که وقت این کارا نیس، باید یه جوری زندگیمونو تو این خراب شده راست و ریس کنیم. :vay:

- پ چرا لینی رو گذاشتی با اون بره؟ اصن کجان؟

لودو به روفوس زل میزنه و میگه: یه دستگاه ردیاب بهش وصل کردم تا بفهمیم هر لحظه کجاس.

روفوس با تعجب میپرسه: آآآآ! تو اینو از کجا فهمیدی؟

لودو پوزخندی میزنه و میگه: بالاخره معاشرت با ریونیا این عواقبم داره. تو سینما که بودیم بغلیم در موردش حرف میزد. منم ازش کش رفتم!

روفوس بلند میشه، یقه لودو رو میگیره و میگه: من اون زنه رو میخوام. یالا بهم پسش بده!

لودو تنها کاری که میتونه بکنه اینه که این شکلی بهش خیره بشه.

هر سه مرگخوار کمی خود را جم و جور کردند تا آماده ی خروج شوند تا اینکه گارسون زن با بی حوصلگی اومد و صورت حساب رو پرت کرد به طرف روفوس!

روفوس نگاهی به صروت حساب کرد و بعد از اینکه قیمت رو دید ، شکه شد اما خیلی زود خواست نقشه اش را عملی کند و با نگهای دل ربا به طرف گارسون شروع به نگاه کردن کرد و بعد گفت: « میشه از ما پول نگیری خوشگله! »

در همین لحظه گارسون زن سیلی محکمی به صورت روفوس زد و بعد گفت: « یعنی چی مرتیکه؟ تا پول ندین نمی تونین از اینجا خارج بشین! »

در همین لحظه گارسون مرد که عاشق لینی بود نزدیک شد و رو به گارسون زن ، گفت: « چی شده؟ »

زن: « اینا پولشون رو می خوان ندن! »

گارسون مرد نگاهی به اونا کرد و بعد از اینکه لینی رو دید ، بازم حس عشقولانش بیدار شد و رو به گارسون زن کرد و گفت: « اونا چند دقیقه پیش صورت حساب رو پاس کردن! »

زن گفت: « واقعا؟ »

گارسون مرد گفت: « بله! » و زن گارسون یه نگاه عصبانیه دیگه نیز به روفوس کرد و رفت. گارسون مرد به طرف لینی اومد و گفت: « من چند دقیقه دیگه شیفتم تموم میشه! » و بعد من من کنان گفت: « میشه ب..بعدش ... کمی ... با ه...هم قدم بزنیم! »

لینی: « باشه! »

گارسون مرد دست لینی رو گرفت و با هم رفتن تا گارسون لباس کارش رو در بیاره و بعد برن قدم بزنن! لودو و روفوس هم مات مونده بودن که چیکار کنن تا اینکه روفوس گفت: « لودو میشه کمکم کنی تا این گارسون زن هم بیاد با من قدم بزنه؟ »

خلاصه:

لودو بگمن و روفوس اسکریم جیور که تو دارالمجانین لندن بستری شدن،نقشه کودتای جدیدی رو کشیدن و قصد دارن با خوردن معجونی همه قدرت لرد سیاه رو جذب کنن.ولی بعد از خوردن معجون غیب و در شهری ناشناس ظاهر میشن.لینی هم که دور از چشم اونا ته مونده معجون رو خورده به همونجا میره.
چوب دستی همراهشون نیست و ظاهرا هیچ جادوگر یا ساحره ای در این شهر وجود نداره.مرگخوارا تو شهر سرگردون میشن.اول عضو یه گروه اراذل و اوباش میشن و بعد ازش اخراج میشن.میرن سینما فیلم سه بعدی ببینن...ولی فیلم هری پاتره و مرگخوارا با دیدن لرد روی صفحه سرو صدا راه میندازن و از سینما هم اخراج میشن.
پروژه بعدیشون شام خوردنه...که با دزدیدن پول از صندوق صدقات به رستوران میرن.تو رستوران لینی عاشق یه گارسون میشه و روفوس عاشق یکی دیگه!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

لودو نگاهی به دو مرگخوار بی اشتها انداخت.
-شماها که همش با غذاتون بازی میکنین.حیف اون همه زحمت نیست؟هشت بار اون میله رو تو اون صندوق انداختیم تا تونستیم این پوله رو در بیاریم.

لودو ضمن اشاره به تنها اسکناس کهنه و پاره ای که در دست داشت، شروع به خوردن غذای روفوس کرد.در حالیکه سر لودو فقط پنج سانتیمتر با بشقاب غذا فاصله داشت و دهانش کاملا پر بود سه گارسون زن بسیار زیبا از کنارش عبور کردند....ولی طبیعتا لودو آنها را ندید!

بعد از تمام شدن غذا روفوس که همچنان به گارسون زن خیره شده بود با اشاره دست او را صدا کرد.
لودو با عصبانیت زیر لب زمزمه کرد:
دیگه چی میخوای؟شیش تا دستمال سفره ازش گرفتی.هشت بار چنگالت روی زمین افتاد.شونزده بارم گفتی لیوانت لکه داره و باید عوض بشه.راستش دیگه زیاد با علاقه نگاهت نمیکنه!

گارسون به میز نزدیک شد و با حالتی کلافه گفت:برای بار سی و یکم...بفرمایید!

روفوس مشتاقانه به چشمان گارسون خیره شد.امیدوار بود مشنگها هم کمی ذهن خوانی بلد باشند.
-غذای ما تموم شد...لطفا صورت حسابمونو بیارین.و اشتباه نکنین.ما بسیار پولداریم.پدر و مادر من از مشنگهای متمول این شهر بودن.هشت تا کاخ تو همین خیابون...

گارسون بدون توجه به صحبتهای روفوس از میز فاصله گرفت.روفوس اسکناس پاره را از لودو گرفت.
-بدش به من...مطمئنم اگه دو تا از این نگاها بهش بندازم کلا از گرفتن پول منصرف میشه و میتونیم پولمونو برای خودمون نگه داریم.

نیم ساعت بعد ...
رستوران نان داغ ، کباب چاغ

سه مرگخوار گمشده و گرسنه پس از دزدیدن پول از صندوق و کمی جستجو توانستند رستوران نسبتا خلوتی را در حاشیه شهر پیدا کنند و وارد آنجا شوند ...

- میتونم کمکتون کنم ؟ شما چی میل دارین ؟

و باز هم مثل دفعه ی قبل خود گارسون بدون آنکه اجازه ی حرف زدن به مرگخواران بدهد ، گفت : غذای مخصوص سرآشپزما ، امروز خوراک دم مارمولک به همراه خون عنکبوته . بیارم واستون ؟

لینی نگاهی به گارسون انداخت و گفت : عذرمیخوام آقا ! من و همراهام علاقه ی زیادی به قورمه سبزی داریم . ممکنه که برامون قورمه سبزی بیارید ؟ :pretty:

گارسون که تا آنموقع چشمش به لینی نیفتاده بود ، با دیدن لینی ماتش برد . تنها به لینی خیره شده بود و اصلا تکان نمیخورد .

- این چرا اینجوری به لینی نگاه میکنه ؟

- لابد بهش شک کرده . میگم یه وقت نره زنگ بزنه اون آبی قرمزیه بیان اینجا

و همچنان گارسون به لینی و لینی به گارسون زل زده بودند . به نظر میرسید که عشق در نگاه اول کار خودش را کرده بود ...


پنج دقیقه بعد ...

بشقاب های قورمه سبزی بر روی میزی که سه مرگخوار دور آن نشسته بودند ، دیده میشد . لودو و روفوس با اشتیاق فراوان مشغول پرکردن شکم هایشان بودند ولی لینی تنها با ظرف غذایش بازی میکرد .

- لینی ، چت شده ؟ چرا غذاتو نمیخوری ؟
- چیز خاصی نیست . اشتها ندارم .

روفوس که هنوز هم گرسنه به نظر میرسید ، با دهانی پر به لینی گفت : پس اگه غذاتو نمیخوری بده من بخورم .

ده دقیقه بعد ...

روفوس و لودو بدون توجه به لینی که در حال فکر کردن بود ، مشغول خواندن اسامی غذاهای درون فهرست بودند و با هم در مورد مزه ی غذاهایی که تابه حال نخورده بودند ، بحث میکردند .

در همین لحظه بود که یک گارسون زن از در پشتی رستوران وارد شد و به سمت میز مرگخواران جهت جمع کردن بشقاب های خالی ، به راه افتاد .

- امیدوارم که از غذاتون لذت برده باشین . :pretty:

همین که روفوس سرش را از لیست غذاها برداشت ، با دیدن چهره ی گارسون خشکش زد ! به نظر میرسید که عشق در نگاه اول در مورد روفوس و گارسون زن هم مصداق داشت .

مرگخواران هنوز درون رستوران بودند و دو نفر از آنها عاشق شده بودند . هنوز هم شانس برای عاشق شدن لودو وجود داشت !

روفوس نگاهی به صندوق میندازه و میگه:
- به نظرتون چطوری باز میشه؟ این پشت یه جای کلید هست که خب ما کلید نداریم.

- کلید چیه، بچه شدی؟ حالا که چوب دستی نداریم باید از زور بازومون استفاده کنیم، برو کنار بچه جون بذار یه مرد کار رو انجام بده!

لودو اینو میگه و جفت پا میره تو صندوق! به نظر میرسید زور بازوی لودو اونقدر که باید زیاد نبود چون خودش پخش زمین شد (به این حالت: ) ولی صندوق تکون نخورد (حالت صندوق: ).

لینی مشغول بررسی صندوق میشه و شکافی رو بالای اون پیدا میکنه که مشنگ ها پول ها رو از اون تو داخل صندوق میریزن. بعد با دست چند ضربه به صندوق میزنه و بعدترش مغز ریونکلاییش رو به کار میندازه.

- میدونین، جنس این صندوقه خیلی خیلی محکمه. با مشت و لگد تنها چیزی که بدست میاریم دست و پای شکسته خودمونه. من یه فکر هوشمندانه دارم! این شکاف رو روی صندوق میبینین؟

لودو و روفوس با همدیگه:
- هوم

- خیلی کوچیکه پس نمیشه با دست از داخلش چیزی برداشت. به جاش ما به یه تیکه سیم بلند و یه آدامس احتیاج داریم...

لودو و روفوس با همدیگه:
- هوم؟

- ...که ادامس رو بچسبونیم سر سیم و بکنیم اون تو و پول های کاغذی ضایع مشنگ ها بچسبه بهش و ما بکشیمش بالا.

لودو و روفوس با همدیگه:
- هوم!

لودو سرشو محکم به دیوار نزدیکش میزنه و با فریاد میگه: این که نشد زندگی! هی از همه جا پرتمون میکنن بیرون، اونا مشنگن واقعا، ولی وقتی بهشون میگیم مشنگ ناراحت میشن، گروه اراذلشون انقدر ترسوئه که پرتمون میکنه بیرونف من خسته شدم میخوام برگردم خونه ی ریــــــــدل! :vay:

لینی برای رفع آلودگی صوتی دستشو مشت میکنه و میکوبه تو سر لودو و سه نفر تو یه خیابون تاریک و باریک در سکوتی سرد فرو میرن.

بعد از چند دقیقه روفوس به شکمش اشاره میکنه و میگه: من گرسنمه!

لینی که از اول این ماجرا حس میکنه یه چند کیلویی کم کرده و داره به وضعیت جسمانی ایوان شبیه میشه میگه: با کدوم پول بریم شکممونو پر کنیم آخه؟

همون موقع ماشین مدل بالایی از مقابلشون میگذره و کمی اون طرف تر متوقف میشه و شیشه ی کنار راننده پایین کشیده میشه و دستی از اون بیرون میاد و شیء کاغذی رو میندازه تو صندوق کنارش.

بعد از دور شدن ماشین سه مرگخوار از سر کنجکاوی به صندوق نزدیک میشن و روش رو میخونن: صندوق صدقات

چند دقیقه بعد زنی با دو تا از بچه هاش به سمت صندوق میاد و مثل سوار اون ماشین دوباره یه چیزی میندازه تو صندوق و میره.

لینی بشکنی میزنه و میگه: حالا فهمیدم! اینایی که اینا میندازن این تو پوله!

لودو صندوق رو ورانداز میکنه و میگه: بعد من میگم مشنگن ناراحت میشن! مگه دیوانه ن پول بی زبونو میندازن تو صندوق؟

لدو با خوشحالی جواب میده: حتما واسه مایی که پول نداریم میندازن! زودباشین در صندوقو باز کنین یه کم پول برداریم بریم شام بخوری! :pretty:

هر3 مرگخوار به نوک صندلیشون نزدیک میشن تا در فرصت مناسب از لرد کمک بخوان و به اون ملحق شن. تو این مدت روفوس میپرسه:

- به نظرتون چطور دامبلدور حاضر شده محفلیاشو اینطوری بفرسته جلو مشنگا که با مرگخوارا بجنگن؟ الان که جامعه جادوگری لو رفت!

لودو با حالت خشنی به روفوس نگاه میندازه و میگه: چه اهمیتی داره! بذار این مشنگای بی خاصیت بفهمن که چقدر ناتوانن!

لینی گوشزد میکنه: بهتره حواسمونو جمع کنیم و تو موقعیت مناسب از لرد کمک بخوایم.

لودو و روفوس ساکت میشن و هرسه به جلوشون خیره میشن. صحنه عوض میشه و اینبار مرگخوارا و لردو نشون میده که یه گوشه ی جنگل دور هم جمع شدن.

لودو دستشو طوری که دو نفر دیگه ببینن بالا میگیره و شمارش معکوسو شروع میکنه: 3 ... 2 ... 1 !

هرسه همزمان از رو صندلیشون بلند میشن، به سمت لرد و مرگخوارا می دون و هوار میکشن: ارباب ما اینجاییم! به دادمون برسین، معلوم نی کی چوبدستیامونـ...

اما بلافاصله کسایی که تو دنیای مشنگی پلیس نامیده میشن ظاهر میشن و اونارو از صحنه دور میکنن. در این حین لودو و روفوس و لینی مدام فریاد میکشن و همچنان از لرد درخواست کمک میکنن.

پلیسا که این حرکت اونارو آشنایی نداشتنشون با سینمای 3 بعدی یا جنون و دیوانگی و ... تعبیر کردن بدون اینکه گیر چندانی بهشون بدن هرسه تاشونو بیرون سینما پرت میکنن.

- اگه یه بار دیگه این طرفا پیداتون بشه، اونوقته که تک تکتونو میفرستم تو زندان.

لودو، روفوس و لینی با حیرت و شگفتی از رو زمین پا میشن و به هم خیره میشن. هیچ کدوم متوجه نشدن که دقیقا چه اتفاقی افتاده!

روفوس:ایول لودو.تو عجب نفوذی داری.بزن بریم.

گارسون با سینی جلوی مرگخوارا رو میگیره.
گارسون:کجا دارین میرین؟18 پرس قورمه سبزی به اضافه هشت تا کله و شونزده تا پاچه و چشم و دل و روده و اینا.تازه این(اشاره به روفوس)داشت سعی میکرد دندونای کله رو هم بخوره!جیباتونو خالی کنین ببینم.
وقتی سه مرگخوار جیباشونو خالی میکنن و گارسون میبینه هیچی ندارن میره که رئیس رستوران رو بیاره.چند دقیه بعد گارسون و رئیس عصبانی به مرگخوارا نزدیک میشن.مرگخوارا داشتن بین خودشون حرف میزدن.

لینی:چه شرم آور.اگه ارباب بفهمه مرگخواراش اینجوری تحقیر شدن یک موجود زنده تو این شهر باقی نمیذاره.
لودو:اون علامت شوم رو دوباره فشار بده شاید سرو کله شون پیدا شد.
روفویس:نه بابا کار نمیکنه.چقدر دلم میخواد یه شکنجه درست و حسابی...

قدمهای گارسون و رئیس رستوران کم کم کند میشه.
رئیس:اینا چی دارن میگن؟ارباب؟شوم؟شکنجه؟بابا اینا خطرناکن.ردشون کن برن.:worry:

نیم ساعت بعد مرگخواران سیر وخوشحال سرگرم قدم زدن در خیابانهای شهر هستن.لودو و روفوس برای نوامیس مشنگها مزاحمت ایجاد میکنن و لینی فقط به حالشون تاسف میخوره.
روفوس:میگم این مشنگا عجب موجودات خوبی هستنا.شبم همینجوری بریم یه جا دیگه شام بخوریم.فقط قرمه سبزی نباشه.هی.اونجا کجاس؟چه عکسای خفنی داره.

توجه سه مرگخوار به تصویر زیبای بزرگی جلب میشه و بطرفش میرن.
لینی:ببخشید جناب مشنگ.اینجا کجاس؟
مشنگ:اولا مشنگ خودتی و این دو تا سیب زمینی.دوما سینماس خب.سینما ندیدین.فیلمشم حرف نداره.قسمت آخر هری پاتره.اونم سه بعدی.اتفاقا من چند تا بلیت گرفته بودم.ولی منصرف شدم.اگه بخوایین میدمشون به شما.
روفوس:هوم؟مگه شماها هری پاترو میشناسین؟تا حالا دیدینش؟
مشنگ:شماها مشنگتر از منین!هری پاتر که واقعی نیست.فیلمه.
مرگخوارا بلیتها رو میگیرن و وارد سالن میشن.عینکها رو به چشم میزنن و منتظر شروع فیلم میشن.

نیم ساعت بعد از شروع فیلم:

لینی:اوه.باورم نمیشه.ما به دنیای خودمون برگشتیم.چقدر همه چی عوض شده.مرگخوارا چقدر خنگ شدن.هاگوارتزم خیلی کوچیکه.اینا چرا موقع آپارات کردن دود در میاد ازشون؟ولی مهم نیست.چقدر دلم برای اینا تنگ شده بود.حتی یه لحظه چهره ارباب رو هم دیدم.گرچه چشماش آبی بود!

لودو که محو صفحه بزرگ روبرویش شده همینطور که از پاپ کورن بغل دستیش میخوره زیر لب میگه:من یه نقشه دارم.بهتره الان خودمونو لو ندیم.همینطور که میبینین تعداد محفلیا زیاده.نباید توجهشونو جلب کنیم.صبر کنین.ارباب رو که دیدیم هر سه با هم ازش کمک میخواییم.