کلمات جدید:
آسیاب - تلسکوپ - پوسیده - خاطرات - مصمم - ارتش - متروک - اجاق - کوچک - احمقانه
به سطح صیقلی آینهی پوسیده چشم دوخت. بارها و بارها دیگران را در چنین موقعیتی تصور کرده بود و حال خودش مصمم در برابر آینه قرار داشت. آینه ای که هرچه می خواستی، نشانت میداد.
هربار با خود می اندیشید، دوستانش را با چشمان تلسکوپی اش خواهد دید که پشت در پشت هم ایستاده اند. لبخند می زنند و دست تکان می دهند. او هم در میان آنها از صمیم قلب می خندد و شاد است و هرگز اندوهی در زندگی تجربه نکرده.
تصور می کرد، ردای سیاهش را پوشیده و کلاه کوچکش را از جلو تا پایین گردنش فرو آورده و به شکار سپیدانی می رود که جای ارتش سیاهی را تنگ کرده اند. وقتی می یابدشان، رهایشان می کند تا با هم رو به آینه بخندند.
خیال می کرد در کنار دوست سیاهش،در آن محل متروک زانو بر زمین زده و ماموریت بعدی را از سرورش طلب می کند.
با چشمانی خشک و گونه هایی تبدار همچون اجاق داغدار به آینه زل زد و با خاطراتش گوشه گوشۀ آن را کاوید. حسی که هرگز در عمرش تجربه نکرده بود، چون آوار بر قلبش آسیاب میشد. نگاه اندوه زده اش را از آینه برگرفت و ساک در دست، رو به ناکجا پیش رفت.
آینه در برابر چشمان او، تنها خودش را به نمایش گذاشته بود. بی هیچ افزودنی مجاز یا غیر مجازی! آنجه بودیم، آنچه هستیم، و آنچه خواهیم بود.
تنها.
آسیاب - تلسکوپ - پوسیده - خاطرات - مصمم - ارتش - متروک - اجاق - کوچک - احمقانه
به سطح صیقلی آینهی پوسیده چشم دوخت. بارها و بارها دیگران را در چنین موقعیتی تصور کرده بود و حال خودش مصمم در برابر آینه قرار داشت. آینه ای که هرچه می خواستی، نشانت میداد.
هربار با خود می اندیشید، دوستانش را با چشمان تلسکوپی اش خواهد دید که پشت در پشت هم ایستاده اند. لبخند می زنند و دست تکان می دهند. او هم در میان آنها از صمیم قلب می خندد و شاد است و هرگز اندوهی در زندگی تجربه نکرده.
تصور می کرد، ردای سیاهش را پوشیده و کلاه کوچکش را از جلو تا پایین گردنش فرو آورده و به شکار سپیدانی می رود که جای ارتش سیاهی را تنگ کرده اند. وقتی می یابدشان، رهایشان می کند تا با هم رو به آینه بخندند.
خیال می کرد در کنار دوست سیاهش،در آن محل متروک زانو بر زمین زده و ماموریت بعدی را از سرورش طلب می کند.
با چشمانی خشک و گونه هایی تبدار همچون اجاق داغدار به آینه زل زد و با خاطراتش گوشه گوشۀ آن را کاوید. حسی که هرگز در عمرش تجربه نکرده بود، چون آوار بر قلبش آسیاب میشد. نگاه اندوه زده اش را از آینه برگرفت و ساک در دست، رو به ناکجا پیش رفت.
آینه در برابر چشمان او، تنها خودش را به نمایش گذاشته بود. بی هیچ افزودنی مجاز یا غیر مجازی! آنجه بودیم، آنچه هستیم، و آنچه خواهیم بود.
تنها.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط مری فریز باود در 1388/7/4 18:01:57
خداحافظی در اوج یا خروج فوج فوج... مسئله این است!


