گورستان ریدل‌ها

نارسیسا رو به روی خواهرش ایستاد و گفت: حالا کی می خواد بره اونجا؟
ابرو های بلا در هم رفت اما او به سرعت به خودش مسلط شد و گفت: مورفین!

نارسیسا گفت: ها؟! منظورت چیه مور فین؟ تو به دماغ فین فینوی من داری توهین میکنی؟! حالا دیگه خواهرتو دست میندازی؟؟ لوسیووووسس!!! بیا ببین دارن به زنت میگن فین فینو!!

لوسیوس که خیلی زنشو دوست داشته و براش میمرده (بخصوص از وقتی که دوباره برگشتن سر خونه زندگیشون و املاکشون رو پس گرفتن) بدو بدو میاد میزنه تخت سینه ی بلاتریکسو میگه: هوووو! نبینم کسی به زنم بگه بالای چشمت ابروئه!

بلاتریکس که حسابی از خنگ بودن دو فامیل نسبی و سببیش احساس تاسف می کرد چوبدستیشو میکشه و هر دو تاشون رو Mute میکنه و میگه:

میگم باید مورفین رو بیاریم بفرستیم داخل بگیم این بارتیه.

لوسیوس و نارسیسا: هاااا!! حالا فهمیدیم

تققققق!


پرسی ویزلی ظاهر میشه: پرسی ویزلی اینجا، پرسی ویزلی اونجا، پرسی ویزلی همه جا!

قبل از اینکه همه از حضور ناگهانی پرسی ویزلی در گریمولد شوک زده بشن یه نگاهی به تبلیغاتی که از ردای پرزرق و برقش آویزونه میندازن. بعد شوکه میشن و میگن: تو کجا اینجا کجا؟!

پرسی: ها؟ الان دامبل باهام تماس گرفت گفت بیام شما رو جمع کنم ببرم، بعدش برم داخل خودش باهام کار داره

همه به فکر فرو میرن. با خودشون میگن: آخ جون اتفاق نادری در حال وقوعه. پرسی و دامبل!!!!


....

---

از اون طرف لرد ولدمورت از بوی گند جسدها خسته شده بود و هر چه سریعتر نیاز داشت یکی بیاد اونا رو چال کنه.
...

مونتگومری رو به مرگخواران که نیشخندی بر لب داشتند کرد و گفت:باشه!پس من با شما به خانه ی ریدل میام.
ناگهان دست نحیف دامبلدور بر روی شانه های مونتگومری فرو آمد,و با قدرتی که برای پیرمردی در سن او عجیب بود,مونتگومری را که داشت به سمت مرگ خواران می رفت به درون حال پرتاب کرد.
مرگخواران:
بارتی که بادیدن این صحنه از جویدن مو های لوسیوس دست کشیده بود گفت:باب ایول!آخره پیری چه زوری داره.من می خوام بیام تو محفل پیش دامبل.عررررررررررررر .من اصلا اشتباهیم من اون بارتی نیستم.

بلا که با شنیدن این حرف ها آمپر بالا زده بود. کروشیویی نثار بارتی کرد و بعدش رو به دامبلدور کرد و گفت:چرا اینجوری میکنی؟باب مونتب مال اربابه.زود باش بهش بگو بیاد.
دامبلدور:نمیشه.
بلا:پس من میرم دنبال پرسی!
دامبلدور با شنیدن این حرف لبخندی زد و گفت:حتما همینکارو کن.
افکار دامبلدور-خیلی وقته دنبالشم. -
و بعد در را محکم روی بلا بست.

بلا که چیزی نمونده بود منفجر شه رو به مرگخواران کرد و گفت: اگر بدون مونتی بریم ارباب هممونو کروشیو میکنه.پیش پرسی هم بریم که اول خودمونو توجیه میکنه.باید یه فکری کنیم!

بارتی بدو بدو به طرف بلا اومد و در حالی که از پایین ردای بلا آویزون شده بود گفت:من دامبل میخوام ! می خوام مثل اون قوی شم.من دیگه نمی خوام پیشه شما باشم.

نارسیسا چند قدم جلو اومد و با نهایت وقار در یک حرکت انتحاری طلسم صدا خفه کن رو بارتی اجراع کرد.

نا گهان مر گخواران بلا را دیدند که شیش متر بالا می پره و با مخ میخوره زمین.
بلا:
ملت:
بلا:
ملت:
بلا با چابکی از جایش بلند میشه و رو به مرگخواران می کنه و در حالی که خوشحالی از چشمانش می بارد میگه:باید یکیمون شبیه بارتی بشه.بعدش میگیم که بارتی میخواد بیاد عضو محفل بشه و ما دیگه نمی خوایمش.بعدش اون طرف می تونه مونتی رو با خودش به صورت مخفیانه ببر خانه ریدل!
-بابا این مونتی خودش نمی خواد بیاد!
بلا با صدای آهسته ای ادامه میده:اگر خودش نخواست بیهوشش می کنیم و به زور میاریمش!

مرگخواریون:

نارسیسا رو به روی خواهرش ایستاد و گفت: حالا کی می خواد بره اونجا؟
ابرو های بلا در هم رفت اما او به سرعت به خودش مسلط شد و گفت: مورفین!

بلا فریاد زد : چی گفتی ؟! دو شیفت ؟! این توهین به اربابه که خدمتکارش بیاد تو محفل !

نارسیسا لبخند سردی تحویل دامبلدور داد و گفت : در ضمن ارباب روزی حداقل دو نفر رو برای نافرمانی از دستوراتشون میکشن ! اصلا مونتگومری وقت نمیکنه که بخواد هم اینجا بیاد و هم اونجا باشه ! تازه مگه اینجا چقدر مرگ و اینا در روز هست ؟!

مونتگومری :
نارسیسا :

دامبلدور دستی به ریش هاش میکشه و از مقابل در کنار میره تا راهروی خانه دوازده رو ببینن مرگخوارها و با دست به اجسادی که روی هم افتادن ، یا با میخ روی دیوار آویزون شدن تا جای کمتری بگیرن اشاره میکنه و لبخند با وقاری تحویل مرگخوار ها میده .

بلا با سردرگمی میپرسه : من فکر میکردم هیچ وقت توی خونه گریمولد کشت و کشتار نبوده

مونتگومری با انتهای رداش ، خونی که روی دسته ی بیل هست رو پاک میکنه و قهقه ای میزنه و میگه : البته این جسد ها برای امروز هستن فقط ، اجسادِ روزای قبل موقتا توی اتاق جرج و فرد ، هری و جینی و رون و هرمیون نگهداری میشه ، البته مثل اینکه هفت هشت نفرن توی حموم ِ پشتی مردن .

لوسیوس که سعی داره بارتی رو از خودش جدا کنه با بی میلی میپرسه : یعنی همشون با طلسم ِ مرگ مردن ؟

دامبلدور نگاهی به تعدادی از پسر بچه های ماگلی که در حالِ طی کردنِ مسیر مدرسه تا خونشون هستن و از اون حوالی رد میشدن میکنه و جواب میده : نه ! من هیچ وقت اجازه نمیدم خدشه ای به سفید بودنِ محفل وارد بشه ، طلسم مرگ ، طلسم نابخشودنی هست و توی محفل کاربردی نداره !

بارتی که از موهای بلند و بلوند خوشش میاد ، در حالِ کشیدن و لیس زدنِ موهای لوسیوس هست ، در همون حال با صدای گوشخراشی میپرسه : اه ! پس اینا چرا اینطوری گور به گور شدن ! یه دفه بگو دیگه

دامبلدور که نظرش به بارتی جلب شده ادامه میده : امم ، در واقع این افراد برای برگزاری جلساتِ جبرانی دروس هاگوارتزشون به اینجا اومده بودن و با دست به جسد پسری که به طرز خیره کننده ای سفید هست اشاره میکنه و میگه : مثلا این پسر ، سبزه بود ، برای جلسه ی جبرانی تغییر شکل اومد اینجا ، بعد من بهش آموزش دادم و تغییرش دادم به اینی که میبینید ، بعد هم نتونستم جلوی خودم رو نگه دارم و اینا و به جسد دیگری که خون از دماغش بیرون زده بود اشاره کرد و گفت : یا مثلا اونو میبینید ؟! برای جلسه ی جبرانی معجون سازی اومده بود اینجا ، من بهش معجونِ عشق دادم ، بعد هم عاشقانه به سمتِ من اومد و من بازم نتونستم جلوی خودمو بگیرم

مونتگومری ادامه میده : خلاصه اینکه هر کدوم از اینا برای یه درس اومدن و آخر سرم اینطوری شدن !

بلاتریکس که بعد از سالها احساس دلسوختگی بهش دست داده بود ، با عصبانیت رو به مونتگومری میگه : در هر صورت ! ارباب گفته سریعتر بیای خانه ریدل ها و مرده ها رو بندازی تو گور ... وگرنه ...

مونتگومری : وگرنه چی ؟!
نارسیسا جواب داد : وگرنه پرسی رو میفرسته اینجا که توجیهت کنه برای برگشتن به خانه ریدل ها
مونتگومری :

خلاصه:

مونتگومری(گورکن خانه ریدل)توسط لرد از خانه ریدلها اخراج میشود و با دیدن آگهی استخدام گورکن به محفل ققنوس میرود دامبلدور قبل از دفن اجساد به مونتگومری قول داده که دخواستهایش را قبول خواهد کرد.ولی مونتگومری درخواستهای عجیب و غریبی دارد!
در خانه ریدلها اجساد روی هم جمع شده و لرد سیاه که از اخراج مونتگومری بشدت پشیمان شده است به مرگخوارانش دستور میدهد او را پیدا کرده و برگردانند.مرگخواران تصمیم میگیرند برای پیدا کردن مونتگومری به محفل بروند ولی بارتی اشتباها(با پودر پرواز) به محل دیگری میرود.وقتی مرگخواران به دنبال بارتی میروند با موجود عجیبی با سر شیر و بدن انسان روبرو میشوند.
________________________________

بلاتریکس چوبش را بطرف غول گرفت.
-اگه یه قدم دیگه برداری با طلسمهای کشنده بلا طرفی.

نارسیسا لبخندی زد وچوب بلا را گرفت.
-بلا اذیتش نکن.بچه میخواد کمی تفریح کنه.

لوسیوس چوب دستیش را روی سر غول گذاشت و سر شیر ناپدید شد.بلا با دیدن بارتی فریادی کشید.
-تو این موقعیت چطور جرات میکنی مسخره بازی در بیاری؟من نمیدونم لرد چرا تو رو مرگخوار کرد.

بارتی اشک ریزان به آغوش نارسیسا پناه برد.چهار مرگخوار به دستور لوسیوس به گریمالد آپارات کردند.
بلا چوب دستیش را از نارسیسا گرفت.
-خب...رسیدیم.نقشه چیه؟لطفا کسی نگه چهار محفلی پیدا کنیم و معجون درست کنیم.این کار یه ماه طول میکشه.

لوسیوس با تعجب نگاهی به بلا کرد.
-ولی این نقشه خودت بود.پس چیکار کنیم؟چطوره بریم در محفلو بزنیم و بگیم ببخشید مونتی ما اینجا جا نمونده؟

بلا لبخندی زد و بطرف خانه شماره 12(که کاملا مرئی و در معرض دید بود!)حرکت کرد.
-فکر بدی نیست.امتحانش میکنیم.

بلا در مقابل چشمان متعجب نارسیسا و لوسیوس و بارتی که ردای نارسیسا را گرفته بود و از ترس میلرزید زنگ در را زد.صدای فریاد ققنوس میدان گریمالد را پر کرد و بعد از چند ثانیه جیمز در را باز کرد...کمی به صورت خندان بلا خیره شد.جیغ بلندی کشید و در را بشدت بست.
بلا درحالیکه دماغش را میمالید و به این نکته که ارباب چقدر خوش شانس است که دماغ ندارد فکر میکرد دوباره در زد.اینبار پیرمردی ریش سفید در را باز کرد.بلا دوباره لبخند زد.
-سلام دامبل...چه خبر؟

دامبلدور نگاهی به چهره های لوسیوس و نارسیسا انداخت.
-چیه؟تام مرده؟بیرونتون کرده؟من عمرا اینجا راتون نمیدم.برین الف دال شاید پلنک قبولتون کرد.

نارسیسا بارتی را به سختی از ردایش جدا و روی ردای لوسیوس نصب کرد.
-اممم...راستش ما اومدیم دنبال مونتگومری.

چهره عصبانی مونتگومری با سه چمدان از لابلای ریش دامبلدور دیده شد.
-هوم...پس بالاخره ارباب فهمید بدون من نمیتونه زندگی کنه؟باشه.من برمیگردم.چهار تا مرگخوارو فرستاده دنبالم.نمیشه رد کرد.

دامبلدور یقه مونتگومری را از پشت گرفت.
-کجا؟؟تو با ما قرار داد داری.ما استخدامت کردیم.حقوقتم که پیش گرفتی.

مونتگومری با دیدن بارتی زد زیر گریه.
-ولی من باید پیش اربابم باشم.جای من اونجاست.اربااااااب.

دامبلدور دستی به ریشش کشید.
-خب...پس فقط یه راه میمونه.دو شیفت کار کن.صبح بیا اینجا و عصر برای تام گور بکن.خوبه؟

مونتگومری فکری کرد.
-هوم...فکر خوبیه.اینجوری برای هر دو طرف با ارزشم و مجبورن هر چی میگم قبول کنن.

محفل
- مونتي جون ، سس گوجه فرنگي مبود ، سس مايونز سفارش داديم !
بعدشم جمجمه پيدا نكردم ، الان ميرم از كله پاچه فروشي سر كوچه دوتا جمجمه برات ميارم . الان هم جيمز رو فرستادم بره برات چندتا عكس بي ناموسي بخره .
مونتي جواب داد : بد نيست ولي بوقي سس مايونز كه سفيده !
- حالا چه خاكي توي سر بريزيم ؟
مونتي جواب داد : برو يه كمي مرباي آلبالو بيار بپاش به ديوار بلكه يه كمي بهتر بشه .
- باشه ...
دامبلدور روي پاشنه ي پا چرخيد و به سمت در اتاق حركت كرد . درحالي كه قصد باز كردن دررا داشت ، مونتي اورا صدا زد :
- مگه من بهت نگفتم موهات رو مدل آلماني كپ سه كله بزني ؟
- مونتي جون همه ي آرايشگاه بسته بود ، فردا كوتاه ميكنم .
مونتي بالافاصله جواب داد : پيرمرد يادت نره چه قولي به من دادي ،‌ بايد روزي دوتا جسد برام بياري تا من مهارتم رو از دست ندم . درضمن اگه ماشين اصلاح داري ، بيا خودم برات موهاتو كوتاه ميكنم .
- قولت كه يادمه ، فعلا تد و ريموس رو فرستادم كه از قبرستون چندتا جسد برات گير بيارن . در ضمن من ماشين اصلاح ندارم .

خانه ي ريدل ها

سكوت همه جا را فراگرفته بود و به جز صداي سوختن هيزم هاي درون شومينه هيچ صدايي به گوش نمي رسيد . همه در سرسراي خانه ي ريدل ،‌ جمع شده بودند و منتظر صحبت كردن بلا بودند . سرانجام بلا شروع كرد به صحبت كردن : ارباب ،‌ ما ميخوايم بريم محفل ...
ولدمورت پس از شنيدن اين حرف در حال منفجر شدن از زور عصبانيت بود .
حتي از بس ناراحت شده بود ، فراموش كرده بود كه چه طلسمي روانه بلا كند . بالاخره خود را جمع و جور كرد و گفت : بلاتريكس لسترنج ... پسري كه زنده ماند ... نه ببخشيد ... سپهسالار ارتش من ... ميخواد بره محفلي بشه . بايد منتظر عذاب سالازار باشيد .
سرانجام يك طلسم به ياد آورد : كروش...
- نه ارباب دست نگه داريد ... ما منظورمون اينه كه ميخوايم به محفل نفوذ كنيم و اون گوركن پير رو نجات بديم . من و سيسي و لوسيوس و بارتي .
لرد كمي آرام شد و گفت : كروشيو بلا ، تو چرا بلد نيستي درست براي منم توضيح بدي كه من اينقدر عصباني بشم ؟
لرد ادامه داد : خوبه ، زود باشيد بريد . من به اون گوركن پير نياز دارم .

پس از ده دقيقه ...

بلا گفت : همه ي وسايل جنگ رو آماده كردين ؟
- آره ، بريم .
سپس بلا ، نارسيسيا ، بارتي و لوسيوس به نزديكي شومينه رفتند .
مقداري از پودر سفر را درون آتش ريختند و سپس بارتي فرياد زد :
- خيابان گريف مولد پلاك دوازده
- احمق گرين لرد نه گريمولد ...
در همين لحظه بارتي به درون آتش افتاد و غيب شد .
بلا ، نارسيسا و لوسيوس :
- بدبخت شديم ... بارتي هم از دستمون رفت ... اگه به لرد بگيم ، پوستمون رو ميكنه و باهاش براي نجيني ملحفه درست ميكنه .
لوسيوس كه حالتي آشفته داشت ، گفت : مجبوريم بريم خيابون گريف مولد ... حتي اگه اونجا بهشت* هم باشه ، بايد بريم و بارتي رو پيدا كنيم .
نارسيسا گفت : ولي مونتي چي ميشه ؟
- گورباباي مونتي !
سپس هر سه با پودر سفر و به وسيله ي شومينه به خيابان گريف مولد ، سفر كردند .
پس از اينكه با صورت به زمين خوردند ، صدايي توجه شان را جلب كرد :
- به به ! آدميزاد ...خيلي وقت بود كه هوس گوشت آدميزاد كرده بودم .
سپس هر سه نفر سرهايشان را بالا گرفتند و به دنبال منبع صدا گشتند . سپس در مقابل خود يك غول را مشاهده كردن كه نصف بدنش انسان بود و نصف ديگر شير .
مرگخواران :

محفل

مونتی در حالی که روی تخت غلت میزد به دامبلدور و محفلی ها فهش میداد و از این که خوابش نمی برد به ستوه امده بود!

ناگهان از تخت بر خواست و به سمت اشپزخانه رفت وقتی به در اشپزخانه رسید فهمید همه خوابند و این باعث میشد کفرش در ایید.
-اهای دامبل دور های محفلی ها ای بیشعورا کجایید...

همه با وضعی ناجور به اشپزخانه سرازیر شدند و با چشمانی نیمه بسته به دنبال دشمن میگشتند در این بین دامبل دور به جای چوب جادو یک ختکار را در دست داشت و می غرید.

مونتی: خوب من از وضع اینجا خوشم نمی یاد.

دامبل:اخه چرا ، من که شدم نوکرت خواسته هاتم داره برسی میشه دیه ای بابا!

مونتی:من خوابم نمیبره سبک اتاقت خیلی لطیفه از اتاق بچه ها هم بدتر تو خانه ریدل اتاق دراکو مثل غار می مونه!

- خوب ما الا چه غلتی بکنیم؟!!

-خوب الا که خون پیدا نمی شه ولی رو همه دیوارا سس گوچه فرنگی بپاشید چند تا جمجمه هم بزارید اونجا و ... ها اون عکسارم بردارید یه چند تا عکس خوناشامی با دو سه تا عکس بی ناموسی بزارید و پرتره نهنه سریوس رو باز کنید بزارید فحش بده!


دامبلدور: باشه میگم تا پنچ دقیقه دیگه اتاقمو یعنی اتاقتو مخوف کنن. حالا بریم ...

-نــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه

محفلی ها:

-دامبلدور به خاطر این ازارایی که منو کردید یه جریمه دیگه باید بشد...

-هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا ؟!!

- خوب باید ریشاتو بزنی و مو هاتم مدل المانی کپ سه کله بزنی .

محفل:

خانه ریدل

بارتی:ما باید با خشانت وارد شیم.

بلا:کروشیو کروشیو کروشیو کروشیو کروشیو

سوروس:بلا از همون اول تو به جای هم فکری داری تفریح میکنی یکمم تو نظر بده...

-کروشیو کروش ... ها اِ خوب باشه نظر من اینه که من سیسی لسیوس و بارتی بریم چهار تا محفلی رو پیدا کنیم موهاشونو بکنیم معجون چند عصاره درست کنیم بریم دنیال مونتی البته بعد اون چهار محفلی رو میکشیم.

مرگخواران:

-تمومه دیگه به فکر نیازی نیست همین کارو میکنیم ... خوب بریم سر کار خورمون کروشیو کروشیو کروشیو

محفل

مونتی وارد اتاق دامبلدور شد . حقیقتا با سبک خاصی چیده شده بود . در گوشه ی اتاق تخت مرتبی قرار گرفته بود که در عین سادگی راحت و خوش خواب بود . در نزدیکی تخت یک کمد بزرگ با چندین کتاب و دفترچه قرار گرفته بود . پنجره ی اتاق به حیاط دل چسب محفل مشرف بود . دیوارها به رنگ نارنجی رنگ آمیزی شده بود و چند قطعه عکس رو دیوار خودنمایی می کردند . مونتی غرولندی کرد و به دامبلدور گفت : میدونی اتاقت واقعا دکوراسیون کسل کننده ای داره . فردا بچه ها جمع کن اتاق رو مشکی کنن و چند تا دارک مارک هم روی دیوار بکشن . این عکس رو هم بکن و جای این کتابخونه یک تلویزیون بذار که بتونم پلی استیشن بازی کنم !

- مونتی ! باشه فردا به بچه ها می گم اتاق رو باب میلت تزئین کنن و زیر لب گفت خودم کردم که لعنت بر خودم باد .

- چیزی گفتی ؟

- نه . شما بخواب .

خانه ی ریدل ها

بلاتریکس به شدت عصبانی بود و زیر لب به مونتی ناسزا می گفت .

- امیدوارم خدا لعنتت کنه مونتی ! تو واقعا دردسر سازی ... بچه ها باید به دو گروه مجزا شیم و هر کدوم قسمتی رو بگردیم . وقت هم نداریم ... البته مای لرد هم اعصاب نداره .

- بلا به نظرت الان مونتی کجاست ؟

- رادلف اطمینان ندارم و بیش از اطمینان نداشتن ، تردید دارم اما بهتره یه سر به محفل بزنیم . اگر چه مونتی که امیدوارم خدا لعنتش کنه رفت اما بازم مرگخوار و اصیله و ممکنه فعالیت هایی برای لرد توی محفل داشته باشه . باید به نحوی وارد محفل شیم . آماده اید ؟

همگی سرشان را به نشانه ی تایید تکان دادند .

- خب بهتره فکر کنیم که چه طوری می تونیم وارد محفل شیم ! دونه دونه ایده هاتونو بگید ! چرت باشه و شر و ور بگید ، کروشیوتون می کنم !

خانه ریدل ها

-بودنش دردسره، نبودنش دردسر بزرگتر!
لرد همان طور که در طول اتاق قدم میزد، کلماتی را نیز زمزمه میکرد. نور شعله های رقصان شومینه در چشمانش دیده میشد. لرد به آرامی بر روی صندلی چرمی خود نشست و در فکر فرو رفت. روربرویش، بر روی میز کوتاهی قاب عکسی خودنمائی میکرد. لرد قاب عکس را گرفت و به عکسی که با مرگخوارانش گرفته بود نگریست. چهره پیر مونتگومری در گوشه تصویر دیده میشد. مونتگومری در عکس دستش را برای لرد تکان میداد. لرد ناسزائی گفت و بعد عکس را سرجایش گذاشت.باید هرچه سریعتر آن مرد پیر را پیدا میکرد.

محفل

دامبلدور همان طور که ریش خود را در پیجامه خود فرو میکرد، با دهان باز به مونتگومری خیره شد.
- من؟؟من بشم دستیارت؟
مونتگومری لبخند از روی بدجنسی زد و گفت: آره.تا وقتی که با درخواستم موافقت بشه.بعدش هم معلوم نیست آزادت کنم.
دامبلدور چنگی به موهای خود زد و با آزردگی گفت: چرا من؟؟
- چون تو دشمن ارباب من بودی!از بس ارباب رو اذیت کردی که موهاش ریخت کچل شد! اعصابشو تو خراب کردی. بیچاره هی راه میره به در و دیوار کروشیو میزنه.هیی...ارباب!
مونتی بیل خود را تکان داد و گفت: الان هم نمیخواد دیگه چیزی بگی. برو اتاق خواب خودتو برای من آماده کن. خودت هم توی مرلینگاه میخوابی
مونتگومری این را گفت و بسوی اتاق خواب دامبلدور رفت.دلش خیلی برای خانه ریدل تنگ شده بود.

خانه ریدل ها

بوی بد جسدها تمام خانه را فرا گرفته بود.لر همان طور که دماغ خود راگرفته بود، به مرگخواران خود خیره شد.
مرگخواران بن، شما ابروز مسئولید تا بونتگوبری رو پیدا کنید! ئر کی بدون بونتی برگردی، دهسال کروشیو میشه!
ترس در چهره تمامی مرگخواران دیده میشد. همگی به نشانه تایید سر تکان دادند و بدنبال مونتی رفتند.

دامبلدور به زحمت آب دهانش را قورت داد و دستی بر ریشش کشید و زیر چشمی به مونتی نگاهی کرد و گفت : چییزی می خوری ؟

- ممنونم . اگه اول روی درخواستم بحث کنیم و بعد چیزی بخوریم اون غذا بهتر و دل چسب تر میشه . خب دامبلدور نظرت چیه ؟ روزی دوتا جسد رو می تونی تهیه کنی ؟

- ببین مونتی ! خب راستش امکان تهیه اش ... امم . باید با بقیه مشورت کنم . ببخشید .

- مشکلی نیست . من همینجا منتظر میمونم . فراموش نکن که تو اون دامبلدور با قیافه ی قدیس مآبانه ات نمی تونی به من حقه بزنی .

دامبلدور بدون هیچ حرفی به حیاط رفت . هوا حقیقتا دل نشین بود و رطوبتش آزار دهنده بود . آرتور ویزلی و مالی به همراه جینی آمده بودند . دامبلدور با آرتور و مالی مصاحبت سختی داشت و در انتها تصمیم خاصی گرفته نشد .

- ببین آلبوس ، تو باید دقت کنی ! مونتی خلاصه مرگخوار بوده و سیاهه ... اون با این خواسته اش فقط می خواد مرگخواریت رو به اوج برسونه که بتونه برگرده پیش لرد . به نظر من باید فکر چاره ای باشیم .

- اوه مالی ! تو درست میگی ... اما من قول دادم راستش فکر نمی کردم چنین خواسته ای داشته باشه .

- باید با بقیه هم صحبت کنیم !

- مالی تو در واقع گاهی کفر آدم رو در میاری اون الان منتظره !

- خب بیا بریم همگی شام بخوریم یه فکری می کنم براش . باید تلاش کنیم حرفی رو از زیر زبونش بیرون بکشیم . بهتره بیرون شام بخوریم ! آرتور مونتی رو صدا کن .


در اثر رطوبتی کسل کننده تنه ی تمام درختان حیاط دلباز محفل را خزه فرا گرفته بود . مهتاب واقعا زیبا بود و دامبلدور در کشاکشی عمیق بین اراده و حقیقت .

- مونتی جان چرا نمی خوری ؟

- چون می خوام اول درخواستم و حاصل هم فکریتونو بشنوم .

- خب راستش باید تا فردا صبر کنی .

- چرا ؟ شما قول دادید . باشه تا فردا صبر می کنم اما شما باید جریمه بشید چون حتی نمی تونید یک تصمیم ساده بگیرید !

- واای مونتی ! تو واقعا بی احساس و وحشی هستی ! خب حالا جریمه چیه ؟

- باید یکی از اعضای محفل بشه شاگرد من !

دامبلدور ایستاد ...

خلاصه:

مونتگومری(گورکن خانه ریدل)توسط لرد از خانه ریدلها اخراج میشود و با دیدن آگهی استخدام گورکن به محفل ققنوس میرود.دامبلدور جسدی را برای دفن کردن به مونتگومری میدهد و مونتگومری طبق عادت جسد را بطرف آرامگاه سالازار دفن میکند.وقتی دامبلدور متوجه این قضیه میشود با دستپاچگی میگوبد که جسد متعلق به آخرین نواده مرلین کبیر بوده و باید طبق آداب و رسوم مرلین دفن میشده، در غیر اینصورت به اندازه تمام سال های عمر مرلین عذاب و بدشانسی در انتظار ملت جادوگر خواهد بود.
در خانه ریدلها لرد سیاه که از اخراج مونتگومری بشدت پشیمان شده است به مرگخوارانش دستور میدهد او را پیدا کرده و برگردانند.
دامبلدور بالاخره مونتگومری را پیدا کرده و درخواستش را به او میگوید.مونتگومری قبول میکند که قبر را به روش مرلین دفن کند ولی به شرطی که محفلیها چیزهایی را که او میخواهد برایش آماده کنند.
________________________________

مونتگومری لبخند مرگخوارانه ای زد.
-خب...من همین الان جسد رو در میارم و درست دفنش میکنم ولی فراموش نکنین چه قولی دادین ها.

دامبلدور با عجله حرف مونتگومری را قطع کرد.
-باشه بابا.قبوله.هر چی بخوای آماده میکنیم.زودتر برو سر کارت.

مونتگومری بعد از اینکه تک تک محفلی ها را به جد و آبادشان قسم داد که خواسته اش را اجرا کنند بطرف قبر رفت و سرگرم کندن شد.


نیم ساعت بعد:

جیمز لیوان آب خنک را به دست مونتگومری داد.
-خسته نباشی دایی مونتی.قبرش خیلی خوشگل شد.آدم هوس میکنه بمیره.راستی، دامبلدور گفت کارت که تموم شد بری سالن اجتماعات محفل...یعنی همون آشپزخونه تنگ و تاریک خودمون

مونتگومری آخرین ذرات خاک را از روی صورت بیلی تمیز کرد و وارد خانه شد.ملت محفلی دور تا دور میز کوچکی نشسته بودند.دامبلدور با دیدن مونتی از جا بلند شد.
-اومدی؟همه ما ازت ممنونیم و منتظریم که درخواستتو بشنویم.

مونتگومری به دلایل ناموسی کمی از دامبلدور فاصله گرفت.
-خب...اولا که باید هر روز صبح دسته بیلی رو روغن کاری کنین و خوب تمیزش کنین.پیچ و مهره هاشم سفت کنین.بعدشم....من برای اینکه مهارتمو از دست ندم باید روزی حداقل دو تا جسد دفن کنم.باید روزی دو تا جسد برام جور کنین.یادتون نرفته که.شما قول دادین.