کوچه ناکترن

در داخل حیاط ، هری آهسته آهسته به سمت در قدم برمیداشت و درحالي كه چوبدستی دامبلدور را در دست گرفته بود، به آرامی به در نزدیک شد.
در همين لحظه درب ورودي خانه ي ريدل باز شد و ده ها مرگخوار كه با نقاب صورت خود را پوشانده بودند ، دختربچه اي را كشان كشان به درون حياط آوردند .
در همين لحظه يكي از آنها نعره زد : هوي بچه ، ميبيني كه دخترت سالمه ... يا الآن خودتو تسليم ميكني يا مجبور ميشيم جلوي چشمات ، دخترت رو بكشيم . فهميدي ؟
هري كه كاملا خطر را درك كرده بود و ميدانست كه مرگخواران با هيچكس دعوا ندارند ، بلافاصله تصميم خود را گفت و شنل نامريي اش از رويش كنار زد .
- من تسليمم ! بزاريد بچه ام بره !
يكي از مرگخواران پوزخندي زد و گفت : فك كردي الكيه ؟ هم خودت رو ميكشيم هم بچه ات رو !
هري كه متوجه دام مرگخواران شده بود ، بلافاصله فرياد زد : حالا !
در همين لحظه بود كه ناگهان محفلي ها در مقابل مرگخواران ظاهر شدند و ...

پس از شش ساعت ...

ايوان كه چند روزي براي فروش شامپو ، به خارج سفر كرده بود ، اكنون بازگشته بود و درمقابل مرگخواران ايستاده بود ...
مرگخواران و لرد كلافه بودند و به سختي ميشد با آنها حرف زد .
ايوان از روفوس ، دليل كلافگي مرگخواران را سوال كرد و روفوس چنين جواب داد ...
- شش ساعت پيش ، ما و محفلي ها در حال جنگ بوديم و ميخواستيم پاتر و دامبلدور رو گير بياريم و توي جنگ بلاتريكس اسير شد .
- بلا اسير شد ؟
روفوس تاييد كرد و براي ايوان شرح داد كه هنوز ، دختر پاتر در چنگال آنهاست !

ايوان رو كرد به لرد و گفت : سرورم ، حالا چطور بلا رو آزاد كنيم ؟

هری سریع رفت و نامه را گرفت و گفت: نامه از ولدکه!
- همون طور که دستگاه ها نشون دادن... بورگین لی لی رو گروگان گرفته و داده به لرد!
هری به سرعت نامه را باز کرد و شروع به خواندن کرد: سلام کوچولویِ ضعیفِ ارزشیِ سوسولِ کلّه زخمیِ سیم سرور به دست! بچت پیش منه! برای تحویل گرفتنش میای به سمت خونه ی ریدل، نزدیکی خونه یه مرد شنل پوش ایستاده، چوبدستیتو میدی به اون و بعد دم در خونه میایستی. تو میای تو خونه و بعد بچت آزاد میشه. اگر دست از پا خطا کنی بلافاصله من میگم آوادا کداورا! و خودت میدونی چه بلایی سر بچت میاد
هری رو به دامبلدور کرد و پرسید: حالا چی کار کنم پروفسور؟
دامبلدور دستی به ریشش کشید و پاسخ داد...

خانه ریدل

- مورگانا! تو میری کنار اون درخت گندهه نزدیک خونه وای میستی و چوبدستی رو تحویل میگیری! به محض تحویل گرفتن چوبدستی علامت شومو فشار میدی و بعد میری خونه خودت. این جوری اگر چوبدستی رو نداده بیاد در خونه من متوجه میشم و این شام نجینی میشه
- مای لرد! چه نقشه هوشمندانه ای! واقعا فوق العادست!
- بالاخره ما لردیم دیگه حالا وقتی اون کله زخمی اومد توی حیاط، پرسی از پنجره بیهوشش میکنه و بعد میارینش پیش من. بعدم بچه رو میدیم نجینی بخوره! کدوم اربابی رو دیدید که خودش بشینه و همچین نقشه ی هوشمندانه ای بکشه؟ قدر ارباب به این گولاخی رو بدونید!

چندین متر آن طرف تر هری ناگهان با صدای پاقّی ظاهر شد و با اظطراب چوبدستی اش را در دستش فشرد. به سمت خانه ریدل راه افتاد و سپس به شخص شنل پوشی برخورد کرد که جلوی او ایستاده و راه را صد کرده بود. شخص بلافاصله او را خلع سلاح نمود و سپس پس از فشردن علامت داغ شده روی بازویش با صدای پاقّی ناپدید شد و هری را به حال خود گذاشت. هری با عجله به راه خود ادامه داد. در خانه ریدل باز بود. هری داخل شد و فورا پشت درختی پرید و شنل نامرئی اش را روی سرش کشید. سپس از پشت درخت بیرون آمد و گفت: لی لی رو آزاد کنید تا من بیام بیرون از این پشت!

درون خانه لرد با عجله دم پنجره آمد و با عصبانیت از پرسی پرسید: پس چرا بی هوشش نکردی؟
- رفته پشت درخت یا لرد!
- از بس خنگی! خوب باید فورا این کارو میکردی بوقی! خودت هم یه توجیح سالازاریه اساسی نیاز داری پرسی، کروشیو! حالا چی میگهه؟
- میگه باید دخترشو آزاد کنیم ارباب!
- هوم... حیف شد! آزاد میکنیم ولی خودشو میدم نجینی
- حالا از کجا معلوم وقتی بچه رو آزاد کردیم در نره مای لرد؟

در داخل حیاط هری آهسته آهسته به سمت در قدم برمیداشت و چوبدستی دامبلدور را در دست گرفته بودد، به آرامی به در نزدیک شد.

.
.
.

ملت مرگ خوار جمع شدن و لرد میخاد براشون سخنرانی کنه
لرد: 1 2 3 آزمایش میشه...ای ملت لت لت لت لت...، ای مرگ خواران من ان ان ان ان، بدانید و آگاه باشید که روز موعود فرا رسید. این روز، شب نخواهد شد، مگر با ریخته شدن خون هری پاتر و فک و فامیلاش.
ملت مرگخوار به هیجان اومدن و منتظرن
لرد سکوت کرده!
بلاتریکس: همین ارباب؟
لرد: خوب باشه باشه چون خیلی اصرار میکنید، براتون از خاطرات دوران تحصیلم میگم..یه روزی من داشتم کنار درخت...
1 ساعت بعد
لرد: بعد ریگولوس با کلنگش...
2 ساعت بعد
لرد: دستم تو دماغ پاتر...
3 ساعت بعد
لرد: من تحصیل علم رو به همه شما توصیه می کنم..اوهوهو اوهوو..من همیشه در همه حال، ادامه ی تحصیل میدادم.
بلاتریکس:اوهو اوهو اوهو، ارباب از روی چه کتابی تحصیل علم میکردید؟
لرد دست می کنه تو رداش و یه سری کتاب می کشه بیرون: با سری کتاب های " گاج " گروه آموزشی جادوگران!

ندایی از خارج چهارچوب: ای لرد، بدان و آگاه باش که از سوژه دور شدی.زدی تو خاکی.

لرد: بعله، پس امشب همه با هم هری پاتر رو می کشیم!(نزدیک بود پستم بپره!!)
---
خونه هری پاتر
محفلی ها که سپر مدافع هری رو دریافت کرده بودن، خودشون رو به منزل اونا رسوندن
آلبوس: هری پسرم، چی شده؟
هری: آلبوس ، دخترم گم شده، دخترم نیست.
آلبوس: نگران نباش، یادته من یه سری وسایل ریز نقره ای داشتم رو میز دفترم؟ اونا می تونن به ما کمک کنن...
هری و جینی: چطوری؟یعنی می تونی پیداش کنی؟
آلبوس دست می کنه تو رداش و اون چیزای نقره ای رو در میاره، بعد همه رو پرت می کنه هوا و پخش میشه رو زمین
همه دولا میشن تا ببین
آلبوس: بببنید،این سوزن ته گرده، لرده که کله اش کچله، قلمبه اس.
این سوزنه که خمیده اس، بورگینه، و این سنجاق سر خوشگل، لی لیه...وقتی هر سه تای اینا به این صورت افتادن، یعنی لی لی توسط بورگین دزدیده شده...
هری و جینی و محفلیا توی فکر میرن که یهو یه جغد دم پنجره ظاهر میشه...

-------------------------------------
پیوست: لودوی عزیز،خیلی وقت بود رزرو کرده بودید...شرمنده توی سایت نیستید که اجازه بگیرم.

تماس تلفنی

-درود بر لرد سیاه,کارتو بگو!

-درود بر لرد سیاه,میتونم با خودشون صحبت کنم؟

-با کی؟

-لرد سیاه

-کروشیو!مگه لرد بیکاره!

-هوم,نه. میخواستم یه خبر خوش بدم.

--خبر خوش!مگه بعد از مرگ هری پاتر و اون دامبلدور ریشو خبر خوش دیگه ای هم وجود داره!و البته هر دوی اینا ها به دستان توانمند لرد سیاه کشته شدند.

-موضوع به همین مربوط میشه.من اینجا دختر کوچولوی هری پاتر رو به گروگان گرفتم!میتونید به وسیله ی اون, این رویاتون رو به حقیقت تبدیل کنید

خانه ی ریدل

بلا با هیجان گوشی را کوبید و با عجله به دنبال لرد سیاه رفت.در این میان آنقدر هیجان زده بود که متوجه نارسیسا نشد و محکم با او برخورد کرد.

-اوخ!چته بلا؟

-بکش کنار سیسی!لرد کجاست؟

-در اتاقشون هستند.

بلا به سمت اتاق لرد رفت و با عجله در را گشود.لرد که در صندلیش فرو رفته بود و نجینی را نوازش می کرد با ورود ناگهانی بلا چوبدستیش را به سمت در گرفت و با عصبانیت گفت:
-کروشیو

-آیییییی!ارباب منم.

-به جهنم که تویی!مگه یاد نگرفتی قبل از ورود در بزنی؟

-ارباب یه خبر خوش دارم براتون.

-هوم.ارباب به کسایی که براش خبر خوش میارن جایزه میده

-ارباب!اون مغازه داره,بورگین رو میگم,دختر هری پاتر رو گروگان گرفته.

-چی؟

-همون ارباب!

لرد با خوشحالی از صندلیش بلند شد و با حالتی متفکرانه شروع به قدم زدن کرد.

افکار لرد:
-پس بالاخره این لحظه فرا رسید.حالا دیگه میتونم روی این هری پاتر و اون دامبلدور ریشو رو کم کنم.

-بلا!به افراد بگو جمع بشن. میخوام براشون سخنرانی کنم.ایندفعه باید با نقشه ی درست و حسابی وارد عمل بشیم.

کوچه ی دیاگون

جینی در گوشه ای روی زمین نشسته بود و گریه می کردو جیمز و آلبوس سعی داشتند مادرشان را آرام کنند.در این میان هری سپر مدافعش را به سمت محفل ققنوس فرستاد و پس از این کار به سراغ جینی آمد و دستش را گرفت.

-پاشو جینی.بهت قول میدم که پیداش میکنیم.من الان پیغامی برای اعضای محفل فرستادم.گفتم که دست به کار بشن.اینطوری زودتر پیداش میکنیم.

-هری!اگه دخترم پیدا نشه چی؟اگه دیگه هیچ وقت نبینمش؟اگه...

-بسه جینی!ما لی لی رو صحیح و سالم بر میگردونیم!رو قول من حساب کن!

آلبوس که نگران شده بود با صدای بلند شروع به صدا کردن لی لی کرد:
- لی لی ... لی لی
عجوزه پیر و وحشتناکی ناگهان جلوی جیمز پرید و گفت: بله عزیزم؟ من لی لیم!
- اوه! پشیمون شدم کاری با شما ندارم
جیمز جلو تر از آلبوس شروع به دویدن کرد و از کوچه خارج شد. وقتی هر دو به کوچه دیاگون رسیدند ایستادند و شروع به نفس نفس زدن کردند.

- یعنی لی لی کجاست؟

- نمی دونم!

- حالا به مامان و بابا چی بگیم؟

- میگیم رفت تو مغازه وسایل کوییدیچ که جاروها رو ببینه بعد دیگه ندیدیمش!

- این یه دروغه جیمز! من دروغ نمیگم
- پس چی میگی؟

- خوب میگم که چی شد!

- ای خبرچین! میخوای تنبیه بشیم؟

- من خبر چینم؟

- آره دیگه! میخوای بگی چی شده.

- کی گفته؟ من میگم که رفت تو مغازه کوییدیچ!

-

در همین هنگام هری و جینی از میان جمعیت به سمت آلبوس و جیمز آمدند.
جیمز فورا پرسید: بابا، چه خبر بود تو بستنی فروشی؟
هری به آن دو نگاه کرد و گفت هیچی، لی لی کجاست؟
جیمز برای تفره رفتن بار دیگر پرسید: پس چرا همه جمع شده بودند؟
هری چشم غرّه ای به جیمز رفت و گفت: بهت مبگم چیز مهمی نبود. لی لی کجاست؟
آلبوس بی اختیار شروع به صحبت کرد: ما رفته بودیم تو کو ...
جیمز در گوش آلبوس گفت: خبر چین! و بلافاصله آلبوس حرفش را خورد.
جینی پرسید: رفته بودید کجا؟
- رفته بودیم دم مغازه وسایل کوییدیچ ل لی رفت تو تا همه جارو ها رو ببینه

هری و جینی به سرعت به سمت مغازه وسایل کوییدیچ رفتند و آلبوس و جیمز هم به دنبالشان.
هری وارد مغازه شد و سپس دوباره بیرون آمد.
- نیست!
جینی و جیمز: نیست؟

داخل مغازه بورگین و برکز

لی لی با دهان بسته و دست و پای مغازه گوشه ای افتاده بود و بورگین در تلفن مغازه اش میگفت: گرفتمش بالاخره

.
.
.

جیمز لبخندی شیطانی زد و گفت:بچه ها بیاین بریم تو

لیلی یه قدم به عقب برداشت و گفت:من نمیام!

جیمز در حالی که با یویوش بازی میکرد با بیخیالی گفت:نیا

بعد به آلبوس نگاه کرد و گفت:تو چی؟تو میای؟

آلبوس باشجاعتی ساختگی گفت:معلومه که میام!

جیمز زیر چشمی به لیلی نگاه کرد بعد روشو برگردوند و گفت:خداحافظ لیلی!و با آلبوس راه افتادن و لیلی هم بر خلاف میلش دنبالشون به راه افتاد.

اون کوچه با همه ی کوچه های که تا حالا دیده بودن فرق داشت و اکثر مغازه ها مخصوص جادوی سیاه بودن . جادوگرا با قیافه های عجیب توی کوچه راه میرفتن و گاهی با تعجب به اونا نگاه میکردن.حتی جیمز هم که خیلی ادعاش میشد، یکم ترسیده بود اما به روی خودش نمیاورد.

لیلی در حالی که غر میزد و سعی میکرد به محیط اطرافش نگاه نکنه گفت:اگه مامان بابا دعوامون کردن تقصیر شماست ها!

جیمز نیشخندی زد و گفت:اگه شما دو تا چیزی بهشون نگین اونا نمی فهمن!

آلبوس با دلخوری گفت:من که خبرچین نیستم!

جیمز که دوباره بازی با یویوشو شروع کرده بود گفت:آره من بودم اوندفعه ...

و حرفش رو قطع کرد چون مردی که روبروش بود یویوش رو گرفته بود وداشت با خودش میبرد.

-هی...آقا معذرت می خوام میشه یویوم رو پس بدین.

مرد بی توجه به جیمز به راهش ادامه داد و به سمت یکی از مغازه ها رفت.

جیمز خواست دنبال اون مرد بره که آلبوس لباسشو کشید و گفت:چی کار میخوای بکنی؟

-دیدی که یویومو برد میخوام برم پسش بگیرم

-میخوای بری توی مغازه؟

-خب آره

آلبوس که سعی میکرد خیلی باهوش به نظر برسه گفت:فکر نمیکنم اون یویو برای اون مرد خیلی اهمیت داشته باشه در واقع من حدس میزنم اون برای این این کارو کرد که ما روبه مغازه بکشونه.

جیمز گفت:برای چی اون باید ما رو بکشونه توی مغازه؟

آلبوس با همون لحن هوشمندانه ادامه داد:من دقیقا دلیلشو نمیدونم اما کاملا مشخصه که این کوچه و مغازه هاش مربوط به جادوی سیاهه و آدماش هم آدمای خوبی نیستن.

جیمز با لجبازی گفت:اما من یویومو میخوام.

آلبوس گفت:خب یه دونه دیگه بخر

جیمز جواب داد:نه نمیشه!در ضمن نمیخواد ادای آدم بزرگارو در بیاری باید بهت یادآوری کنم که من برادر بزرگترم و تو هم به خاطر این که میترسی میخوای نیای.

آلبوس گفت:اصلا هم اینطوری نیس بذار نظر لیلی رو بپرسیم.لیلی تو چی فکر...

جیمز و آلبوس به اطرافشون نگاه کردن ولی لیلی رو ندیدن

جیمز گفت:لیلی این اصلا شوخی بامزه ای نیس!

اما هیچکدوم جوابی نشنیدن!

لیلی واقعا اونجا نبود...

سوژه جدید

خانواده ی پاتر ، در امتداد کوچه ی دیاگون در حال حرکت بودند و لیلی ، آلبوس و جیمز جلوتر از پدر و مادرشان به سمت فروشگاه ها میرفتند و به درون آن نگاهی می انداختند.

لیلی که جلوی فروشگاه موجودات جادویی ایستاده بود گفت: وای مامان من این جغده رو میخوام خیلی نازه.

جینی پشت سر دخترش ایستاد و گفت: ولی ما که جغد داریم.

لیلی دست مادرش را گرفت و گفت: نه مامان این جغده خیلی کوچیک و نازه مث خر میمونه.

جینی با تعجب پرسید: خر؟

هری لبخندی زد و گفت: یادت نمیاد جینی؟ خودت این اسم رو روی جغد بدبخت رون گذاشتی. خرچال!!!

جینی خندید و گفت: آره یادم اومد. اما تو از کجا خرو میشناسی؟

آلبوس زودتر از لیلی گفت: از تو عکسای دایی رون دیده! از رز که پرسیدیم گف اسمش خرچاله.

لیلی بی توجه به بحث ادامه داد: زودباش بریم بخریم دیگه. جیمز و آلبوس هرکدومشون یه حیوون دارن. خب منم میخوام!

- ولی اونا وارد مدرسه هاگوارتز شدن. تو الان جغد به چه دردت میخوره؟

لیلی کمی فکر کرد و گفت: میتونم خودم واسه داداشام نامه بنویسم و بفرستم!

هری و جینی نگاهی به یکدیگر انداختند و تمامی اعضای خانواده وارد فروشگاه شدند.

چند ساعت بعد:

آن ها که تمامی خریدهای لازم و گشت و گزارها را کرده بودند آماده برای برگشتن به خانه شدند ، اما چیزی در نزدیکی بستنی فروشی فلوریان توجه آن ها را جلب کرد.

بنابراین به سمت جمعیت رفتند. در این میان جیمز ، آلبوس و لیلی که سرگرم بازی بودند به آرامی از میان جمعیت خارج شدند و دوان دوان به این سو و آن سو می دویدند.

مدتی بعد که دیگر خسته شده بودند ، هر سه ایستادند تا نفسی تازه کنند.

آلبوس با تعجب با دستش رو به رویشان را نشان داد و گفت: اونجا دیگه کجاست؟ چه قدر تاریکه.

جیمز نگاهی به اطراف انداخت و گفت: واو همه جا تاریکه. اونجارو ...

و هر دو به جایی که جیمز نگاه میکرد نگاه کردند. همه با قیافه هایی عجیب و غریب ، صورت هایی ترسناک و ... در حال حرکت در این کوچه ی نسبتا تاریک بودند.

لیلی به تابلویی اشاره کرد و گفت: نگاه کنین ، اسم کوچه رو نوشته. هووم اسم این کوچه اینه « کوچه ناکترن! »

باشد که الف دال پیروز باشد!
دراكو گاليوني شبيه به گاليون هاي الف دالي ها از بورگين گرفت و گفت:
-اگه كسي از اين موضوع خبردار بشه سر و كارت با آمبريجه..فهميدي؟؟اگه نمي خواي اسمت تو ليست بي اصل و نصبا باشه بهتره هيچ كس از ماجرا بو نبره.
-ن..ن..نه ق..ق...قر..قربان.خ..خاطر جمع باشين كه هيچ كس از اين موضوع خبردار نميشه.
-بهتره كه اينتور باشه
-با عرض پوزش سرورم،ميتونم بپرسم كه اين گاليون تقلبي رو براي چي ميخواين؟؟؟
-نه نه نه...وقتي الف دال سرنگون شد خودت همه چيرو ميفهمي.

وزارتخونه،دفتر آمبريج
-اوه مالفوي،تونستي چيزي رو كه بهت گفتم تهيه كني؟؟
-بله
-بعد از نابودي لرد سياه.......
اشك تو چشماي آمبريج جمع شد
-....اين وظيفه ي ماس كه از دست اون پاتر و دوستاي الف داليش خلاص بشيم
-بله درسته.تنها كاري كه مونده اينه كه بايد طلسم هارو روي گاليون اجرا كنين تا من به دست يكي از الف دالي ها برسونم.
-اوه بله بله ...درسته.چند لحظه منتظر باش.
آمبريج چوبدستي كوتاهشو به سمت گاليون گرفت و زمزمه كنان ورد هايي رو خوند بعد گفت:
-فقط كافيه اين گاليونو با مال يكي از اون الف دالي ها عوض كني.بعد هر وقت با هم قرار بذارن ما هم با خبر ميشيم.
-نقشه ي بسيار زيركانه ايه..
مالفوي به سمت هاگوارتز حركت كرد.در سالن عمومي تك تك الف دالي هارو زير نظر داشت.بعد از ظهر اون روز تيم كوييديچ گريفندور با اسليتيرين بازي داشت.وقتي بازي شروع شد مالفوي مخفيانه به رختكن گريفندور رفت و گاليون اصلي جيني رو از جيب شلوارش برداشت و گاليون تقلبي رو به جاي اون گذاشت.با سرعت خودشو به وزارت خونه رسوند و گاليون اصلي رو به آمبريج داد.
بعد از مدتي گاليوني كه دست آمبريج بود داغ شد و اسم كافه ي ابرفورت روش حك شد.آمبريج سريع چند تا از مرگخوار هارو صدا زد
-همگي جمع شين.وقتش فرا رسيده.ما كساني هستيم كه بايد كار نا تموم لرد سياه رو به پايان برسونيم.همگي با سرعت به كافه ي ابرفورت برين و همرو نابود كنين.
مرگخوار ها:هورا...هورا...هورا...به ياد لرد سياه..
هري،هرميون و رون زود تر از بقيه به كافه رفته بودن.كم كم همه ي الف دالي ها دور هم جمع شدن و هري گفت:
-اين آخرين ساليه كه ما تو اين مدرسه درس ميخونيم.ما بايد از خودمون اسمي به جا بذاريم.ما بايد جماعت مرگخوارو از بين ببريم.
نويل فرياد زنان گفت:آره خودشه.ما كارشونو ميسازيم
هرميون:لطفا آروم باش نويل
-اوه بله درسته.
هري:هر وقت همتون آمادگيشو داشتين به وزارتخونه حمله مي كنيم.
الف دالي ها:هههههوووووررررررااااا........
اين هياهو زياد طول نكشيد چو مرگخوار ها از در پنجره ي كافه ريختن تو.
سيموس:نگاه كنيد....مرگخوارا....
نويل:مثل اين كه خودشون اومدن نابود بشد..حمله
رون:زياد تند نرو رفيق...هوي كجا دارين ميرين؟؟
همه ي الف دالي ها به صورت دسته دسته مشغول جنگ شدن.هر سه نفر با دوتا مرگخوار:هري،رون و هرميون-سيموس،دين و چو-لونا،نويل و لاوندر-جرج ،لي و ابرفورت و....
درگيري اوج گرفته بود و مرگخوار ها يكي بيهوش ميشدن و به زمين مي خوردن.هنوز چيزي نگذشته بود هيشكي به جز الف دالي ها و آمبريج و دراكو وسط ميدون نبودن.آمبريج چوبدستيشو به سمت ابرفورت گرفت و گفت:
-كروشي......
آبرفورت:پورتگو
ور آمبريج نقش زمين شد و دراكو هم از فرصت نهايت استفادرو كرده بود و خودشو غيب و ظاهر كرد
با اميد پيروزي الف دال

دراكو گاليوني شبيه به گاليون هاي الف دالي ها از بورگين گرفت و گفت:
-اگه كسي از اين موضوع خبردار بشه سر و كارت با آمبريجه..فهميدي؟؟اگه نمي خواي اسمت تو ليست بي اصل و نصبا باشه بهتره هيچ كس از ماجرا بو نبره.
-ن..ن..نه ق..ق...قر..قربان.خ..خاطر جمع باشين كه هيچ كس از اين موضوع خبردار نميشه.
-بهتره كه اينتور باشه
-با عرض پوزش سرورم،ميتونم بپرسم كه اين گاليون تقلبي رو براي چي ميخواين؟؟؟
-نه نه نه...وقتي الف دال سرنگون شد خودت همه چيرو ميفهمي.

وزارتخونه،دفتر آمبريج
-اوه مالفوي،تونستي چيزي رو كه بهت گفتم تهيه كني؟؟
-بله
-بعد از نابودي لرد سياه.......
اشك تو چشماي آمبريج جمع شد
-....اين وظيفه ي ماس كه از دست اون پاتر و دوستاي الف داليش خلاص بشيم
-بله درسته.تنها كاري كه مونده اينه كه بايد طلسم هارو روي گاليون اجرا كنين تا من به دست يكي از الف دالي ها برسونم.
-اوه بله بله ...درسته.چند لحظه منتظر باش.
آمبريج چوبدستي كوتاهشو به سمت گاليون گرفت و زمزمه كنان ورد هايي رو خوند بعد گفت:
-فقط كافيه اين گاليونو با مال يكي از اون الف دالي ها عوض كني.بعد هر وقت با هم قرار بذارن ما هم با خبر ميشيم.
-نقشه ي بسيار زيركانه ايه..
مالفوي به سمت هاگوارتز حركت كرد.در سالن عمومي تك تك الف دالي هارو زير نظر داشت.بعد از ظهر اون روز تيم كوييديچ گريفندور با اسليتيرين بازي داشت.وقتي بازي شروع شد مالفوي مخفيانه به رختكن گريفندور رفت و گاليون اصلي جيني رو از جيب شلوارش برداشت و گاليون تقلبي رو به جاي اون گذاشت.با سرعت خودشو به وزارت خونه رسوند و گاليون اصلي رو به آمبريج داد.
بعد از مدتي گاليوني كه دست آمبريج بود داغ شد و اسم كافه ي ابرفورت روش حك شد.آمبريج سريع چند تا از مرگخوار هارو صدا زد
-همگي جمع شين.وقتش فرا رسيده.ما كساني هستيم كه بايد كار نا تموم لرد سياه رو به پايان برسونيم.همگي با سرعت به كافه ي ابرفورت برين و همرو نابود كنين.
مرگخوار ها:هورا...هورا...هورا...به ياد لرد سياه..
هري،هرميون و رون زود تر از بقيه به كافه رفته بودن.كم كم همه ي الف دالي ها دور هم جمع شدن و هري گفت:
-اين آخرين ساليه كه ما تو اين مدرسه درس ميخونيم.ما بايد از خودمون اسمي به جا بذاريم.ما بايد جماعت مرگخوارو از بين ببريم.
نويل فرياد زنان گفت:آره خودشه.ما كارشونو ميسازيم
هرميون:لطفا آروم باش نويل
-اوه بله درسته.
هري:هر وقت همتون آمادگيشو داشتين به وزارتخونه حمله مي كنيم.
الف دالي ها:هههههوووووررررررااااا........
اين هياهو زياد طول نكشيد چو مرگخوار ها از در پنجره ي كافه ريختن تو.
سيموس:نگاه كنيد....مرگخوارا....
نويل:مثل اين كه خودشون اومدن نابود بشد..حمله
رون:زياد تند نرو رفيق...هوي كجا دارين ميرين؟؟
همه ي الف دالي ها به صورت دسته دسته مشغول جنگ شدن.هر سه نفر با دوتا مرگخوار:هري،رون و هرميون-سيموس،دين و چو-لونا،نويل و لاوندر-جرج ،لي و ابرفورت و....
درگيري اوج گرفته بود و مرگخوار ها يكي بيهوش ميشدن و به زمين مي خوردن.هنوز چيزي نگذشته بود هيشكي به جز الف دالي ها و آمبريج و دراكو وسط ميدون نبودن.آمبريج چوبدستيشو به سمت ابرفورت گرفت و گفت:
-كروشي......
آبرفورت:پورتگو
ور آمبريج نقش زمين شد و دراكو هم از فرصت نهايت استفادرو كرده بود و خودشو غيب و ظاهر كرد
با اميد پيروزي الف دال

باشد که الف دال پیروز باشد!

دراکو سنگ را بلافاصله از بورگین گرفت و گفت:اینو به هیشکی نمیگی.فهمیدی؟

-بله...قربان این رو هم آمبریج می خواستند؟

دراکو اندکی صبر کرد و بعد گفت:بله.

بورگین گفت:خب پس کار درستی انجام دادم.امیدوارم بتونید خوب ازش استفاده کنید.

دراکو از مغازه بیرون رفت.نباید سنگ را به آمبریج نشان میداد...به سمت پاتیل درزدار رفت و به مقصد نامعلومی آپارات کرد.


فردا صبح_اتاق ضروریات!


الف دالی ها روبروی پروفسور گرابلی پلنک نشسته بودند و داشتند از او نفرین کشنده ی آواداکداورا را می آموختند.

پروفسور بعد از آموزش گفت که به آدمک هایی که ظاهر شده طلسم را تمرین کنند.

تمرین شروع شد.همه جا را نفرین های سبز رنگ فرا گرفت.دیدا از دورکاس پرسید:چرا اینجوری تمرین می کنیم؟مگه خطر ناک نیست؟

-هست ولی میخواد ما رو در مواقعی امتحان کنه.


بعد از چند ساعت تمرین تمام شد و همه برای استراحت به بیرون از اتاق رفتند.


در آنسوی جنگل ممنوعه!

دراکو گردنبند نفرین شده را در دست گرفته بود و به افرادش که آماده ی اجرای نقشه بودند نگریست و گفت:آماده اید؟

همه اعلام آمادگی کردند و به سمت قلعه راه افتادند.

دراکو با خود اندشید:اولین الف دالی رو که دیدیم بیهوشش می کنیم و خودمونو تبدیل بهش می کنیم...بعد هم با یک کلکی چیزی گربدنبند رو توی گلوی گرابلی می اندازیم...اولین الف دالی رو که دیدیم بیهوشش می کنیم و خودمونو تبدیل بهش می کنیم...بعد هم با یک کلکی چیزی گربدنبند رو توی گلوی گرابلی می اندازیم...

و همین جور تکرار می کرد...


ادامه دهید لطفا!