میخانه دیگ سوراخ (دوئل)

پست پایانی سوژه

هوگو نمیتوانست مال هر دو باشد...هوگو این توانایی را نداشت...هوگو بنیه اش ضعیف بود...او تنها میتوانست برای یک نفر باشد!
پس به همین خاطر به سمت آماندا و لینی برگشت و گفت:
_نخیر اینجوری نمیشه...فقط یکی!
_پس چیکار کنیم؟
_دوئل کنید سر من!

آماندا و لینی نگاهی به یک دیگر کردند...و در حرکتی سریع،چوب دستی هایشان را از رداهایشان در آورده و به سمت یکدیگر گرفتند!

اما قبل از اینکه طلسمی به سمت یکدیگر بفرستند، در میخانه با شدت باز شد و محفلی ها به سرکردگی دامبلدور وارد میخانه شدند...
_هیچکی از جاش تکون نخوره...ما محفلی ها بلاخره تونستیم خودمون رو جمع و جور کرده و به یاری دو تن از فرزندان محفل یعنی ریموس و سیریوس بشتابیم...آم...حالا این ریموس و سیریوس کجا هستن؟

هوگو که از ورود ناگهانی دامبلدور تعجب کرده بود جواب داد:
_ام...اینجا نیستن!

یکی از محفلی از آن پشت مشت ها یکهو فریاد زد:
_اونا به ما خیانت کردن...اونا ما رو کشوندن اینجا که با مرگخوارا درگیر بشیم!
_آروم باش فرزند جوگیر...اینجا خبری از مرگخوار نیست!

یک ثانیه از پایان جمله دامبلدور تمام نشده بود، که ناگهان لرد خشمگین از سرکار ماندن نجینی بر سفره عقد،به همراه دیگر مرگخوارها پشت سر محفلی ها ظاهر شدند!
_اینجا چه خبره!

به نظر میرسید اوضاع از این درهم ریخته تر نمیشد...اما فقط به نظر میرسید! زیرا در همین حین سیریوس و ریموس وارد میخانه شدند و با دیدن این اوضاع نگاهی به یکدیگر انداختند...
_نظرت چیه بریم ظرفا رو بشوریم تا کلا قائله خاتمه پیدا کنه؟


پایان

ارباب مثل آلن دلون به سمت آماندا برمیگرده و میگه : به چه جراتی مزاحم مراسم عروسی دخترم شدی؟
-راستشو بخوایید......
پاف
دود سیاهی سراسر مراسم را فرو گرفت و چشم ها دیگر بینایی نداشتند،همه جا سیاه بود که بعد از مدتی غبار ناپدید شده بود.همه چیز مثل اولش بود به غیر از یک چیز:هوگو ناپدید شده بود

"انطرف تر در آشپز خانه"

لینی با صدای نازکش میگفت:آه هوگو من همیشه تو رو دوست داشتم و عاشقت بودم.
هوگو هم گفت:آه عزیزم من هم همینطور .
به به به چشمم روش پس به این خاطر بود که گفتی عروسی رو بهم بزنم؟؟؟؟من سهممو میخوام.این صدای آماندا بود که از پشت سر به گوش میخورد
لینی قهقه زنان گفت : من گفتم هرچی گیر آوردم نصف نصف میخوایی هوگو رو نصف کنی؟؟؟
-چون تو به من دروغ گفتی پس کل هوگو مال من،من از بچگی عاشقش بودم.
-نه من.من زود تر دیدمش.
-نه من.
-نه من.
-اصن هر دوتامون.

اشپزخونه ریدل- بدور از هیاهو

- چرا من؟من دوستتم هم گروهیتم لینی چطور دلت میاد اینکارو با من بکنی؟ اصن منو بیخیال چطور دلت میاد اینکارو با ارباب بکنی؟

لینی نگاهی به اماندا میندازه و بعذ روشو بر میگردونه و میگه: همینی که هست. راه دیگه ای نداری... باید عروسی روخراب کنی. نکنه می خوای دوباره برات توضیح بدم؟

آماندا زبونشو واسه لینی در میاره و میگه :باشه قبول. فقط هر چی بهت رسید نصفش مال منه.

و لینی رو در حالت ترک میکنه.لینی به خودش میادو داد میزنه: اماندا میتونی از ماری کمک بگیری!


×××

- ارباب؟ ارباب؟ ارباب؟ نمیشنوه ماری دیدی که من سعیمو کردم.

ماری شونشو بلا میندازه و میگه: تو داری زمزمه می کنی...داد بزن!

- اممم مطمئنی؟ خب....ارباااااااااااب؟

در عرض یک ثانیه تمام چشما روی اماندا بر میگرده!



---
خیلی کوتاه شد!

-‏ در ضمن لینی با کمک لونا این جنازه رو جمع کنید ولی قبل از این کار گوشتو بیار جلو...

-‏ پچ ‏...‏ پچ....‏ پچ....

-‏ فهمیدی چی گفتم؟

-‏ بله ارباب.

۲۵‏ دقیقه بعد:

-‏ هوگو موهاتو چطوری درست کنیم؟

-‏ میشه شکل همین آواتارم باشه؟ ‏ :pretty: نجینی خوشش میاد؟ :worry:

-‏ آره هوگو،‏ حتما خوشش میاد،‏ رز بیا کمک!‏

-‏ یه لحظه صبر کن،‏ الان میام،‏ قبل از خداحافظیت اینقدر عجول نبودی! اومدم.

خانه ریدل:

-‏ لونا،‏ نجینی رو ببر آرایشگاه مخصوص خانواده ریدل،‏ همون جایی که مادرم قبلا می رفت! ‏

-‏ چشم ارباب!‏

۳‏ ساعت بعد،‏ خانه ریدل:

تمام محوطه خانه ریدل با چراغ هایی به رنگ سیاه تزیین شده بود،‏ انواع و اقسام کدو تنبل های هالووین و شیرینی های ماری،‏ نوشیدنی هایی از ‏....‏ در بین مهمانان عالی رتبه که همگی مرگخوار بودند،‏ در رفت و آمد بود.

-‏ لونـــــــا،‏ پس نجینی عزیز بابا چی شد؟

-‏ ارباب دارن میان.

بوووق،‏ بوووووق بو بوق( افکت ورود پرنسس نجینی)‏

میهمانان:‏ ‏

نجینی با موهای فر،‏ دمی به رنگ قرمز شرابی(!) با ناخن(!) های مونیکور و ‏....‏ وارد میشود.

-‏ لینــــــــی داماد رو بیار ‏.

-‏ ارباب اومد.

داماد با ردایی به رنگ سبز اسلیتیرنی،‏ مو هایی لخت که در برابر وزش باد می رقصید،‏ یک دستش بر چوبدستی جواهر نشانش و سوار بر تسترال سفید آرزوها،‏ وارد شد.

میهمانان:

انتونین که خیلی خوشحال شده بود. با لبخندی ملیح به سمت لرد می آمد،ناگهان لرد چوب دستی اش را بیرون کشید.و رو به انتونین نعره زد:آواداکداورا.
و پیکر بیجان انتونین با همان لبخند ملیح بر زمین افتاد.
لینی که هضم این مقدار اطلاعات برایش سخت بود گفت: لرد؟چرا اون بد بخت رو کشتید؟
لرد به صندلیش تکیه داد و در حالی خاک را از روی ردایش میتکاند،با بی توجهی گفت:پسره پررو میخواست جای هوگو جونم رو بگیره.راستی هوگو،شوخی بود ها !!در اینده از این شوخی ها بیشتر میکنیم باهم.مگه نه؟
هوگو در حالی که داشت روده ی کوچکش را بالا می اورد گفت : درسته ارباب.
و از هوش رفت
-لینی،دومادمونو ببر آرایش گاه تر تمیزش کن واسه عروسی.یالا،زود باش.

هوگو که ذوق کرده بود دستانش را از هم میگشاید، سینی چای از دستانش به زمین می افتد، برق شادی در چشمانش هویدا میشود، قلبش تالاپ تولوپ میزند و به تاخت به طرف لرد حرکت میکند و میگوید:

_ آآآآآآه پدر...

لرد: آآآآآآآآه پسرم

هوگو: پــــــــدر...

لرد: فرزندم

هوگو به چند قدمی لرد میرسه، دورخیز میکنه که بپره تو بغل لرد و میپره که لرد با پشت دست میزنه تو دهنش و هوگو پخش زمین میشه.

لرد با عصبانیت یه لگدم تو شکم هوگو میزنه ولی دلش خنک نمیشه و یه کروشیوم بهش میزنه و میگه:
_ پسره پررو! فکر کردی من احازه میدم تو با نجینی برومند من ازدواج کنی؟ تو همون آبدارچی خانه ریدل باشه بسه. من منظورم آنتونین بود...

آنتونین پشت سر هوگو ایستاده بود...

لرد: پسرم، دامادم، آنتونین، بیا در آغوش پدرت!

تد و ریموس جلوی دامبلدور ایستاده بودن و زل زده بودند به چشمای دامبلدور.
دامبلدور دستی به ریش نقره فامش کشید و گفت : خوب بچه ها،با من کاری داشتید؟؟؟
تد من من کنان گفت: راستشو بخواید من و سیریوس رفتیم ....
و تمام ماجرا را برای دامبلدور تعریف کرد.
دامبل که عینکش را در آورده بود،دستی بر روی چشمانش کشید و گفت: بچه ها از خبری که به من دادید ممنونم ولی متاسفانه ما الان تو وضعیتی نیستیم که بخواهیم
به اونا حمله کنیم.و به نظرم شما روز تولد همینجا بمونید و در امان باشید اونا هیچکاری نمیتونن بکنن



"در خانه ی ریدل"



لینی روی میز نشسته بود که ناگهان جغدی نامه ای را برایش انداخت.برای لینی دریافت نامه خیلی عجیب بود،وهمین کنجکاوش کرد که نامه رو باز کنه.
نامه رو باز کرد،توش نوشته شده بود:
دیگه عمرا بتونی پیدامون کنی،ما فرار کردیم
از طرف : تدی و سیریوس

لینی محکم به پیشانی خود کوبید و گفت:بدبخت شدم،دیوانه از قفس پرید.

لینی بلند شو ارباب کارت داره.این صدای رودولف بود که محکم به پشت لینی میزد.
لینی بلند شد با ترس و لرز پیش لرد رفت و جلوی او ایستاد،سرش را پایین انداخته بود و حرفی نمیزد تا اینکه لرد گفت : خوب لینی اون داماد خوشبخت رو پیدا کردی؟میدونی که فرصتت تموم شده.
لینی سرشو بالا اورد و لرد رو دید که مشتاقانه منتظر جواب لینیه.و گفت: راستشو بخوایید ..... می خواستم بگم که......
تق تق تق
لرد گفت:بفرماید .
هوگو با سینی چای وارد شد و گفت : ارباب سلام،بفرمایید چایی.
ناگهان لینی فکری به سرش زد و بلافاصله گفت:ارباب!!!اون داماد خوش بخت شما کسی نیست جز : هوگو ویزلی.
-کی من؟
-بیا اینجا داماد خوبم.
...

خلاصه :

دو نفر از محفلیا(سیریوس بلک و ریموس لوپین)در میخانه دیگ سوراخ میخورن و مینوشن.ولی به دلیل وضع مالی بد محفل، پولی برای پرداخت ندارن.صاحبان کافه که مرگخوار هستن(لینی و ماری) از این فرصت استفاده میکنن و با محفلیا یه قراری میذارن.قرار میشه فردا که لرد به کافه میاد این دو محفلی بصورت نمایشی به لرد سیاه حمله کنن و لینی و ماری جون لرد رو نجات بدن و اینجوری موقعیتشونو پیش لرد تثبیت کنن.ولی این نقشه با خروج لرد از کافه شکست میخوره.
لینی و رز برای جشن تولد نجینی(که پس فرداست)نقشه میکشن.قصد دارن نمایش دیگه ای ترتیب بدن که ریموس و سیریوس در جشن تولد نجینی رو بدزدن و لینی و ماری با نجات دادن نجینی پیش لرد محبوب بشن.مقدمات جشن آماده میشه.
لرد تصمیم میگیره برای نجینی یه شوهر خوب پیدا کنه، برای همین از لونا و لینی میخواد که تا روز جشن این کار رو براش بکنن. لینی و ماری تصمیم میگیرن لونا رو دست به سر کنن تا خودشون بتونن دو نفری این کار رو انجام بدن و از سیریوس و ریموس برای این کار (شوهر نجینی شدن!) استفاده کنن.
سیریوس و ریموس مجبور میشن که قبول کنن ولی چون میدونن این کار آینده خوبی نخواهد داشت ، به دفتر دامبلدور میرن تا تلاش کنن اون رو راضی کنن محفل همزمان حمله کنه تا اونها بتونن از قضیه فرار کنن.

------------

ریموس نگاهی به سیریوس میندازه و سعی میکنه که اتفاقی افتاد رو هضم کنه ! جفتشون بهت زده به هم نگاه میکنن . انگار دهن جفتشون رو با نخ و سوزن بسته بودن . هیچ کلمه ای از دهنشون در نمیومد . به مدت 10 دقیقه سکوت سنگینی بین دو محفلی به وجود اومده بود . هر دو داشتن فکر میکردن که دقیقا چه بلایی داره سرشون میفته . بالاخره ریموس سکوت رو میشکنه و میگه :

-آممم ، الان دقیقا چی شد ؟
-فک کنم مجبور شدیم جفت نجینی بشیم .
-هوووم ، خب الان من اصلا نمیدونم یه مار چه انتظاری هایی از ما میتونه داشته باشه .
-مشخصه ما نمیتونیم این کار رو بکنیم ، باید یه فکر دیگه بکنیم . یه نقشه بریزیم که زیر این کار بیرون بیاییم .
-ما حتما باید اونجا باشیم ، چون مجبوریم بابت اون پولی که نداشتیم ، یه نمایش بازی کنیم ، در نتیجه کارمون ساختست !
-نه من یه نقشه خوبی به ذهنم رسید ! :evilsmile:


ظهر همون روز :

ریموس و سیریوس با سرعت در انجمن خصوصی محفل حرکت میکردن تا به دفتر دامبلدور برسن . ریموس نمیدونست چه نقشه ای داره ولی میدونست که چیز راحتی نخواهد بود . دلهره در چشمان جفت محفلی مشخص بود . ریموس دوست داشت زمان بیشتری رو بدون دونستن نقشه سیریوس بگذرونه در نتیجه سوالی ازش نمیپرسید . سیریوس تو فکرش در حال کامل کردن نقشه ش بود .

بالاخره دو محفلی جلوی در دفتر دامبلدور میرسن . سیریوس بر میگرده به سمت ریموس و در حالی که دستش رو شونه ریموس هست میگه :

-من میخوام که تو این نقشه از من حمایت کنی . تنها راهیه که داریم تا بتونیم جونمون رو نجات بدیم .
-من که همیشه با توئم ولی نقشت چی هست ؟ بهتر نیست اول به من بگی ؟
-اوکی ، ببین نقشه اینه ، ما دامبلدور رو راضی میکنیم که وقت مناسبیه تا محفل ققنوس به ارتش سیاه حمله کنه و شکستش بده .
-مرتیکه من ترجیح میدم با نجینی تا آخر عمر زندگی شاد و خرمی رو پشت سر بذارم تا اینکه حمله کنم به ارتش سیاه !
-ساکت شو !!

سیریوس این رو گفت و در دفتر دامبلدور رو باز کرد . هر دو میدونستن که مکالمه سختی رو پیش رو خواهند شد .

لینی بدون گفتن هیچ حرف دیگه ای، به دنبال ماری از انباری خارج میشه و هردو به سمت لونا میرن که جلوی پیشخوان نشسته و در حال خوردن آب کدو حلواییه.

هرکدوم یه طرف لونا میشینن و از دو طرف بش زل میزنن. لونا اول سرشو به سمت راست میچرخونه و بعد از دیدن لینی، به سمت چپ برمیگرده و ماری رو میبینه. در نهایت به جلوش خیره میشه و میگه:

- این طوری که نمیشه، من نمیدونم به کدومتون نگاه کنم.

لینی نچ نچی میکنه و میگه: خجالت بکش، خو معلومه تو باید منو نگاه کنی.

بعد از اینکه لونا سرشو به سمت لینی برمیگردونه، لینی لبخند معصومانه ای میزنه و میگه:

- لونا، عزیزم! من نمیتونم تورو فدا کنم. میدونی که، تو بهترین دوست منی! نمیخوام تو دردسر بیفتی! :pretty:

لونا با خستگی میگه: برو سر اصل مطلب و اینقدر چاپلوسی نکن.

ماری از اون طرف میگه: پاتو بکش کنار!

لونا یه نگاه به پاش میندازه و میپرسه: آخه واسه چی؟

لینی آهی میکشه و میگه: منظورش پات نیس که. داریم میگیم تو نمیخواد خودتو برا پیدا کردن همسر واسه نجینی خسته کنی، خودمون هوای همه چیو داریم.

لونا از خدا خواسته، بدون کوچک ترین کنجکاوی ای آخرین جرعه ی نوشیدنیشو هورت میکشه و در حالیکه داره از میخونه خارج میشه میگه: شب خوش! خوابا رنگی ببینین.

و صدای بسته شدن در به گوش میرسه.

ماری و لینی:

صبح روز بعد:

- چـــــــــــــــــــــــــــی؟ دیوونه شدین؟

سیریوس دست به سینه وایمیسه و ادامه میده: قرار ما این نبود. محاله انجامش بدیم!

ریموس با حرکت سرش شروع به موافقت کردن با سیریوس میکنه. اما هردو با دیدن چوبدستیای لینی و ماری که جلو بینیشون قرار داره، به آرومی ادامه میدن:

- خو آخه کار سختی رو ازمون میخواین. اون مار قبل از اینکه بخوایم دلشو برباییم کل وجودمونو یه لقمه چپ میکنه!

ماری مخالفت میکنه و میگه: نه نه! ایندفعه فرق داره، اون دنبال جفت واسه خودش میگرده! پس محاله قورتتون بده.

لینی به تبعیت از ماری میگه: دیگه هم هیچ حرفی رو نمیپذیریم. فردا تو جشن تولد نجینی میبینیمتون ...

و خدافظی میکنن و ریموس و سیریوس رو با قیافه هایی عبوس تنها میذارن.

ماری:آخه فکر کردی که نجینی لا دوتا محفلی دوست میشه؟
لینی:اوکی
ماری :خو حالاکه چی؟
لینی:اوهوم ... فهمیدم اصلا میگیم این دوتا خودشون رو به دوتا مرد با حال تبدیل کرده بودن و مارو گول زدن تا ببریمشون پیش نجینی و بهاون و ارباب حمله کنن
ماری :الحق که ریونی