قصر خانواده مالفوی

لرد پس از گفتن این حرف به هزاران مرگخوار نگاه کرد که با چشمان از حدقه در آمده به او ذل زده بودند.لرد ولدمورت باز این که تمام حرف هایش به بلاتریکس به گوش مرگخورا ها رسیده بسیسار دستپاچه شد و با ناراحتی گفت:ارباب دستور میده همتون فراموش کنین که من چی گفتم...
لرد ولدمورت از این که میبینه هیچ کس متوجه حرف هایش نمیشود و همه محو تماشای تصویری اند که مورفین از جیب او کش رفته بود؛بیش از پیش عصبانی میشود و با فریادی بلند به همه میفهماند که به او توجه کنمند.
-شما ها پاتر رو میشناسین؟اون کوچیک که بود با جادو یی که از وجوش بی خبر بود،مو در آورد.شما هم همین کارو میکنین.راستی...

لرد چانه اش را خاراند و گفت:لوسیوس،رنگ موهای جدیدت باید پررنگ تر باشه.رنگش زیاد جالب نبود...

لودو بگمن گفت:ارباب،اجازه میدین ما با عیالمون مشورت کنیم که رنگ موی جدیدمون چه رنگی باشه؟
تری نگاه عاشقانه ای به لودو انداخت و لرد با بی رحمی جواب داد:خیر.
بعد با بلند ترین صدایی که میتوانست فریاد کشید:اسیو پیکچر.
تصویر خیالبافی های بر باد رفته لرد به طرف او آمد و لرد گفت:هیچ حرفی هم دیگه در مورد این عکس نمیشنوم.به هیچ عنوان...
لرد پس از این حرف اتاق را ترک کرد و مرگخوران ماندند با مشکلی بزرگ.

لرد:یعنی چی ؟یعنی بعد از این همه رنج و عذاب و مشقت و سختی، هیچ تار مویی برای ارباب وجود نداره؟

بلاتریکس که ترسیده عقب عقب میره و میگه:ارباب خب شما هدفتونو از این کار نگفته بودین که.من فکر کردم فقط کافیه اینا رو کچل کنم.موهای شپشی اینا رو نگه نداشتم .
لرد عکسی رو از جیب رداش در میاره و بطرف بلا میگیره.
لرد:اینو ببین.
بلا به عکس نگاه میکنه.تصویر لرده با کلی مو.موها جنسها و رنگهای مختلفی دارن.حتی اندازه هاشونم یکسان نیست.یکی کوتاهه و یکی بلند.بلا به سختی جلوی خنده شو میگیره.
بلا:ارباب بسیار جذاب شدین.
لرد خشمگین:قرار بود بسیار جذاب بشم.قبل از اینکه تو موهای عزیزمو به باد بدی!الان میری و هر طور شده برای ارباب تارهای موی کافی و متنوع پیدا میکنی.وای به حالت اگه کسی از این قضیه باخبر بشه.ارباب خیال نداره خودشو مضحکه همه کنه.این موضوع باید بی سرو صدا حل بشه.زیباترین موها رو برای ارباب بیار.روشن شد؟ارباب باید خیره کننده بشه.

-اما ارباب،یادتونه زمانی که کچل بودین هم بعضی ها کچل بودن؟
بلاتریکس لگدی به هوگو زد و گفت:نه ارباب.من به شخصه کچل میکنمشون.فقط...
ایوان لبخند ملیحی به پهنای صورتش زد که باعث شد تعدادی از دندان هایش بریزند. او گفت:این همه مو روی سرتون جا میشه ارباب؟
مورفین حرف ایوان رو تکمیل کرد
-تاژه این همه موی رنگارنگ؟

دالاهوف دستی به سر کچلش زد و گفت:صورتی،سبز لجنی،سرمه ای و بنفش...ارباب،مطمئنید؟
-بله.ارباب مطمئن هست.ارباب میخواد همتا نداشته باشه.مشنگ ها رو هم اگه دم دستتون دیدین کچل کنین.
بلاتنریکس گفت:ققنوس دامبلدور رنگارنگ نبود؟
-اونم کچل میکنیم.
لوسیوس مالفوی که تا جای که میتونست مواظب بود که در دید نارسیسا و لرد ولدمورت قرار نگیرد و رژ لب جادویی ای که ایوان براش زده بود رو پاک کرد.نگاهی به ایوان کرد و چند تا از بیگودی هایی که به سر ظاهرا بی مویش زده بود رو د آورد و گفت:لعنت به هر چی گریمه...

لرد سیاه با بیقراری گفت:خب بلاتریکس،اون موهایی که زمانی به سر مرگخوار ها وصل بود الان کجاست؟
بلاتریکس برای اولین بار ساکت ماند.
-بلاتریکس..
-ارباب...خب من نمیدونستم...اونا رو غیب کردم و خب...

تمام مرگخواران در شوک ناشی از خبر اربابشان فرو رفتند ، پس از چند ثانیه سکوت با پچ پج مرگخوران شکسته شد .

بلا نیز به سرعت به سمت اتاقش رفت تا تمام نماد های کچلی خوب است و ... را پاک کند و به جایش این نماد ها را بگذارد :

مو = ابهت

ریش = پستی

کچلی=فرمان برداری


در آن طرف ایوان که بغضش تبدیل به هق هق شده بود ، از هوگو پرسید : ارباب از کجا مو میاره ؟

هوگو با کنجکاوی از دافنه پرسید : ارباب از کجا مو میاره ؟

دافنه با بی توجهی شانه ای بالا انداخت و از مورفین پرسید : ارباب از کجا مو میاره ؟

مورفین از آنتونیون پرسید : ارباب اژ کژا مو میاره ؟

آنتون با همون صدای غمگین همیشگیش از بلا پرسید : ارباب از کجا مو میاره ؟

بلا که فرصت مناسبی برای چاپلوسی از لرد پیدا کرده بود ، پرسید : ارباب ای زیبا ترین ، رعنا ترین ، پر ابهت ترین ، مخوف ترین ، ای شما که مرکز تمام کهکشانید ، ای سفید کش ، ای ... :pretty:

پس از پنج دقیقه هنگامی که بالاخره بلا چاپلوسی اش را به دلیل بی توجهی لرد تمام کرد و پرسید: ای بوقی ، بی احساس ،منو نگاه کن ، شما مو از کجا می پیدا می کنید ؟

لرد با چشم غره ای به بلا جواب داد : این که معلومه ، شما هر کدمتون تار های موتونو به ارباب می دین تا کلکسیون موهای زیبای ارباب تکمیل بشه ، البته ...

بلا با اشتیاق پرسید : چی ارباب ؟ :pretty:

لرد جواب داد : از اون جایی که فقط من باید مو داشته باشم شما باید اون سفیدای محفلیرو هم کچل کنین تا هیچ کس مثل ارباب نباشه .

لوسیوس با نگاه های شکاکانه به ایوان مینگریست و وراندازش میکرد...
ایوان: چیه باور نداری؟ من ده سال تو کار گریم بودم! موهای شگی کار خودمه() باور نداری از استرجس بپرس!
لوسیوس: به روباه گفتن شاهدت کیه گفت دمبم! تازه استرجسم محفلیه اگه ببینمش قبل اینکه ازش سوال بپرسم میفرستمش پیش مرلین!
ایوان: در هر صورت میل خودته! من راه حل و قیمتشو گفتم دیگه خود دانی!
لوسیوس: جهنم و ضرر پولش مهم نیست ولی فقط اگه نارسیسا خوشش نیاد من میدونم و تو! منوتو میکنم تو حلقت!



چند ده متر آنطرف تر - سرتراشی لسترنج

بلاتریکس خوشحال و شاد و خندان اول موهای خودش را تراشید و سپس دانه به دانه موهای مرگخواران را میتراشید و حال کرده بود که
شبیه ارباب محبوبش میشوند...

بلاتریکس: اوووم خب هوگو رو که زدم! مورفینم زدم! دافنه رو هم زدم! کرابم زدم! لوسیوسم به زور زدم! آهان نوبت خودته! بیا جلو ایوان!
ایوان: هه! من که مو ندارم!
بلاتریکس: راس میگی پس تو بیا جلو دالاهوف!
دالاهوف: هه! من تنها فرقم با ایوان اینه که مو دارم! اگه موهای منم بزنی شبیه همین اسکلت میشم! یکیش کمه که بشیم دو تا؟!

بلاتریکس چانه اش را خاراند و به فکر فرو رفت...

ایوان: خب کاری نداره موهای این مرگ گرفته رو بزنید به جاش برای من مو میذاریم که دو تا نشیم!
_ مرگ! ببند!

لرد ولدمورت این را گفت و به همراه مار خوش قد و بالا و سبزش وارد اتاق سر تراشی لسترنج شد و ادامه داد:
_ لازم نکرده تو مو بذاری تو همینی که هست! کچل مادرزادی!

همه زدند زیر خنده و لرد ولدمورت خواند:
_ کچل کچل کلاچه! روغن کله پاچه! اهم اهم ... مـــــــــــــــرگ! همه ساکت شید! باز من به اینا خندیدم!

ایوان که بغض کرده بود تند تند پلک میزد و لرد را نگاه میکرد!

لرد: خوبه تو هم! بغض کرده واسه من مرگخوار خرس گنده! خب منم کچلم! هر کی برات این شعرو خوند تو هم براش بخون:
_ من کچلم تو مو دار! من خوشگلم تو زشتی! اهم اهم... حالا از اینا که بگذریم میخواستم بگم هیشکی حق نداره غیر من اینجا مو بذاره! من اصلا گفتم همتون کچل کنید تا خودم مو بذارم! هیشکی مثل من نمیتونه مو بذاره! حرفم دیگه نباشه! ببندید همتون!

خلاصه:

لرد سیاه دستور داده که همه جادوگرا مثل خودش کچل بشن.برای این کار دو روز مهلت داده.بعضی از مرگخوارا(مثل رودولف)سریعا دستور رو اجرا میکنن.لوسیوس مالفوی نمیتونه از موهاش دل بکنه.سعی میکنه راهی برای منصرف کردن لرد پیدا کنه.بلاتریکس با خوشحال سرگرم تراشیدن موهای مرگخواراس!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هوگو اجبارا روی صندلی جلوی بلا نشست.
-قربون دستت...فقط یه دسته از موهامو بذار بمونه.به یاد گذشته ها.بالاخره باید یه جوری مشخص بشه که من یک ویزلی هستم.

بلا با خوشحالی انبر دستش را تیز کرد.
-یعنی مثل تن تن؟....تازه من اگه یه ویزلی بودم هر راهی رو امتحان میکردم که بقیه این واقعیت شرم آور رو فراموش کنن.تو باید از ارباب ممنون باشی که چنین فرصتی بهت داده.

هوگو با دیدن انبردست ترجیح داد بحث را ادامه ندهد و خودش را به دستان بی رحم سرنوشت سپرد!


اتاق لرد سیاه:

لوسیوس در مقابل لرد زانو زده بود و بدون وقفه حرف میزد.
-اصلا ارباب شما با همین ویژگیتون معروف شدین.اصلا کل ابهت شما به همین سر بی موتونه.همین باعث شده با بقیه فرق داشته باشین و همه بهتون احترام بذارن.:worry:

لرد که سرگرم نوازش نجینی بود اشاره ای به مار غول پیکر کرد.
-چوب دستیشم دم دست نیست دخترم...یه ضربه با دمت بزن تو سر این ملعون که بفهمه تنها تفاوت ارباب با جادوگرای دیگه کچل بودنش نیست.دلیل احترام جامعه جادوگری به ارباب، بسیار عمیقتر از این حرفهاست...

چند دقیقه بعد لوسیوس از اتاق لرد خارج شد.سرش هنوز درد میکرد.
-راضی نمیشه.مجبورم یه راه دیگه رو امتحان کنم...ولی چه راهی!

ایوان روزیه از ناکجا آباد سر راه لوسیوس ظاهر شد.
-راه حلت پیش منه!
-من فقط داشتم فکر میکردم.از کی تا حالا فکر میخونی؟
-اونش مهم نیست...مهم راه حله.تو نمیخوای نارسیسا تو رو کچل ببینه.از دستور ارباب هم که نمیتونی سرپیچی کنی.من یه راه حل ماگلی برات سراغ دارم که حاضرم برات انجامش بدم.البته کمی خرجش زیاده...ماگلا بهش میگن گریم! .

لوسیوس که موهای افشان و آبشاری اش را در خطر میدید سعی کرد از میان مرگخواران متحدی برای خودش دست و پا کند، برای همین رو به ایوان گفت: ایوان بیچاره. هیچ میدونی اگه همه کچل بشیم اون وقت تو دیگه ورشکست میشی؟ اگه همه ما کچل بشیم دیگه هیچ کس به شامپوهای تو احتیاج نداره. نهایت با یه ذره کف سرمون تمیز میشه. و همون طوری که میدونی من یکی از مشتری های دائم تو بودم. این موها رو باید روزی سه وعده بشورم و هر وعده هم نصف شامپو مصرف میکنم. اینطوری تو ورشکست میشی. بی پول میشی. بدبخت میشی. معتاد میشی بعد میری ور دست مورفین و تازه از اونم معتاد تر میشی و ارباب پرتت میکنه بیرون در نهایت باید بری گوشه جوب بخوابی! من به فکر خودتم ابله!

بلا با خشم نگاهی به ایوان انداخت تا اگر ایوان خواست در تایید حرف های لوسیوس چیزی بگوید شخصا به جای مو کاسه جمجمه اش را جدا کند!
اما ایوان با خوشحالی با انگشت های استخوانی اش روی کاسه سرش ضرب گرفت و گفت: ای بابا لوسیوس. خودت که میدونی، شامپوهای من هیچ وقت کیفیت آنچنانی ای نداشت. واسه همین همیشه اونا رو به هتل ها قالب میکردم! تو هم اگه اینقدر که میگی از شامپوهای من استفاده میکنی احتمالا موهات باید دو برابر چیزی میبوده که الان هست! گرچه بلا این به سر تراشیدن احتیاج نداره. دو هفته دیگه از شامپوهای من استفاده کنه مشکل حله. چنان کله اش صاف میشه که انگار نه انگار از دوره جنینی روی این کله مویی وجود داشته!

هوگو با تاسف دستی به سرش کشید و فکر کرد که اگر موهای نارنجی اش را بتراشد از این به بعد به جای رنگ هویجی موهایش به چه چیزی شناخته میشود؟ برای همین به ایوان گفت: ولی به هر حال مشکل ورشکست شدنت که پا بر جاست! با اون چیکار میکنی؟

ایوان با پوزخند گفت: خب توی این جمجمه که خاک اره نریختن!مغز! مغز خالص. وقتی همه شماها کچل باشین من به جای تولید شامپو، روی تولید صابون زوم میکنم! همین الان هم خیلی از صابون هام رو به هتل ها فروختم. حالا اینقدر بحث متفرقه نکنین. زود باشین بیاین جلو بلا کچلتون کنه!
لوسیوس که دید اوضاع به شدت خرابه هوگو رو با دست به سمت بلا هل میده و میگه: فعلا بیا با هوگو مشغول شو پس!
بعد با عصبانیت روی صندلی نشست و به دنبال راهی برای فرار کردن از این طرح شد.

بلاتریکس با شوق و ذوق گفت:کی؟کی میخواد اولین نفر باشه؟لوسیوس عزیزم!تو میوای امتحان کنی؟
لوسیوس مالفوی نگاهی به تیغه ی برنده ی انبر دست! بلاتریکس انداخت و با عجله چند قدمی از بلاتریکس دور شد.آنتونین آب دهنش رو قورت داد و زمزمه کرد:نه.ممنون.

نارسیسا با تنفر گفت:بلاتریکس!تو که واقعا نمیخوای همه ی مردا اینجوری بشن؟باید هر چه زودتر یه راهی پیدا کنیم.
بلا لبخندی زد و دندان های درشت و سیاهش معلوم شد.بعد به طرف مورفین اشاره کرد و گفت:بیا!
مورف با ترس و لرز گفت:چرا من؟
بلاتریکس دست مورفین رو گرفت و در عرض چند ثانیه گرد و خاکی به پا شد و مورفینی که از اون گرد و خاک بیرون اومد دیگه شباهتی به مورفین قبل نداشت.بلاتریکس با تنفر موهای مورفین که روی زمین ریخته شده بود رو غیب کرد و گفت:بعدی.راستی مورفین!با تخفیف اگه حساب کنم...میشه 99 گالیون و 20 سیکل.
مورفین با لرزشی بیشتر از قبل گفت:چی؟از دایی ارباب پول میگیری؟از دایی ارباب؟دقیقا بگو چجوری حساب کردی؟
-خب برای انتخاب کردن تو و منتظر نشدنت یه 10 گالیونی گرفتم.برای مخلفات هم 50 گالیون.آۀخر سر یه برش و اینا هم که داشت شد 93 گالیون.کلی بت تخفیف دادم.
مورفین گفت:باشه.

این را گفت و 99 گالیون رو به بلاتریکس داد و گفت:کی میخواد بعدی باشه؟
نگاهی به بلاتریکس کرد و گفت:یادت باشه!نصف!نصف.
بعد به طرف لوسیوس مالفوی اشاره کرد.

صبح روز بعد سر صف!!!

ایوان خط کش چوبیش را به میله های کنار در کوبید و فریاد کشید:آنتونین صاف وایسا.لودو الان ارباب میاد.اون کلاه مسخره رو از رو سرت وردار.دافنه تو تو صف مرگخوارا چیکار میکنی؟برو بیرون!:vay:
با وارد شدن لرد سیاه ایوان ساکت شد و تعظیم کرد.همه مرگخوارا همزمان با ایوان تعظیم کردند.
لرد:میتونین بلند شین.هوم.چهره هاتون امروز درخشانتر شده.آفرین رودولف.فورا دستور ارباب رو اجرا کردی.کلاهتو ور دار ببینم لودو...هوم...خوب نیست!من گفتم سرتون باید کاملا صاف و صیقلی بشه.اون چه مدلیه به موهات دادی هوگو؟همه اون نارنجیا باید تراشیده بشن، و شما لوسیوس!موهای بلند و زیباتون با وزش باد داره موج میخوره و روی اعصاب ارباب دوی با مانع میره.

لوسیوس از صف خارج شد:ارباب منو ببخشید.ولی میخواستم بهتون بگم فکر نمیکنین اینجوری همه شبیه شما میشن و ابهتتون از بین میره؟
لرد:نخیر.فکر نمیکنم!
لوسیوس:فکر نمیکنین اینجوری ممکنه انرژی بیشتری به مغز ما برسه و فکر کودتا به سرمون بزنه؟
لرد:نخیر.فکر نمیکنم.شما از این جراتا ندارین.
لوسیوس تعظیمی کرد و مجددا وارد صف شد:بیخیال نمیشه.باید یه فکری بکنم!
لرد بعد از اینکه مطمئن شد به اندازه کافی ترس و واهمه در دل یارانش ایجاد کرده به دفترش بازگشت.ایوان روزیه که مویی در سر نداشت و خیالش راحت بود سخنرانی نیمه تمامش را ادامه داد.
لرد:میدونین که مهلتتون دو روزه.ارباب اونقدر فهیم و دلرحم هستن که به شما فرصت خداحافظی با موهاتونو دارن.میتونین این دو روز رو در کنار هم بگذرونین.از خاطراتتون بگین.از لحظه هایی که با هم بودین.از شانه هایی که در کنار هم شکستین.از شامپوهایی که استفاده کردین.از لحظه هایی که مجبور شدین از هم جدا بشین.صبحهایی که از خواب بیدار شدین و یک تار از اونها رو روی بالشتون کشف کردین و به یادش اشکی ریختین...
ایوان که از شدت جوگیری چشمانش را بسته بود آنها را باز کرد و دید نه صفی باقی مانده و نه مرگخواری.همه سر پستهایشان رفته بودند.

بلاتریکس با سرعت مخالفت کرد.
-چه نقشه ای؟میخوای برای ارباب نقش بکشی؟تو..چطور جرئت میکنی؟

نارسیسا نگاهی به بلا کرد و گفت:اما..

بلاتریکس بی توجهد به او لوسیوس مالفوی رو بر انداز کرد.
-باید از روی جنازم رد بشین.

سیسی نالید:اما...

لوسیوس گفت:اگه لازم باشه؛این کار رو هم میکنیم.

رودولف در رو باز کرد و رو به چهره های متعجب مرگخواران نگاهی کرد و نیشخندی زد:ببخشید که جمع دوستانه و گرمتونو خراب کردم.

بلاتریکس زمزمه کرد:رودولف،تو چی کار کردی؟
لوسیوس جلو اومد و دستی به سر کچل رودولف کشید و گفت:یعنی این عاقبت منه؟
نارسیسا دست شوهرش رو فشار داد و گفت:نه.تو اینجوری نمیشی.من اینو بهت قول میدم.

بلاتریکس به بغل رودولف پرید.
-عاشقتم...

چشم های رودولف برقی شیطانی زد.