جادوگران | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
خوش آمدید، Guest
نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج‹
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
آنلاینها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز
×
کمک میخوای؟ از هری بپرس!
×
آنلاینها
10 کاربر(ها) آنلاین هستند (5 کاربر(ها) در حال مرور انجمن هستند)
6
مهمانان
4
اعضا
×
کارت قورباغه شکلاتی
کارت قورباغه شکلاتی
پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران
×
شبکه پرواز
به شبکه پرواز خوش آمدید! شومینهها و دودکشها را باز کنید...
آخرین گروهبندیها
ریونکلاو
گریفیندور
اسلیترین
با درود بر دامبلدور بزرگوار!
بعد از مدت ها رول درست و حسابی زدم و البته یکی از اولین رول های طنزم رو زدم!
لطفا این پست را نقد بفرمایید!
ممنونم!
بعد از مدت ها رول درست و حسابی زدم و البته یکی از اولین رول های طنزم رو زدم!
لطفا این پست را نقد بفرمایید!
ممنونم!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
نقد پست رون ویزلی
رونالد ویزلی!
درس امروز، این طور نباشد که فکر کنی پست رول با پستهای اخبارت خیلی فرق داره نوشتنش!
درس امروز..
بدون چی می خوای بنویسی و بعد فکر کن چطوری! توی پستهای خبر رسانی و مصاحبه ت اول به این فکر می کردی که مصاحبه ت رو چطور بنویسی.. درسته؟ فکر می کردی به این که سوژه ی امروزت چی باشه و بعد از اون به این که این داستان رو چطور نقل کنی فکر می کردی..
اینجا هم همین طوره، البت من این یک بارو استثنائا نرفتم تمام پستهای اون تاپیک رو بخونم که در جریان سوژه ش قرار بگیرم.. اما شما که داری یک جایی پست می زنی، مرحله ی اولش اینه که داستان اون تاپیک رو تمام و کمال بفهمی که طبیعیه ولی در مرحله ی بعدش باید به این فکر کنی که می خوای این سوژه به کجا بره.. ولش شما به این فکر نکردی! اومدی ترمز دستی رو کشیدی که از منظره لذت ببری ولی دقیقا کنار دیوار پارک کردی و منظره ای در کار نیست!
رونالد ویزلی، پستت حرفی برای گفتن نداشت. هیچ چیز جدید یا احساسات برانگیزی توش وجود نداشت. این که گفتم احساسات برانگیز حتما عواطف لطیف نیس، خندیدن و شاد شدن هم بالاخره احساساته..
همیشه وقتی پست بزن که می دونی می خوای چیکار کنی، لازمه که بدونی می خوای چیکار کنی و تا اینو ندونی پست زدن کار بیهوده ایه.. چرا که تازه از این بعد همه ی چالش های نویسندگی قد علم می کنن.
سعی کن همیشه یه مهره ی با اهمیت باشی. همین الان فرض کن یه نفر بره و اون پستو پاک کنه. برای خواننده های بعدی مشکلی پیش نمیاد، چیزی رو از دست ندادن! دلیلشم اینه که پستت حرفی برای گفتن نداشته.
اینو نخواه که پستت توی داستان هیچی نباشه، بهتر از اینایی پسر!
موفق باشی!
نقد پست پروتی پاتیل
پروتی! غلط املایی داری، یه محفلی باید دیکته ش همیشه بیست باشه.. اون روضه نیست، روزه ست! روضه به مراسم مذهبی می گن دخترجان.. صورتی پوش ِ خپل هم باید اینطوری می نوشتی و حالا از اینا بگذریم.
همین پیش پای تو داشتم به آقای رونالد ویزلی می گفتم که باید قبل از شروع پستش بدونه چی می خواد بنویسه و بعد از اون به چطوری نوشتنش فکر کنه!
شما می دونستی چی می خوای بنویسی پروتی ولی خیلی فکر نکردی به چطوری نوشتنش.
یه زمانی آمریکایی ها می خواستن تو سفینه ی فضاییشون چیزی بنویسن و چون جاذبه وجود نداشت خودکار توی فضاپیما نمی نوشت.. اونا هم رفتن و یه خودکاری اختراع کردن که بی نیاز از جاذبه باشه در حالی که می تونستن با مداد بنویسن و این همه وقت هدر ندن!!
نکته همینجاست، می خواستی شجاعت و وفاداری رو به تصور بکشی. خب برای به تصویر کشیدن این صحنه به سکوت لحظه های تردید متوسل شدی!
خوب بود اما کامل نبود، شاید توصیف لحظه هایی اینقدر احساسی تو تخصصت نبود، شاید باید یه داستان تعریف می کردی به جای این که شرح حال بنویسی.
می تونستی بگی پروتی چه دغدغه هایی تو زندگیش داره به خاطر این سفید بودن. اتفاقاتی که براش میوفته تو این داستان، با خواهر دوقلوش که یه ریونکلایی مرگخواره سر این شجاع سفید بودن به مشکل می خوره، اینا همه راه حل های دیگه هستن.
تصمیم به این که چه راهی برای گفتن هدف داستانت انتخاب کنی با خودته، اما هر راهی که انتخاب می کنی رو بهش برس و بذار پرورش پیدا کنه..
گذشته از موضوع چطور نوشتن، پروتی سعی کن یکپارچگی لحن نوشته رو حفظ کنی. توی متنت یه جا "را" به "رو"ی محاوره تبدیل میشه ولی فعل جمله غیرمحاوره ای و کامله. این مورد رو خیلی تکرار کردی و یکپارچگی نوشتنت از بین رفته به طور کلی.
سعی کن فضاسازیهات کامل و بی نقص باشن، اینجا با یکی دو جمله واسه فضاسازیت سر و ته قضیه رو هم اوردی.. فضاسازی کمه، پست جدی همه چیزش توصیفات و فضاسازیشه!
فعلا به همین موارد توی پست نوشتن فکر کن تا پستهای بعدیت.. هرجایی از نقدت رو هم که متوجه نشدی با پیام شخصی بپرس!
موفق باشی..
* نقد پست گودریکم به زودی به این پست اضافه میشه!
رونالد ویزلی!
درس امروز، این طور نباشد که فکر کنی پست رول با پستهای اخبارت خیلی فرق داره نوشتنش!
درس امروز..
بدون چی می خوای بنویسی و بعد فکر کن چطوری! توی پستهای خبر رسانی و مصاحبه ت اول به این فکر می کردی که مصاحبه ت رو چطور بنویسی.. درسته؟ فکر می کردی به این که سوژه ی امروزت چی باشه و بعد از اون به این که این داستان رو چطور نقل کنی فکر می کردی..
اینجا هم همین طوره، البت من این یک بارو استثنائا نرفتم تمام پستهای اون تاپیک رو بخونم که در جریان سوژه ش قرار بگیرم.. اما شما که داری یک جایی پست می زنی، مرحله ی اولش اینه که داستان اون تاپیک رو تمام و کمال بفهمی که طبیعیه ولی در مرحله ی بعدش باید به این فکر کنی که می خوای این سوژه به کجا بره.. ولش شما به این فکر نکردی! اومدی ترمز دستی رو کشیدی که از منظره لذت ببری ولی دقیقا کنار دیوار پارک کردی و منظره ای در کار نیست!
رونالد ویزلی، پستت حرفی برای گفتن نداشت. هیچ چیز جدید یا احساسات برانگیزی توش وجود نداشت. این که گفتم احساسات برانگیز حتما عواطف لطیف نیس، خندیدن و شاد شدن هم بالاخره احساساته..
همیشه وقتی پست بزن که می دونی می خوای چیکار کنی، لازمه که بدونی می خوای چیکار کنی و تا اینو ندونی پست زدن کار بیهوده ایه.. چرا که تازه از این بعد همه ی چالش های نویسندگی قد علم می کنن.
سعی کن همیشه یه مهره ی با اهمیت باشی. همین الان فرض کن یه نفر بره و اون پستو پاک کنه. برای خواننده های بعدی مشکلی پیش نمیاد، چیزی رو از دست ندادن! دلیلشم اینه که پستت حرفی برای گفتن نداشته.
اینو نخواه که پستت توی داستان هیچی نباشه، بهتر از اینایی پسر!
موفق باشی!
نقد پست پروتی پاتیل
پروتی! غلط املایی داری، یه محفلی باید دیکته ش همیشه بیست باشه.. اون روضه نیست، روزه ست! روضه به مراسم مذهبی می گن دخترجان.. صورتی پوش ِ خپل هم باید اینطوری می نوشتی و حالا از اینا بگذریم.
همین پیش پای تو داشتم به آقای رونالد ویزلی می گفتم که باید قبل از شروع پستش بدونه چی می خواد بنویسه و بعد از اون به چطوری نوشتنش فکر کنه!
شما می دونستی چی می خوای بنویسی پروتی ولی خیلی فکر نکردی به چطوری نوشتنش.
یه زمانی آمریکایی ها می خواستن تو سفینه ی فضاییشون چیزی بنویسن و چون جاذبه وجود نداشت خودکار توی فضاپیما نمی نوشت.. اونا هم رفتن و یه خودکاری اختراع کردن که بی نیاز از جاذبه باشه در حالی که می تونستن با مداد بنویسن و این همه وقت هدر ندن!!
نکته همینجاست، می خواستی شجاعت و وفاداری رو به تصور بکشی. خب برای به تصویر کشیدن این صحنه به سکوت لحظه های تردید متوسل شدی!
خوب بود اما کامل نبود، شاید توصیف لحظه هایی اینقدر احساسی تو تخصصت نبود، شاید باید یه داستان تعریف می کردی به جای این که شرح حال بنویسی.
می تونستی بگی پروتی چه دغدغه هایی تو زندگیش داره به خاطر این سفید بودن. اتفاقاتی که براش میوفته تو این داستان، با خواهر دوقلوش که یه ریونکلایی مرگخواره سر این شجاع سفید بودن به مشکل می خوره، اینا همه راه حل های دیگه هستن.
تصمیم به این که چه راهی برای گفتن هدف داستانت انتخاب کنی با خودته، اما هر راهی که انتخاب می کنی رو بهش برس و بذار پرورش پیدا کنه..
گذشته از موضوع چطور نوشتن، پروتی سعی کن یکپارچگی لحن نوشته رو حفظ کنی. توی متنت یه جا "را" به "رو"ی محاوره تبدیل میشه ولی فعل جمله غیرمحاوره ای و کامله. این مورد رو خیلی تکرار کردی و یکپارچگی نوشتنت از بین رفته به طور کلی.
سعی کن فضاسازیهات کامل و بی نقص باشن، اینجا با یکی دو جمله واسه فضاسازیت سر و ته قضیه رو هم اوردی.. فضاسازی کمه، پست جدی همه چیزش توصیفات و فضاسازیشه!
فعلا به همین موارد توی پست نوشتن فکر کن تا پستهای بعدیت.. هرجایی از نقدت رو هم که متوجه نشدی با پیام شخصی بپرس!
موفق باشی..
* نقد پست گودریکم به زودی به این پست اضافه میشه!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
باید از چیزی کاست.. تا به چیزی افزود!
به نام روشنی بخش!
اول از همه عذرخواهی می کنم برای تاخیر زیادی که برای این نقدها پیش اومد، در تمام این مدت یه زنگ هشدارگونه ی توی ذهنم بهم گوشزد می کرد که دوتا نقد داری ولی وقت بهم اجازه نداد، بالاخره پیریه و مریضی و دامبلدوری و هزارجور کار رنگ وارنگ!
بابت تاخیر معذرت می خوام عزیزانم.
نقل قول:
بسیار هم عالی و خوب آلستور! اتفاقا بسیار ایده ی خوبی دادی من خودم به عنوان بهترین ایده پرداز از شما تقدیر می کنم جناب مودی!
و اما چطور میشه شخصیت یک فرد رو نقد کرد، راهی که من انتخاب کردم مقایسه شخصیت پردازیت با یک شخصیت پردازی آرمانی که بسیار به آلستور مودی کتاب نزدیک باشه، هستش. بریم ببینیم چیکار می کنیم!
این نظر شخصی منه، نمی دونم همه قبول داشته باشن یا نه ولی به نظرم مسیر تکامل یه شخصیت ایفای نقش از جدی به طنز میره، جادوگران امروز واقعا در این مساله کم گذاشته، در واقع اصلا هیچ زحمتی براش نکشیده.
آلستور مودی در ابتدای مسیر که جدی هم هست یه کارآگاه خیلی بزرگه و در جنگیدن نظیر نداره، بعد از دامبلدور هماهنگی های محفل رو اون به عهده میگیره و طلسم ضد اسنیپ روی خونه ی گریمولد می ذاره و هفت پاتر رو راهنمایی می کنه و چیزهای دیگه که خودت ازشون مطلعی، این ها همه نقطه های قوت شخصیت مودی مد آی ـه..
اما در طرف منفی، مودی مدآی خیلی مبادی آداب نیست، جلوی جمع چشمشو از کاسه در میاره می ندازه تو لیوان آب و می شوره و اصلا هم واکنش بقیه براش مهم نیست! مودی مدآی شکاک و بدبینه، از لحاظ ظاهری تیپ داغونی داره، بدخلاقه و البته در برخورد با مرگخوارها خشنه!
از اونجایی که ما توی این سایت سالهاست که به جدی بودن اهمیتی ندادیم شما هم هیچ وقت فکر کنم از این مسیر جاده عبور نکردی. این اواخر هم که تلاشهایی برای بالا بردن جد نویسی از سمت محفلی ها شد حضور نداشتی توش..
حالا می تونیم همین نقاط قوت و ضعف شخصیتی آلستور مودی رو که لیستشون کردیم به طنز تبدیل کنیم. (تو پرانتز بگم که این روند مثل الان تئوری وار و حساب شده جلو نمیره بلکه طی زمان فعالیت یه سری از اینها خودشون خود به خود ایجاد میشن و یک سری خصوصیات جدید که تا به حال در شخصیت آلستور مودی وجود نداشته هم اضافه میشن.) قوی بودنش می تونه بزرگنمایی بشه و ازش یه ژانگولر لحظه ای بسازه، شکاک بودن مودی می تونه بزرگنمایی بشه حتی به دامبلدور هم مثلا شک کنه، اون مبادی آداب نبودنش می تونه بزرگنمایی بشه و مودی وسط جمع هر کاری کی می خواد بکنه!! خشن بودنش می تونه بزرگنمایی بشه اتاق خون راه بندازه!
و همه ی اینها باید در رولها به صورت مکرر از طرف خودت و دیگران تکرار بشه تا تثبیت بشه!
برای این ها هم باید تلاش کنی باید حتی تو پستهای غیر رولت، مثلا همین درخواست نقد به کار ببریشون و توی امضا و آواتار و الی آخر..
در مورد آواتار، آواتارت خیلی بامزه ست ولی طراخ به این دقت نکرده که این چیزی که کشیده برای مودی بودن خیلی معصوم و ملوسه! طبیعتا وقتی ما پستی ازت می خونیم در حالی که این مودی کنارشه ما توی پستت شبیه به این می بینیمت!
جمع بندی این که:
* در به کار بردن آواتار هم با دقت عمل کنین!
* خصوصیت های بارز شخصیتی باید در نوشته های طنز یا جد نمایان باشن تا به اونها شناخته بشی.
در پناه نور!
نقل قول:
اووه! فیلیوس.. این تعریفها چیه از ما می کنی! عرق شرم بر پیشانی ما نشست رفیق! خیلی ممنون و خوش اومدی به نقدستان!
البته شیوه ی نقد کردن من این نیست که بیام همه چیز رو یک باره و ریز به ریز می گم. ریزبینی و دقت داریم تو کارمون ولی ترجیح اینه که یه سری نکات رو که مهمترن اول برطرف کنیم و بعد به رفعشون بپردازیم و دفعه به دفعه ضعفو کم کنیم و قوتو ببریم بالا!
پیشنهادات رو هم تا جایی که ممکنه و منجر به طومار شدگی نمیشه می گم چون یک سری تاپیک های آموزشی در سرتاسر سایت پخشه و فرض بر اینه که شما اونا رو مطالعه می کنین، گرچه می دونیم کسی مطالعه نمی کنه و ما خودمون هر دفعه باید مکررات قبلی رو بازگو کنیم!
و یک مسئله ی مهم دیگه که به پستت ربط داره، البت من اینو یه جای دیگه هم اعلان عمومی می کنم. تاپیک "دنیای وارونه" از ابتدای خلقتش (!) یه تاپیک تک پستی بوده و هست و خواهد بود. فقط یه زمانی یه بنده خدایی که در زمان نظارتش واقعا خیرش به تاپیکای محفل نرسیده این تاپیک رو ادامه دار کرد و روندش رو به هم زد. البته ایشون این کارها رو با خیلی تاپیک های دیگه هم انجام داد و کلا وضع تاپیکهای محفل رو به شدت به هم ریخته که حالا بماند!
پس، دنیای وارونه بعد از اتمام این سوژه دیگه پستهای ادامه دار نباید بخوره!
می رسیم به نقد پستت..
فیلیوس بیا از گفتن نکان مثبت بپرهیزیم.. چون اونقدری که نکته ی مثبت داره پستت نکات منفی نداره. من ازش نمی تونم اشکال قواعدی بگیرم یا پاراگراف بندی یا حتی فضاسازی.. این پست جدی شما از همه ی جوانب عالی کار شده واقعا عالی کار شده اما..
در مورد تیترها یا از ستاره ها (****) استفاده کن یا از نوشته، دوتا با هم درست نیست، اگه ستاره می ذاری دقت کن که ستازه ها باید وسط چین باشن، نه راست چین!
و در نهایت مهمترین موضوعی که به چشم میاد.
فیلیوس عزیز، شما یه سوژه ی جدید زدی که چون توی دنیای وارونه ست ازش انتظار می ره که ارکان اصلیش وارونه باشه. همین جا هم باید اشاره کنم به تاپیک ها و انتظارات خواننده، کسی که سوژه ی جدید می زنه حتما باید به این موضوع توجه کنه، واقعا مهمه که سوژه ی شما در حالی که با تاپیک در ارتباطه انتظارات خواننده رو هم برآورده کنه.
داستان شما کاملا وارونه نبود. به علاوه این که مقدار زیادی ابهام آمیز گفتیش و سوژه روشن و واضح نشد. البته من خودم ید طولایی در مبهم نویسی دارم و برای ههمین می فهمم داستانت چیه ولی احتمالا خیلی ها هستن که نفهمیدن چی شد و برای همین کسی داستان رو ادامه نداده.
گفتم کاملا وارونه نبود، ینی اصلا وارونه نبود.. همه چیز درسته و سرجاشه.. فقط اسنیپش خیانتکاره که البته این وارونگی به حساب نمیاد! شخصیت های لرد و دامبلدور رو در نظر بگیر، اگه دامبلدور ریش و دماغ و مو نداشته باشه و شخصیت پلیدی هم باشه در عین حال دیگه دامبلدور نیست، دامبلدور واورنه هم نیست بلکه ولدمورته! این یه تغییر سیصد و شصت درجه ست!
توی تاپیکهای دیگه که بسیار از این سوژه ها داشتیم که لرد و دامبلدور جاشون عوض میشه، توی همین تاپیک هم پستهای بیشماری داریم که دامبلدوری خبیث و تامی شریف دارن، این داستان در طی سالها میلیونها بار تکرار شده.. گفتن میلیون برای این مورد واقعا حتی اغراق هم حساب نمیشه!!
بیا یه مرور کنم که تا حالا چه چیزایی گفتم.. اول این که سوژه مبهمه، دوم این که بسیار تکرار شده تا به حال، سوم این که انتظاراتی که خواننده و تاپیک ازش دارند رو برآورده نمی کنه!
برای مورد اول لازم بود که یه خط چین می ذاشتی و توی چند سطر سوژه ت رو برای بقیه توضیح می دادی، توجه کن که بعضی ها ممکنه فهمیده باشن داستان چیه ولی صد در صد مطمئن نیستن چون واضح نیست شک دارن به برداشت خودشون و برای همین ادامه نمی دن.
برای مورد دوم باید خلاقیت و ابتکار رو پرورش بدی در عین حال پستها و سوژه های قدیم و جدید رو بخونی تا به این مساله برخورد نکنی.
مساله ی سوم رو هم با دقت و تدبیر باید حل کنی.. قبل از سوژه ی جدید دادن نویسنده دو راه داره، یا برای فلان تاپیک می خواد سوژه ی جدید بزنه یا برای یکی از سوژه هاش یه تاپیک می خواد.. در نهایت هر دو راه به جایی ختم میشن که نویسنده باید سنگین و سبک کن و با کم و زیاد کردن وزن سوژه ش، با تاپیک هماهنگ بشه.
و آخرین نکته ای که البته مربوط به سوژه پردازیت نیست:
نقل قول:
نقل قول:
اول که شروع می کنیم به خوندن پست در یه فضای باز بی سقفیم و تصورمون اینه که پیرمرد و کسی که رباینده خطاب شده توی همین فضای بازن، بعد میای میگی تمام اتفاقات توی اتاق بزرگی بود، خواننده دچار یاس فلسفی میشه اصلا!!
راه بهتر این بود که از پنجره استفاده کنی یا یک دریچه ای از این اتاق که به آسمون مربوط می کنه، اون موقع خواننده می فهمه که داره از توی یک اتاق این آسمان پرستاره رو می بینه و دچار تغییر مکان ناگهانی هم نمیشه.
دیگه چیزی فعلا به ذهنم نمی رسه.. موفق باشی!
اول از همه عذرخواهی می کنم برای تاخیر زیادی که برای این نقدها پیش اومد، در تمام این مدت یه زنگ هشدارگونه ی توی ذهنم بهم گوشزد می کرد که دوتا نقد داری ولی وقت بهم اجازه نداد، بالاخره پیریه و مریضی و دامبلدوری و هزارجور کار رنگ وارنگ!
بابت تاخیر معذرت می خوام عزیزانم.
نقل قول:
سلام به همگی!
راستش آلبوس یه فکر ابتکاری-انتحاری به سرم زد اومدم باهات در میون بزارم!
اینجا نقدستانه و تو هم منتقدی، خب، منم می خوام منو نقد کنی! همین، نقدم کن! کاملا هم جدی هستم!
بسیار هم عالی و خوب آلستور! اتفاقا بسیار ایده ی خوبی دادی من خودم به عنوان بهترین ایده پرداز از شما تقدیر می کنم جناب مودی!
و اما چطور میشه شخصیت یک فرد رو نقد کرد، راهی که من انتخاب کردم مقایسه شخصیت پردازیت با یک شخصیت پردازی آرمانی که بسیار به آلستور مودی کتاب نزدیک باشه، هستش. بریم ببینیم چیکار می کنیم!
این نظر شخصی منه، نمی دونم همه قبول داشته باشن یا نه ولی به نظرم مسیر تکامل یه شخصیت ایفای نقش از جدی به طنز میره، جادوگران امروز واقعا در این مساله کم گذاشته، در واقع اصلا هیچ زحمتی براش نکشیده.
آلستور مودی در ابتدای مسیر که جدی هم هست یه کارآگاه خیلی بزرگه و در جنگیدن نظیر نداره، بعد از دامبلدور هماهنگی های محفل رو اون به عهده میگیره و طلسم ضد اسنیپ روی خونه ی گریمولد می ذاره و هفت پاتر رو راهنمایی می کنه و چیزهای دیگه که خودت ازشون مطلعی، این ها همه نقطه های قوت شخصیت مودی مد آی ـه..
اما در طرف منفی، مودی مدآی خیلی مبادی آداب نیست، جلوی جمع چشمشو از کاسه در میاره می ندازه تو لیوان آب و می شوره و اصلا هم واکنش بقیه براش مهم نیست! مودی مدآی شکاک و بدبینه، از لحاظ ظاهری تیپ داغونی داره، بدخلاقه و البته در برخورد با مرگخوارها خشنه!
از اونجایی که ما توی این سایت سالهاست که به جدی بودن اهمیتی ندادیم شما هم هیچ وقت فکر کنم از این مسیر جاده عبور نکردی. این اواخر هم که تلاشهایی برای بالا بردن جد نویسی از سمت محفلی ها شد حضور نداشتی توش..
حالا می تونیم همین نقاط قوت و ضعف شخصیتی آلستور مودی رو که لیستشون کردیم به طنز تبدیل کنیم. (تو پرانتز بگم که این روند مثل الان تئوری وار و حساب شده جلو نمیره بلکه طی زمان فعالیت یه سری از اینها خودشون خود به خود ایجاد میشن و یک سری خصوصیات جدید که تا به حال در شخصیت آلستور مودی وجود نداشته هم اضافه میشن.) قوی بودنش می تونه بزرگنمایی بشه و ازش یه ژانگولر لحظه ای بسازه، شکاک بودن مودی می تونه بزرگنمایی بشه حتی به دامبلدور هم مثلا شک کنه، اون مبادی آداب نبودنش می تونه بزرگنمایی بشه و مودی وسط جمع هر کاری کی می خواد بکنه!! خشن بودنش می تونه بزرگنمایی بشه اتاق خون راه بندازه!
و همه ی اینها باید در رولها به صورت مکرر از طرف خودت و دیگران تکرار بشه تا تثبیت بشه!برای این ها هم باید تلاش کنی باید حتی تو پستهای غیر رولت، مثلا همین درخواست نقد به کار ببریشون و توی امضا و آواتار و الی آخر..
در مورد آواتار، آواتارت خیلی بامزه ست ولی طراخ به این دقت نکرده که این چیزی که کشیده برای مودی بودن خیلی معصوم و ملوسه! طبیعتا وقتی ما پستی ازت می خونیم در حالی که این مودی کنارشه ما توی پستت شبیه به این می بینیمت!
جمع بندی این که:
* در به کار بردن آواتار هم با دقت عمل کنین!
* خصوصیت های بارز شخصیتی باید در نوشته های طنز یا جد نمایان باشن تا به اونها شناخته بشی.
در پناه نور!
نقل قول:
درود بر خورشیدِ محفل ما
آلبوس این اولین درخواست نقدمه ؛ ممنون میشم تمام نکات رو ریز به ریز ذکر کنی و یک سری پیشنهاد برای بهتر نوشتن بهم ارائه بدی.
اووه! فیلیوس.. این تعریفها چیه از ما می کنی! عرق شرم بر پیشانی ما نشست رفیق! خیلی ممنون و خوش اومدی به نقدستان!
البته شیوه ی نقد کردن من این نیست که بیام همه چیز رو یک باره و ریز به ریز می گم. ریزبینی و دقت داریم تو کارمون ولی ترجیح اینه که یه سری نکات رو که مهمترن اول برطرف کنیم و بعد به رفعشون بپردازیم و دفعه به دفعه ضعفو کم کنیم و قوتو ببریم بالا!
پیشنهادات رو هم تا جایی که ممکنه و منجر به طومار شدگی نمیشه می گم چون یک سری تاپیک های آموزشی در سرتاسر سایت پخشه و فرض بر اینه که شما اونا رو مطالعه می کنین، گرچه می دونیم کسی مطالعه نمی کنه و ما خودمون هر دفعه باید مکررات قبلی رو بازگو کنیم!
و یک مسئله ی مهم دیگه که به پستت ربط داره، البت من اینو یه جای دیگه هم اعلان عمومی می کنم. تاپیک "دنیای وارونه" از ابتدای خلقتش (!) یه تاپیک تک پستی بوده و هست و خواهد بود. فقط یه زمانی یه بنده خدایی که در زمان نظارتش واقعا خیرش به تاپیکای محفل نرسیده این تاپیک رو ادامه دار کرد و روندش رو به هم زد. البته ایشون این کارها رو با خیلی تاپیک های دیگه هم انجام داد و کلا وضع تاپیکهای محفل رو به شدت به هم ریخته که حالا بماند!
پس، دنیای وارونه بعد از اتمام این سوژه دیگه پستهای ادامه دار نباید بخوره!
می رسیم به نقد پستت..
فیلیوس بیا از گفتن نکان مثبت بپرهیزیم.. چون اونقدری که نکته ی مثبت داره پستت نکات منفی نداره. من ازش نمی تونم اشکال قواعدی بگیرم یا پاراگراف بندی یا حتی فضاسازی.. این پست جدی شما از همه ی جوانب عالی کار شده واقعا عالی کار شده اما..
در مورد تیترها یا از ستاره ها (****) استفاده کن یا از نوشته، دوتا با هم درست نیست، اگه ستاره می ذاری دقت کن که ستازه ها باید وسط چین باشن، نه راست چین!
و در نهایت مهمترین موضوعی که به چشم میاد.
فیلیوس عزیز، شما یه سوژه ی جدید زدی که چون توی دنیای وارونه ست ازش انتظار می ره که ارکان اصلیش وارونه باشه. همین جا هم باید اشاره کنم به تاپیک ها و انتظارات خواننده، کسی که سوژه ی جدید می زنه حتما باید به این موضوع توجه کنه، واقعا مهمه که سوژه ی شما در حالی که با تاپیک در ارتباطه انتظارات خواننده رو هم برآورده کنه.
داستان شما کاملا وارونه نبود. به علاوه این که مقدار زیادی ابهام آمیز گفتیش و سوژه روشن و واضح نشد. البته من خودم ید طولایی در مبهم نویسی دارم و برای ههمین می فهمم داستانت چیه ولی احتمالا خیلی ها هستن که نفهمیدن چی شد و برای همین کسی داستان رو ادامه نداده.
گفتم کاملا وارونه نبود، ینی اصلا وارونه نبود.. همه چیز درسته و سرجاشه.. فقط اسنیپش خیانتکاره که البته این وارونگی به حساب نمیاد! شخصیت های لرد و دامبلدور رو در نظر بگیر، اگه دامبلدور ریش و دماغ و مو نداشته باشه و شخصیت پلیدی هم باشه در عین حال دیگه دامبلدور نیست، دامبلدور واورنه هم نیست بلکه ولدمورته! این یه تغییر سیصد و شصت درجه ست!
توی تاپیکهای دیگه که بسیار از این سوژه ها داشتیم که لرد و دامبلدور جاشون عوض میشه، توی همین تاپیک هم پستهای بیشماری داریم که دامبلدوری خبیث و تامی شریف دارن، این داستان در طی سالها میلیونها بار تکرار شده.. گفتن میلیون برای این مورد واقعا حتی اغراق هم حساب نمیشه!!
بیا یه مرور کنم که تا حالا چه چیزایی گفتم.. اول این که سوژه مبهمه، دوم این که بسیار تکرار شده تا به حال، سوم این که انتظاراتی که خواننده و تاپیک ازش دارند رو برآورده نمی کنه!
برای مورد اول لازم بود که یه خط چین می ذاشتی و توی چند سطر سوژه ت رو برای بقیه توضیح می دادی، توجه کن که بعضی ها ممکنه فهمیده باشن داستان چیه ولی صد در صد مطمئن نیستن چون واضح نیست شک دارن به برداشت خودشون و برای همین ادامه نمی دن.
برای مورد دوم باید خلاقیت و ابتکار رو پرورش بدی در عین حال پستها و سوژه های قدیم و جدید رو بخونی تا به این مساله برخورد نکنی.
مساله ی سوم رو هم با دقت و تدبیر باید حل کنی.. قبل از سوژه ی جدید دادن نویسنده دو راه داره، یا برای فلان تاپیک می خواد سوژه ی جدید بزنه یا برای یکی از سوژه هاش یه تاپیک می خواد.. در نهایت هر دو راه به جایی ختم میشن که نویسنده باید سنگین و سبک کن و با کم و زیاد کردن وزن سوژه ش، با تاپیک هماهنگ بشه.
و آخرین نکته ای که البته مربوط به سوژه پردازیت نیست:
نقل قول:
آسمان تاریک بود. ستارگان چشمک زنان در سیاهیِ بالایِ سرِ آن رباینده، می درخشیدند و نور ماه، در پشت ابر های بسیار ناپدید بود. ظلمتی در آن ساعت برپا بود، و سکوتی که با فریادی معترض شکسته شده بود.
نقل قول:
تمام آن اتفاقات در اتاقی بزرگ افتاده بودو تنها منبع نور شمعی بود که روی میزِ کنار تخت پیرمرد سوسو می زد و تقریبا چیزی در آن اتاق قابل مشاهده نبود
اول که شروع می کنیم به خوندن پست در یه فضای باز بی سقفیم و تصورمون اینه که پیرمرد و کسی که رباینده خطاب شده توی همین فضای بازن، بعد میای میگی تمام اتفاقات توی اتاق بزرگی بود، خواننده دچار یاس فلسفی میشه اصلا!!
راه بهتر این بود که از پنجره استفاده کنی یا یک دریچه ای از این اتاق که به آسمون مربوط می کنه، اون موقع خواننده می فهمه که داره از توی یک اتاق این آسمان پرستاره رو می بینه و دچار تغییر مکان ناگهانی هم نمیشه.
دیگه چیزی فعلا به ذهنم نمی رسه.. موفق باشی!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
باید از چیزی کاست.. تا به چیزی افزود!
درود بر خورشیدِ محفل ما
آلبوس این اولین درخواست نقدمه ؛ ممنون میشم تمام نکات رو ریز به ریز ذکر کنی و یک سری پیشنهاد برای بهتر نوشتن بهم ارائه بدی.
دنیای وارونه پست 94
مرسی!
محفلی می مانیم!
آلبوس این اولین درخواست نقدمه ؛ ممنون میشم تمام نکات رو ریز به ریز ذکر کنی و یک سری پیشنهاد برای بهتر نوشتن بهم ارائه بدی.
دنیای وارونه پست 94
مرسی!
محفلی می مانیم!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
دربرابر شرارت وزیر و مدیر خیانت کار و مفسد و چیزکش جامعه ساکت نمی مانیم ... !
با هم، قدم به قدم، تا پیروزی ...
- - - - - - - - - - - - - - - - -
تا عشق و امیدی هست؟ چه باک از بوسه دیوانه سازان!؟
نقل قول:
رونالد ویزلی دوباره!
این گفته ی من برای نقد پست هلگا هافلپاف بود و توسط تو توی پستت اجرا شده بود و این نشون میده که بقیه نقدها رو هم می خونی.. آفرین رون! روشنایی وجودت الان تلالوی خاصی پیدا کرد پسرم!
همچنان هم مثل پستهایی قبلی که ازت خوندم ذوق و قریحه ای برای نوشتن پست های طنز داری و باور کن با همین ذوق و قریحه ت خیلی در مسیر پیشرفت جلو رفتی. چون وقتی آدم طبع طنز نداشته باشه باید مدت ها وقت برای ارتقای حس طنزش صرف کنه تا بتونه پستش بامزه و خنده دار بشه. چیزی که خودت الان به طور مفت و مجاتی در اختیار داری و باید قدرشو بدونی.
البت کلاسهای رماتیسم مغزی لارتن کرپسلی می تونه کمک فوق العاده ای برای به حد اعلا رسیدن قریحه ی طنزت کنه. حتما یه سری بهش بزن.
هووم! رون ویزلی! جادوکار ویزنگاموت از شخصیت پردازیت تعریف کرد، آره؟ ولی این جا که در محضر جادوکار ویزنگاموت نیستی. ببین رون.. مرحله ی اول شخصیت پردازیت می تونه این باشه که مطابق با رون سفید و لجباز و غیره ی کتاب پیش بریم که خب از پسش برمیای همونطور که دیدیم. ولی مرحله ی دوم اونجاست که رون ویزلی بتونه توی ایفای جادوگران حرف خاصی برای گفتن داشته باشه. رون ویزلی یه نشونه ی خاص و همیشگی داشته باشه.
به عنوان مثال.. نگاه کن، مورفین گانت موتاده! هر جا که دود و دمی باشه شخصیت مورفین خود به خود وارد میشه. شصخ شصخی دافنه(!) البته یک شصخ جادویی! و حتی یک محفلی خشن که ما رو یاد مودی می ندازه!
رون! می خوام که یه مشخصه ی این جوری داشته باشی برای شخصیتت.. البته این ممکنه به این زودی محقق نشه چون به دیگران هم بستگی داره. فعلا باید مواردی خاصی برای رون ویزلی توی ذهنت داشته باشی که هر بار یکیشون رو امتحان کنی و بعد در پستهات اجرا کنی و خب این یک مسیر طولانی داره..
یک اشکال دیگه ای هم که می تونم بگم راجع به فضاسازی های پستته. کافی نیست رون ویزلی! چیزی که ظاهر پستت رو هم خراب کرده کمبود این فضاسازیه. پاراگراف بندیت دقیق و اصولی انجام شده ولی ظاهر پست زیبا نیست. چون همه ی خط ها اغلب خط نیستن، نیم خطن و به پاراگراف اصلا نمی رسیم! وقتی بری فضا رو توصیف کنی حداقل دو بند نوشته ی کامل داری، دیالوگهات متناسب میشن، خطها کامل میشن و خود به خود همه چیز بهتر میشه.
به فضا سازی دفعه ی بعد بیشتر برس!
ریشت سفید بشه پسرجان.. موفق باشی!
نظر شخصیمه اما من به شخصه پست هایی رو که با دو حالت زیر شروع میشن بیشتر دوست می دارم.
1- با یه دیالوگ بدون توضیح، ینی فلانی گفت نباشه فقط یه خط تیره و دیالوگ
2- با یه بند فضاسازی از لوکیشن و افراد.
رونالد ویزلی دوباره!
این گفته ی من برای نقد پست هلگا هافلپاف بود و توسط تو توی پستت اجرا شده بود و این نشون میده که بقیه نقدها رو هم می خونی.. آفرین رون! روشنایی وجودت الان تلالوی خاصی پیدا کرد پسرم!
همچنان هم مثل پستهایی قبلی که ازت خوندم ذوق و قریحه ای برای نوشتن پست های طنز داری و باور کن با همین ذوق و قریحه ت خیلی در مسیر پیشرفت جلو رفتی. چون وقتی آدم طبع طنز نداشته باشه باید مدت ها وقت برای ارتقای حس طنزش صرف کنه تا بتونه پستش بامزه و خنده دار بشه. چیزی که خودت الان به طور مفت و مجاتی در اختیار داری و باید قدرشو بدونی.
البت کلاسهای رماتیسم مغزی لارتن کرپسلی می تونه کمک فوق العاده ای برای به حد اعلا رسیدن قریحه ی طنزت کنه. حتما یه سری بهش بزن.
هووم! رون ویزلی! جادوکار ویزنگاموت از شخصیت پردازیت تعریف کرد، آره؟ ولی این جا که در محضر جادوکار ویزنگاموت نیستی. ببین رون.. مرحله ی اول شخصیت پردازیت می تونه این باشه که مطابق با رون سفید و لجباز و غیره ی کتاب پیش بریم که خب از پسش برمیای همونطور که دیدیم. ولی مرحله ی دوم اونجاست که رون ویزلی بتونه توی ایفای جادوگران حرف خاصی برای گفتن داشته باشه. رون ویزلی یه نشونه ی خاص و همیشگی داشته باشه.
به عنوان مثال.. نگاه کن، مورفین گانت موتاده! هر جا که دود و دمی باشه شخصیت مورفین خود به خود وارد میشه. شصخ شصخی دافنه(!) البته یک شصخ جادویی! و حتی یک محفلی خشن که ما رو یاد مودی می ندازه!
رون! می خوام که یه مشخصه ی این جوری داشته باشی برای شخصیتت.. البته این ممکنه به این زودی محقق نشه چون به دیگران هم بستگی داره. فعلا باید مواردی خاصی برای رون ویزلی توی ذهنت داشته باشی که هر بار یکیشون رو امتحان کنی و بعد در پستهات اجرا کنی و خب این یک مسیر طولانی داره..
یک اشکال دیگه ای هم که می تونم بگم راجع به فضاسازی های پستته. کافی نیست رون ویزلی! چیزی که ظاهر پستت رو هم خراب کرده کمبود این فضاسازیه. پاراگراف بندیت دقیق و اصولی انجام شده ولی ظاهر پست زیبا نیست. چون همه ی خط ها اغلب خط نیستن، نیم خطن و به پاراگراف اصلا نمی رسیم! وقتی بری فضا رو توصیف کنی حداقل دو بند نوشته ی کامل داری، دیالوگهات متناسب میشن، خطها کامل میشن و خود به خود همه چیز بهتر میشه.
به فضا سازی دفعه ی بعد بیشتر برس!
ریشت سفید بشه پسرجان.. موفق باشی!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
باید از چیزی کاست.. تا به چیزی افزود!