بررسی پست‌های انجمن مرگخواران

بررسی پست شماره 76 افسانه لرد ولدمورت، آگوستوس راک وود:


علامت سوالاتونو درست بذارین! می تونین از جایی کپی کنین. ظاهر پست مهم تر از چیزیه که فکر می کنین. ظاهر پست وقت و اهمیتی که نویسنده برای پست گذاشته رو نشون می ده. اینا روی خواننده تاثیر می ذارن.


نقل قول:
جمله ها برای شروع قوی نیستن. به جای افکار آگوستوس می تونستین اینا رو تبدیل به دیالوگ کنین. در این صورت لازم نبود خیلی درست و جالب باشن. چون آگوستوس آشفته و عصبانی بود و می تونست اشتباه کنه. جمله های اشتباه رو تا یه حدی می شد ازش قبول کرد.


نقل قول:
جمله اول خوبه. ایده جدیدیه که خواننده رو جذب می کنه. ولی اشتباهتون اینه که بعد از این که خواننده رو جذب کردین موضوع رو عوض کردین! درباره مورگانا و مرگش توضیح دادین و بعد دوباره برگشتین سراغ ماشین. سوژه ماشین نباید رها می شد. باید همونجا درباره آگوستوس و ماشینش توضیح می دادین.


جمله هاتون کمی مشکل دارن. منظورتون رو رسوندین ولی نه به بهترین شکل ممکن. مثلا:
نقل قول:
هم عبارت "باسر" زیاد مناسب نبود و هم ترکیب جمله. " خودش را با سر داخل ساختمانی فرو کرده بود" درست تر و رسا تره.


نقل قول:
از کجا بیرون اومدن؟ تو ماشین که مرگخواری نبود. تو ساختمون های لندن هم احتمالا مرگخواری زندگی نمی کرد. این قسمت رو باید باز تر می کردین. باید بیشتر توضیح می دادین. صحنه تصادف هم خیلی سریع و ناگهانی بود. اصلا مشخص نیست آگوستوس چرا تصادف کرده. حواسش پرت شد؟ به دلیل غم ناشی از مرگ مورگانا خودکشی کرد؟ برای هر اتفاقی یا باید خواننده رو قانع کنین یا گولش بزنین. برای اولی باید توضیح درست و کامل بدین و برای دومی از طنز استفاده کنین.


نقل قول:
اینم یکی از جمله های مشکل داره. با چشم نمی شه چیزی رو فهمید! اینا اشکالات مهمی هستن. مخصوصا چون چند بار تکرار شدن.اشاره به این که مرگخوارا نمی دونستن بدون آشپز باید چیکار کنن جالب بود. ولی خوب توضیح داده نشده بود. مثلا فرض کنین مرگخوارا دور جسد آگوستوس جمع می شدن. تو اون وضعیت و صحنه فجیع و خون آلود یهو یکیشون می پرسید " حالا شام چی بخوریم؟" ...اینجوری جالب تر نمی شد؟


نقل قول:
بزرگترین اشتباه شما همینجاست. برای چی دارین سعی می کنین مشکل رو حل کنین؟ چرا می خوایین مرگخوارا رو نجات بدین؟
این سوژه بر مبنای مرگ مرگخواران پیش میره. حل شدن مشکل و پیدا شدن راه حل یعنی مرگ سوژه. و تا وقتی این سوژه جای کار داره و تا وقتی مرگخواری برای کشتن داریم نبای این اتفاق بیفته. حل کردن ماجرا کار سختی نیست. یه راه حل می دیم و بقیه مرگخوارا می رن دنبال اون راه حل...ولی اینجوری یه سوژه خوب و جالب رو فدای یه داستان تکراری کردیم.
گذشته از این، توضیحتون خیلی خیلی ناقص بود. اون کاغذ چی بود؟ ریگولوس چطوری قراره بقیه رو نجات بده؟ اگه به این مورد اشاره کردین معما رو هم خودتون باید حل کنین. نباید بذارین به عهده نفر بعد. البته اینو برای سوژه های دیگه می گم. اینجا به نظر من معما نباید حل بشه. این مورد رو در پست های دیگه شما هم دیدم. تلاش برای رفع موانع و حل ماجرا بدترین کاریه که می تونیم با سوژه انجام بدیم. همینطور عوض کردن مسیر داستان وقتی که واقعا لازم یا جالب نیست. تا جایی که سوژه و داستان کشش داره و هنوز می شه ازش سوژه های فرعی در آورد باید به همون شکل ادامه داده بشه.


_____________________________

تراورز

پست های ما سه هزار و یک عدد شده...پس دیگه نقد نکنیم؟!

بررسی پست شماره 75 افسانه لرد ولدمورت، تراورز:


نقل قول:
اشاره به مرگ رودولف اشاره قشنگی بود. با توجه به این که این سوژه هم ادامه دار محسوب می شه و هم تک پستی کار مناسبی انجام دادین.


نقل قول:
سوژه کلیتون خوب بود. این که تراورز از این وضع خسته می شه و تصمیم می گیره طوری که دوست داره بمیره. به نظر من جا داشت این قسمتی که تراورز رو به طرف جنون می بره بیشتر باز بشه. بیشتر درباره افکار و احساسات و وحشتش توضیح داده بشه. اینجوری خواننده راحت تر قانع می شد که چرا تراورز یهو به سیم آخر زد.


نقل قول:
در حالت عادی این کار قابل قبول نیست. این که یه مرگخوار به تنهایی به کاراگاه ها حمله کنه و یکی یکی همشونو بکشه. ولی اینجا قابل قبوله. چون هدف تراورز قهرمان شدن نیست. جنگ نیست. هدفش اینه که در این حالت بمیره. و با توجه به حالت و احساس خاصی که داره خواننده کاملا قبول می کنه که تراورز اینطور بی هوا به کاراگاه ها حمله کنه و اونا هم غافلگیر بشن. با وجود این می شد این قسمت رو هم کمی ملایم تر کرد. کشته ها پنج نفر نمی شدن...مبارزه ساعت ها طول نمی کشید. اینجوری بهتر می شد.


نقل قول:
این حمله کردن با دست های خالی بهترین کاری بود که تراورز می تونست انجام بده. کارش یه جور خودکشی بود و این معقولانه ترین روش بود. کاراگاهی که با اون حمله مرد می تونست غافلگیر شده باشه...ولی بقیه چی؟ چرا صبر کردن تا همکارشون بمیره و بعد حساب تراورز رو برسن؟ نباید بذاریم این پرسش ها ذهن خواننده رو درگیر کنه.لزومی نداشت تعداد کشته های تراورز زیاد باشه. تراورز می تونست بعد از کشتن یک کاراگاه با دست های خالی به سمت دومی حمله کنه و حتی قبل از این که موفق به کشتنش بشه توسط بقیه کشته بشه. اینجوری منطقی تر می شد و تراورز هم به هدفش رسیده بود.
مبارزات رو می تونستین کمی طولانی تر کنین. ولی باید براش دلیل میاوردین. مثلا یکی از کاراگاه ها با دیدن تراورز می گفت این همونیه که به فلان دلیل باید زنده دستگیرش کنیم!
اینجوری خواننده باور می کرد که کاراگاه ها نمی تونن تراورز رو به این سادگیا بکشن.
تراورز می تونست بیشتر حرف بزنه. کاراگاه ها رو عصبانی تر کنه. کاراگاه ها می تونستن هویت داشته باشن. می تونستن از شخصیت هایی که برای خواننده آشنا هستن انتخاب بشن. اینجوری عصبانی کردنشون هم ساده تر می شد.

ایده جالبی بود. توضیحات و جمله هاتون خوب بودن.


نقل قول:
ربط داشتن شروع و پایان پست به هم یکی از زیباترین کارهاییه که می تونین انجام بدین. کار قشنگ و تاثیر گذاری انجام دادین.

_______________

بررسی پست شماره 303 خاطرات مرگخواران، مورگانا لی فای:


نقل قول:
شروع خیلی زیبایی بود. توضیحاتتون خواننده رو به سادگی دنبال خودشون می کشونن. و این کاریه که در شروع رولمون باید انجام بدیم.


نقل قول:
کدوم آتش سوزی؟

نقل قول:
آنابل کیه؟

نقل قول:
کدوم اتفاق؟

متوجه منظورم می شین؟
شاید من بفهمم...ولی بیشتر خواننده های پست شما چیزی از نوشته تون نمی فهمن. و علاوه بر نفهمیدن گیج هم می شن! اسامی ناشناس و اشاره به اتفاق هایی که ظاهرا خواننده باید می دونسته! اینا نکته های منفی هستن که خواننده رو فراری می دن. این سوژه ها اونقدر جا نیفتادن که از خواننده انتظار داشته باشیم درکشون کنه. الان مورفین می تونه بیاد در رولش بنویسه "چیز"...جیمز می تونه بیاد بنویسه "یویو" ...آرسینوس و هکتور می تونن بنویسین"معجون" و رودولف می تونه از کمالات ساحره های بگه و قمه اش رو تو هوا تکون بده. اینا می تونن این چیزا رو بنویسن و هیچ توضیحی هم ندن. برای این که این سوژه ها جا افتادن! هر عضوی که فعالیت خیلی کمی هم داشته باشه با این سوژه ها آشناست. اگه آشنا نباشه مقصر خودشه. ولی در مورد چیزایی که شما اشاره کردین این حالت وجود نداره. سوژه ها رو یا باید به خوبی جا بندازین و یا نباید ازشون استفاده کنین. البته طبیعتا می تونین استفاده کنین ولی انتظار نداشته باشین کسی از خوندن نوشته شما لذت ببره. اینم بگم که این سبک نوشتن در سایت وجود داره. ولی خیلی به ندرت ازش استفاده می شه.جایی که قصد داشته باشیم پیام خاصی رو برسونیم. مثلا با گروه یا شخصی خداحافظی کنیم. اینجا مهم نیست که کسی متوجه می شه یا نه. چون هدف چیز دیگه ایه.


نقل قول:
این جمله رو من دو سه بار خوندم تا متوجه منظورتون شدم. بهتر بود کلمه " روشن" رو کامل می نوشتین. و البته این نکته هم وجود داره که آیا کسی خاطراتشو به این شکل می نویسه؟ لحن و حالت شما شبیه نوشته نیست. بیشتر شبیه تعریف کردن خاطره اس(بصورت گفتاری). وقتی کسی چیزی رو اشتباه می نویسه بعدش نمی گه ببخشید...و اصلاحش کنه. احتمالا خطش می زنه!


نقل قول:
این قسمت خیلی خوب بود.


نقل قول:
پایان پستتون خیلی خوب بود. خواننده رو به همون روشی که وارد خاطرات مورگانا کرده بودین ازشون جدا کردین. حرکت ساندرز و مخصوصا جمله آخر خیلی قشنگ بود.


این رولیه برای شما و آگوستوس و شاید یکی دو نفر از دوستان نزدیکتون. برای بقیه حرفی برای گفتن نداره. نه این که بد یا ضعیف باشه...متوجه مفهوم حرفاتون نمی شن. با وجود این نکته آزار دهنده ای برای خواننده نداره. جمله اشتباهی نداره. و از همه مهمتر...نه خبری از مورگانای تلخ و سیاه هست و نه مورگانای لوس بیش از حد احساساتی!
اینجا مورگانا متعادل شده. احساس داره...ولی کنترل شده و در حد لزوم! طنز داره...شیطنت داره. شیطنتی که لوس و بچگانه نیست. با شخصیت و موقعیت مورگانا سازگاره. و من فکر می کنم همین نکته خیلی مهم و مثبتی باشه.


موفق باشید.

ارباب؟ میشه نقد بشه لطفاً؟ اربااااب؟

یا لرد! لردا، در راستای این‌که پستاتون 3000 بشه این رو نقد کنید پلیز.

ارباب .... ?
ما آمده ایم این را توسط شما تشریح شده ببینیم !
می شود آیا ?

بررسی پست شماره 410 کافه تفریحات سیاه، رودولف لسترنج:


پستی که قبل از پست شما زده شده بود داستان رو با ریتم نسبتا تندی پیش برده بود و کاری که نفر بعدی(شما) باید انجام بده اینه که داستان رو با همون هیجان و سرزندگی ادامه بده. وظیفه شما انتخاب نفر بعدی برای آموزش ایوان بود. این کاری بود که هر نویسنده متوسطی انجام می داد. شما هم همین کار رو کردین. ولی روشی که انتخاب کردین چی؟...عادی بود؟...متوسط بود؟...اصلا!

شما به بهترین شکل از شخصیت خودتون برای این انتخاب استفاده کردین. روشتون خلاقانه بود. جالب بود. جذاب بود. این چیزی رو که شما رو از "هرنویسنده ای" متفاوت می کرد.


نقل قول:
این یکی از اون قسمت هاییه که در نقد هام بهش اعتراض می کنم. می گم احساس خودتون رو وارد داستان نکنین. ولی اینم می گم که همیشه استثنا وجود داره. استفاده از این فرصت های استثنایی کار هر کسی نیست. مهارت و استعداد می خواد. این یکی از استثناها بود. احساس خودتون رو وارد کردین و کاملا بجا و به موقع این کار رو انجام دادین. شما حتی در توصیف ساحره هم همین کار رو کردین. اونجا کسی که حرف می زنه شما هستین نه رودولف...ولی این توصیف ها هم خیلی خوب و بجا بودن:
در همین وقت حساس و مهم ساحره ی باکمالات و زیبا رویی با هیکلی ردیف و چشمان سبز رنگ،پوستی سفید،مویی بلوند،اصلا یک چیز خفنی، در خیابان رو به روی خانه ریدل در حال گذر بود...


نقل قول:
نقل قول:
حالت جمله ها تون با هم هماهنگ نیستن. این مورد در پست شما، تاکید می کنم در پست شما خیلی اهمیت نداره. ولی بهتره به یک شکل نوشته بشن.


نقل قول:
اینجا خواننده اگه حتی یه ذره با شخصیت رودولف آشنایی داشته باشه می تونه حدس بزنه که قراره چه اتفاقی بیفته. برای همین اصلا نباید به خواننده فرصت حدس زدن رو بدیم. بلافاصله باید بریم سراغ هدف رودولف...و شما هم دقیقا همین کار رو انجام دادین:
نقل قول:
به همین دلیل خواننده هر چقدر که بخواد می تونه حدس بزنه! این مانع از خندیدنش در این قسمت نمی شه. عالی بود.


نقل قول:
فوق العاده بود! طنز شما با کلمه "لوس" خیلی فاصله داره. حتی در خطر لوس شدگی هم قرار ندارین. شاید به نظر خودتون سوژه هاتون تکراری شدن. به نظر من به عنوان یک خواننده نشدن! نویسنده ای که استعداد داره با یک سوژه هم می تونه خلاق باشه. الان این جمله ها و کارهای رودولف تکراریه...ولی سوژه و داستان تکراری نیست. اتفاقی که افتاده جدیده. خلاقانه اس. مورفین هم سالهاست فقط یک سوژه داره! معتاده! ولی مورفین برامون خسته کننده شده؟...نشده! رودولف هم نشده! مطمئن باشین اگه این اتفاق افتاده بود خیلی واضح بهتون می گفتم. همونطور که به خیلی از مرگخوارا گفتم فلان سوژه تون دیگه جالب نیست. یا از ایفای نقششون ایرادایی گرفتم. تکراری و لوس شدن شما به ضرر ما هم هست!
شما باید همین کاری رو انجام بدین که الان انجام دادین. از ویژگی های خاص و جا افتاده رودولف در موقعیت های مختلف استفاده کنین. نگران تکرار نباشین. همین تکرار برای خواننده جالبه! همینه که باعث می شه شخصیت شما براش آشنا باشه. کارا و حرفاشو قبول کنه. چون این شخصیتیه که به خوبی براش تعریف شده.


قسمت مربوط به رودولف رو تموم کردین. حرف نگفته ای هم در این مورد باقی نذاشتین. خیلی خوب بود.طنز شما اصلا افت نکرده. شاید خودتون بهش عادت کردین. شاید چون ایده ها از خودتونه فکر می کنین برای خواننده هم کلیشه ای و خسته کننده اس. ولی اینطور نیست. پست قبل از شما رو لینی زده بود. موقع خوندن اون پست خندیدم و فکر کردم پست بعدی هر چی باشه احتمالا به پای این نمی رسه. ولی رول شما هم به همون جذابیت بود.


موفق باشید.

ارباب...ببینین کی اینجاست؟!
بله...من اینجام!

بعد از مدت ها اومدم درخواست نقدی بدم...ایناهاش!

ارباب...به شدت احساس میکنم طنزم افت کرده...کمکم کنید که از منجلابی که احساس میکنم کم کم دارم توش فرو میرم،که همون منجلاب لوس شدن هست،نجات پیدا کنم!

ملتی که شاید قبلا نخوندین، لطفا قوانین نقد این انجمن رو بخونین. نمی تونیم دائما استثنا قائل بشیم.

_________________

نارسیسا

لطفا برای درخواست نقد آدرس پست رو بدین. نه تاپیک رو.


بررسی پست شماره 262 باشگاه دوئل، نارسیسا مالفوی:



نقل قول:

سال های دور کافی بود. پست با فلش بک شروع نمی شه. شما اگه درباره سیصد سال قبل بنویسین هم اون زمان زمان حالتونه. اگه قصد دارین فلش بک بزنین باید قبلش چیزی درباره زمان حال نوشته باشین. هر چند کم و خلاصه.


نقل قول:
شروع خطرناکی بود. ریسک کردین. بیشتر خواننده ها با همچین شروعی ممکنه از ادامه دادن منصرف بشن. فکر کنن که با یک پست ادبی و توصیف های سنگین و طولانی مواجه هستن. ولی کار خوبی که شما انجام دادین این بود که زیاد طولش ندادین...و خواننده دو خط که جلو می ره به یک اسم آشنا می رسه! بلاتریکس اسمیه که می تونه هر خواننده هری پاتری رو جذب کنه.


پست رو از زبان اول شخص نوشتین. کارتون جالب بود. توضیح دادن خیلی چیزا به این روش سخته. چون مجبورین از دید اون شخص بنویسین. ولی از طرفی بهتر می تونین احساساتش رو به خواننده منتقل کنین.


نقل قول:
با دو جمله ساده و کوتاه چقدر زیبا شخصیت و رابطه دو خواهر رو توضیح دادین. عالی بود.


شخصیت هاتون فوق العاده بودن. بلاتریکستون فوق العاده بود. نارسیساتون هم همینطور. جسارت و بی پروایی بلاتریکس همونطوریه که ازش انتظار داریم. احساسات و رفتار محتاطانه و خانمانه نارسیسا هم همینطور. توصیف صحنه هاتون عالیه. دشت سبزه.کوه ها بلند هستن و گل ها سرخ! و شما این توصیفات رو با ساده ترین و واضح ترین جمله ها، بدون خسته کردن خواننده بیان کردین.


نقل قول:
جوابی به این بی منطقی و خودخواهی فقط از شخصیتی مثل بلاتریکس بر میاد!


نقل قول:
این قسمت مطمئنا خواننده رو مضطرب می کنه. انتقال دادن حسی مثل نگرانی به خواننده کار ساده ای نیست. مهمترین نکته ای که به شما برای این کار کمک کرده عوض کردن حالت جمله آخره! طوری که انگار اون صدا از اعماق وجود نارسیسا میاد. از جایی که خودش هم کنترلی روش نداره و خواننده مطمئنه که این صدا درست می گه. برای همین منتظر اتفاق می مونه.


تکرار جمله هایی که با " لحظاتی هستند..." شروع شدن واقعا تاثیر گذار بود.


نبرد هاگوارتز زمان و مکانیه که همه ما باهاش آشنایی داریم. ولی این که این نبرد این بار از زاویه دید یکی از شخصیت های مهم داستان بیان بشه کار جدیدیه. مرگ بلاتریکس یکی از مهم ترین اتفاق های کتاب بود. یکی از مهم ترین صحنه ها! و جدا از هر رنگ و جبهه ای کسی نفهمید بلاتریکس چرا و چطور به این سادگی کشته شد. شما برای کشته شدنش دلیل آوردین و دلیلتون فوق العاده بود.


نقل قول:
این جمله که دو بار در پستتون تکرار شده باعث می شه خواننده اوج غم نارسیسا رو حس کنه. تکرار زیبایی بود.


نقل قول:
قسمت مرگ بلا خیلی مهم بود...و کمی، فقط کمی سریع ازش رد شدین. نارسیسا چشماشو می بنده...کاش نمی بست. چون خواننده هم مجبوره همراهش چشماشو ببنده. شاید بهتر بود لحظه سقوط و مرگ رو با جزئیات توصیف می کردین و البته حتما در آخر به این جمله می رسیدین که: ". گویی خواهرم بار دیگر از دیوار بلندی سقوط کرده و به من نیاز دارد."

احساسات و رابطه بین دو خواهر رو توصیف کردین. ولی اصلا دچار اغراق نشدین. خواننده اصلا به احساسات صادقانه نارسیسا شک نمی کنه. خواننده موقع خوندن، شما(نویسنده) رو فراموش می کنه. برای این که شخصیت ها و صحنه های شما کاملا واضح و روشن و دقیق و باور پذیر هستن.


پست شما خیلی خوب بود. تقریبا بدون نقص. یکی از بهترین رول هایی بود که من درباره این دو خواهر خوندم. این نارسیسا یکی از بهترین نارسیساهاییه که دیدم و این بلاتریکس جنبه متفاوتی از بلاست که همیشه حس می کردم داره و پنهانش کرده. امتیاز هایی که گرفتین شما رو به اشتباه نندازه. 27 سقف امتیازیه که برای این دوره دوئل ها در نظر گرفتیم. مگه این که یک مورد کاملا استثنایی پیش بیاد. خوندن رول جدی اصولا کار ساده ای نیست.مگه این که ویژگی خاصی داشته باشه که بعد از خوندنش بتونیم بگیم ارزشش رو داشت. این یکی مطمئنا ارزشش رو داشت!

_________________

ریگولوس

نه...این ناگهانی نیست. قبلی خیلی ناگهانی تر بود!

بررسی پست شماره 264 باشگاه دوئل، ریگولوس بلک:


توضیحات شما خیلی زیادن. توضیح درباره حرکات. توضیح درباره احساسات. توضیح درباره اطراف.
این توضیحات احتمالا خواننده رو خسته می کنن. ولی به هیچ عنوان نمی تونم بگم بد هستن و حذفشون کنین. شما به این سبک می نویسین. فقط کافیه بدونین که مخاطباتون خیلی افراد با حوصله ای نیستن. می تونین سبک نوشتنتون رو با مخاطباتون منطبق و هماهنگ کنین و می تونین به سبک خودتون ادامه بدین و خواننده های خاص خودتون رو(که البته تعدادشون خیلی کمتره) داشته باشین. انتخاب با خودتونه. یه کاری هم هست که حالت متعادل این دو تا محسوب می شه. اونم اینه که قبل از توضیحات خواننده رو وارد سوژه کنین. حتی اگه شده با یکی دو جمله. کافیه خواننده بفهمه جریان چیه و کجا قرار داره.


با وجود این که معتقدم بهتره کمی کمتر وارد جزئیات بشین، قسمت هایی هست که نباید حذف بشه. قسمت هایی که به درد می خوره. مثلا:
نقل قول:
این توضیح خیلی زیبایی بود که به جای این که مستقیم بگین خونه متعلق به شخص ثروتمندیه از روش غیر مستقیم گل ها استفاده کردین.


نقل قول:
این قسمت خیلی خوب بود.صحنه رو خیلی خوب و دقیق توصیف کردین. خواننده خیلی راحت می تونه ریگولوس رو ببینه که کوچیک و کوچیک تر می شه. فقط اون کلمه "خودش" که در متن مشخص کردم بهتر بود عوض می شد. چون خود ریگولوس در ذهن خواننده کوچیک شده بود. باید مشخص می شد که قدش دیگه به کمر خود فعلیش نمی رسید. ولی این مورد جزئی تاثیری روی کل پاراگراف نذاشته.


نقل قول:
توصیف خیلی قشنگ و جالبی بود. همیشه روی غافلگیر کردن خواننده تاکید می کنم. و این جمله ایه که خواننده رو غافلگیر می کنه.


نقل قول:
اینجا می تونستین کمی بیشتر درباره احساسات و ناباوری ریگولوس بنویسین. ریگولوس احساسات پاک و کودکانه ای داشت که اینجا از بین رفت. اعتمادش رو از دست داد. کمی سریع از این قسمت رد شدین. ریگولوس حتی اسم دوستش رو هم نمی دونست. غم انگیز بود!


برداشت متفاوت و خلاقانه و البته تاثیر گذاری از سفر داشتین. این تفاوت و خلاقیته که شما رو جلو می بره و از بقیه جدا می کنه.
ما چیزی درباره ریگولوس نمی دونیم و شما کم کم دارین خواننده ها رو با این شخصیت آشنا می کنین.سوژه شما کمی پیچیده بود. ولی مهارت شما در توصیف صحنه ها به خواننده اجازه گیج شدن نمی ده. اگه خواننده در دو سه پاراگراف اول از خوندن منصرف نشه و تا آخر بخونه از این که وقت گذاشته و رول طولانی شما رو خونده پشیمون نمی شه.

____________________

بررسی پست شماره 300 خاطرات مرگخواران، لاکرتیا بلک:


نقل قول:
جمله اول برای شروع خوبه. شخصیتی که نمی دونیم کیه. این می تونه خواننده رو جذب کنه...ولی ادامش کمی گیج کنندس. و این مورد شاید در وسط رول اشکالی نداشته باشه ولی در شروعش کمی خطرناکه. می شد کمی ساده ترش کرد. کمی واضح تر توضیح داد. خوشبختانه این قسمت زیاد طولانی نشده.


نقل قول:
سوژه تون خیلی خوبه...ولی می تونستین خیلی بیشتر ازش استفاده کنین. خواننده در نوشته های شما دنبال چیزی می گرده. دنبال یک طنز خوب یا توصیفات جالب یا ماجرای هیجان انگیز. سوژه شما می تونست خواننده رو هیجان زده کنه ولی شما به اندازه کافی به این سوژه اهمیت ندادین. کند وآروم برای خواننده توضیح دادین که کسی که دارین دربارش می نویسین یک گربه اس. این قسمت می تونست خیلی جالب باشه. مثلا لاکرتیا قدم می زد. با چیزای مختلفی روبرو می شد و شما طوری می نوشتین که خواننده متوجه نمی شد موجودی که داره دربارش می خونه یه گربه اس. در اواخر رول، جایی که سروکله برادر لاکرتیا پیدا می شه یهو خواننده رو متوجه می کردین که این یه گربه بوده.


آرامش رولتون قشنگ بود. این که چند دقیقه از زندگی لاکرتیا رو توضیح دادین. بدون این که دنبال اتفاق یا ماجرای خاصی باشین.


نقل قول:
این قسمت خیلی مبهم بود. خواننده متوجه نمی شه که لاکرتیا از چی ناراحته؟ چه اتفاقی افتاده و چه تصمیمی می گیره. می تونستین کمی بیشتر درباره احساساتش توضیح بدین. کمی بیشتر خواننده رو وارد دنیاش کنین. اینجوری راحت تر درکش می کردیم. البته لازم نیست حتما اتفاق خاصی افتاده باشه. ولی احساسات لاکرتیا واضح نیست. خواننده متوجه نمی شه که لاکرتیا غمگینه؟ عصبانیه؟ دلشکسته اس؟ ناامیده؟ و برای چی این احساسات رو داره.

جمله هاتون و صحنه هایی که خلق می کنین قشنگن. اگه کمی سرعتتونو کمتر کنین و بیشتر درباره شون توضیح بدین قشنگ تر و تاثیرگذارتر هم می شن. مثلا این که لاکرتیا اون کوچه ها رو برای قدم زدن انتخاب می کنه جالب بود. اشاره ناقص برادرش به سازمان حمایت از جن ها جالب بود.

____________________

بررسی پست شماره 258 باشگاه دوئل، مرلین کبیر:


نقل قول:
شروع با دیالوگ روش خوبیه و معمولا جواب می ده. دیالوگ های اولتون خوب بودن ولی گفتگوی روونا و مورگانا کمی بیشتر از چیزی که باید باشه طول کشیده. مخصوصا چون دیالوگ ها و توضیحاتتون شبیه به همن و اینطور به نظر می رسه که حرف ها دائما تکرار می شن.
گذشته از این حضور یا عدم حضور روونا هیچ تاثیری روی نوشته شما نداشت. یک گفتگوی گنگ و مبهم! در مورد اون قسمت باید کاری می کردین. حداقل جرو بحثشون باید شدید تر می شد که خواننده به مصمم بودن مورگانا پی ببره.


نقل قول:
چنین حسی!
رول جدیه و در انتخاب کلمات باید دقت کنین. این جمله هم درست نیست:
نقل قول:

زمان و مکان ها رو از بقیه متن جدا کنین! شما دیگه چرا!(ترجمه: شصت ساله اینجایی ها! )


نقل قول:
صحنه قشنگی بود.

پستتون تا نیمه خوب پیش رفت...ولی بعدش جایی مرتکب اشتباه شدین که مرلین در مورد ازدواج حرف زد. مورگانا با دیدن مرلین یاد پدربزرگش افتاده بود. تنها چیزی که به ذهن خواننده می رسه اینه که مرلین آرزوی مورگانا رو بر آورده کرد ولی در مقابلش خود مورگانا رو ازش گرفت!
در مورد پیامبری هم همینطور بود. چیزی که مورگانا می خواست هیچ ارتباطی به ازدواج و پیامبری نداشت. مرلین در صورتی بخشنده به نظر می رسید که خواسته های مورگانا در همین راستا بودن. مثلا اشاره ای می کردین که مورگانا دورادور به مرلین علاقه داشته و علاوه بر این همیشه دوست داشت مردم رو راهنمایی کنه. اینجا می شد قبول کرد که مورگانا خوشحال شده. ولی با وضعیت فعلی من انتظار داشتم هر لحظه مورگانا از چیزایی که مرلین بهش پیشنهاد کرده عصبانی بشه!
کلا به نظر من پیامبر شدن مورگانا کافی بود. بهتر بود به قضیه ازدواج اشاره ای نمی کردین. در پایان پست شما مورگانا زیبا و جذابه...و مرلین یه پیرمرد! احتمالا تصور خوبی در ذهن خواننده ایجاد نمی شه.


سوژه خوبه...ولی نه به اندازه کافی.
شما قرار بود آرزوی یه نفر رو برآورده کنین. هزاران سوژه متفاوت و خلاقانه می شه از این سوژه در آورد. سوژه شما شاید دومین یا سومین سوژه ایه که ممکنه به ذهن هر شخصی برسه و این در یک رول تکی و مخصوصا دوئل به نفع شما نیست. خواننده در هیچ قسمتی هیجان زده نمی شه. متاثر نمی شه. خوشحال نمی شه. اینا احساساتی هستن که باید به دنبال ایجادشون باشین.


موفق باشید.

ای خار ِ چشم ِ دامبل و محفلی ها!

این را نقد می نمایید؟

لطفا درخواست نقد پست های دوئل رو بعد از اعلام نتایج و در این تاپیک ارسال کنید.

______________

بررسی پست شماره 256 باشگاه دوئل، روونا ریونکلاو:


نقل قول:
شروع زیبایی بود. یک صحنه ساکت و آروم و زیبا...بدون توضیحات اضافه و خسته کننده.
نقل قول:
و تغییر ناگهانی احساس خواننده از آرامش به اضطراب!


کارتون رو خیلی خوب انجام دادین. خواننده از پایین تپه شروع می کنه و بعد همه چیز رو از زاویه دید ساحره می بینه. گرچه یکی دو تا از توصیف هاتون کمی پیچیده شده بود. مثلا:
نقل قول:
توصیف این موجودات می تونست ساده تر و واضح تر باشه. ولی به هر حال تاثیر منفی ای روی نوشته شما نذاشته.


نقل قول:
این توضیحات داخل خط تیره زیاد تکرار شدن. ممکنه تمرکز خواننده رو به هم بزنن.لزومی نداشت خط تیره بذارین . جمله شما بدون اون و با یک ویرگول هم همون معنی رو می داد.


نقل قول:
عالی بود. ایده فوق العاده بود...شکل توضیح دادن شما هم عالی بود.


نقل قول:
این قسمت هم عالی بود. ضربه رو خیلی به موقع و به بهترین شکل به خواننده زدین. خواننده ای که تا اون لحظه نمی دونه مشکل چیه و چه خبره!


نقل قول:
خب...خیلی هم ساده نبود . صحنه رو کمی مبهم توصیف کردین. خواننده احتمالا با یکبار خوندن متوجه نمی شه چه اتفاقی افتاد. کمی سریع و مبهم از روی این اتفاق گذشتین.


صدای "چک چک" در پست شما شدیدا اعصاب خرد کن و شدیدا جالبه...یعنی به هدفش رسیده. درست مثل قطره هایی که از آسمون می بارن و نمی شه جلوشونو گرفت.


نقل قول:
ایده های شما واقعا جالبن. بارون خون! ولی این ایده ها اگه به شکل مناسبی اجرا و توضیح داده نشن به هیچ دردی نمی خورن. مثلا طرف بیاد بگه :"ناگهان باران خون شروع به باریدن کرد!" ...
شکل توصیف ایده هاتون از خود ایده ها قشنگ ترن. کارتون خیلی خوب بود. این که اول به ماریوس اشاره کردین و بعد به اهالی شهر و همین کار رو دوباره تکرار کردین.بعضی از صحنه ها و توصیف های شما خواننده رو متعجب می کنه. تنها نکته ای که وجود داره اینه که شاید بهتر بود کمی کمتر تکرار می شد. مثلا یک مرحله(از این تکرار ماریوس و اهالی ) رو حذف می کردین.


پایان پستتون خیلی زیبا بود. خواننده نمی دونه جادو چطوری با خون سلدا به اهالی برگشت...ولی مطمئنا کسی اهمیتی به این قسمت نمی ده که این چه طلسمیه. جادو چرا رفت و چرا برگشت. چون شما فاصله بین این رفت و برگشت رو به بهترین شکل ممکن توصیف کردین. خواننده احتمالا چیز بیشتری نمی خواد. همین مرموز بودن کل ماجرا بهش زیبایی بخشیده.

__________________________

بررسی پست شماره 261 باشگاه دوئل، رون ویزلی:


مهمترین کاری که برای یک رول دوئل باید انجام بدین پیدا کردن سوژه داستانتونه. ایده ای که به ذهن هر کسی نرسه. یه داستان جدید. یه مسیر غافلگیر کننده.
شما این کار رو در حد زیادی انجام دادین. وقتی سوژه امتحان پرواز باشه ذهن همه به طرف برگزاری امتحان می ره و این که احتمالا شما شرکت کننده هاش هستین. خوشبختانه شما این اولین ایده رو انتخاب نکردین و هری و رون رو برگزار کننده امتحان در نظر گرفتین. حتی درباره خود امتحان هم چیزی ننوشتین. این کارتون هم قشنگ بود. امتحان پرواز هنوز هم سوژه اصلی داستان شماست. با وجود این که بهش پرداخته نشده.


نقل قول:
در توصیفات جدی به انتخاب کلمات و صفت هاتون بیشتر دقت کنین. عرق نمی تونه خسته باشه. می تونه ناشی از خستگی باشه.


نقل قول:
قسمتی که توضیح دادین فلش بک نبود. ادامه ماجرا بود.


نقل قول:
سر؟ منظورتون سرد بود؟ البته با کلمه "سرد" هم معنی این قسمت جالب نمی شه. اینجور ابهامات کوچیک خواننده رو متوقف می کنن. باعث می شن داستان رو رها کنه و به این موضوع فکر کنه که منظور شما چی بوده؟! این به نفع شما نیست. چون شما برای ایجاد اون جو و حس و حال زحمت کشیدین.


نقل قول:
اینجا هم منظورتون رو خوب نرسوندین. احتمالا منظورتون یا این بوده که "فقط هری پاتر ارزش اون همه سختی رو داشت." یا " فقط هری پاتر بود که قدر آن همه سختی را می دانست." یا " آن همه سختی برای هری پاتر بسیار ارزشمند بود."
جمله شما هیچکدوم از این معنی ها رو نمی رسونه.


اشتباهات تایپی و املایی دارین که شدیدا خواننده رو موقع خوندن اذیت می کنن.

اشاره تون به خاطرات رون و هری قشنگ بود. این که جلوی هاگوارتز رون یاد برادرش می فته و هری در دفتر مدیریت به یاد آلبوس دامبلدور!


نقل قول:
این قسمت کمی اشکال داره. ابرفورث برادر خونی دامبلدور بود خب! اصطلاح "شجاعان دنیای جادوگری" زیاد مناسب نیست...شاید کلمه " قهرمانان" انتخاب بهتری بود. " چشم در ....در حرکت بود" هم که جمله ناقصیه! کدوم چشم؟


پیشنهاد آبرفورث به این دو نفر جالب بود. ولی یه چیزی کم داشت! مشخص کردن زمان!
هری در آینده کاراگاه می شه. رون هم همینطور. احتمال این که برای همچین کار پیش پا افتاده ای به هاگوارتز برگردن کمه. شما دو راه حل داشتین. یا زمان این اتفاق رو بلافاصله بعد از جنگ هاگوارتز تعیین می کردین. یعنی جایی که هری هنوز بزرگ نشده بود. و یا دلیل محکم تری برای قانع شدنشون میاوردین.

پستتون کمی ساده بود. می تونستین شاخ و برگ بیشتری بهش بدین.می تونستین از فرصت هایی که داشتین بیشتر استفاده کنین. حضور هری پاتر در هاگوارتز به هر دلیلی که باشه اتفاق جالبیه. مخصوصا وقتی رون هم همراهشه.

__________________

بررسی پست شماره 259 باشگاه دوئل، دوریا بلک:


نقل قول:
ظاهرا هدفتون این بوده که گذشت زمان و سالها رو نشون بدین. ولی دندان های مصنوعی بهترین انتخاب برای این کار نبود. موی سفید...پوست پر از چین و چروک...دست های لرزان...اینا انتخاب های تاثیرگذارتری بودن. دندان مصنوعی علاوه بر این که داخل دهنه و اصولا نمی شه بررسیش کرد، خیلی مادی بود!


نقل قول:
صحنه خیلی خنده دار بود! شخصیت خیلی جالبی از دوران پیری دوریا ترسیم کردین. و خوشبختانه به همون یک صحنه اکتفا نکردین. اینجا هم همون شخصیت دیوونه و پر جنب و جوش رو می بینیم:
نقل قول:
بین شخصیت و دیالوگ خودش فاصله نذارین.


نقل قول:
افکار هذیان وار دوریا خیلی جالبن. بهترین نکته پست شما شخصیت دوریاست. اونقدر روشن و واضح و باور پذیره که خواننده ترجیح می ده سوژه های دیگه رو کمرنگ می کردین و بیشتر درباره دوریای پیر می نوشتین.


مسخره کردن آرسینوس با استفاده از فامیلیش ایده خیلی خوبی بود. تیکه هایی که دوریا انداخت خیلی با مزه نبودن! ولی وقتی با شخصیت و حرکاتش همراه شدن طنز جالبی به وجود آوردن. خواننده خیلی راحت می تونه عصبانیت آرسینوس رو حس کنه.


استفاده از فلش بک می تونه خیلی مفید و جالب باشه. ولی این کار معمولا برای خواننده سنگینه. این که سوژه فعلی رو فراموش کنه و از زمان حال جدا بشه و به گذشته بره. هر فلش بک و تغییر زمان به حال و آینده یک بار خواننده رو از داستان شما جدا می کنه. برای همین در حین استفاده از این تغییر زمان ها با دقت رفتار کنین. تا جایی که ممکنه تعدادشون رو کم کنین و قسمت های همزمان رو به هم متصل کنین. مگه این که واقعا تغییر چند باره زمان لازم باشه.


افتادن شیشه معجون شانس در سلول اتفاق جالبی بود و این که دوریا دیگه نمی خواست از اون معجون استفاده کنه اتفاق بهتری بود. ولی فکر می کنم برای این که خواننده به راحتی قبولش کنه به توضیح بیشتری احتیاج داشت. مسیری که انتخاب کردین درست بود. فقط بهتر بود کمی بیشتر پیش می رفتین. درباره احساس دوریا...سال هایی که در آزکابان گذرونده بود و چیزهایی که از دست داده بود. بزرگ شدن و ازدواج بچه شو ندیده بود. کمی توضیح بیشتر می تونست راحتتر خواننده رو قانع کنه که دوریا از معجون شانس متنفره.
در مورد جرم دوریا هم همینطور بود. تقلب در مسابقات برای گذروندن این همه سال در آزکابان کافی نبود. حداقل باید یه چیزی بهش اضافه می شد. مثلا فردی به دلیل استفاده دوریا از معجون در مسابقه می مرد!


موفق باشید.

__________________

بقیه نقد ها به زودی!

ارباب؟لطفا این رو نقد بفرمایید.