لرد ولدمورت
از ما گفتن...
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1387/08/11
- آخرین ورود
- چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
- عضویت
- 1386/08/08
- پستها
- 6961
بررسی پست شماره 96 دره سکوت، لاکرتیا بلک:
نقل قول:بعضی از فیلما هستن که در صحنه حساس و جالبی قطع می شن و می رن سراغ یه صحنه آروم و کاملا بی ربط. اینجوری هیجان بیننده رو حفظ می کنن...کنجکاویشو بیشتر می کنن. شما هم همچین کاری انجام دادین. به نظر من شروع جالبی بود. البته همه جا نمی شه این کارو کرد. گاهی باید هیجان ماجرا حفظ بشه. ولی این مال جاییه که اون قسمت هیجان انگیز تموم نشده باشه. در این صورت بهتره نصفه نذارینش. ولی اینجا صحنه قبل تموم شده بود و مانعی نداشت که شما برین سراغ صحنه بعدی .
قاتل اسم گربه بود؟ اسم جالب و خلاقانه ایه!
شروع از پایان یا وسط پست یکی از شروع های جذاب و جالبه. این که یک قسمت رو بنویسیم و بعد با استفاده از فلش بک قسمت اصلی رو توضیح بدیم. البته این کار قوانینی داره. مثلا اون قسمت اول باید اونقد جالب باشه که خواننده رو ر فاصله ای که وارد فلش بک می شیم حفظ کنه. این جالب بود به این معنی نیست که کار "فوق العاده " یا عجیبی انجام بدیم. فقط باید اتفاقی که میفته برای خواننده جالب باشه که علاقمند بشه دلیلش رو بدونه. شروع نوشته شما به اندازه کافی جالب بود.
نقل قول:صحنه جالب بود. شما هم خوب توصیفش کردین. البته می تونست جالب تر بشه. راهش هم این بود که حواس خواننده رو پرت کنین. یعنی نذارین حدس بزنه که قراره چه اتفاقی بیفته. می تونستین درباره گربه توضیح بدین. همینطور که روونا بهش نزدیک می شد سرشو بلند می کند...انتظار داشت نوازش بشه...روونا هم آروم آروم بهش نزدیک می شد و ناگهان گردنشو می گرفت...
به همین شکلی که شما نوشتین هم به اندازه کافی خوب و جالب بود. فقط اون دیالوگ رو باید از متن جدا می کردین. یه خط فاصله می ذاشتین. چون دیالوگ مال شخصیتیه که تو اون صحنه نبود.
نقل قول:پوستر جن آزاد شده ایده خوبی بود! شما سوژه های خوبی برای شخصیتتون پیدا می کنین.
نقل قول:این قسمت خوب بود. احساسات لاکرتیا رو خوب توضیح دادین. این که علاوه بر دلخور شدن، به دلیل حرفای دوستش به وضعیت خودش هم شک کرده. حتی برای یک لحظه فکر کرده که نکنه حرف ها و نظر دیگران درست باشه.
در لحظه و موقعیت بسیار مناسب و خوبی به روونا رسید.
نقل قول:این قسمت بهترین قسمت پست شما بود. صحنه رو خیلی قشنگ توصیف کردین. صحنه کاملا مبهمه. ولی این ابهام بدی نیست. کسی که سوژه رو ندونه نمی فهمه چه اتفاقی افتاده و در عین حال کاملا روشنه. همون اتفاقی افتاده که باید میفتاد ولی نه به شکلی تکراری و خسته کننده.
این توضیح آخر لازم بود...چون اگه این اتفاق نمیفتاد ممکن بود سوژه به مسیری منحرف بشه که آخرش بن بسته! یعنی ملت بفهمن که چیزی درست نیست و سعی کنن ماجرا رو حل کنن. حداقل هنوز برای این اتفاق خیلی زوده.
خوب بود.
موفق باشید.
______________
رون ویزلی
قوانین نقد این انجمن!(برای شما بند پنجم)
نقد نمی کنم. ولی تنها چیزی که واقعا لازمه بگم اینه که سعی نکنین مشکلات سوژه رو حل کنین. سعی نکنین راه حل پیدا کنین. پیدا کردن راه حل یعنی مرگ سوژه. وقتی ماجرا حل بشه دیگه چیزی برای نوشتن نداریم. باید سوژه رو تموم کنیم. و این چیزی نیست که دنبالش باشیم. وارد مسیر راه حل شدن هم مقدمه ای برای همین کاره. نفر بعدی دیگه نمی تونه درباره سوژه بنویسه. مجبوره اون مسیر رو که به از بین رفتن سوژه منتهی می شه ادامه بده.
موفق باشید.
نقل قول:
شب بر زمین سایه انداخته بود.رعد به شدت می غرید و فریاد گوش خراش آسمان در دل کوه می پیچید.آنقدر عصبانی بود که در این شب طوفانی و خوفناک از خانه ریدل ها بیرون زده بود و مانند دیوانه ها از سویی به سوی دیگر میرفت.گربه سیاه رنگش "قاتل" را به قدری محکم در دستانش گرفته بود که گربه برای اعتراض به این حالت جیغ معترضانه ای سر داد.
قاتل اسم گربه بود؟ اسم جالب و خلاقانه ایه!
شروع از پایان یا وسط پست یکی از شروع های جذاب و جالبه. این که یک قسمت رو بنویسیم و بعد با استفاده از فلش بک قسمت اصلی رو توضیح بدیم. البته این کار قوانینی داره. مثلا اون قسمت اول باید اونقد جالب باشه که خواننده رو ر فاصله ای که وارد فلش بک می شیم حفظ کنه. این جالب بود به این معنی نیست که کار "فوق العاده " یا عجیبی انجام بدیم. فقط باید اتفاقی که میفته برای خواننده جالب باشه که علاقمند بشه دلیلش رو بدونه. شروع نوشته شما به اندازه کافی جالب بود.
نقل قول:
پله های زهوار در رفته خانه ریدل ها که غژغژ کنان صدا میدادند سکوت دلنشین اتاق را می شکست.با قدم هایی آهسته به سمت گربه سیاه رنگی رفت که به آرامی روی کاناپه صورتی رنگ خوابیده بود.گربه را از جا بلند کرد و با دستانی که دور گردن گربه حلقه شده بود سعی کرد اورا خفه کند.گربه تقلا کنان دست و پا میزد و با فریاد های خفه اش سعی داشت از دست زن فرار کند.
-هی روونا داری می کشیش!
به همین شکلی که شما نوشتین هم به اندازه کافی خوب و جالب بود. فقط اون دیالوگ رو باید از متن جدا می کردین. یه خط فاصله می ذاشتین. چون دیالوگ مال شخصیتیه که تو اون صحنه نبود.
نقل قول:
و بعد درحالی که یکی از پوستر های جن های آزاد را که روی دیوار نصب بود پاره میکرد از اتاق خارج شد و لاکرتیا را در شوک باقی گذاشت.
نقل قول:
اشک هایش به آرامی روی گونه های سرخش می غلتید و اورا بیشتر عصبی می کرد.شاید حق با روونا بود...لاکرتیا مطمئنا یک احمق بود تا یک یار سیاه...
به خوبی میدانست که بقیه هم درباره او چنین فکری میکنند...همه کسانی که آن هارا دوست می نامید.با این حال خودش را سرزنش نمیکرد. این زندگی او بود و تنها به خودش و علایقش مربوط میشد
در لحظه و موقعیت بسیار مناسب و خوبی به روونا رسید.
نقل قول:
صدای قدم هایی را شنید...
قدم هایی که به او هشدار میدادند تنها نیست...
برگشت و یک دامن آبی، درست مانند دامن روونا را دید...
و این آخرین چیزی بود که قبل از تیره شدن دیدگانش او را متعجب ساخت!
این توضیح آخر لازم بود...چون اگه این اتفاق نمیفتاد ممکن بود سوژه به مسیری منحرف بشه که آخرش بن بسته! یعنی ملت بفهمن که چیزی درست نیست و سعی کنن ماجرا رو حل کنن. حداقل هنوز برای این اتفاق خیلی زوده.
خوب بود.
موفق باشید.
______________
رون ویزلی
قوانین نقد این انجمن!(برای شما بند پنجم)
نقد نمی کنم. ولی تنها چیزی که واقعا لازمه بگم اینه که سعی نکنین مشکلات سوژه رو حل کنین. سعی نکنین راه حل پیدا کنین. پیدا کردن راه حل یعنی مرگ سوژه. وقتی ماجرا حل بشه دیگه چیزی برای نوشتن نداریم. باید سوژه رو تموم کنیم. و این چیزی نیست که دنبالش باشیم. وارد مسیر راه حل شدن هم مقدمه ای برای همین کاره. نفر بعدی دیگه نمی تونه درباره سوژه بنویسه. مجبوره اون مسیر رو که به از بین رفتن سوژه منتهی می شه ادامه بده.
موفق باشید.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!




...عایا چیه؟ 
) نوشتم. ظرف پنج -ده دقیقه... یعنی یه رول جدی متوسط رو در شرایط بد هم می شه نوشت. ولی طنز رو نمی شه. منم اون موقع نمی تونستم طنز بنویسم. حداقل طنز خوبی از آب در نمیومد. و وقتی خودمونو مجبور به نوشتن کنیم طنزمون بی مزه از آب در میاد! ولی این باعث نشه همه طنز رو کنار بذارن و رولای دوئلشونو جدی بنویسن. جدی هم احتمال ساده و خسته کننده بودنش زیاده.
