بابخوشحالم که دارین تلاشتونو می کنین. اول راه بودن هم زیبایی خودش رو داره. می تونین شخصیتتون رو بسازین و کم کم پیش برین.
نقل قول:
راستی ارباب ؛ من در مورد شخصیتم هم تمام تلاشمو کردم اگر مشکل دیگری در شخصیتم هست(که مطمعنا خیلی هست) بگید. بازم مرسی
مشکل نه...جای پیشرفت چرا!
شما عضو چت باکس هستین؟
بعضی از اعضای قدیمی ترجیح می دن نباشن. زیاد مهم نیست. چون اونا از مرحله معرفی شخصیتشون گذشتن...ولی تازه واردا به این کار احتیاج دارن.
وقتی درباره آدمایی که می شناسیم حرف می زنیم اخلاق یا ظاهر یا ویژگی خاصی که دارن تو ذهنمون زنده میشه. به این می گن شناخت. اعضای ایفای نقش هم همین حالت رو دارن. یک شخصیت هستن. با ظاهر مشخص...با توانایی ها و ضعف های مشخص.
باب کیه؟ من هیچی درباره باب نمی دونم.
کاری که شما می تونین برای باب انجام بدین همینه. برای باب شخصیت بسازین. تصمیم بگیرین که چه جور آدمی باشه. یه عادت خاص...یه تکیه کلام...چیزی که بهش علاقه داره یا برعکس! ازش متنفره. و مواظب باشین ازش یه فرد بی نقص و کامل نسازین. چون چنین فردی وجود نداره...تو ایفای نقش هم نمی تونه موفق باشه.
بررسی
پست شماره 142 در بحبوحه سیاهی، باب آگدن:
خیلی خوبه که طنز نوشتین. سعی کنین هر دو سبک رو هم پرورش بدین. نوشتن به هر دو سبک امتیاز بزرگیه.
در نقد قبلی گفته بودم علامت بذارین. اینجا هم نذاشتین که! و فراموش نکنین که شکلک علامت نیست. جمله ها احتیاج به علامت دارن. چه با شکلک و چه بدون اون. و علامت قبل از شکلک گذاشته می شه.
پستتون کوتاهه...این چیزیه که ازش دفاع می کنم. چون احساس می کنم پست های کوتاه تاپیک ها رو فعال تر می کنن.
بذار درسته! مرگخوارا اطلاع دارن که بسیار در مورد این کلمه حساسم! حتی ورونیکا اینو گذاشته تو امضاش.
نقل قول:
ان دو همین طور به راهشان ادامه میدادند تا اینکه اسنیپ به تنگ امد و گفت :
_ریگلوس ....میشه لطف کنی و چند دیقه لالمونی اختیار کنی
_با منی
_تو ریگلوس دیگه ای میبینی که فکش ترمز بریده باشه ؟
_بزا یه نگا کنم
_
_هاااااا پس منو میگی . البته سیو .از اون جایی که خیلی بزرگوارم این لطفو بهت میکنم
دیالوگ، توضیح، و هر چیزی که می نویسیم باید هدفی داشته باشه. این هدف سوژه نیست. نباید باشه. مگه این که مجبور باشیم...مثلا پست قبل از شما(پست ریگولوس) دو تا شخصیت کلی درباره پیاده رو حرف زدن. این حرفا خنده دار بودن. هدفشون طنز بود. کاری هم با سوژه نداشتن.
دیالوگ های شما هم طنز هستن. ولی هنوز طنز پخته ای نیستن. اینا وقتی پخته می شن که شما بیشتر با شحصیت ها آشنا بشین. دقت کنین که سیوروس کیه...ریگولوس سایت چطور رفتار می کنه. چطور حرف می زنه. چه عادت هایی داره. اینا رو تو چت باکس هم می تونین دنبال کنین. همین شناخت بهتون کمک می کنه نکات طنز آمیز شخصیت ها رو درست بگیرین و ازشون استفاده کنین.
نقل قول:
_یه جلسه مهم برگزاره به نارسیسا هم خبر بده .
بالا گفتم که هدف ما نباید سوژه باشه. یعنی ما هیچ عجله ای نداریم که داستان رو پیش ببریم و تمومش کنیم. ما می خواییم آروم جلو بریم و از هنمه سوژه هایی که تو مسیر وجود داره استفاده کنیم. استفاده کافی!
الان شما در همین یکی دو خط از کنار دو تا سوژه خیلی سریع رد شدین. لوسیوس(که دربارش توضیح کافی داده نشده) و نارسیسا(که با سپردن به لوسیوس کلا ازش استفاده نشده). این کار رو نباید انجام بدین. اینجا توضیح درباره لوسیوس و کاری که داشت انجام می داد و احساسش درباره این زندگی جدید خیلی مهمتر از پیش بردن سوژه بود.
نقل قول:
اسنیپ از کنار مالفوی گذشت و همراه ریگلوس وارد پاتیل درز دار شد
رسیدن به پاتیل درز دار یعنی رفتن سوژه به مرحله بعد!
یعنی اصولا دیگه نباید درباره زندگی مرگخوارا توضیحی داده بشه و باید به جلسه بپردازن. و این همون "پیش بردن سوژه" اس که تا جایی که لازم نباشه نباید انجامش بدیم.
شکلک اصولا مال دیالوگه...چون تو دیالوگ نمی تونیم بگیم:
-من اون چوب رو به تو نمی دم و من الان خیلی عصبانیم.احساسات رو نمی شه توضیح داد. برای همین از شکلک استفاده می کنیم. ولی در توضیحات عادی می تونیم توضیح بدیم. گفتم اصولا! چون همیشه استثناهایی وجود داره که البته کمتر پیش میان.
در این پست خبری از باب نبود. این اتفاق خوبی بود که فکر نکردین لازمه حتما باب رو وارد داستان کنین. تازه واردا معمولا این کار رو انجام میدن. البته اگه سوژه جا داشته باشه اشکالی نداره. ولی مثلا این سوژه جای باب نبود. برای همین تصمیم شما درست بود.
همینطور ادامه بدین. این اشکالا کم کم برطرف می شن.
موفق باشید.
____________________________
ریگولوسنقل قول:
میدونین اربوب، این رول رو خیلی دوستش دارم، برخلاف بقیه رولای دوئلی که باهاشون باختم، واقعا احساس بازنده بودنو نسبت به این یکی ندارم
"دوستش دارم" یه چیزیه و "احساس بازنده بودن ندارم" یه چیز دیگه. قسمت اول یه احساس قشنگ و قابل احترامه و قسمت دوم یه جور بی تفاوتی و بی احترامی!
یعنی چی احساس بازنده بودن ندارم؟
نقل قول:
البته میدونم الان میگین جدی به معنای غمگین نیس و تلخ مینویسی و سنگینه و اینا که دوروستم هست قطعا... ولی سوژه خیلی غم داش انصافا
وقتی می دونین چی قراره بگم، چرا درخواست نقد می کنین؟ نقد در این سایت یعنی چی؟ چیزی جز اینه که من نظرمو نسبت به نوشته شما می گم؟ دوئل هم دقیقا همونه. داورا طبق نظرشون امتیاز می دن.
شما میایین می گین چرا نظرت اینه!
مگه دو داور دیگه در مورد نظر داوری که به شما امتیاز بیشتر داد دخالتی کردن؟ نه...چون چنین حقی نداشتن. در حالی که کاملا با نظرش مخالف بودن.
شما و آملیا برای من و هکتور و کراب چه فرقی با هم دارین؟ اگه رول شما بهتر باشه چه دلیلی داره که به اون امتیاز بیشتر بدیم؟
غم یه چیز دیگه اس...تلخ نویسی یه چیز دیگه.
غم چیزیه که خواننده با اشتیاق قبولش می کنه و روش تاثیر می ذاره. تلخ نویسی اغراقه...چیزیه که نوشته شده که احساسات خواننده رو برانگیخته کنه و موقع نوشتن شورش در آورده شده! هدفش ناراحت کردنه...نه انتقال یک احساس یا پیام.
غم یه فیلم درام تاثیر گذار و قشنگه و تلخ نویسی مثل فیلمی که ساخته می شه و توش هزاران اتفاق عجیب و غریب میفته، فقط با این هدف که خواننده رو به گریه بندازه.
و این رول شما تلخ نبود.
رول شما ممکنه به تنهایی خوب باشه...ولی باید با رول آملیا مقایسه می شد. امتیازاتون خیلی بالا بودن...اگه انتظار امتیاز بیشتری رو داشتین، حداقل به نظر ما سه نفر رولتون در حد همین امتیازا بود. ولی اگه می پرسین چرا باختین، باید با رول آملیا مقایسش کنم، نه نقد! چون من نقد می کنم. نکته های مثبت و منفیشو می گم. ولی این کمکی به پیدا کردن جواب سوال "چرا من باختم؟" نمی کنه.
نوشتن رول طنز خوب سخت تر از نوشتن رول جدی خوبه. خلاقیت و تسلط بیشتری می خواد. این نظر منه.
بارها تکرار کردم سایت رول نویسی، سایت ادبیات یا نویسندگی نیست. خیلیا این اشتباه رو انجام می دن. شما هم نه در کل رول، ولی در بعضی از قسمت ها همین کار رو انجام دادین...توضیحات سنگین و طولانی...و البته خسته کننده برای خواننده های این سایت. دو پاراگراف اولتون این حالت رو دارن.
توضیحات شما خیلی بیشتر از اتفاق هاییه که میفته!
در رول جدی این عادیه که توضیحات و فضاسازی نسبت به سوژه بیشتر و سنگین تر باشن...ولی از یه جایی به بعد خواننده خسته می شه...میگه زود باش دیگه! حرکت کن! جمله های شما خیلی قشنگن...توصیفاتتون هم همینطور. ولی این تعادل کمی به هم خورده.
فلش بک ها و تغییرات زمانتون اول به نظرم زیاد و گیج کننده اومدن...ولی به خوبی به هم ربط داده بودینشون. خواننده رو گیج نمی کنن. تاثیری رو که لازمه می ذارن.
بعضی جاها کنترل احساسات از دستتون خارج شده...برای ریگولوس یه جور حالت خودنمایی و شعار گونه به خودش گرفته! جاهایی که درباره احساساتش، شجاعتش، دلخوشی هاش توضیح دادین. شعار دادن یکی از بدترین مشکلاتیه که رول های جدی ممکنه بهش دچار بشن.
نقل قول:
اولین بار بود که دقت میکرد خطوط خاکستری رنگ و محوی که هر روز ساعتها از پنجره به آنها خیره میشد، موج های دریا نیستند... بلکه گرد و غبار روی پنجره اند. اولین بار بود که اینقدر با دقت نگاه میکرد... و یا شاید هم اولین بار بود که حواسش به موج های واقعی جلب شده بود. شاید هر دو... و شاید هیچ یک.
این چطور ممکنه؟
هر روز ساعت ها خیره می شد و گرد و غبار رو با موج دریا اشتباه می گرفت؟
این "چطور ممکنه؟" سوالیه که بیشتر در رول های جدی می تونه پیش بیاد و اگه پیش بیاد حس و حال و جو پست رو خراب می کنه.
رول شما اصلا بد نبود. حتی متوسط هم نبود. خوب بود. چون شما امتیازهای بالایی گرفتین. 28 و 27 امتیازایی نیستن که تو این تاپیک به هر کسی بدیم...ولی به نظر داورا رقیب بهتر بود که برنده شد. اگه دنبال ایراد های رولتون می گردین چیزی زیادی پیدا نمی کنین. بجز موارد جزئی که گفتم ایراد دیگه ای نداشت که بهترین امتیازها رو گرفت.
اگه دنبال دلیل باخت می گردین باید به نکات مثبت رول آملیا اشاره کنم که تو نقد خودش این کار رو انجام دادم.
