زندگی به سبک سیاه

درسته که تمام مرگخواران و غير مرگخواران به مزخرف بودن معجون هاى هکتور ايمان داشتند ،اما الان شرايط فرق ميکرد و بحث ورزش بود چيزى که مرگخواران از او متنفر،عصبانى،بسيار ترسيده و حتى باور داشتند که با ورزش کردن امکان دارد که بميرند.البته همه بجز کراب !
چون چند ثانيه اى بود که به سالازار اسليترين پيوسته بود!

همه مرگخوارا (بجز کراب)از هکتور معجون لاغرى ميخواستن و دور او جمع شده و تمام معجون هايش را ميگرفتند و مينوشيدند ،حتى لرد هم به او بابت اين همه هوش و کاربلدى در دلش تحسين ميکرد .بلاتريکس برايش دست زده وبه هوا ميپريد بى خبر از اينکه لرد بخاطر هوش هکتور قراربود اورا دست راستش قرار دهد و بلاتريکس را به آزکابان تبعيد کند.
هکتور و اين همه خوشبختى محال بود!
درسته محال بود و اينها همش يک خواب و خيال بود!
هکتور توسط ضربه اى که بلاتريکس به کله اش زد از خواب شيرنش بيدار شدو آخ بلندى گفت.

بلاتريکس با عصبانيت لگد تسترالى ديگرى به پهلوى هکتور زد.
-فکر کردى ميتونى از زير ورزش کردن در برى؟سر کلاس ورزش من ميخوابى؟..........زود باش شنا رو از اول شروع کن ،تنبيه ميشى دويستا شنا برو!

هکتور همانطور که در شوک بود ،شروع به شنا رفتن کرد.
-يک....دو....سه......چهار....

بلا وقتی حرف سو رو شنید اخم کرد، آستیناشو بالا زد، توی دستاش آب دهن ریخت و به هم مالید و گفت:
- قبوله!

سو که از تضاد حرکات و حرف بلا گیج شده بود گفت:
- خیلی ممنون که قبول کردی ولی این همه کار لازم بود قبلش انجام بدی؟
- معلومه که لازم بود ... بند ناف منو با خشم بریدن نمی تونم کارمو بدون خشم انجام بدم.
- بلایی هستید خشمگین و جذاب!
- تازه می فهمم ارباب چی می کشن.
- چی؟... ارباب چیزی می کشن؟... سنتی یا صنعتی؟

ارباب در همون لحظه درِ خانه ی ریدل هارو باز کرد.
- اینجا چخبر شده است؟... بلا، چرا همه گرمکن ورزشی پوشیده اند ؟

سو قبل از اینکه بلا چیزی بگه، گفت:
- اربابی هستید معتاد؟
- چطور جرئت می کنی به ما بگویی معتاد؟
- من نگفتم، بلا گفت.
- بلا؟!
- من... من... من منظورم یه چیز دیگه بود این بد برداشت کرد ارباب.
- این به ادوارد بونز میگن.
- ایندفعه ازت میگذرم بلا... ولی دفعه ی دیگری وجود ندارد!
- اربابی هستید بخشنده و حامی حقوق مستضعفین!

لرد که دوباره اون پلک هارو دید در شرف گلاب به روتون بود که بلا اومد بین سو و لرد قرار گرفت و گفت:
- ارباب، مرگخوارا خیلی چاق شدن... اونقدری چاق شدن که دیگه جارو توان بلند کردنشون رو نداره ... برای همین من گفتم که ورزش کنن تا به وزن ایده آل برسن.

لرد نگاهی سریع به شکم مرگخوارا انداخت و گفت:
- حق با توست بلا... واقعا چاق شده اند.

هکتور که تازه از خواب بلند شده بود و به سمت حیاط اومده بود گفت:
- معجون لاغری دارم، بدم!

-نهههه! من نمی خوام.
-همه باید وزن کم کنن؛ زود باشید!

صدای نفس نفس، حیاط خانه ریدل ها را پر کرده بود...
صورت همه ی مرگخواران خیس از عرق بود...
همه دهان ها خشک شده و کسی توان حرکت نداشت...

بلاتریکس از آن وضع تعجب کرده بود و دلیل آن رفتار ها را نمی دانست.
-چتونه شما؟ بذارید شروع کنیم، بعدش خسته بشید؛ هنوز سی ثانیه نشده که گفتم باید ورزش کنید!
-من اصلا وقتی به ورزش فکر می کنم نفسم بالا نمیاد!
-میشه اسمشو نیاری؟! من شبا کابوس ورزش می بینم.
-ورزش به کنار... آخه رژیم؟! نمی گید پوستم خراب میشه؟

لینی که خودش را از آن قضیه مستثنی می دانست، با خوشحالی بالای سر بقیه پرواز می کرد و از آن وضع لذت می برد.
-من که نه اضافه وزن دارم، نه نیاز به جارو!

بلاتریکس لبخند پر معنایی تحویل او داد.
-سعی نکن مخفیش کنی؛ من که خبر دارم شبها با پرنسس چه چیزایی می خورید! سوزوندن اون همه کالری بدون ورزش غیر ممکنه.

لینی که دستش رو شده و نتوانسته بود از مهلکه بگریزد، بی حال شد و روی کلاه سو فرود آمد؛ اما خود او زیر کلاهش نبود!
-پس سو کجا رفت؟

هنوز جمله لینی تمام نشده بود که سو، در حالی که به جای کلاهش، یک سر بند ورزشی دور سرش بسته بود، دوان دوان وارد حیاط شد.
-من مربی ورزش بشم؟

سوژه ی جدید

- بلا جارویی که به من دادی بالا نمیره! من چطوری با این بیام ماموریت!؟

بلاتریکس به سمت کراب رفت.
- بده ببینم!

کراب جارو را دست بلاتریکس داد ولی واقعا نظری درباره ی اینکه بلاتریکس چجوری به راحتی با جارو پرواز می کرد نداشت.
_ عه پس چرا من سوار میشم نمی یاد بالا!؟

بلاتریکس یه نگاه به شکم کراب کرد:
- احتمالا به خاطر این! فک کنم باید برات تاکسی هوایی بگیریم, دیگه جاروی کی مشکل داره!؟
_ مال منم بالا نمی یاد!
_ مال من فقط پنج سانت میاد بالا!
_ مال منم بالا نمی اومد با چوب بیسبالم زدمش شیکست!

بلاتریکس به سمت جارویی که به نظر می اومد خالیه رفت.
- بانز توم اضافه وزن داری فک کردی نامرئی نمی فهمیم! اصلا همتون باید وزن کم کنید. از امروز رژیم و تمرینات سخت شروع میشه وای به حالتون! قبل از اینکه ارباب بفهمن باید لاغر کنید!

(پست پایانی)

مرگخواران دست از پا دراز تر به خانه ریدل ها برگشتند.

و به محض برگشتن با عطر غذای خانگی مواجه شدند...و بلاتریکسی که برای اولین بار در زندگی پیشبند بسته بود.
رودولف فورا قلم موی جادویی اش را در آورد که این تصویر را ثبت کند.

-بلا...تو غذا درست کردی؟ عجب بویی هم داره. بوی چیه؟

بلاتریکس با لبخند به فر مشنگی روی میز اشاره کرد.
-هکتور!

مرگخواران به طرف فر رفتند و چراغش را روشن کردند. هکتور داخل فر روی سینی خوابیده بود. پرتقالی در دهانش چپانده شده بود و روی نقاط مختلفش فلفل سیاه پاشیده شده بود.

هکتوراز روی سینی برای مرگخواران دست تکان داد.
-180 درجه اس...کمی صبر داشته باشین. بیست و پنج دقیقه دیگه آماده می شم.

سو خسته از سفر طولانی، کلاهش را برداشت و روی میز گذاشت و رو به بلاتریکس کرد.
-تو که می خواستی همینجوری بپزیش برای چی ما رو علاف شیر و گل رز کردی؟ آشپز خوبی هم هستیا...نمی دونستیم.

چهره بلاتریکس متعجب شد.
-آشپز؟...ولی من که آشپز نیستم... من مایونزم. منتظرم غذا آماده بشه که ریخته بشم روش.

مرگخواران سکوت کردند...

بلاتریکس دیگر تعمیر شدنی نبود. ولی به این شکل حداقل از شر هکتور خلاص می شدند.

که این هم خود، نتیجه ای بسیار خوب بود!


پایان

جواب این سوال را تمام مرگخوارها می‌دانستند ... اما او دیگر در بینشان حاضر نبود. بدون رد و بدل شدن صحبتی، تصمیم بر این شد که دست از بازی کثیف انتخاب داوطلب بکشند و زمان را با سوال «حالا کی بره اون گاوچرون گم شده رو بیاره؟» تلف نکنند. بنابراین تمام آن‌ها به صورت دسته جمعی راهی محل اختفای ساکن قدیمی خانه ریدل شدند. از فراز کوه‌ها و تپه‌ها گذشتند، روزها و شب‌ها را گذراندند و از موانع و دشواری‌های مسیر عبور کردند تا بالاخره به روستا رسیدند. سراغ روستایی پیر را از اهالی روستا گرفتند اما او آن‌جا نبود. مرگخوارها امیدشان را از دست ندادند و آن قدر پرس و جو کردند تا نشانی از او بیابند. عاقبت جوینده یابنده شد و یکی از اهالی به آن‌ها خبر از مهاجرت باروفیو داد. مرگخوارها مجددا راه سفر در پیش گرفتند و در سرزمینی دور، باروفیو را در دفتر کارش یافتند.

- دفتر مرکزی حذب گِوِنیسم - حامیان حقوق برابر گاومیش و انسان - ره خوش آمدید. چه کمکی من ره ساخته هسته؟

کراب که احساس می‌کرد روابط عمومی قوی تری نسبت به سایرین دارد و می‌تواند از جذابیت‌های ظاهری‌اش برای جلب توجه باروفیو استفاده کند جلو آمد و گفت:

- سلام باروفیو! ما اومده بودیم که ... چیزه ... بگیم چقدر دلمون برای تو گاومیش‌هات تنگ شده بود!

- شما ره متاسف هستم. این حرف شما کلیشه‌های گونه‌ای ره دامن می‌زنه! یعنی هر کی گاومیش هسته، گنده هسته و تو دل شما جا نمیشه؟

لینی جلو آمد تا گند کراب را جمع کند.

- نه! چیزه ... ولش کن اصلا ... خودت خوبی؟

- جای تاسف ره داره! جامعه شهری همین هسته؛ تا متهم به گونیستی میشید، گاومیش ره از صورت مساله حذف می‌کنید و اصلا حالش ره نمی‌پرسید.

بلاتریکس با غضب نگاهی به لینی و کراب انداخت و پیش از این که کسی بیشتر گند بزند، سراغ اصل مطلب رفت.

- ول کن این‌ها رو باروفیو. نمی‌فهمن چی می‌گن! ما اومده بودیم ازت خواهش کنیم با ما بیای خونه ریدل و تو دوشیدن یک گاو بهمون کمک کنی.

- وای بر شما ... چقدر شما شهری‌ها عقب افتاده هستید! امروزه در هیچ روستایی گاوها ره نمی‌دوشن. اختیار شیر گاو با خودش هسته.

- داری زیاده روی می‌کنی باروفیو! کدوم گاوی با دوشیده شدن مشکل داره؟

- همین دیگه! انقدر گاوهاره از گوسالگی دوشیدید که اعتماد به نفسشون ره از دست دادن. الان گاوهای روستایی ثابت کردن که اگر انسان اون‌ها ره محدود نکنه و فرصت‌های برابر ره داشته باشن، می‌تونن از سیطره انسان خارج شده و پیشرفت کنن. هرچه سریع تر دفتر من ره ترک کنید. به زودی منتظر توضیح در مورد رفتار گاوستیزانه‌تان در دادگاه هستم.

مرگخوارها مطمئن شدند از باروفیو که روزگاری شیر گاومیش را لیتر لیتر در حلق آن‌ها می‌ریخت، پس از روشنفکر شدن آبی برایشان گرم نمی‌‌شوند و دست از پا درازتر از سفر دور و درازشان به خانه ریدل بازگشتند.

مرگخوارا نگاهى مشکوک به بانز و گاو کردند
-اين يکى که نر نيست؟

بانز لبخندى زد که البته مرگخوارا نديدند.
-نه خودم کاملا چکش کردم ماده ى ماده بود

هکتور دوباره باشو از بيرون پاتيل جمع کرد و گذاشت تو پاتيل.
-خب حالا بايد شير بدوشيم،يکى سريع به اندازه کل پاتيل شير بدوشه

بانز دوباره لبخندى زد و مرگخوارا باز هم نديدند.
-من که گاو رو آوردم يکى هم شيرشو بدوشه من کارى باشير دوشيدن ندارم!

کراب براى اينکه از مسئوليت خطير شير دوشيدن دربره و النگوهاش نشکنه وارد بحث شد.
-به نظر من لينى که خيلى خوب با گاوا کنار مياد ،بهتره شيرو بدوشه!

لينى خيلى حق به جانب به کراب توپيد.
-اولا که من اصلا با گاوا خوب کنار نميام ،دوما من خودم تازه اندازه يکى از پستوناى اين گاوه ام چطورى شيرشو بدوشم دانشمند ؟

کراب تا حالا تا اين اندازه توى زندگيش قانع نشده بود.
-خب حق با لينيه.....ولى کى شير گاو و ميدوشه؟

خلاصه:

بلاتریکس اشتباهی توسط هکتور کشته شده. مرگخوارا زنده می کننش ولی بلا تغییر کرده و هر لحظه ادعا می کنه یه چیزیه. آب پرتقال...گلدون... در پایان هم اعلام می کنه که مرگخوارخوره و باید یکی از مرگخوارا رو بخوره. هکتور رو توی پاتیل می ندازه که آب پزش کنه و از مرگخوارا دستور پخت هکتور رو می خواد.
خود هکتور دستور پخت خودش رو داره. برای پختنش اول به شیر و مقداری گل رز احتیاج دارن که اشلی ساندرز و کریس چمبرز داوطلب می شن پیداشون کنن.

..................

قبل از این که اشلی و کریس که هنوز آپاراتش انجام نشده بود، موفق به ترک خانه ریدل ها بشوند، دستی یقه هر دو را گرفت!
-هی هی هی...شما دو تا!

دست متعلق به قوی هیکل ترین و عضلانی ترین و نیرومند ترین مرگخوار، لینی وارنر بود!

کریس و اشلی برگشتند و به حشره ای که روی هوا بال بال می زد و به سختی دست هایش را به یقه هر دو رسانده بود خیره شدند. حشره بسیار جدی به نظر می رسد.

-فرمایش؟

-شما دو تا مرگخوار نیستین...یهو پریدین این وسط، اشکالی نداره. ولی ماموریت به این مهمی رو چرا شما باید انجام بدین؟ این همه مرگخوار اینجاست! چرا باید به شما اعتماد کنیم؟ از شما می پرسم! چرا؟

دلیل قانع کننده ای در میان نبود.

برای همین طی دو ثانیه، مرگخواران روی سر دو غیر مرگخوار ریخته و دست و پایشان را بسته و به گوشه ای پرتاب کردند.

-خب...حالا برگردیم سراغ مشکلمون.
-من یه پیشنهاد بدم؟

مرگخواران به طرف اشلی که انگشت اشاره اش را بالا گرفته بود برگشتند.
-خیر!

هکتور که ساعت ها بود داخل پاتیل نشسته بود، کم کم داشت خسته می شد.
-دارم بی مزه می شم ها...خب یه نفر بره از یه گاو واقعی شیر بگیره و بیاره! کار سختیه؟ کافیه مودب باشین و خواهش کنین! اصلا یکی سریع بره و با یه گاو ماده به اینجا...

-آپارات کنه...

جمله هکتور را بانز تمام کرد. بعد از این که همراه گاو بزرگی درست وسط خانه ریدل ها ظاهر شد.

-اوه بچه ها مگه من عضو افتخاری نیستم؟
کریس این را با لحن مظلومانه ای میگوید.
هکتور عصبانی شده است.
-معلومه که نیستی!اصلا نمیدونم برای چی اینجایی!بدو برو ببینم!
-ببین هکی...
قبل از اینکه جمله کریس تموم شه توسط سیلی از مرگخواران به بیرون پرتاب میشه.
-بدووو کریس.سریع باید پیدا کنی.
کریس ابتدا خواست لج کند و برود به محفلی ها بپیوندد.اما بعد دید خیلی ضایس تصمیم گرفت یه گروه درست کنه به اسم جبهه خاکستری که بین سیاه و سفید باشه!اما بعد فکر بهتری به ذهنش رسید...
همانطور که قدم میزد زیر لب میگفت:
-یه آپارات کوچیک تا ناکترن.بعدم از مغازه پلاک18گل های رز سمی!ای جان کل ناکترنو حفظما!
و در یک لحظه ناپدید شد.
...
در خانه ریدل ها هکتور خبر نداشت که قراره چه بلایی سرش بیاد.و فقط اون لحظه به فکر اجرای طلسم کروشیو روی دیانا بود که ایندفعه مزرعه دار به جای شیر بهش نوشابه لیمویی رو قالب کرده بود.(حالا اینکه چجوری فرقش رو متوجه نشده باید از خود دیانا پرسید)
اشلی که دیگه اعصابش خرد شده بود پاشد و برای اولین بار داوطلب شد
-من خودم میرم شر میارم!فقط دیگه کسی با من کاری نداشته باشه!
مرگخواران لبخند ملیحی میزنند.

-نخبه این شیر نه! اون شیری که از گاو می گیرن!از بقالی می تونی بخری!


دیانا که به نظر می اومد به کشف بزرگی رسیده; بدو از اتاق خارج شد.


-تا دیانا نیست شما ها رز بیارین! اونم تو دستوره. فکر کنم تو باغچه ی خونه ی گریمولد یه چندتایی دیدم.
- به نظرت یه مشت مرگخوار بریزن تو خونه ی گریمولد چه فکری می کنن؟ یکی رو پیدا کنید مرگخوار نباشه.
- تو خونه ی ریدل مگه غیر مرگخوار هم پیدا میشه؟ اون کله ی پوکتو یه مقدار استفاده کنی مشکلی پیش نمیاد.


صدای اشلی از اون سر دراومد و معلوم بود بهش برخورده.

-اوی! اوی! اوی! من اینجا کشکم؟
-خوبه دیگه، اشلیو می فرستیم بره گل بچینه.
-من همون کشک می مونم، خودتون برید.


اشلی که فهمیده بود چه گندی زده شروع به جمع کردن گندش کرد.
- می گم دیانا نیومد کجاست؟

همان موقع دیانا با یک گاو وارد شد.
- بقالی سر کوچه نداشت! تا مزرعه رفتم، مرده گفت بندازین تو دیگ شیرش در میاد.
-ماااا،ماااا
-احمق اصلا از گاو نر شیر درنمیاد، اشلی فکر نکن حواسم بهت نیست!
-اصلا چرا من برم؟ کریس چمبرز هم بی کاره.