عاشقانه‌های وزارت

خلاصه:
ایوا عاشق یه سیب شده. اما مروپ باعث میشه سیب بیفته داخل یه استخر پر از سیب و پیدا کردنش سخت بشه. اما یهو مروپ و ایوا متوجه آناناسی میشن، که بالا درخت سیب نشسته و دوست ایوا رو کنارش داره.
آناناس میگه در صورتی حاضره سیب رو به ایوا بده که ایوا بهش وزارت رو به صورت کتبی تحویل بده. مروپ هم این وسط به این نتیجه میرسه که اناناس وزیر خیلی لایق تری از ایوا میشه و تصمیم میگیره باهاس همکاری کنه.
مروپ و آناناس تصمیم گرفتن امضای ایوا رو جعل کنن و وزارت رو به نام آناناس بزنن و امضای ایوا خیلی پیچیده ست.


آناناس که از فرط تمرکز، زبانش بیرون مانده بود و اخم شدیدی کرده بود، روی کاغذ رو به رویش تمرکز کرد.
چند بار خودکارِ شکل ذرتش را که از مروپ قرض گفته بود در دست هایش چرخاند و به کاغذ زل زد.

-میگما... آناناس مامان موقع فکر کردن خیلی خوشتیپ میشه.

آناناس نیمچه لبخندی تحویلش داد.

-...اما اگه تا چند دیقه دیگه نتونه امضا جعل کنه معلوم نیست ایوای اون پایین چی کار ممکنه بکنه.

لبخند آناناس محو شد. به پایین، جایی که ایوا ایستاده بود و با بغض به مروپ خیره شده بود نگاه کرد.

-بانو مروپ حالا بیاید پایین... با هم راجع بهش حرف بزنیم... شما کدوم قسمت از وزات خونه رو میخواید... آشپزخونه؟ مزرعه ی ی سبزیجات؟ بگید دیگه...

آناناس بیشتر تمرکز کرد. نباید به این راحتی ها این فرصت، را از دست میداد.

ایوا نمی‌‌دونست علت همراهی مردم چیه و کم شدن عصبانیت ناگهانیشون چی بود. آیا به استایل نشستنش ربط داشت؟ یا قدرت‌های جدیدی که پیدا کرده بود رو مردم فهمیده بودن و احساس می‌کردن حالا دیگه بهتره به ایوا گوش فرا بدن؟ یا شاید هم چون حرف از خوردن زده بود اونا آروم شده بودن؟

از نظر هرکس دیگه‌ای جز ایوا احتمالا گزینه‌های اول و دوم محتمل‌تر به نظر می‌رسیدن، اما نظر خود ایوا رو که بپرسین قطعا آخریو جواب درست می‌دونست.

بنابراین خوردن رو مثل همیشه سر لوحه و الگوی کارش قرار می‌ده و به گفتگو با مردم مشغول می‌شه.

- ای مردم بهتون وعده‌ی تهیه‌ی غذاهای خوشمزه با همون گوجه‌هایی که خواستین پرتاب کنین، ولی نکردین می‌دم! اینا همه‌ش از درایت بالای من و شما بود که تصمیم گرفتیم گوجه‌ها رو پرتاب نکرده و ازشون محافظت کنیم!

مروپ وسط جمعیت فریاد می‌زنه.
- نخیرم درایت من بود فقط.

ایوا به تبعیت از شخص معترض صداشو بالاتر می‌بره.
- می‌بینین؟ دشمنان سعی در کوچک شمردن حرکات شما و ثبت دستاوردهای شما به نام خودشون رو دا... عه بانو شما هستین؟

ایوا گلوشو صاف می‌کنه و رو به جمعیت می‌پرسه:
- مشکلتون با من چی بود حالا؟

ایوا همینطور که بالاتر میرفت قدرت را در تک تک رگهایش حس میکرد. حس میکرد الان دیگر کاری نیست که نتواند انجام دهد. گردش کواکب به دور خود را حس میکرد و صدای کوچک ترین موجودات را میشنید. سیب طلایش دیگر انقدر هم سنگین نبود. ایوا هر چه بالاتر میرفت آرامش بیشتری پیدا میکرد. مردم عصبانی هم از پایین شروع به برداشتن گوجه کردند که با اخم مروپ همه ی گوجه ها را رها کردند و بعد با آستینشان برق انداختند و خیلی مرتب روی ارتفاعی گذاشتند تا اسیب نبیند. بعد هم سنگ برداشتند و شروع به سنگ اندازی به ایوا کردند.

-وزیر بی کفایت. نمیخوایم نمیخوایم.
-وزیر بی لیاقت نمیخوایم نمیخوام.
-وزیر مونث نمیخوایم. نمیخوایم.

ایوا به خاطر قدرت جدیدش بسیار آرام شده بود و از هیچ چیزی ترس نداشت. ارتفاعش را کم کرد و روی دیواره های کوچک وزارت خانه چهارزانو نشست.

که همان لحظه صحنه کات شد و تهیه کننده بدو بدو وسط قصه پرید و در گوش ایوا پچ پچی کرد که موجب شد که ایوا استایل نشستنش را تغییر بدهد و روی دو زانو بشیند.

-آی مردم. چرا از من شاکی هستین؟ ایا وقتش نرسیده که دست به دست من بدین تا بتونیم این ممکلت رو اباد کنیم؟ آی مردم مگر شما به من رای ندادین؟ آی مردم بار دیگر به من کمک کنید تا بتونم غذاهای چرب و چیل بخور..چیز... بخورید. بله بخورید.

از عصبانیت مردم کاسته شد و پرچم هاشان را پایین اوردند تا با ایوا گفت و گو کنند و مشکلاتشان را بگویند.

- من آرزو می کنم که ....
ناگهان ایوا به شک افتاده بود.آیا باید آرزو میکرد جمعیت به جای بر علیه اون بودن با اون می شدن یا مرگخوار ها دنبالش بودن؟باید سریع تر تصمیم می گرفت سیبش هم آنقدر سنگین شده بود که نگو ولی هنوز دوستش داشت.کاش میتونست در یک لحظه همه چیز رو درست کنه ولی نمیدونست دقیقا چطور با یک آرزو همه رو جمع کنه! ناگهان فکر بکری کرد که مرد سیبی را هم خوشحال می کرد.

-فهمیدم آرزو می کنم قدرتمند ترین ساحره جهان بشم تا بتونم از سیب مراقبت کنم .
-آرزوت بر آورده میشه.
ناگهان نوری درخشید و ایوا به سمت بالا به پرواز دراومد.
-اون یه دیوانه سازه؟
-یه نفره که داره از تلپورت یا پودر شومینه استفاده میکنه؟
-نه اون وزیر جادوئه خودشه!

رزرو

ایوا، آب دهانش را قورت داد و به آرامی برگشت.
- شما... تو کی هستی؟

ایوا، با مرد سیب طوری مواجه شد که داشت به او لبخند میزد. مرد سیبی، دستی بر سر ایوا کشید و نور خورشید را مانند نقش اصلی، روی ایوا انداخت.
- تو، ای آدم درستکار.

به سیب محبوب ایوا نگاه کرد که داشت در آغوشش میدرخشید و به سیب طلایی تبدیل میشد.
- تو، بر خلاف بقیه مردم، سیاه را نخوردی و زیر دندان هایت قتل عامش نکردی. تو، او را به عنوان محبوبت انتخاب کردی و برایش جنگیدی و آسیب دیدی. به او عشق ورزیدی و برای اینکه جایش امن باشد، از میان کسانی رد شدی که میخواستند تو را قرمه قرمه کنند و سرت را از بدنت جدا کند.
حال، ما به تو، دو پاداش میدهیم.

محبوب سیبی ایوا، تبدیل به سیب طلا و سنگینی شد که باعث خم شدن کمر ایوا و در نتیجه در رفتن استخوان ستون مهره اش شد.
- کمرم!
- پاداش دوم تو، این است... میتوانی یک آرزو بکنی. هر آرزویی!

ایوا، لبخندی شومانه زد.

همه این قضایا سریع اتفاق افتاد و معلوم نشد چی به چی هست و کی به کی. ایوا وزیر مملکت راهی پیدا کرده تا سیب عشقش را نجات بدهد اما این راه به همین سادگی نبود و ایوا باید از بین معترضان خشن رد می شد و به وزارت می رفت. اما نمی توانست چون قد قواره درشتی نداشت و متعرضان اجازه رفتن به او نمی دادند.

- وزیر بیا بیرون.
- آره بیا بیرون می‌خوایم تیکه تیکت کنیم.

ایوا ترسید. ایوا لرزید. چطور معترضا اینقدر از اون نفرت داشتن و میخواستن از وزارت عزلش کنن. همچنین ایوا مروپ رو هم دید که دنبالش بود و از همه بدتر معلوم نبود چجوری مروپ میوه ای رو کتک زده.

- آقا چرا شما معترضین؟
- برو کنار دختر.

اینطوری نمیشد ایوا باید راهی پیدا می کرد. اینجوری هم وزارت رو حفظ می کرد و هم به سیبش می رسید و تا آخر عمر با خوبی خوشی زندگی می کرد.
ایوا در همین فکر بود که صدایی اونو به خودش آورد.

- گرفتت!

رزرو

-بگیریدــــــش.

حالا ایوا بدو و جمعیت بدو به دنبال ایوا. از در خانه که بیرون امدند. ایوا توانست کمی از بقیه جلو بیوفتد اما ارتش تاریکی و مروپ و اناناس همچنان به دنبال او می امدند.

-واستا ایوا کاریت نداریم.
-راست میگه من فقط اون سیب رو میخوام.
-راست میگه ما فقط اون سند رو میخوایم.
-ها؟
-ها؟

مروپ و اناناس وسط راه ایستادند تا با هم جر و بحث کنند. مروپ کشیده ی محکمی تو گوش اناناس زد جوری که ناسش ریخت و فقط آنا ماند. آنا هم از لباس مروپ بالا رفت و دماغ مروپ را گاز گرفت. از ان طرف ایوا همچنان با سرعت میدوید. یک دفعه نگاه کرد دید که سیب دوستش یعنی همان سیبی که دوستش بود در حال جوییدن سند وزارت خانه بود.

-عه نخور اون سند وزارتخونه است. وزارت خونه؟ اوه. همین الان یه چیز به ذهنم رسید. یه جایی رو میشناسم که هم تو و هم این سند جاتون امنه.

ایوا مسیرش را عوض کرد و بدو بدو به سمت خیابان وزارت خانه رفت اما همین که به وزارتخانه رسید. پشت جمعیت زیادی که در حال تجمع و اغتشاش پشت در های وزارت خانه ایستاده بودند. اگر میفهمیدند که او وزیر است حتما تکه تکه میشد و جان سیبش به هم به خاطر میافتاد. به دنبال راهی بود تا مخفیانه وارد شود. که افراد مروپ گانت از پشت سر به او رسیدند. ایوا سریع پارچه ای روی سرش انداخت و داخل جمعیت شد.

هر بار که آناناس امضا با جعل می کرد در نهایت دستم خط می خورد و امضا خراب می شد.
-ای بابا درست نمیشه.
-خب دوباره تلاش کن آناناس مامان.
-بیست بار کردم چرا نمیشه؟ مگه این چیزی جز خط خطیه؟ نظرت چیه خودش رو بچسبونیم؟
-به خاطر شلیل مامان باشه .

چند لحظه بعد با چسب کاری دقیقا بانو مروپ و کمی از ظریف کاری های آناناس انگار امضا روی کاغذ زده شده.
-خوب شد حالا سیب رو بده به من آناناس مامان.
- فکر کنم....
-فکر کنی چی آناناس مامان؟
-خب راستش.... از کجا مطمئن باشم سرمو کلاه نمیگذارین و بعد از این که سیب رو گرفتین میگذارین دستم بمونه سند؟
-آخه سند به چه درد من میخوره؟
-خب..... قدرته دیگه...دستور دادن و....
-من نیازی به سند ندارم تا دستور بدم.همه به حرفای من گوش می کنن حتی شفتالوی مامان!

آناناس که عصبانیت بانو مروپ رو دیده بود ترسید و دیگه حرفی نزد. همون موقع که بالاخره سیب رو داشت به دست بانو مروپ می داد ایوا پرید و سیب و سند رو قاپید و در رفت.