دولورس آمبریج
مدیر ایفای دیوان جادوگران، ارشد اسلیترین
مرگخوار
شاغل
جادوگر
مدیر دیوان جادوگران
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1405/06/29
- آخرین ورود
- دیروز ساعت 19:53
- عضویت
- 1405/06/29
- پستها
- 56
-من! بذارین منم همراهیتون کنم. 
دولورس با پاشنه های صورتی رنگش، طوری به سمت سالازار دویید که انگار معشوقهی چندین سال پیشش رو ملاقات کرده. البته سالازار برای دولورس خیلی باارزش تر از یه معشوقهی سابقِ پاپتی بود.
-بذارین بهتون کمک کنم.
-نه! تو با اینهمه صورتی آلات که به خودت آویزان کردهای، آبرویمان را میبری.
-قربان! از کی تا حالا صورتی آبرو بر شده؟ شما که دیگه انقد برای اصالت اهمیت قائلید، باید بدونید که اصالت این رنگ به کجا برمیگرده! تازه...
دولورس قبل از اینکه جملهاش رو کامل کنه، قلادهی صورتی رنگی که توی دستش گرفته بود رو جلو میکشه و ناگهان گربهی پشمالو و کوچیکی از بین پاهاش جلو میاد. نصف جثهی گربه با بینی بزرگش احاطه شده بود که نه تنها عزت نفسش رو از بین نبرده بود، بلکه انگار یه مقدار هم بهش اضافه کرده بود. چون اون گربه جوری سرش رو بالا گرفته بود که میشد از سوراخ های بزرگ بینیش، کل اعضای داخلی بدنش رو مشاهده کرد. و به نظر نمیرسید از این موضوع ناراحت باشه. شایدم کسی تاحالا به روش نیاورده بود، مرلین رو چه معلوم!
به هرحال، دولورس گربه رو جلو کشید و ادامه داد:
-این یکی از گربه های ملوس منه، اسمش پیشی پنجه سگه. از بس که مشامش از مشامِ سگ ها هم قوی تره! فقط کافیه یکی از اون اشیا رو بهش بدین تا براتون ردیابی کنه.
-چه گربهی جال_ صبر کن ببینیم! تو اصلا از کجا فهمیدهای که چه اتفاقی برایمان افتاده؟
-اوه... نفرمایید قربان. همهی گربه های ولگرد این کوچه به من راپورت میدن. ماجرا رو از زبون اونا شنیدم.
سالازار چیزی نگفت، به هرحال این حقیقت که دولورس میتونست کمک بزرگی براش باشه، غیرقابل اجتناب بود. اما از این به بعد مطمئن میشد که هر گربهای سر راهش دید رو نابود کنه و بده به باسیلیسکش تا یه لقمه چپش کنه.

دولورس با پاشنه های صورتی رنگش، طوری به سمت سالازار دویید که انگار معشوقهی چندین سال پیشش رو ملاقات کرده. البته سالازار برای دولورس خیلی باارزش تر از یه معشوقهی سابقِ پاپتی بود.
-بذارین بهتون کمک کنم.

-نه! تو با اینهمه صورتی آلات که به خودت آویزان کردهای، آبرویمان را میبری.

-قربان! از کی تا حالا صورتی آبرو بر شده؟ شما که دیگه انقد برای اصالت اهمیت قائلید، باید بدونید که اصالت این رنگ به کجا برمیگرده! تازه...

دولورس قبل از اینکه جملهاش رو کامل کنه، قلادهی صورتی رنگی که توی دستش گرفته بود رو جلو میکشه و ناگهان گربهی پشمالو و کوچیکی از بین پاهاش جلو میاد. نصف جثهی گربه با بینی بزرگش احاطه شده بود که نه تنها عزت نفسش رو از بین نبرده بود، بلکه انگار یه مقدار هم بهش اضافه کرده بود. چون اون گربه جوری سرش رو بالا گرفته بود که میشد از سوراخ های بزرگ بینیش، کل اعضای داخلی بدنش رو مشاهده کرد. و به نظر نمیرسید از این موضوع ناراحت باشه. شایدم کسی تاحالا به روش نیاورده بود، مرلین رو چه معلوم!
به هرحال، دولورس گربه رو جلو کشید و ادامه داد:
-این یکی از گربه های ملوس منه، اسمش پیشی پنجه سگه. از بس که مشامش از مشامِ سگ ها هم قوی تره! فقط کافیه یکی از اون اشیا رو بهش بدین تا براتون ردیابی کنه.

-چه گربهی جال_ صبر کن ببینیم! تو اصلا از کجا فهمیدهای که چه اتفاقی برایمان افتاده؟

-اوه... نفرمایید قربان. همهی گربه های ولگرد این کوچه به من راپورت میدن. ماجرا رو از زبون اونا شنیدم.

سالازار چیزی نگفت، به هرحال این حقیقت که دولورس میتونست کمک بزرگی براش باشه، غیرقابل اجتناب بود. اما از این به بعد مطمئن میشد که هر گربهای سر راهش دید رو نابود کنه و بده به باسیلیسکش تا یه لقمه چپش کنه.
افرادی که لایک کردند
صورتی رنگ عشق است و بس...!

















S.O.S


اینجا چه خبره؟