پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

143
نفر همین الان آنلاین‌اند 42 نفر در «انجمن»
1 عضو 142 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

46 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

یادگارهای سالازار اسلیترین

نوع تاپیک: رول‌نویسی گروهی

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
مرگخوار شاغل جادوگر مدیر دیوان جادوگران جادوآموخته
تولد نقش
1405/06/29
آخرین ورود
دیروز ساعت 19:53
عضویت
1405/06/29
پست‌ها
56
-من! بذارین منم همراهی‌تون کنم.

دولورس با پاشنه های صورتی رنگش، طوری به سمت سالازار دویید که انگار معشوقه‌ی چندین سال پیشش رو ملاقات کرده. البته سالازار برای دولورس خیلی باارزش تر از یه معشوقه‌ی سابقِ پاپتی بود.

-بذارین بهتون کمک کنم.
-نه! تو با اینهمه صورتی آلات که به خودت آویزان کرده‌ای، آبرویمان را می‌بری.
-قربان! از کی تا حالا صورتی آبرو بر شده؟ شما که دیگه انقد برای اصالت اهمیت قائلید، باید بدونید که اصالت این رنگ به کجا برمی‌گرده! تازه...

دولورس قبل از اینکه جمله‌اش رو کامل کنه، قلاده‌ی صورتی رنگی که توی دستش گرفته بود رو جلو می‌کشه و ناگهان گربه‌ی پشمالو و کوچیکی از بین پاهاش جلو میاد. نصف جثه‌ی گربه با بینی بزرگش احاطه شده بود که نه تنها عزت نفسش رو از بین نبرده بود، بلکه انگار یه مقدار هم بهش اضافه کرده بود. چون اون گربه جوری سرش رو بالا گرفته بود که می‌شد از سوراخ های بزرگ بینی‌ش، کل اعضای داخلی بدنش رو مشاهده کرد. و به نظر نمی‌رسید از این موضوع ناراحت باشه. شایدم کسی تاحالا به روش نیاورده بود، مرلین رو چه معلوم!
به هرحال، دولورس گربه رو جلو کشید و ادامه داد:
-این یکی از گربه های ملوس منه، اسمش پیشی پنجه سگه. از بس که مشامش از مشامِ سگ ها هم قوی تره! فقط کافیه یکی از اون اشیا رو بهش بدین تا براتون ردیابی کنه.
-چه گربه‌ی جال_ صبر کن ببینیم! تو اصلا از کجا فهمیده‌ای که چه اتفاقی برایمان افتاده؟
-اوه... نفرمایید قربان. همه‌ی گربه های ولگرد این کوچه به من راپورت میدن. ماجرا رو از زبون اونا شنیدم.

سالازار چیزی نگفت، به هرحال این حقیقت که دولورس می‌تونست کمک بزرگی براش باشه، غیرقابل اجتناب بود. اما از این به بعد مطمئن می‌شد که هر گربه‌ای سر راهش دید رو نابود کنه و بده به باسیلیسکش تا یه لقمه چپش کنه.
صورتی رنگ عشق است و بس...!
جادوگر جادوگران پلاس جادوآموخته
تولد نقش
1396/06/22
آخرین ورود
دیروز ساعت 22:55
عضویت
1384/09/08
پست‌ها
1080
سوژه جدید


جمعه‌بازار هاگوارتز پر از جادوگرانی بود که میان بساط فروشنده‌ها رفت‌وآمد می‌کردند، بر سر قیمت اجناس چانه می‌زدند و گاهی هم برای اطمینان از سالم بودن کالایی، آن را روی همراهشان امتحان می‌کردند. سالازار با دست‌هایی گره‌خورده پشت کمر در میان این شلوغی قدم می‌زد و باسیلیسکش پشت سر او می‌خزید؛ حضوری که باعث شده بود حتی سمج‌ترین دست‌فروش‌ها هم از اصرار برای معرفی محصولاتشان صرف‌نظر کنند. اما مشکل سالازار این روز، علاقهٔ باسیلیسک به قصابی‌های بازار بود. مار مقابل هر بساط گوشت سرعتش را کم می‌کرد و سرانجام جلوی مغازه‌ای ایستاد و پوزه‌اش را به ران گوسفندی که از قلاب آویزان بود نزدیک کرد.
- نخیر. همین امروز پنج تا ماگل خوردی.

باسیلیسک فیس کشداری کرد و سرش را به سمت مرغ‌های آویزان چرخاند.
ـ مرغ هم حساب می‌شه. چاق می‌شی.

قصاب که با نگرانی رفت‌وبرگشت سر مار را دنبال می‌کرد، یکی از مرغ‌ها را از قلاب پایین آورد و با لبخندی لرزان جلو گرفت.
ـ مهمون ما باشن، قربان. قابل ایشون رو نداره.
ـ شما در تربیت فرزند ما دخالت نکنین.

قصاب مرغ را به قلاب برگرداند و سالازار به راهش ادامه داد، در حالی که باسیلیسک تا چند متر سرش را رو به عقب نگه داشته بود و ظاهراً امیدوار بود پیشنهاد همچنان اعتبار داشته باشد. کمی جلوتر، میان عطاری شلوغی و بساط دیگ‌های دست‌دوم، تابلویی سبزرنگ توجه سالازار را جلب کرد که نام خودش با حروف درشت و طلایی بر آن نوشته شده بود: یادگارهای سالازار اسلیترین؛ اشیای اصیل و تضمین اصالت. لحظه‌ای ایستاد و نوشته را دوباره خواند، سپس نگاهی به ویترین انداخت که در آن مجموعه‌ای از انگشترها، کاغذهای کهنه و وسایلی نامرتبط روی پارچهٔ مخمل چیده شده بودند. هرچه بیشتر نگاه می‌کرد، ابروهایش بیشتر در هم می‌رفت.
ـ یادگارهای ما؟

سالازار در را با چنان فشاری باز کرد که زنگ بالای آن از جایش کنده شد و داخل ظرف مسی کنار ورودی افتاد. فروشنده، مردی با ردای سبز و چند انگشتر درشت، از پشت پیشخوان بلند شد و لبخند حرفه‌ای‌اش را حتی با دیدن سر باسیلیسک که از در وارد می‌شد حفظ کرد. داخل مغازه، برچسب‌های کوچک کنار هر کالا تاریخچهٔ باشکوهی برای آن تعریف می‌کردند؛ از حلقه‌ای که ظاهراً سالازار با آن فرمانروایان را به زانو درمی‌آورد تا کفگیری چوبی که روی پایه‌ای مخصوص قرار داشت. سالازار مستقیم به سمت کفگیر رفت و برچسب آن را خواند، در حالی که فروشنده با اشتیاق آمادهٔ توضیح دادن می‌شد.

ـ خوش اومدین! دنبال یادگار خاصی هستین یا برای آشنایی با عظمت بنیان‌گذار بزرگ تشریف آوردین؟
ـ این کفگیر چیه؟
ـ کفگیر شخصی سالازار اسلیترین، قربان. نخستین معجون جاودانگی‌شون رو با همین هم زدن.
ـ ما با کفگیر معجون هم می‌زدیم؟
ـ خیلی‌ها اطلاع ندارن. مجموعهٔ ما دقیقاً به همین ناگفته‌های زندگی ایشون می‌پردازه.

سالازار کفگیر را از روی پایه برداشت و چند لحظه به آن نگاه کرد. هنوز گوشه‌ای از چوبش چرب بود و به نظر می‌رسید ناگفته‌های زندگی او تا همین ظهر برای پختن ناهار استفاده شده‌اند. فروشنده که سکوت مشتری را نشانهٔ علاقه تلقی کرده بود، از پشت پیشخوان بیرون آمد و کنار او ایستاد تا توضیحات بیشتری دربارهٔ ارزش تاریخی کالا بدهد، اما سالازار پیش از شروع سخنرانی، کفگیر را جلوی صورتش گرفت.

ـ به ما نگاه کنین.
ـ بله، قربان؟
ـ حالا به مار کنارمون نگاه کنین.
ـ حیوان بسیار باشکوهی دارین. البته ورود حیوانات به مغازه ممنوعه، ولی برای شما استثنا قائل می‌شیم.
ـ ما سالازار اسلیترین هستیم.
ـ البته، قربان. هفتهٔ پیش هم سه نفر با همین ادعا تشریف آوردن. اگر برای تخفیف می‌فرمایین، متأسفانه...

سالازار دیگر اجازه نداد جمله به پایان برسد؛ دستش را اندکی بالا آورد و بدن فروشنده با ضربه‌ای به قفسهٔ پشت پیشخوان کوبیده شد و میان صدای شکستن چند شیشه روی زمین افتاد. باسیلیسک فوراً سرش را به طرف جسد برد، اما با نگاه صاحبش روبه‌رو شد و همان‌جا متوقف ماند. از پشت پردهٔ انتهای مغازه، مرد جوانی که مدتی بود با نگرانی بیرون را زیر نظر داشت، با شتاب جلو آمد و پیش از آنکه سالازار چیزی بپرسد، تعظیم عمیقی کرد.

ـ سلام، جناب سالازار اسلیترین. باعث افتخاره که تشریف آوردین.
ـ پس از همکارتون باهوش‌ترین.

باسیلیسک دوباره پوزه‌اش را به سمت پیشخوان برد.
ـ شما هم نخیر. قرار نیست هر بار ما عصبانی می‌شیم، شما یه وعدهٔ اضافه بخورین.

مرد جوان با احتیاط پشت پیشخوان قرار گرفت و سعی کرد نگاهش به همکار سابقش نیفتد، در حالی که سالازار مشغول بررسی باقی اجناس شده بود. روی یک لنگه جوراب نوشته بودند «بازمانده از نبردی تاریخی » و کنار جامی لب‌پریده، شرح مفصلی دربارهٔ آیین‌های مخفی بنیان‌گذار اسلیترین قرار داشت. سالازار جوراب را با دو انگشت بلند کرد و به طرف فروشنده گرفت.

ـ این‌ها هیچ‌کدوم وسایل ما نیستن. این مغازه رو با چه اجازه‌ای راه انداختین؟
ـ قربان، این اجناس رو برای فروش پیش ما میارن. ما فقط واسطه‌ایم.
ـ و هر چیزی رو که میارن، به اسم ما می‌فروشین؟
ـ همراهشون توضیحات و تاریخچه هم می‌دن...
ـ برای این جوراب چی گفتن؟
ـ گفتن در یکی از نبردهاتون از پاتون افتاده.
ـ و شما تصور کردین ما بعد از نبرد برگشتیم، یه جوراب پامون دیدیم و گفتیم حتماً از اول یکی پوشیدیم؟

فروشنده با دستمالی پیشانی‌اش را پاک کرد و شروع کرد به توضیح دادن اینکه چند نفر اجناس را در روزهای مختلف تحویل می‌دهند و پس از فروش برای گرفتن سهمشان برمی‌گردند. هیچ‌کدام نام و نشانی مشخصی باقی نگذاشته بودند و ظاهراً صاحبان مغازه هم تا آن لحظه ضرورتی برای پرسیدن چنین جزئیاتی احساس نکرده بودند. سالازار جوراب را روی پیشخوان انداخت و از او خواست دفتر حساب‌ها را بیاورد؛ درخواستی که مرد جوان با سرعتی چشمگیر اجرا کرد و حتی داوطلب شد هرچه از ظاهر تأمین‌کنندگان به خاطر داشت در حاشیهٔ صفحات بنویسد.

ـ تا ما برمی‌گردیم، چیزی از این مغازه فروخته نمی‌شه.
ـ حتماً، قربان.

وقتی سالازار از مغازه بیرون آمد، بازار هنوز به شلوغی سابق بود، هرچند فروشندگان نزدیک مغازه با جدیت غیرمعمولی سرگرم مرتب کردن بساطشان شده بودند. دفتر حساب‌ها را زیر بغل زد و باسیلیسک را راهی خانه کرد. حالا باید کسانی را پیدا می‌کرد که نام او را روی هر خرت‌وپرتی می‌گذاشتند و برایش گذشته می‌ساختند، و برای این کار به همراهانی نیاز داشت که بتوانند در بازار پرس‌وجو کنند، سرنخ‌ها را دنبال کنند و ترجیحاً پیش از معرفی خودشان ادعا نکنند کفگیر شخصی او را به ارث برده‌اند.

چه کسی سالازار را در این جست‌وجو همراهی می‌کند؟
جادوگر جادوگران پلاس جادوآموخته
تولد نقش
1396/06/22
آخرین ورود
دیروز ساعت 22:55
عضویت
1384/09/08
پست‌ها
1080
پایان سوژه


صدای ماچ مروپ و تام هنوز در رستوران می‌پیچید و اسلیترینی‌ها همچنان مشغول خارج کردن محتویات فر بودند. بلاتریکس بالاخره موفق شده بود خودش را از زیر گونی برنج بیرون بکشد، اسنیپ داشت درباره خواص درمانی رب گوجه‌فرنگی تحقیق می‌کرد و دراکو هم با نگرانی به ناخن‌هایش نگاه می‌کرد که در جریان جابه‌جایی یکی از قابلمه‌ها کمی کثیف شده بودند. در همین حین، صاحب رستوران که برای بررسی پیشرفت کار برگشته بود، با دیدن کوهی از برنج، روغن، حبوبات، زعفران و یک آفتاب‌گردان که حالا صاحب قانونی‌اش تام ریدل بود، برای چند لحظه خشکش زد.

- شماها دقیقاً دارین چه غلطی می‌کنین؟!

مروپ که همچنان مشغول بیرون کشیدن یک کیسه سیب‌زمینی از فر بود، با افتخار به سمتش برگشت.
- داریم فرتونو تعمیر می‌کنیم دیگه! اول باید خالیش کنیم. البته یه کم طول کشیده، ولی تقریباً تمومه. فقط هنوز کسی داوطلب نشده بره توش که روشنش کنیم.

صاحب رستوران چند لحظه به مروپ خیره شد. بعد به فر نگاه کرد. بعد دوباره به مروپ. سپس با سرعتی که از یک انسان معمولی بعید بود، خودش را به دستگاه رساند و در آن را محکم بست.
- کی گفته این فر خرابه؟! این انبار منه! شما چرا تمام جنسای منو ریختین بیرون؟!

سکوت سنگینی رستوران را فرا گرفت. حتی تام هم برای چند لحظه دست از بوسیدن مروپ برداشت؛ اتفاقی که در شرایط عادی می‌توانست به‌عنوان یک معجزه ثبت شود.
- یعنی فر سالمه؟ پس چرا توش غذا نمی‌پزین؟!
- چون فر نیست! گاوصندوق قدیمیه که شبیه فر ساخته شده!

این بار نگاه تمام اسلیترینی‌ها به سمت کجول برگشت. کجول که پیشنهاد خالی کردن فر را داده بود، ترجیح داد خودش را پشت یک گونی عدس پنهان کند و تا اطلاع ثانوی به زندگی به‌عنوان یکی از حبوبات ادامه دهد. در همین لحظه، صدای آرام و آشنایی از انتهای رستوران بلند شد.

- فرزندان من، فکر می‌کنم به اندازه کافی به اقتصاد کشاورزی ایران کمک کرده‌ایم.

سالازار اسلیترین که تمام این مدت روی یکی از صندلی‌ها نشسته بود و با آرامش چای می‌نوشید، از جایش بلند شد. نگاهی به آشفتگی رستوران انداخت و سپس چوب‌دستی‌اش را بیرون آورد. با حرکت کوتاهی، تمام وسایل به داخل گاوصندوق برگشتند، گونی برنج از روی پای بلاتریکس کنار رفت و قابلمه‌های روی گوش چند مرگخوار به جای خودشان بازگشتند. البته آفتاب‌گردان را از تام نگرفت؛ سالازار اعتقاد داشت هر مردی حق دارد از یک گلدان زیبا لذت ببرد.سپس چند سکه طلای گالیون روی پیشخوان گذاشت.

- این‌ها را بگیر. ارزش طلایشان احتمالاً از تمام رستورانت بیشتر است. حالا هم ما می‌رویم.

صاحب رستوران که تا چند لحظه پیش آماده بود با پلیس تماس بگیرد، با دیدن سکه‌ها فوراً تغییر عقیده داد و حتی پیشنهاد کرد برایشان چای تازه بیاورد. اما سالازار با حرکت دست پیشنهادش را رد کرد و به سمت در خروجی رفت. لرد ولدمورت که تازه یادش افتاده بود اصلاً برای چه کاری به ایران آمده‌اند، با عجله خودش را به سالازار رساند.

- ولی جد من! کتاب چی شد؟! ما برای پیدا کردن کتاب شما اومدیم ایران!

سالازار لحظه‌ای ایستاد و به نواده‌اش نگاه کرد.
- تام، چند ساعت پیش برای پیدا کردن یکی از ارزشمندترین آثار جادویی تاریخ وارد این کشور شدیم. از آن زمان تاکنون، شما غذا خوردید، ورشکست شدید، به بردگی گرفته شدید، تصمیم گرفتید یکی از اعضای خانواده را در فر بپزید و در نهایت یک انبار مواد غذایی را تخلیه کردید. فکر می‌کنم بهتر باشد ادامه تحقیقات را به زمانی موکول کنیم که توانایی تمرکز بیشتری داشته باشید.

ولدمورت خواست اعتراض کند، اما در همان لحظه چشمش به تام ریدل افتاد که هنوز آفتاب‌گردانش را بغل کرده بود. تصمیم گرفت سکوت کند. سالازار از رستوران خارج شد و بقیه اسلیترینی‌ها هم یکی‌یکی دنبالش راه افتادند. آخرین نفر بلاتریکس بود که هنگام خروج، برای انتقام از گونی برنج، لگد محکمی به آن زد و بلافاصله با درد انگشت پایش را گرفت.

هوای شب ایران خنک شده بود. سالازار برای لحظه‌ای به آسمان نگاه کرد. کتاب هنوز جایی در این سرزمین انتظارش را می‌کشید و او مطمئن بود که روزی دوباره آن را در دستانش خواهد گرفت. فعلاً ترجیح می‌داد نوادگانش را به هاگوارتز برگرداند، پیش از آنکه به اشتباه یک بانک مرکزی را با نانوایی اشتباه بگیرند و برای تعمیر تنورش داوطلب شوند.

اسلیترینی‌ها یکی پس از دیگری ناپدید شدند و خیابان دوباره به آرامش رسید. چند دقیقه بعد، صاحب رستوران در گاوصندوقش را باز کرد تا سکه‌های طلا را کنار زعفران‌هایش بگذارد. اما میان بسته‌های برنج، چشمش به تکه‌ای کاغذ قدیمی افتاد که قبلاً آنجا ندیده بود. روی کاغذ، با خطی عجیب و جوهری سبزرنگ، تنها یک جمله نوشته شده بود:

آنچه سالازار به دنبالش است

---------
فعلاً اینجا پستی نفرستین تا تصمیم بگیریم با یادگارهامون چه کار کنیم.

افرادی که لایک کردند

شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1398/04/17
آخرین ورود
دوشنبه 4 آبان 1405 01:42
عضویت
1397/05/27
پست‌ها
867
مروپ یه کم چونه‌شو خاروند. کجول، بی‌راه هم نمی‌گفت. نگاهی به فر انداخت که هرچیزی داخلش پیدا می‌شد جز اون چیزی که باید باشه! دستشو کرد توی دستگاه و اسلیترینی‌هام مثل صف نذری، یکی‌یکی وایسادن پشت سرش تا هر چی درمیاد رو بگیرن.

اول، قابلمه روحی‌هایی که مثل عروسک روسی تو دل هم قایم شده بودن. بعدش، بسته‌های عظیم حبوبات که انگار قرار بود برای یه لشکر صد ساله خوراک درست کنن. گونی‌گونی برنج که می‌تونست کل اهالی قاره آفریقا رو سیر کنه. چند تا کارتن رب گوجه که تا قیامت موندگار بودن. مخزن‌های روغن که باهاش راحت می‌شد یه پالایشگاه راه انداخت. و بعد... از همه عجیب‌تر... یه صندوقچه‌ی دزدای دریایی پر از زعفرون ناب که از سرخی برق می‌زد و قیمتش چشم همه رو می‌سوزوند!

- ناموساً این فره یا انبار لجستیکی بازی جنگ‌های صلیبی؟! حداقل اون بازی یه جا می‌گفت جا نداره... این یکی هر چی خالی می‌کنیم، بازم پره!

دلفی با جلوبازوهایی که راحت می‌تونست باهاشون هندونه قاچ بزنه، یه گونی برنجو از دست گلرت قاپید و داد به نفر پشتیش. بلاتریکس که به ورزیدگی دخترش نبود بلافاصله زیر همون گونی له شد و فقط یه مشت موی فرفریش از کناره‌های گونی بزرگ بیرون موند.

ولی بازم... فر خالی بشو نبود!

مروپ این‌بار یه گلدون آفتاب‌گردون بیرون کشید و گذاشت تو دستای تام.

- اوه عزیزم... مرسی! این قشنگ‌ترین هدیه‌ایه که تا حالا گرفتم!
- وای شوهر مامان! جدی از این گلدونی که همین‌جوری از تو فر درآوردم خوشت اومد و فکر کردی هدیه‌ست؟ تامی، تو چقدر رمانتیکی!

صدای ماچشون مثل پتک خورد تو سر اسلیترینی‌ها. اعضای گروه سبز و نقره‌ای که همگی دچار "مزاجی ایشوز" شده بودن؛ یکی یکی با بطری روغن چشماشونو شستن، یکی روی گوشاش از همون قابلمه روحی‌های کشف شده از داخل فر گذاشت و اون یکی سرشو تا ته فرو کرد توی یکی از قوطی‌های رب گوجه‌فرنگی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/11/30
آخرین ورود
پنجشنبه 28 آبان 1405 02:07
عضویت
1403/11/27
پست‌ها
536
خلاصه:
کتاب دست‌نویسی از سالازار اسلیترین در ایران وجود داره که لرد به شدت تمایل داره اونو داشته باشه، برای همین خودش و همه اسلیترینی‌ها راهی ایران شدن که پیداش کنن. حالا توی ایرانن و به یه رستوان رفتن و کلی غذا سفارش دادن اما چون پول ایرانی ندارن نتونستن پولشو بدن. پس صاحب رستوران مجبورشون می‌کنه براش تمیزکاری کنن. حالا اسلیترینی‌ها یه فر پیدا کردن که چون توش پر از وسیله‌س حدس می‌زنن خرابه و می‌خوان با تعمیرش پولو تسویه حساب کنن، اما برای اطمینان از خرابی فر مروپ ازشون می‌خواد یکی داوطلبانه بره توی فر و روشنش کنن...


~~~~~~~

مروپ جلو میاد تا ببینه سر چه کسی اینقدر بحث شده که کسانی که تا همین چند لحظه پیش دنبال پیش مرگ می‌گشتند، حالا اینقد تعارف میکنن و میخوان جلوی فرد مذکور رو بگیرن که مبادا سالازار عصبانی بشه؟

مروپ قبل از این که به جلوی جمعیت مرگخوارا برسه، سرجاش متوقف می‌شه. چون از همون‌جا هم گابریلا رو می‌بینه که با چوب پرشیش در حال بالا و پایین پریدن بود.
- عه؟ باشه پس. من داوطلب بودم. ولی نخواستین دیگه. پس بای!

گابریلا اینو می‌گه و پرش‌کنان رستورانو ترک می‌کنه و هزاران سوال تو ذهن اسلیترینی‌ها به جا می‌ذاره که باعث خارج شدن یه عالمه علامت سوال از ذهنشون می‌شه. مروپ با بدخلقی دوباره شروع به حرکت به جلو می‌کنه و سر راه مطمئن می‌شه که با دستش تمام علامت سوالا رو نابود کنه و توجه همه رو دوباره به وضعیت فعلی جلب کنه.
- مامان لطف می‌کنه و تا ده می‌شماره. اگه در پایان شمارشم شفتالویی داوطلب نشده بود، خودم دست رو یکیتون می‌ذارم تا بره توی فر!

همهمه‌ای بین اسلیترینی‌ها شکل می‌گیره و هرکدوم سعی می‌کنن بغل دستیشون رو برای رفتن توی فر جلو بندازن. مروپ هم همزمان شروع به شمردن می‌کنه.
- یک... دو... سه... چهار... پنج... شیش... هفت... هشت... نه...
- مامان مروپ اجازه؟

مروپ خوش نداشت دقیقا سر بزنگاهی که باید شماره ده رو می‌گفت نطقش کور بشه. با این حال چون مامان بود باید الگوی سایرین می‌بود. پس نفس عمیقی می‌کشه و با حرکت دستش اجازه‌ی صحبت رو به کجول که گویا داشت تو داوطلب نشدن از بقیه می‌باخت رو می‌ده.
- چرا اول فر رو خالی نمی‌کنیم؟ مطمئنم تا خالی کردن فر به توافق می‌رسیم که کی داوطلب بشه.

افرادی که لایک کردند

🦅 Only Raven 🦅
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/01/29
آخرین ورود
چهارشنبه 26 آذر 1404 15:37
عضویت
1403/01/28
پست‌ها
229
این بار همه ی جمعیت حاضر یکی یکی عقب رفتند و پشت يکديگر مخفی شدند. آنقدر سکوت سنگین بود که حتی صدای نفس هایشان هم به سختی شنیده میشد.

- خجالت بکشید یعنی هیچکس حاضر نیست؟ پس کجاست آرمان های جد مامان؟ اصلا احتمال اینکه اون تو جزغاله بشین تا اینکه اصلا اتفاقی نیوفته خیلی کمه. شانس سالازار همراهتون باشه کلا این فر خرابه ماهم میریم به زندگیمون میرسیم. هوم؟
- سیلویا یاد بگیر دیدی بانو چی گفت اصلا فدا کاری رو باید از همین جاها یاد گرفت.

اسکورپیوس در حالیکه پشت دوریا قایم شده بود این را گفت در همین حین هم با نوک انگشت اشاره، سیلویا را از پشت گلرت بیرون آورد به سمت مروپ فرستاد.

- خودت چرا نمیری؟

سیلویا که حال وسط جمع ایستاده بود، با شک و تردید به اسکورپیوس نگاه میکرد. او معمولا تا وقتی چیزی به نفعش نبود از این حرکت ها نمیزد.

- حقیقتی تلخ یا دروغی شیرین کدوم رو ترجیح میدی بشنوی؟
- از تو؟ همون حقیقت.
- خب اگه تو بری جلو دست کم بهت تضمین میدم دیه ت رو تمام کمال بگیرم.
-خب اینهمه آدم چرا از من مایه میذاری؟ خودت برو منم همین دیه ت رو میگیرم صرف مجهز سازی کلاسامون میکنم.
- نه خب من اداره اموال و دارایی هارو بهتر بلدم.
- نه من...
- عه بسه دیگه چه خبرتونه؟ اصلا خودم میرم.
- نه به جون مرلین اگه بذارم شما برین.
- راست میگه شما برین پس فردا جواب سالازار کبیر رو کی میده؟

مروپ جلو آمد تا ببیند سر چه کسی انقدر بحث شده که کسانی که تا همین چند لحظه پیش دنبال پیش مرگ میگشتند‌، حال انقدر تعارف میکنند و میخواهند جلوی فرد مذکور را بگیرند؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
S.O.S

شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1398/04/17
آخرین ورود
دوشنبه 4 آبان 1405 01:42
عضویت
1397/05/27
پست‌ها
867
مروپ نگاهی به اسلیترینی گوینده آخرین دیالوگ انداخت.
- ممد نواده جد بزرگوار مامان کاملا درست می‌گه. باید فر رو خالی کنیم که موقع روشن کردنش توش کیسه برنج و بیسکویت نباشه آتیش بگیره. مامان حکم تخلیه صادر می‌کنه.

اسلیترینی‌ها به سرعت هر شی‌ای که در فر وجود داشت را تخلیه کردند و بدون نظم بر کف آشپزخانه ریختند.

- ولی به نظر مامان همینطوری خالی خالی هم نمیشه... بلاخره اگر فر روشن شد باید بفهمیم فر کار می‌کنه.

همه شروع به تفکر و خاراندن چانه‌هایشان کردند.

- مامان یه ایده داره! اگر یکی از نوادگان فداکار و دلسوز مامان توی فر بشینه می‌تونه هر وقت روشن شد بهمون اطلاع بده فر سالمه.

صدای تشویق‌ و سوت در آشپزخانه پیچید.

- همینه! اینطوری راحت می‌فهمیم فر سالمه یا نه!
- ایده‌ای بود نوآورانه، فرح‌بخش، مایه انبساط خاطر و مشکل‌گشا!

مروپ نگاهی با مضمون "خواهش می‌کنم، نیازی به تشویق نیست و مامان متعلق به همتونه" به جمعیت تشویق‌کننده‌هایش انداخت.
- خب، کی داوطلب سوخاری شدن تست فر مامانه؟

تشویق‌ها بلافاصله جای خود را به سکوت سنگینی دادند.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1403/03/15
آخرین ورود
دوشنبه 13 مهر 1405 23:52
عضویت
1403/05/28
پست‌ها
393
مرگخوارا بعد شنیدن پیشنهاد تست کردن فر، ایستادند و به همدیگه نگاه کردند.
ایستادند و نگاه کردند...
ایستادند و نگاه کردند...
ایستادند و نگاه کردند...

- نایستید و نگاه نکنید. فقط ما می‌توانیم بایستیم و نگاه کنیم.

پس مرگخوارا به سمت فر یورش بردند و تا هرکدوم بتونن افتخار تست کردن و روشن کردن فر رو مال خودشون بکنن. اوضاع اون لحظه اوضاع جالبی بود. انگار همه مرگخوارا عضو گروه هافلپاف بودن و نهایت تلاششونو می‌کردن که تست‌کننده فر مذکور اونها باشن و درحال حاضر چیز دیگه‌ای براشون مهم نبود.

- یه لحظه وایسین!

مرگخوار اول کله‌شو از بین پاهای مرگخوار دوم درآورد. مرگخوار دوم دستشو از توی دهن مرگخوار سوم بیرون کشید. مرگخوار سوم پاشو از جلوی صورت مرگخوار چهارم کنار زد.

- نظرت چیه هر از چندگاهی یه آبی به جورابات بزنی؟
- جوراب ندارم. پای خودمه! از بس توی کفش بوده قارچ زده...

مرگخوارا به سرعت و با تعجب به‌دنبال فردی بودن که بهشون دستور سکوت داده بود. می‌خواستن پیداش کنن و بعد از اینکه مرگخوار اول کله فرد دستور دهنده رو کرده بود بین پاهاش، مرگخوار دوم دست فرد دستور دهنده رو می‌کرد توی دهنش و مرگخوار سوم از اون می‌پرسید که آیا قارچ دوست داره یا نه؟ ازش بپرسن که چرا باید وایسن؟

- چون قبل از اینکه بخواین فر رو روشنش کنید و تستش کنید، باید خالی‌اش کنید.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
MAYBE YOU ARE NEXT

جادوآموخته جادوگر
تولد نقش
1403/03/15
آخرین ورود
سه‌شنبه 6 مرداد 1405 20:33
عضویت
1403/04/01
پست‌ها
74
مروپ نگاهی به فر رو به رویش انداخت.
- من چیزی تو فر نذاشتم سیب سبز مامان.

اسکورپیوس با شنیدن «سیب سبز» اخمی کرد و با ناراحتی سرش را چرخاند.
اسلیترینی مذکور اشاره‌ای به فر رو به روی خودش کرد و گفت:
- آخه اینجا یه چیزی تو فر ئه!

مروپ شانه‌ای بالا انداخت و مشغول کار خودش شد.
بقیه اسلیترینی‌ها به سرعت به سمت فر رفتند ولی با آرامش آن را باز کردند. به هر حال، هیچکس دردسر جدید نمی‌خواست!
با باز شدن فر، اسلیترینی‌ها چشمانشان از تعجب گرد شد.
- اون کیسه برنج ئه؟
- این یکی چیه؟! بیسکوییت...
- بیسکوییت مادر؟! اینجا چه خبره؟
- این وسایل رو تو فر می‌ذارن؟ خراب نمیشن؟

سیلویا با تردید دستش را سمت فر برد.
- روشنه؟ نه نیست.

اسکورپیوس با تأسف سرش را تکان داد.
- یعنی خرابه؟ خب می‌فروختن قبل از اینکه خراب بشه!
- شاید سالمه ولی اونا فکر می‌کنن خرابه.

جملات آخر از دهان اسکارلت خارج شدند و توجه سیلویا و اسکورپیوس را به سمت او آوردند.
سیلویا به اسکورپیوس لبخندی زد.
- اگه بهشون نشون بدیم سالمه، می‌ذارن ما بریم.
- شاید حتی یه پولی هم گرفتیم چون تعمیرش کردیم. کارهاشون با دو تا فر آسون میشه!

مروپ نگاهی با ناامیدی به سیلویا و اسکورپیوس انداخت.
- چجوری می‌خواین تعمیرش کنین؟
- خب اولش با تست سالم بودن یا نبودن فر شروع می‌کنیم!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
I'll be smiling at the end of this road
And will sing the secrets of the forest all the way
شناسه بسته‌شده
تولد نقش
1403/01/29
آخرین ورود
چهارشنبه 26 آذر 1404 15:37
عضویت
1403/01/28
پست‌ها
229
-ارباااب...تق...میگم...تق...چرا...تق...انقدر...تق.

-د دو دقیقه آن ظرف هارا نشکن ببینیم چه میخواید جون بکنید بگید.

-ارباب داشتم میگفتم چرا انقدر این ظرفاشون سره.

-

-گوجه سبز مامان دلخور نشو نه که این طفلیا تاحالا دست نزدن به این چیزا نمیدونن. هکتور مامان بیا کنار خودم بهت یاد میدم چجوری ظرف بشوری. اول از این مایع به اسکاچ میزنی و میکشیش رو ظرف و بعد...تق.

-مادر جان؟

-به جون شفتالوی بدون پرز مامان تقصیر من نبود.


-چه خبره انقدر سر و صدا میکنید ؟مگه نگفتم مراقب ب باشی... این این... اینا ظرفای زنمه؟
مگه نگفتم حواستون باشه نشکنه؟ حالا که یه ماه دیگه به کارتون اضافه شد میفهمید مراقب باشید یعنی چی.

-آخر مردک میخواید مارو نگه دارید از حضورمان فیض ببرید چرا حقه سوار میکنید.

-کدوم حقه؟ من چرا باید بخوام شمارو که ضررتون بیشتر از منفعتتونه نگه دارم.

- نه شما ببین عزیز مامان راست میگه چرا هرچی مایع به اسکاچ میزنم کف نمیکنه به جاش ظرفا سر میشه.

- آهااا اون؟ اون رو هفته پیش زنم در قوطی روغنش شکست منم بطری مایع رو تمیز کردم دادم توش روغن بریزه.

-

-

-

- چرا این ایرانیها همه چیزشان برعکس است؟

-دیگه ما خیلی تو کار صرفه جویی هستیم. این قانون نیوتون رو شنیدین؟

- نیوتون دیگر کیست؟

- یه دانشمندی بود میگه انرژی هیچ وقت از بین نمیره فقط از حالتی به حالت دیگر تبدیل میشه. این الان تو ایران صدق میکنه. حالا ماهم اینجا یسری چیزای دیگرو هم تغییرات دادیم. خودتون دارید کار هارو انجام میدین دیگه حواستون باشه باز دسته گل به آب ندین قبلش یه چک بکنید.

صاحب رستوران این را گفت و رفت و اسلیترینی ها را با هزار و یک معمایی که در پیش رویشان است رها کرد.

-عه بانو مروپ این چیه توی فر گذاشتن؟

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
S.O.S

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.