لرد ولدمورت
از ما گفتن...
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1387/08/11
- آخرین ورود
- چهارشنبه 30 اردیبهشت 1405 17:15
- عضویت
- 1386/08/08
- پستها
- 6961
بررسی پست شماره 290 باشگاه دوئل، آلبوس دامبلدور:
ربطی به این پست نداره. ولی فکر می کنم لازمه بهش اشاره کنم.
شما جزو افرادی هستین که معنی ایفای نقش رو درک کردین. شما می دونین تا کجا باید پیش برین و کجا باید متوقف بشین. در شناسه هری هم همینطور بودین. به نظر من در مورد ایفای نقش چیزای زیادی برای یاد دادن به دیگران دارین و این مورد خیلی مهمیه. کمبودش رو شدیدا در ایفای نقش نسل جدید(سیاه و سفید) حس می کنم.
اولین چیزی که در رول شما توجهمو جلب کرد زاویه دیدتون بود. نگاه ساده و راحتتون! این که شما سعی نمی کنین چیزای بزرگ خلق کنین. و همین باعث می شه چیزی که خلق می کنین بزرگ باشه.
شما قهرمان بازی در نمیارین...شما خودتونین. نقشتونین. با همه قدرتش و با همه کم و کاستیاش. این خیلی مهمه. چون این چیزیه که می تونه شخصیت دامبلدور رو زننده جلوه بده.
شما ساده می نویسین. این سادگی به معنی ضعیف نوشتن نیست. اتفاقا کار سختی هم هست. فرقش با بقیه نوشته ها مثل فرق افرادیه که سعی می کنن با مزه باشن و کسایی که بدون تلاش بامزه هستن!
نقل قول:هري که روي يکي از ميز هاي تالار گريفيندور ايستاده بود، به آرسينوس، ناظر گريفيندور، نگاه کرد.
یه شروع ساده و دلنشین. طنزش هم به اندازه کافی خوب هست که خواننده رو جذب کنه. دو تا دیالوگ اول خیلی ساده هستن...ولی اونقدر جذابن که خواننده به عبارت "ناظر گریفیندور" توجه نکنه. نه این که این عبارت در هر حالتی بد باشه...ولی فکر می کنم اگه بدون جذب خواننده، ازش استفاده می کردین تاثیر عکس می ذاشت.
نقل قول:این قسمت کمی سریع اتفاق افتاد. تبدیل شدن هری به دامبلدور اتفاق جالبی بود. البته می شد به شکل دیگه ای توضیحش داد که جالب تر بشه. مستقیم اشاره نمی کردین که چه اتفاقی افتاده. هری از اتاق خارج می شد و احساس می کرد چیزی تغییر کرده. موقع راه رفتن احساس می کرد استخونا و مفاصلش درد می کنن...بعد ریششو کشف می کرد و شاید تو راه به یکی دو تا دانش آموز بر می خورد و عکس العملاشونو می دید و بعد به خواننده اعلام می کردین که هری عوض شده.
نقل قول:به نظر من بهتره بین توضیحات شخص و دیالوگ خودش فاصله ای گذاشته نشه(بجز حالت های استثنایی!). اینجوری پست کمی پراکنده به نظر می رسه. اگه دیالوگ مال شخص دیگه ای غیر از هری بود فاصله مناسب می شد.
نقل قول:
اینجاش جالب بود. شما از سوژه های سایت به خوبی استفاده می کنین. این کار حساسیه. اگه جای مناسب رو پیدا نکنیم تاثیر بدی روی نوشته مون می ذاره.
نقل قول:
نقل قول:این قسمت ها هم خیلی خنده دار بودن...شکلک های شما خیلی زیادن. ولی همشون درست و بجا استفاده شدن. همشون به انتقال احساسات شخصیت ها کمک کردن. برای همین نمی شه ازشون ایرادی گرفت.
نقل قول:تعادلی که بین هری و دامبلدور ایجاد کردین خیلی جالب و با مزه اس.حالت هیجان زده هری و تلاشی که برای دامبلدور شدن نشون می ده...این تعادل نشون می ده که شما نقش ها رو خوب می شناسین. نقاط پررنگ هر کدوم رو می دونین. با نقاط ضعف و قوتشون آشنا هستین.
نقل قول:هری کمی بی مقدمه بی رحم شده! هری هم رابطه خوبی با هاگرید داشت. به نظر من اینجا به کمی مقدمه چینی احتیاج داشت. می شد کمی درباره افکار هری توضیح داد. این که فکر می کنه الان فرصتی پیدا کرده که حرف دلش رو بزنه.
نقل قول:خیلی خوب بود. این کاری که انجام دادین همون چیزیه که همیشه روش تاکید می کنم. پیدا کردن ویژگی های بارز و مشخص شخصیت ها و بزرگنماییشون.
نقل قول:این قسمت هم مثل قسمت اول بود که هری تبدیل به دامبلدور شد. توضیح مستقیم، هیجان ماجرا رو از بین می بره. اینجا هم بهتر بود نمی گفتین هری عوض شد...از دیالوگ مینروا شروع می کردین...و بعد خواننده و هری همراه هم دلیل تعجبش رو می فهمیدن.
این که هاگرید هاگوارتز رو با خاک یکسان می کنه یک حرکت بسیار اغراق آمیزه...ولی اصلا آزاردهنده نیست. داستان شما به شکلیه که خواننده این اغراق رو قبول می کنه. فکر نمی کنم کسی مشکلی با این موضوع داشته باشه که هاگرید با یک حرکت هاگوارتز رو خراب کرده.
سوژه شما جالب بود. مخصوصا تبدیل هری به دامبلدور که با تغییر شخصیت شما هم هماهنگ بود. طنزتون خوب بود. ولی قوی ترین نکته پست شما شخصیت ها بود. شخصیت های شما قوی و پررنگ هستن. مشخصن...دیالوگ هاشون واقعا مال خودشونه. این خیلی مهمه و شما این کار رو به خوبی انجام دادین.
موفق...نباشید!
____________________
بررسی پست شماره 316 خاطرات مرگخواران، پرنتیس:
نوشته شما تلخه...و سنگین. اینجور نوشته ها خواننده های زیادی ندارن. ولی نمی شه انکار کرد که طرفدارای خاص خودشون رو دارن.منظورم جدی بودنش نیست. رول جدی رو راحت می شه خوند...ولی نوشته های تلخ فرق می کنن. تاثیر منفی روی خواننده می ذارن. به جورایی افسرده می کنن.
قطاری سرخ رنگ-چمدان زرشکی رنگ(3 بار)- لباس فرم سورمه ای رنگ-آسمان خاکستری رنگ(2 بار)-چشمانش آبی رنگش-سوییشرت سبزرنگی- -
تاکید اضافه و بیش از حدی روی رنگ ها داشتین...این تاکید خیلی زود خواننده رو حساس می کنه و در تکرار دوم و سوم برای خواننده آزار دهنده می شه.
نقل قول:توصیف زیبایی بود.
نقل قول:رول جدی مثل یک متن ادبی می مونه. درسته که مجبوریم از اسامی و مکان های خارجی استفاده کنیم. ولی در بقیه موارد تا جایی که ممکنه بهتره از اینجور واژه ها فاصله بگیریم. اینجا "سوییشرت" انتخاب مناسبی نبود. حال و هوای داستان رو از بین می بره.
نقل قول:این قسمت برای من مبهم بود...پرتنیس خیلی ناگهانی عصبانی می شه...و طلسمی که اجرا می کنه چیه؟!
فقط این قسمت نیست...کل رول کمه! ناقصه! شاید دلیلش این باشه که ما پرتنیس رو نمی شناسیم. هیچی دربارش نمی دونیم. درباره ظاهرش(بجز توضیحات کوتاهتون)، درباره شخصیتش و گذشتش...اینجا هم به اندازه کافی توضیح داده نشه. فقط یه دورنمای کلی از زندگی پرتنیس داریم...که پر از تلخی و خشمه. نوشته شما زیبا بود. جمله هاتون قشنگ بود. ولی حسی که به خواننده منتقل می کنه مثبت نیست. اگه هدف شما همین بوده باشه به هدفتون رسیدین. چون اینم یه سبکه به هر حال...
نقل قول:
پدر پرنتیس یکی از شخصیت های محوری این داستانه. ولی هیچ توضیحی دربارش داده نشده. برای فهمیدن هویت پدرش خواننده باید بره معرفی شخصیت شما رو بخونه...و خب...فکر نمی کنم کسی این کار رو انجام بده. شاید اگه این رول بعد ها زده می شد تاثیر بهتری می ذاشت. وقتی که پرنتیس خودش رو کمی معرفی کرده و خواننده ها کم و بیش باهاش آشنا هستن. ولی به هر حال اینم ورود بدی نبود. فقط نمی دونم لازم بود اینقدر تاریک باشه یا نه!
موفق باشید!
ربطی به این پست نداره. ولی فکر می کنم لازمه بهش اشاره کنم.
شما جزو افرادی هستین که معنی ایفای نقش رو درک کردین. شما می دونین تا کجا باید پیش برین و کجا باید متوقف بشین. در شناسه هری هم همینطور بودین. به نظر من در مورد ایفای نقش چیزای زیادی برای یاد دادن به دیگران دارین و این مورد خیلی مهمیه. کمبودش رو شدیدا در ایفای نقش نسل جدید(سیاه و سفید) حس می کنم.
اولین چیزی که در رول شما توجهمو جلب کرد زاویه دیدتون بود. نگاه ساده و راحتتون! این که شما سعی نمی کنین چیزای بزرگ خلق کنین. و همین باعث می شه چیزی که خلق می کنین بزرگ باشه.
شما قهرمان بازی در نمیارین...شما خودتونین. نقشتونین. با همه قدرتش و با همه کم و کاستیاش. این خیلی مهمه. چون این چیزیه که می تونه شخصیت دامبلدور رو زننده جلوه بده.
شما ساده می نویسین. این سادگی به معنی ضعیف نوشتن نیست. اتفاقا کار سختی هم هست. فرقش با بقیه نوشته ها مثل فرق افرادیه که سعی می کنن با مزه باشن و کسایی که بدون تلاش بامزه هستن!
نقل قول:
- ... و پسر برگزيده وارد ميشود!
- ميشه از ميز بياي پايين پاتر؟
یه شروع ساده و دلنشین. طنزش هم به اندازه کافی خوب هست که خواننده رو جذب کنه. دو تا دیالوگ اول خیلی ساده هستن...ولی اونقدر جذابن که خواننده به عبارت "ناظر گریفیندور" توجه نکنه. نه این که این عبارت در هر حالتی بد باشه...ولی فکر می کنم اگه بدون جذب خواننده، ازش استفاده می کردین تاثیر عکس می ذاشت.
نقل قول:
- خوش بگذره پسر!
هری بدون آنکه جواب بدهد از آنجا دور شد اما نمیدانست ادوارد و هنری او را به پروفسور دامبلدور تبدیل کرده بودند.
نقل قول:
کم کم متوجه ریش بلندی شد که به چونه اش آویزان است.
- چرا من اینطوری شدم؟ چرا پیری زود رس گرفتم؟
نقل قول:
اسنیپ که بر روی پاتیل دانش آموز خم شده بود، سرش را بالا اورد و چشم در چشمناظر قدحدامبلدور شد.
اینجاش جالب بود. شما از سوژه های سایت به خوبی استفاده می کنین. این کار حساسیه. اگه جای مناسب رو پیدا نکنیم تاثیر بدی روی نوشته مون می ذاره.
نقل قول:
- میدونم که تو لیلی پاترو دوست داشتی، واقعا برات متاسفم سوروس که چشمت دنبال ناموس مردمه، تو رقت انگیزی.![]()
نقل قول:
- بخاطر کثیفی کلاست و چون به هری پسرم سخت میگیری 100 امتیاز از اسلیترین کم میشه و تمام امتیازات کم شده به گریف برمیگرده!
نقل قول:
- نجات؟ منم میام! منم میام!
نقل قول:
- میدونی روبیوس کیکات عینه سنگه منم بدم میاد.
نقل قول:
- تو حق نداری با پروفسور اینطوری صحبت کنی!
نقل قول:
در این لحظه دامبلدور بدون آنکه متوجه شود کم کم به حالت عادی برگشت و هری شد. مک گوناگال که این صحنه را دید با دهان باز به هری خیره ماند.
این که هاگرید هاگوارتز رو با خاک یکسان می کنه یک حرکت بسیار اغراق آمیزه...ولی اصلا آزاردهنده نیست. داستان شما به شکلیه که خواننده این اغراق رو قبول می کنه. فکر نمی کنم کسی مشکلی با این موضوع داشته باشه که هاگرید با یک حرکت هاگوارتز رو خراب کرده.
سوژه شما جالب بود. مخصوصا تبدیل هری به دامبلدور که با تغییر شخصیت شما هم هماهنگ بود. طنزتون خوب بود. ولی قوی ترین نکته پست شما شخصیت ها بود. شخصیت های شما قوی و پررنگ هستن. مشخصن...دیالوگ هاشون واقعا مال خودشونه. این خیلی مهمه و شما این کار رو به خوبی انجام دادین.
موفق...نباشید!
____________________
بررسی پست شماره 316 خاطرات مرگخواران، پرنتیس:
نوشته شما تلخه...و سنگین. اینجور نوشته ها خواننده های زیادی ندارن. ولی نمی شه انکار کرد که طرفدارای خاص خودشون رو دارن.منظورم جدی بودنش نیست. رول جدی رو راحت می شه خوند...ولی نوشته های تلخ فرق می کنن. تاثیر منفی روی خواننده می ذارن. به جورایی افسرده می کنن.
قطاری سرخ رنگ-چمدان زرشکی رنگ(3 بار)- لباس فرم سورمه ای رنگ-آسمان خاکستری رنگ(2 بار)-چشمانش آبی رنگش-سوییشرت سبزرنگی- -
تاکید اضافه و بیش از حدی روی رنگ ها داشتین...این تاکید خیلی زود خواننده رو حساس می کنه و در تکرار دوم و سوم برای خواننده آزار دهنده می شه.
نقل قول:
با این وجود چمدان را طوری در دستانش تاب می دهد که گویی " پر از خالی " است!
نقل قول:
مادر با خشم سوییشرت سبزرنگی به سمت دخترک پرتاب می کند و فریاد می زند:
نقل قول:
چشمان وحشتزده ی مادرش نمی توانست اورا از این تصمیم بازدارد. دستش را بالا برد و زیر لب طلسمی زمزمه کرد...
فقط این قسمت نیست...کل رول کمه! ناقصه! شاید دلیلش این باشه که ما پرتنیس رو نمی شناسیم. هیچی دربارش نمی دونیم. درباره ظاهرش(بجز توضیحات کوتاهتون)، درباره شخصیتش و گذشتش...اینجا هم به اندازه کافی توضیح داده نشه. فقط یه دورنمای کلی از زندگی پرتنیس داریم...که پر از تلخی و خشمه. نوشته شما زیبا بود. جمله هاتون قشنگ بود. ولی حسی که به خواننده منتقل می کنه مثبت نیست. اگه هدف شما همین بوده باشه به هدفتون رسیدین. چون اینم یه سبکه به هر حال...
نقل قول:
- پرنتیس، باید همین الان از اینجا بری! همین حالا با اولین قطار به لندن برو، اونجا می تونی پدرت و خونوادش رو پیدا کنی! هرکسی که بتونه کمکت کنه...
پدر پرنتیس یکی از شخصیت های محوری این داستانه. ولی هیچ توضیحی دربارش داده نشده. برای فهمیدن هویت پدرش خواننده باید بره معرفی شخصیت شما رو بخونه...و خب...فکر نمی کنم کسی این کار رو انجام بده. شاید اگه این رول بعد ها زده می شد تاثیر بهتری می ذاشت. وقتی که پرنتیس خودش رو کمی معرفی کرده و خواننده ها کم و بیش باهاش آشنا هستن. ولی به هر حال اینم ورود بدی نبود. فقط نمی دونم لازم بود اینقدر تاریک باشه یا نه!
موفق باشید!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!













