قلم‌پر تندنویس

چرا انقدر مبهمی؟

قضیه ی دینگ چیه؟

لادیسلاو آ!
یوآن خطاب به ما گفت که ابهام را از چهره‌ات بزدائیم، لیکن اول برای ما شرح بده که چرا اینگونه مبهمی؟ آیا عمداً ابهام برچهره‌ات مالانده‌ای؟! یا که خیر، قصدِ مبهم ماندن را نداشته بودی و دستِ قضا و قدرِ روزگار تو را به ابهام کشاند؟
و لطفاً با این لحن جواب مرا مده!

با تشکر از رز ویزلی بابت حضورش توی این مصاحبه‌ی داغ و البته، فوتبالی!

و امّــــا...
مهمون بعدی...
یکی از اعضای فعال، جذاب، زیبا، مطمئن و شیک‌پوش که با توجه به لهجه‌ش میشه حدس زد که ظاهراً با ماشین زمان از گذشته‌ی خیلی دوری اومده.
هیشکی چیز خاصی ازش نمیدونه و یکی از مرموزترین‌هاس و میدونم که دوس دارین کلی سین.جیمش کنین.

این شما و اینم از...


کلی سوژه داره و آدم مبهمیه. تا می‌تونین، ابهام زداییش کنین.

خدایی هلند و پرتغال و آلمان؟! واتس رانگ ویت یو پیپل؟!
میون بحث فوتبالیتون، من یه جواب اندکی میدم و میرم ادامه بدین! :)))

لینی


آخرین بار که قبل این مصاحبه در زمینه فوتبال بات بحث کردم، تیم باشگاهیتو بر اساس علاقه به آلمان و بازیکنای آلمانی معرفی کرده بودی!
چطور میشه از آلمان متنفر بود؟ واقعا دلیلی مث اینکه یه حشره دوسش داره کافی نیس خدایی؟ اگه نیس میتونم بگم من از چیزایی که همه چیزش حساب شده س و انگار توش روح نداره خوشم نمیاد. برخلاف آرژانتین، ایتالیا و تا حد کمی اسپانیا که به همین ترتیب و میزان که گفتم تیم های مورد علاقه ی منن (و خب اول بودن آرژانتین نشان از اهمیت نداشتن جام بردن داره)، آلمان، دقیقا شایسته ی توصیف "ماشینی، اما جذاب" ه!
نمیخواد بیای دفاع کنی حالا دوباره! کنار میایم با هم یه جوری! بزنیم همو بلاک کنیم وجهه خوبی نداره!
مرسی خوندی!

ارباب

نقل قول:
ارباب امروز این سال بالاییا اومده بودن دانشکده یه عده شون جای بیمارستان. من رفتم وسط جمعیتشون گفتم "کی اینجا قبلا سوروس اسنیپ بوده؟" و با نگاه های ملت مواجه شدم و سوت زنان صحنه رو ترک کردم! :))

نقل قول:
همون موقع هم البته بهتون گفتما، ولی خب مجددا! صب کنین برم پیدا کنم! ✋
یافتم!

نقل قول:
حیف اون هزینه ی پرینت عکسش خب ارباب!
#اصفهانی

مرسی که خوندین و اینا!

شاید باورت نشه! ولی کالم دون موندم.
فک کنم خیلی عجیبه، چون یه چند دقیقه پیش اونور با این دیالوگ مواجه شدم: خب...مشخصه که لینی نرفته سایت، نظرت چیه کلا نری؟ یه مدت استراحت کن.

درسته که اینجا خارج از ایفای نقشه، ولی چون مصاحبه‌ی رز بود و الانم در اختیار رز و کسانی که خطاب به رز حرفی دارن هست، فقط یه چیز اومدم بگم و برم. نمی‌دونم چرا طولانی شد، ولی خب فقط یه چیزه.


در مورد پاراگراف یکی مونده به آخرت... شاید برداشتم اشتباه باشه، ولی من برداشتم این بود که داری می‌گی لینی، همیشه دلیل دوست داشتن یه تیم این نیست که بهترینه و همه رو درسته قورت می‌ده. به نظر من شاید بتونی به طرفدارای "چند سال اخیر" اسپانیا یا بارسلونا یا... اینو بگی، ولی به طرفدارای قدیمی آلمان نه. ما الان قهرمان جهانیم، از 2014 به قبل که اینطور نبود!

در مورد خودم می‌تونم بگم که علت طرفداریم از تیم ملی آلمان به هیچ‌وجه به خاطر افتخاراتش نبود، نیست و نخواهد بود. اصن به طرز فجیعی طرفدار آلمان شدن من عجیبه. توضیح داده بودم، طولانی شد، پاک کردم. ولی همونطور که اولشم گفتم، حتی به طرفدارای دیگه‌ی آلمان هم نمی‌شه اینو چسبوند که چون تیمارو درو می‌کنه همه دورش جمع شدن.
ولی کاملا حق با توئه. سلایق متفاوته. تو فوتبال آلمان رو ماشینی و خسته‌کننده می‌دونی ولی من تیکی‌تاکایی که از بس پاس می‌دادن حوصله‌م سر می‌رفت و کانالو عوض می‌کردم! علاقه من به آلمان صرفا به خاطر اینه که معتقدم بازی زیبایی داره. شخصا ترجیح می‌دم با افتخار بگم تیمم باخت یا حالا مساوی کرد تا اینکه نتونم با افتخار بگم بردیم! مورد دوم هم اصلا عجیب نیست چون می‌دونیم همیشه تیمی که قشنگ‌تر بازی کرده نمی‌بره! ولی تا وقتی زیبا بازی می‌کنی، باختتم افتخار داره. حالا می‌خواد پرافتخارترین تیم دنیا باشی، می‌خواد یه تیمی باشی که کسی انتظار برد نداره ازش.

خب دیگه انصافا خیلی از سر و تهش زدم کوتاه شه. گوجه پرت نکنین، رفتم.

اول از همه...

نقل قول:

نمیدونم این اصطلاح از کِی استفاده شده و کی ابداعش کرده، ولی چشم! من منسوخش میکنم.

چیزایی که میخوام بگم، فوتبالیه. و میدونم که جاش اینجا نیس. در واقع هیچ جای دیگه هم جاش نیس که در مورد فوتبال حرف بزنم، ولی خب، اینجا موقعیتش پیش اومد و به نظرم اگرچه در مورد فوتباله، ولی خیلی راحت میشه ربطش داد به اینکه چقد به علایقمون وفاداریم، چقد به علایقمون علاقه داریم، چرا به اونا علاقه داریم و چقد از اونا دفاع می‌کنیم و نسبت بهشون تعصب داریم.

صحبت‌های لینی جالب بود. منم گفتم بهتره نظرات خودمو بگم.
میدونی لینی، اون موقع که توی گروه ریون بودم، قشنگ دیدم که تو و چند نفر دیگه به‌طرز عجیبی به آلمان عشق می‌ورزین. کل‌کل‌ها، جر و بحث‌ها، استیکرها، همه‌چی نشون‌دهنده‌ی میزان این عشق و طرفداری بود.
حتی وقتی که آلمان با لهستان مساوی کرد، خیلی موذیانه رفتم تو گروه ریون و خطاب به ویلبرت اسلینکرد گفتم: خب خب، مستر اسلینکرد؟
اونم یه "خفه شو یوآن!" گفت و بلاکم کرد و تا فردا صبح منو از گروه ریون هم انداخت بیرون.

معلوم بود چقد از آلمان بدم میومد، نه؟ البته جنابعالی مدیری و ممکنه منو درجا شوت کنی بالاک و اونجا هم با میشاییل بالاک رو در رو شم.
ولی رک و راست بگم... من به‌شدت از تیم ملی آلمان متنفرم.
چرا؟
چون افتخارات زیادی داره. چون حول و حوش دو دهه‌س که توی همه‌ی تورنمنت‌ها همیشه یا به نیمه‌نهایی رسیده یا فینال. چون حتی توانایی گل‌بارون کردن تیم‌های درجه یک رو داره. چون مقتدرانه بازی میکنه و میبره.
خلاصه بگم... چون آلمان تیم قوی‌ایه.
کاری به سلایق بقیه ندارم. ولی طرفداری از این تیم برای من خسته‌کننده‌س. بازی‌هاش (به‌جز مقابل تیم‌های درجه یک) برای من جالب نیستن. میدونم که قراره به عنوان تیم اول از گروهش صعود کنه. میدونم که قراره با نتیجه‌ی دو رقمی، سن مارینو و جزایر فارو رو کتلت کنه.
ولی ازش خوشم نمیاد. کمتر پیش میاد که چیز جدیدی توی بازی‌هاش ببینم. بازیکناش یه حالت خُنُک دارن برای من. حس خاصی ندارم نسبت بهشون. از نویر گرفته تا مولر. شبیه یه روباتن که خیلی دقیق و مهندسی کارشون رو انجام میدن و میرن. شکست‌ناپذیر. کم‌اشتباه. مقتدر. قوی!
حتی یادمه که توی قرعه‌کشی جام جهانی که آخرش معلوم نبود آلمان یا آرژانتین قراره بیفته توی گروه ایران، من از ته دل امیدوار بودم که آرژانتین با ایران هم‌گروه شه که همینطور هم شد خوشبختانه.
دلایلی که باعث میشه از آلمان بدم بیاد رو گفتم. این از این!

حالا چرا از هلند و پرتغال خوشم میاد؟
من فوتبال دیدنم با بازی این دوتا توی جام جهانی ۲۰۰۶ شروع شد. ینی قبلش هم میدیدما، ولی در حد تفننی.
همین بازی بود که منو عاشق فوتبال کرد و باعث شد که لیگ‌های اروپا رو دنبال کنم. این بازی منو سرجام میخکوب کرد. اونقد تند و سریع و خشن بود که داور ۴ تا کارت قرمز و n تا کارت زرد به بازیکنای دو تیم داد.
هلند باخت و حذف شد. ولی پرتغال تا نیمه‌نهایی رفت و اتفاقاً توی مسابقه‌ی رده‌بندی به آلمان باخت.
ملت پرتغال رو بخاطر رونالدو دوس دارن، ولی من از این تیم خوشم میاد چون بازی‌هاش بگیر نگیر داره. همیشه هم اینطوری بوده. یه بار می‌بینی یه تیم خفن رو داغون میکنه، ولی توی بازی بعدی با جزایر کیپ‌ورد مساوی میکنه! هیچوقت نمیشه بازیاش رو پیش‌بینی کرد. تیمش ثابت و پایدار و منسجم نیس. هر آن ممکنه ببازه و هر آن ممکنه ببره. مهم نیس مقابل چه تیمی بازی میکنه. چه همین آلمان باشه و چه ترینیداد و توباگو! همیشه سخت تلاش میکنه و میجنگه و پایاپای با تیم مقابل بازی میکنه.
حتی خوش‌بین‌ترین هوادارش هم باور نداشت که این تیم آخرش قهرمان یورو ۲۰۱۶ میشه. هیچکدوم از بازیاش رو درست حسابی نبرد. یا مساوی کرد، یا رفت وقت اضافه و پنالتی. با تیمای ضعیفی هم‌گروه شده بود. ایسلند و اتریش و مجارستان. سر بازی سومش با مجارستان که ۳ - ۳ شد، من واقعاً سر هیچ بازی‌ای اینجوری از استرس نمردم. یکی از عجیب‌ترین و حساس‌ترین صعودهایی بود که توی این ۱۰ سال فوتبال نگا کردن، دیدم. اون روز اونقد خرکیف بودم که وقتی نصف‌شب سایت ترکید و ملت همه از فسیل تا کاربر مهمان ریختن روی سر فنگ، من این وسط از بقیه خونسردتر بودم. چون در عین ناباوری، پرتغال به مرحله‌ی بعدی صعود کرده بود!

هلند هم همینطوره برام. معلوم نیس قراره چه عملکردی نشون بده. تا نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۱۴ میرسه، ولی بعدش، حتی از مرحله‌ی مقدماتی یورو ۲۰۱۶ هم رد نمیشه.
هم پرتغال و هم هلند، جفتشون فوق‌العاده کم‌افتخارن. فک کنم آخرین جامی که هلند گرفت، همین یورو بود. البته زمان رود گولیت و اینا. و پرتغال هم همین پارسال اولین جامش رو گرفت.
اینه که باعث میشه نسبت به این دو تیم حساس باشم. همیشه برام غیرقابل پیش‌بینیه که این دوتا قراره چیکار بکنن توی جام‌های بعدی؟ همیشه انتظار داشته باشم که از تیم‌های ضعیف هم شکست بخورن.
هیچوقت برای من، تکراری نیستن.
من الآن هیچ ایده‌ای ندارم که این دوتا آیا قراره به جام جهانی ۲۰۱۸ و یورو ۲۰۲۰ برسن؟!
در حالی که همین الآن میتونم قول بدم که آلمان تا نیمه‌نهاییِ این دوتا تورنمنت رو میره. شکی نیس!

خلاصه، برای اینکه از تیمی خوشم بیاد، لازم نیس که حتماً اون تیم خفن باشه. همین نه‌چندان قوی بودنش میتونه مهم‌ترین فاکتور علاقه‌مندیم به اون باشه. سبک بازی خاصش. اخلاق بازیکناش. شخصیت تیم. همه‌ی این فاکتورا منو یاد خودم میندازه. هلند و پرتغال خیلی شبیه منن. یه بار به‌طرز عجیبی از پس مشکلات بر میام، یه بارم به‌طرز واقعاً مسخره‌ای گند میزنم.
شاید دلایل مسخره‌ای به نظر بیان، اما هرکی به یه دلیلی طرفدار یه تیمیه. یه چیز کاملاً شخصیه.

همین رودولف. حاضره خودش رو با قمه‌هاش نصف کنه، ولی هیچوقت دست از رُم نمیکشه و نمیره سراغ یوونتوس. با اینکه میدونه رُم انگشت کوچیکه‌ی یوونتوس هم نمیشه، اما خودش دلایل خاص خودش برای طرفداری از رُم رو داره. یا تدی‌ای که دُم از تنش جدا کنین، طرفدار منچستر یونایتد میمونه. حتی اگه تا ده سال دیگه گند بزنه. حتی اگه بره لیگ دسته دو. نمیره مث بعضیا طرفدار سیتی بشه و بگه من خیلی وقته سیتی رو تیم اول شهر منچستر میدونم.
همونطور که منم همین حس رو دارم نسبت به منچستر!

اولِ پُست گفتم، الآنم میگم. تماماً در مورد فوتبال بود، ولی میشه ربطش داد به اینکه چرا از یه چیزی بدمون میاد و چرا از یه چیزی خوشمون میاد؟ چرا از علایقمون دفاع می‌کنیم؟ و چرا نسبت به اونا تعصب داریم؟
همین دیگه!
لینی، پلیز کیپ کالم!

این لینی ای که این پایین می بینین حالت کنترل شده شه ها...اسم آلمان اومد از خود بیخود شد حشره!


مصاحبه قشنگی بود. تعجب نکردم. شوکه نشدم...این خوبه. این یعنی رز همونیه که شناختم.
می دونستم پزشکی می خونی ولی انصافا بهت نمیاد بچه درسخون باشی!
یه سوروس اسنیپ داشتیم یه موقعی. اونم پزشکی اصفهان می خونه. البته فکر می کنم دیگه سال آخر باشه...برو پیداش کن! مرگخوار باید مرگخوار رو بیابه! اتفاقا اونم گریز آناتومی دوست داشت که فکر می کنم دلیلش مشخصه!(من نصفه دیدم!)


همین جا متوجه شدم که متولدای فروردین رو اصلا دوست ندارم. یکیش همین هکولی...یکیشم خودت!


بید کتک زن ایده فوق العاده ایه. تو از یه رز ساده که حتی گل هم نبود یه رز جادویی ساختی...نمی دونم از بید کتک زن قرار بود چی بسازی. ولی خوشحالیم که رز موندی.


نقل قول:فکر کن...رز بهت پیام شخصی بده و بپرسه این جا چه خبره و منو راهنمایی کنین...البته اون موقع نمی دونی رزه...اگه بدونی خیلی هیجان زده می شی.
برای همین شاید باید برای هر پیام شخصی درخواست راهنمایی هیجان زده بشیم. شاید اونا هم در آینده رز ویزلیای دیگه ای بشن.


نقل قول:اون قدیما بود...الان برعکس شده! تازه واردا، بسیار بی احترامانه، قدیمیا رو درسته قورت می دن!


نقل قول:نمی دونم چطوری قراره پیداش کنی ولی کو لینک؟ لینک بده ما نیز بدونیم کدومه!


نقل قول:نخورین آقا! گول این فرد رو نخورین. اعتیاد داره به دوئل. شما رو هم به منجلاب اعتیادش می کشه.
منم زیاد فن دوئل نیستم! هر دوئلی هم که کردم، دعوت شدم. دعوت نمی کردم. فقط یه بار یادمه ایوان روزیه رو دعوت کردم.


نقل قول:این واقعا سوپ پیاز درست می کرد؟...بی خودی سوژه اش نکردیم پس!


نقل قول:آقا این اصطلاح رو منسوخ کنین...جدی! قشنگ نیست.


نقل قول:همیشه برام عجیب بوده که بعضیا چطوری موقع عصبانیت اشک می ریزن! اشک مال غمه...و مال شادی خیلی زیاد...به عصبانیت نمیاد آخه!


اتاقت خیلی بامزه بود...چقدر رنگ! یه بار یه همچین چیزی به آریانا گفتم. گفت خب بدون رنگ که نمی شه! غافل از این که تو اتاق من هیچ رنگی بجز سیاه و سفید پیدا نمی کنی.
وسط اون تخته دارت عکس دامبلدور بچسبون.


نقل قول:
نقل قول:یک پزشک متعهد در راهه!


نقل قول:منی که دائم بودم هم همین فکرو می کنم. سوژه ها و پست ها خیلی تغییر نمی کنن. یه سری اصولی به مرور جا میفته. مثلا یه مدت بی ناموسی نویسی آزاد می شه. بعد باهاش می جنگیم و برچیده می شه!
چت باکس هم همینطوره. اعضا رو آزاد می ذارن...چت باکس به مرور لوس و مسخره می شه. پر از پیام های بی مورد و بی فایده. که الانم به نظر من داره به اون سمت پیش می ره. بعد محدود می کنن. یه مدت خشک و جدی می شه. کاش می شد متعادل موند!
شوخی می شه کرد...فقط کافیه حرفی که می زنی ارزش زده شدن داشته باشه. حتی اگه یه شکلک خالی باشه.


نقل قول:قدر خواهر را بدان! حرف هم نزن!


نقل قول:خب مال شما خوب نیست! مال ما خیلی خوب بود! حاضرم برگردم!


نقل قول:اتفاقا هر گروه یه عضوی داره که باعث می شه آدم نسبت به اون گروه احساس خوبی پیدا کنه. هافلپاف هم تو رو داره.


نقل قول:نتون بگو، ببین چیکارت می کنیم بعد!

منم خوشم نمیومد...الان انگار باهاش کنار اومدم. شاید ده سال مجبور شدن به درک کردن این شخصیت و زندگی باهاش، هر چند بصورت طنز و تخیلی، باعث شده درکش کنم! الان فکر می کنم بهش احترام می ذارم.


به اندازه یه مصاحبه جواب دادیما!

من حرفایی برای زدن داشتم که وقتی به تیم ملی آلمان رسیدم کنترلم از دستم خارج شد و یکراست می‌رم سر اون.

نقل قول:
واقعا چی می‌شه که یه نفر از تیم ملی آلمان بدش میاد؟ مگه ممکنه آدم بازی زیبای این تیم رو ببینه و جذبش نشه؟

بابام همیشه طرفدار تیم برعکس منه، حالا نه اینکه مثلا واقعا طرفدار اون تیم باشه، ولی طرف اونو می‌گیره صرفا برای اینکه یکی نباشه تیمامون. این وسط تنها استثنائی که وجود داره و هرگز بابام به طرفداری از تیم مقابلش نمی‌پردازه آلمانه. تا یه مدت فک می‌کردم به خاطر حساسیت بیش از حدم رو آلمانه، تا اینکه فهمیدم واقعا قدرت و بازی قشنگشون رو قبول داره. اینو گفتم که بگم حتی باباها هم می‌دونن نمی‌شه آلمانو دوست نداشت. یاد بگیر تو هم!

من همین امسال سر یورو به خاطر دیدن بازی آلمان که از قضا مسافرت خونه مادربزرگ اینام بودیم، با دو تا از داییام دعوام شد(اولین بار تو عمرم با آدم بزرگای خانواده!) و اشک‌ریزون تلویزیونو به چنگ آوردم و تا ته بازیو اشک‌ریزون دیدم و متاسفانه آخر همون بازی باختیم و حذف شدیم و اشک‌ریزون رفتم خوابیدم و تا چند روز بعد اشک‌ریزون رو تخت دراز می‌کشیدم به سقف اتاق خیره می‌شدم. الان که یادم افتاد بغض گرفت منو باز. :|

با این تفاسیر... چطور آلمان نه؟ چطور می‌تونی اون کلمه رو به تیم ملی آلمان بچسبونی؟ حتی نمی‌تونم بنویسم منظورم کدوم کلمه‌س! خودت بفهم. همون که از بد اومدن هم بدتره. قلبم شکست اصلا. :(

خب... فرض رو بر این می‌ذاریم که قبل از آشنایی با آلمان یه تیم دیگه تو لیست علاقمندی‌هات میاد... به جواب رسیدم. منم یه تیم هی بیاد ازم ببره احتمالا ازش بدم میاد. نیس ما خیلی قوی هستیم. فعلنم که قهرمان جهان هستیم. برو کنار بذار باد بیاد.

روونایا، یکی منو بگیره. نفس عمیق.

بریم سر مصاحبه. :تظاهر به آرام شدن:
بعضی از جواباتو که می‌خوندم با خودم می‌گفتم چه تفاهمی! تا حالا بش فک نکرده بودم که ممکنه حتی در چنین مواردی چنین تشابهاتی بینمون وجود داشته باشه.

نه دیگه از دست رفتم. نمی‌تونم ادامه بدم. شاید بعدا اومدم بقیه‌شو گفتم. فعلا خدافظ گل سایت. همیشه همینورا باش ببینیمت.

+ یوآن تو چرا از بالاک نام بردی؟ طرفدار آلمانی؟ اگه نیستی چرا با احساسات ملت بازی می‌کنی؟

سلام ملت!
مچکرم بابت سوالاتون. مچکرم از کسایی که الان میشینن مصاحبه رو هم میخونن! مرسی!


ارباب!

نقل قول:

چطوره نرم دیگه؟


رودولف!

نقل قول:

من بسیار آدم خفنی هستم. و در عین حال یک گیاه جادویی هستم. من تا همین جای پستتو خوندم. بقیه شو دیگه درگیر سوالا شدم!


ویولت!

نقل قول:

مچکرم چاقو کش.
منم خوشالم!


بازم مرسی ملت.
خدافس.

مرسی از دوستان بابت سوالا و همراهی گرمشون.
اینم از فایل سوالات رز ویزلی!