نقد پست‌های انجمن محفل ققنوس

پروفسور؟ ما اومدیم اینو برای ما نقد کنین.

نقد پست بحث های سر میز غذا لیلی لونا پاتر


لیلی لونا پاتر اگین!

لیلی باعث غم و ناراحتی من شد وقتی دیدم درخواست نقدت رو ندید گرفتن و لازم دیدم بهت بگم که چقدر متاسف شدم و خب ما جادوگرها هر کدوم اخلاق های خاص خودمون رو داریم. شما منو به خاطرش ببخش نوه ی روشنایی!

و اما نقد..

لیلی پستت یه پست طنز متوسط رو به بالا بود و تنها دو عامل باعث شد که خوب یا عالی نباشه. اولینش گره مربوط به پیشرفت سوژه ست.

خب، دقت کن لیلی، توی پست های ادامه دار همه با هم باید داستان رو پیش ببریم و این واضحه اما مشکل کجاست. خب.. لیلی ما نویسنده های همکار گاهی مجبوریم به داستان فراز و فرودهایی بدیم و سرعت سوژه رو کم و زیاد کنیم و یا گاهی سوژه های فرعی به داستان اضافه کنیم که داستانمون طولانی تر بشه و تاپیکمون مدت بیشتری فعال بمونه.

گاهی هم توی همین پیچ و خم ها مرتکب اشتباهاتی می شیم. یه اشتباه اینه که سوژه رو اونقدر کش میدیم که آبکی میشه و دیگه جذابیتش رو از دست می ده و باعث میشه کسی ادامه ش نده!

و دومین اشتباه این که یه سوژه ی فرعی سخت وارد داستان می کنیم که ادامه دادنش برای دیگران سخت می شه و دیگران برای ادامه دادنش جلو نمیان. که البته این دومی تخصص قدیمی من بوده!

خب الان به همین سوژه نگاه کنیم متوجه می شیم که سوژه داره دچار اشتباه اولی میشه. داره هی کش پیدا می کنه و هی کش پیدا می کنه و عنقریب اینقدر یخ می کنه که از دهن میوفته و دیگه کی رغبت نمی کنه ادامه ش بده و تاپیک می ره که خاک بخوره. خب ما به عنوان یه کسی که این داستان رو داره ادامه می ده نباید بذاریم این اتفاق بیوفته!

چطوری؟ با کمی نوآوری و تفکر.. البته همیشه نیازی به نوآوری نیست ولی تفکر همیشه لازممون میشه. مثلا ببین چندین پست پیش قرار بر این بود که مرگخوارا بیانمرگ رو بدزدن و بخورنش:
نقل قول:

خب مشکل ناشناس بودن مرگ حل شده و حالا دو تا برادر دوقلو هم تو داستان هست. بهتر نیست مرگخوارا بیان و به هوای دزدیدن مرگ، مرض و یا درد رو بدزدن؟ داستان جالبتر نمیشه؟ این همون تفکر کردنیه که بهتون گفتم لیلی.

اینو به خاطر داشته باش فرزندم. سوژه روح و داستان پست شماست. بیشتر از هر چیز لازمه به اون برسید مگر در شرایطی خاص که فعلا بهش نمی پردازیم. به سوژه ی داستانتون رسیدگی کنین که پستتون بی روح نباشه. قبل از نوشتن به این دقت کنین که می خواین سوژه چطور پیش بره و بعد به این موضوع فکر کنین که این نقشه ای که برای داستان کشیدید رو چطور باید پیاده کنین.

با رعایت کردن این موضوع به علاوه ی موضوعاتی که خودت رعایت کردی (و نیازی به توضیح و تذکر ندارن) یه پست خیلی خوب ارائه دادی که یه قدم با پست عالی فاصله داره و اون نو آوری و سبک شماست.

به مرور زمان که پست می نویسید و پست می خونین در این زمینه پیشرفت می کنین. نوآوری توی پستتون شکل می گیره و از دل و ذهن خودتون چیزهایی وارد داستان می کنین که خاص شماست و اون نقطه ی اوج شماست.

بحث مفصلیه این سبک و نوآوری های شخصی که کار یه روز و دو هفته و یه ماه نیست اما خیلی تاکید دارم روی این مساله و همه ی محفلی هایی که اینجا نقد می شن باید به این نقطه برسن. من بهتون می گم که از یه نفر نقد نگیرید و یا یک نفر رو الگو قرار ندید برای همین موضوع. ما لازم نداریم دوتا ویولت یا جیمز یا تدی یا دامبلدور داشته باشیم. لیلی لونا باید خودش باشه و کیفیت خودش رو داشته باشه و توی سایت جادوگران خاص بشه. رمز موفقیت نویسنده های خوب محفل در تمام سالها همین بوده و من ازت می خوام که از همین الان بهش توجه کنی.

برای شروع ازت می خوام که روی شخصیت پردازیت کار کنیم چون شخصیتت خیلی جاها وارد سبک نوشتت میشه.. توی نقدهای بعدی به این موضوع می پردازیم. یه پستی بنویس که لیلی لونا پاتر توش نقشی ایفا کرده باشه.

ممنونم.. موفق باشی!


نقد پست بحث های سر میز غذا جینی ویزلی

خوش اومدی جینی عزیز!
اول این که تمام نکاتی که برای لیلی توی نقد بالا گفتم برای شما هم صدق می کنه فرزندم، باید بهشون دقت کنی و اما نکته هایی که مخصوصه خودته.

استفاده از وقایعی که توی سایت اتفاق افتاده و دیالوگهای شخصیت های اطرافمون کار بسیار ظریف و جالبیه و هر کسی از پسش بر نمیاد یقینا مگر این که ید طولایی در متلک اندازی ها داشته باشه! به عنوان مثال من یه جایی دیدم که لودو و ویولت بسیار زیرکانه این کار رو انجام دادن که خب البته از دادن لینکش معذوریم باباجان.

افراد دیگه ای هم هستن این بین ولی خب بیا به یه نکته ای توجه ت رو جلب کنم. این کار رو اگر به قصد دشمنی و توهین به اشخاص و سو استفاده انجام بدیم به نظر من از نظر اخلاقی مشکل داره و کسی که شروع کننده ست مقصره چون طبیعتا بقیه هم چلاق نیستن، بلدن بیان جواب بدن و این طوری جو رفته رفته متشنج میشه!

اگه حرفی رو که داریم خیلی رک بزنیم بسیار بسیار شرافتمندانه تره! به هر حال شما قصدت این نبود و صرفا محض خنده این جورچین رو درست کرده بودی.

این کار جالبه و بامزه ست و مهارت لازم داره و خیلی چیزهای دیگه هم همین طورن ولی زیاده روی تو هر کاری لطفش رو از بین می بره. بهترین کارها میانه رویه باباجان. یه بار دو بار سه بار دیگه نهایتا امکان داره تماشاچیا به یه شوخی بخندن از پنجمی به اونور دیگه گوجه گندیده پرت می کنن!

و خب همین دیگه.. تکرار می کنم بازم حد وسط رو رعایت کن تو شوخی هات!

موفق باشی فرزندم!

پروفسور؟اینو نقد میکنین عایا؟تچکر میشه!

السلام علیک یا پروفسور!ضمن عرض تسلیت بابت تاسوعا و عاشورای مشنگی،درخواست نقد این دوست عزیز رو داشتیم.با تچکرات!

نقد پست همانند یک سفید اصیل بنویسید لیلی لونا پاتر

این نقد رو سه بار تا حالا نوشتم و هر دفعه هم به این نتیجه رسیدم که بازم تمام مطلب نیست، اجبارا باقی مسائل رو می ذاریم برای در خواست نقدهای بعدیت.

و خب بعد از این هم یه پست دیگه نوشتی که همونطور که می دونیم به نظرم قابل قبول بود. خب لیلی بیا ببینیم اون چرا قابل قبول نبود. خب..

لیلی وقتی که شروع می کنی به نوشتن یه پست تکی تمام داستان به عهده ی خودته، باید سوژه ی اصلی داشته باشی، سوژه ی فرعی، اوج و فرود داستان.

سوژه ی اصلی داستانت چیه؟ خب دعوای جیمز و لیلی! دخترم نمی گم که سوژه بده یا کمه یا به درد نمی خوره. مساله این نیست. ما توی جادوگران تاپیکهای تک پستی مختلفی داریم و هر کدوم مناسب یک نوع سوژه ی اصلی هستن.
به عنوان مثال: توی دنیای وارونه دنیای هری پاتر معمولا برعکسه، خوبا خوب نیستن و بدا بد نیستن و وقایع ترتیب مناسب ندارن.
توی در پایان باز می شوم داستانهایی راجع به سنگ زندگی مجدد یا داستانهایی راجع به مرگ و زندگی و اون لحظات آخر می نویسیم.
توی خاطرات یاران ققنوس به خاطره های محفلی ها می پردازیم و توی تاپیک همانند یک سفید اصیل بنویسید ما لازم داریم که سفید بودن و خوب بودن رو توی پستمون بستاییم. به خوب بودن ارزش بدیم یا خوب بودن های خودمون رو به عنوان یه محفلی به رخ دیگران بکشیم.

قبول دارم این اواخر پستهای زیادی داریم که شبیه به خاطرات یاران ققنوس شدن اما منظور نویسنده های همشون این بود که ما محفلی ها این طور با هم زندگی می کنیم. این طور صمیمانه و با محبت به همدیگه.. می خواستن بگن یه زندگی سفید اینه..

دقیقا مشکل اول و اصلی ما همینه. سوژه ت یه بخشی از زندگی محفلیانه بود ولی نه اون بخش سفید دوست داشتنیش! این پست برای تاپیک خاطرات کاملا مورد قبول بود ولی همانند یک سفید اصیل بنویسید فراتر از این حرفاست.

و خب مسائل دیگه ای هم هستن راجع به شیوه های نگارش و سبک نوشتن و سوژه های فرعی و فراز و فرود داستان که خب گفتم به نظرم گفتن همشون تو یک پست صحیح نیست و البته امکان پذیر هم نیست. بهتره که قدم به قدم پیش بریم.

برای جمع بندی توی این نقد:
برای پست های تکی سوژه ی اصلی رو حتی الامکان قوی و تاثیرگذار انتخاب کن که بتونی خواننده ت رو باهاش جذب کنی و تا آخر پستت بتونی با خودت همراهش کنی. و بعد از اون سوژه ی اصلیت رو با تاپیک مناسب هماهنگ کن. روش درست اینه که یه سوژه برای نوشتن به ذهنت می رسه و خب اون موقع باید ببینی کدوم تاپیک براش مناسبه و همونجا بفرستیش!

خیلی دلم می خواد راجع به باقی موارد هم توضیح بدم ولی لازمه که یه پست جدید بنویسی و یک مورد دیگرو توی اون بررسی کنیم!


نقد پست همانند یک سفید اصیل بنویسید فرد ویزلی


فرد!! همسن تر از دامبلدور برای روایت داستان پیدا نشد فرزندم!؟ به هر حال.. جالب بود اما راه بسیارست تا به یه نقطه ی مطلوب برسیم.

ببین.. پستت مثل این بود که یه قسمت از یه داستان بلندتر رو جدا کرده باشیم و حالا فقط همونو برای خوندن داریم. خب این یه پست تکی بود و همون طور که قبلا هم گفتم توضیح و توصیف تمام داستان به عهده ی خودته. پس اگه بخوای می تونی بیشتر راجع به سوژه ت بنویسی و ارتقاش بدی. پستت مختصر و مفید بود.

یه مساله ی مهم دیگه هم هست. فرد عزیزم.. دفعه ی پیش هم بهت گفتم، همانند یک سفید اصیل بنویسید یه تاپیک خاصه که همین بالا هم مفصلا راجع بهش برای لیلی توضیح دادم. اون پست قبلیت کاملا متناقض بود با شرایط تاپیک و این یکی تازه خنثی شده بود. از منفی رسیدیم به صفر! فرد ما توی این تاپیک لازم داریم که پست ها توی خطه ی مثبت معنایی باشن، نه صفر و نه منفی!

بازم مثل پست قبلیت نسبت به پستهای قبلترت پیشرفت داشتی و ظاهر پستت از نظر نگارشی خوب بود و به خاطر این ها بهت تبریک می گم. دفعه ی بعد به اصل داستانت بیشتر برس که سوژه ای قوی تر و بهتر داشته باشه


موفق باشید عزیزانم!

پروف اینو مینقدی؟

پرفسور؟!

اینو نقد میکنین؟
مرسی.

نقد پست همانند یک سفید اصیل بنویسید فرد ویزلی

اوه!
چه تخیل قدرتمندی.. هووم!

فرد عزیز ظاهر و پاراگراف بندی پستت خوبه و هیچ حرفی راجع بهش نیست یه راست به سراغ باقی فاکتورهای نوشته ی شما.

سوژه و درون مایه: اولین چیزی که توی یه پست تکی لازم و ضروریه محتوای داستانیه. پست شما داستانی نداشت فقط یک سکانس از یه ماجرا بود بدون هیچ توضیحی.. آخر پست خواننده در بهت مطلق فرو میره و می پرسه واقعا چی شد؟ دالاهوف؟ چی!؟ شما باید داستانت رو توضیح بدی، بگی که چرا این اتفاق برای رون ویزلی افتاده، نقش دالاهوف چی بوده و غیره.

انتخاب تاپیک: تاپیک همانند یک سفید اصیل بنویسید کاملا از اسمش واضحه که چطور محتوایی مناسبشه. توی این تاپیک در مورد سفید بودن و خوب بودن و تمام جاذبه هایی که یه دنیای سفید و آدمهاش دارن می شه نوشت. اما واقعا یه رون ویزلی قاتل و خون و خون ریزی اصلا مناسب حال این تاپیک نیست.

اما با تمام این ها فرم نوشتنت نسبت به پستهای قبلی تغییر محسوسی داشت و خب به نظرم بیشتر روش کار کرده بودی نسبت به قبلیها و این قابل تقدیره. اگه موارد بالا رو رعایت کنی هر بار پیشرفت بیشتری خواهی داشت.

امیدوارم اون روز برسه بالاخره.. ضمنا فرد! طلسم ممنوعه ی آواداکداورا هیچ زخم و جراحتی بر جا نمی ذاره و یقینا قربانیش توی خون غلت نمی زنه.

موفق باشی.


نقد پست زندگی به سبک سیاه گلرت گریندلوالد

گلرت! یقینا طنزتر از این دیگه نمی شد چیز بشه عزیزم! همون طور که می دونی خودت، پستت اونطور که باید نشد و خیلی خوب محسوب نمیشه. دلیلشم اینه که از اول وارد کوچه ی اشتباهی شدی.

ببین گلرت این رو بیاموز که از فرصت ها به موقع استفاده کنی. یه وقتی سوژه ی فرعی جدید به داستان اضافه کن که سوژه ی قبلیش جواب نداده باشه.

مثلا توی این تاپیک چرخش مساله روانکاوی به سمت لودو و لینی واقعا با مزه بود و باید یه جور دیگه این روند رو ادامه می دادی ولی اون رو به طور کل از دور خارج کردی. خب آخه چرا آخه!؟

از قدیم گفتن خشت اول چون نهد معمار کج و الخ! اولش بد شروع کردی و داستانت تا آخر نتونست طنز خودشو حفظ کنه، اگه از خیر این سوژه ی شطرنجی می گذشتی یه پست خنده دار می زدی مثل پستهای قبلیت.

دقت کن به این مساله از این به بعد. منافع مهمتر از سلیقه ی شخصی ارجح تر هستن!

تا دفعه ی بعد!

این رو برای یک آدم خوشحال نقد میکنید؟

آلبوس، لطفاً این پست من رو هم نقدش کن.

البته خودم حس میکنم که طنزش اصلاً اونجور که باید باشه نیست ولی هر کار کردم نتونستم طنز تر از این بکنمش.