گابریلا پرنتیس
از هر جا که بخوام!
شناسه بستهشده
- تولد نقش
- 1403/11/30
- آخرین ورود
- پنجشنبه 28 آبان 1405 02:07
- عضویت
- 1403/11/27
- پستها
- 536
سوژه: امید
کلمات فعلی: بانوی اول، بچه، جعبه، کتابخانهی قدیمی، لحاف چهلتکه، فیروزه، بهار.
گابریلا به دستور سالازار، ماموریتی دریافت کرده بود تا از جهنم به زمین بیاید و شیئی ارزشمند را پیدا کند. شیئی که سالازار توصیفات دقیقی از آن ارائه نداده بود و تنها به گفتن "وقتی ببینیش خودت میفهمی" اکتفا کرده بود. این باعث شده بود گابریلا حتی بیش از پیش کنجکاو و مشتاق پیدا کردن این شیء شود.
بنابراین در حالی که از شدت هیجان سر از پا نمیشناخت، با پرتالی به زمین میآید. از حال و هوای اطراف به خوبی میشد تشخیص داد که چه فصلی از سال است. درختانی که شکوفههای رنگارنگ زده بودند، بوی عطر گلها و نسیم ملایمی که میوزید خبر از فصل بهار میداد.
برای گابریلا که هفت سال متوالی را در جهنم سپری کرده بود که تغییر فصلها در آن بیمعنی بود، قدم گذاشتن دوباره بر روی زمین بسیار لذتبخش بود. حال آنکه فصل بهار بود و زیبایی و لذت آن را دو چندان کرده بود. گابریلا بعد از آنکه به اندازه کافی از حضور در خیابانهای بهاری لندن لذت میبرد، رهسپار نقطهای میشود که کتابخانهی قدیمیای که سالازار از آن سخن گفته بود باید آنجا میبود.
تارهای عنکبوت سرتاسر ورودی کتابخانه را تصاحب کرده بودند. کاملا مشخص بود که دهها سال یا شاید هم قرنهاست که کسی به آنجا مراجعه نکرده است. همهی اینها تپش قلب گابریلا که از هیجان میتپید را افزایش میدهد. او همین حالا هم عاشق این ماموریت شده بود.
با چندین طلسم تار عنکبوتهای بر سر راهش را از بین میبرد و با آلوهومورا تلاشی برای باز کردن قفل بزرگی که بر در چوبی کتابخانه خورده بود میکند. اما این طلسم کافی نبود. گابریلا که صبر و قرار نداشت تا داخل کتابخانه را ببیند و شیء ارزشمندی که برایش به آنجا آمده بود را پیدا کند، تصمیم میگیرد طلسم انفجاریای راهیِ در کند.
گرد و خاکهای حاصل از انفجار در باعث میشود تا گابریلا یکی دو بار سرفه کند و بالاخره منظرهی پشت در پیش روی چشمانش نمایان میشود. برخلاف ظاهر بیرونیِ کتابخانه که بسیار قدیمی به نظر میرسید و تماما با تار عنکبوت مزین شده بود، فضای داخل بسیار نورانی و درخشان بود. گویی همان لحظه آن کتابخانه با شکوه افتتاح شده است و پذیرای کتابدوستان است.
گابریلا ناخودآگاه با دیدن صحنهی پیش رو "واو"ای میگوید و در حالی که نگاه مشتاقش سرتاسر کتابخانه را میکاود سعی میکند تمرکزش را بر روی پیدا کردن جعبه بگذارد. از قفسههای بلند و چوبی پر از کتابهای کهن که بر سر راهش قرار داشت عبور میکند و به فضای پشتی کتابخانه میرود. همانطور که حدس زده بود، اینجا نقطهای از کتابخانه بود که جعبههای کوچک و بزرگ زیادی کنار هم یا بر روی یکدیگر قرار گرفته بودند.
اما کدام جعبه، جعبهی مورد نظر او بود؟
گابریلا جلو میرود و موشکافانه به جعبهها نگاه میکند. همه مثل هم بودند و تنها تفاوتشان در سایزشان و احتمالا چیزی که در درونشان قرار داشت بود. سالازار حتی از اندازهی شیئی که باید پیدا میکرد هم سخنی نگفته بود، پس کار آسانی در پیش نداشت. در همین فکر و خیالها بود که گوشهی لحاف چهلتکهی رنگارنگی که از میان ستون جعبهها بیرون افتاده بود توجهش را به خود جلب میکند.
چون در نقطهی بالایی قرار داشت، گابریلا از چهارپایهای که در گوشهای قرار داشت استفاده میکند تا قدش به جایی که لحاف سر بیرون آورده بود برسد. با امیدواری از این که نشانی برای جعبهی مورد نظرش است بر روی چهارپایه میرود. با احتیاط جعبهای که لحاف چهلتکه رویش کشیده بود را بیرون میکشد و با پرشی روی زمین بازمیگردد. از سایز کوچک لحاف میشد فهمید که به یک بچه تعلق داشته است.
گابریلا لحاف را کنار میگذارد و اسمی بر روی جعبه نمایان میشود.
"بانوی اول"
در جعبه را باز میکند. اشیای گوناگونی درون آن قرار داشت. از اسباببازی گرفته تا لباس بچه. در نگاه اول احتمالا هرکسی از وجود شیئی ارزشمند در این جعبه ناامید میشد. اما حسی درون گابریلا او را به جستجوی بیشتر تشویق میکند. بنابراین جعبه را خم میکند و تمام محتوای آن را روی زمین میریزد.
با دیدن شیئی که ترکیبی از رنگ سبز و آبی بود، نفس در سینه حبس میکند. سالازار گفته بود دیدنش کافی است تا بفهمد آنچه را که باید یافته است و حالا منظور او را میفهمید. برای گابریلا دو سمبل بزرگی که در ذهنش وجود داشت، سالازار اسلیترین و روونا ریونکلاو بودند. قدرت و هوش. سبز و آبی.
دستش را جلو میبرد و شیء سبزآبی را برمیدارد. حالا که دیگر لا به لای دیگر وسایل پنهان نشده بود تشخیصش آسان بود. فیروزه بود و درست به اندازهی کف دستانش بود. مطمئن بود این همان چیزی است که سالازار ماموریت یافتنش را به او داده بود. خصوصا که جادویی عجیب را درون آن حس میکرد. جادویی که تا به حال نظیرش را ندیده بود. جادویی که میدانست سالازار و روونا با هم آن را خلق کردهاند.
از جای برمیخیزد و بدون این که جعبه را سرجایش برگرداند، در واقع آن را برمیدارد تا با خود به جهنم ببرد. حسی قوی درونش میگفت، این خودش بود که قرار بود صاحب آن فیروزه شود.
کلمات نفر بعد: پرش، تق، قاب، گنجینه، سیاهپوش، ناسزا، پرسش.
کلمات فعلی: بانوی اول، بچه، جعبه، کتابخانهی قدیمی، لحاف چهلتکه، فیروزه، بهار.
گابریلا به دستور سالازار، ماموریتی دریافت کرده بود تا از جهنم به زمین بیاید و شیئی ارزشمند را پیدا کند. شیئی که سالازار توصیفات دقیقی از آن ارائه نداده بود و تنها به گفتن "وقتی ببینیش خودت میفهمی" اکتفا کرده بود. این باعث شده بود گابریلا حتی بیش از پیش کنجکاو و مشتاق پیدا کردن این شیء شود.
بنابراین در حالی که از شدت هیجان سر از پا نمیشناخت، با پرتالی به زمین میآید. از حال و هوای اطراف به خوبی میشد تشخیص داد که چه فصلی از سال است. درختانی که شکوفههای رنگارنگ زده بودند، بوی عطر گلها و نسیم ملایمی که میوزید خبر از فصل بهار میداد.
برای گابریلا که هفت سال متوالی را در جهنم سپری کرده بود که تغییر فصلها در آن بیمعنی بود، قدم گذاشتن دوباره بر روی زمین بسیار لذتبخش بود. حال آنکه فصل بهار بود و زیبایی و لذت آن را دو چندان کرده بود. گابریلا بعد از آنکه به اندازه کافی از حضور در خیابانهای بهاری لندن لذت میبرد، رهسپار نقطهای میشود که کتابخانهی قدیمیای که سالازار از آن سخن گفته بود باید آنجا میبود.
تارهای عنکبوت سرتاسر ورودی کتابخانه را تصاحب کرده بودند. کاملا مشخص بود که دهها سال یا شاید هم قرنهاست که کسی به آنجا مراجعه نکرده است. همهی اینها تپش قلب گابریلا که از هیجان میتپید را افزایش میدهد. او همین حالا هم عاشق این ماموریت شده بود.
با چندین طلسم تار عنکبوتهای بر سر راهش را از بین میبرد و با آلوهومورا تلاشی برای باز کردن قفل بزرگی که بر در چوبی کتابخانه خورده بود میکند. اما این طلسم کافی نبود. گابریلا که صبر و قرار نداشت تا داخل کتابخانه را ببیند و شیء ارزشمندی که برایش به آنجا آمده بود را پیدا کند، تصمیم میگیرد طلسم انفجاریای راهیِ در کند.
گرد و خاکهای حاصل از انفجار در باعث میشود تا گابریلا یکی دو بار سرفه کند و بالاخره منظرهی پشت در پیش روی چشمانش نمایان میشود. برخلاف ظاهر بیرونیِ کتابخانه که بسیار قدیمی به نظر میرسید و تماما با تار عنکبوت مزین شده بود، فضای داخل بسیار نورانی و درخشان بود. گویی همان لحظه آن کتابخانه با شکوه افتتاح شده است و پذیرای کتابدوستان است.
گابریلا ناخودآگاه با دیدن صحنهی پیش رو "واو"ای میگوید و در حالی که نگاه مشتاقش سرتاسر کتابخانه را میکاود سعی میکند تمرکزش را بر روی پیدا کردن جعبه بگذارد. از قفسههای بلند و چوبی پر از کتابهای کهن که بر سر راهش قرار داشت عبور میکند و به فضای پشتی کتابخانه میرود. همانطور که حدس زده بود، اینجا نقطهای از کتابخانه بود که جعبههای کوچک و بزرگ زیادی کنار هم یا بر روی یکدیگر قرار گرفته بودند.
اما کدام جعبه، جعبهی مورد نظر او بود؟
گابریلا جلو میرود و موشکافانه به جعبهها نگاه میکند. همه مثل هم بودند و تنها تفاوتشان در سایزشان و احتمالا چیزی که در درونشان قرار داشت بود. سالازار حتی از اندازهی شیئی که باید پیدا میکرد هم سخنی نگفته بود، پس کار آسانی در پیش نداشت. در همین فکر و خیالها بود که گوشهی لحاف چهلتکهی رنگارنگی که از میان ستون جعبهها بیرون افتاده بود توجهش را به خود جلب میکند.
چون در نقطهی بالایی قرار داشت، گابریلا از چهارپایهای که در گوشهای قرار داشت استفاده میکند تا قدش به جایی که لحاف سر بیرون آورده بود برسد. با امیدواری از این که نشانی برای جعبهی مورد نظرش است بر روی چهارپایه میرود. با احتیاط جعبهای که لحاف چهلتکه رویش کشیده بود را بیرون میکشد و با پرشی روی زمین بازمیگردد. از سایز کوچک لحاف میشد فهمید که به یک بچه تعلق داشته است.
گابریلا لحاف را کنار میگذارد و اسمی بر روی جعبه نمایان میشود.
"بانوی اول"
در جعبه را باز میکند. اشیای گوناگونی درون آن قرار داشت. از اسباببازی گرفته تا لباس بچه. در نگاه اول احتمالا هرکسی از وجود شیئی ارزشمند در این جعبه ناامید میشد. اما حسی درون گابریلا او را به جستجوی بیشتر تشویق میکند. بنابراین جعبه را خم میکند و تمام محتوای آن را روی زمین میریزد.
با دیدن شیئی که ترکیبی از رنگ سبز و آبی بود، نفس در سینه حبس میکند. سالازار گفته بود دیدنش کافی است تا بفهمد آنچه را که باید یافته است و حالا منظور او را میفهمید. برای گابریلا دو سمبل بزرگی که در ذهنش وجود داشت، سالازار اسلیترین و روونا ریونکلاو بودند. قدرت و هوش. سبز و آبی.
دستش را جلو میبرد و شیء سبزآبی را برمیدارد. حالا که دیگر لا به لای دیگر وسایل پنهان نشده بود تشخیصش آسان بود. فیروزه بود و درست به اندازهی کف دستانش بود. مطمئن بود این همان چیزی است که سالازار ماموریت یافتنش را به او داده بود. خصوصا که جادویی عجیب را درون آن حس میکرد. جادویی که تا به حال نظیرش را ندیده بود. جادویی که میدانست سالازار و روونا با هم آن را خلق کردهاند.
از جای برمیخیزد و بدون این که جعبه را سرجایش برگرداند، در واقع آن را برمیدارد تا با خود به جهنم ببرد. حسی قوی درونش میگفت، این خودش بود که قرار بود صاحب آن فیروزه شود.
کلمات نفر بعد: پرش، تق، قاب، گنجینه، سیاهپوش، ناسزا، پرسش.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
🦅 Only Raven 🦅


)