_ عزيزان دل!!!

و گيلدي با اين فرياد، به سمت بليز و آني موني و غيره مي شتابه به خيال اينكه اونا همون ساحره هاي جيگملي هستن كه هميشه جزو طرفداراش بودن!

بليز و آني موني و مابقي:

گيلدي به طرز كاملا وحشيانه اي( ) با آغوش باز به سمت اونا هجوم ميبره و اونا هم هر چي طلسم در ميكنن، انگار نه انگار! گيلدي داشت به سمتشون مي رفت!


اون ور تر، آلفرد شناگر!

آلفرد داره خرامان خرامان به سمت ديگ پر اسد ميره و با ديدن اون همه آب، به ياد اين مي يفته كه اونو به المپيك نبرد كه شنا كنه! و ميشينه سر ديگ و هاي هاي ميزنه زير گريه! ( بچم الان تعادل نداره!)

و اينجا بود كه چو سعي ميكنه از عقلش كمك بگيره و شروع ميكنه به فكر كردن! اما تا الان كه به نتيجه اي نرسيده، حالا ببينيم نفر بعدي چه فكري به ذهنش خطور ميكنه!


كمي اون ور تر تر تر، مگي دست و پا بسته!

مگي سعي ميكرد خودشو با انواع و اقسام عمليات محير العقولي از قبيل: جفت پا پريدن، سر به ديوار كوبوندن، هليكوپتري زدن و گاه وقتي بندي و تكنو، آزاد كنه!

مگي:

طنابا:

و وقتي مگي اين بي چشم و روئيه طنابا رو ميبينه، در يك عمليت كاملا آنتحاريك، احساس ميكنه كه داره جيگر ميشه!!!!!!!

2 ثانيه بعد....

مگي:

طنابا:


بيلي بيلي .... بيلي بيلي... ( صداي فيليفونه!)

مگي نگاهي مي ندازه به فيليفولن آخرين مدل! بليز، و ميبينه كه به به به! اينكه شماره ي آسپه !!!

_ اكسيو چوب جادو!
چوب جادوي مگي به سرعت مي ياد و در دستاش قرار ميگيره و اينجا بود كه مگي ميزنه رو دست طالبلو!

مگي چوب رو گرفت به سمت گلوش و گفت:

_ چينجيوس صداي من به صداي بليز!

و بعد گوشي رو برداشت...

چو با حالت اسلومشن به سمت بسته ای قرص که روی اونا عکس سه دل ، گشنیز و ... هک شده می ره و در همون حالت که از ورد های بلیز و انی مونی جا خالی می ده ، به سمت آلفرد و گیلدی بر می گرده .

گیلدی با عشوه ای خاص خودش گفت :
- من اونی رو می خوام که روش قلب داره ! بهم میاد نه ؟
آلفرد نگاهش را از گیلدی به چو انداخت و گفت :
- منم اون گشنیزه رو می خوام !
چو نگاهی به سه قرص در دستش نگاهی انداخت و آهی کشید :
- پس خودم باید اون بی شکله رو بخورم !

چو با همون حالت اسلومشنی که داشت دو قرص رو به طرف اونا پرتاب کرد . آلفرد و گیلدی قرص های خود را در هوا شکار کردند و همزمان با مگی در دهان خود انداختند .

پنج دقیقه بعد

گیلدی با اشاره به بلیز و آنی مونی گفت : وای ... چه ساحره های زیبایی . برم پیششون ؟
آلفرد با اشاره به چاهی از اسید گفت : وای ... چه آب خنکی . من می خوام اون جا شنا کنم .

چو با تعجب با خود اندیشید که چرا آن ها این طور فکر می کنند ؛ آخر او حالی بهتر از همیشه داشت . ان ها در خطر بودند . احتمالا اشتباهی قرص های روان گردان خورده بودند .

خلاصه( اي لرد! شما چقدر خلاق هستيد! ):

تازگيها در بازار مشنگ ها، قرص هايي بدتر از قرص هاي روان گردان منتشر شدند به نام" آسپرين- با مارك پليز!" . اين داروها در محلات جادوگر نشين توليد ميشه و در نتيجه مگي و همكارانش" چو و بليز" رفتند تا حقيقت رو كشف كنند.
اما فقط شمائي كه خواننده باشين ميدونين كه بليز( و رفقاي مرگخوارش) و آسپ توليد كننده ي اين داروها هستند و ميخوان هرجوري شده شر چو و مگي رو از سرشون كم كنند.
و حالا در كارخونه، مگي در جايي با دست و پاي بسته و صورتي خونين افتاده. و گيلدي و آلفرد از طرف ارتش رفتند كمك چو كه در آزمايشگاه كارخونه و جايي كه داروهاي عجيبي ميسازند، قرار داره. بليز و رفقاش سررسيدند و قصد دارند اونها رو از بين ببرند، اما گيلدي كه داروي عجيبي خورده، فعلا از اين كار جلوگيري كرده!

*=*=*=*=*

بليز كه ديگر حوصله اش سر رفته بود، گفت:«پس بگير! پورتِگو! ››

صحنه اسلوموشن ميشه و همه به حالت ماتريسي خم و راست ميشن و خلاصه ورد بليز به هدف نمي خوره!

_ تو چجوري معاون اربابي؟ استوپيفاي!

دوباره صحنه اسلوموشن ميشه و ملت از ورد آني موني هم قصر در ميرن!

_ دهه! بذارين من امتحان كنم! هممم... اسپكتو پاترو ...نه چيز... سكتوم سمپرا!
باز اون 3 تازه اسلوموشن ميشن و گيلدي هم حالي ميكنه با اين قضيه و موهاشو افشون ميكنه و دوباره از ورد جون سالم به سر مي برن!

اين روند همچنان ادامه داشت و اون 3 تا ديگه داشتن از اين وضعيت خسته ميشدن كه ناگهان چو در يكي از حالات اسلوموشن ، با لحني اسولموشن گفت:
_ مـــــن... مــــيگــــم، ... بــــــيــــايــــــن ...
الفرد كه از اين اسلوموشنيت! خسته شده بود گفت:
_ چو! درست حرف بزن باب! حوصلم سر رفت!
_ باوشه! بياين از اين قرصاي تقويتي اي چيزي بخوريم، كه همچين يه هو زورمون به اينا بچربه! بتونيم يه كاري بكنيم! نميشه كه تا ابد اسلوموشن رفت!
آلفرد كه خيلي موفق بود، نگاهي به گيلدي انداخت كه در حالتي اسلوموشن داره موهاشو تافت ميزنه!

چو به آرامي به سمت جعبه اي كه دوربين نشان داده بود رفت و آماده شد تا با يك ضربه ي نِريو چاكي آن را از وسط به دو نيم كند كه آلفرد گفت: «صبر كن! راه هاي بهتري هم هست!»

و به آرامي در جعبه را باز كرد!

چو در حالي كه شانه هايش را بالا مي انداخت با خود فكر كرد كه:« به نظر من كه با نِريو چاگي راحت تر بود »

هيرو هاي اداره ي مبارزه با سوء استفاده از نمي دونم چي چي (خب سخته اسمش ) مشغول خواندن برچسب هاي روي قوطي قرص ها شدند:

_فضانوردي در يك ساعت!
_از اين بخوريد تا عضلات هالك را به سخره بگيريد!
_....

-به به! مي بينم كه جمعتون جمعه! مي تونم راهنماييتون كنم؟

اين صداي بليز بود كه به همراه آناكين و ايوان آمده بودند تا با چوبدستي هاي آماده از تجارت پر سود مرگخواران و وزير مزدور وقت دفاع كنند!

-ها؟ بله؟ اومدم!

چو در حالي كه با گوشه ي چشم به گيلدي نگاه مي كرد، گفت: «كسي صدات نكرد گيلدي! »

در يك آن، 5 چوبدستي بالا رفت و زبان ها آماده شدند تا وردهاي خطرناك صاحبان خود را ادا كنند.....

-صبر كنين!.......اهم .... خب من بعد از اون سكته ي ناقص موهامو مرتب نكردم!

آلفرد:«آيينه بدم خدمتتون!؟»

گيلدي در حالي كه چوبدستي را به طرف سرش مي گرفت، گفت: «مختصاتش دستمه! ...... مي دونين! من قبل ازينكه اژدهاي هار اسكاتلندي رو بكشم، 5 بار مدل موهامو عوض كردم تا توي عكساي بعدش جيگر بيفتم! »

بليز كه ديگر حوصله اش سر رفته بود، گفت:«پس بگير! پورتِگو!»

_ خب... اينجا الان كجاست؟ هوووم!

چو نگاهي به اطرافش مي ندازه و با يه نگاه" عجب!" به دور و اطرافش نگاه ميكنه!

اونجا به عالمه شيشه و بالون و ارلن و پيپت مدرج و كلا آزمايشگاه شيمي اي بود براي خودش!( درسامو خوب ياددارم! )
كلي ماده شيميايي داشتن براي خودشون قل قل ميكردن و گاه وقتي از يكي از اون شيشه ها بخاري بلند ميشد و مو بر تن چو سيخ ميشد! كلا فضا يه چيزي در حد كيميا گري بود!

چو داشت همينجوري نگاه ميكرد به اطرافش كه يهو در منفجر شد!

چو خودشو براي يه سري عمليات رزمي- بزمي، آماده كرد كه صداي اون 2 نفر، اونو مشكوك كرد:
_ همينجا بود ديگه؟
_ آره! مگي گفت همينجا بيايم به چو و بليز كمك كنيم، نه؟!!

_ هي! شوما دوتا!

اون دو نفر:

چو كه خيلي از ترسيدن اون 2 تا كيفور شده بود، دوباره شجاعت به خرج داد و گفت:
_ شما از طرف كي و براي چي اومدين اينجا؟!

_ من... گيلديم، اينم آلفرده! ما... ما... از طرف مگي ... اومديم... واي خدا قلبم!

و قلب گيلدي از ترس دچار يه سري تشنجات عصبي و اين حرفا ميشه! چو يه صحنه گريه زاري ميكنه و ميگه كه:
_ واي مگي! كمكاتو از دست دادم! واي مگي!

در اينجا الفرد كه خيلي ترسيده بود چون مسئوليت گيلدي رو به عده داشت، سريعا ميپره سر يه گنجه كه توش پر از قرصهاي رنگارنگ بود و يه قرص قرمز رنگ رو به نيت اينكه قرص زير زبونيه( اطلاعات پزشكي را حال كنيد!!!) ميندازه توي حلقوم گيلدي!

لحظاتي بعد، گيلدي چشماش رو باز ميكنه، اما گويا تغييراتي در اون رخ داده بود!!!

دوربين روي گنجه زوم ميكنه و ملت ميبينن كه روش نوشته: داروهاي تازه اخترع شده!

روزها از پس يكديگر مي گذشت.اميد مگي به نااميدي تبديل مي شد! دير كردن چو و بليز بسيار نگران كننده به نظر مي رسيد.

-اين دو بوقي دير كردن فكر كنم بهتر باشه خودم برم پيداشون كنم!پيش به سوي كارخانه!

و با سرعتي كه از يك پيرزن خزيلوده بعيد بود،از دفترش خارج شد.

در همان موقع بليز در كارخانه مشغول مديريت افراد بود.او چو را نيز تحت لسم فرمان،جز يكي از كاركنان كارخانه كرده بود! بعد از دو ساعت كار مداوم بليز خسته شد و به دفتر خود بازگشت و با ديدن نامه اي از طرف آسپ شگفت زده شد.پشت صندلي خود نشست و نامه را باز كرد و آن را بلند خواند.

بليز عزيز!

ضمن عرض سلام و خسته نباشيد خدمت تو كه اينقدر براي كارخانه زحمت مي كشي،چند وقتي است كه مگي حس كارآگاه بازيش گل كرده است!تو بايد حواست به او باشد!تو گولاخي!نبايد بگذاري او وارد كارخانه شود!

قربانت!آسپ!


بليز چند بار ديگر نامه را خواند.سپس پوزخندي زد و گفت:

-آخه اين مگي بوقي كي مي تونه بياد تو كارخونه!آسپ هم بي جهت نگرانه!

-مگي الان داخل كارخونه است!

اين صداي پير مگي بود كه رنگ صورت بليز را زرد كرده بود.در حالي كه نامه ي آسپ را محكم در دستانش مي فشرد گفت:

-ممممم.....من تقصيري ندارم!همش اين آسپ بوقي منو مجبور مي كرد!

-بوق زيادي نزن بليز!همتون اعدام مي شيد!من پرده از اسرار كثيفتون بر مي دارم!

-مطمئني؟

-ها؟

تـــــــــق!

اين صداي مشت محكم آناكين بر صورت مگي بود.قطرات خون لاي چروك هاي صورت مگي را پر كرد.بيهوش شده بود!بليز با قهقهه ي بلندي به سوي مگي رفت و با چوبدستيش طناب نامرئي پديد آورد و مگي را محكم بست! آناكين و بليز هر دو مي خنديدند.البته شايد اگر مي دانستند كه مگي چو را از سلطه ي طلسم فرمان بليز بيرون آورده و به او گفته است ماده اي را درون قرص ها بريزد تا به جاي تحرك زيادي به مغز،جوانان گمراه را به معنويت و آسلاميت بكشاند، آن قدر نمي خنديدند!

جای تاریک و پرایوت!

آنی مونی و ایوان روزیه به صحنه مقابلشان خیره شده اند. چو با یک آبدوچگی بلیز را به زمین می زند و به سمت کارخانه حرکت می کند.
آنی و ایوان همزمان: خاک تو سرت بلیز!

در همان لحظه بلیز با حرکتی انتحاریک ارزشیک چوبدستیش رو در میاره و به سمت چو میگیره: ایمپریو!
آنی و ایوان همزمان: مااااع! طلسم فرمان!

بلیز یک خنده شیطانی می کند و به چو دستور میده که برگردد. چو با نگاهی سرد و بیروح به سمت مکان تاریک حرکت می کند. جایی که دو تا مرگخوار منتظرش هستند!

دفتر وزیر مردمی!

آسپ با تمام وجود بر روی میز کوبید و فریاد زد: بوقی ها! این کارخونه رو از کجا پیدا کردن؟!
و یک مشت دیگه!
ممد در حالی که در گوشه ای از دفتر ایستاده بود با نگرانی به وزیر خیره شده بود.
-عالیجناب! مگی جدیدا فعالیتش زیاد شده! اون به همه جا سرک می کشه!
آسپ غرغری کرد و گفت: خب برو و سرش رو برام بیار همین الان!
ممد: اشتباه نکنید قربان! کشتن مگی کار اشتباهیه! شما باید زرنگ باشید! با این کار مردم بر علیه شما شورش می کنند! قتل در وزارت کار درستی نیست! بهتره یک کاره دیگه انجام بدید!

آسپ دستی به چانه اش کشید و کم کم لبخند رضایت آمیزی در چهره اش دیده شد. یک کاغذ پوستی در آورد و شروع به نوشتن کرد:

بلیز...رفیق قدیمی!

مگی، اون پیر خرفت جدیدا کارآگاه بازیش گرفته! مثل اینکه قضیه اون کارخونه رو فهمیده! بلیز! نزار هیچ احدی به اونجا نزدیک بشه! قرص های آسپیرین با مارک پلیز باید محرمانه بمونه! هرکس رو که لازم بود بکش تا این قضیه لو نره! حواست باشه!

آسپ نامه را به ممد داد و تاکید کرد که با اولین جغد سریع السیر به بلیز بفرستد. خودش نیز بر روی صندلی وزارت نشست و به خوردن آب پرتغالش ادامه داد!

----

سوژه مشخص شد! آسپ و بلیز رییس اصلی اون کارخونه هستند! آسپ و مرگخواران همدستند! آسپ یک مزدوره!

- هممم، کیه؟
بلیز با نگاه مشکوکی به چو خیره میشه. چند تا آدم روی کره ی خاکی بزرگ ِ زمین نام وجود دارند که ندانند ، چنگیز تورانی کیست !

چو : اممم، بلیز ! فکر میکنم دارم بوی دارو های جادویی میشنوم، تو چی ؟
بلیز : نه ! من هیچ وقت بو نمیشنوم اصولا حس میکنم.
چو : حالا هر کاریش میکنی، مهم اینه که من فکر میکنم کارخونه هه اونجاست و یه چیز خیلی مشکوکی هم در رابطه باهاش هست!

بلیز دست چو رو به آرومی میگیره ، در همین لحظه فیم برداران ِ منحرف پشت صحنه با این حالت به اون ها نگاه میکنند .
- بوقی دست من رو ول کن، تو نامحرمی.
- برو باو !

بلیز چو رو با شدت بیشتری به سمت مخالف کارخونه میکشونه. چو به در و دیوار های مشکوک محله ای که درونش بودند خیره میشه..

- هی بلیز ، به نظرم داری راه رو اشتباه میری! این طرفی بودا!
- برو باب، من میدونم دارم چی کار میکنم.
- نه، اون وری بود! حالا خود دانی تو داری من رو میبری یه جای تاریک؟

بلیز از حرکت می ایسته.
-: معلومه که دارم میبرمت تو یه جای تاریک و پرایوت!
چو: خیلی بیناموسی کلک، دیششش... بومب! شومپ!

چو طبق حرکات رزمی و از پیش تمرین شده و فن های مختلف جاپنی و اینا بلیز رو از هشت ناحیه ناقص میکنه و در کمال خونسردی در حالی که خاک رو از لباسش میریزه زمین به سمت کارخونه به راه می افته ..

جلوي در خروجي:
بليز:
مگي: چيه؟ چت شد؟
بليز: مي گم نظرتون چيه كه شماها نريد..من تنهايي و بي سرو صدا برم يه سروگوشي آب بدهم بيام؟
مگي: نه من خودم مي خوام شخصا با گروهم برم اونجا!
بليز: مي دوني اگه بري اونجا يه اتفاقي بيوفته دماغت بشكنه ديگه نمي توني وزير بشي؟
مگي: عيب نداره بيا اين چو رو ببر از دستش راحت شم ...اين چو علاوه بر اينكه دختر جكي جانه ..برادر زاده ي بانو چويي هم هست .. تازه از حمايت هاي مك بون هم برخورداره و در كل خيلي خفنزه..گولاخ هم هست!

.
.
در محل:
- پاق..!
- دوووف!
- تو حتما بايد روي سر من ظاهر مي شدي؟

چو و بليز بسيار آرام و بي سروصدا به سمت محل مورد نظر حركت مي كنن و در راه به هيچ وجه به در و ديوار و سطلهاي آشغال برخورد نمي كنن!
بالاخره بعد از تحمل سختي ها و مشقات زياد به محل مورد نظر مي رسن!
- حالا بايد چي كار كنيم بليز؟
- الان بهت مي گم..اِ .. راستي تا حالا دب اكبر رو توي هواي ابري ديدي؟
- نه ..كجاست؟
- اوناهاش اونجا رو ببين..
- پس كوش؟
زابيني بعد از انجام اين حركت ناجوانمردانه پاورچين پاورچين از صحنه خارج ميشه تا بتونه به همدستان پليد خبر بده كه وزارتخونه از وجودشون باخبر شده... چو هم همچنان دنبال دب اكبر مي گرده!

كمي بعد
چو در تاريكي همچنان وايستاده و دنبال دب اكبر مي گرده!
- ولي بليز من هرچي نگاه مي كنم دب اكبر رو نمي بينما!....بليز؟..بلييز!... واي.. بليزو كشتن!
در همين لحظه چو صداي پايي رو از پشت ديوار مي شنوه و بلافاصله آماده ميشه تا فنون پدرشو اجرا كنه!
صداي پا نزديك تر مي شه و هيبت سايه واري از پشت ديوار بيرون مي پره!
- شتلـــــــــــــــــق!!!
- چرا مي زني؟
- اِ ... بليز توئي؟.. فكر كردم مردي؟ كجا بودي چي شد؟
- اسم رئيسشون چنگيز تورانيه!

نام پست: آسپرسن با مارک پلیز!
هدف: سوسک کردن افراد!

مگی پشت میزش نشسته بود و داشت دفتر دستکشو مرتب می کرد. و گاهی زیر لب از روزگار و پیری شکایت می کرد! در همین اثنا معاونینش جفت پا وسط دفتر آپارات میکنن! و ملت می بینن که اونها کسانی نیستند جز بلیز و چو! ملت هم کف می کنن و شروع میکنن به خوشحالی و ذوق و این حرفا!
مگی با تعچب می پرسه:
_ ئه؟!! اینا با منن؟! حالا چو رو که خودم خواسته بودم! کی دیگه این بلیز رو اینجا راه داده؟!
بلیز آهی میکشه و یواشکی میره دم گوش مگی میگه:
_ ها من اینجا استخدام شدم که هم جاسوسی کارای وزیر کوشولو رو بکنم و هم توی کارای شما کخ بریزم که خوب نتونین عمل
کنین و وزارت کوشولو خود به خود نابود بشه!!!!!!
ملت هم بعد از تعجب بسیار، خودشون رو به سوت زدن مشغول میکنن که کسی نگه که اینا فال گوش واستاده بودن!

بعد از عملیات معارفه و تعجب بیش از حد و منتهی به یک سکته ی ناقص در مگی ، فیلیفون زنگ مشکوکیوسی میخوره و همه با کله هجوم ی برن به سمتش!
_ بده من وردارم!
_ نه من!... آخ دختره ی بی جنبه ی محفلی! چرا میزنی تو دماغم؟ نمیگی از فرم بیفته وزیر نشم؟!
_ واسه اینکه اصلا مال خودمه!... الو؟ بله درست تماس گرفتین! هوووم! شما مطمئنین؟ خب...
و بعد از حدود 5 دقیقه، خداحافظی میکنه و در برابر چشمان منتظر بقیه افراد حاضر یا ناظر موجود در صحنه، میگه:
_ یکی از جاسوسا بود!( ما خیلی گولاخیم!!) میگفت تازگیا یه دارویی توی دنیای مشنگل اومده، به نام آسپرین! البته با مارک" پلیز!" ! این دارو یه چیزی در حد اکس مکس و این چیزاست! ... خلاصه طرف می گفت که چون کارخونش طرفای محله های جادوگر نشینه و چند باری احساس کرده صدای ورد می یاد، گفته بریم یه تحقیقی بکنیم!

نتیجتا، همه با عجله حاضر شدن تا طبق آدرسی که طرف داده بود، برن سروگوشی آب بدن. اما این سوال در چشمهای همشون خونده میشد که " آسپرین خیلی شبه آسپ ، و بلیز خیلی شبیه پلیز نیست؟"
------

حضور بلیز و چو رو همینجوری نوشتم و باهشون هماهنگی نشده و بیشتر برای سوژست! اما اگه خودشون بیان که دیگه نور علی نور میشه!