یک سانتور باید یک پیشگویی با استفاده از ستارگان انجام بده ! دوست دارم طنز بنویسید و بلند هم نباشه !
همان طور که به سرعت در جنگل عریض می دوید پایش به تخته سنگی گیر کرد و روی زمین پخش شد،اما این به نفعش بود چون کم کم داشت به هدف بزرگش می رسید ردپاها را دنبال کرد.بی صبرانه به جلو میرفت و درختان جلوی رویش را ندیده میگرفت و شتلق به آن برخورد میکرد اما باز هم به جلو پیش میرفت و برای خود سوت می زد؛تقریبا" وسطای جنگل رسیده بود که شیهه ای نظرش را جلب کرد.به سمت راستش نگاهی انداخت و نیم تنه ی اسبی را دید که به سرعت از لابه لای درختان عبور میکرد.خوشحال ،به سوی سانتور حمله ور شد تا او را بگیرد و او را مجبور کند تا برایش یک پیشگویی واقعی انجام دهد.
چوبدستی اش را آماده به دست گرفته بود و کوچکترین صدایی او را از جا میپراند و باعث میشد سرش به شاخه درخت هایی بخورد و او را اگاه تر بکند.بالاخره پس از چندین ساعت توانست بوسیله ی تله ای نامرئی سانتوری را گیر بیندازد و او را با خود به گوشه ای از جنگل بیاورد.
-هوی...بیداری؟زودباش به هوش بیا دیگه.
سانتور چشمانش را گشود و دختری را در مقابلش دید.حیوان عجیبی بود سر و بدنش مانند انسان ها بود و از کمر به پایین شبیه به اسب بود و موهایی بلند و ژولیده و سیاه رنگ داشت و تیرکمانی که متعلق به او بود حالا دست دخترک بود.
- اون تیرکمونو بده به من زودباش من رو اون حساسم.
دخترک لبخندی احمقانه زد و گفت:واقعا؟به یه شرطی بهت پسش میدم.
- چه شرطی؟
- به شرطی که برای من یه پیشگویی بکنی!
سانتور با اکراه گفت:از امر نهی یه انسان به سانتور بیزارم اما...باشه اما اول باید دست و پامو باز کنی اون وقت پیشگویی میکنم!
- خیله خب اما بدون که اگه کوچکترین حرکتی بکنیا با استفاده از یه ورد ساده دماغتو از این پهنی که هست پهن ترش میکنم.
لونا دست سانتور را باز کرد و سانتور سرش را به گونه ای احمقانه بالا گرفت و به ستارگان خیره شد.
- یه لحظه صبر کن ببینم این جا که ستاره ای نیست تا من برات پیشگویی کنم!
- اه!خب هنوز که شب نشده تازه ساعت هفته شبه دوساعت دیگه صبر میکنیم!
دو ساعت بعد
کم کم ستاره های چشمک زن در آسمان پدیدار شدند و ماه نیز در وسط پدیدار شد و سانتور عمیقانه به آسمان خیره شد.سرانجام بعد از کلی وقت سانتور همان طور که به آسمان زل زده بود گفت:
خدای من باورم نمیشه...
- چیو؟ههها(خمیازه کشیدن)
- اوه نه پناه برخدا!
- خب بگو زودتر دیگه اعصابمو خورد کردی!
سانتور همان طور که هیکل عظیمش به لرزه در آمده بود گفت:همین الان،در همین زمان،پای دایناسوری از اسمون به زمین می آید و ما رو له میکنه.
لونا باز خمیازه ای طولانی کشید طوری که تمام حلقش معلوم بود گفت:واقعا؟خب اینی که تو داری میگی یعنی این که ما الان میمیریم؟
- دقیقا"
پس از گفتن این حرف سانتور پای عظیم و الجثه ای بر روی آنها فرود امد و با زمین یکسان کرد.
قرن ها بعد...
زنی میکروفون به دست درست در کنار همان نقطه ایستاده بود و داشت در مقابل دوربین صحبت میکرد:در اینجا ما فسیل حیوانی عجیب و اسطوره ای به نام سانتور و دختری که اجزای صورتش حال به هم زن است مشاهده میکنیم که باستان شناسان اعلام میکنند این مال زمان های بسیار گذشته و در زمان عصر دایناسورها بوده است.
____________--
همان طور که به سرعت در جنگل عریض می دوید پایش به تخته سنگی گیر کرد و روی زمین پخش شد،اما این به نفعش بود چون کم کم داشت به هدف بزرگش می رسید ردپاها را دنبال کرد.بی صبرانه به جلو میرفت و درختان جلوی رویش را ندیده میگرفت و شتلق به آن برخورد میکرد اما باز هم به جلو پیش میرفت و برای خود سوت می زد؛تقریبا" وسطای جنگل رسیده بود که شیهه ای نظرش را جلب کرد.به سمت راستش نگاهی انداخت و نیم تنه ی اسبی را دید که به سرعت از لابه لای درختان عبور میکرد.خوشحال ،به سوی سانتور حمله ور شد تا او را بگیرد و او را مجبور کند تا برایش یک پیشگویی واقعی انجام دهد.
چوبدستی اش را آماده به دست گرفته بود و کوچکترین صدایی او را از جا میپراند و باعث میشد سرش به شاخه درخت هایی بخورد و او را اگاه تر بکند.بالاخره پس از چندین ساعت توانست بوسیله ی تله ای نامرئی سانتوری را گیر بیندازد و او را با خود به گوشه ای از جنگل بیاورد.
-هوی...بیداری؟زودباش به هوش بیا دیگه.
سانتور چشمانش را گشود و دختری را در مقابلش دید.حیوان عجیبی بود سر و بدنش مانند انسان ها بود و از کمر به پایین شبیه به اسب بود و موهایی بلند و ژولیده و سیاه رنگ داشت و تیرکمانی که متعلق به او بود حالا دست دخترک بود.
- اون تیرکمونو بده به من زودباش من رو اون حساسم.
دخترک لبخندی احمقانه زد و گفت:واقعا؟به یه شرطی بهت پسش میدم.
- چه شرطی؟
- به شرطی که برای من یه پیشگویی بکنی!
سانتور با اکراه گفت:از امر نهی یه انسان به سانتور بیزارم اما...باشه اما اول باید دست و پامو باز کنی اون وقت پیشگویی میکنم!
- خیله خب اما بدون که اگه کوچکترین حرکتی بکنیا با استفاده از یه ورد ساده دماغتو از این پهنی که هست پهن ترش میکنم.
لونا دست سانتور را باز کرد و سانتور سرش را به گونه ای احمقانه بالا گرفت و به ستارگان خیره شد.
- یه لحظه صبر کن ببینم این جا که ستاره ای نیست تا من برات پیشگویی کنم!
- اه!خب هنوز که شب نشده تازه ساعت هفته شبه دوساعت دیگه صبر میکنیم!
دو ساعت بعد
کم کم ستاره های چشمک زن در آسمان پدیدار شدند و ماه نیز در وسط پدیدار شد و سانتور عمیقانه به آسمان خیره شد.سرانجام بعد از کلی وقت سانتور همان طور که به آسمان زل زده بود گفت:
خدای من باورم نمیشه...
- چیو؟ههها(خمیازه کشیدن)
- اوه نه پناه برخدا!
- خب بگو زودتر دیگه اعصابمو خورد کردی!
سانتور همان طور که هیکل عظیمش به لرزه در آمده بود گفت:همین الان،در همین زمان،پای دایناسوری از اسمون به زمین می آید و ما رو له میکنه.
لونا باز خمیازه ای طولانی کشید طوری که تمام حلقش معلوم بود گفت:واقعا؟خب اینی که تو داری میگی یعنی این که ما الان میمیریم؟
- دقیقا"
پس از گفتن این حرف سانتور پای عظیم و الجثه ای بر روی آنها فرود امد و با زمین یکسان کرد.
قرن ها بعد...
زنی میکروفون به دست درست در کنار همان نقطه ایستاده بود و داشت در مقابل دوربین صحبت میکرد:در اینجا ما فسیل حیوانی عجیب و اسطوره ای به نام سانتور و دختری که اجزای صورتش حال به هم زن است مشاهده میکنیم که باستان شناسان اعلام میکنند این مال زمان های بسیار گذشته و در زمان عصر دایناسورها بوده است.
____________--
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
Only Raven !
)
آخه بوقی آن رو نمیگم که . دسته ستاره ها رو میگم . میبینی به چه حالتی در اومدن .
ولی فکر نمیکنی خیلی بینامو ...
روبروش ایستاده بود و یویوش رو به طرز خطرناکی حرکت میداد. 
اومدن ..! 
