قصر خانواده مالفوی

- بکش کنار ای نکبت! وگرنه با یک کروشیو جزغاله ات میکنیم! هوی مرگخوارن بزدل! بیایید من را از اینجا خارج کنید تا حال آن احمقی که گفت من به پرواز در بیایم را بگیرم!

یکی از ملت از جان سیر شده گفت:
- لرد جان خودت خواستی پرواز کنی!

با شنیدن این حرف مرگخواران بدین صورت به او دست تکان دادن که یعنی "دخل اومده داداش!"

و بلاتریکس با یک حرکت سنگی بر سر او پرتاب کرد تا بفهمد کسی نظر او را نخواست!

و در آن لحظه، باهوش ترین باهوش ها، شجاع ترین شجاع ها، گرنت پیج وارد شد.
- من بلدم از درخت برم بالا!

مرگخواران همه به سوی گرنت برگشتند که متکبرانه جدا از جمعیت ایستاده بود. گرنت جمعیت را کنار زد و قدم زنان به نزدیک درختی که لرد با پرنده زشت چهره گیر کرده بود نزدیک شد.
درخت خیلی بلند بود ولی گرنت از پس آن بر میامد. پس شاخه شاخه از درخت بالا رفت تا به لرد رسید.

- تو دیگر کیستی ای وی؟
- من ناجی شما هستم ای لرد!
- ادای مارا در میاوری مفسد فی الارض؟
- نه والا!
- خوب است!

سپس گرنت لرد را از درخت خارج نمود و پرنده را به علت زشت چهرگی و آزرده خاطر کردن لرد جذغاله نمود. سپس با لرد و گرنت خیلی شیک و مجلسی فرود فرمودند.

- تو را نمیشناسم ای ناجی! در کل خواستیم بگوییم وظیفه ات بود که لرد را از درخت خارج کنی!
- خب دیگه من مرخص میشم!
- کجا به این زودی؟ نامت را نپرسیدیم. اسم و رسمت چیست؟ مرگخوار هستی؟
-خیر.
-محفلی هستی؟
- خیر.
-پس اینجا چه غلطی میکنی ای ملعون!
- داشتم گشت میزدم.
- از هاگوارتز فارغ التحصیل نشده آن کس که بخواهد در کلاس تدریس ما بی احازه ورود کند! حال خودت بیا با بادبادک پرواز کن تا حالت جا بیاید!

و اینگونه شد که گرنت جسور، به خاطر جسارت ورود بی اجازه به کلاس تدریس لرد مجبور شد در این کلاس شرکت کند.
یعنی چه بر سر او خواهد آمد؟

خلاصه:

قرار شده كه همه مرگخوار ها پرواز بدون جارو رو از لردسياه آموزش ببینن.
لرد سياه دستور مي ده که برن و بال در بيارن...اما تلاش هاي مرگخواران بي نتيجه بوده. در نهايت تصميم مي گيرن از خودشون بادبادك درست كنن و لينى به عنوان نسخه آزمايشى انتخاب مي شه. بعد از موفقیت بودن پرواز لینی، دلفی و هکتور و لیسا هم هر کدوم به روشی موفق به پرواز و فرد اومدن می شن.

حالا نوبت نفر بعدیه که مشخص نیست کیه!
.................

-خودمان!

مرگخواران از این همه شجاعت و جسارت اربابشان به وجد آمده، و با شور و هیجان شروع به تشویق لرد سیاه کردند.

در این حالت، صدایی از میان جمع به گوش رسید که ادعا می کرد که "خب ارباب که پرواز بلدن! برای چی به وجد اومدیم؟" ...و این صدا فورا توسط بلاتریکس که معتقد بود هر حرکتی که از لرد سیاه سر بزند، لایق وجد و تشویق است، خفه شد.

-ما پرواز نمی نماییم! ما بادبادک می شویم! این روش را پسندیدیم. وقتی می شه بادبادک شد، برای چی ما خود را خسته کنیم؟ همین حالا دست های ما را به شکل بادبادک بسته و ما را هوا کنید. مایلیم از بالا به هه چیز بنگریم.

مرگخواران فورا بادبادکی در ابعاد لرد سیاه تدارک دیده و با نهایت احترام دست های لرد را به آن بستند.

لرد سیاه روی لبه پنجره رفت.
-خوبه...باد به خوبی می وزه. تا دقایقی بعد، ما به اهتزاز در خواهیم آمد!

آرسینوس جیگر که انگار قصد و غرضی هم داشت، با عجله تا شماره سه شمرد و لرد را به جلو هل داد!

لرد سیاه به سمت زمین سقوط کرد...

مرگخواران نفس ها را در سینه حبس کرده بودند.
اگر اتفاقی برای لرد می افتاد، کسی از غضب ویرانگر بلاتریکس در امان نمی ماند.

چند متر باقی مانده بود که لرد سیاه با زمین برخورد کند که باد شدیدی وزید...و لرد و بادبادکش را به هوا بلند کرد!
-یوهو! ما فرموده بودیم که اوج خواهیم گرفت! یوهو! وقتی برگشتیم یادمون بنداز بکشیمت سینوس. وقتی هلمون دادی، ما آمادگی نداشتیم. یوهو!

آرسینوس وحشت زده چشمی گفت.

لرد سیاه مدتی روی هوا به این طرف و آن طرف رفت.
-آهای...نخ ما را ول نکنید ها! از این جا قادریم محفل را نیز ببینیم.

-ارباب محفل که نامرئ...

مرگخوار اظهار نظر کننده، توسط بلاتریکس به روش کوبش سر به لبه پنجره به قتل رسید.

صدای لرد سیاه هنوز به گوش می رسید!
-بسیار سبکبال شدیم...شاید هاگوارتز را نیز همینجوری تصرف بنماییم. آخ...این شاخه ها دارند به طرف ما می آیند! بگوید نیایند. ما شوخی نداریم ها!

این شاخه ها نبودند که به طرف لرد می رفتند...لرد سیاه که ناچار تسلیم جریان باد شده بود، با سرعت زیادی به طرف شاخه های درخت بلندی رفت و لای آن گیر کرد!
-ما گیر فرمودیم...جایمان اصلا راحت نیست. پرنده ای زشت چهره در این جا لانه دارد...و نمی دونیم چرا با کرمی که در منقارش هست، دارد به طرف ما می آید...

- حالا تو!
-من؟
- نه بغلیت!

لیسا انتخاب شده بود! باورش نمیشد!

-آماده ای؟
-بله ارباب!
-خب اگر آماده هم نبودی باز اهمیتی نداشت و باید میپریدی.

اما لیسا واقعا آماده بود حتی اگر قرار بود بمیرد!
لرد افکار لیسا را شکست.
-بپر!

لیسا پرید!
در حال سقوط بود!

-نمیبینیم که پرواز کنی.

لیسا داشت غزل رووناحافظی را میخواند.
ناگهان چیزی را به یاد آورد. چتر نجات مشنگی!
او همیشه یک چتر نجات مشنگی همراه خود داشت!
او معتقد بود که همیشه جادوگران بهترین نیستند و مشنگ ها هم مغز دارند و همیشه جدید ترین مدل چتر نجات مشنگی را همراه خود داشت که دور مچ بسته پیشد!
دکمه ای که بر روی چتر نجات بسته شده وجود داشت را فشار داد و چتر نجات باز شد!
لیسا با آرامی بر روی زمین فرود آمد.
نفر بعدی که بود؟

چند دقیقه بعد:

لرد آمده بود. لرد میخواست جور دیگری فرد مورد نظر را انتخاب کند. لرد افکار زیادی در سر داشت. لرد خیلی شیطانی بود. لرد خیلی خفن بود. لرد چند مدال کونگ فو و تکواندو داشت! لرد بسیار زیبا، جادار و مطمئن بود!

- ایندفعه میخواهیم در مقیاس بزرگتری این آزمایش را انجام هدیم. در بالای یک ساختمان 50 طبقه!

مرگخواران:
لرد:
نویسنده:

- بی درنگ نیز شروع میکنیم... ده بی سه پانزده هزار و شصت و شانزده! هرکی بگوید نوزده بیست هفده هجده نوزده بیست...هکتور بیا بیرون!
- چشم ارباب!

هکتور ویبره زنان از صف بیرون آمد و کنار لرد ایستاد. بلونیا و رودولف نیز به سراغ آوردن وسایل مورد نیاز رفتند.

چند دقیقه بعد - بالای ساختمان پنجاه طبقه:

- فقط حواست باشد که باید بعد از پرش 180 درجه چرخیده و در حالتی که انتگرال ضلع شمال شرقی دماغت به سمت زمین بود مانند سیخ کباب شیرجه روی. مفهوم است هکتور؟!
- من نفهمیدم چی گفتید ارباب ولی چون شما گفتید...حتماً!

لرد رویش را به سمت کاپیتان بلونیا و فرمانده رودولف چرخاند.
- با علامت من هکتور را پرتاب میکنیم. یک، دو، سه، پرتاب!

هکتور را پرتاب کردند. بی شوخی هم پرتاب کردند. اما هکتور هنوز پرواز نکرده بود.
- نگران نباشید ارباب! الاناست که پرواز کنم!
- باشد هک. کمی دیگر نیز صبر میکنیم.

اما هکتور هنوز هم شروع به پرواز نکرده بود. رودولف جلو آمد و به لرد گفت: میگم ارباب فکر نکنم این هک پرواز کنه. من رو بفرستید! مطمئنم علاقه ی ساحره ها من رو به پرواز درمیاره!
- نه رودولف. هک پرواز میکند. اگر نکند و بمیرد، خودم او را میکشم!

در همین لحطه هکتور داشت در جیبش به دنبال معجون "کمک پرواز بادبادکی WZ-2000" میگشت. به محض اینکه پیدایش کرد نگاهی به آن کرد و با خود گفت: من نباید جلوی ارباب خوار و خفیف بشم! اینجوری نه تنها ماهیت، بلکه خورشیدیت خودم رو هم از دست میدم!

هکتور معجون را سر کشید و پس از چند لحطه او هم شروع به پرواز کرد.
- نگاه کنید! حتی هکتور ویبره زن هم میتونه پرواز کنه!
- پس وینکی حتماً تونست پرواز کرد...وینکی جن پروازنده خووب؟
- مرگخواران آ! اگر او توانست پرواز کرد، پس ما حتماً قادر به پرواز بود.

لرد سرش را به نشانه تایید تکان داد. نفر بعدی که بود؟ هکتور معجون داشت و دلفی بدون بال و جارو هم پرواز میکرد. اما آیا نفر بعد هم به اندازه این دو نفر خوش شانس بود؟!

همه مرگخوار ها پاورچین پاورچین داشتند از صحنه دور میشدند، اما رودولف و بلوینا قرار نبود فراموش کنند که یک داوطلب دیگر برای انجام آزمایش پرواز نیاز است.
-اهم اهم، بودین حالا... یکی دیگه هم نیاز داریم! کسی نبود؟!

چند نفری با صدا آب دهانشان را قورت دادند و چند نفر هم که موفق شده بودند در همان اثنا فرار کنند چند متر پایین تر از قصر مالفوی ها مشغول پایکوبی بودند.
افرادی که باقی مانده بودند راهی برای فرار نداشتند. بنابراین هر کس سعی داشت دیگری را در خطر بیندازد.
-به نظر من لادیسلاو گزینه مناسبیه یه فرد ادیب کاملا واسه این کار شایسته است.
-مرگخواران آ! اعتراضی نیست.ما موافقت خود را از برای انجام این فعل خطیر اعلام میداریم! لاکن دینگی که دنگ خطابش مینماییم از ارتفاع بسی هراس دارد... پیشنهاد ما تو هستی آرسینوس آ کراواتتان بسیار برای احتزاز بر فراز سپهر آبی با شکوه جلوه میکند در نظرمان!
-چی؟ من؟ باشه باشه! فقط من الان یه عالما پر بهم چسبیده سنگینم نمیرم بالا... ولی پیشنهاد من هکتوره بهترین معجون ساز جمع!
-من مشکلی ندارم ولی همین الان داشتم معجون سنگینی آزمایش میکردم! موفقیت آمیز بود! الان نمیتونم برم هوا! ولی من دلفیو پیشنهاد میکنم که بهترین... ام... بهترین چیزه... مهم نیست ولی مطمئنم بهترین یه چیزیو داره.

دلفی که تا آن لحظه مشغول بررسی ارتفاع پشت بام تا زمین و میزان کشندگی آن بود توجهش به آن سو جلب شد.
-ممکنه طی این آزمایش شیادانتون بمیرم؟ آخه ارباب نمیذاره توی خلوت تنهاییم بمیرم پس احتمالا اشکال نداره توی خلوت غیر تنهاییم جلوی چشم شماها بمیرم...

بلوینا پاسخ داد:
-بزار باهات رو راست باشم... آره ممکنه بمیری!

و رودولف ادامه داد:
-آره میتونی توی خلوت غیر تنهاییت در کنار ماها بمیری؛ فقط قبلش کمالاتی چیزی اگه داری بزار دم در عمارت من نیاز دارم، البته نه به تو نمیخوره، فک نکنم کمالات داشته باشی، همون خلوت تنهاییتو بذاری هم مقبوله!
-آهای چشاتو از خلوت تنهایی من درویش کنا جادوگر! شیاد!
-چی شد میای یا از دم تو هم باید مثل سوجی پالتو بدوزم؟ البته تو که دم نداری! به هرحال! مهم نیست...

دلفی از لبه پشت بام کنار آمد و سمت بقیه رفت، کاغذ مقوایی بزرگی از قبل آن جا حاضر بود، دلفی روی آن دراز کشید و بقیه شروع به بستن دست و پای او به بادبادک کردند.
-خب دیگه حاضری دلفی؟
-یک
-دو
-سه
-پرتاب!

مرگخوار ها دلفی را که به بادبادک وصل شده بود از پشت بام به پایین پرت کردند.بادبادک با یک زاویه نود درجه به سمت پایین در حال سقوط بود که ناگهان...
بادبادک در جایش متوقف شد، اوج گرفت، اوج گرفت و اوج گرفت، بعد به سوی بالای پشت بام پرواز کرد و روی آن به نرمی فرود آمد!
همه به وجد آمده و در حال دست زدن و شادی و هلهله بودند آزمایش در نمونه بزرگ هم موفقیت آمیز بود! هر کسی میخواست تا خودش نفر بعدی باشد که امتحان میکند، رودولف و بلوینا همه را به صف کردند از طرفی چند نفری هم سراغ ارباب رفتند تا شاهد موفقیت چشم گیرشان باشد...
اما از سویی دلفی یک تازه وارد بود و کسی خبر نداشت که دلفی هم بدون بال یا نیاز به جارو پرواز میکند!

رودولف فهمیده بود و این اتفاقی بد بود. البته اصولاً هر اتفاق بدی، در حیطه بد بودن، خوب بود. ولی فهمیدن رودولف حتی در حیطه بد بودن هم بد بود که در نتیجه‌اش، بد بودن ردا درید و در افق آبشار نیاگارا محو شد.
به هر صورت رودولفِ فهمیم، مکّارانه به هکتور نگاه کرد.
- یه بطری معجون "کج شوندگی" میدی هکتور؟

هکتور سرش را خاراند. او نمی‌خواست معجون کج شوندگی به رودولف بدهد. پس همراه با ویبره‎‌ای سه ریشتری فریاد زنان گفت:
- معجون کج شوندگیم رزرو شده رودولف... راه نداره جون تو که غیر از معجون صاف شوندگی معجونی بدم بهت. قیمتش هم پونصد گالیون میفته برای تو.

رودولف یک چیز را فهمید. آنهم اینکه هیچ چیز نفهمیده است!
- خب ببین هک، من اصلاً نفهمیدم چی گفتی. ولی باید بگم که...
- بیاید اصلاً خودم یه ایده بدم بهتون، بیخیال من بشید.

این جمله را لینی، عاجزانه در دست رودولف گفت.
- به پشت دستام یه کاغذ پوستی ببندید، اینطوری هم میتونم رو هوا شناور بشم، هم اگر یه وقت نقشه شکست خورد، بال بزنم و نیفتم زمین.

ایده لینی به نظر می‌رسید که ردخور نداشته باشد، هرچند که او هم به شدت امیدوار بود مرگخواران با خود کاغذ پوستی نداشته باشند. اما آنها چون مرگخوارانی بسیار مجهز و همه فن حریف بودند، به سرعت کاغذ پوستی آورده و بستند به دستان ظریف لینی.
ثانیه‌ای بعد، مرگخوارانی نخی که به پای لینی بسته بودند را کشیدند و با تمام سرعت شروع کردند به دویدن تا لینی را امتحان کنند.

دقایقی بعد:

- خب... با توجه به اینکه تست بادبادک آزمایشی موفقیت آمیز بود، حالا باید از یه نمونه واقعی استفاده کنیم... کی میاد جلو؟

مشخص بود که لینی پس از این موفقیت، به سرعت جان شیرین خود را برداشته بود و پشت جمعیت مرگخواران گم و گور شده بود!

خلاصه:
قرار شده كه همه مرگخوار ها پرواز بدون جارو رو از لردسياه آموزش بينين ، ولى خب سخته. لرد سياه دستور ميده برن و بال در بيارن...اما تلاش هاي مرگخواران بي نتيجه بوده؛ در نهايت تصميم ميگيرن از خودشون بادبادك درست كنن و لينى به عنوان نسخه آزمايشى انتخاب ميشه.
___________________

-خب. اين لينى، اينم پشت بوم ! حالا چيكار كنيم ؟

بلوينا نگاه عاقل اندر صفيحى به رز انداخت.
-گفتم كه...بايد صافش كنيم و بعد...
-ميدونم... ميدونم، اما مساله اينه كه چجوري صافش كنيم كه له نشه ؟

هكتور با خوشحالى بالا و پايين پريد.
-واااى ! بياين ! بازم معجون هاى من به دادتون رسيد...! بايد بذاريمش زير پاتيل معجونام، صاف صاف ميشه!
-تسترالِ بى مغز، له ميشه اونجورى!

رودولف، ليني رو كه تازه به عمق فاجعه پى برده بود و جدي تر سعى در فرار داشت، محكم نگه داشت.
-يه راهى كه زنده بمونه، له هم نشه ولى صاف شه...آها فهميدم !

پیشنهاد بلوینا بسی جالب و غم انگیز بود. مرگخواران پیشنهادات جالب و غم انگیز دوست میداشتند. حتی در مواردی به پیشنهادات عاقلانه علاقه نشان داده بودند و حسابی کیفشان کوک شده بود. به هر حال مرگخواران همیشه از این پیشنهادات نمیدادند و نمی شنیدند. بلوینا با آرامشی از رضایت، لبخند دلبرانه ای زد که موجب شد چشمان رودولف به شکل دو عدد قلب سیاه در بیایند. سپس ایده اش را بیشتر توضیح داد:
- برای انجام اینکار، یکیتون باید داوطلب بشه.

اینجا بود که مرگخواران متوجه شدند زیاد هم علاقه ای به پیشنهادات عاقلانه ندارند. به هر صورت داوطلب شدن به عنوان بادبادک آزمایشگاهی دیگر مرگخواران، کار چندان هوشمندانه ای به نظر نمیرسید و هر مرگخوار باهوشی این را درک میکرد. نتیجتا مرگخواران یک قدم عقب رفتند و سوت زنان شروع کردند به مطالعه کف زمین. آنها مرگخوارانی بودند که در عین حال که از تحقیق متنفر بودند، برای داوطلب نشدن تحقیق میکردند و این خود از ویژگی های بارز این بزرگان بود.

بلوینا داشت از مرگخواران نا امید میشد. از خودش هم همچنین. او میخواست فرار مغز ها کند. او بلوینای باهوشی بود که با مرگخوارانی بیهوش گیر افتاده بود. تا اینکه بالاخره ناگهان رودولف قدمی جلو گذاشت.
- بلوینا، ببین... از جایی که هم به تو علاقه خاص دارم، هم به پالی، و هم اینکه باید به زودی ملتو بفرستم بخوابن، بیاید لینی رو که خودش هم بال داره و قابلیت پرواز اتوماتیک، بفرستید رو هوا به عنوان باد بادک که سریعتر این قائله تموم شه، تلفات جانی و مالی هم نداشته باشیم.

رودولف پس از گفتن این حرف، نگاهش را به سوی آرسینوسی انداخت که همچنان روی زمین خوابیده بود!
مرگخواران که به خوبی به حرف های رودولف گوش کرده بودند، سری به تایید تکان دادند، سپس به طوری کاملا ناگهانی یک عدد لینی را که میکوشید به وسیله استتار از محیط خارج شود، دستگیر کردند و با تمام سرعت رفتند به سوی پشت بام خانه ریدل...

مرگخوارا باید تحقیق میکردن. مرگخوارا از تحقیق متنفر بودن.برای همین غرق درفکر میشن.

-اون چیه که بدون بال پرواز میکنه؟
-رودولف!
-
-چیه بابا؟ خودم دیدم دیروز پرواز کنان از اتاق ارباب اومد بیرون. رفته بود غربزنه.

-من یافتم!

کسی امیدوار نبود چیزی که هکتور یافته باشه چیز به درد بخوری باشه. ولی میدونستن که اگه بهش اهمیت ندن ممکنه همشونو معجون مالی کنه.
-بفرما...چه معجونی برای پرواز سراغ داری؟

هکتور که از خوشحالی میلرزید جواب میده:
-البته معجون های فراوونی برای این کار هست. ولی چیزی که من یافتم خیلی ساده تر از معجونه. ذهن های ساده و ابتدایی شما هنوز نمیتونه معجون های منو درک و هضم کنن. چیزی که من یافتم بادکنکه. بادکنک بال نداره. ولی پرواز میکنه. مثلا توی پالی رو پر از هوا کنیم. بعد بزنیمش زمین هوا بره. ندونیم تا کجا بره!

پالی تقویمش رو از جیبش درمیاره که چک کنه که چند روز به ماه کامل مونده که بتونه هکتورو بخوره. البته پالی گیاهخواره. ولی هکتورم چندان آدم محسوب نمیشه.

بلوینا که در حال نوازش دم پالیه پیشنهاد عاقلانه تری میده:
-بادبادک بهتر نیست؟ لازم نیست توی کسی رو پر هوا کنیم. کافیه یه نفرو کمی صاف کنیم...دستاشو باز کنیم. به دست و پاش نخ ببندیم...و بفرستیمش هوا!

- یکی بیاد اینو جمع ش کنه.
چند لحظه پیا م های بازرگانی.
.
.
.
.
.
.
.
.
لرد ولدمورت همراه با یکی یکدانه اش با تاسف مرگخواران را نگاه می کرد.
- فیس....فیس.....فیس.
- ارباب پرنسس چی می فرمایند؟
- ساکت رودولف.
- متاسفم. مثلا شما مرگخوار هستید. یعنی شما نمی دونید با مرغ و تخم مرغ نمی شه پرواز کرد؟ اوف بر شما.
- ولی اربا......
- ساکت!
- آخه ارباب این آرسینو......
- گفتم ساکت! الان به هرکی برید بگید من مرگخوارم به شما می خندن. خجالت بکشید!
تمام مرگخواران خجالت کشیدند.
- می گم ارباب این مقدار خجالت کشیدن کافیه یا بازم بکشیم؟
- نه کافی نیست بازم خجالت بکشید.
مرگخواران بیشتر خجالت کشیدند.
- خب کافیه! حالا برید ببینید چجوری می شه پرواز کرد.
- دوباره ارباب؟ با این اتفاقی که واسه آرسینوس افتاد؟
- حرف نباشه! همه تون می رید ببینید چطوری می شه بدون بال پرواز کرد. همه به جز رودولف!
- ارباب.
- خموش رودولف!
- آخه ارباب.
- گفتم خموش.
- چرا همیشه من باید تنبیه بشم؟