دارالمجانین لندن

بعد از این اتفاقات که مانع کسب شده بود،لرد تصمیم گرفت طبق روال عادی پرتقال بخورد و آماده رسیدن مشتری شود.اما درست قبل از اینکه لرد روی صندلی بنشیند،نگاهش به کریس افتاد که به ویترین مغازه چسبیده بود و به او نگاه میکرد.
-ریس،چرا اینجا هم به ما چسبیدی و فروش نمیروی؟چرا دست از سر کچلمان ورنمیداری؟!
-ارباب دلتون میاد منو بفروشید واقعا؟!

لرد با شنیدن این حرف کریس،سریع یک کاغذ برداشت و رویش با ماژیک نوشت:
نقل قول:

و سر در مغازه چسباند.

-ارباب مرگخوارای قبلی هم رایگان فروختیدا...
-پس این پرتقال چیست در دستمان بلاتریکس؟این حاصل زحمات ماست که یک ساعته نمیذارید بخوریم!

لرد همچنان که پرتقال را پوست میکند،فکر کرد که کریس را چگونه زودتر بفروشد.لرد میدانست کریس با تخفیف صد در صدی و این ها فروش نمیرود و به ویترین مغازه میچسبد...
-فهمیدیم!

لرد با خوشحالی به سمت کریس رفت و گفت:
-ریس،میدونستی سو زودتر از تو فروخته شده؟

همچنان رابستن و بلاتریکس در حال دعوا کردن بودن که صدایی نظر آنها را به خود جلب کرد.
_شامپو حالت دهنده ولدمورت با
بوی زیر بغل پیتر پتی گرو،دمپایی دامبلدور،تایر ماشین ویزلیا،بیا اینور بازار.
_این دیگه کیه؟

رابستن و بلاتریکس برای مدتی دعوای خود را قطع کردند،ولی همچنان یک نفر در حال داد زدن بود.

_این دیگه کدوم آدم بی فرهنگی هست؟

ولدمورت از پشت میز خود بلند شد و دوان دوان به سمت در حرکت کرد، در را باز کرد و به بیرون رفت، ملت یکجا دور یک نفر جمع شده بودند که جلوی ویترین مغازه بود.
_ببین داداش این شامپو ولدمورته،هر روز باهاش میرفته حموم،۲۰۰ گالیون بهت میدم چونه هم نزن.

ولدمورت کمی نزدیکتر رفت تا ببیند قضیه از چه قرار است.

_این لاستیکی که میبینیم برای ماشین یه مامور وزارتخونه بوده هر روز صبح باهاش میرفته وزارتخونه،این خیلی قابلیتها داره،خونه رو تمیز میکنه،ملق میزنه،ظرفارو میشوره،اگه بفرستین برنده باش قطعا تا آخرین سوال میره،حتی حرفم میزنه،یه مقدار روش کار کنین میره برا عصر جدید،قطعا که تا فینال می رسه.

ولدمورت با صورتی قرمز و عصبانی جلو اومد و دستش را محکم گاری آن دست فروش کوبید.

_آقا مشتری نیستی واینسا.

ولدمورت کمی بیشتر دقت کرد و دید او کسی نیست جز فنریر گری بک که روی صندلی پشت یک گاری دست فروشی نشسته.
_که شامپو ولدمورت ها؟
_به اینجا رو ببین آقای کله گوجه ای.

ولدمورت جلوی چشمانش را خون گرفته بود.

_ببین این شامپو حتی ارزشش از خود...

ولدمورت در میان حرف هایش چوبی را از جای نامعلوم به اندازه ۲/۵ متر در آورد و بر سر فنریر کوباند،آن را درون گاری انداخت و در گاری را بست. گاری را دم در مغازه اش برد در را باز کرد و با لگد محکمی گاری را درون مغازه پرت کرد،درون مغازه رفت و در را محکم بست.

_آقا من می خواستم اون تایرو بخرم.

ولدمورت در را باز کرد و با ورد آداوا کاداورا مرد را نقش بر زمین نمود.مدتی بعد ولدمورت فنریر را درون ویترین گذاشت و زیر آن یک تابلو با محتوا زیر گذاشت:
فنریر گری بک عاشق کالباس
با یک موز معامله میشود،سریعا مراجعه نمایید.

و زیرش با خط ریزی نوشت:
خطر خورده شدن.

اما بلاتریکس نرفت.
-نمیام!

لرد بلاتریکس را از قفسه برداشته ، به رابستن هم داده بودند، لاکن او دست هایش را دور قفسه حلقه کرده بود و قصد جدایی هم نداشت. به زبان ساده تر، در آن لحظه پاهایش در دستان رابستن و دستانش ، دور قفسه حلقه شده بودند.

-چی چیو نمی‌رم؟... فروختیمت! برو!
-راست میگه... من خریدمت. باید بیای بلای خونم بشی.

بلاتریکس همچنان با سماجت به قفسه چسبیده بود.
-اگه ولم نکنی، به جای بلای خونت، بلای جونت می شم... همینجا، همین وسط!

رابستن پول داده بود... گالیون داده بود... معلوم بود که ول نمی‌کرد.
اما طرف حسابش هم بلاتریکس بود... معلوم بود که جایی نمی‌رفت.
-ول نمی‌کنی؟
-خیر!

ثانیه ای بعد از این «خیر» گفتن، بلاتریکس شروع به لگد زدن به رابستن کرد... حالا نزن کی بزن!

یه مشتری دیگه وارد مغازه شد...این مشتری با بقیه فرق داشت...این مشتری با همه فرق داشت!

-سلام کردن می کنم لرد!
-ما سلام نمی کنیم، قبلا هم بهت گفته بودیم!
-دانستن دانم لرد! لرد، یه مرگخوار بدین تا رفتن کنم!
-ببین چی رو می خوای، پولش رو بده و برو!

رابستن بین مرگخوار ها دور می زد.
-من هنوز نفهمیدن فهمیدم که این چرا آرایش کردن می کنه؟
-ارباب اینو نگاه کنین، هی به من گیر می ده...نمی خواین یه چیزی بهش بگین؟
-نه!
-اینم که نامرئی شدن می شه، شاید یهو فرار کردن کنه...اینم که اگه خریدن کنم کل زندگی منو خوردن کنه!

رابستن به نفر بعدی رسید...کریس!
اول خواست به لرد بگه که اینو می خواد، ولی بعدش با خودش گفت:
-من ازش نظر نخواستن خواستم که...نکنه جزو موارد ضروریش نباشن شم!

بعد از این فکر ها، رابستن از خریدن کریس صرف نظر کرد!
-آها...من اینو بر می دارم! از قدیم گفتن کردن که "هیچ خونه ای بی بلا نباشه!"...پس منم اینو بردن می کنم تا خونم بی بلا نباشه!

لرد، بلاتریکس رو به رابستن داد و گالیون هاشو ازش گرفت.
-بالاخره یکی بدون دردسر آمد و خریدش را کرد!

خلاصه:

لرد سياه كه طى حادثه اى كمى گيج شده، مغازه اى باز كرده و مرگخوارها رو براى فروش گذاشته.
تا این جا هکتور رو اجاره کردن...قراره پسش بیارن. مرلین و هوریس فروخته شدن.
مشتری ای که مرلین رو خریده بود و در مقابلش پرتقال پرداخت کرده بود، مرلین رو آورده که پس بده و لرد رو با آلوچه تهدید کرده.

..................



- آقا می گم این پیرمرده مغزش یکم قات داره به درد من نمی خوره اومدم پسش بدم.
- یه بارم گفتیم جنس خریداری شده پس گرفته نمی شه. آقای نچندان محترم چرا چونه می زنی؟

مشتری با ناباوری به لردسیاه نگاهی می اندازد.
- همین الان گفتم آلوچه دارما!
- ماه گفتیم پس نمی گیریم ولی تعویض که می کنیم!

لرد سیاه به سه قفسه که به انها بر چسب "new" چسبانده شده بود، اشاره کرد.
- اینا محصولات جدیدمونن؛ سو که فروش رفت کریس و اشلی موندن حالا هر کدوم مد نظرتونه رو بگین بپیچمش ببرید.

مشتری نگاه دقیقی به اشلی و کریس انداخت.
- خب کاربردشون چیه اینا؟

لرد سیاه با خونسردی توضیح داد:
- اون اولیه سیریشه؛ می تونی همه جا ببریش چند منظوره ست. می تونه تو هر مهمونی به جای دوستت معرفیش کنی، یه خرده م فشارش بدی از عصاره ش می تونی برای چسبوندن اشیا استفاده کنی. مورد استفاده برای تمامی سطوح!
سپس به اشلی اشاره کرد.
- این یکی مطربه! همه نوع سازی می زنه واست، آهنگ ساز و دی جی هم هست؛ اگه روش کار کنی حتی می تونی ببریش این برنامه جدیده هست واسه استعدادها، ازش یه ستاره بسازی ولی فعلا در حد دی جی تو مراسم هاست.

مشتر دوباره به اشلی و کریس نگاه کرد.
- اینا گارانتی هم دارن؟
- همه محصولات ما دارای گارانتی هستن ولی شما از گارانتی تون برای تعویض استفاده کردین.

مشتری کمی فکر کرد.
- ولی من چراغ جادو می خواستم!
- نمیشه آقا شما محصول ما رو پس آوردین یا یکی از اینا رو بردارین یا برین رد کارتون! دلقک شما که نیستیم ما!

مشتری با خود فکر کرد" اگر یکی از اینها را بردارد هم صاحب یک محصول جدید می شود، هم پولش را از دست نمی دهد."
- باشه قبوله اون مطربه رو بپیچ! فقط کجا رو باید امضا کنم؟

لرد سیاه کم کم داشت عصبانی می شد.
- هیچ جارو فقط برش دار برو!

مشتری که دید هوا پس اس سریع اشلی را برداشت و برد.

- دیوونه مون کردن اینا!

اشک در چشمان مشتری حلقه می زند.
_ واقعا! فکر می کنی من روشن فکرم؟
_البته! الحق که هوش سرشارتون هم از ظاهرتون پیداست!
مشتری بغض می کند.
_میدونی؟! من همیشه تنها بودم وهیچ دوستی نداشتم. فقط برای اینکه چاق بودم!
_بسیار عالی! بپیچم؟
_برای همین هم روز تولدم خودم واس خودم کادو می خرم.
_من پیچیدما!
لرد در حالی که اصلا حرف های مشتری برایش مهم نیست، هوریس را در روزنامه ها می پیچد. مشتری به حرف خود ادامه می دهد، بدون آنکه توجهی به بی اهمیت بودم موضوع برای لرد داشته باشد.

_لردا! این کار را با من نکنید.
لرد هیچ واکنشی نشان نمی دهد. با ماژیک قرمز یک قلب روی هوریس پیچیده شده می کشد.
_بفرمایید بسته ی شما حاضره! قلب هم داره! حالا برید که می خواهیممغازه را ببندیم! دیر وقته ها! فردا دوباره می آییم.
_اصلا به حرف هام گوش می کنی؟
_نه!
_واقعا که!
مشتری هوریس بسته بندی شده را بر می دارد و به سمت در می رود.
_در ضمن الان ساعت پنجه! هیچکی الان نمیبنده! من چون بها رو پرداخته بودم جنسو برداشتم! من دیگه اینجا نمیام. و...
_از خرید شما متشکریم!
مشتری پرحرف در را محکم می کوبد و می رود. لرد که درباره ی بستن مغازه دروغ گفته بود به سمت پرتقال می رود که: مشتری دیگری وارد می شود.
_سلام. من قبلا از اینجا خرید کرده بودم. ولی راضی نیستم. جنسه میگه اسمش مرلینه! ببینم اون همون پرتقالی که بهتون پرداخته بودم نیست؟
لرد قاطعانه به مشتری نگاه می کند. و آن جمله دردناک را به زبان می آورد.
_جنس فروخته شده پس گرفته نمیشود!
_آلوچه دارما!
_چی؟! واقعا؟! بفرمایید چه عرضی داشتید؟!

لرد سیاه کمی هوریس رو چپ و راست میکنه.
چند تا پیام امروزو باز میکنه رو پیشخون و هوریسو میذاره روشون.

مشتری با دیدن این صحنه معترض میشه.
-آقا اینا چین؟ کاغذکادوی قلبی ندارین؟ من شدیدا به خودم عشق میورزم. با روزنامه نمیشه که. به شخصیتم توهین میشه.

لرد نگاه ارباب اندر رعیتی به مشتری زبون نفهم جنس نپسند، میندازه.
-آقا الان اینا رو بورسن. شما رو روشنفکر جلوه میدن.

-یعنی نیستم؟
-نمیدونیم ما. شاید باشین.
-الان به من توهین شد. احساس برخوردگی میکنم. نمیخوام اصلا. جنس رو پس میدم.

هوریس که توسط لرد روی روزنامه ها دراز شده قطره اشکی میریزه. هم جنس خطاب شده و هم پس داده شده.

لرد که میبینه کاسبیش در خطره یهو تغییر رویه میده.
-ما منظورمون این بود که اینجوری فکر روشنی که شما دارین بیشتر خودشو نشون میده. با شخصیتتون متناسب تره. به پیچیدنش ادامه بدیم؟

مرد هوریس را خیلی پسندیده بود. نگاه پسندیدانه ای به هوریس انداخت. بهای سنگینی بابتش پرداخته بود...ولی ارزشش را داشت.
-همین عالیه. پیتزا رو هم که پرداختم. بپیچ ببرم.


لرد سیاه که تازه گاز بزرگی به پیتزا زده بود با دهان نیمه پر پرسید:
-چه کنیم؟

-بپیچش داداش...کادوپیچی کن. این هدیه اس. نمی شه همینجوری ببرمش که.

لرد نگاهی به ابعاد هوریس انداخت. و نگاه دیگری به روزنامه ای که روی میز بود.
-شما که گفتین برای خودتون می برین.

-برای خودم هدیه می خرم. مشکلی هست؟

لرد به هوریس و مخصوصا شکمش اشاره کرد.
-مشکل رو دارین می بینین. الان دقیقا جلوی چشمتون قرار داره. خب ما اینو چطوری بپیچیم؟ نمی شه یه روبان بزنیم به سرش؟ گل؟ پاپیون؟

هوریس: ارباب!

مشتری: عمرا نمی شه. من برای خودم احترام خاصی قائلم. می خوام از تلاش خودم در این سالی که گذشت تقدیر و تشکر به عمل بیارم. بپیچش!

بعد از رفتن مشترى لرد دوباره مشغول خوردن پرتغال عزيزش شد و بلاتريکس لگدى به پهلوى رودولف زد.
رودولف که لوزالمعده ش رو تو دهنش وچشمش رو تو جورابش...
صبر کن اون که جوراب نپوشيد بود!
بگذريم رولودف که خيلى دردش اومده بود ،آخ بلندى گفت وبا ترش رويى به بلاتريکس نگاه کرد.
-چته زن؟سر آوردى؟

بلاتريکس قيافه حق بجانبى به خودش گرفت.
-خوبه ديگه...اول که مخ پيرزناى مردمو ميزنى تورو کادو ببرن ،حالام که سر من داد ميزنى.....ميدونى از اولش اشتباه خودم بود...

رودولف از پرحرفى بلاتريکس خسته شده بود و البته تعجب کرده بود !
-بسه ديگه...

اما بلاتريکس همچنان مشغول غر زدن بود ،تا اينکه با ورود مشترى جديدى با صداى لرد ساکت شد.
مشترى که مرد چاقى بود ،کمى اطراف مغازه رو برسى کرد .
-هووم.... اينجا بالشى ،متکايى ،چيزى ميفروشين من بزارم زيرم بخوابم؟يا تو ماشين روش بشينم؟...آخه تختام و صندلى ماشينم نميدونم بخاطر چى وقتى روشون ميپرم ،میشکنن
يه چيزى ميخوام که مقاومت بالايى داشته باشه

با اين حرف ابروهاى لرد بالا پريد.
-داريم... داريم يه خوبشم داريم ،اسمش هوريسه نرم و قابل انعطاف هم ميشه جا تخت و مبل و هم جاى صندلى ماشين ازش استفاده کرد ،هرچقدر هم که بخواين ميتونين روش بپر بپر کنين ،عاليه اصن

مرد چاق با سر تأييد کرد.
-پس ميخرمش

لرد هوريسو از طبقه دوم در آوردو به مرد داد.
-اينم از مبل همه کاره تازه حوصلتون سر رفت با هاتون حرف هم ميزنه.... .سخن گوئه

هوريس با غم عميقى به چشاى لرد خيره شد.
-ا.. ارباب ...منم؟؟؟

لرد که بجاى پول از مرد ،پيتزايى که معلوم بود ،دوروز پيش خريدارى شده و نصفش گاز زده شده بود گرفته بود وبا اشتها همراه پرتغالش ميخورد با دهن پر بدون اينکه نگاهى به هوريس بندازه با صدايى نه چندان واضع گفت:
-آره توهم....

لرد پرتقال را با خوشحالی پوست میکند که مشتری بعدی وارد شد.
-مشتری پشت مشتری!به به بفرمایید!

زن نگاهی به مرگخواران انداخت.
-من میخوام برم عروسی یه کادو میخواستم ببرم!

لرد دستی به ریش نداشته اش کشید.
-اومم...خب خیلیا هستن..بلاتریکس هست،رودولف هست!

بلاتریکس و رودولف را روی میز گذاشت.زن بلاتریکس را برانداز کرد.
-این قدیمیه!
-بله از مرگخوارای قدیمی و کهنه کارمونه!

زن رودولف رو بررسی کرد.
-ولی این میتونه خوب باشه!

بلاتریکس از جایش پرید.
-چیشده همه اینو انتخاب میکنن؟آخه بی سلیقه این کجاش به کادوی عروسی میخوره؟

زن تصمیم گرفته بود با مرگخوار کهنه لج کند.
-همینو میبرم.
-اینجوریه؟اگه اون بیاد ممکنه دامادتون عوض شه ها!ی همچین آدمیه!

صورت سفید لرد سرخ شد.
-بابا بلا تا الان دو تا مشتری را پراندی!اه!

-نه من نپریدم!یه دونه دیگه بدید خب.میدونید،میخوام نو باشه.تمیز و دست نخورده.بار جدید ندارین؟

لرد در فکر فرو رفت...فرو رفت...
-داریم!یکی داریم بار جدید تازه چندروزه به دستمون رسیده!

و سو را روی میز گذاشت.زن راضی به نظر میرسید.
-همینو بپیچید میبرم.چقدر میشه؟

لرد با خوشحالی سو را لای کاغذ پیچید.
-مهمون ما باشید!
-ارباب؟من بلای جانتونما!

لرد سوی کاغذ پیچیده شده را به زن تحویل داد.
-خوش اومدید.یه فروش دیگه...هی خانوم!بیاین این شکلک همراهشم ( ) اشانتیون ببرید جا موند!