دارالمجانین لندن

-ببین...الان تام به درد بخوری شدی. نصف بالاییت می تونه نقش مجسمه داشته باشه. ازش استفاده تزئینی بکنیم.

مرگخواران با انزجار به تام نگاه کردند.

-ارباب...کی ممکنه خونشو با این تزئین کنه؟
-زشته!
-به درد دیگه ای نمی خوره؟

لرد سیاه به "درد" های دیگر فکر کرد. داشت از نصف کردن افقی تام پشیمان می شد که مادرش به فریادش رسید.
-اینو می شه موقع آشپزی گذاشت روی میز و ازش کار کشید. مثلا سیب زمینی خرد کنه...هویج رنده کنه. نمک رو بده بهمون.

ذهن لرد سیاه روشن شد!
-درسته. ما نیز همین را اندیشیده بودیم. نیمه پایینیشو هم می تونیم بفرستیم خرید. یا مثلا برامون خبر ببره و بیاره.

یاران لرد سیاه، عادت داشتند که سنگ اندازی کنند.

-ارباب...دهن که نداره. نمی تونه خبر ببره و بیاره. این صرفا می تونه بره و بیاد!
-خرید هم فکر نمی کنم بتونه بکنه. دست نداره.
-ارباب...به نظرمون بندازیمش تو شومینه و دو سه دقیقه باهاش گرم بشیم. کاربرد بهتری نداره این.

لرد سیاه، نیمه بالایی تام را روی ویترین گذاشت و به نیمه دوم چپ چپ نگاه کرد و او را به گوشه مغازه فرستاد تا بعدا فکری برایش بکند.

رودولف قمه‌اش را بلند کرد و درست بالای سر تام نگه داشت. آماده بود تا آن را با قدرت هر چه تمام‌تر بر فرق سر تام بکوبد که ناگهان متوقف شد.
- ارباب، عمودی نصفش کنم یا افقی؟
- مگر فرقی هم می‌کند؟ فقط نصفش کن!
- ولی ارباب فرق می‌کنه‌ها. باید ببینیم تامِ نصف‌شده از کمر راحت‌‌تر به فروش می‌ره یا تامِ نصف‌شده از فرق سر؟

لرد سیاه اندکی به کاربردهای تام پس از نصف شدن در دو حالت مختلف فکر کرد. سپس ادامه داد:
- خودمان می‌دانستیم. می‌خواستیم امتحانت کنیم ببینیم حواست هست یا خیر. حالا ما مایلیم که افقی نصف شود. اینگونه از هر نیم‌تنه می‌شود استفاده‌های مجزا کرد.

رودولف به سرعت تام را از حالت نشسته به حالت درازکشیده درآورد و این بار قمه‌اش را درست وسط کمرش گذاشت. آن را بالا برد و سپس با نهایت توانش بر کمر تام فرود آورد.

صدای پاق خفیفی به گوش رسید و به دنبالش سیلی از خون بر زمین جاری شد. اما چیزی نگذشت که هر دو نیم‌تنه‌ی تام، از روی زمین بلند شدند؛ نیم‌تنه پایینی بر روی جفت پاها و نیم‌تنه‌ی بالایی بر روی کمرِ نصف‌شده‌اش، مقابل لرد سیاه قرار گرفتند.

لرد درحالی که با رضایت به هر دو تکه‌ی تام نگاه می‌کرد، با دقت هر دو نیم‌تنه را برای این که تصمیم بگیرد کدام‌یک را برای فروش پشت ویترین گذاشته و کدام را برای کارهای دیگر استفاده کند، برانداز کرد.

خلاصه: لرد ولدمورت مغازه ای باز کرده تا در اون مرگخوارهاش رو بفروش برسونه، ولی کارش زیاد رونق نداره! مرگخوارها یا فروش نمیرن و یا وقتی فروش رفتن، پس داده میشن! لرد تصمیم میگیره که اعضا ی بدن مرگخوارها رو دربیاره و بفروشه اما این کار هم زیاد با موفقیت پیش نمیره. لرد تصمیم می گیره نصف یکی از مرگخوارها رو بفروشه.

..............................

مرگخواران بعد از تلاش های زیاد او را از سرشان جدا و به بیرون از اتاق پرتاب کردند. ربکا که با حسرت فراوان به موهای ژولیده اش فکر میکرد، دستانش را در جیب لباسش برد و شانه‌ای ظاهر کرد. شروع کرد به شانه کردن موهایش. گوشه اتاق خودش را جمع کرد و موهای عزیزش را شانه کرد. تا اینکه پای رکسان به ربکا خورد و ربکا را مجبور کرد که آن طرف تر بنشیند.
ربکا ایستاد و وقتی قدمی برداشت، صدای مچاله شدن چیزی را زیر پایش شنید. پایش را بند کرد و به کاغذ خیره شد.

نقل قول:

-ها؟! چیشده؟ چه خبره؟ چرا اسم تام روشـ...
-تام؟ کدوم تام ربکای مامان؟

ربکا در یک دستش شانه و در دست دیگرش کاغذ را آرام آرام مچاله میکرد. سعی کرد با قیافه ای بسیار آرام و خشنود به مروپ بنگرد ولی مروپ زیرک‌تر از این حرف ها بود!
-ربکای مامان! میگم، اگه اون کاغذ رو به مامان مروپ ندی بهت میوه میدما! خرمالوهای خوشمزه... آبمیوه خیار و سیب؟ میخوای؟
-مممم... میتونم این کاغذ رو به شما بدم ولی کرو...

فیس فیس!

-ضدعفونی شد عزیز مامان!
-خب، بفرمایین. من بهتره برم تو جعبه تا ارباب منو ندیده.

ربکا به سرعت زیادی تبدلی به خفاش شد و در جعبه اش پرید. مروپ کاغذ را گرفت. در چشمانش "اگه تام گور به گور شده بود، خودم با چاقو نصفش میکنم" موج میزد. وقتی کاغذ را باز کرد، برق نگاهش به "عه! اینکه تام گور به گور شده نیست" تغییر کرد.
-عزیز مامان این اسم تام جاگسن مامانه. نه؟
-مادر! کاغذ را به ما بدهد. مرگخواران ما! کسی که باید درواقع نصف شود، تام جاگسن است.
-چــــی؟ من؟
-بله.

تام بسیار آرام آرام عقب رفت و سعی کرد از اتاق خارج شود ولی نگاه جدی لرد او را میخکوب کرد. تام وقتی به قمه های رودولف نگاه میکرد، دستانش میلرزید.
او مرگخوار خوبی بود و این حق مرگخواری به آن خوبی نبود!
تام قیفاه اش را مظلوم کرد و سعی کرد گریه کند ولی خیلی زود با خنده دروئلا، از تلاشش منصرف شد.
-اربــــــاب! این اتفاق لایق مرگخواری که روزهای گرم و سوزان تابستان رو برای ماموریت های مهم شما به جان خرید، نیست. کسی که شب های زمستانی که ماموریت داشیم رو در جنگل... چیز... در غار گذروند نباید اینگونه دست از دنیا بشوره!
-ما که میگیم دست بشورین ولی نگفتیم دنیا رو بشورین. رودودلف!
-نــــه ارباب با خرد و دانا و عادل ما! نه! این حق مرگخواری که سالهای سال به پای ماموریت های شما و شکنجه سفیدها سوخت و ساخت نیست!
-رودولف.
-ارباب دانا و با تجربه ی دنیای تاریکی و سیاهی! با خرد و علم شما، همواره میتونیم به زندگی خودمون ادامه بدیم. ولی شما نباید با مرگخواری که سالهای سال براتون در این روزهای گذرا و سختگیر زندگی زحمت کشید، اینکارو بکنین!
-رودولف؟
-ارباب؟

لرد نگاه عاقل اندر صفی به تام که روی زمین زانو زده بود و گریه میکرد انداخت. وقتی رودولف را با قمه اش بالای سر تام دید، لبخندی زد.
-نگران نباش تام. ما از اون یکی نصفه ات استفاده میکنیم.
-ارباب من کامل باشم به دردتون نمیخورم؟
-همین که گفتیم. رودولف؟

آمپر الکسیا بالا زده بود.درجه کنجکاوی اش به حد انفجار رسیده بود و از طرفی با استرس زاید الوصفی همراه شده بود.

- کسی نیست جز...

- ارباب دختره یا پسر؟

- جزززز...

- ارباب لباسش چه رنگیه؟

- جزززززز....

- ارباب آیا در سالهای اولیه تولدش یک تسترال اونو بوسیده؟

- جززززززززز....

- ارباب لطفا بگید چند تا زگیل تو کل بدنش داره؟

- آه...الکسیا...خفه شو!

- ببخشید...

و در پیش چشمان خیره و پر اضطراب مرگخواران،لرد ولدمورت جواب را اعلام کرد:
فوبی!

مرگخواران:
رودولف:
محفلیان:
ملت مشنگ:
مرلین:
مورگانای مفقود:
سایر ملت "نرمولکی گوگولی مگولی":

- ولی ارباب...

-ولی ندارد!رودولف آن قمه ات را بکش بیرون

- ولی اخه...اگه تکه تکه اش کنید...

- اینقدر حرف نزن الکسیا!...رودولف گفتیم قمه ات را بده تا جایت با این موجود عوض نشده است

رودولف با عجله قمه اش را‌ کشید و به دست ارباب داد.لرد ولدمورت خنجر را بالا آورد تا چشمان قرمز و چهره ی شیطانی باشکوهش را در آیینه ی خنجر ببیند....

اما خنجر آنقدر کثیف بود که حتی نور را انعکاس نمیداد چه برسد چهره ی لرد!

- رودولف؟بدهیم همین خنجر را در فرق سرت فرو کنند؟چند سال است تمیزش نکرده ای؟

- یادم نمیاد ارباب

لرد چشم غره ای به رودولف زد و گفت:خب.فوبی خودت بیا زیر خنجر مبارک!

ناگهان آن تکه کاغذی که رویش "فوبی" نوشته شده بود در هوا به پرواز در آمد، نرم شد و شکل گرفت و به فوبی تبدیل شد که بر خلاف تصور دیگران بسیار هیجان زده رفت و زیر دست لرد خود را رها کرد.

- فوبی!...نه...

- شلپ!شلپ!

از آنجایی که فوبی فاقد گوشت یا استخوان بود پس تکه تکه شدنش نمیتوانست صدای " قرچ قرچ" یا "ترق ترق" بدهد.

- خب،یکی بیاید این تکه ها را بسته بندی کند و‌ آرم ما را هم رویش به چاپ برساند.

در آغاز همه چیز در سکوت بود و فوبی تکان نخورد.اما ناگهان چند چیز نرمولکیِ شفافِ ژله ای از زیر دست مرگخوارانی که آمدند‌ فوبی را لمس کنند به هوا برخواست و در هوا معلق شد.هرکدام از این چند تکه ناگهان شروع به جیر جیر های آرام و پی در پی کردند که مشخص نبود از روی هیجان است یا ترس..یا...شیطنت!

لحظه ای بعد تکه های قرمز همانند یک بادکنکی که‌ بادش دارد خالی میشود به سرعت به حرکت در آمدند و‌ در یقه،موها و آستین مرگخواران فرو رفتند و با هیجان شروع به لولیدن کردند.

- جیییییییغ!کمک!یکی اینو از موهای من در بیاره

- یکی اینارو بگیره!

- ارباب کمککککک!

حالا یکی باید پیدا میشد که تکه های فوبی را مهار و در جایی جمع کند.اما‌ چگونه؟...مرلین داند!

لرد سیاه چند لحظه ای فکر کرد. جوانب پاسخ دادن به این سوال را سنجید. نمی خواست کار مرگخوارانش راحت باشد. سعی داشت تا جایی که می تواند، این حس تعلیق را در آن ها ایجاد کند و از اذیت آنها لذت ببرد. پس از چند ثانیه فکر کردن، گفت:
- ما بهتون یه سرنخ میدیم!
- ای جان! سرنخ!
- چه سرنخی؟
- سرنخ چیه اصلا؟

مرگخواران نگاهی به یکدیگر انداختند. این اولین رویارویی آنها با سرنخ بود. نمی دانستند که باید با آن چکار کرد! به نخ های دیگر گره زد؟ آن را به جایی وصل کرد؟ سرِ نخ را دنبال کرد تا به تهِ نخ رسید؟ هیچکدام کوچکترین ایده ای نداشتند که باید چه بگویند و چگونه با سرنخ مربوطه رفتار کنند! بینز از وقفه به وجود آمده فهمید ماجرا چیست و گفت:
- از تمام مرگخواران و حتی جناب لرد سیاه تقاضا دارم برای اینکه بدونین سرنخ چیه و کجا پیدا میشه و چه کاربرد هایی داره، جزوه " سرنخ... یا تهِ نخ؟ مسئله کدام است؟" بنده رو به قیمت ناچیز 50 گالیون تهیه کنید و بدونید که چطور باید از سرنخ استفاده کنید!

مرگخوار ها با شنیدن تبلیغ بینز، همگی به سمت بینز هجوم آوردند تا بتوانند نسخه ای از آن جزوه را تهیه کنند. ولی از آنجایی که بینز روح بود، همگی از توی او رد شدند و سکندری خوران، روی همدیگر افتادند!

لرد سیاه با دیدن این صحنه، سری به نشانه تاسف تکان داد. از اینکه این چنین مرگخوار های با فهم و کمالاتی داشت، نا امید شد و نگاهی به بینز انداخت. او که آمده بود بالای سر مرگخواران و داشت جزوه هایش را به آن ها می فروخت، لبخندی به لرد زد و گفت:
- ارباب! شما هم یه نسخه میخواین ازش؟
- کروشیو!
-
- گفتیم کروشیو!
-
- ما چند بار گفتیم که وقتی از کروشیو استفاده میشه، باید تاثیر داشته باشه. مثل نقل و نبات که نباید ازش استفاده شه!
- ولی ارباب... ما روحیم!
- به ما ربطی نداره! تو تازه واردی! باید شکنجه بشی!

بینز که جان نداشته اش را در خطر دید، پیچ و تابی خورد. جزوات دم دستش را به هوا پرت کرد و به زمین افتاد و تشنج کرد. لرد سیاه که از نتیجه طلسم شکنجه گرش راضی به نظر می رسید، رو کرد به مرگخوارانی که در حال مطالعه بودند و گفت:
- مرگخواران دانشمند ما! تصمیم گرفتیم جواب سوالتون رو بدیم! اسم توی دست ما مجرده!

-ارباب...جان داره؟

لرد سیاه به فکر فرو رفت.

-می بینین؟ عجب سوالی پرسیدم! لردی به این سیاهی و عظمت به فکر فرو رفت. پیچیدگی و نکات ظریف سوال رو دیدین؟ گرفتین؟ فهمیدین؟

رکسان در حال تعریف از سوال خودش بود که فکر کردن لرد سیاه به پایان رسید.
-ما داشتیم می اندیشیدیم که چرا در فرم عضویت یک عدد تست آی کیو قرار نداده ایم. آیا ما بین مرگخوارانمون یاری بی جان داریم؟ از تو می پرسیم خالی...داریم؟

رکسان با بالا رفتن صدای لرد سیاه کم کم داشت می ترسید که مرگخواری تازه وارد به فریادش رسید!

-داریم!

بینز، روحی که طبیعتا بی جان محسوب می شد، با فرم درخواست عضویت مرگخواری اش ظاهر شد.

لرد سیاه اصلا دوست نداشت روی حرفش حرفی زده شود.
-هنوز که تایید نشدی...مرگخوار نیستی...فقط یک علاقمند به مرگخواری محسوب می شی. نیمه مرگخواری...مرگی...یا شایدم خوار!

بینز کمی غصه خورد.

-یاران ما...سوال چی شد؟

-ارباب وضعیت تاهلش چه جوریاس؟

-ارباب میخواین بیست سوالیش کنین؟

به هر حال برای مرگخواران چند دقیقه هم چند دقیقه بود.
لرد که از قرعه ای که در آمده بود بسیار خوشحال بود نگاهی به مرگخوار پیشنهاد دهنده کرد.
- چرا باید چنین کاری بکنیم درحالی که همین الان میتونیم نصفتون کنیم؟

مرگخواران بیشتر پشت فنریر قایم شدند.
- ارباب هیجانش بیشتر میشه ها!

لرد نیز بسیار طرفدار هیجان بود.
- میتونین سوالاتتون رو بپرسید.

مرگخواران با ترس به یکدیگر نگاه کردند.
- ارباب مونث یا مذکر؟

سوال بسیار مناسبی بود. اینطور بسیاری از مرگخواران حذف میشدند.
- ما به این سوال پاسخ نمیدیم. از سوالات ساده تری شروع کنید.

مرگخوران باید به فکر سوالات ساده تری می افتادند.

لرد، دستش را تا ته داخل صندوقچه برد.
-آخ!

لرد، بچه گرگینه ی گستاخ را از دستش جدا کرد.
-فرد انتخاب شده کسی نیست جز...
-یا مرلین!
-تسترال؟ این صندوق به چه جرعتی با ما شوخی کرد؟
-مرلین رو شکر.

اما لرد به این سادگی ها دست بردار نمی شد؛ چرا که ایده ی او باید اجرا می شد.
-صندوق بعدی آمد!

لرد، دستش را درون پاتیل جدید که بسیار بزرگ و سیاه رنگ بود، کرد.
-فرد انتخاب شده کسی نیست جز...

مرگخواران که وحشت کرده بودند، پشت فنریر قایم شدند.

-تصمیمتون چیه ارباب؟
-ما نصف بدن شما را زنده گذاشته و نصف دیگرتان را قطعه قطعه می فروشیم!

نگاه های نگرانی بین مرگخواران رد و بدل شد.

-جوارح من برای شما، ارباب!

رودولف که چندان نرمال به نظر نمی رسید، به طرف لرد رفت؛ اما بلاتریکس جیغ زد:
-بیا کنار ببینم!

لرد که از بزدلی مرگخواران خسته شده بود، صندوقچه قرعه کشی ای احضار کرد.
-یاران ما، به قید قرعه نیمه جان شوید!

مرگخواران، با وحشت به دست لرد که درون صندوقچه سبز رنگ قرار داشت، نگاه کردند و قدمی عقب رفتند.

(بابا 15 پست خلاصه نذاشتین لعنتیا!)
خلاصه: لرد ولدمورت مغازه ای باز کرده تا در اون مرگخوارهاش رو بفروش برسونه، ولی کارش زیاد رونق نداره! مرگخوارها یا فروش نمیرن و یا وقتی فروش رفتن، پس داده میشن! لرد تصمیم میگیره که اعضا ی بدن مرگخوارها رو دربیاره و بفروشه اما این کار هم زیاد با موفقیت پیش نمیره...حالا مرگخوار‌ها که از ترس شکافته شدن توسط لرد فرار کرده بودن به مغازه برگشتند، و لرد سیاه هم برای یک کار کوچیک از مغازه خارج شده بود!



بلاتریکس با یک زن ساده به مغازه برگشت!
_بلا؟ چرا این زن ساده اس؟ ساده تلخه، من لیمویی دوست دارم!
_مگه دلستره رودولف؟
_کروشیو لسترنج برداذرز! اصلا حالا که اینجور شد این زن ساده رو از مغازه شوت میکنم بیرون!

همین که زن ساده از زمغازه به بیرون شوت شد، لرد ولدمورت به مغازه داخل شد!
_این کی بود پرت شد!
_ارباب...زن ساده ای بیش نبود!
_صبر کنید ببینیم...شما کی برگشیتن؟ اصلا چرا از دست ما فرار کردین!
_آخه ارباب....شما میخواستین که اعضا و جوارح ما رو دربیارن!
_خب چرا برگشتید؟
_خب فکر کردیم دیدم که ما مرگخواریم و اصلا جانمان فدای ارباب و اینا!
_یعنی الان بخوام این کار رو بکنم دیگه فرار نمیکنید؟
_اوممم....تضمینی نیست ارباب...یعنی همونقدر که ما خودمون رو فدای شما میکنیم، همونقدر جون دوستیم...معلوم نیست!

لرد نگاهی به مرگخوارنش انداخت...باید یک تصمیم میگرفت...اگر دوباره به همان منوال سابق مرگخواران را در ویترین گذاشته و بخواهد بفروشد، مشخص نبود که آیا اینبار اقبال خریداران بیشتر بود یا نه! اگر مرگخوارنش را میشکافت و اعضای بدنشان را بیرون میکشید، مشخص نبود که میتوانست برای اعضای بدن آنها مشتری پیدا کند یا خیر! و البته این را هم باید در نظر میگرفت که در صورت تصمیم به شکافتن یارانش، ممکن بود مرگخواران هرکدام به سمتی فرار کنند و لرد مجبور میشد دنبال آنها گشته و آنها را پیدا کند! و یا شاید تصمیم دیگری به جز اینها میگرفت...لرد بسیار فکر کرد!
_یاران...ما یک تصمیم گرفتیم!