پاسخ به: زمين كويیديچ هاگوارتز
سلام. من هوریس اسلاگهورنم و امروز میخوایم با هم ببینیم چطور میشه یک رول طنز بی‌مزه بنویسیم. برای این کار نیاز داریم به استفاده بی ربط و زورچپون از تمام سوژه‌های به ظاهر بامزه که نقل محافلن ... اجازه بدین اول ببینیم موضوع رول چیه. موضوع این رول مسابقه کوییدیچه. بدون فوت وقت سراغ استفاده نخ‌نما از هرچیز بامزه مربوط به نسخه مشنگی کوییدیچ میریم. مثلا مربی تیم ما علیوس داییوسه. اون روز صبح مربی تیم ما رو صدا کرد و گفت: «هولیث ... بلاتلیکث ... هکتول ... لابثتن ... مادل ثیلیوث ... کلیچل ... للد ثیاه ... کجایین؟ 
» اجازه بدین با سوژه تیم هم آشنا بشیم. سوژه تیم ما شرط بندیه. بله درست حدس زدین. اعضای تیم توی رختکن نبودن که جواب سرمربی رو بدن. رفته بودن پی شرط بندی!
- کجــــای دنیا بازیکن ثبح بازی تو لختکنش نیثت؟
ببینیم هر کدوم از این بازیکنا ممکنه روی چه چیزی شرط بسته باشن؟ بلاتریکس میتونه با رودولف شرط بسته باشه. سر این که اگر رودولف برنده شد، حق ازدواج مجدد داشته باشه. هکتور؟ اگر باخت، معجون سازی رو کنار میذاره. هوریس هم که حکما منتقل میشه به شعبه دیگری از هاگوراتز که دانش آموز ساحره نداره. شعبه‌ای که در یک شهر مذهبی قرار داره و نوشیدن کره هم توش مجازات سختی داره. ما می‌نویسیم واتیکان که خواننده خودش شهر مورد نظر رو جایگزین کنه. می‌تونیم کد هم بدیم. کدی که نکته‌ی بامزه‌ای نداره ولی به هر حال سوژه روزه و الکی باید ازش استفاده کرد؛ شهری که گفته میشه منبع بیماری جدیدیه.
رابستن هم لابد یه شرطی در مورد بچه بسته ... این طوری بین مرگخوار بودنش و این حس عاطفی تناقض ایجاد میکنیم که یک برگ برنده است. کریچر هم در صورت باخت یک جوراب از طرف ارباب ریگولوس هدیه میگیره. به بقیه مجازی‌ها هم کاری نداریم. انگار نه انگار که اسمشون اومده که تو سوژه باشن!
صبر کنید! شرط بستن بازیکنا سر این که بازی رو می‌برن که گره ایجاد نمیکنه! بیاید فرض کنیم شرط بستن که بازی رو ببازن. می‌تونیم از بازیکن‌های حریف هم استفاده کنیم. بالاخره اون‌ها هم شخصیت‌های منحصر به فردی دارن که باید با ویژگی‌هاشون شوخی کرد.
مثلا به بازیکنان حریف هم پیشنهاد شرطبندی شده. ولی خوب هر کدوم متناسب با سوژه مربوط به شخصیتشون، این پیشنهاد رو رد کردن که این اتفاق هم در نوع خودش خیلی بامزه است.
سو لی رو داریم که علی القاعده ترسیده لرد بهش بگه مرگخوارای بازنده رو به خونه ریدل راه نمیدم و بمونه پشت در. گابریل رو داریم که گفته پول کثیف قبول نمیکنم. گرفتید؟ پول شرط بندی از لحاظ معنایی کثیفه ولی گابریل به کثیفی مادی حساسه ... بذارید ببینم چو چانگ رو به چی میشه ربط داد؟ یه چو چانگ توی سریال پایتخت داشتیم که زن ارسطو شد. چو چانگ میتونه بگه من به مجاهدت‌های شوهرم ارسطو در برابر داعش پشت پا نخواهم زد. ما غیرت داریم و با پول خریدنی نیستیم. ربکا هم چون خفاشه ترسیدن سمتش برن برای دادن پیشنهاد و مریض بشن.
اما میشه به این هم پرداخت که چه کسی پشت این شرط بندی هاست؟ با موضوع دست‌های پشت پرده میشه کلی کنایه سیاسی زد و به خواننده این حس رو القا کرد که به به! چه طنز انتقادی ای دارم می‌خونم. پایه‌های نظام سلطه رو لرزوند! لرزونندم، ولی هکتور نه!
میشه گفت «کار خودشونه». یعنی از وزارت ورزش جادوگران دستور دادن که چون اسلیترن دو تا بازی رو برده، این یکی رو ببازه که همه‌ی گروها خوشحال باشن. یک رفرنس هم میدیم به سخنرانی دکتر رائفیوس پور که داره میگه «اصلا کوییدیچ کلا یه نمایشه که ساختن برای سرگرم کردن من و تو تا حواسمون پرت شه و نفهمیم دارن پشت پرده چی کار میکنن. فکر کردین لژ اندرونی شورای زوپس وجود نداره؟ سایت رو با نقاب مافلدا تحت سلطه درآوردن ...»
خوب حالا باید مقدمه چینی رو تموم کنیم و بریم سراغ مسابقه که پستمون به قدر کافی کوییدیچ داشته باشه و امتیاز از دست نده. توجه داشته باشید که هیچ سوژه ریز و درشتی رو نباید از دست بدین. مثلا در مورد تماشاچی‌‌ها ... تماشاچی‌های ریونکلا پرچم دورمشترانگ رو به ورزشگاه آوردن ... چون پارسال یک تیم از مدرسه دورمشترانگ تو جام باشگاه‌های مدارس اسلیترین رو حذف کرده و نذاشته اونا علاوه بر هاگوارتز، قهرمان مدارس هم بشن.
توجه کنید که رکن کلیدی خنک بازی در پست کوییدیچ، استفاده از جملات قصار جواد خیابانیه که از دهن گزارشگر بازی گفته بشه. بدون تغییر خاصی و هرگونه خلاقیت.
- سلام به همه شما بینندگان عزیز. درحالی که باران به شدت در ورزشگاه می‌وزه، من بازیکنان دو تیم رو میبینم که دارن به زمین میان.
برای این که شور اشاره به سرخط خبرها در بیاد، این صحنه رو توصیف میکنیم که بازیکنا موقع ورود به زمین دارن به جای دست دادن به هم مشت میزنن. بعد دوباره این رو هم با شخصیت تک تکشون قاطی میکنیم که اتفاق غیرعادی بیفته. مثلا لرد میگه «ما مشت نمی‌زنیم. این روش مینگیست.
» و بازیکنان و داوران رو کروشیو میکنه. تو روز روشن. وسط زمین. هه هه! خانم بلک هم میگه من گندزاده‌ها رو لمس نمیکنم و به جای مشت، فحش میدم. هکتور هم چون خیلی داره می‌لرزه، به جای مشت زدن به مشت حریف، مشت میزنه توی صورتش.
- بگیر که اومد!
عه! معجون ضد بادمجون پای چشم بدم؟ 
بازیکنان حریف رو از قلم نندازیم. لینی چون کوچیکه تو مراسم شروع بازی نادیده گرفته میشه و از این موضوع با شکلک
شکایت میکنه.
احساس میکنم هنوز به قدر کافی از اشاره زورچپون به سرخط خبرها حالتون به هم نخورده. بنابراین به این هم اشاره میکنم که خانم هوچ توپ‌ها رو میکنه تو سطل وایتکس و بعد بازی رو شروع میکنه.
حالا نوبت به استفاده از جذابیت‌های ذاتی بازی کوییدیچ میرسه؛ توپی که سعی میکنه بازیکن‌ها رو کتک بزنه ... جالب نیست؟
اجازه بدین خیلی غیرمستقیم و در لفافه بگم که همون اول کار، بلاجر زوزه کشان میره به سمت رابستن و میخوره به جایی از بدنش که همه توقع داشتن بعد از ضربه، محل اصابت رو بگیره و از درد زوزه بکشه و بشین پاشو بره و لپاشو باد کنه. اما رابستن رو برای استفاده از این سوژه درخشان رو انتخاب کردم که به مخاطب رکب بزنم. رابستن کاملا بیخیال به بازی ادامه میده تا این فکر در ذهن خواننده شکل بگیره که آناتومی بدن فضایی‌ها متفاوته و نقاط حساسشون اون جایی نیست که ما تصور داریم.
شگرد بعدی که توی چنته دارم، اغراق در بی قاعده بودن دنیای جادوییه. یک دفعه بلاجر زبون باز میکنه و میگه: «هی! تو چرا هیچیت نشد؟
» و رابستن برای جا انداختن اون حدس که بالاتر اشاره شد جواب میده: «مگه سوژه‌ی ماموریت آخر مرگخوارها رو خوندن نکردی؟ تمام اعضای بدن ما اکسترنال بودن میشه. هر جا که رفتن میکنیم، اون‌هایی که به کارمون اومدن میکنه رو می‌بریم و بقیه رو گذاشتن میکنیم خونه. 
»
حالا بلاجر میتونه علاوه بر سخنگو بودن، لجباز هم باشه. این بار زوزه کشان به سمت هوریس حرکت میکنه ...
- آخ پمپم!
برمی‌گردیم به مساله مهم انتقادی بودن. پس از شستن و جلوی آفتاب پهن کردن دست‌های پشت پرده، سراغ تیکه انداختن به جادوگر تی وی میریم و با گلایه از این که گزارشگر هیچ اشاره‌ای به این اتفاقات نکرد، جای گزارشگر اخراج شده از جادوگر تی وی رو زنده میکنیم که اگر بود حتما کلی متلک جالب به این اتفاقات می‌انداخت.
و اما بپردازیم به سوژه اصلی که کم کم باید پست رو تمومش کنیم. رابستن که به خاطر همراه نداشتن اضافه بار، چست و چابک شده ... از لفظ «چست و چابک» ساده نگذرید. فورا رگ نوستالوژی خواننده رو هدف بگیرید و پشت سرش «نرم و نازک» رو هم اضافه کنید. رابستن که چست و چابک شده، نرم و نازک همه رو دریبل میزنه و به دروازه بان میرسه. این جا خیلی زیرپوستی، برتری ذاتی تیم خودتون به حریف رو هم به رخ میکشید. اما خوب برای این که ژانگولری و ارزشی به نظر نیاید، نباید این برتری به موفقیت ختم بشه. بنابراین می‌نویسم که درست جلوی دروازه، رابستن یادش اومد که شرط بسته بازی رو می‌بازن. پس توپ رو با اختلاف زیاد به بیرون دروازه‌ها شوت میکنه.
خیلی سریع برای هر بازیکن با توجه به شخصیت‌پردازیش یکی دو جمله می‌نویسیم چون پست خیلی داره طولانی میشه و داور رودولفه و حوصله پست طولانی نداره.
هکتور به جای بلاجر، با بطری‌های معجون و ملاقه و پاتیل بازیکن‌ها رو هدف میگیره. البته برای این که شرط رو نبازه، بازیکن‌های خودی رو. هوریس وانمود میکنه که مسته و هر بار توپ بهش میرسه، از دستش میفته. کریچر هم هر بار اسنیچ رو میبینه، فریاد میزنه: «بعد از ارباب ریگولوس مال دنیا برای کریچر رنگ باخته. طلایی که سهله ... اگر اون گوی الماس هم بود کریچر اون رو نمی‌گرفت.
»
دست آخر جست‌وجوگر ریونکلا اسنیچ رو میگیره و بازی تموم میشه. برای این که در پایان پست هم مخاطب لبخند به لبش باشه، حسن ختام رو جمله دیگری از گزارشگر قرار میدیم:
- حالا دروئلا اسنیچ رو میگیره. صد و پنجاه امتیاز برای ریونکلا ... صبر کنید! یک بار دیگه هم گرفتش! سیصد امتیاز! اوه نه ... صحنه آهسته بود.
» اجازه بدین با سوژه تیم هم آشنا بشیم. سوژه تیم ما شرط بندیه. بله درست حدس زدین. اعضای تیم توی رختکن نبودن که جواب سرمربی رو بدن. رفته بودن پی شرط بندی!- کجــــای دنیا بازیکن ثبح بازی تو لختکنش نیثت؟
ببینیم هر کدوم از این بازیکنا ممکنه روی چه چیزی شرط بسته باشن؟ بلاتریکس میتونه با رودولف شرط بسته باشه. سر این که اگر رودولف برنده شد، حق ازدواج مجدد داشته باشه. هکتور؟ اگر باخت، معجون سازی رو کنار میذاره. هوریس هم که حکما منتقل میشه به شعبه دیگری از هاگوراتز که دانش آموز ساحره نداره. شعبه‌ای که در یک شهر مذهبی قرار داره و نوشیدن کره هم توش مجازات سختی داره. ما می‌نویسیم واتیکان که خواننده خودش شهر مورد نظر رو جایگزین کنه. می‌تونیم کد هم بدیم. کدی که نکته‌ی بامزه‌ای نداره ولی به هر حال سوژه روزه و الکی باید ازش استفاده کرد؛ شهری که گفته میشه منبع بیماری جدیدیه.
رابستن هم لابد یه شرطی در مورد بچه بسته ... این طوری بین مرگخوار بودنش و این حس عاطفی تناقض ایجاد میکنیم که یک برگ برنده است. کریچر هم در صورت باخت یک جوراب از طرف ارباب ریگولوس هدیه میگیره. به بقیه مجازی‌ها هم کاری نداریم. انگار نه انگار که اسمشون اومده که تو سوژه باشن!صبر کنید! شرط بستن بازیکنا سر این که بازی رو می‌برن که گره ایجاد نمیکنه! بیاید فرض کنیم شرط بستن که بازی رو ببازن. می‌تونیم از بازیکن‌های حریف هم استفاده کنیم. بالاخره اون‌ها هم شخصیت‌های منحصر به فردی دارن که باید با ویژگی‌هاشون شوخی کرد.
مثلا به بازیکنان حریف هم پیشنهاد شرطبندی شده. ولی خوب هر کدوم متناسب با سوژه مربوط به شخصیتشون، این پیشنهاد رو رد کردن که این اتفاق هم در نوع خودش خیلی بامزه است.
سو لی رو داریم که علی القاعده ترسیده لرد بهش بگه مرگخوارای بازنده رو به خونه ریدل راه نمیدم و بمونه پشت در. گابریل رو داریم که گفته پول کثیف قبول نمیکنم. گرفتید؟ پول شرط بندی از لحاظ معنایی کثیفه ولی گابریل به کثیفی مادی حساسه ... بذارید ببینم چو چانگ رو به چی میشه ربط داد؟ یه چو چانگ توی سریال پایتخت داشتیم که زن ارسطو شد. چو چانگ میتونه بگه من به مجاهدت‌های شوهرم ارسطو در برابر داعش پشت پا نخواهم زد. ما غیرت داریم و با پول خریدنی نیستیم. ربکا هم چون خفاشه ترسیدن سمتش برن برای دادن پیشنهاد و مریض بشن.
اما میشه به این هم پرداخت که چه کسی پشت این شرط بندی هاست؟ با موضوع دست‌های پشت پرده میشه کلی کنایه سیاسی زد و به خواننده این حس رو القا کرد که به به! چه طنز انتقادی ای دارم می‌خونم. پایه‌های نظام سلطه رو لرزوند! لرزونندم، ولی هکتور نه!
میشه گفت «کار خودشونه
». یعنی از وزارت ورزش جادوگران دستور دادن که چون اسلیترن دو تا بازی رو برده، این یکی رو ببازه که همه‌ی گروها خوشحال باشن. یک رفرنس هم میدیم به سخنرانی دکتر رائفیوس پور که داره میگه «اصلا کوییدیچ کلا یه نمایشه که ساختن برای سرگرم کردن من و تو تا حواسمون پرت شه و نفهمیم دارن پشت پرده چی کار میکنن. فکر کردین لژ اندرونی شورای زوپس وجود نداره؟ سایت رو با نقاب مافلدا تحت سلطه درآوردن ...»خوب حالا باید مقدمه چینی رو تموم کنیم و بریم سراغ مسابقه که پستمون به قدر کافی کوییدیچ داشته باشه و امتیاز از دست نده. توجه داشته باشید که هیچ سوژه ریز و درشتی رو نباید از دست بدین. مثلا در مورد تماشاچی‌‌ها ... تماشاچی‌های ریونکلا پرچم دورمشترانگ رو به ورزشگاه آوردن ... چون پارسال یک تیم از مدرسه دورمشترانگ تو جام باشگاه‌های مدارس اسلیترین رو حذف کرده و نذاشته اونا علاوه بر هاگوارتز، قهرمان مدارس هم بشن.
توجه کنید که رکن کلیدی خنک بازی در پست کوییدیچ، استفاده از جملات قصار جواد خیابانیه که از دهن گزارشگر بازی گفته بشه. بدون تغییر خاصی و هرگونه خلاقیت.
- سلام به همه شما بینندگان عزیز. درحالی که باران به شدت در ورزشگاه می‌وزه، من بازیکنان دو تیم رو میبینم که دارن به زمین میان.
برای این که شور اشاره به سرخط خبرها در بیاد، این صحنه رو توصیف میکنیم که بازیکنا موقع ورود به زمین دارن به جای دست دادن به هم مشت میزنن. بعد دوباره این رو هم با شخصیت تک تکشون قاطی میکنیم که اتفاق غیرعادی بیفته. مثلا لرد میگه «ما مشت نمی‌زنیم. این روش مینگیست.
» و بازیکنان و داوران رو کروشیو میکنه. تو روز روشن. وسط زمین. هه هه! خانم بلک هم میگه من گندزاده‌ها رو لمس نمیکنم و به جای مشت، فحش میدم. هکتور هم چون خیلی داره می‌لرزه، به جای مشت زدن به مشت حریف، مشت میزنه توی صورتش.- بگیر که اومد!
عه! معجون ضد بادمجون پای چشم بدم؟ بازیکنان حریف رو از قلم نندازیم. لینی چون کوچیکه تو مراسم شروع بازی نادیده گرفته میشه و از این موضوع با شکلک
شکایت میکنه.احساس میکنم هنوز به قدر کافی از اشاره زورچپون به سرخط خبرها حالتون به هم نخورده. بنابراین به این هم اشاره میکنم که خانم هوچ توپ‌ها رو میکنه تو سطل وایتکس و بعد بازی رو شروع میکنه.
حالا نوبت به استفاده از جذابیت‌های ذاتی بازی کوییدیچ میرسه؛ توپی که سعی میکنه بازیکن‌ها رو کتک بزنه ... جالب نیست؟
اجازه بدین خیلی غیرمستقیم و در لفافه بگم که همون اول کار، بلاجر زوزه کشان میره به سمت رابستن و میخوره به جایی از بدنش که همه توقع داشتن بعد از ضربه، محل اصابت رو بگیره و از درد زوزه بکشه و بشین پاشو بره و لپاشو باد کنه. اما رابستن رو برای استفاده از این سوژه درخشان رو انتخاب کردم که به مخاطب رکب بزنم. رابستن کاملا بیخیال به بازی ادامه میده تا این فکر در ذهن خواننده شکل بگیره که آناتومی بدن فضایی‌ها متفاوته و نقاط حساسشون اون جایی نیست که ما تصور داریم. شگرد بعدی که توی چنته دارم، اغراق در بی قاعده بودن دنیای جادوییه. یک دفعه بلاجر زبون باز میکنه و میگه: «هی! تو چرا هیچیت نشد؟
» و رابستن برای جا انداختن اون حدس که بالاتر اشاره شد جواب میده: «مگه سوژه‌ی ماموریت آخر مرگخوارها رو خوندن نکردی؟ تمام اعضای بدن ما اکسترنال بودن میشه. هر جا که رفتن میکنیم، اون‌هایی که به کارمون اومدن میکنه رو می‌بریم و بقیه رو گذاشتن میکنیم خونه. »حالا بلاجر میتونه علاوه بر سخنگو بودن، لجباز هم باشه. این بار زوزه کشان به سمت هوریس حرکت میکنه ...
- آخ پمپم!
برمی‌گردیم به مساله مهم انتقادی بودن. پس از شستن و جلوی آفتاب پهن کردن دست‌های پشت پرده، سراغ تیکه انداختن به جادوگر تی وی میریم و با گلایه از این که گزارشگر هیچ اشاره‌ای به این اتفاقات نکرد، جای گزارشگر اخراج شده از جادوگر تی وی رو زنده میکنیم که اگر بود حتما کلی متلک جالب به این اتفاقات می‌انداخت.
و اما بپردازیم به سوژه اصلی که کم کم باید پست رو تمومش کنیم. رابستن که به خاطر همراه نداشتن اضافه بار، چست و چابک شده ... از لفظ «چست و چابک» ساده نگذرید. فورا رگ نوستالوژی خواننده رو هدف بگیرید و پشت سرش «نرم و نازک» رو هم اضافه کنید. رابستن که چست و چابک شده، نرم و نازک همه رو دریبل میزنه و به دروازه بان میرسه. این جا خیلی زیرپوستی، برتری ذاتی تیم خودتون به حریف رو هم به رخ میکشید. اما خوب برای این که ژانگولری و ارزشی به نظر نیاید، نباید این برتری به موفقیت ختم بشه. بنابراین می‌نویسم که درست جلوی دروازه، رابستن یادش اومد که شرط بسته بازی رو می‌بازن. پس توپ رو با اختلاف زیاد به بیرون دروازه‌ها شوت میکنه.
خیلی سریع برای هر بازیکن با توجه به شخصیت‌پردازیش یکی دو جمله می‌نویسیم چون پست خیلی داره طولانی میشه و داور رودولفه و حوصله پست طولانی نداره.
هکتور به جای بلاجر، با بطری‌های معجون و ملاقه و پاتیل بازیکن‌ها رو هدف میگیره. البته برای این که شرط رو نبازه، بازیکن‌های خودی رو. هوریس وانمود میکنه که مسته و هر بار توپ بهش میرسه، از دستش میفته. کریچر هم هر بار اسنیچ رو میبینه، فریاد میزنه: «بعد از ارباب ریگولوس مال دنیا برای کریچر رنگ باخته. طلایی که سهله ... اگر اون گوی الماس هم بود کریچر اون رو نمی‌گرفت.
»دست آخر جست‌وجوگر ریونکلا اسنیچ رو میگیره و بازی تموم میشه. برای این که در پایان پست هم مخاطب لبخند به لبش باشه، حسن ختام رو جمله دیگری از گزارشگر قرار میدیم:
- حالا دروئلا اسنیچ رو میگیره. صد و پنجاه امتیاز برای ریونکلا ... صبر کنید! یک بار دیگه هم گرفتش! سیصد امتیاز! اوه نه ... صحنه آهسته بود.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ز خاک من اگر گندم برآید،
از آن گر نان پزی مستی فزاید!
از آن گر نان پزی مستی فزاید!
خب ولش کونید.. پرویز و مرگ دو طرف فنر دارن پرواز میکنن! بیشتر شبیه فیلمای ترسناک شدن تا یه تیم! من که جرئت نیمیکونم برم سمتشون امیدوارم مودافعای هافل هم تصمیم دوروست رو بگیرن! 
رد شد و پیچ رادیو را بست.
چشم انتظار تک تک یاران ما در گریفندور به ید و قامت ماست و اونوقت ما اینجا از ترس داریم به خودمون می‌لرزیم! 
می‌بینید، هیچیش نیست، میشه ادامه بدیم؟ 
