پاسخ به: بنگاه املاک گرگینه ی صورتی
پیتر بود. با لبخندی عمیق بر لب پشت در ایستاده و مدام بر در می‌کوبید.
اما مرگخواران خسته‌تر از آن بودند که بخواهند از جایشان بلند شده، چندین قدم به طرف در برداشته، دستشان را دراز کنند و دستگیره را بگیرند، آن را به طرف پایین کشیده و در را باز کنند! حقیقتا کار زیادی بود و زحمت بسیاری داشت.
- یکی آن در را باز کند ببینیم کدام ملعونی به خود جرعت داده مزاحم خواب ما شود!
لرد سیاه عصبانی بود. پس از مدت‌ها آوارگی، بالاخره جای خوابی پیدا کرده بود و حالا شخص مزاحمی مانع خوابیدنش می‌شد.
مرگخواران به یکدیگر نگاه می‌کردند تا شخص مناسبی را برای باز کردن در پیدا کنند. پس از اندکی جستجو، باز هم به همان نتیجه‌ی همیشگی رسیدند و فرد مظلومی را که همواره قربانیِ خواسته‌هایشان می‌شد، برای باز کردن در انتخاب کردند.
فنریر در حالی که چشمانش از این همه ظلم پر از اشک شده بود، با پس‌گردنی‌های بی‌وقفه‌ای که از بلا دریافت میکرد، بلند شد و به طرف در رفت و آن را باز کرد.
- ارباب، پیتره.
- پیتر؟ ما که گفتیم در راهرو بماند!
پیتر لبخندش را بیشتر کرد.
- سلام ارباب.
گفتم شاید روتون نشده که بهم بگین بیام پیشتون؛ دیدم خودم بیام بهتره، اینجوری به دستور غیرمستقیمتون عمل کردم و...
فنریر فرصت بیشتری به پیتر نداد. در را با ضربه‌ی محکمی بست و برگشت تا بخوابد. اما خبر نداشت که درخت با هزار بدبختی خود را تا لب پنجره بالا کشیده و از گوشه‌ی آن به داخل اتاق خیره شده است.
اما مرگخواران خسته‌تر از آن بودند که بخواهند از جایشان بلند شده، چندین قدم به طرف در برداشته، دستشان را دراز کنند و دستگیره را بگیرند، آن را به طرف پایین کشیده و در را باز کنند! حقیقتا کار زیادی بود و زحمت بسیاری داشت.
- یکی آن در را باز کند ببینیم کدام ملعونی به خود جرعت داده مزاحم خواب ما شود!
لرد سیاه عصبانی بود. پس از مدت‌ها آوارگی، بالاخره جای خوابی پیدا کرده بود و حالا شخص مزاحمی مانع خوابیدنش می‌شد.
مرگخواران به یکدیگر نگاه می‌کردند تا شخص مناسبی را برای باز کردن در پیدا کنند. پس از اندکی جستجو، باز هم به همان نتیجه‌ی همیشگی رسیدند و فرد مظلومی را که همواره قربانیِ خواسته‌هایشان می‌شد، برای باز کردن در انتخاب کردند.
فنریر در حالی که چشمانش از این همه ظلم پر از اشک شده بود، با پس‌گردنی‌های بی‌وقفه‌ای که از بلا دریافت میکرد، بلند شد و به طرف در رفت و آن را باز کرد.
- ارباب، پیتره.
- پیتر؟ ما که گفتیم در راهرو بماند!
پیتر لبخندش را بیشتر کرد.
- سلام ارباب.
گفتم شاید روتون نشده که بهم بگین بیام پیشتون؛ دیدم خودم بیام بهتره، اینجوری به دستور غیرمستقیمتون عمل کردم و...فنریر فرصت بیشتری به پیتر نداد. در را با ضربه‌ی محکمی بست و برگشت تا بخوابد. اما خبر نداشت که درخت با هزار بدبختی خود را تا لب پنجره بالا کشیده و از گوشه‌ی آن به داخل اتاق خیره شده است.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
... بروید این درخت را ساکت کنید تا بخوابیم.
اتفاقا خیلیم مشخص شدن هست که مذکر بودن می‌شیم یا نه! من یه مذکر قوی بودن می‌شم و تو باید اینو فهمیدن کنی! 
