سلام خدومت پرفسور خوب جديدا بداخلاق شده ي ما پرفسور اسپروات !
خب من با اجازه ي شما يه راست برم سر مقاله:
1-بهترین تعریف برای کلمه گیاه در گیاه شناسی جادویی چیست؟(5 امتیاز)
گياه:گياهان جادويي دسته اي از موجودات جادويي هستند كه اغلب داراي رنگ سبز بوده و در جاي خود ساكنند.گياهان داراي ريشه شاقه برگ هستند و به دسته ي بوته و درختچه و درخت تقسيم مي شوند كه در برخي مي توان ميوه و گل ديد. اين گياهان همونطور كه شما گفتيد به دو دسته ي اهلي و وحشي تقسيم مي شوند و انواع گوناگوني را دارا هستند. گياهان جادويي بيشتر براي ساختن معجون ها استفاده مي شوند.
2-روشهای تکثیر و تولید مثل گیاهان توسط ماگلها چست نام ببرید.(5 امتیاز)
چون جديدا پرفسور خوبمون بداخلاق شدند و جدي من زياد طنزوار نمي نويسم(بابا مگه بيكارم يه موقع ديدي اون بيله يه راست اومد تو مخم ..والاااا

)
اين مشنگها ساليان دراز ،دراز به دراز كنار گلدون كپيده بودند نسل به نسل تا بفهمند كه اين گياه چه طور رشد مي كنه و اون گياه چطورخلاصه آخر سر اين خود گياهان بودند كه روش توليد مثلشونو به طور غير مستقيم در اختيار ماگلا گذاشتن و گرنه اين ماگلا كه اين چيزا حاليشون نيست كه..بس كه مشنگن...خلاصه پس از ساليان دراز به دراز(دراز دومي نمي دونم چه نقشي داشت ..فقط تنها مشكلش اينه كه اصلا طنز نيست

) اين مشنگها توانستند براي هر گياه بستگي به شرايط و يژگي هاي محيطي و غير محيطي همچنين شرايط خودشون و گياهان، روش هاي تكثير مخصوصي به وجود بياورند( مخصوص هر رسته از گياهان) كه اين روشها به شرح زير است:
1- كاشتن دانه ي گياه: اين روش ساده ترين و راحت ترين و همچنين اولين راهي است كه مي توان توسط آن گياهان را تكثير كرد. در اين روش فقط كافي است كه دانه ي گياه را در فاصله ي دو بند انگشت در خاك گذاشته و به ان آب بدهيم تا گياه برويد و رشد كند.اين روش براي همه ي گياهان مورد استفاده قرار مي گيرد اما بيشتر براي كاشت غلات در زمين هاي زراعي مشنگها مورد استفاده قرار مي گيرد.
2- كاشتن نهال: نهال همان دانه رشد يافته و يا شاخه (قلمه اي ) اي از گياه است كه در اثر رطوبت ريشه دوانيده است. در اين روش فقط كافي است كه نهال را در خاك كاشته و آن را آبياري كنيم تا گياه شكوفا شود( منظور از شكوفايي گياه،به كمال رسدن گياه است يعني رشد استعدادهاي ذاتي آن).اين روش ها براي كاشت درختها و درختچه ها است و بيشتر در باغهاي مشنگان به كار مي رود.
3- خوابانيدن، قلمه زدن، تقسيم كردن ريشه و ....
اين روش ها، روش هاي فرعي است كه به طور جزئي در بخش محدودي به كار مي رود چون به دليل نكات ريز در اين روشها نمي تتوان آنها را در سطح وسيعي مانند زمين هاي بزرگ زراعي به كار برد و بيشتر محدود به گلخانه ها و باغچه ها و باغ هاي كوچك سبزيجات و گلهاي تزئيني است.
مختصر توضيح و مثالي در مورد روشهاي بالا:
روش خوابانيدن بيشتر مختص پيچكها و عشقه ها است(در مورد برخي گياهان خاص ديگر هم مورد استفاده قرار مي گيرد) و در اين روش ساقه اي از اين گياه را در خاك مي خوابانيم و روي قسمتس از آن خاك مي ريزيم .
تقسيم كردن ريشه :اين روش بيشتر براي سبزيجات به كار مي رود به طوري كه يك بوته سبزي را از خاك كاملا محتاطانه بيرون آورده تا صدمه اي به گياه و ريشه اش وارد نشود سپس مي توان هر ساقه را همراه مقدار ريشه ي متصل به آن جدا كرده و جدا جدا مي كاريم بدين ترتيب چند بوته ي جديد از آن گياه داريم.
3-مقاله ای در مورد تاریخچه زندگانی اینکاها بیاورید.کمتر از 7 خط نباشد.(10 امتیاز)
سال 1100 تا 1492 که اینکاها در بین سال های ۱۴۳۸ و ۱۵۳۳ در امریکای جنوبی به وجو آمده اند
فرمانروای اینکا بر امپراتوری وسیعی حکومت می کرد. مردم معتقد بودندکه او از فرزندان خدای خورشید است اينکاها قومی از سرخپوستان آمريکا بودند که بين سال¬های 1300 تا 1500 ميلادی بر قلمرويي از اکوادور تا شمال شيلی فرمانروايي مي¬کردند.قلعه¬ی ماچوپيچو،يکی از مهمترين آثار به جا مانده از تمدن باستانی اينکا در کشور پرو که بر فراز کوهی با ارتفاع 2350 متر از سطح دريا ساخته شده است. قلعه ماچوپيچو در سال 1440 ميلادي ساخته شده است و اين قلعه و محوطه اطرافش تا سال 1532، يعني سال فتح پرو توسط كريستف كلمب و نيروهاي اسپانيايي، مسكوني بوده است. بر اساس شواهد باستانشناسي، ماچوپيچو شهري معمولي نبوده و از آن به عنوان خلوتگاهي براي گذران اوقات فراغت بزرگان اينكا استفاده ميشده است. اين محوطه باستاني از يك قصر بزرگ، چندين معبد كه در اطراف حياط قصر براي خدايان اينكا ساخته شده و حدود 150 خانه براي خدمتگذاران تشكيل شده است. جمعيت شهر بسيار كمتر از اين تعداد ميشده است.
بر اساس اعتقاد اينكاها، شبح سلسله جبالي كه در پشت ماچوپيچو به چشم ميخورد، نمايانگر چهره اينكا است كه سر به آسمان برداشته است. اینکا به معنای "خدا در زمین" در زبان بومیان کشور پرو در آمریکای جنوبی می باشد. اينكاها اعتقاد داشتند كه سنگها و صخرههاي استوار زمين نبايد از سرجايشان خارج يا قطعهقطعه شوند و به همين خاطر كل بناهاي ماچوپيچو را با قطعه سنگهايي ساختند كه به صورت منفرد در كوهستان پيدا ميكردند. در ساخت بسياري از عمارتهاي ماچوپيچو از هيچ نوع ملاطي استفاده نشده است و معماران اينكا با محاسبات دقيق و برش ظريف سنگها، موفق به ساخت ديوارهاي عظيمي شدهاند كه درز ميان سنگهايش كمتر از يك ميليمتر است. ديگر ويژگي منحصر به فرد معماري ماچوپيچو، يكپارچگي و تركيب عناصر معماري با ويژگيهاي محيطي است، چنان كه معماران اينكا از بسياري از ديوارهها و تختهسنگهاي موجود در محوطه براي ساخت قسمتهاي مختلف ماچوپيچو استفاده كردهاند.
مجموعه ماچوپيچو را ميتوان به سه بخش كشاورزي، مسكوني و مذهبي تقسيم كرد. ورودي اصلي اين قلعه در قسمت جنوب غربي آن و در انتهاي جادهاي موسوم به «مسير اينكا» قرار داشته است. اما ورودي فعلي كه در جنوب شرقي اين محوطه قرار دارد، به محوطههاي كشاورزي ماچوپيچو منتهي ميشود. در بخشهاي كشاورزي ماچوپيچو كه از مزارع پلكاني و كانالهاي آبياري تشكيل شده است، اينكاها محصولاتي چون سيبزميني و ذرت ميكاشتهاند كه با توجه به دورافتادگي اين قلعه از ديگر نقاط امپراتوري اينكا، نقش مهمي در تأمين آذوقه ساكنانش داشته است.
بخش مسكوني ماچوپيچو با ميدان بزرگي از بخش مذهبي آن جدا ميشود. اين بخش باشكوهترين جلوههاي هنر و معماري اينكاها را در خود جاي داده كه از مهمترين آنها ميتوان به «معبد بزرگ مركزي»، «معبد سه پنجره»، «معبد خورشيد» و آرامگاههاي سلطنتي تشكيل شده است.
اين محوطه علاوه بر ارزشهاي تاريخي و فرهنگي، گونههاي گياهي و جانوري متنوعي، از جمله چندين گونه كمياب از خانواده اركيده را در خود جاي داده است.