پاسخ به: وزارتخانه سحر و جادو !
همان لحظه، آزکابان
بیدل در حالی که خمیازه می کشید، گفت:
- ویلبرت؟ ما الآن داریم اینجا چی کار می کنیم؟
ویلبرت گفت:
- برای بار صدم! داریم از این لودر مراقبت می کنیم.
- لودر! ولی اینجا فقط من و تو هستیم و این بگمن! لودر کیه؟
- ای بابا! سالازار کمکم کن به این ترسترال حالی کنم. این لودو بگمن همون لودر هستش! گرفتی؟
بیدل دهانش را باز کرد که پاسخی بدهد ولی ناگهان فردی جلویش ظاهر شد.
- کسی با من کاری داشتیه که مرا صدا بزدیه؟
سالازار به قیافه ی مات و مبهوت ویلبرت و بیدل نگاهی انداخت، سپس گفت:
- همین الآنیه یکی گفتیه: « سالازار کمکم بکنیه! ». شما نبودیه؟
ویلبرت که تازه حالیش شده بود گفت:
- نه... نه! هیچی نبود پدر جان! نگران نباش.
بیدل که تازه از حالت اِستَند بای در اومده بود، گفت:
- نگرانیه نباشیه!
سالازار چپ چپ به بیدل نگاه کرد. سپس عربده کشید:
- آهای نفس کشیویه! ادای منو در میاریه، پدر سوختیه. این چوب دستیه من کجا بیدیه؟
ویلبرت که وضعیت رو بسیار خطرناک دید، از کادر خارج شد و آرام آرام پا به فرار گذاشت.
آن سوی دریای سیاه، مورفین گانت و اراذل ارتشی!
آنتونین در حالی که کوله باری از چیز بر روی دوشش و یک آدامس با طمع چیز در دهنش بود، گفت:
- مورفین... تو رو به هر کی دوس داری این چیزا رو بردار... از کتف و کول افتادم!
مورفین در حالی که با آدامس چیزکی اش بازی می کرد، گفت:
- پیشنهاد خودت بود، بوژبوژی! گفتی برای رد گم کنی خره رو بژاریم اون ژا. حالا باید خودت محموله ی چیژ من رو بیاری!
ناگهان ارگ کثیف داد زد:
- آهای سوختم... سوختم... کمک... یکی به دادم برسه!
همه با تعجب به او نگاه کردند اما مورفین بی خیال گفت:
- عوارژ چیژه! نگران نباش. درشت میشه ژونم!
ناگهان صدایی آشنا ولی بلند به گوش رسید:
- یک... دو... سه... امتحان می کنیم! مورفین گانت، تو در محاصره ای! کاراگاهان من همه جا رو تحت نظارت قرار دادند. اگه مقاومت کنی به ضرر خودت تموم میشه.
بله، اون هلگا رئیس کاراگاهان و از Mokhless ها بود!
بیدل در حالی که خمیازه می کشید، گفت:
- ویلبرت؟ ما الآن داریم اینجا چی کار می کنیم؟
ویلبرت گفت:
- برای بار صدم! داریم از این لودر مراقبت می کنیم.
- لودر! ولی اینجا فقط من و تو هستیم و این بگمن! لودر کیه؟
- ای بابا! سالازار کمکم کن به این ترسترال حالی کنم. این لودو بگمن همون لودر هستش! گرفتی؟
بیدل دهانش را باز کرد که پاسخی بدهد ولی ناگهان فردی جلویش ظاهر شد.
- کسی با من کاری داشتیه که مرا صدا بزدیه؟
سالازار به قیافه ی مات و مبهوت ویلبرت و بیدل نگاهی انداخت، سپس گفت:
- همین الآنیه یکی گفتیه: « سالازار کمکم بکنیه! ». شما نبودیه؟
ویلبرت که تازه حالیش شده بود گفت:
- نه... نه! هیچی نبود پدر جان! نگران نباش.
بیدل که تازه از حالت اِستَند بای در اومده بود، گفت:
- نگرانیه نباشیه!
سالازار چپ چپ به بیدل نگاه کرد. سپس عربده کشید:
- آهای نفس کشیویه! ادای منو در میاریه، پدر سوختیه. این چوب دستیه من کجا بیدیه؟
ویلبرت که وضعیت رو بسیار خطرناک دید، از کادر خارج شد و آرام آرام پا به فرار گذاشت.
آن سوی دریای سیاه، مورفین گانت و اراذل ارتشی!
آنتونین در حالی که کوله باری از چیز بر روی دوشش و یک آدامس با طمع چیز در دهنش بود، گفت:
- مورفین... تو رو به هر کی دوس داری این چیزا رو بردار... از کتف و کول افتادم!
مورفین در حالی که با آدامس چیزکی اش بازی می کرد، گفت:
- پیشنهاد خودت بود، بوژبوژی! گفتی برای رد گم کنی خره رو بژاریم اون ژا. حالا باید خودت محموله ی چیژ من رو بیاری!
ناگهان ارگ کثیف داد زد:
- آهای سوختم... سوختم... کمک... یکی به دادم برسه!
همه با تعجب به او نگاه کردند اما مورفین بی خیال گفت:
- عوارژ چیژه! نگران نباش. درشت میشه ژونم!
ناگهان صدایی آشنا ولی بلند به گوش رسید:
- یک... دو... سه... امتحان می کنیم! مورفین گانت، تو در محاصره ای! کاراگاهان من همه جا رو تحت نظارت قرار دادند. اگه مقاومت کنی به ضرر خودت تموم میشه.
بله، اون هلگا رئیس کاراگاهان و از Mokhless ها بود!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط ویلبرت اسلینکرد در 1392/10/8 20:14:10
»
»
»
»
»
این که اینجاست! پس اونی که لینی می گفت دست مورفینه چیه؟
و دوباره در رو بست.
حتا نویسنده های جدید هم دیواری کوتاه تر از ما نمیشناسن و ما رو سیبل میکنن میفرستن جلو! لطفا این بار رو گذشت کنید سرورم 
»
»
