اشعار جادویی

بگشت از آسمان بر کرّه‌ای نازل بلا
کودکی زرینه‌مو، دریاچه‌چشم و ناقلا

هوش کودک یک هوسْ آنی ربود
«هرکه دمب خر بدزدد کرده سود!»

پشت خر آمد همی دمبش کشید
کرّه جا خورد و مهاجم را ندید

کره‌خر جفتک بزد روی دو پا
کار بچه با دمش بودی خطا

طفل بر پیشانی‌اش دستی نشاند
از سر ناراحتی اشکی فشاند

«دمب او را لعنتی شایسته است
کاین چنین به صاحبش وابسته است!»

کله‌ی کودک به سنگ هرگز نخورد
تا مال بود و مالکی، او می‌ربود!

من عاشق شعرم!همه بچه ها عاشق شعرن! می خوام چندتایی براتون بخونم:

وقتی تو جادوگران، تازه وارد میاد چپ و راست، لینی وارنر مهربون مراقب بچه هاست.
بچه ی خوب همیشه تو کارگاه تایید میشه.


من یه سایت دارم پر از گل و ستاره/ یدونه جادوگران هزارتا قصه داره.
این سایت خوشگل ما قصه میگه برامون/ قصه لردسیاه تو شب های زمستون.
تو سایت بزرگ ما آدما مهربونن/ محفلی ها تو محفل، با هم آواز می خونن
هرکی که رول می خونه اینو باید بدونه جادو برای همه یه دوست مهربونه!


آقا رودولف منحرف هیچی نپوشیده/ تو دکه ی بیرون خونه خوابیده.
دیروز *خاله رفته کافه، اونو اونجا دیده/ خشمگین تر از خاله ی من هیچکس ندیده
رودولفک من، چشماتو وا کن/ وقتی ساحره ها اومدن اون وقت لالا کن
بیا بریم توی حیاط با من بازی کن/ توپ بازیو توپ بازیو باز توپ بازی کن

لرد همه رنگش خوبه
محفلی زرنگش خوبه
توی کتاب نوشته مودی باباقوری زشته.


-حاج تراوز تو کجایی؟
-روبلندی!
-چی چی خوردی؟
-برتی باتز
-سهم من کو؟
-یوآن برده.
-اگه یوآنو ببینم سر دمشو می چینم!


*خاله: خاله بلاتریکس من

نقل قول:

مولانا اسوده بخواب ایشون بیدارن

Sirius Black Ft. Che And Fidel
"Chera Badi"

هه هه..! سیریوس و چه گوارا
امشب باهم... کلی حرف دارن!
(خطاب به ماروولو گانت)

چه گوارا:
اصیل‌زاده با ما چرا بدی؟
مگه چوبدستیت میخاره؟ انگاری آوادا زدی

انقدر نکن آستاکبار رفیق
یهو میشه دعوا مرافه، بعدش حرف و خرافه
اگه کَل داری میگم بیان فردا سراغت

مثِ معجون مملی‌ان؛ کرکات بریزه، انگاری واجبی‌ان

همه دوستا با منن، شدم اوستا کار اصن
توی هاگزمید امضا میخوان دوستدارا ازم

دور ور ما دیگه آستاکبار بوقه، پس تنها جایی که منو ببینی بین کارگرای کارخونه دوغه!

نزار قرار شر، دیگه با گنگ پایین شهر، چون میدم با موتور از روت رد شن اینا مثِ شوالیه شب
تو که فاز میدی فقط وقتی پا رولی، میگی اصیل‌زاده خولی، ولی دلشو نداری بیای معامله کنی
همه لات بازیات واسه مروپی بوده، خونریزیاتم که همش آر پی بوده...



سیریوس:
ماروولو مسافرکشی نرو با ما بد باش فقط، می‌زنیم موهای لردو باشه حتی کچل
فرق از وسط، فرق از بغل، قرمز مُده؛ می‌کنیم رنگم عوض

برتی بات هم هست مرهم لنین، تو اروپا بهم میگن دست مرلین
بسه دلیل! با مشنگا بِه از این باش که هستی با خلق اصیل

بالاییمو میخوریم آب کدو تنبل، گیج میشیم و لیس میزنیم جادوگران و میخوریم شیب
ترمز بریدیمو میکنیم زیر، لِه!

این آستاکبار هر روز بیش‌تر میشه، پس ما تند میریم جلو تغییر عملی شه
همینه که گوش میکنه نوه‌ات همش به من دیگه، بعد ندیده نبیره نتیجه
اینه که این آر پی تو تاریخ جادوگران شد یه پدیده
شُک قوی به کل جادوگران داد، با ما نباش بد دیگه، خوب فک کن سنجیده



فیدل:
آره اینجا داستانی داره، سیریوس که راست وامیساده آزکابان می خوابه
الکی فشار نیار ماروولو باشگاه نیس آخه، زیر پا ماگل مچاله میشی؛ تو پاسکاری آره!

به جا اصالت یکمی دلو هل بده بالا، بجا رول به ما برو دستمالو بده دادا
تو خانه ریدل که هواتو داره، چون اگه دست ما بیفتی میشی خراب و پاره

بهتره هیچ وقت نخوره تو گذرت به ما، آسمون بالا تنها نقطه مشترک ما
سیریوس بالاتر از اینه بشه درگیر قضیه، نه دستمال‌کش کسیه

نه نمیده تغییر عقیده تحت تاثیر بقیه، تو یه دقیقه دریده؛ مثل سگ هاری که به یه اصیل پریده
ماها انقلابیم؛ این طبیعت ماست، اگه نمیفهمی بکنم اون شقیقتو باز

(شعر اصلی از آهنگ «چرا بدی»، هیچکس و زدبازی)

_Warning این پیام صرفا جنبه رول پلی دارد. جوگیر نشید خواهشا! Warning_

نقل قول:


خيلى باحال بود😱😱

نام شعر:آقا فیلینچه
شاعر:هنرمند گم نام (باشد که به اصل خویش برسد)
بازسازی:آندریا پاسفیکا کگورت










با تشکر از لودوی عزیز و بقیه دست اندر کاران.

قصیده های عمو لودو

دوش آلبوس را دیدم ک بی قرار است /
گفتمش تورا چشده ای پیری ، بیقراری/

گفتا ک بدانید جسم فانی ، در نهایت بی وفا است/
فرتوت شده ام و پیر گشتم ، درد تن من بی دوا است/

برده ام از یاد من چندی اسپل، افکارم پر از سوالهای بی جواب است/
گفتمش داری جامی برولین،نام آن قدح اندیشه و بر تو دردی دوا است/

گفتا ک میدانم ولی ز جای آن بی خبر هستم من /
پیر شده ام و باید دنبال چاره ای گردم من/