زندگی به سبک سیاه

- تو کی هستی؟ ...چرا دماغ نداری؟. هی برو بچز این دماغ نداره!

مرگخواران :
لرد:

جایی میان مرگخواران :

رودولف:
- آب پرتقال کی بودی تو ؟

ادامه ی رول :

بلاتریکس که قهقه می زد نگاهی به اطراف انداخت .
- هووی اون چرا می لرزه ؟ زلزله هفت ریشتری اومده ؟

- هـــــکـــتــــــــــــــور!

مرگخواران :
بلاتریکس :
هکتور:

لرد نگاهی به اطراف انداخت .
- تا سه می شماریم هکــــتور! اومدی بیرون اومدی نیومدی ما می یایم...یــک ...دو....شد شماره ی ...

-کسی نبود؟ همون هکتور بیاد! معجون خودشه. خودش بهتر قلقشو بلده.

هکتور خوشحال از این ماموریت مهم به لرزه افتاد! بعد، وحشت زده از بلاهایی که ممکن بود به سرش بیاید بیشتر به لرزه افتاد.
بعد دوباره خوشحال شد و دوباره وحشت کرد.

به این ترتیب لرزه هایش هی کم و زیاد شد!

ولی لرد اهمیتی به اتصالی های هکتور نداد.
-مگه نشنیدی؟ توباید بیای معجون بخورانی! بیا ببینیم. مواظب باش یک قطره هم هدر ندی. مایلیم مرگخوارمون خوب زنده بشه.

هکتور جلو رفت و جام معجون را گرفت. کمی برای رنگ و بوی معجونش به به و چه چه کرد و بعد معجون را همینطور بی هوا و ناگهانی به طرف بلاتریکس دراز کرد.

معجون هم که جامد نیست! قابل ریختن است!
که ریخت...
درست روی پای لرد سیاه!

-تو الان چیکار کردی؟
-هیچی ارباب!
-معجون ریختی...رو پای ما...
-نریختم ارباب!
-ما کوریم؟
-دور از جون ارباب!
-پس داریم دروغ می گیم؟
-نه ارباب!
-پس ریختی!
-هر چی شما بگین ارباب...

لرد داشت آماده می شد که جای چشم و دهان هکتور را عوض کند که ناگهان پایش شروع به تکان خوردن کرد.
-کی داره پای ما رو تکون می ده؟ تا نزدیم لهش کنیم دست از این کار بردا...

یک پای لرد به سرعت روی هوا بلند شد. جورابش تکان تکان خورد و از پایش درآمد و روی زمین افتاد.
از روی زمین بلند شد و کش و قوسی به خودش داد.با عصبانیت بالا را نگاه کرد.
-کدوم بی شعوری منو خیس کرد؟ آخییییییش...خسته شدما...الان سه روزه داری روم راه می ری نکبت!

لرد که از شدت تعجب هنوز پایش را پایین نیاورده بود، یقه هکتور را رها کرد.
-جوراب ما، ما رو نکبت خطاب کرد...

جوراب زنده شده، در حالی که زیر لب فحش های بدی به لرد و جد و آبادش می داد، با عصبانیت از اتاق خارج شد.

لرد سیاه رو به هکتور کرد.
-بی خرد! اونقدر لرزیدی که ریخت...حال چه کنیم؟ به نفعته که بازم از اون معجون داشته باشی.

هکتور با خوشحالی بطری دیگری از جیبش خارج کرد.
-دارم دارم...اصلا نگران نباشین.

لرد با تردید به معجون نگاه کرد.
-این که رنگش فرق می کنه.

-همونه...کمی جلوی آفتاب مونده همچین شده. نگران نباشین ارباب. اثرش بیشتر هم شده.

و بدون لحظه ای تردید معجون را داخل بینی بلاتریکس خالی کرد.
-راهشون یکیه ارباب...تازه این یکی رو لازم نیست باز کنیم. خودش بازه. الان زنده می شه.

نه برای لرد و نه برای مرگخواران دیگر، باور کردنی نبود...ولی شد!

بعد از چند ثانیه دست بلا کمی تکان خورد. درست در لحظه ای که مرگخواران فکر می کردند سیلی دیگری در راه است، چشمان بلا باز شد.
-من...کجام؟

لرد سیاه با خوشحالی فریاد زد:
-ما موفق شدیم! ما مرگخوارمونو کشتیم و زنده کردیم!

بلا با صدای ضعیفی ادامه داد:
-مرگخوار کیه...من آب پرتقالم...چرا درازم کردین؟ ممکنه بریزم!

و به سرعت از جا بلند شد و سر پا ایستاد!

هکتور که چونه زدن رو بی نتیجه می دید جلو رفت و ویبره زنان دهن بلاتریکس رو گرفت و باز کرد.
_ ارباب بفرمایید , بریزید تو هلقش.
_ به تو ربطی نداره کجا بریزیم. اصلا ما دوست داریم بریزیمش تو غده لوزالمعدش تا از تو گوشاش ادرنالین ترشح بشه , برای رشد استخوناش مفیده.

ملت مرگخوار به ضور جلوی خندشون رو گرفته بودند ولی رودولف که از جمع دور بود و تو جریان نبود , برای اینکه خودش رو تو دل لرد جا بده به ارومی جلو اومد.
_ واو ارباب! نمیدونستم زیستتون اینقدر عالیه میشه با بنده حقیر هم زیست کار کنید.
_ اوه , بازم تو! معلومه که ما عالی هستیم. ما در همه چیز عالی هستیم , اصلا عالی , ما هستش. زیستم بخاطر اینکه به کلاس های خصوصی حاج سعید خاکستری رفتیم اینقدر پر برکت شدیم.. حالا که اینقدر همگی مشتاقین دلمان نمیخواهد مرگخوار هامون بیسواد باشند از فردا بیاید با حاجا خاکستری کلاس میزاریم براتون. فقط یادتون نره که برای فردا علوم بیارید توش ریاضی حل کنیم.

جمع مرگخوارا:

_ خیلی خوب دا هک , باز نگهش دار میخوایم بریزیم. ... ده هک درست نگهش دار... ویبره نزن هک... مگه با تو نیستم...

پق !

رودولف دستشو گذاشت روی صورتش که مثل لواشک تمشک ابدار سرخ شده بود و با بغض شروع به مالیدن کرد.
لرد بعد از فوت کردن , دستشو غلاف کرد و رو به مرگخوارا کرد گفت:
_ یکی تون که میتونه مثل بچه مرگخوار دهن بلامون رو بگیره بیاد جلو.

ملت مرگخوار بازم شروع کردند به جویدن ناخوناشون , البته دیگه اونقدر جویده بودند دیگه ناخوناشون تموم شده بود و معلوم نبود دارن چیو میجون.

_ هرکی زودتر جلو بیاد از طرف ما پاداش داره.

با تموم کردن حرف لرد , مرگخوارا چند ثانیه توی سکوت خفناک گذروندن و همدیگرو برنداز کردند ولی بعد از تموم شدن چند ثانیه همگی به طرف بلاتریکس حجوم بردند. لرد به ضور تونست خودشو بیرون بکشه ولی با دیدن لگد مال شدن بلاتریکس زیر پای مرگخوارا عصبی شد.

نیجینییی!

-
-

هکتور نگاهی به مرگخواران و اربابش انداخت .
- سلام ارباب.
-
- خوبین ارباب ؟معجون خوب بودن بدم ؟
-
- بَدین ارباب ؟ معجون بد بودن بدم ؟
- ما همیشه بد بودیم هک ! در هر صورت معجون تو فقط بهترش می کنه .
-

هکتور از ویبره زدن باز ایستاد . جمله ی «معجون های تو فقط بدترش می کنه » بیشتر از پنج هجا بود . مخیله ی هکتور قدرت درک این همه کلمه را نداشت .
- اربـ..اب؟
-
-
- ارباب می گن دهن بلا رو باز کنی هک !
-
- نمی گن ؟
- اگر بخواهیم چیزی بگوییم ، خودمان می گوییم ! هکتور ؛ دهن بلایمان را باز کن .
- ولی من هم که همین رو گفتم !

-آبله اژدهایی که نگرفته است مرگخوار وفادارمون،یکی بیاد جلو تا اون روی ماری مان بالا نیامده.

لرد بعداز گفتن این جمله رو به بِلاشون کرد تا از صحت جمله اش مطمئن شود.

ویبره ی هکتور به همه مرگخواران سرایت کرده بود و همگی ناخن جواننده و ویب زننده یک قدم به عقب رفتند.

دراین بین آرسینوس که حواسش به کراوات طلایی جیگِری با گل های قرمزش بود و می اندیشید که چقدر خفن گریفن شده است،از قافله ی مرگخواری جلو ماند و وقتی با صدای خرسندناک لرد به خودش آمد که دیر شده بود.

-چه عجب بلاخره از زیر نقابت بخاری بلند شد جیگِر.بیا جلوتر.

در حقیقت هم که از زیر نقاب آرسینوس بخارِ چه کنم بدبخت شدم بلند میشد،اما او مرد روزهای سخت بود.پس نقابش رامرتب کرد و نجینی وار به جلو خزید.
-اربابا چقدر کشتن بهتون میاد.
-خودمان میدانیم.
-اربابا من تازه دارم خانواده تشکیل میدم مرگش بهم نگیره.
-حرف مفت نزن تا خانواده تشکیل نشده ات را شام نجینی نکرده ایم.

با این تهدید مستقیم دیگر جیگِر راهی جز محافظت از خانواده رو به تشکیل اش نداشت.پس تِلپی روی دست های بلا نشست و دست برد تا دهان وی را باز کند.

-جیگِر!این چه وضعشه.با مرگخوارمون بااحترام رفتار کن.

آرسینوس که موج احتمالی سیلی دیگری را پیش بینی میکرد،نگاه پر بغضی به باقی مرگخواران انداخت که همگی ویب زننده و پاپ کورن به حلق پاشنده تماشاچی هچل او بودند و تصمیم گرفت هچلش را سند تو اوشون کرده و به قرار پیتزای ساعت چهارش برسد.
-اربابا شما چرا باید زحمت بکشیداصن.بالای تالار رو صندلی خوفناکتون استراحت کنید،بذارید هرکی معجون رو درست کرده رو بلاتریکس امتحانش کنه.

برای لحظاتی چشمان مرگخواری زیادی به طرف فرد مذکور چرخید و ویب هکتور به موج هاگزمیدی تغییرحالت داد.

با اتفاقا که برای رودولف پیش آمده بود، قطعا کسی جرئت جلو رفتن نداشت.

- ما منتظریم... لایتینا بیاد.
- یوماهاهاها!

اما لایتینا در دنیای آهنگ هایش بود؛ غافل از اربابش.

-لایتینا!

که ناگهان لیسا هدفون او را از گوشش برداشت؛ با این کار، لایتینا تشنج کرد و بر روی زمین افتاد.
- این چرا اینطوری شد؟
- زندگیش به هدفونش بنده... مسخره بازی در نیار، پاشو لایتینا، ارباب باهات کار داره.

لایتینا فاست، با شنیدن جمله ی "ارباب باهات کار داره" تشنج نمادینش رد شد و سر پا ایستاد.

-گفتیم بیا دهن ابن مرگخوارمونو بگیر. میخوایم معجون بریزیم توی دهنش!
- معجون چیه ارباب؟ چرا باید دهنشو بگیرم؟ ارباب با همزن برقی خیلی راحت میتونین دهنشو باز نگه داریم.

لایتینا بدون منتظر ماندن، میرود تا همزن برقی را بیاورد.
قبل از اینکه لرد دوباره شروع به صحبت کند، لایتینا دوباره برگشت.

-چطور انقدر زود برگشتی؟
- آپارات کردم... ارباب میگم همزن برقی اصلا چیز جالبی برای باز کردن دهن نیست، نظرتون درباره سرخ کن چیه؟
- اینو ببرین پیش رودولف، دچار اختلالات مغزی مشنگ دوستیه، بعدش یکی دیگتون بیاد دهن اینو بگیره.

خلاصه (به قلم لینی وارنر):
بلاتریکس سهوا توسط هکتور کشته شده اما کسی مایل نیست و جراتش رو نداره که این خبر رو به لرد سیاه برسونه. یه مشکلی هم که وجود داره اینه که جسد بلا گاه و بی گاه سیلی میزنه به اطرافیانش. این وسط هکتور یه معجون زنده کننده درست کرده که لرد می خواد امتحانش کنه. برای امتحان کردنش باید یه مرگخوار رو بکشه و زنده کنه. مرگخوارا تمام تلاششون رو می کنن که بلاتریکس انتخاب بشه. همین طور هم می شه و لرد به خیال خودش بلاتریکسو (که قبلا مرده بوده) می‌کشه.
حالا در حالی که رودولف دهن بلاتریکسو باز نگه داشته، لرد جلو می‌ره تا معجونو بریزه تو دهن بلاتریکس.



- مرگخوارمون، بنوش...

صحنه آهسته شد و لرد آروم آروم سر ظرفی که توش معجون بود را خم کرد تا توی دهن بلاتریکس بریزه. ودر همون حین و درحالی که یه آهنگ حماسی درحال پخش بود، دست بلاتریکس بالا اومد و...

پــق

دست بلاتریکس محکم تو گوش لرد خورد.

- الان چی شد؟ ما سیلی خوردیم؟
- نه ارباب، شما در اثر گاز معجون هکتور قرار گرفتین و توهم...
- ما سیلی خوردیم!

مرگخواران که دیدن توجیه کردن فایده ای نداره به خوردن ناخن هاشون ادامه دادن. اونا دیدن که از نگاهای لرد نمیتونن فرار کنن، پس دسته جمعی به نزدیک ترین آدمی که میتونستن نگاه کنن، زل زدن تا شاید حواس لرد از اون ها پرت شه.

- رودولف؟!
- ارباب؟

لرد به صورت ناگهانی برگشت و با خشم زیاد به رودولف نگاه کرد.
- بلامون به ما سیلی زد.
- ارباب خودتون دارید میگید بلا... ارباب من اصن نمیدونم چجوری سیلی بزنم.
- چرا بلا باید به سیلی بزنه رودولف؟
- ببخشید ارباب، میبخشیدش؟
- میبخشیمش رودو.

مرگخواران از این همه بخشندگی و بزرگواری لرد شوکه شده بودن. اما با این حرف لرد، انگار یه چیزی تودل رودولف شکست.
- ارباب، شما هیچ وقت منو نمیبخشیدین، ارباب من همیشه دلم میخواست شما منو ببخشیـ...
- رودولف تو رو نمیبخشیم!

این دفعه یه چیزی تو دل رودولف نشکست، خودش بود که خرد شد. ذره های رودولف روی زمین پخش شدن و هرکدوم به تنهایی بغض کردن.
- ارباب من که کاری نکردم.
- تو به ما سیلی زدی بعد میگی کاری نکردم. چشممون روشن، انکار هم میکنی؟!
- ارباب بلا بودا...
- بلای ما هیچ وقت این کارو نمیکنه، تو این جا وایستاده بودی، تو دستشو گرفتی تا به وسیله‌ی اون به ما سیلی بزنی.
- ارباب از یه رودولف خرد و خاکشیر شده برمیاد...
- برمیاد.

رودولف:

رودولف درحالی که در اشک های خودش غوطه ور بود به یه سمت دیگه رفت و لرد رو تنها گذاشت.

- یکی دیگه بیاد دهن بلامون رو بگیره تا معجونو روش امتحان کنیم.

لرد مودبانه از بلاتریکس درخواست کرده بود تا معجونو بخوره و به هوش بیاد، اما بلاتریکس حتی نکرده بود دهنشو باز کنه و معجونو سر بکشه! مرگخوار حرف‌گوش‌نکنی شده بود.

- چرا یار وفادارمون به حرف ما گوش نمی‌ده؟
- چیزه ارباب... چون مرده و نمی‌تونه حرکتی انجام بده؟

لرد نگاهی به معجون و سپس نگاهی به بدن بی‌جان بلاتریکس می‌ندازه. اون انتظار داشت در هر شرایطی یارانش گوش به فرمانش باشن، ولی این‌بار حق با پیکسی کوچکش بود و از یک جنازه نمی‌شد انتظار بیشتری داشت.
- خودمون می‌دونستیم. می‌خواستیم به شما اطمینان خاطر بدیم که بلاتریکسو واقعا کشتیم و کلکی در کار نیست.

لرد بعد از گفتن این جمله به سمت رودولف برمی‌گرده.
- بیا دهنشو برامون باز کن... نبینیم عقده‌هاتو سر مرده‌ش خالی کنی.

لرد جمله‌ی آخرو بعد از دیدن برقی شیطانی‌ای که تو چشمای رودولف ظاهر شده بود اضافه می‌کنه. و نتیجه‌ش این می‌شه که چهره‌ی شاداب رودولف خموده می‌شه.

- یاران ما، اون لحظه چی به خورد ما داده بودین که تصمیم گرفتیم معجون هکتورو برای زنده کردن استفاده کنیم؟

قاعدتا با این جمله هکتور باید شکست معجونی می‌خورد، اما هکتور معجون‌سازی نبود که با این دماها پاتیلش ترک بخوره.
- ارباب هرچی بوده گذشته. الان یه مرده رو دستتون افتاده که جز معجون من راه علاجی براش نیست.

بعد از لینی، این‌بار نوبت هکتور بود که حق باهاش باشه. لرد با بدخلقی جلو می‌ره تا معجونو داخل دهن بلاتریکس که توسط رودولف باز نگه‌داشته شده بود بریزه...

لرد مودبانه از بلاتریکس درخواست کرده بود تا معجونو بخوره و به هوش بیاد، اما بلاتریکس حتی نکرده بود دهنشو باز کنه و معجونو سر بکشه! مرگخوار حرف‌گوش‌نکنی شده بود.

- چرا یار وفادارمون به حرف ما گوش نمی‌ده؟
- چیزه ارباب... چون مرده و نمی‌تونه حرکتی انجام بده؟

لرد نگاهی به معجون و سپس نگاهی به بدن بی‌جان بلاتریکس می‌ندازه. اون انتظار داشت در هر شرایطی یارانش گوش به فرمانش باشن، ولی این‌بار حق با پیکسی کوچکش بود و از یک جنازه نمی‌شد انتظار بیشتری داشت.
- خودمون می‌دونستیم. می‌خواستیم به شما اطمینان خاطر بدیم که بلاتریکسو واقعا کشتیم و کلکی در کار نیست.

لرد بعد از گفتن این جمله به سمت رودولف برمی‌گرده.
- بیا دهنشو برامون باز کن... نبینیم عقده‌هاتو سر مرده‌ش خالی کنی.

لرد جمله‌ی آخرو بعد از دیدن برقی شیطانی‌ای که تو چشمای رودولف ظاهر شده بود اضافه می‌کنه. و نتیجه‌ش این می‌شه که چهره‌ی شاداب رودولف خموده می‌شه.

- یاران ما، اون لحظه چی به خورد ما داده بودین که تصمیم گرفتیم معجون هکتورو برای زنده کردن استفاده کنیم؟

قاعدتا با این جمله هکتور باید شکست معجونی می‌خورد، اما هکتور معجون‌سازی نبود که با این دماها پاتیلش ترک بخوره.
- ارباب هرچی بوده گذشته. الان یه مرده رو دستتون افتاده که جز معجون من راه علاجی براش نیست.

بعد از لینی، این‌بار نوبت هکتور بود که حق باهاش باشه. لرد با بدخلقی جلو می‌ره تا معجونو داخل دهن بلاتریکس که توسط رودولف باز نگه‌داشته شده بود بریزه...