هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۲۳:۵۶ دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳

محفل ققنوس

تد ریموس لوپین


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۹:۳۰ سه شنبه ۱۰ مهر ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۲۳:۵۵ پنجشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۶
از دور شبیه مهتابی‌ام.
گروه:
محفل ققنوس
ایفای نقش
کاربران عضو
پیام: 1495
آفلاین
یکی بود، یکی نبود! یه کوئی بود که شاد و شنگول، مست و منگول، حتی خود حبه‌ی انگور! داشت می‌رفت خونه‌ی آقاشون عله که برنامه‌ی آتشفشانی میتینگ بهاری رو بریزن. سر راش رسید به یه دو راهی. یکیش یه جنگل خفن ترسناکی بود که صدای غول غارنشین میداد، یکیش یه جاده‌ی سر سبز و همچی دلبازی بود که از کنار آب رد میشد و ملت هم کنارش جوجه کباب میکردن و طبیعتو به بوق میکشیدن و بعدم سوار پرایدوهاشون میشدن میرفتن خونه! کوئی قصه ی ما که خیلی شجاع بود و آن تایم، دید کلی وقت داره و اگه میونبر بره زود میرسه و fashionably late چی میشه پس؟ واسه همین دلشو زد به جنگل!

همینطوری که داشت لی لی کنان میرفت و بادم موهای افشونشو پیچ و تاب میداد و دل ولدکو میبرد که اون طرف تو سرش میزد که:« مرلینا! این چه وعضشه؟ افراط و تفریط تا کجا؟ »

یهو با صدایی سر جاش استپ کرد.
- به به، کوئی تو چقدر زیبایی! چه دافی، چه کیسی، عجب شالی! (البته توجه دارین که اون زلف پریشونه کلاه گیس ولدکه ها.. محض شفاف سازی!)

کوئی که معذب شده بود، شالشو که به طرز خیلی تو چشم بیایی با مانتوی قرمزش همرنگ انتخاب کرده بود، کشید جلو. ولدک یه قدم بهش نزدیک‌تر شد و خواست با دارک مارکش یه بیسیم به رفقای مرگخوارش بزنه که با نیمبوسای گشت جادویی آرشاد بیان این عامل پخش تبرج رو ببرن که یادش اومد جسمش هنو کامل نیست و کو تا دم باریکو پیدا کنه.
کوئی هم از فرصت استفاده کرد و با چکمه‌های تا بالای زانوش یه لگدی زد به ولدک و شوتش کرد اون سر جنگل.

بیییییییییییییییییییییییییییییییییییی گومپ (مثلا افکت سقوط)

- خانواده ی عروسین یا داماد؟

ولدک با یه حالت "نمنه" ای بلند شد که جواب طرفو بده، دید طرف سانتوره و این چیزا حالیش نیس و اصن مخاطبش اون نبود و داشت از ستاره‌های آسمون می‌پرسید.

ولی مگه روز نبود؟ مهم نیست... مهم اینه که ولدک درست وسط مجلس عقد هرمیون غول مونث و گراوپ فرود اومده بود... مجلسی که به شکل خیلی زننده‌ای مختلط بود!


ویرایش شده توسط تد ریموس لوپین در تاریخ ۱۳۹۳/۲/۱۶ ۰:۵۰:۴۴

تصویر کوچک شده


پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۱۵:۴۳ دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳

محفل ققنوس

جیمز سیریوس پاتر


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۶:۵۰ جمعه ۱۳ مهر ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۱۲:۳۷ یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶
از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
محفل ققنوس
پیام: 1532
آفلاین
نویل گیر داده بود که زخم صاعقه ای میخواهد. آنقدر گیر داد که دامبلدور چوبدستی اش را دراورد. به سمتش گرفت و گفت: آواداکداورا!

و نویل مرد.

دامبلدور که خیلی ناراحت شده بود، زد زیر گریه و لگد به زمین کوبید و داد و بیداد کرد که " مگه خودم اینجوری {} ام که از شماها کمک بخوام برای کشتن ولدمورت؟"
و بعد درحالیکه اینجوری {} بود لگدی به لاشه ی نویل زد و قهر کرد رفت سمت دفترش و دم در به اژدر کلاه قرمزی گفت که میخواد اسم رمزو عوض کنه. بعد گوشاشو گرفت که خودشم نشنوه اسم رمز جدیدشو چی تعیین میکنه و وقتی اژدر سر تکون داد دامبلدور سریع پرید تو دفتر و اژدر درو پشتش قفل کرد.

از اونطرف هرمیون غول مونث به گراوپ گفته بود که مهریه ش 80 تار موی ریش دامبلدوره و چون عندالمطالبه س الا و بلا میخواست مهریه ش رو. این شد که گراوپ وسط عروسیش بلند شد رفت هاگوارتز که ریشای دامبلدورو بکنه.

لرد ولدمورت هم دیگه یواش یواش داشت اونور به قدرت می رسید و کوییرل رو که داشت برای میتینگ بهاری تدارک می دید زیر نظر گرفته بود که بره پس کله ش لونه کنه.



پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۱۴:۵۰ دوشنبه ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۳

الادورا بلک


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۸:۱۲ جمعه ۲۰ مرداد ۱۳۹۱
آخرین ورود:
۱۳:۱۵ یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۳۹۴
از مد افتاد ساطور، الان تبرزین رو بورسه!
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 572
آفلاین
نویل مدتی به دامبلدور خیره شد و سکوت کرد...سکوت کرد...سکوت کرد...
بالاخره دامبلدور سکوت رو شکست و گفت :
-خب نظرت چیه نویلکم؟ :pretty:

نویل پس سرش رو خاروند و گفت:
-ینی من پسر برگزیده شم جای هری؟

دامبلدور چشماشو شهلا کرد و گیسوهاشو به اینور و اونور تاب داد و دستی به ریشش کشید و از بالای عینک نیم دایره ایش نگاه نافذ دامبلدورمآبانه به نویل کرد و بالاخره بله رو داد...چیز ، ینی گفت:
-آره نویلکم!

نویل هم به شادی و شعف پرداخت و خوشحالی کرد و در نطق کوبنده ای از پدر و مادر عزیزش و مادربزرگش که همیشه حامیش بوده و پروفسور اسنیپ که دست ادب به صورتش می نواخته تشکر کرد و دامبلدور هم که خوشحال شده بود پشت هری رو به خاک مالیده و اینا، اینور و اونور می دویید و چمدون خودش و نویل رو جمع می کرد که با هم برن هورکراکس های تام رو نابود کنن.

بعد این وسط یهو نویل نطق کوبنده ش رو متوقف کرد و برگشت گفت:
-راستی پروفسور، هورکراکس چیه؟

دامبلدور که داشت ماهیتابه گربه ای آلیس رو می برد که جا بده بین انبوه ردا های بنفش و شونه های مخصوص ریش و قوری های نقره ای سوت زن و فندک های خاموش کن جادویی و جا ارزنی فاوکس و شمشیر گودریک گریفیندور تو چمدونش،انگار که با سر خورده باشه وسط دیوار، بین راه متوقف شد.
-چی؟ چــــی؟ چــــــــــی؟ یعنی تو نمیدونی هورکراکس چیه؟ باید جلسات آموزشی برگزار کنیم!

و چمدون رو گذاشت همونجا، دست نویل رو که میگفت «راستی از اون زخمای جادویی آذرخشی هم بهم میدن؟» گرفت و کشید با خودش ببره تو دفترش که خاطرات تام ریدل رو از تولد تا وفات مرور کنن!




پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۰:۵۰ شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۳

آنتونین دالاهوف


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۳۴ دوشنبه ۳ مهر ۱۳۸۵
آخرین ورود:
۲:۱۷ شنبه ۲۰ آذر ۱۳۹۵
گروه:
کاربران عضو
پیام: 2599
آفلاین
دامبلدور پیر، نالان و گریان() در حالی که چوبدستیش را مثل عصا به زمین میکشید خواست بره دنبال نویل که نشد...

هی خواست دوباره بره باز نشد...یه چیزی نمیذاشت! ...اون کرم توی...توی...مغزش() نمیذاشت بره! فضولیش گل کرده بود میخواست ببینه هری اینا چیکار میکنن ...بنابراین سر چوب جارورو کج کرد و یواشکی برگشت سمت خونه ویزلی ها که دید...

بععععععله! بزن و بکوب و ... هری و جینی و هرمیون و شوهرش بیرون خونه ویزلی ها که چادر زده بودن و مراسم عروسی رو برگزار میکردن در حال انجام حرکات موزون بودن و گروه موسیقی جادویی شیش و هشتم که...حالا وای وای ... وای وای وای...حالا وای وای...

دامبلدور که از هری ناامید شده بود در حالی که بلند بلند داد میزد " خاک تو سرتون کنن! هنوز دو روز از مرگ اون رون بدبخت نگذشته" اومد بره دنبال نویل که یه دستی شترق خورد پشت کله ش ...
...روح رون در حالی که داشت دور میشد و بطری نوشیدنی کره ایشو میداد بالا و از تو معده ش رد میشد و میریخت زمین، گفت:
" به تو چه پشمک گلابی! من خودم راضیم! من خودم بی غیرتم اصلا! دوست دارم بعد مرگم زنم ازدواج کنه!"

دامبلدور که علنا دیگه بغضش ترکیده بود() در حالی که زیر لب داشت میگفت:
" این رون از اولش خل وضع و مخ تعطیل بود" از اونجا دور شد تا بره برسه به نویل...

خلاصه اینقدر رفت و رفت تا رسید به هاگوارتز و یه دوشی گرفت و ریشاشو شونه کرد، خرگوشی بست و عطر زد و لباسای شیکشو پوشید و اون ابهت دامبلی قبلشو کسب کرد و به مک گونگال گفت "برو نویل رو صدا کن بیاد."

خلاصه دامبلدور منتظر ماند... و منتظر ماند... و منتظر ماند تا اینکه شب شد ولی از نویل خبری نشد! بنابراین با تعجب از اتاقش اومد پایین و اسم رمز "شیش سیخ جیگر سیخی شیش زار" رو گفت و در باز شد و در کمال تعجب نویل رو دید که اونجا ولو شده...

دامبل هر چی نویل رو صدا زد نویل بیدار نمیشد و در نهایت شترق محکم زد در گوشش و نویل با گریه زاری بلند شد و گفت:
"عررررررر....عررررررر....چرا میزنی پرفسور؟"

دامبل:"ببخشید پسر عزیزم! چون بلند نمیشدی! قضیه چیه؟ چرا اینجا ولو شدی اینجوری فرزندم؟"
نویل:"پرفسووووووور( ) اون پرفسور مک گونگال بازم تبدیل به گربه شد! اومد رو تخت، میهوووووووو کرد و من از خواب مثل جن زده ها پریدم بعدم هر هر خندید و گفت شما منو کار داری و باید بیام اینجا ولی اسم رمزو بهم نگفت و منم همینجوری مجبور شدم اینجا ولو شم تا شما بیاین() ..."
دامبل پرید نویل رو بغل کرد و نوازشش کرد و گفت:"عیب نداره پسر گلم...تو خودت قند و نباتی...شوکلاتی...شکلاتی() ... پسر برگزیده منی!"
نویل اشک هاشو پاک کرد و ذوق کرد و گفت:"واقعا؟ من پسر برگزیده م؟ من پسریم که زنده ماند؟ پس هری پاتر چیه؟"
دامبل:"اسم اون پسر عینکی *****کرمکی! رو پیش من نیار دیگه! از این به بعد پسر برگزیده تویی! من و تو میریم هورکراکس هارو نابود میکنیم و ولدمورت رو شکار میکنیم!"



پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۲۲:۴۵ جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳

اسلیترین، مرگخواران

مورفین    گانت


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۸:۰۷ شنبه ۶ بهمن ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۰:۵۲:۴۴ یکشنبه ۸ دی ۱۳۹۸
از ت متنفرم غریبه نزدیک!
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
اسلیترین
مرگخوار
پیام: 810
آفلاین
هری همین طور داشت برای خودش می رفت که یکهو یک صدای پیر و آرامش بخش و دوست داشتنی و معنوی و بلاه بلاه شنید: هری! من دارم می رم هورکراکس های تام رو شکار کنم. تو نمیای؟

هری گفت: نه پرفسور! من باید برم اعضای الف دال رو جمع کنم. چون زخمم یه مدتیه داره بدجور تیر می کشه و احساسم بهم میگه ولدمورت قراره یه کارایی بکنه. ضمن اینکه نعش رون هم مونده رو دست هاگرید و داره بو می گیره و از طرفی هرمیون هم داره میره خونه بخت و کلی کار و سوژه فرعی ریخته سرم که باید بهشون برسم. حالا شکار هورکراکس تو رو کجای دلم جا بدم؟

دامبلدور نگاه نافذش را از بالای عینک نیم دایره ایش به هری دوخت و پرسید: چیزی مونده که بخوای بهم بگی هری؟
و منتظر ماند که هری مثل همیشه بگوید "نه پرفسور" و این هم گازش را بگیرد و برود اما در کمال ناباوری هری گفت: بله پرفسور! همیشه دلم می خواست بهت بگم تو یه پیر خرفتی که گند زدی به زندگی من و ننه بابام و همیشه دلم می خواست صورت پیر و چروکیده ت رو له کنم ولی هیچ وقت فضاسازی، سوژه، قواعد سفت و سخت رول نویسی و هزار راه نرفته و هزار شاید و باید این اجازه رو به من نمی داد. اما حالا بهت میگم.

- بگو هری!
- تو یه پیر خرفتی که گند زدی به زندگی من و ننه بابام و همیشه دلم می خواست صورت پیر و چروکیده ت رو له کنم!

- ...یعنی که ایـــــــــــــــی خاک به اون سر بی لیاقتت کنن! حیف اون نون و آب کدوحلوایی که جنای خونگی هاگوارتز گذاشتن سر میزت! حیف اون همه اکسپلیارموس که بهت یاد دادم! حیف حساب گرینگاتز جیمز و لیلی که افتاده دست تو پسره ی بی تربیت! باید می ذاشتم تو همون اتاق زیرشیروانی پریوت درایو بپوسی! اصن تو چی داشتی که من برات نامه هاگوارتز دادم بی استعداد بی لیاقت؟! الهی جزغاله شه اون دستی که برای تو نامه نوشت. یکی نیس بگه آخه آلبوس، عقلم خوب چیزیه! آدم قحطی بود که ورداشتی به پیشگویی سیبل خل و چل رو این پسره نمک نشناس سرمایه گذاری کردی. مگه نویل لانگ باتم چش بود؟ اصن حالا که اینجور شد میرم نویل رو پیدا می کنم و رو اون کار می کنم. از حالا به بعد پسر برگزیده ی من اونه! نه توی کله زخمی چشم خیاری!

هری گفت: برو بابا دماغ کج! و یک اردنگی حواله ی دامبل کرد و جارویش را شکست و دامبل هم در حالیکه گریه می کرد و جاروی داغونش را پشت سرش روی زمین می کشید و آخ قلبم-وای جاروم می کرد، از قلعه دور شد تا برود نویل را پیدا کند و او را تبدیل به پسر برگزیده کند.



هورکراکس را به خاطر بسپار؛ ولدمورت مردنیست!


پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۱۲:۴۸ جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۳

محفل ققنوس

جیمز سیریوس پاتر


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۶:۵۰ جمعه ۱۳ مهر ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۱۲:۳۷ یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۶
از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
محفل ققنوس
پیام: 1532
آفلاین
و در همان وقت، یکی رد شد.

رون: خانم خانم ببخشید میشه هرمیون گرنجر رو صدا کنید بیاد؟
خانم گفت: نه اون گندزاده س من گندزاده ها رو صدا نمیکنم.
رون که خیلی ناراحت شده بود، چوبدستی شکسته اش را بیرون کشید و طبق تجربیاتی که داشت چوب را به سمت خودش گرفت و فریاد زد: حلزون بالا بیار!

یک دفعه دخترک روی زانوانش نشست و کف سالن عمومی حلزون بالا آورد.
هری که حسابی گیج شده بود و نمیتوانست بیشتر از این صبر کند، دوید سمت خوابگاه دخترا و پله ها سرسره شدند ولی چون او هری پاتر بود و هم دوره ی مرد عنکبوتی بود و یک چیزهایی سرش میشد، دو انگشت وسطش را جم کرد و تار پرتاب کرد به در و دیوار و تارزان وار به آن ها آویزان شد و با لگدی هوایی درب خوابگاه دختران را باز کرد و افتاد تو.

خوابگاه دختران گریفندور پر بود از هرمیون های رنگارنگ که به محض ورود هری دست هایشان را بالای سرشان گرفتند و جیغ زدند و از این طرف به آن طرف دویدند و یکی پس از دیگری خودشان را از پنجره ی برج گریفندور پرت کردند پایین و دامبلدور وار مردند.

هرمیون هم لبه ی پنجره ی کنار تختش ایستاده بود و دست هایش را باز کرده بود و داشت خودش را می انداخت که هری فریاد زد: نــــــــــــــــــــــــــــــــه!

ولی دیر شده بود و هرمیون خودش را انداخته بود.
هری، ناامید و متاسف از سرسره به پایین سر خورد و خبر مرگ هرمیون را به رون داد. رون که خیلی تحت تاثیر قرار گرفته بود دست هری را گرفت و او را به سمت تالار اصلی و سرسرای بزرگ کشید درحالیکه می دوید و نفس نفس زنان می گفت: از برج تا زمین خداکیلومتر فاصله س. شاید به موقع برسیم و بگیریمش.

و هری و رون به موقع رسیدند پای برج و هرمیون را در هوا گرفتند و بعد سه تایی با هم رفتند خونه ی هاگرید که با او عصرانه بخورند. هاگرید یک کیک پخته بود که خر هم آن را نمیخورد ولی این ها خوردند. رون که همان جا افتاد مرد. هرمیون ناگهان فعالیت هایی شیمیایی را در معده اش احساس کرد و بعد چهره اش یواش یواش تغییر کرد و تبدیل شد به یک غول غارنشین مونث که هاگرید دوستش داشت و او را برای برادر ناتنی اش کنار گذاشت. هری اما چون هری بود، خورد و نمرد و خیلی هم لذت برد و از هاگرید به خاطر دستپخت معرکه اش تشکر کرد و لی لی کنان به سمت قلعه ی هاگوارتز به راه افتاد تا بساط سور و سات عروسی گراوپ و هرمی را فراهم کند و به اولین ویزلی ای که در راهش می بیند بگوید که برود جنازه ی برادرش را از کلبه ی هاگرید جم کند.



پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۲۲:۲۰ دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۲

آليس لانگ باتم


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۵۷ چهارشنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۲
آخرین ورود:
۲۰:۵۲ چهارشنبه ۲ مهر ۱۳۹۳
از پسش برمیام!
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 266
آفلاین
هری:

رون:

هری:

رون: باشه بابا، فهمیدم. مثل همیشه خر شدم. و در حالی که از جایش پا می شد، غرغر زنان گفت: نسلتون بره زیر آب صلوات.

هری خوش خوشان از برگشتن به خاطرات روزهای قدرتش نیشش تا بناگوش واشده بود و حرف های رون اندازه ای برایش اهمیت نداشت.

هردو از خوابگاه خارج شده و به سمت شومینه معروف رفتند. هری که در خواب و رویا خود را در حال اکسپلیارموسی دیگر میدید، دستش توسط رون کشیده شد. به ناچار اکسپلیارموس را نصفه رها کرد و به رون که در حال رفتن به سوی خوابگاه دخترها بود، نگاه کرد.

- هوی! کجا؟ نکنه میخوای یه دست سرسره بری؟

رون که تازه سه زاریش افتاده بود، گفت: پس چه غلطی کنیم؟

- هیچی، وامیستیم تا بلکه یه دختری بیاد بره هرمیونو بیدار کنه؟

- چن ساعت اونوخ؟

- تا وقتی یکی رد بشه!



تصویر کوچک شده


پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۱۲:۴۷ دوشنبه ۳۰ دی ۱۳۹۲

سالازار اسلایتیرین


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۱۰ یکشنبه ۱۶ اسفند ۱۳۸۸
آخرین ورود:
۲۱:۳۵ یکشنبه ۸ تیر ۱۳۹۳
از ما هم نشنیدن . . .
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 619
آفلاین
رون نگاه عاقل اندر سفیهی به هری انداخت و گفت :

- اولا خجالت نمی کشی از این شکلک های خنده شیطانی میزنی؟ مگه صدبار همین دامبل تو جلسات خصوصی بهت نگفت که این شکلک ها برای گروه های شر و بد سایت هستش ؟

هری چینی به پیشانی اش انداخت و درحالی که داشت خاطرات کلاس های خصوصی اش را مرور میکرد گفت :

- اون جلسه که راز و نیاز بود ، اون یکی جلسه هم که مرور خاطرات تام ریدل از تولد تا وفات بود. . . جلسه ی بعدشم که راز و نیاز بود، فهمیدم ، هه آره ، حق باتوئه ، اون سری گفت ازینا اعضای سیفید میفید نباید استفاده کنند .

- دیدی گفتم ، بعدشم ، تو چرا همش دنبال اینی که نشون بدی همه چی تموم نشده؟ چرا هی میخوای بگی لردسیاه نقشه داره؟ اصلا با این خونی که از دماغت داره میاد شاید مغرت . . . چیزه ، یعنی شاید گیج زدی و اصلا فرد و جرج رو ندیدی . در ثانی میشه برام مشخص کنی حضور فرد و جرج تو قلعه چه ربطی به معجون مرکب پیچیده و لرد سیاه داره؟!

هری کمی زیر چانه اش را خاراند و با قیافه ای کاملا جدی گفت :

- ببین این دیگه تقصیره نویسنده ی پست قبله ، اساسا به نظرم زمانی که آدم تحت تاثیر علف و اینا هستش نباید پست بنویسه. اصولا علف مغز آدمی رو . . .

- الان یعنی میخوای وسطه این پست ، تاثیرات علف روی مغز رو ریشه یابی کنی؟ خب بابا همین کارا رو میکنید ایفا تعطیل میشه ، ملت حوصله ی پست زدن ندارن . سوژه ها همه شبیه هم شدن .

- خیلی خب ، بهتره پس بریم اعضای الف دال رو جمع کنیم . چون مطمئنم لرد سیاه یه نقشه ای داره

- دوباره برگشتیم سرخونه ی اول


" -زندگي آنچه زيسته ايم نيست ، بلكه چيزي است كه به ياد مي آوريم تا روايتش كنيم ."
گابريل گارسيا ماركز




پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۲۱:۳۹ چهارشنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۲

دافنه گرینگراسold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۵:۴۱ پنجشنبه ۸ تیر ۱۳۹۱
آخرین ورود:
۲۳:۵۴ چهارشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۵
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 1174
آفلاین
سوژه جدید:

- از دماغ ـت داره سوسک بیرون می آد!

هری با شنیدن این حرف فرد، جیغ کشان دور خودش چرخید و با دست ـهای سنگین ـش دماغش را مشت زد. چند لحظه بعد با دیدن نیشخند فرد فهمید که باز هم گول آن ها را خورده. هری دست ـش را به طرف جیب ـش برد تا منیویی را در بیاورد که هیچ فرد یا جرجی توانایی مقاومت در برابر آن را ندارد. اما همان لحظه آرگوس فیلچ وارد مرلینگاه شد با دیدن هری و فرد و جرج فریاد کشید.
- شو گربه سیاه ها! شو! این جا مرلینگاهه. نه اتاق مشورت. برین بیرون پدَسوخته ها!

دو قلو ها به هم نگاه کردند و بدون توجه به نگاه نگران هری به بیرون مرلینگاه آپارات کردند. هری که با فیلچ تنها مانده بود؛ گفت:
- اون ها توی هاگوارتز آپارات کردن. چی؟ اونا توی هاگوارتز آپارات کردن؟

فیلچ که مانند هری گیج شده بود؛ چیزی نگفت و غرغر کنان به دفتر ـش رفت تا به برادر بزرگ تر آن ها، چارلی نامه ای بنویسد و درخواست تنبیه برای آن ها کند.

بعد از رفتن فیلچ هری سعی کرد تا خودش مانند دوقلو ها آپارات کند. اما نتوانست. برای همین تا خوابگاه گریفندور یک نفس دوید.

با دیدن رون که سعی در ترکاندن جوش ها آیش داشت؛ بدون مقدمه ماجرا را برا ـش شرح داد. رون با تعجب به او نگاه کرد و گفت:
- اما... اما اونا که فارق التحصیل شدن! اونا الان توی مغازه ـشون هستن. اونا...

هری صبر نکرد تا او حرف ـش را کامل کند و نتیجه گیزی خود ـش را از این موضوع به رون گفت.
- اونا حتما معجون مرکب پیچیده خوردن و یه نقشه ای تو سرشونه. وای، الهم صل الگودریک به حال الهاگوارتز! حالا چی کار کنیم؟ اونا یه نقشه دارن. من مطمئن ـم.

رون که در فکر فرو رفته بود؛ از هری پرسید که چه کار کنند. هری بدون هیچ حرفی به جای زخم ـش اشاره کرد. رون که چیزی نفهمیده بود؛ نالید:
- مثل آدم بگو!

هری گفت:
- الف دال دوباره باید جمع بشه! می ریم جاسوسی لرد سیاه!





تنها گیاهِ سیاهِ فتوسنتز کننده ی بدون ریشه ی گرد، با ترشح مواد گازی سیاه از واکوئلش. چرا ایمان نمی آورید؟


پاسخ به: ماجراهای مرموز مدرسه هاگوارتز
پیام زده شده در: ۲۲:۳۷ چهارشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۱

جرج ویزلی old


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۷:۰۷ دوشنبه ۲۲ آبان ۱۳۹۱
آخرین ورود:
۳:۰۶ سه شنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۳
از تهران بزرگ
گروه:
کاربران عضو
پیام: 37
آفلاین
ان سایه رون بود که به سمت هری می امد .
رون گفت : هری اسنیب داره میاد اینجا !
هری و رون زیر شنل نامریی رفتن و هری در جعبه را بست . ان ها از زیر دست اسنیب گذشتن و وارد برج گریفندور شدن .
هری بر روی تخت دراز کشید : این شرمیون کی بود ... ؟ اون چهار ماگل را کی کشته بود ؟ چرا دامبلدور این خاطره را به اسم خود زده بود ؟
هری به خواب رفت در خواب به خیابونی رفت اسنیب بود و بقل ان لرد ولدمورت همراه با دم باریک . ان سه نفر وارد خانه شدن . زنی مو سیاه بود که در باز کرد .
زن زانو زد و گفت : سرورم همه چی اماده است ابروف دامبلدور تحت کنترل طلسم فرمان است .
لرد ولدمورت گفت : کارت خوب یود شرمیون .... با این که دورگه هستی ولی کارت خوب بود لرد ولدمورت بهت پاداش می ده .
لرد ولدمورت گفت : سوروس نقشه درست پیش می ره ؟
اسنیب گفت : بله سرورم هری پاتر تو دست شماست و همان چیزی که در هاگوارتز هست .
- خوبه .
لرد ولدمورت به سمت اینه رفت و خودش را در ان دید و
هری با فریادی از درد جای زخم بلند شد .








شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است | ۱۳۹۹-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.