لرد تصمیم گرفت پیش از آن که فرد دیگری وارد شود و او ناچار شود بر خلاف میل باطنی، آوادایی از چوب دستی خود ول دهد، فکری به حال نحوه ی ثبت نام مرگخوار ها بکند.
-ایوان، بلا، بیاید تو ببینم!

ایوان و بلاتریکس با شنیدن صدای ارباب، به سرعت وارد اتاق شدند. لرد که چهره ای متفکر به خود گرفته بود گفت: ببینید من میگم این طوری نمیشه پیش بریم. باید یه فکری بکنیم؛ شما نظری ندارید؟

ایوان که این موقعیت را پیش از این بار ها و بار ها در تایپیک های دیگر انجمن خانه ی ریدل تجربه کرده بود، به خوبی می دانست اگر نظری بدهد ابتدا با کروشیو های دردناک ارباب مواجه می شود و سپس ارباب نظر او را به عنوان ایده ای از جانب خودش بازگو می کند، فرار را بر قرار...چیز، سکوت را بر اظهار نظر ترجیح داد. مغز بلاتریکس نیز که همیشه کار می کرد به جز لحظه های اضطرار، این بار نیز سنت شکنی نکرد و فشاری به خود وارد نکرد.

ارباب:
ایوان و بلا:
ارباب:
ایوان و بلا:

عاقبت ارباب که واقعاً برای خودش متأسف بود گفت: می دونستم مغز شما از مغز هیپوگریف هم کمتر کار میکنه...پاشید برید اون سه نفری رو که الآن تأیید کردم بیارید شاید اونا مغز داشته باشن.
آن گاه بلا و ایوان از جا برخاستند و از اتاق خارج شدند.
ارباب:

پشت در اتاق ارباب

-آماندا ماری اول، رز ویزلی و وینسنت کراب پاشن بیان داخل ارباب کارشون داره!
رز، کراب و آماندا:
مابقی جمعیت:
سپس آن سه نفر وارد اتاق لرد شدند.

قبلا از آن که لرد وقت کند تا به ایوان دستور بدهد روش ورود اعضای تازه وارد را عوض کند،از روی صندلی جلویش دختری گفت:اهــم،اهــم!

لرد به دختر که دندان های نیش سفیدش با موهایش هماهنگی داشتند نگاه کرد و پرسید: چه جوری بدون این که ارباب بفهمه اومدی تو؟!

دختر با فوتی دسته ای از موهایش که جلوی چشمانش بودند را کنار زد و جواب داد:من یه خون آشامم سرورم!هیچ کس متوجه ورود من نمیشه!

لرد کمی او را چپ چپ نگاه کرد و گفت: اگه یه بار دیگه این کارو کنی به گردنت زنگوله می بندم تا ببینم بازم می تونی اینقد بی سر و صدا وارد بشی یا نه!

آماندا با ناراحتی گفت: لردا!دل نداشتتون میاد؟!اصن من،خون اشام به این مظلومی،گه فقط نه هزار نفرو کشته و بقیشونو زجر کش کرده!دلتون میاد؟

لرد با عصبانیت گفت:هــــــــــیــــــــش،دلم که چه عرض کنم قلومم میاد!حالا وقت منو نگیر...نام،نام خانوادگی قصدت از ورود به گروه مرگخواران.

-آماندا ماری اول،ارباب جونم بگه براتون که من دختر ماری خون ریز هستم که سعی کرد برای این که من مسئولیت پذیر بشم منو بکشه!چنین مامان خوبی بود...آره دیگه منم ازش الگو گرفتم و بعد از یه مدت خون هر کیو که این می ریخت من نوش جان می کرد...حدود پونصد سال عمر کردم و چهار صد و نود و نه سالشو اومدم این جا در خواست دادم و هر دفعه هم به یه دلیل رد شدم!لرد؟!لرد؟!بیدارین؟

لرد با جیغ آماندا از خواب پرید و گفت:آره،آره!ارباب بیداره!تو تائیدی حالا زود برو بیرون که حوصله ی ارباب سر رفت!

کراب در حالی که از ادی سوت می زد؛ ا اتاق لرد بیرون رفت. لرد چند دقیقه منتظر ماند و وقتی دید که کسی نمی آید داد زد:
- بعدی رو بفرست تو؛ ارباب نباید معطل بمونه.

بالاخره فردی داخل شد. صورتش کثیف بود و لباس هایش پاره. لرد با عصابیت به او اشاره کرد که در را ببندد. لرد رو به او گفت:
- در مورد خودت بگو.

دختر در حالی که یک دفعه از آن قیافه مظلوم به دختری با یک نیش باز تا بناگوش تبدیل شده بود؛ بدون نفس کشیدن شروع به حرف زدن کرد.
- اسم من رزه. من کلا آدم خیلی باحالی هستم. پوست سفیدی دارم. مو های قهوه ای و فر مثل مادرم.و چشم های آبی ،بینی کشیده و قد بلند مثل پدرم. جاروم هم هر وقت پول دستم بیاد آذرخش می شه.
جستجوگرم و 2 بار در مسابقات جای مهاجم هم بازی کردم.
توانایی هام هم زیاده: حافظه ی بسیار خوب.تمرکز بالا.جستجوگر نسبتا با استعدادی هستم.تغییر شکلم خوبه.
مؤدب و درسخون و شیطون هم هستم.من بلاخره سنت ویزلی ها رو شکستم.برخلاف تمام خانواده ی پدری و مادرم به هافلپاف اومدم.اما همیشه با تمام گروه ها روابط دوستانه ای داشتم. من...

لرد دستش را بالا آورد و گفت:
- چیز هایی مثل تعداد مژه و طول موهات رو نیاز ندارم. تو مرگخوار خیلی پر حرفی هستی و...

رز که طاقتش تمام شده بود؛ گفت:
- قبول شدم یا نه؟ اگه قبول نشدم بگو که زودتر برم محفل ثبت نام. سه ساعت دیگه بسته می شه.

لرد در حالی که گیج شده بود؛ او را تایید کرد. بعد از رفتن رز لرد به این نتیجه رسید که این کار خیلی سختی است. باید کاری می کرد که کمتر وقتش گرفته می شد. چیزی مثل پخش کردن سوال ها و چک کردن جواب مرگخوار ها ویا هر چیز دیگر.

چند دقیقه بعد اولین نفر وارد اتاق شد. با دیدن لرد زد زیر خنده.
لرد:چته تو؟اون بیرون روشنت نکردن اینجا باید چطور رفتار کنی؟
فرد تازه وارد به سختی خنده اش را کنترل کرد و جواب داد:بله بله.روشنم که کردن.ولی آخه نمیدونین چهره تون با این عینک چقدر...

لرد عینکش را روی صورتش جابجا کرد.فکر میکرد با عینک جدی تر به نظر میرسد.ولی ظاهرا اینطور نبود.رو به فرد تازه وارد کرد و پرسید:
اسم؟میزان تحصیلات؟توانایی های فردی؟هدف از عضویت در گروه؟
تازه وارد:ای بابا.اینا رو که موقع ورود به ایفای نقش جواب دادیم.چقدر قراره سین جیم بشیم؟...نه نه...جان من اون چوب دستیتونو کنار بذارین.جواب میدم.وینسنت کراب.هاگوارتز ردی.یعنی اصلا رام ندادن هاگوارتز،توانایی اغفال ساحره ها، اغفال ساحره ها!:zogh:
لرد تند تند سرگرم نوشتن جوابهای کراب شد.بعد از چند ثانیه چوب دستیش را بطرف کراب گرفت.کراب با وحشت از جایش پرید و شروع به دویدن بطرف در کرد:من که چیزی نگفتم.شما چقدر زود عصبانی میشین.

لرد چوب دستی را بطرف کراب پرتاب کرد و گفت:فرار نکن!ازت میخوام یه طلسم اجرا کنی.اون پشه رو میبینی روی دیوار؟شکنجش کن ببینم.
کراب چوب دستی را بطرف پشه گرفت و با صدای بلد طلسم کروشیو را به زبان آورد.

لرد:خب؟این که تکون نمیخوره.
کراب:ارباب الان داره عذاب میکشه.از شدت درده که نمیتونه تکون بخوره.شما فریادهای دردناکشو نمیشنوین.الان از نیشش تا بالش درد میکنه.اصلا نمیدونین چقدر داره زجر میکشه.
لرد نگاه مشکوکانه ای به پشه انداخت.قانع نشده بود.ولی داوطلبانن زیادی پشت در منتظر بودند.لرد مهر تایید به پرونده کراب زد و او را به بیرون فرستاد و گفت:بگو نفر بعد بیاد تو.

سوژه به این شکل پیش نمیره...داره بی هدف دور خودش میچرخه.ظاهرا باید دست به تغییراتی زد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خلاصه:

آموزشگاه مرگخواری پر از تازه وارده.ولی هیچکدوم از اونا موفق نمیشن به مقام مرگخواری برسن.لرد فقط دو مرگخوار داره!بلاتریکس و ایوان.با دیدن این وضعیت مشکوک میشه و تصمیم میگیره از ماجرا سر در بیاره.تغییر شکل میده و به عنوان یک داوطلب، وارد آموزشگاه میشه و متوجه میشه که بلا و ایوان مانع ورود و تایید مرگخوارای جدید میشن.ایوان فرمی رو به لرد میده که پر کنه.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

لرد بعد از پر کردن فرم آن را بطرف ایوان گرفت.
-بفرمایین.پرش کردم.

ایوان فرم را گرفت و نگاهی سطحی به آن انداخت.
-نمیشه.اسم کوچیک شما جالب نیست.وسط جنگ ما چطوری صداتون بزنیم؟شما رد شدین.طبق قوانین ما تا ده سال آینده هم نمیتونین درخواست بدین.نفر بعدی لطفا.

لرد آخرین شانسش را هم امتحان کرد.
-ببینین، من از راه بسیار دوری اومدم.از خانه ژیدل.واقعا به عضویت در این ارتش و خدمت صادقانه به لرد سیاه علاقمند هستم.استعدادهامم...

ایوان با بی حوصلگی لرد را بطرف در خروجی هل داد.
-برو بیرون...تا وقتی اسمتو عوض نکردی این طرفا پیدات نشه.

لرد سیاه دیگر از این وضع خسته شده بود.فرم را از ایون گرفت.مچاله کرد و روی زمین انداخت.درست در لحظه ای که ایوان خشمگین اماده حمله شده بود لرد سیاه جلوی چشم هر دو مرگخوار تغییر شکل داد.حالت چهره بلا کم کم تغییر کرد.

بلا:ارباب؟...ارباب؟:worry:...ارباب؟

لرد سیاه چوب دستیش را بطرف پرونده ها گرفت.همه پرونده ها از روی میز ناپدید شدند.
-اسم کوچیکمو عوض کنم...هان؟...فکر میکنم قبل این کارو کرده باشم.همه بیرون...حتی شما دو تا بی خاصیت.ظاهرا باید خودم ارتشم رو تشکیل بدم.یکی یکی وارد اتاق میشین.نظم رو به هم نزنین.سرو صدا هم نکنین.

لرد با این حالت رو به بلا و ایوان کرد.
سپس دور از چشم اون دو نفر، از مالفوی پرسید: چرا شما رو تایید نمی کنن؟

مالفوی: اون. . . اون خانم به من گفت حالا که تصمیم دارم خونمو در اختیارشون بزارم، میزبان اون ها باشم، باید بدونم که ارباب گوشت چرخ کرده رو بیشتر دوست داره یا بیفتک!

لرد ولدمورت که از این حرف مالفوی یکه خورده بود، با خود گفت یعنی بلا میدونه من چه گوشتی رو بیشتر دوست دارم؟اهمم . . .آخه اصلا این سواله از یه داوطلب میپرسن؟

دالاهوف نیز رو به لرد ولدمورت گفت: از منمخواست، برم دنبال نخود سیاه! . . . از هر جادوگری، توی هر کشوری پرسیدم گفت نمیدونه که اصلا نخود سیاه چیه! این شد که من دلو به دریا زدم و رفتم از مشنگ ها پرسیدم. سر همین قضیه هم مجبور شدم چهارتا مشنگ رو از موهاشون به سردر خونم آویزون کنم!

لرد ولدمورت که حتی بدون شنیدن علت در دل این صفت دالاهوف رو، یعنی خشن بودن مخصوصا نسبت به مشنگ ها رو تحسین میکرد، ازش پرسید: چرا؟ چی باعث شد که این کار رو بکنی؟

-از هر کدوم پرسیدم اینجوری نگام میکرد و میگفت، آقا اسکلت کردن! . . . نمی دونم اسکلت یعنی چی ولی خیلی بهم برخورد!

لرد ولدمورت تو فکر فرو رفت و گفت: که این طور!!

ایوان: هی . . . تو بیا، اینجا مشخصاتت رو بنویس!

ایوان فرمی رو روی میزی دورتر از جمعیت داوطلب مرگخواری گذاشت و با اشاره ی بلا، پشت سرش وارد اتاقی در همون نزدیکی شد :worry: . لرد ولدمورت با قدم هایی آروم و با اعتماد به نفس کامل از صف فاصله گرفت و برای پر کردن فرم، به اون سمت رفت. در اتاق بسته بود و صدای ایوان اصلا شنیده نمیشد، اما بلا، تک تک کلماتش به وضوح قابل تشخیص بود که میگفت:
چه غلطی داری میکنی؟ مگه آزمون تموم شده که میگی شما رو به عنوان مرگخوار میپذیریم؟ اون کیه که جرئت میکنه منو تو هوا نگه داره؟ مرگخواری گفتن، دست راست اربابی گفتن! بزار من برم بهش نشون بدم، کاری کنم که دیگه آرزوی مرگخوار شدن رو به قبر ببره! . . .

سکوت! این سکوت به این معنی بود که ایوان در حال حرف زدنه ولی به قدری آهسته، که قابل شنیدن نبود!

بلا: چی؟ . . . (سکوت) . . . یعنی چی؟ . . .(سکوت) . . . یعنی میگی. . .(سکوت) . . . آهان!. . .(سکوت) . . . فهمیدم! بهت میگم فهمیدم! باشه.
.
.
.

-هان چته؟
-تو منو جلو اون مرگخوار تازه وارد ضایع کردی.
-خب که چی؟ می خوای دوئل کنی؟
ایوان که می ترسید بلا دوباره قاطی کنه گفت: نه به هیچ وجه. ولی باید اون مرگخوار صحنه را فراموش کنه...
-یا برای این که ابروی لرد نرود تو باید اقتدارت را نشان دهی
-خب چی کار کنیم؟
بلا: اوی تو بیا اینجا ببینم.
لرد که نزدیک بود کروشیوی نثار بلاتریکس بکنه به سمت اون رفت.
-بله
-تو چیزی دیدی؟
-بله
-باید فراموش کنی و گرنه با لرد سیاه طرفی.
-به هیچ وجه.
بلا با تند رویی گفت: باشه پس باید از اولین مرحله پذیرش مرگخواران عبور کنی.
لرد که می خواست ببیند انها چگونه از مرگخواران امتحان می گیرند گفت: باشه اولین مرحله چیه؟
-باید سه دقیقه کروشیو را تحمل کنی
لرد که می خواست مراحل بعدی را نیز ببیند گفت: باشه.
خیال لرد راحت بود چون در نوجوانی به خودش کروشیو می زده تحملش را داشت.
بلا با فریاد: کروشیو!
و لرد بدون هیچ ناله ای سر جایش ایستاده بود و به مناظر نگاه می کرد
سه دقیقه بعد
بلا کروشیوش را به پایان رسان و اینگونه به جادوگر(لرد) نگاه کرد
-خب مرحله دوم چیه؟
-باید در برابر طلسم فرمان مقاومت کنی!
-باشه.
بلا طلسم را به سمت لرد فرستاد و گفت: صدای مرغ درار!
لرد نزدیک بود که از کوره در برود که چرا بلا همچین دستوری داده ولی خود را کنترل کرد و گفت: مرحله بعد چیه؟
بلا و ایوان
بلا: باید با من دوئل کنی می دونی که من همزمان با سه تا کاراگاه می جنگم؟
-بله. شروع کنیم؟
-یک...دو...سه...استوپفای
لرد به راحتی طلسم را دفع کرد و طلسمی به سمت بلا فرستاد که در حالی که رو هوابود خلع سلاح شد، دندان هایش از دهنش بیرون زد، پاش مانند بالون باد شد و سوزشی در قفسه سینش احساس کرد به دیوار خورد
ایوان باری دیگر : خب معلومات شما کم است ولی من شمارا به عنوان یک مرگخوار می پذیرم و از هفته اینده به شما درس می دهم.
کسی از میان جمعیت فریاد زد: خوش به حالت من الان سه هفته است دارم می رم و میام ولی هیچی به هیچی.
-اسمت چیست؟
-انتونین. انتونین دالاهوف.
کسی دیگر گفت: بابا خوش به حالت من حتی به انها پیشنهاد دادم بیایین در قصر من زندگی کنید.
-اسم تو چیست؟
-لوسیوس مالفوی. این هم پسرم که عشق مرگخواریه اسمش هم دراکو است.
لرد با این حالت رو به ایوان و بلا کرد

ایوان بلند شد و ادامه داد:
-در ضمن میدونستی که نمیشه انرژی رو خورد؟مگه میشه هم نون بشه و هم آب؟بنظر من...

بلاتریکس در این لحظه چنان نگاهی به ایوان کرد که حتی اگر او مار کبرای(کبری ای؟)آفریقای مخلوط شده با تسترل و با شاخ اسفینکس را میدید اینقدر وحشت زده نمیشد.لرد لبخندی زد.آموزش این نگاه در ترم دوم مرگخواری بسیار دشوار بود اما حالا حداقل یک مرگخوار خوب برایش مانده.ایوان که خشکش زده بود و انگار تبدیل به سنگ شده بود، همچنان به او نگاه میکرد.بلاتریکس خشمش را به یاد آورد و عربعده کشید.
-چی؟داری به من چیز یاد میدی؟من خودم هزار تا مغز دارم، ولی تو حتی یه مغز هم نداری.تو...

ایوان زیر لب گفت:
-فکر کردی شامپو درست کردن به همین راحتی هاست؟

-تو یه احمقی و نمیتونی انتظارات ارباب رو برآورده کنی.حتی من هم از تو راضی نیستم.من دلم میخواد تو رو...

ایوان باز هم زمزمه کرد.
-تو هیچ وقت از هیچ کس راضی نیستی.

-تو رو بندازم تو اسید تا حل بشی.دلم میخواد جلز و ولز استخون هاتو بشنوم و شقه شقت کنم.

ناگهان حواس ایوان به چیزی جلب شد.یک مرگخوار تازه وارد دعوای او و ترسیدن او را از بلاتریکس دیده بود.باید هرچه زودتر کاری میکرد.به طرف لرد سیاه که در قالب یک جادوگر در آمده بود اشاره کرد و بلاتریکس را صدا زد.

صف طویل و بلند بالایی جلوی در آموزشگاه تشکیل شده بود و همه غر غر میکردند. ساعت 11 صبح بود ولی هنوز در آموزشگاه را باز نکرده بودند. جمعیت معترض در حال بگو مگو بودند که ناگهان لرد ولدمورت در لباس مبدل در آخر صف قرار گرفت و با زور وشگون و نیشگون و ترساندن جمعیت یکی یکی به جلوی صف رسید و دید هنوز در را بار نکردند و از تنبلی و کاهلی ایوان و بلاتریکس خونش به جوش آمد و با لگد کوبید توی در!

ایوان که گرخیده بود با وحشت از خواب بیدار شد و پرید جلوی در و به ناله و التماس افتاد! ... بلاتریکس هم که با تعجب از خواب بیدار شده بود رفت ببینه چه خبره که دید ایوان جلوی یکی زانو زده و اون طرف هی داد میزنه که چرا اینقدر دیر درو باز میکنید و ایوان هی میگه غلط کردم ببخشید...

بلاتریکس جلوتر رفت و محکم زد پشت ایوان و گفت:
_ بلند شو بی وجود! این یارو کیه که جلوش اینجوری عیض و التماس میکنی؟

ایوان کمی چانه اش را خاراند و گفت:
_ امممم! نمیدونم فقط خیلی قاطیه! گرخیدم!

بلاتریکس:
_ بیخود! من از همه قاطی ترم! هی تو! کی هستی که جرات کردی واسه دست چپ و راست لرد ولدمورت قاطی کنی؟ یکی بزنم هم نونت بشه هم پنیرت؟

ایوان:
_ پنیر نه! آب!

بلاتریکس:
_ تو ببند! همون!

خلاصه:

آموزشگاه مرگخواری پر از تازه وارده.ولی هیچکدوم از اونا موفق نمیشن به مقام مرگخواری برسن.لرد فقط دو مرگخوار داره!بلاتریکس و ایوان.با دیدن این وضعیت مشکوک میشه و تصمیم میگیره از ماجرا سر در بیاره.تغییر شکل میده و به عنوان یک داوطلب، وارد آموزشگاه میشه.ایوان و بلاتریکس با هم درگیرن!
درست در لحظه ای که ایوان و بلاتریکس کل داوطلبا رو بیرون کردن و از همه خواستن که فردا مراجعه کنن هویت لرد افشا میشه!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

لرد در همین لحظه به خاطر آورد که دلیل تغییر شکلش تحقیق درباره این موضوع بود که چرا داوطلب ها موفق به عضویت نمیشوند و با لو رفتن هویتش کل سوژه برباد خواهد رفت!بنابراین دست و پایش را کمی جمع کرد.
-منو ببخشید بانو.من قصد نداشتم خشن برخورد کنم.

بلاتریکس که هنوز در حالت تعظیم بود با تردید سرش را بلند کرد.
-هی...تو لرد نیستی!به چه جراتی لحن و طرز حرف زدن و تن صدا و حتی فحش های ارباب رو تقلید میکنی؟بزنم با تابلوی روی دیوار یکی بشی؟

ایوان کمی جلوتر رفت و سرگرم بررسی داوطلب جدید شد.
-هوووم...ولی خشونتش میتونه به درد بخوره.ما به چنین افرار بی رحم و سنگدلی احتیاج داریم.اسمت چیه؟

لرد سیاه ناخودآگاه جواب داد:تام!

ولی خوشبختانه هیچیک از دو مرگخوار مشکوک نشدند.ایوان سرش را به نشانه فهمیدن تکان داد.
-باشه تام...تو هم برو فردا بیا.ما مراحل و آزمایشهای زیادی برای تایید اعضا داریم.مهارتهای جادویی، تستهای روانشناسی..از نظر جسمی هم باید آماده و سالم باشین.

لرد سیاه از آموزشگاه خارج شد.بلا با آرامش سرگرم مرتب کردن پرونده ها شد.
-بیخودی امیدوارش کردی.تو که میدونی ما بالاخره یه بهانه ای برای رد کردنش پیدا میکنیم.من خود تو رو هم به زور تحمل میکنم.تنها مرگخوار ارباب باید خودم باشم.حیف که مجبورم باهات کنار بیام.

صبح روز بعد جمعیت زیادی جلوی در آموزشگاه منتظر بودند.