لیسا خواست خودشو به پشت ماشین برسونه که لرد جلوشو گرفت:
- ما زلزله زده شدیما.
- میدونم ارباب.
- چرا میخوای ما رو تنها بذاری لیسا؟ کی قراره بهمون برسه پس؟

لیسا نگاه پر از قهری رو برای چند لحظه به آرسینوس که به نظر میومد توی دید لرد باشه انداخت.

- ما ارباب، ما میتونیم هرچیزی که بخواین رو در اختیارتون بذاریم.

آرسینوس که حرف لیسا با چیزی شبیه قیچی های ادوارد یا حتی بدتر قطع کرده بود، با خونسردی بیش از بیش به لرد نگاه کرد.

- نه سینوس... نمیتونیم همچین مسئولیت بزرگی رو به تنهایی به تو بسپریم. به هیچ وجه.
- ارباب ما خیلی تواناییم ها‌.
- میگیم نه. لیسا تو هم همین جا میمونی.

لیسا دوباره سرجاش نشست و آرسینوس هم خونسرد موند البته که کسی از حالت چهره پشت نقابش خبر نداشت.

- اون درخت اون پشت صاف صاف وایستاده و ما هم هنوز بهش نشون ندادیم دنیا دست کیه. زود باشید برگردید.
- ارباب با دنده عقب باید برگردیم که چون عقبه باید یکی از اون عقب دستکاریش کنه.
- به ما مربوط نیست که چطوری قراره برگردیم، فقط باید برگردیم!

لرد زیرچشمی به درخت نگاه کرد و درخت لج باز و به دنده‌ای که از سر راهش کنار نرفته بود رو نفرین کرد.

- یکی از اون پشت دنده عقبو پیدا کنه تا بتونیم برگردیم عقب.
- چشممون روشن سینوس... جای ما دستور میدی به مرگخوارا؟

آرسینوس:

-ارباب...مگه این...بر هم می گرده؟!
-ما نمی دونیم. قبل از زلزله می دونستیم ولی الان نمی دونیم. ولی باید برگرده خب. الان ما بخواییم برگردیم خونه چیکار باید بکنیم؟

آرسینوس ذوق زده دستش را بلند کرد.
-ما می دونیم ارباب...ما جواب بدیم؟ ما می دونیم! ما داناییم! دانشمونو در اختیار شما...

شترق!

با پس گردنی نجینی، بالاخره آرسینوس ساکت شد. لرد سیاه لبخندی به فرزندش زد و رو به آرسینوس کرد.
-خب...حالا بگو!

-هول شدیم ارباب! می دونستیم.
-آرسینوس...با سریع می گی این وسیله چطوری بر می گرده و یا به جای دم نجینی، دندوناشو می فرستیم سراغ پس گردنت.

آرسینوس فکر کرد و فکر کرد.
-خب...اگه بخواییم برگردیم...به نظرم باید تا مقصد مستقیم بریم. وقتی رسیدیم بیاییم این طرف. اینجوری برگشتن حساب نمی شه. رفتن حساب می شه.

از چهره لرد سیاه مشخص بود که چیزی نمانده که قانع بشود!
-هومممم...نه سینوس...مطمئنیم غلطه. چیزی که تو گفته باشی ممکن نیست درست باشه. ببینین تو اون کتاب چیزی گفته نشده؟

-ارباب...یه چیزایی درباره دنده گفتن. دنده عقب؟ باید پشت ماشین باشه ارباب. پیداش می کنیم!

آرسينوس دوباره كتاب را بالا آورد.
-ارباب... نوشته كلاچ رو بگيرين و بعد گاز بدين و بعد كلاچ رو ول كنين!
-ليسا! كلاچ رو بگير و گاز بده و كلاچ رو ول كن!

ليسا به گفته لرد عمل كرد و...

پق!

ماشين خاموش شد!
مرگخواران از سر و كول هم پايين آمدند و در حين مورد عنايت قرار دادن روح و روان ليسا، سر جاهايشان نشستند.
بالاخره پس از چندين تلاش ناموفق و نيمه موفق، ماشين به حركت درآمد.
آرسينوس از دو طرف لرد، فرمان ماشين را گرفته و ليسا با پدال ها سرگرم بود و لرد، وضعيت جاده را كنترل مى كردند.
-درخت احمق! بكش كنار از سر راه ما.

و آرسينوس فرمان را گرداند.

-ترمز!

ليسا به سرعت ترمز گرفت.

-ما امر كرديم درخت از سر راهمون بره كنار. تو چرا ما رو بردى كنار؟!
-خب... ارباب... مى رفتيم توش!

-خير! درخت به امر و فرمان ما مى رفت كنار. برگردين. درخت بايد از سر راه ما كنار بره. برگردين!

- بدش به ما سینوس.
- کتابو دیگه ارباب؟
- نه پس... نقابتو... خب معلومه که کتابو!

آرسینوس کتاب را دوباره دو دستی به لرد سیاه تقدیم کرد، اما لرد کتاب را نگرفت.
- ما که گفتیم نمی‌تونیم کتاب رو بگیریم سینوس. بازم تکرار کنیم که سنگینه؟ میخوای دوباره به یاد بودنمون زیر آوار بیفتیم؟!

آرسینوس کتاب را روی صفحه دوم باز کرد و جلوی صورت لرد گرفت. بعد از ثانیه‌ای لرد دست خود را بالا آورد، کتاب را دوباره از آرسینوس گرفت، و محکم‌تر از دفعه‌ی قبل به صورت آرسینوس کوبید:

- توی پانویسِ کتاب نوشته راهنمای تصویری در صفحه‌ی بعد، کراواتیِ ابله!

آرسینوس بیشتر خجالت کشید و یک گره‌ی دیگر به کراوات‌ش زد و کتاب را برگ زد و به راهنمای تصویری‌ای که در صفحه‌ی بعد بود خیره شد. طبق شکل دنده را سمت چپ کنار پای خود پیدا کرد، آن را گرفت و کشید:

- لیسا! پدال رو فشار بده!
- ما اینجاییم هنوز سینوس! ماییم که همیشه دستورات رو میدیم!
- بله سرورم!
- لیسا! پدال رو فشار بده!

لیسا دو دستش را روی پدال فشار داد. ماشین با تکانی ناگهانی به جلو پرید! لرد و مرگخواران به جلو پرتاب شدند ولی چون کمربند بسته بودند دوباره به جای خود برگشتند. نجینی ولی به شیشه‌ی جلوی ماشین چسبیده بود:

-
- فرزند ما رو زلزله زده کردین؟ نیات شومی در سر میپرونی سینوس؟! قصد دارید به ما ضربه بزنید؟!! نجینیِ ما رو به جای خودش برگردونید و در جای خودش محکم کنید!

آرسینوس به جلو خم شد، نجینی را از روی شیشه جمع کرد و دوباره روی شانه‌ی لرد گذاشت، و با ترس و لرز خم شد و کمربند لرد را بیشتر کشید و یک دور دور گردن لرد پیچاند و با احتیاط نجینی را از زیرش رد کرد.

- سینوس؟!

- ارباب؟!
- فیس!
- هیچی سینوس! فقط زودتر این ماشین رو حرکت بدین، دیگه تحمل ما داره تمام میشه!

کمربند همه جز بانز بسته بود. بانز هم باید برای خودش کمربندی دست و پا میکرد.
- هی یه چیزای هست کنار در شبیه کمربندن. اونارو بستم به خودم. بریم.

آرسینوس زیر چشمی به لرد نگاه کرد تا ببیند او عصبانی است یا نه؛ لرد در آرامش کامل قرار داشت.

- ارباب اجازه میدین قدم دومو بخونم؟
- بخون سینوس.
- ماشین را روشن کنید.

ماشین از قبل روشن شده بود.
- روشنه! این یدونه رو بلد بودم!

بر اثر لرزش لیسا، ماشین هم لرزید.

- پس لرزه!

و لرد سریع از ماشین پیاده شد و پناه گرفت.

- ارباب بیاین، لیسا بود.
- پس لرزه بود.
- نه ارباب نبود. بیاین سوار ماشین بشین.
- ما به دلیل زلزله زدگی نمیتونیم بیایم. بیاید مارو ببرید.

همه سر ها دوباره به سمت آرسینوس برگشت. او بدون هیچ حرفی و البته قیافه ای غر غرو که از پشت نقاب معلوم نبود، به طرف لرد رفت.
لرد را بلند کرد و دوباره به درون ماشین گذاشت.

- حالا قدم سوم سینوس.
- ارباب نوشته که باید پا رو روی اون دسته ای که اسمش پدال گازه فشار بدیم.

لیسا با تمام قوا پایش را بر روی پدال فشار داد اما ماشین تکان هم نخورد.

- ای وای... اینجا نوشته که اول باید ترمز دستی رو پایین بکشیم. ترمز دستی دیگه چیه؟

آرسینوس که در زیر نقاب خیس عرق شده بود، خودش را پشت کتاب پنهان کرد.

- بدش به ما سینوس.
- کتابو دیگه ارباب؟
- نه پس... نقابتو... خب معلومه که کتابو!

آرسینوس کتاب را دو دستی به لرد سیاه تقدیم کرد، اما لرد کتاب را نگرفت.
- ما نمیتونیم کتاب رو بگیریم سینوس. سنگینه. دوباره به یاد بودنمون زیر آوار میفتیم!

آرسینوس کتاب را روی صفحه اول باز کرد و جلوی صورت لرد گرفت.
لرد برای چند ثانیه به کتاب نگاه کرد، سپس به آرامی شروع کرد به کبود شدن، و بعد نگاهش بین آرسینوس و کتاب به چرخش در آمد.
- که انگلیسی نیست، نه سینوس؟
- نیست ارباب... نیست.

لرد دست خود را بالا آورد، کتاب را از آرسینوس گرفت، آن را چرخاند و ناگهان به صورت آرسینوس کوبید.
- برعکس گرفته بودیش، ابلهِ کراواتی!

آرسینوس که به شدت خجالت کشیده بود، با یک دست کراواتش را محکم کرد و با دست دیگرش کتاب را از روی صورتش برداشت. سپس شروع به خواندن کرد.
- خب... اینجا نوشته که قدم اول بستن کمربند هست. هم راننده و هم بقیه سرنشینان.

با خواندن این قسمت، هم آرسینوس، هم لیسا، هم لرد و هم بقیه مرگخواران که گوش هایشان را تیز کرده بودند، کمربندهایشان را چک کردند. همگی به شلوارهایشان کمربند بسته بودند.

- هی... بچه ها من کمربند و کلا لباس ندارم که کمربند داشته باشم.

مطابق معمول هیچکس به بانز اهمیت نداد.

بلاتریکس از انتهای ماشین فریاد کشید:

- یعنی نمی‌‎تونی با اون پدال‌ها ور بری؟! پس چرا این ماموریت خطیر رو به عهده گرفتی؟!
-

لیسا که به زور در آن فضای محدودِ جلوی پای لردسیاه چپانده شده بود، و درحالی که هیچکسی رانندگی نمی‌دانست مجبور به انجام این کار شده بود، تصمیم گرفت اگر موفق به حرکت دادن ماشین شد، تا برای یک روز با هیچکسی قهر نکند. گرچه کار سختی بود ولی حاضر بود این فداکاری را انجام بدهد!

- سینوس بخون دفترچه رو!
- نمی‎تونم ارباب!

نجینی رو به آرسینوس فیس فیس تهدیدآمیزی کرد!

- گفتیم بخون!
- نمی‌تونم ارباب! به زبون انگلیسی نوشته نشده!

-

-روشن شد ارباب!
-خودمان گوش شنوا داریم...شنیدیم. حرکت کنیم! ما هر لحظه ممکنه حالمون بد و بدتر بشه.

لیسا بدون هیچ حرکتی به جلو زل میزنه. لرد هم همینطور. مرگخوارا هم در سکوت میشینن.
پنج دقیقه میگذره.

-لیسا؟
-بله ارباب؟
-حالا که تو ماشین آتش نشانی هستیم، نظرت چیه آتیشت بزنیم و بعد تلاش ناموفقی در خاموش کردنت داشته باشیم؟
-چرا ارباب؟
-خب چرا حرکت نمیکنی مشنگ؟!

لیسا خیلی ناراحت شد! کسی تا اون موقع اونو مشنگ خطاب نکرده بود. برای همین لیسا تصمیم جدیدی میگیره. تصمیم میگیره با همه قهر کنه و این کار رو هم انجام میده. ولی به هر حال مجبور میشه برای لرد توضیح بده:
-خب...ارباب روشنش کردم که. بریم دیگه...چرا نمیریم؟ مگه خودش حرکت نمیکنه؟

نجینی با ته دمش به پیشونی کوبید!

لیسا میفهمه که اوضاع خطریه!
-ارباب من بلدم...بلدما...یعنی تا اینجاشو خوب بلدم! برای بقیه اش کمی به کمک احتیاج دارم. آرسینوس...اون کتاب آموزش رانندگی رو باز کن. بخون ببینم چیکار باید بکنم!

لیسا از عقب ماشین پایین آمد و جلو رفت. نجینی که آخرین شیوه‌ی چنبره شدن را از شلنگ آبِ آتش‌نشانی یاد گرفته و چند بار تمرین کرده بود، حین عبور لیسا خزید و دور لیسا حلقه زد.

لیسا ابتدا جا خورد و تا حدی که لازم بود از دختر لرد بترسد، وحشت کرد. ولی چون با دختر لرد نمیتوانست قهر کند با هر زحمتی بود خودش را به کنار جایگاه راننده رساند.

- فرزندمان!
-ففسس سس!

نجینی خزید و خودش را به شانه‌ی لرد رساند و سرش را روی کله‌ی لرد گذاشت و منتظر حرکت ماشین شد.

آرسینوس که در صندلی شاگرد نشسته بود با گوشه‌ی ردایش نقابش را گردگیری میکرد. لردسیاه منتظر بود تا لیسا رانندگی را شروع کند:

- فرمان میدیم رانندگی کنی لیسا!

ولی لیسا رانندگی بلد نبود، و البته اگر هم میخواست ماشین را روشن کند و با پدال‌ها ور برود بدون نشستن در صندلی راننده نمیتوانست انجامش دهد:

- ولی ارباب.. برای رانندگی نمیتونم قهر باشم.. یعنی خب اینجوری که شما روی صندلی نشستید و من اینجا ایستادم برای ماشین اینجوری به نظر میرسه که باهاش قهرم..
-
-
-
-
- نه انگار واقعن میخواید ما همچنان زلزله‌زده به نظر برسیم!

بلاتریکس و نارسیسا که مثل بقیه گفتگوی لرد و لیسا را می‎شنیدند همزمان به یکدیگر نگاه کردند، از عقب ماشین پایین آمدند، به سمت لیسا رفتند و آستین ردایشان را بالا زدند و لیسا را جلوی صندلی لرد چپاندند:

-
- همینجا میشینی و با دستت پدال‌ها رو حرکت میدی. اگه یه کلمه دیگه بگی، شامِ امشب پرنسس میشی. فهمیدی؟ فهمیدی؟! فهمیدی؟!!

نارسیسا بازوی بلا را گرفت و کشان کشان به عقب ماشین برگشتند.

لیسا درحالی که قهرهای پنهانیِ خودش را نثار تمام عالم میکرد، دستش را بالای سرش برد، سوییچ را چرخاند و ماشین را روشن کرد!

کله رودولف عظمش را جزم کرد و بالا و پایین پران خود را به زیر ماشین آتش نشانی رساند.
_

سپس با یک پرش دیگر، با دندان هایش لوله اگزوز را گرفت.
_ آااا اوووو اییییی آاااا

البته که کسی از آواهایی که از رودولف خارج میشد سر در نیاورد ولی بنظر میرسید مقصود رودولف نشان دادن توانایی هایش و عدم نیازش به بقیه بوده است!

بلاخره پس از سوار شدن همه مرگخواران، ریتا فریاد زنان از پشت ماشین، لرد را خطاب قرار داد.
_ ارباب سوار شدیم... حرکت کنیم!
_ چشمم روشن. تو به چه حقی به ما دستور میدی ریتا؟

ریتا با نگرانی آب دهانش را چند مرتبه قورت داد.
_ نه... ارباب... منظورم این بود... که... میتونیم حرکت کنیم... هرطور شما صلاح بدونین یعنی...

لرد آرسینوس را که هنوز در حال اراجیف بافتن بود به سکوت وا داشت و فرمان حرکت را صادر کرد.
_ فرمان میدیم که حرکت کنیم!

آرسینوس نمیدانست چگونه باید به لرد حالی کند که پشت صندلی راننده نشسته است و اگر کسی قادر به حرکت دادن ماشین باشد، خود اوست!
_ ارباب...
_ بله؟
_ سلام ارباب! خوبین ارباب؟
_
_ آخه... ارباب...چیزه... یعنی... شما باید رانندگی کنین...

و سپس به پدال های گاز و ترمز و کلاژی که زیر پاهای لرد قرار داشتند اشاره کرد.

_ چی؟ ما!؟ ما اربابیم خیر سرمون! تازه زلزله هم به ما زده! ما رانندگی کنیم؟ خجالت نمیکشی سینوس؟

با نگاه لرد سینوس احساس کرد باید از خجالت آب شود. ولی چاره ای نبود و آب شدن را به بعد سپرد. لرد نیز متوجه بود که سینوس حرف حق را می زند. پس با کمی تاخیر به حرف در آمد.
_ الان که خوب فکر میکنیم میبینیم که ما باید رانندگی کنیم! ولی ما زلزله زده ایم و نمیتونیم. نه اینکه بلد نباشیم. بلدیم. ولی نمیکنیم. پس امر میکنیم یکی بیاد رانندگی کنه.

آرسینوس سریعا خطاب به مرگخوارانی که پشت ماشین جاگیر شده بودند، گفت:
_ ارباب دستور حرکت دادن... کی رانندگی بلده؟

همه مرگخواران سوت زنان به یکدیگر نگاه میکردند.
_ تو بلدی؟
_ من ؟ نه بابا...من ماشین لباس شویی هم نمیتونم روشن کنم.
_ من بلدما... ولی الان آمادگیشو ندارم!

بلاتریکس که دید منتظر گذاشتن لرد جایز نیست، سریعاً اولین کسی که دم دستش رسید را به بیرون هل داد. و آن فرد کسی نبود جز لیسا!
_ لیسا بلده ارباب... داره میاد ارباب...

لیسا که خود را در عمل انجام شده میدید سلانه سلانه به سمت لرد رفت.
_ میرم... ولی قهرم... با همتون قهرم...