Re: ماجراهای دامبل و خانواده!!
آلبوس دامبلدور لرزان را به اتاق ولدی فلج آوردند.
دامبل در حالیکه هنوز بازوهایش را در آغوش گرففته بود، تیک عصبی داشت و زیرلب کلمه ی "سوسک" را تکرار میکرد.
لرد به سختی شروع به صحبت کرد :
- خب آلبوس، من ممنونم... بابت محبت هات... من دیگه نمیتونم لرد خوبی باشم، همونطور که خودت خواستی، این تویی که باید این وظیفه رو به دوش بکشی! زنگ زدم عاقد هم تا چند دقیقه ی دیگه میاد ولدی رو به نامت میکنه، امیدوارم موفق باشی.
لرد آهی کشید و سکوت کرد.
بلیز : ارباب ، عاقد؟
لرد : راجر دیگه احمق! کروشیو!
بلیز افتاد زمین و مرد!
دامبلدور که هنوز با رنگی پریده گوشه و کنار اتاق ولدمورت را بررسی میکرد بار دیگر به خود لرزید:
- عمممرا! مرگخوار! ولدی! سیاه! سوخته... نمیخوام! نمیام! (کپی رایت بای بنیامین!) اینجا سوووووسک داره!
دامبل در مقابل چشمان بهت زده ی مرگخواران آخرین نگاه هایش را به خانه ی ریدل انداخت ، محفلی هایش را برداشت و در جیبش جای داد و یه ریش داشت، یه ریش دیگه هم قرض کرد دِ بدو فرار!!
یک ساعت بعد :
- جناب آقای تام ماروولو ریدل فلج، ملقب به ولدی کچل... آیا وکیلم خانه ی ریدل را، همراه با یک فروند نجینی، دوازده عدد هورکراکس، شص عدد مرگخوار ممد و کورممد، یک عدد بلیز، اتاق تسترال ها، تسترال های اتاق تسترال ها، و سیبل تریلانی را به نام پسر کوچکتان که بر طبق قانون، بعد از فلجیت شما جانشینتان است،کنم؟
لرد با بغض به راجر که بین ویلچر او و روروئک بارتی نشسته بود، نیم نگاهی انداخت و با صدای گرفته گفت:
- حالا نمیشه این آخری رو بیخیال شین؟.... باوش... بععـ...
بلیز که همانند دیگر مرگخوارهای کورممد لرد، با این وصلت!!! مخالف بود فریاد زد :
- ولدی رفته مشنگ بکشه!
راجر :
، برای بار دوم عرض میکنم! ولدی کچل! ... آیا وکیلم خانه ی ریدل را، همراه با یک فروند نجینی، دوازده عدد هورکراکس، شص عدد مرگخوار ممد و کورممد، یک عدد بلیز، اتاق تسترال ها، تسترال های اتاق تسترال ها، و سیبل تریلانی را به نام پسر کوچکتان که بر طبق قانون، بعد از فلجیت شما جانشینتان است، کنم؟
- ولدی رفته هورکراکس بسازه!
راجر : برای بار سوم عرض میکنم....
تصویر تار شد ، دوربین عقب نشینی کرد، از اتاق لرد خارج شد ، از سالن گذشت، دم نجینی را زیر پا له کرد و باعث جیغش شد، اما هنوز با ناباوری به تصویر تار و دور لرد و راجو و بارتی خیره شده بود، عقب و عقبتر رفت... شق!!!
سرش به چهارچوب در خورده بود ، با عجله بلند شد و از آستانه ی در خانه ی ریدل ها، پا به فرار گذاشت!
ممنون از محفلیا و مرگخوارای عزیز،
پایان سوژه!
دامبل در حالیکه هنوز بازوهایش را در آغوش گرففته بود، تیک عصبی داشت و زیرلب کلمه ی "سوسک" را تکرار میکرد.
لرد به سختی شروع به صحبت کرد :
- خب آلبوس، من ممنونم... بابت محبت هات... من دیگه نمیتونم لرد خوبی باشم، همونطور که خودت خواستی، این تویی که باید این وظیفه رو به دوش بکشی! زنگ زدم عاقد هم تا چند دقیقه ی دیگه میاد ولدی رو به نامت میکنه، امیدوارم موفق باشی.
لرد آهی کشید و سکوت کرد.
بلیز : ارباب ، عاقد؟
لرد : راجر دیگه احمق! کروشیو!
بلیز افتاد زمین و مرد!
دامبلدور که هنوز با رنگی پریده گوشه و کنار اتاق ولدمورت را بررسی میکرد بار دیگر به خود لرزید:
- عمممرا! مرگخوار! ولدی! سیاه! سوخته... نمیخوام! نمیام! (کپی رایت بای بنیامین!) اینجا سوووووسک داره!
دامبل در مقابل چشمان بهت زده ی مرگخواران آخرین نگاه هایش را به خانه ی ریدل انداخت ، محفلی هایش را برداشت و در جیبش جای داد و یه ریش داشت، یه ریش دیگه هم قرض کرد دِ بدو فرار!!
یک ساعت بعد :
- جناب آقای تام ماروولو ریدل فلج، ملقب به ولدی کچل... آیا وکیلم خانه ی ریدل را، همراه با یک فروند نجینی، دوازده عدد هورکراکس، شص عدد مرگخوار ممد و کورممد، یک عدد بلیز، اتاق تسترال ها، تسترال های اتاق تسترال ها، و سیبل تریلانی را به نام پسر کوچکتان که بر طبق قانون، بعد از فلجیت شما جانشینتان است،کنم؟
لرد با بغض به راجر که بین ویلچر او و روروئک بارتی نشسته بود، نیم نگاهی انداخت و با صدای گرفته گفت:
- حالا نمیشه این آخری رو بیخیال شین؟
.... باوش... بععـ...بلیز که همانند دیگر مرگخوارهای کورممد لرد، با این وصلت!!! مخالف بود فریاد زد :
- ولدی رفته مشنگ بکشه!
راجر :
، برای بار دوم عرض میکنم! ولدی کچل! ... آیا وکیلم خانه ی ریدل را، همراه با یک فروند نجینی، دوازده عدد هورکراکس، شص عدد مرگخوار ممد و کورممد، یک عدد بلیز، اتاق تسترال ها، تسترال های اتاق تسترال ها، و سیبل تریلانی را به نام پسر کوچکتان که بر طبق قانون، بعد از فلجیت شما جانشینتان است، کنم؟- ولدی رفته هورکراکس بسازه!
راجر : برای بار سوم عرض میکنم....
تصویر تار شد ، دوربین عقب نشینی کرد، از اتاق لرد خارج شد ، از سالن گذشت، دم نجینی را زیر پا له کرد و باعث جیغش شد، اما هنوز با ناباوری به تصویر تار و دور لرد و راجو و بارتی خیره شده بود، عقب و عقبتر رفت... شق!!!
سرش به چهارچوب در خورده بود ، با عجله بلند شد و از آستانه ی در خانه ی ریدل ها، پا به فرار گذاشت!
ممنون از محفلیا و مرگخوارای عزیز،
پایان سوژه!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
»
