آشا با تمرکز خاصی به گیلی گیلی اش نگاه میکرد که داشت از زیر میز با صحنه آهسته میفتاد روی زمین. از آنور هم لرد مشغول تفکری بسیار عظیم بود. تفکری که اگر کسی در حد من و شما به آن دست پیدا میکرد قطعا میرفت و نظریه ی نسبیت را بر می انداخت و نظریه ی «فرهنگستیت» را معرفی میکرد! اما لرد ابهت داشت و از هر چه که به ماگل ها و کشفیاتشان مربوط بود بیزار بود.

مرگخواران سخت مشغول فکر کردن بودند و حتی خودشان هم نمی دانستند به چه فکر میکنند یا اصلا چرا باید در این لحظه فکر کنند و به جایش نروند دوربین نیاورند و از حرکت آهسته ی گیلی گیلی ها عکس بگیرند! چون حرکت آهسته یک جسم در نوع خودش بسیار عجیب غریب است. این هم از اثرات وجود گل سرسبد تیزهوشان آبی کلاوی ها بود.

وینکی گفت:
- جن خانگی قبول نکرد. وینکی باید کار کرد. وینکی باید جن خانگی خوب شد. وینکی باید اینقدر کار کرد تا اسخوان هایش پوکید و مغزش آب شد. حتی اگر لازم شد وینکی توانست رفت تغییر جنسیت داد! وینکی مایکل جکسون شد!

لرد که رشته افکارش با صدای جیغ مانند وینکی، پاره شده بود و همه تحلیل و بررسی اش به فنا رفته بود به وینکی و بعد هم به روونا نگاه کرد.
-

-
-
-:worry:
-ما موافق نیستیم به هر حال... اصلا چرا باید با ساحره ها لطیف حرف بزنیم؟ مگه اینجا پایگاه اون پشمک و رفقای فقیر فقراشه؟ مگه ما بنفشیم و شما فازمتر و ترموکوپل؟ ما موافق نیستیم.
-ولی ارباب... مجوز... :worry:
- ولی ارباب... فرهنگ...
-ولی ارباب... چنگال!

هکتور که سرخ شدن چهره اربابش را می دید و خاطرات خوبی از لحظات آینده آن نداشت گفت:
-ارباب شما استراحت کنین ما الان میریم براتون معجون آرامش بخش بیاریم تمدد اعصاب بگیرین.

لرد بیشتر در صندلی چرمیش فرو رفت و چیزی نگفت. در این فاصله هم هکتور از کادر خارج شد و دوان دوان رفت آزمایشگاهش.

مورگانا گفت:
-ارباب ما اصلا یه فکری داریم. چطوره وظیفه ها رو عوض کنیم؟ مثلا رودولف جای وینکی کار کنه و مرلین جای ما جزوه تایپ کنه. چطوره؟ با فرهنگ هم میشیم.

لرد:
- با ساحره ها چگونه صحبت کنیم؟ چه فرقی داره دقیقا؟ چرا تبعیض جنسیتی باید قائل بشیم بین مرگخوارامون؟

روونا:
- ارباب ... خب ساحره ها جنس ظریف و لطیف هستن. بسیار هم حساس ...

لرد نگاهی به ساحره ها انداخت. الا تبر به دست داشت و نگاهی به شکارش وینکی می انداخت. آشا با همون فیگور دعواش داشت دنبال مگس تو هوا میگشت. مورگانا؟ ... مورگانا یکی از پلیدترین ساحره های تاریخ بود. بی رحمی و شرارت از نگاهش می بارید.

لرد با تمسخر گفت:
- اینا جنس ظریف و لطیف هستن؟ اینا حساس هستن؟

روونا:
- ارباب رسمه دیگه! ... اگه از طرف ویزنگاموت بیان اینا رو در نظر میگیرن. باید یکم با ملایمت و احترام بیشتری باهاشون رفتار بشه.

آشا با یک انگشت یکی از سوراخ های بینی اش را گرفته و محکم فین کرد. سپس یه گیلی گیلی درآورد و شروع کرد باهاش بازی کردن.

لرد با تاسف سری تکون داد و گفت: در مواقع دیگه می گفتیم رفتار ما باهمه کس و همه جنس و همه جونور بسیار درست و مناسب هست .. اما تو این مورد میگیم یعنی شما واقعا میخواین ما به این موجود احترام بذاریم؟ با این موجود به ملایمت رفتار کنیم؟ ... شدنیه؟

همون طور که لرد صحبت میکرد، آشا گیلی گیلی رو چسبوند زیر میز.

مورگانا گفت:
- ارباب امتحان کنید.

لرد:
- باشه سعی میکنیم حالا!

لرد با خستگی چند قدمی را تا صندلی چرمیش طی کرد و نشست. سپس گفت:
- الآن حوصله ی نداریم ... وینکی! ای جن خونگی مفلوک! ای موجود بی ارزش! برو برامون میلک شیک شکلاتی درست کن.

روونا بعد از یه سرخ و سفید شدن ( البته بعد از این قضه رفت آواتار شد(!) ... یعنی که چی بنیان گذار گروه ریونکلاو رنگی به جز آبی بشه؟) به خودش جرئت داده و گفت:
- ارباب ... حقیقت اینه که وینکی هم مونث هست! :worry:

خلاصه:

فرهنگستان وزارت، به مدیریت تد ریموس لوپین قوانین سخت و لازم الاجرایی گذاشته واستفاده از کلمات سیاه و خشن رو ممنوع کرده. تصمیم مرگخوارا اینه که فرهنگستانی در لیتل هنگلتون تاسیس کنن تا در اون منطقه قوانین خودشون رو پیاده کنن و آزاد باشن .مرگخوارا می خوان برای فرهنگستان مجوز بگیرن. وبرای این کار باید با فرهنگ بشن!
در قدم اول مورفین رو قانع می کنن که وقتی بازرس های وزارتخونه اومدن حرف نزنه و ساکت بمونه. و در قدم بعدی تصمیم می گیرن جلوی بازرس ها غذا نخورن!
لرد تصمیم میگیره چند تا از مرگخوارای با فرهنگ رو انتخاب کنه و اونا رو جلوی بازرس ها ظاهر کنه.

___________________________

صدای لرد سیاه که از مکان نامشخصی به گوش می رسید ادامه داد:
-تو رد شدی بلاتریکس. تو علاوه بر زشتی مفرط و موهای وزوزی و صدای ناهنجار دارای فرهنگی پست و ضعیفی هستی و ما ردت می کنیم.

بلاتریکس ناباورانه به دنبال منبع صدا گشت.

مرگخواران در انتظار ظهوری با شکوه بودند...ولی میز وسط اتاق تکانی خورد و سر بی موی لرد سیاه از زیر رو میزی پدیدار شد.
-روونا بیا ما رو از اینجا بکش بیرون! گفتی اینجوری با ابهت می شیم. ما هم به هوشت اعتماد کردیم! کاش به هوش خودمون اعتماد می کردیم و مثل همیشه غیب می شدیم.

در حالی که بلاتریکس بی صدا اشک می ریخت، روونا با عجله جلو رفت و لرد را از زیر میز نجات داد.
-ارباب!...ولی یه اشکالی وجود داره. ما فکر می کنیم خودتون هم رد شدین....اوممم...چرا چپ چپ نگاه می کنین؟...آهان...خب...رد نشدین! ولی زیاد قبول هم نشدین.

لرد سیاه اخم هایش را در هم کشید.
-ما اهمیتی به نظر شما نمی دیم. ولی مطمئنیم الان بلا مایله بدونه که ما چرا رد شدیم؟

روونا با احتیاط شروع به توضیح دادن کرد.
-خب...ارباب! این چیزایی که به بلا گفتین ... شما ظاهرا زیاد بلد نیستین با یه ساحره حرف بزنین. برای با فرهنگ بودن باید این چیزا رو بدونین!

- خوب پس همه موافقن؟ حالا که همه با این طرح ما موافقن مسابقات آداب زندگی‌ مرگخوارانه را به طور رسمی‌ اعلام می‌کنیم! طی روز‌های آینده ما از تک تک شما‌ها امتحان خواهیم گرفت...نپرسین چجوری! هرجور دلمون بخواد اینکارو می‌کنیم.

و با گفتن این حرف لرد غیب شد و مرگخوار هارو توی عالم هپروت جا گذاشت. اما حواس تمام حضار به سمت بلا برگشت که داشت از فرط حرص خوردن، صورتش همینطور قرمز تر و قرمز تر میشد، تا این که به رنگ کبود زشتی در اومد. بلا در حالی‌ که موهاش رو سرش سیخ شده بودن جیغ بنفشی کشید و به سمت دختر آبی‌ پوش حمله ور شد و صحنه به گیس کشی‌ و جیغ کشی‌ و چنگ زدن تبدیل شد.
- آخه پیرزن تازه به دوران رسیده! کی‌ به تو گفت بیای این وسط فضیلت در کنی‌؟ من همین الان تورو میکشم! آخه آبی‌ هم شد رنگ؟

- پیرزن خودتی، این رفتارت اصلا مودبانه نیست!

و خلاصه حرفایی که اینجا اصلا گفتنش خوبیت نداره . مرگخوار‌های مذکر که محو تماشا دعوای این دو عفریت...اهم بانوی محترم شده بودن، اصلا به فکر جدا کردنشون نبودن. برعکس این کار چند نفر از مرگخوار‌ها این دو خروس جنگی...اهم بانو را دوره کرده بودن و هرکدوم طرفداری یکی‌ را انجام میدن. توی یه گوشه از اتاق لودو داشت شرط بندی‌های مرگخوار‌های متعدد رو یاداشت میکرد و خودش یه دسته اسکناس دستش بود که میشمرد. از اون طرف رودولف که تمام این مدت پشت در وایساده بود، با شنیدن جیغ و داد اهم... بانوان متوجه شده بود که اتفاق خاصی‌ در حال وقوعه، اما از ترس واکنش ارباب سعی‌ داشت از لای در نگاه کنه که ببینه چه کسی‌ در حال برنده شدنه.
- اوهوی لودو بیا اینجا ببینم! منم میخوام شرط ببندم!

- البته رودولف عزیز روی کدوم یکی‌ از این اهم...بانوان میخوای شرط ببندی، البته حدس میزنم که طرفدار زنت باشی‌...

- همشو بذار روی اون دختر آبیه ! همین الان

لودو که یک مقدار از این حرف رودولف شوکه شده بود حرفی‌ نزد و با لبخند گشادی اسکناس رو گرفت و به جیب گذاشت. در همین بحبوحه بود که صدای زنگ گوشخراشی اومدوا باعث شد که همه متوقف بشن و به سقف امارت خیره بشن.
- صحنه را دیدیم! بلاتریکس امتحانتو رد شدی!

همه نگاه ها متوجه لرد شد.چند ثانیه تا لود شدن همه مرگخوار ها طول کشید و همان چند ثانیه برای روونا کافی بود تا خود را به داخل سوژه پرتاب کند.دستی بر موهای سیاهش بکشد و آرام در کنار مابقی مرگخواران بایستد.
-داشتیم می گفتیم!از نظر ما همه شما به یک اندازه صلاحیت انتخاب شدن دارید.تقریبا هیچی!

مرگخواران مشغول آماده سازی خود برای دریافت کروشیو بودند که صدای لرد مجددا در خانه پیچید:
-بنابراین ده،بیست،سی،چهل می کنیم!
همه نگاه های متعجب،به سوی لرد برگشت.اکنون نوبت بانو روونا بود،که خودی نشان دهد:
-سرورم!من تصمیم دارم یکی از ایده های شما رو بیان کنم!اشکالی که نداره؟

لرد با اخم کمرنگی به روونا نگاه کرد:
-ما شما را به سوژه دعوت کرده بودیم؟در حالی که اندازه نوه نجینی هستید؟
بانو روونا لبخند شیطنت آمیزی زد:
-نه سرورم!من اندازه نوه نجینی نیستم!نجینی اندازه نوه منه.برای اطلاعات بیشتر..
نارسیسا با حالتی عصبی شروع به صحبت کرد:
-اهمیتی نداره!ب..
اما با نگاه رعد آسای لرد ساکت شد.لرد رو به بانو روونا کرد:
-خب،مثل اینکه می خوای یکی از ایده های ناب ما رو مطرح کنی!اجازه داری!

بانو روونا صدایش را صاف کرد.دستی به موهای سیاهش کشید.گرد و خاک دامن آبی رنگش را تکاند و چشمان سبزش را باز و بسته کرد.رو به جمعیت مرگخواران ایستاد:
-خب،من..یعنی لرد فکر می کنن که اگه از شما امتحان گرفته بشه بهتره!

صدای اعتراض آمیز بلاتریکس بلند شد:
-یعنی من و تو بدون هیچ فرقی با هم رقابت کنیم؟

روونا تایید کرد:
-دقیقا!
-و چه کسی به حرف تو اهمیت می ده؟

لرد با صدایی خشک بلاتریکس را خطاب قرار داد:
-من!

صندلی ها با صدای زیبا و گوشخراششان، روی زمین کشیده می شدند. از هر طرف... شنل های سیاه رنگ، در هوا پیچ میخوردند. عجله ملت مرگخوار برای اطاعت از ولی امرشان،باعث شده بود تا غذاهای خود را، در هر جا که هست، رها کنند. عده ای در دهانشان بود و آن را با دقت یک سلاح گرم مشنگی، بداخل ظرفشان پرت می کردند و عده ای دیگر، برایشان فرقی نمی کرد که روی هوا باشد یا زمانی باشد که رودولف علی اوپ برای مالسیبر انداخته باشد!

میز خالی شده بود اما نه... راک وود همچنان روی میز نشسته بود. با حالتی غرق اندر تفکر و نشستنی مانند ای کیو سان، برای خود مسائل را حلاجی میکرد.
- قاشق در دست راست بودن یا در دست چپ؟ چنگال در دست چپ یا در دست راست؟ مسائل مهم جهان امروز، این است !

مورگانا که همچنان ساتین را نوازش میکرد، متوجه این مورد شد.

پوز خندش ابتدا به ساکن حرف ماقبل مکسور همراه حروف جازمه، به خطی بر روی چهره اش تبدیل شد و سپس بوی گل رز سیاه، در هوا پیچیده شد.
جماعت برگخوار... ام ببخشید... مرگ خوار قدمی بر پس خویش نهادند. ار مورگانا از سر تقصیر طفل خویش نمی گذشت، جهانی هزاهز علیه هر نوع سنگ و چوبی به راه می افتاد همی.
از قضای آمده ،مرغی سیاه پر بر شانه این ابوالبشر فرود آمده و او را متوجه این وقایع کرد.
حضرت خود به این مقام حضرتی نایل شده، ز چمباتمه همی خارج رفته و به پای والده گرام شرفیاب شد.
- مورا؟ ببخشید.این خلسه لعنتی هنوز نتونسته از وجودم بره... این وسواس لعنتی...

مورگانا پسرش را بلند کرد و در کنار خود وایستاند.

لرد که در دلش به مسخره بازی های جمعیت مرگخوار می گریست، بلند شد. با آن پاهای عریان سفید استخوانی اش، در مقابل مرگخورانش رژه رفت.
چوبدستی اش را مانند رهبر ارکستر،پشتش به حرکت در کمی آورد.
حدودا یک ساعت و چهل و دو دقیقه و سی ثانیه بعد که مرگخواران برای استراحت دادن به پاهایشان، " وینگاردیوم له ویوسا " به خود ،بجز مورگانا و راک وود ،زده بودند ،لرد لب به سخن واز کرد.
- تصمیم همایونی ما بر این است....

مورگانا از انفجار خشم چند دقیقه قبلش که بلاخره با نام لرد خاتمه یافته بود، تا همین لحظه که همه در آن بودند، همچون سایه ای سکوت کرده و تنها کارش این بود که شیطان کوچکی را در آغوش بگیرد. در واقع اگر کسی از ویژگی های اخلاقی مورگانا با خبر بود، می فهمید که چیزی در افکار او میرقصد. چند لحظه بعد، اطرافیان متوجه این سکوت شدند! و همین هم مورگانا را ترغیب کرد تااین افکار رقصنده را نشان بقیه هم بدهد
- اصلا چه نیازی هست که این همه آدم اینجا باشن، وقتی قراره مجوز بگیریم؟ اصلا چه دلیلی داره که اونا بخوان بیان و برای صدور مجوز فرهنگستان، خانه ریدل رو بازرسی کنن. و اصلا گیرم که بخوان، کی گفته باید فشن خوار راه بندازیم همچین موقعی؟

جماعت مرگخوار : فشن خوار؟

لرد با صدایی که بیشتر به نظر میرسید، خطاب به نجینی باشد تا مورگانا، گفت:
- خوب؟ الان مثلا که چی؟ میخواهی فخر بفروشی که یک کلمه جدید اختراع کردی؟یا به عالم بالا بگویی برای ما مجوز صادر کند ؟

مورگانا با دست موهایش را فر داد
- خوب اینم میشه اما راستش من فکر دیگه ای دارم ارباب!

لرد که از طول کشیدن حرف ها کلافه شده بود، غر زد.
- فکرت را میگویی یا میگذاری نجینی آنرا در شکمش بفهمد؟

مورگانا که متوجه کلافگی لرد شده بود با ظرافت تعظیم کرد.
- سرور من! ارباب قدر قدرت, راه حلش بسیار ساده است. ما باید یک گروه دست چین شده از مرگخواران رو که اصول رفتاردرست اعم از غذا خوردن، آداب معاشرت، نوع صحبت کردن، نوع سرگرم کردن میهمانان عالی رتبه و حتی لطیفه گویی رو به خوبی فرا گرفتن، انتخاب کنیم و در مهمانی ای که به طور مثال برای تولد شما یا پرنسس برگذار میشه، یا هر مناسبت دیگه ای که با شان شما هماهنگه ، اعضای فرهنگستان رو دعوت کنیم بهشون نشون بدیم که چقدر با فرهنگیم. البته به صورت غیر مستقیم!

و در حالیکه به گروهی از مرگخوارانی که چربی غذا از چانه شان روان بود، خیره خیره نگاه میکرد، گفت:
- و مسلما همه دعوت نخواهند شد.

لرد با لحنی که معمولا از او شنیده میشد، گفت:
- همونطور که شنیدید مورگانا ایده ما رو بیان کرد چون حالش را نداشتیم خودمان برای شما توضیح بدیم! اما حالا؟ کدوم یکی از شما اونقدر با فرهنگ هست که اینا رو به بقیه یاد بده؟ و اصلا کیا باید یاد بگیرن؟

لرد با پایان حرفش به همان گروهی خیره شد که لحظاتی پیش مورگانا به آنها چشم غره رفته بودو بعد گفت
- به زودی برای تولد دخترمان جشنی برگذار میشه. حالا کنار بایستید تا ما بتونیم انتخاب کنیم.

وچرخید تا روی کرسی مخصوصش بنشیند و مرگخواران را برای لحظاتی آزاد بگذارد، تا با فرمت به یکدیگر خیره شده و در اعماق افکارشان، مورگانا را که با آرامش کنار یک ستون از گل رز ایستاده بود، نفرین کنند.

_آگوستوس؟!
_بله وینسنت؟!
_قاشق چیه؟چنگال چیه؟!
_خب...دقیقا نمیدونم اینها چیه ولی شنیدم با فرهنگ ها از اینها استفاده میکنن!
_آگوستیوس...سی لنشیو!

بعد از این طلسم لرد که باعث سکوت راک وود شد،مرگخوار ها دوباره شروع به خوردن غذا کردن.تا اینکه نارسیسا دوباره شروع به صحبت کرد:
_ارباب...فکر کنم اگه مامورهای وزارت اومدن اصلا جلشون غذا نخوریم! اینجوری بهتر نیست؟!

لرد به نشانه تفکر چانه اش را خاراند و گفت:
_اما من یه فکر بهتر دارم...چه طوره اصلا وقتی مامورین وزارت اومدن ما جلوشون غذا نخوریم!

بلاتریکس بعد این صحبت لرد بدون فوت وقت لب به سخن و مدح لرد گشود و گفت:
_ارباب!واقعا فکرتون عالی بود...به مغز هیچ جادوگری این فکر نمیرسید غیر از شما...شما بهترین،بزرگترین،والاترین و باهوشترین جادوگری هستین که من دیدم...

بقیه مرگخوارها هم حرف های بلاتریکس رو تایید میکردند...نارسیسا اما باز به حالتی که انگار خیلی راحت نبود گفت:
_خب!با این فکر بکر ارباب مشکل فرهنگ غذا خوردن حل شد...اما یه مشکل دیگه داریم.این مشکل فرهنگ پوشش هست...فکر کنم برای این هم باید راه حلی بیاندیشیم...
_مگه لباس و ردای مرگخواری ما چش هست؟!
_خب چش خاصی نیست...فقط لباس بعضی ها که صد البته ارباب جزو اونها نیست نیاز به اصلاح داره...
و با دست به مورفین که لباسش به دلیل سیخ داغی که برای منقل و چیز استفاده میکرد،سوراخ سوراخ بود و به آشا که قسمتی از لباسش(یا پوستش!)به دلیل غریزه استتار به رنگ میز غذا خوری در اومده بود و به بانز که شنلش رو از بدو تولد تا حالا عوض نکرده بود و روی اون چیزهایی زیادی در طول تاریخ چشبیده بود،اشاره کرد...

همه مرگخوار ها دوباره به فکر فرو رفتن که رودولف با فریاد گفت:
_یافتم...یافتم...چطوره همون طور که ارباب دستور فرمودن وقتی بازرس ها اومدن غذا نخوریم،وقتی که بازرس ها اومدن لباس هم نپوشیم؟!فکر خوبیه نه؟!

مرگخوار ها نگاهی به هم کردن و سرشون رو به نشانه تاسف به حال رودولف تکون دادن...
مورگانا رو به بلاتریکس کرد و گفت:
_چه جوری این شوهرت رو تحمل کردی؟!یک ذره فرهنگ و ادب و نزاکت تو وجودش نیست...

بلاتریکس هم از سر میز بلند شد و رو به رودولف کرد و با عصبانیت بهش گفت:
_رودولف!خودت میدونی باید چیکار کنی؟!
_غلط کردم!عسل خوردم!
_رودولف...زود باش!
رودولف با اکراه چوب دستیش رو در اورد و به سمت خودش نشونه گرفت و گفت:
_تارانتالگرا...
رودولف با زدن این ورد به خودش دو کنان(یا رقص کنان!)از غذا خوری خانه ریدل خارج شد...

بعد از این قضایا سیوروس اسنیپ گفت:
_ارباب شاید بهتره همگی از ردا مخصوص و شنل وار مرگخواریمون استفاده کنیم و وقتی که بازرس ها اومدن اون رو بپوشیم؟!

لرد چند لحظه ای سکوت کرد و سپس گفت:
_نه سیوروس!باید وقتی که بازرس ها اومدن همتون از ردا مخصوص مرگخواریتون استفاده کنید!
_ارباب شما فوق العاده این!چه طور این افکار عالی به ذهن مبارکتون میرسه...

آگوستوس از ابتدای شروع این غذا خوری کذایی ، نه حرفی زده و نه چیزی خورده بود . از این رفتار عاری از ظرافت میخواست سرش را بکوبد به دیوار ! یا حداقل از لرد اجازه بگیرد که از این رفتار ها قانع نشود که این جماعت با خط و رد غذا خوری آشنایند !

- اهم ! اهم ! آقایون مرگخوار و بانوانشون ! در راس هرم قدرت لرد بزرگمون . ما اجازه میخواهیم تا به نارسیسای مملکت بگوییم " آره آبجی ... من شنفتم ... چی دوس داری بدونی ؟ "

جماعت مرگخوار با چشمانی ورقلمبیده و دهن هایی که همه لبالب پر از غذا بودند و باز ، به او نگاه می کردند . تکه های غذا که با بذاق دهان مخلوط شده بود از این دهان ها می ریخت . ( باور کنید اصلا صحنه جالبی نبوده ! ) اینان از لحن چاله میدونی راک وود تعجب کرده بودند .

- چیه داش ؟ چرا اینطوری نیگا می کنی ؟ بابا ما خودمون بچه ته چیرینگ کراسیم . مار هفت خط جلو ما چی ؟ لنگ میندازه ...

لرد کمی سریع تر از بقیه به حالت عادی برگشت .
- خب آقای ته چیرینگ کراس ! به ما هم بگو آداب غذاخوردنتو . چون نارسیسا فقط عشوه فعلا در میکنه !
- چشم سرور ! اول از همه ، قاشق رو با دست چپ و چنگال رو با دست راست میگیریم !

-امم، خب سرورم، شما هم میتونستین به جای انگشتای مبارک که البته خیلی هم برازنده هستند، از قاشق چنگال استفاده کنید.

لرد با عصبانیت به مرلین نگاه کرد.
- تو چطور جرات میکنی اینو بگی؟ ما نماد فرهنگ و قدرت هستیم خودمون. ما لرد سیاهیم...بلا اونطوری به من نگاه نکن. سهمیه ی این هفتت تموم شده.

بلاتریکس که احساس کرد جلوی سایر مرگخواران تحقیر شده، با بی حوصلگی جا به جا شد. مرلین آب دهانش را قورت داد.
- امم..ارباب..چیزه...راستش من الان که فکر کردم دیدم با توجه به این که چند تا ردا بیشتر از بقیه پاره کردم، طی این سال هایی که هی داشتم ردا پاره میکردم، هیچ جادوگری به جذبه و فرهنگ شما ندیدم. ما حتی در زمان جادوگر های نخستین هم، از قاشق چنگال استفاده نمیکردیم. یادمه که اون زمان همه با دست غذا میخوردن.

مرلین نتوانست حرفش را ادامه دهد چرا که با اصابت طلسم لرد پخش زمین شد. بشقاب ها روی میز به طرز چندش آوری پخش و پلا شده بود و موجودی کوچک و فین فینی در گوشه ای از میز مشغول لیسیدن آخرین بشقاب غذا بود.

- صدای لیس زدنت داره رو اعصابم راه میره مورفین.

مورفین بشقاب را روی میز گذاشت و مشغول لیسیدن انگشت هایش شد.
- ژی کار به من داری شی شی؟ بژار غژامو بخورم. بعد این همه مدت یه بشقاب غژا گیر من اومده. خوبه برم به همه بگم که این شاژمان خانه ریدل حقوق بشر ومعتادین رو نقژ میکنه و به من گشنگی میده؟

نارسیسا ناامید از مورفین روی برگرداند. تصور میکرد که با سال ها زندگی در یک خانه ی اشرافی ، از سایر مرگخواران با فرهنگ تر و فرهیخته تر است و قطعا میتواند آن هارا اصلاح کند. با غرور دستی به موهایش کشید و صدایش را صاف کرد.
- خب با اجازه ی مای لرد، من برنامه هایی برای اصلاح دارم. متاسفانه هیچ فرد با فرهنگی...اهم..البته به جز سرورمون بین جمع مرگخوارا وجود نداره و اینجوری امکان نداره که بهمون مجوز بدن. خب..پس باید شروع به اصلاحاتی کنیم.

مرگخواران همانطور خیره به او نگاه میکردند وسعی داشتند که حرف هایش را هضم کنند.

- خب برای شروع ببینم چند نفر راجع به آداب برخورد و معاشرت چیزی شنیدن یا دربارش چیزی خوندن؟

مورفین دستش را بالا برد. نارسیسا مشتاقانه به او اشاره کرد.
- بگو مورف.
- نه ببخشید شیژ خاصی نمیخواشتم بگم..میخواشتم بگم من هویج پخته دوست نداشتم اشتباهی خوردم. بی فرهنگی حشاب میشه اگه انگشتمو بکنم تو حلقم که بالا بیارمش؟